ECLI:NL:RBMNE:2022:3624

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Strafrecht Zittingsplaats Utrecht Parketnummer: 16.235675.20 + 10.117069.18 (ttz gev.) (P) Vonnis van de meervoudige kamer van 12 september 2022 in de strafzaak tegen [verdachte] , geboren op [1987] te [geboorteplaats] , wonende aan de [adres] te [woonplaats] , gedetineerd in de PI [verblijfplaats] , hierna: verdachte. 1ONDERZOEK TER TERECHTZITTING De rechtszaak tegen verdachte heeft in het openbaar plaatsgevonden op de zittingen van 4 januari 2021, 17 maart 2021, 9 juni 2021, 25 augustus 2021, 9 maart 2022, 1 juni 2022, 12 juli 2022 en 14 juli

1. Op 12 en 14 juli 2022 is de zaak inhoudelijk behandeld. Verdachte was bij de inhoudelijke behandeling aanwezig, waardoor juridisch gezien sprake is van een vonnis op tegenspraak. Het onderzoek op de zitting is op 29 augustus 2022 gesloten. De rechtbank heeft tijdens de zitting gesproken met en geluisterd naar de standpunten van verdachte, zijn raadsvrouw mr. K. Lans en de officier van justitie mr. D.C. Smits. 2TENLASTELEGGING De officier van justitie verdenkt verdachte van betrokkenheid bij meerdere strafbare feiten. Deze verdenkingen staan beschreven in de tenlasteleggingen, die als bijlage zijn gehecht aan dit vonnis. Kort gezegd verdenkt de officier van justitie verdachte ervan dat hij: 16.235675.20
2. in de periode van 18 september 2020 tot en met 27 november 2020 in Vianen en/of Beesd samen met anderen opzettelijk aanwezig heeft gehad: 104 pillen MDMA; 1,56 gram amfetamine; 4.000 pillen 2C-B; 18 liter GHB; 963 LSD-zegels;
3. in de periode van 1 januari 2019 tot en met 18 september 2020 in Leerdam en/of Beesd samen met anderen amfetamine, 2C-B, GHB en/of MDMA heeft geproduceerd en verhandeld;
4. in de periode van 17 juni 2020 tot en met 18 september 2020 in Beesd samen met anderen voorwerpen voorhanden heeft gehad ter voorbereiding van de productie van en handel in amfetamine (voorwerpen in en om een loods);
5. op 18 september 2020 in Beesd samen met anderen een mitrailleurgeweer en munitie voorhanden heeft gehad;
6. in de periode van 18 september 2020 tot en met 25 september 2020 in Leerdam en/of Beesd bankbiljetten ter waarde van € 12.005,-, € 1.250,-, € 500,- en € 6.300,- heeft witgewassen;
7. in de periode van 17 juni 2020 tot en met 27 november 2020 in Beesd samen met anderen voorwerpen voorhanden heeft gehad ter voorbereiding van de productie van en handel in amfetamine (voorwerpen in een vrachtwagen);
8. in de periode van 17 juni 2020 tot en met 12 januari 2021 in Beesd samen met anderen voorwerpen voorhanden heeft gehad ter voorbereiding van de productie van en handel in amfetamine (voorwerpen in een garagebox);
9. in de periode van 1 januari 2019 tot en met 18 september 2020 in Leerdam en/of Beesd samen met anderen, heeft deelgenomen aan een criminele drugsorganisatie, waarvan naast verdachte ook [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] deel uitmaakten; 10.117069.18
10. op 5 september 2018 in Leerdam opzettelijk 24 gram MDMA, GHB en/of amfetamine aanwezig heeft gehad;
11. op 5 september 2018 in Leerdam een bedrag van € 27.082,05 heeft witgewassen;
12. op 5 september 2018 in Leerdam een boksbeugel en een stiletto voorhanden heeft gehad;
13. op 5 september 2018 in Leerdam munitie voorhanden heeft gehad. 3VORMVERZUIMEN EN VOORVRAGEN Voordat de rechtbank een inhoudelijke beslissing kan nemen in de zaak tegen verdachte, moet zij eerst kijken of aan de in de wet gestelde voorvragen is voldaan. 3.1 Het standpunt van de verdediging Volgens de raadsvrouw heeft de politie meerdere fouten gemaakt, ook wel vormverzuimen genoemd, in het onderzoek naar verdachte onder parketnummer 16.235675.
14. De raadsvrouw vindt primair dat die vormverzuimen, door de hoeveelheid daarvan, moeten leiden tot de niet-ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie. De raadsvrouw voert in dit verband het volgende aan. De verbalisanten die verdachte op 18 september 2020 hebben aangehouden hebben hun verbaliseringsplicht geschonden. Zij hebben opgeschreven dat zij verdachte op grond van overtreding van artikel 9 van de Wegenverkeerswet hebben aangehouden, maar achteraf is gebleken dat van zo’n overtreding geen sprake was. Op grond van hetzelfde argument wijst de raadsvrouw erop dat verdachte op onjuiste gronden is aangehouden en de auto op basis van onjuiste informatie in beslag is genomen. Vervolgens is de (huur)auto waarin verdachte is aangehouden doorzocht, terwijl dat volgens de raadsvrouw niet had gemogen nu er ten tijde van de doorzoeking geen verdenking was van overtreding van de Opiumwet. Ook als de rechtbank de lezing van de verbalisanten volgt dat zij de auto hebben doorzocht om te zoeken naar een identiteitsbewijs van de bijrijder hadden zij hooguit in het dashboardkastje mogen kijken. Dat de doorzoeking in de auto niet rechtmatig was, betekent volgens de raadsvrouw ook dat de daaropvolgende doorzoekingen in de woning van verdachte en de loods waar zijn bedrijfspand was gevestigd niet rechtmatig waren. Voor de doorzoeking van de woning van verdachte ontbrak ook een machtiging. Die machtiging is pas op 11 juli 2022 aan het dossier toegevoegd. De raadsvrouw betwijfelt of die machtiging al eerder bestond. Bovendien waren er geen redenen om de loods te doorzoeken. De politie heeft opgeschreven dat in de woning grote hoeveelheden drugs zijn gevonden, terwijl het achteraf om zeep en softdrugs bleek te gaan. Verder hadden de Mercedes Sprinter en andere voertuigen die bij de loods geparkeerd stonden volgens de raadsvrouw niet mogen worden doorzocht. De raadsvrouw betwijfelt of er daadwerkelijk een anonieme getuige is geweest die heeft gezegd dat de voertuigen die bij de loods geparkeerd stonden ook bij de loods hoorden, zoals de politie heeft geverbaliseerd. Bovendien had de verbalisant het portier van de Mercedes Sprinter niet mogen openen, omdat er geen sprake was van een ontdekking van een strafbaar feit op heterdaad of een verdenking van een misdrijf in de zin van artikel 67 van het Wetboek van Strafvordering. Ook vindt de raadsvrouw dat de officier van justitie onrechtmatig een nieuw feit aan de tenlastelegging heeft toegevoegd, te weten de verdenking van deelname aan een criminele organisatie. Volgens de raadsvrouw heeft de officier van justitie dat enkel gedaan om toegang te krijgen tot de Encrochat-data, waardoor sprake is van misbruik van bevoegdheid. Tot slot bepleit de raadsvrouw dat het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk moet worden verklaard omdat de verdediging onvoldoende mogelijkheden heeft gehad de rechtmatigheid van de verkrijging van de Encrochat-data door de Franse autoriteiten en vervolgens door de Nederlandse politie en het Openbaar Ministerie te toetsen. Daardoor is volgens de raadsvrouw geen sprake van een eerlijk proces als bedoeld in artikel 6 EVRM. Het beroep van het Openbaar Ministerie op het vertrouwensbeginsel, waardoor van de rechtmatigheid van de verkrijging van de data door de Franse autoriteiten zou moeten worden uitgegaan, gaat volgens de raadsvrouw niet op, nu Nederland vanaf het begin van het Franse onderzoek betrokken was bij het inzetten van de interceptietool die tot het verkrijgen van de Encrochat-data heeft geleid. Daarnaast bepleit de raadsvrouw dat mogelijke vormverzuimen in het onderzoek 26Lemont, in welk onderzoek de Encrochat-data door de Nederlandse politie en het Openbaar Ministerie zijn verkregen, ook gevolgen hebben voor de onderhavige zaak tegen verdachte, nu deze binnen het toetsingsbereik van artikel 359a van het Wetboek van Strafvordering vallen. Indien en voor zover het voorgaande de rechtbank geen aanleiding zou geven het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk te verklaren, verzoekt de raadsvrouw subsidiair om de (door haar genoemde) stukken met betrekking tot de verkrijging van de Encrochat-data door de Franse autoriteiten en met betrekking tot het onderzoek 26Lemont aan het dossier toe te laten voegen, zodat de verdediging daarvan alsnog kennis kan nemen. 3.2 Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie vindt niet dat de verbalisanten die verdachte op 18 september 2020 hebben aangehouden hun verbaliseringsplicht hebben geschonden door op te schrijven dat verdachte werd aangehouden op grond van overtreding van artikel 9 van de Wegenverkeerswet. Dat achteraf is gebleken dat de verbalisanten zich hebben vergist – nu van zo’n overtreding geen sprake bleek te zijn – betekent niet dat zij doelbewust onjuiste informatie hebben opgeschreven. De officier van justitie is daarnaast van mening dat de verbalisanten in de (huur)auto waarin verdachte reed mochten zoeken naar een identiteitsbewijs van de bijrijder, waaronder ook in het skiluik. Subsidiair stelt de officier van justitie dat de verbalisanten genoeg redenen hadden om te vermoeden dat er verdovende middelen in de auto zouden liggen, waardoor zij ook op grond van de Opiumwet in het skiluik hadden mogen kijken. De officier van justitie stelt verder dat de politie en het Openbaar Ministerie meer dan genoeg redenen hadden om de woning van verdachte en de loods waarin zijn bedrijf gevestigd was te mogen doorzoeken. Hij ziet in het doorzoeken van die panden dan ook geen vormverzuim. Ook het handelen van de verbalisant die het portier van de Mercedes Sprinter heeft geopend levert volgens de officier van justitie geen vormverzuim op. Voor de speculatie van de verdediging dat de verbalisant heeft gelogen over de anonieme getuige bestaat geen enkele grond en de verbalisant mocht op basis van de verklaring van die getuige en de vreemde geur die zij bij het voertuig rook het portier openen. Tot slot stelt de officier van justitie – onder verwijzing naar uitspraken van andere rechtbanken – dat het gebruik van de Encrochat-data rechtmatig moet worden geacht. De stelling van de verdediging dat het Openbaar Ministerie de deelname aan een criminele organisatie enkel aan de tenlastelegging heeft toegevoegd om toegang te krijgen tot die data is nergens op gebaseerd en onjuist. De voorwaardelijke verzoeken die de verdediging in het kader van de Encrochat-data heeft gedaan moeten volgens de officier van justitie worden afgewezen. 3.3 Het oordeel van de rechtbank Om vast te stellen of sprake is van de door de verdediging genoemde vormverzuimen, zal de rechtbank eerst beoordelen wat over de feitelijke gang van zaken kan worden vastgesteld op basis van het dossier. Voor die vaststelling neemt de rechtbank als uitgangspunt de processen-verbaal van verbalisanten [verbalisant 1] en [verbalisant 2] , de verbalisanten die verdachte op 18 september 2020 hebben aangehouden, en hun verklaringen bij de rechter-commissaris. De rechtbank heeft geen reden om te twijfelen aan de betrouwbaarheid van hun verklaringen, mede doordat zij in de kern en op verschillende momenten hetzelfde hebben verklaard. Hoewel de raadsvrouw van verdachte meermalen heeft verwezen naar verdachtes versie van de gebeurtenissen op 18 september 2020, constateert de rechtbank dat verdachte hierover noch bij de politie, noch ter zitting, zelf een verklaring heeft afgelegd. De rechtbank volgt de gestelde lezing van verdachte en de lezing van bijrijder [bijrijder] niet, omdat enig aanknopingspunt daarvoor in het dossier ontbreekt. Vaststelling feiten Verbalisanten [verbalisant 1] en [verbalisant 2] zagen in de nacht van 18 september 2020 een auto met een snelheid van meer dan 210 kilometer per uur rijden. De bestuurder van de auto bleek verdachte te zijn. In het politiesysteem zagen de verbalisanten dat verdachte geen geldig rijbewijs had, waarna zij hem aanhielden voor het overtreden van artikel 9 van de Wegenverkeerswet. Uit het politiesysteem bleek ook dat verdachte ‘een behoorlijk lijstje’ bij de politie had. Daarop hebben de verbalisanten ook de identiteit van de bijrijder gevorderd. Omdat de bijrijder geen identiteitsbewijs kon overleggen, hebben de verbalisanten een identiteitsfouillering uitgevoerd. Daarbij werd in de sok van de bijrijder een flesje aangetroffen, waar volgens de bijrijder GHB in zat. Daarna hebben de verbalisanten in de auto gekeken om te zoeken naar een identiteitsbewijs, waaronder in het skiluik. In het skiluik werden toen 104 pillen gevonden. Op enig moment na de aanhouding van verdachte is een speekseltest bij verdachte afgenomen, die wees op het gebruik van amfetamine en cocaïne. Verbaliseringsplicht en aanhouding De rechtbank is allereerst van oordeel dat geen sprake is van een schending van de verbaliseringsplicht. De verbalisanten hebben opgeschreven op basis van welke informatie zij hebben gehandeld, waarover zij consistent hebben verklaard. Achteraf is gebleken dat de verbalisanten op basis van onjuiste informatie hebben gehandeld (het rijbewijs van verdachte was niet ongeldig), maar niet is gebleken dat de verbalisanten bewust verkeerde informatie hebben opgeschreven. Van schending van de verbaliseringsplicht is pas sprake als verbalisanten bewust onjuiste of onvolledige informatie opnemen in hun proces-verbaal. De rechtbank is met de raadsvrouw eens dat verdachte – achteraf gezien – is aangehouden op basis van onjuiste informatie. De rechtbank stelt echter vast dat verdachte ook op basis van het begaan van andere strafbare feiten had kunnen worden aangehouden, zoals het begaan van de snelheidsovertreding, het overtreden van de Opiumwet en het rijden onder invloed. De rechtbank ziet in de aanhouding van verdachte dan ook geen vormverzuim. Doorzoeking auto Gelet op de informatie over de antecedenten van [verdachte] en het aantreffen van het flesje in de sok van bijrijder [bijrijder] waarvan de bijrijder zei dat het GHB was, mochten de verbalisanten vervolgens de auto doorzoeken op grond van de Opiumwet. Dat de verbalisanten hebben opgeschreven dat de auto is doorzocht om op zoek te gaan naar een identiteitsbewijs van de bijrijder, maakt niet dat de toepassing van het dwangmiddel – de doorzoeking van de auto – onrechtmatig is geweest. Doorzoeking woning en loods De rechtbank constateert dat de machtiging voor het doorzoeken van de woning van verdachte later aan het dossier is toegevoegd, zodat op dat vlak geen vormvoorschrift is overtreden. De rechtbank is daarnaast van oordeel dat er voldoende redenen bestonden om de woning van verdachte en de loods waar zijn bedrijf gevestigd was te doorzoeken. Allereerst lagen er 104 pillen in de auto waarin verdachte reed, waarvan werd vermoed dat het XTCpillen waren (welk vermoeden later is bevestigd). Daarnaast waren bij de politie een paar maanden eerder anonieme brieven binnengekomen, waarin staat dat verdachte al jaren in drugs handelt vanuit een loods die op naam staat van “ [medeverdachte 1] ” uit [woonplaats] . Bovendien had verdachte al eerder strafbare feiten gepleegd die met drugs te maken hadden. Bij de doorzoeking van de woning van verdachte (die voorafging aan de doorzoeking van de loods) is tot slot een grote hoeveelheid geld aangetroffen, wat de verdenking tegen verdachte verder versterkte. Openen portier Mercedes Sprinter en doorzoeking voertuigen De politie had – gelet op wat de rechtbank hiervoor heeft overwogen – een gerechtvaardigd vermoeden van overtreding van de Opiumwet en van het feit dat de loods daarin een rol speelde. Vervolgens hoorde verbalisant [verbalisant 3] van een anoniem gebleven getuige dat de voertuigen die op het terrein bij de loods stonden, waaronder de Mercedes Sprinter, bij de loods hoorden. De verbalisant liep daarop naar dat voertuig toe en rook bij het naderen van het voertuig een vreemde lucht. Daarmee ontstond de verdenking dat in het voertuig mogelijk ook drugs of daaraan gerelateerde zaken zouden liggen. De verbalisant mocht daarom, op grond van artikel 96 van het Wetboek van Strafvordering, de deur van het voertuig openen. Ook op dit punt constateert de rechtbank daarom geen vormverzuim. Er bestaat geen enkele onderbouwing van de veronderstelling van de verdediging dat de politie lukraak voertuigen zou hebben geopend of dat het bestaan van de anonieme getuige zou zijn verzonnen. De rechtbank gaat dan ook uit van de processenverbaal die de verbalisanten hierover hebben opgemaakt. “Opplussen” tenlastelegging Over de toevoeging van de deelname aan een criminele organisatie aan de tenlastelegging overweegt de rechtbank dat het, gelet op het opportuniteitsbeginsel, aan het Openbaar Ministerie is om te bepalen voor welke strafbare feiten zij een verdachte vervolgt. Alleen al gelet daarop zal niet snel sprake zijn van een vormverzuim of misbruik van de bevoegdheid van de officier van justitie. Bovendien is voor het toevoegen van Encrochat-data niet vereist dat deelname aan een criminele organisatie op de tenlastelegging staat. Het gaat erom dat een verdachte wordt verweten dat hij strafbare feiten heeft gepleegd in georganiseerd verband. Gelet op de aard van de reeds bestaande verdenkingen en het feit dat daarbij het medeplegen ten laste is gelegd, was daarvan ook al sprake vóór de toevoeging van de verdenking met betrekking tot de deelname aan een criminele organisatie. Encrochat Over de verweren die zien op de Encrochat-data overweegt de rechtbank het volgende, allereerst wat betreft het voegen van de onderliggende stukken van en eventuele onrechtmatigheden in het Franse strafrechtelijke onderzoek en in onderzoek 26Lemont. De Encrochat-data zijn onderschept door de Franse autoriteiten, in een Frans strafrechtelijk onderzoek naar het bedrijf Encrochat. Vervolgens zijn de data van Nederlandse gebruikers overgedragen aan de Nederlandse autoriteiten in het kader van onderzoek 26Lemont. Vormverzuimen die in het Franse strafrechtelijk onderzoek en in onderzoek 26Lemont hebben plaatsgevonden hebben in beginsel, gelet op de Schutznorm, geen gevolgen voor dit strafrechtelijk onderzoek tegen verdachte. De toepassing van artikel 359a van het Wetboek van Strafvordering is immers beperkt tot vormverzuimen die zijn begaan bij “het voorbereidend onderzoek” tegen de verdachte. Dat zou slechts anders zijn wanneer de data uit onderzoek 26Lemont van bepalende invloed is geweest op het verloop van het strafrechtelijk onderzoek tegen verdachte. Dat is echter niet het geval, aangezien de Encrochat-data pas in een veel later stadium aan het dossier zijn toegevoegd, toen er al veel belastend bewijsmateriaal tegen verdachte was verzameld. Het voegen van de onderliggende stukken uit het Franse onderzoek en uit onderzoek 26Lemont is om die reden dus niet nodig. Dat betekent dat het achterwege laten daarvan geen grond oplevert voor niet-ontvankelijkverklaring van het Openbaar Ministerie en dat de voorwaardelijke verzoeken die de verdediging in dit kader (subsidiair) heeft gedaan worden afgewezen. Nu de rechtbank reeds heeft geoordeeld dat eventuele vormverzuimen in het Franse strafrechtelijk onderzoek of in onderzoek 26Lemont vanwege de Schutznorm geen gevolgen hebben voor het strafrechtelijk onderzoek tegen verdachte, kan hetgeen is bepleit over het vertrouwensbeginsel in het midden blijven. De rechtbank gaat daaraan derhalve voorbij. Conclusie Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen verwerpt de rechtbank de verweren van de verdediging die strekken tot niet-ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie. Ook wijst de rechtbank de (voorwaardelijke) verzoeken tot aanhouding of nader onderzoek af. De rechtbank concludeert dat aan alle in de wet gestelde voorvragen is voldaan: de dagvaarding is geldig, de rechtbank is bevoegd om deze zaak te beoordelen, de officier van justitie mag verdachte vervolgen en er zijn geen redenen om de vervolging uit te stellen. Nadere overwegingen Ten behoeve van de leesbaarheid van het vonnis overweegt de rechtbank verder reeds op deze plaats het volgende. Bij pleidooi heeft de raadsvrouw verzocht om al hetgeen zij in het kader van haar preliminaire verweren heeft aangevoerd als herhaald en ingelast te beschouwen. Indien en voor zover de rechtbank het Openbaar Ministerie wel ontvankelijk zou achten en de zaak (gelet op het voorwaardelijke verzoek) niet zou worden aangehouden om nadere stukken aan het dossier toe te voegen, verzoekt de raadsvrouw om de stukken die door de gestelde vormverzuimen zijn verkregen niet als bewijs te gebruiken. Als de rechtbank dat wel doet, verzoekt de raadsvrouw bij het bepalen van de straf rekening te houden met de vormverzuimen. Gelet op al hetgeen hiervoor is overwogen verwerpt de rechtbank ook de verweren van de verdediging die strekken tot bewijsuitsluiting en/of strafvermindering. 4WAARDERING VAN HET BEWIJS 4.1 Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie vindt dat de tenlastegelegde feiten wettig en overtuigend bewezen kunnen worden. Voor zover relevant wordt het standpunt van de officier van justitie verder besproken onder ‘het oordeel van de rechtbank’. 4.2 Het standpunt van de verdediging De raadsvrouw vindt dat verdachte moet worden vrijgesproken van de tenlastegelegde feiten, met uitzondering van het bezit van 1,56 gram amfetamine (onderdeel van feit 1 parketnummer 16.235675.20), het opzettelijk voorhanden hebben van een boksbeugel (onderdeel van feit 3 van parketnummer 16.177069.18) en het opzettelijk voorhanden hebben van munitie (feit 4 van parketnummer 16.177069.18), ten aanzien waarvan de verdediging zich refereert aan het oordeel van de rechtbank. Voor zover relevant wordt het standpunt van de raadsvrouw verder besproken onder ‘het oordeel van de rechtbank’. 4.3 Het oordeel van de rechtbank Parketnummer 16.235675.20: onderzoek 09Aster Inleiding Op vrijdag 18 september 2020 zagen politieambtenaren een auto met zeer hoge snelheid rijden. De auto werd bestuurd door verdachte. In de auto werden 104 groene pillen gevonden. Daarna is de woning van verdachte doorzocht, waar onder andere grote hoeveelheden geld zijn aangetroffen. Dezelfde dag (en nog eens op 15 oktober 2020) zijn ook het door verdachte gehuurde bedrijfspand (een loods in [woonplaats] ), de voertuigen die daar stonden en een zeecontainer naast de loods doorzocht. Door de politie zijn daar verschillende goederen aangetroffen waarvan werd vermoed dat het harddrugs betroffen, alsmede spullen die gebruikt werden of konden worden voor de productie van amfetamine. In november 2020 is ook een vrachtwagen doorzocht en in januari 2021 een garagebox. Daarbij zijn (ongeveer) dezelfde soort goederen aangetroffen. Bovendien is in één van de voertuigen bij de loods in [woonplaats] een mitrailleurgeweer met munitie aangetroffen. De tegen verdachte bestaande verdenking komt er, kort samengevat, op neer dat hij als lid en leider van een criminele drugsorganisatie betrokken is geweest bij alle drie de hiervoor genoemde locaties, in die zin dat hij daar samen met anderen goederen voorhanden heeft gehad ter voorbereiding van de productie van en handel in amfetamine en dat hij zich bovendien heeft beziggehouden met de daadwerkelijke productie van en handel in amfetamine. Overwegingen van de rechtbank Gelet op de omvang van het dossier en ten behoeve van de leesbaarheid van dit vonnis zijn de bewijsmiddelen opgenomen in bijlage II. De bewijsmiddelen worden steeds gebruikt tot het bewijs van het feit of de feiten waarop zij blijkens hun inhoud uitdrukkelijk betrekking hebben. De rechtbank acht – gelet op de aangehaalde bewijsmiddelen – bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan alle tenlastegelegde feiten. Hieronder zal de rechtbank waar nodig nader uitleggen waarom zij dat vindt en ingaan op enkele verweren van de verdediging, voor zover die niet al worden weerlegd door de bewijsmiddelen. Ten aanzien van de feiten 2, 3, 6 en 7 overweegt de rechtbank allereerst het volgende. Uit het dossier volgt dat drie locaties werden gebruikt voor de voorbereiding van de productie van verdovende middelen: de loods met een container en voertuigen aan de [adres] in [woonplaats] , de Italiaanse vrachtwagen op de [straat] in [woonplaats] en de garagebox aan de [straat] in [woonplaats] . Verdachte was bij alle drie deze locaties betrokken. Op die locaties zijn (onder andere) goederen en grondstoffen aangetroffen die gebruikt kunnen worden bij de productie van amfetamine en zijn bovendien ook harddrugs aangetroffen. De combinatie van de goederen die zijn aangetroffen, waaronder een reactieopstelling en verschillende grondstoffen voor amfetamine, leiden de rechtbank tot de conclusie dat deze goederen bedoeld waren voor de productie van amfetamine. Uit de berichten die verdachte via zijn Encrochat-accounts heeft verstuurd blijkt ook dat hij zich bezighield met de productie van en/of handel in amfetamine, MDMA, GHB en 2C-B (feit 2). Het verweer dat verdachte geen wetenschap had van (het doel van) de aangetroffen middelen slaagt dan ook niet. Met betrekking tot de tenlastegelegde deelname aan een criminele organisatie (feit 8) stelt de rechtbank het volgende voorop. Voor een bewezenverklaring van deelname aan een criminele organisatie is ten eerste vereist dat sprake is van een ‘organisatie’. Volgens vaste jurisprudentie betekent een organisatie: een samenwerkingsverband met een zekere duurzaamheid en structuur tussen de verdachte en ten minste één andere persoon. Niet is vereist dat de verdachte heeft samengewerkt met alle andere personen van de organisatie, dat hij die kende of dat er steeds in dezelfde samenstelling werd samengewerkt (vgl. HR 22 januari 2008, ECLI:NL:HR:2008:BB7134).Een organisatie is ‘crimineel’ als die organisatie het plegen van misdrijven als doel heeft. Voor het bewijs van dat doel kan van belang zijn of er misdrijven in het kader van de organisatie zijn gepleegd, of de samenwerking duurzaam en gestructureerd was en of de activiteiten van deelnemers die gericht waren op de verwezenlijking van het doel van de organisatie planmatig of stelselmatig waren (onder meer HR 15 mei 2007, ECLI:NL:HR:2007:BA0502).Tot slot is voor een bewezenverklaring volgens de Hoge Raad vereist dat de verdachte behoort tot het samenwerkingsverband en bijdraagt aan het realiseren van het doel van de organisatie. De verdachte moet in zijn algemeenheid weten dat de organisatie een misdadig doel heeft, maar niet welke concrete misdrijven er zijn of worden gepleegd (HR 10 februari 2015, ECLI:NL:2015:264 en HR 14 maart 2017, ECLI:NL:HR:2017:413). In het kader van het voorgaande overweegt de rechtbank over het bestaan van een criminele organisatie (feit 8), de structuur daarvan en de bijdrage daaraan van verdachte en over het voorbereiden van de handel in en productie van amfetamine door verdachte (feiten 3, 6 en 7) het volgende. Verdachte huurde – aanvankelijk met medeverdachte [medeverdachte 1] en later alleen – de loods. Medeverdachte [medeverdachte 1] was naast verdachte het aanspreekpunt voor de verhuurder van de loods en beheerde een sleutel daarvan. Medeverdachte [medeverdachte 2] huurde de garagebox. Verdachte onderhield de contacten met afnemers, bepaalde de prijzen voor de harddrugs en grondstoffen daarvoor, kocht harddrugs en grondstoffen daarvoor in en stuurde anderen aan. Zo vraagt verdachte in een Encrochatgesprek of de gebruiker van het account ‘ [account] ’ een aantal kannen wil meenemen en op ‘het fort’ wil passen, waarna hij aangeeft dat [medeverdachte 1] er al is. De rechtbank gaat er – gelet op het feit dat [medeverdachte 1] vrijwel dagelijks bij de loods aanwezig was – van uit dat daarmee de medeverdachte [medeverdachte 1] wordt bedoeld. Ook wordt in de Encrochatcommunicatie duidelijk dat verdachte chauffeurs voor zich liet rijden. Eén van die chauffeurs was medeverdachte [medeverdachte 1] , zo blijkt uit de Encrochat-communicatie. Uit de tapgesprekken na de aanhouding van verdachte blijkt bovendien dat verdachte (ook) dan nog opdrachten aan de medeverdachten geeft, namelijk aan medeverdachte [medeverdachte 1] om de Italiaanse vrachtwagen leeg te trekken en te verplaatsen en aan medeverdachte [medeverdachte 2] om de huur van de garagebox te betalen. Door het tapgesprek over het leegtrekken en verplaatsen van de Italiaanse vrachtwagen, het Encrochat-gesprek waarin de vrachtwagen een “goeie om te smelten” wordt genoemd en de tapgesprekken waaruit volgt dat verdachte (“ [verdachte] ” waarmee kennelijk verdachte wordt bedoeld) de sleutel van de vrachtwagen aan zijn sleutelbos had, gaat de rechtbank ervan uit dat de in november 2020 aangetroffen goederen ook ten tijde van de aanhouding van verdachte in de vrachtwagen lagen en dat verdachte ook wist wat zich in de vrachtwagen bevond. Medeverdachte [medeverdachte 2] krijgt bovendien van een ander de opdracht om de Ring-camerabeelden te wissen, behalve de beelden waarop “de wouten” (de rechtbank begrijpt: de politie) te zien is. Gelet op de datum van dat laatste gesprek, één dag na de aanhouding van verdachte en de doorzoeking van de loods, gaat de rechtbank ervan uit dat dit camerabeelden van de loods betreffen. Alhoewel de hiervoor genoemde communicatie na de tenlastegelegde periode plaatsvindt, maakt die communicatie wel duidelijk dat in de tenlastegelegde periode sprake was van een gestructureerd samenwerkingsverband en een crimineel doel, waaraan verdachte leiding gaf. Het verweer van de verdediging op dit punt wordt dan ook verworpen. Over de duurzaamheid van de criminele organisatie en de tenlastegelegde periode van de feiten 2, 3, 6, 7 en 8 wordt het volgende overwogen. De loods en container werden door verdachte en medeverdachte [medeverdachte 1] vanaf 1 januari 2019 gehuurd, de garagebox werd door medeverdachte [medeverdachte 2] in ieder geval vanaf 1 januari 2020 gehuurd en uit de Encrochat-communicatie blijkt dat de Italiaanse vrachtwagen in beeld kwam op 6 april
15. Uit de Encrochat-communicatie, die plaatsvond vanaf eind maart 2020 tot juni 2020, blijkt dat de organisatie op dat moment volop in bedrijf was. Uit de goederen die bij de doorzoekingen zijn aangetroffen en de camerabeelden van het terrein bij de loods blijkt dat de organisatie zich ook aan het einde van de tenlastegelegde periode nog bezighield met de productie van en handel in harddrugs. De rechtbank leidt uit het voorgaande af dat de criminele organisatie een duurzaam karakter had. Gelet op het voorgaande staat naar het oordeel van de rechtbank vast dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de tenlastegelegde feiten onder 2, 3, 6, 7 en
16. Aangezien de exacte rol en betrokkenheid van derden bij de feiten 2, 3 en 6 onduidelijk is gebleven, zal de rechtbank verdachte vrijspreken van medeplegen. Ondanks dat niet vast te stellen is wanneer de organisatie precies is ontstaan, wanneer de genoemde locaties als opslag en uitvalsbasis in gebruik zijn genomen en wanneer de productie en handel in harddrugs is begonnen, staat vast dat verdachte zich in de tenlastegelegde periode schuldig heeft gemaakt aan de tenlastegelegde feiten onder 2, 3, 6, 7 en
17. De rechtbank zal die feiten dan ook voor de gehele tenlastegelegde periode bewezen verklaren. Met betrekking tot feit 1 overweegt de rechtbank het volgende. Met het aantreffen van verschillende harddrugs op de genoemde locaties (4.000 pillen 2C-B, 18 liter GHB en 963 LSD-zegels) en van goederen en DNA-sporen die duiden op verdere betrokkenheid van verdachte bij die harddrugs staat naar het oordeel van de rechtbank ook vast dat verdachte die harddrugs voorhanden heeft gehad. De rechtbank verklaart bovendien bewezen dat verdachte de 104 XTC-pillen voorhanden heeft gehad die zijn aangetroffen in het skiluik van de huurauto waarin hij is aangehouden. De pillen zijn aangetroffen in de auto die hij op zijn naam heeft gehuurd en waarvan hij de bestuurder was. Gelet op de bewezenverklaring van de andere feiten – waaronder met name de handel in MDMA – gaat de rechtbank ervan uit dat die pillen van verdachte waren. De rechtbank ziet in het dossier geen enkele aanwijzing voor de stelling dat de pillen aan een derde toebehoren. Gelet op de aangehaalde bewijsmiddelen en hetgeen hiervoor is overwogen, veroordeelt de rechtbank verdachte dus voor het tenlastegelegde feit onder 1, met uitzondering van het tenlastegelegde medeplegen nu daarvoor geen bewijs bestaat. Met betrekking tot feit 4 neemt de rechtbank het volgende in aanmerking. Op één van de locaties, namelijk in de Mercedes Sprinter die bij de loods geparkeerd stond, is een automatisch vuurwapen met munitie aangetroffen. Gelet op de eerdere overweging van de rechtbank over het gebruik van dit voertuig door de criminele organisatie, waar verdachte de leider van was, en het aangetroffen DNA van verdachte op het vuurwapen – welke conclusie de rechtbank op basis van het onderzoek van het NFI trekt –, acht de rechtbank bewezen dat verdachte dat vuurwapen met de munitie voorhanden heeft gehad, zoals ten laste is gelegd onder feit
18. De stelling van de verdediging dat het DNA van verdachte via secundaire overdracht op het vuurwapen terecht kan zijn gekomen, wordt dus verworpen. De rechtbank zal verdachte vrijspreken van medeplegen aangezien de exacte rol en betrokkenheid van derden bij feit 4 onduidelijk is gebleven. De rechtbank overweegt over het onder feit 5 tenlastegelegde witwassen het volgende. In het huis van verdachte en in de Mercedes Brabus is een groot contant geldbedrag gevonden. De verklaring van verdachte over een legale herkomst van het in de wasmand aangetroffen geldbedrag van € 12.005,-, vindt de rechtbank niet geloofwaardig. Daarbij is allereerst van belang dat verdachte hierover wisselend heeft verklaard. Bij de rechter-commissaris verklaarde hij dat hij dit geld heeft verdiend met loodgietersklussen, terwijl hij later bij de politie heeft verklaard dat hij € 8.000,- heeft geleend van zijn werkgever [werkgever] . Hoewel [werkgever] heeft bevestigd dat verdachte geld heeft geleend, lijkt dit een opzetje te zijn, gelet op het afgetapte telefoongesprek dat verdachte voerde terwijl hij in voorarrest zat op 2 november 2020: “En kan jij [werkgever] even bellen voor de 12 die gevonden waren weet je wel, dat zijn geld, of hij die kan verantwoorde toevallig, dat zou mooi zijn, dan hoop ik dat ik dat terug krijg snap je.” De rechtbank verklaart dus ook bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het onder feit 5 tenlastegelegde witwassen. Partiële vrijspraak Zoals de rechtbank hiervoor reeds heeft overwogen zal zij verdachte vrijspreken van het medeplegen van de feiten 1, 2, 3, 4 en
19. Daarnaast komt de rechtbank tot een vrijspraak op de volgende onderdelen van de tenlastelegging: Het voorhanden hebben van ‘een loods’ (feit 3) en ‘een garagebox’ (feit 7). Met ‘voorwerpen’ in artikel 10a Opiumwet worden geen onroerende zaken bedoeld. Het voorhanden hebben van de voorwerpen die zijn genoemd onder de drie laatste gedachtestreepjes in feit
20. In het dossier bevindt zich geen bewijs dat deze voorwerpen zijn bestemd tot het bereiden van amfetamine. Voorwaardelijke verzoeken De rechtbank verwerpt tot slot de voorwaardelijke verzoeken van de verdediging tot het horen van verschillende getuigen. De rechtbank heeft de eerdere verzoeken van de verdediging tot het horen van deze getuigen in augustus 2021 al afgewezen. De verdediging heeft geen nieuwe feiten of omstandigheden aangedragen die de rechtbank nu tot een ander oordeel brengen. Parketnummer 10.117069.18: onderzoek Makalu De rechtbank acht – gelet op de aangehaalde bewijsmiddelen – bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan alle tenlastegelegde feiten. Hieronder zal de rechtbank waar nodig nader uitleggen waarom zij dat vindt en ingaan op enkele verweren van de verdediging, voor zover die niet al worden weerlegd door de bewijsmiddelen. Bewijsuitsluiting wegens ontbreken machtiging? De verdediging vindt dat alles wat bij de doorzoeking van de woning van verdachte is gevonden, moet worden uitgesloten van het bewijs, omdat er onvoldoende grond bestond om de woning te doorzoeken op grond van de Wet Wapens en Munitie. Er is immers slechts een melding van informanten die niet nader is onderzocht. Uit het dossier blijkt bovendien dat vervolgens, na het aantreffen van een tasje met geld en drugs, enkel een mondelinge machtiging door de rechter-commissaris is afgegeven voor doorzoeking op grond van de Opiumwet, maar deze niet is gevolgd door een schriftelijke machtiging. Ook dit vormverzuim dient tot bewijsuitsluiting te leiden. De officier van justitie vindt dat er wel voldoende grond was voor de doorzoeking, maar is met de verdediging eens dat de mondelinge machtiging van de rechter-commissaris schriftelijk had moeten worden bevestigd. Volgens de officier van justitie kan de rechtbank volstaan met een constatering van dat vormverzuim. De rechtbank is niet met de verdediging eens dat er onvoldoende redenen voor de doorzoeking van de woning van verdachte bestonden, aangezien de politie van meerdere informanten kort voor de doorzoeking de melding had gekregen dat verdachte over wapens zou beschikken en daarin zou handelen. Deze meldingen waren voldoende concreet en specifiek (“ [verdachte] heeft de beschikking over meerdere vuurwapens” en “ [A] uit [woonplaats] is in het bezit van meerdere vuurwapens. Hij biedt deze te koop aan. [A] doet dit voor [verdachte] uit [woonplaats] ”). Bovendien werden deze meldingen als betrouwbaar aangeduid. Een machtiging voor de doorzoeking mocht dus afgegeven worden op grond van een redelijkerwijs vermoeden van (vuur)wapenbezit. De rechtbank stelt met de verdediging en de officier van justitie vast dat sprake is van een vormverzuim, doordat een schriftelijke machtiging van de rechter-commissaris voor de daarop volgende algehele doorzoeking van de woning van verdachte op grond van de Opiumwet ontbreekt in het dossier. Wel heeft de rechter-commissaris mondeling toestemming gegeven voor de doorzoeking, zoals vermeld in het proces-verbaal van de politie. De geschonden norm betreft dus niet het ontbreken van de voorgeschreven rechterlijke toestemming voor de doorzoeking van een woning, maar het ontbreken van de schriftelijke vastlegging daarvan. De rechtbank is dan ook van oordeel dat met een constatering van dit vormverzuim kan worden volstaan. Bewijsoverweging over voorhanden hebben van drugs (feit 1) en stiletto (feit 3) De verdediging heeft vrijspraak bepleit omdat verdachte niet wist wat er aan drugs in de woning lag en van wie het was. Ook wist verdachte niet dat er een stiletto in de woning was. De rechtbank stelt vast dat verdachte de tenlastegelegde harddrugs opzettelijk aanwezig heeft gehad. Gevraagd naar de aangetroffen harddrugs, heeft verdachte verklaard dat hij in het weekend wel eens iets gebruikt met vrienden en dat er dan wel eens iets blijft liggen. Daarmee staat vast dat hij wetenschap had van de aanwezigheid van harddrugs in zijn woning en ook dat hij daarover beschikkingsmacht had. Het (voorwaardelijk) opzet op het bezit van de aangetroffen drugs is daarmee gegeven. Dat hij niet precies wist welke drugs in welke hoeveelheid in de woning aanwezig was, maakt dat niet anders. De verdediging heeft er wat betreft de stiletto op gewezen dat er meerdere mensen in zijn woning verbleven, maar verdachte heeft op de zitting en bij de politie daar niet over verklaard. Gelet op het feit dat de stiletto op de benedenverdieping is aangetroffen in de woning waar – volgens zijn verklaring – alleen verdachte woont, waar ook een boksbeugel en munitie is gevonden, neemt de rechtbank aan dat verdachte wist van de stiletto. Bewijsoverweging over het witwassen (feit 2) Juridisch kader De rechtbank stelt voorop dat voor een bewezenverklaring van het in de delictsomschrijving van artikel 420bis, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht opgenomen bestanddeel ‘afkomstig uit enig misdrijf’, niet is vereist dat uit de bewijsmiddelen kan worden afgeleid dat het in de tenlastelegging genoemde voorwerp afkomstig is uit een nauwkeurig aangeduid misdrijf. Wel is voor een veroordeling van witwassen vereist dat vaststaat dat het voorwerp afkomstig is uit enig misdrijf. Als op grond van de bewijsstukken in het dossier geen rechtstreeks verband valt te leggen tussen een voorwerp en een bepaald misdrijf kan toch bewezen worden verklaard dat een voorwerp ‘uit enig misdrijf’ afkomstig is, als het op grond van de vastgestelde feiten en omstandigheden niet anders kan zijn dan dat het in de tenlastelegging genoemde voorwerp uit enig misdrijf afkomstig is. Als uit het door het Openbaar Ministerie aangedragen bewijs feiten en omstandigheden kunnen worden afgeleid die van zo’n aard zijn dat zonder meer sprake is van een vermoeden van witwassen, mag van de verdachte worden verlangd dat hij een verklaring geeft over de herkomst van het voorwerp. Indien de verdachte een concrete, min of meer verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring heeft gegeven over de herkomst van het voorwerp, dan ligt het vervolgens op de weg van het Openbaar Ministerie om nader onderzoek te doen naar de volgens verdachte alternatieve herkomst van het voorwerp. Om vervolgens bewezen te verklaren dat sprake is van witwassen, moet uit de resultaten van dat onderzoek blijken dat met voldoende mate van zekerheid kan worden uitgesloten dat het tenlastegelegde voorwerp een legale herkomst heeft en dat dus een criminele herkomst als enige aanvaardbare verklaring kan gelden. Beoordeling De rechtbank stelt in het kader van het voorgaande vast dat er sprake was van een gerechtvaardigd vermoeden van witwassen, aangezien verdachte een aanzienlijk contant geldbedrag in huis bewaarde. Uit het proces-verbaal van de doorzoeking van de woning blijkt dat in totaal een bedrag van € 26.654,75 is aangetroffen. Verdachte heeft verklaard dat een deel van het geldbedrag spaargeld voor zijn dochter betreft. Een geldbedrag van € 25.000,- heeft hij bovendien contant geleend van een vriend in verband met de aankoop van een woning, aldus verdachte. Verdachte wilde niet verklaren wie die vriend is. De rechtbank oordeelt dat de niet nader onderbouwde verklaring van verdachte niet een concrete en verifieerbare verklaring betreft over de herkomst van het geld en het vermoeden van witwassen daarom niet kan weerleggen. De rechtbank concludeert dan ook dat het niet anders kan dan dat het in de woning van verdachte gevonden geldbedrag, onmiddellijk of middellijk, geheel of gedeeltelijk afkomstig is uit enig misdrijf en dat verdachte dat ook wist. 5BEWEZENVERKLARING De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte: 16.235675.20
21. in de periode van 18 september 2020 tot en met 27 november 2020 te Vianen en te Beesd, gemeente West Betuwe, opzettelijk aanwezig heeft gehad - 104 pillen bevattende MDMA en - een wikkel met 1,56 gram amfetamine en - 4.000 pillen 2C-B (4-broom-2,5-dimethoxyfenethylamine) en - 18 liter GHB (4-hydroxyboterzuur) en - 963 LSD zegels, zijnde MDMA, amfetamine, 2C-B (4-broom-2,5-dimethoxyfenethylamine), GHB (4-hydroxyboterzuur) en LSD, telkens een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst 1;
22. op meerdere momenten in de periode van 1 januari 2019 tot en met 18 september 2020 in Nederland, meermalen telkens opzettelijk heeft bereid en/of verkocht en/of verstrekt en/of vervoerd, een hoeveelheid van een materiaal bevattende amfetamine, 2C-B (4-broom-2,5-dimethoxyfenethylamine), GHB (4 -hydroxyboterzuur) en MDMA (3,4-methyleendioxyrnethamfetamine), zijnde amfetamine, 2C-B (4-broom-2,5-dimethoxyfenethylamine), GHB (4-hydroxyboterzuur) en MDMA (3,4-methyleendioxymethamfetamine), telkens een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst 1;
23. in de periode van 17 juni 2020 tot en met 18 september 2020 te Beesd, gemeente West Betuwe, om een feit, bedoeld in het vierde lid van artikel 10 van de Opiumwet, te weten het opzettelijk bereiden, verkopen, verstrekken en/of vervoeren van amfetamine, zijnde amfetamine een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I, voor te bereiden en/of te bevorderen - meerdere voertuigen en - een zeecontainer en - meerdere jerrycans onder meer gevuld met de vloeistof methanol en - een reactieopstelling (in een autobus) en - een volgelaatsmasker en - twee maatbekers van 5 liter en - een zwarte emmer van 20 liter met een lepel en een roerder en - een kunststof scheitrechter van 100 liter en - een vacuummachine en - 120 kilo BMK glycidezuur en - 25 kilo APAA en - 4 kilo MAPA en - 20 liter methanol en - een zak met 25 kilo caustic soda, voorhanden heeft gehad, waarvan verdachte wist dat die bestemd waren tot het plegen van die feiten;
24. op 18 september 2020 te Beesd, gemeente West Betuwe, een wapen van categorie II onder 2 van de Wet wapens en munitie, te weten een mitrailleurgeweer, merk: Auto Ordnance, model: Thompson, kaliber: .45, wapennummer: [wapennummer] , zijnde een vuurwapen in de vorm van een geweer en munitie van categorie III van de Wet wapens en munitie, te weten 15 scherpe patronen (kaliber: .45 auto, merken: W-W