ECLI:NL:RBMNE:2025:5623

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Strafrecht Zittingsplaats: Utrecht Parketnummer: 16/312457-22 (P) Tegenspraak Vonnis van de meervoudig kamer van 31 oktober 2025 in de strafzaak van: [verdachte] , geboren op [1986] te [geboorteplaats] , ingeschreven in de Basisregistratie personen op het adres: [adres] , [postcode] te [plaats] , preventief gedetineerd in de [verblijfplaats] , hierna: de verdachte. 1Zitting De strafzaak van de verdachte is inhoudelijk behandeld op de openbare zitting van 25 september 2025. Het onderzoek is gesloten op 31 oktober 2025. Op de zitting van 25 september 2025 waren aanwezig: de verdachte; de officier van justitie; de advocaat van de verdachte: mr. A.M.J. Comans; de benadeelde partij [benadeelde partij] en zijn advocaat, mr. M.R.M. Schaap. 2Tenlastelegging De officier van justitie beschuldigt de verdachte ervan dat hij, samengevat: 1 op 4 juli 2023 in IJsselstein samen met anderen een pistoolmitrailleur, drie pistolen, een ingekort dubbelloops hagelgeweer en munitie voorhanden heeft gehad; 2 in de periode van 26 april 2018 tot en met 6 december 2023 in Nederland de handel in en import van cocaïne en MDMA heeft voorbereid en bevorderd; 3 in de periode van 11 november 2022 tot en met 4 juli 2023 in Nederland samen met anderen heeft gehandeld in cocaïne en 1318,8 gram cocaïne voorhanden heeft gehad; 4 in de periode van 1 augustus 2022 tot en met 6 december 2023 in Nederland de volgende geldbedragen en goederen heeft witgewassen: - een geldbedrag van € 955,02; - een geldbedrag van € 3.000,-; - een geldbedrag van € 883,70; - een geldbedrag van € 22.970,- (verbouwingskosten); - goederen en vliegtickets ter waarde van in totaal € 17.579,49; - geldbedragen voor autohuur en benzinekosten; 5 op of omstreeks 18 november 2017 in Utrecht samen met anderen twee handgranaten voorhanden heeft gehad en daarmee een ontploffing heeft veroorzaakt, door deze ’s nachts bij Sportschool [sportschool] naar binnen te gooien, waardoor gevaar voor goederen te verwachten was; 6 (oorspronkelijk ten laste gelegd onder parketnummer 16/220821-24): op 16 augustus 2018 in Utrecht een of meer handgranaten voorhanden heeft gehad, heeft vervoerd en heeft overgedragen. De volledige tekst van de beschuldiging staat in bijlage I bij dit vonnis. 3Bewijs 3.1. Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat kan worden bewezen dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande dat: - de pleegperiode van de onder feit 2 ten laste gelegde voorbereidingshandelingen eindigt op 28 februari 2021; - de hoeveelheid cocaïne die de verdachte volgens feit 3 voorhanden heeft gehad, dient te worden teruggebracht tot 1318,2 gram; - het onder feit 4 ten laste gelegde witgewassen geldbedrag voor verbouwingskosten dient te worden teruggebracht tot € 15.266,-; - de verdachte het onder feit 5 ten laste gelegde alleen, en niet samen met een ander, heeft gedaan. De verdere standpunten van de officier van justitie worden – voor zover van belang voor het oordeel over de bewezenverklaring – nader besproken in paragraaf 3.3. 3.2. Het standpunt van de verdediging De advocaat van de verdachte heeft verschillende bewijsverweren naar voren gebracht. Deze verweren worden – voor zover van belang voor het oordeel over de bewezenverklaring – hierna besproken onder paragraaf 3.3. 3.3. Het oordeel van de rechtbank 3.3.1 De gebruikte bewijsmiddelen Voor de overzichtelijkheid van dit vonnis heeft de rechtbank de wettige bewijsmiddelen met de voor de bewezenverklaringen redengevende feiten en omstandigheden uitgewerkt en opgenomen in bijlage II. Deze bijlage is aan dit vonnis gehecht. 3.3.2. Vrijspraak voor feit 5 De rechtbank acht niet bewezen dat de verdachte op of omstreeks 18 november 2017 twee handgranaten voorhanden heeft gehad en hiermee een ontploffing heeft veroorzaakt. De rechtbank overweegt daartoe als volgt. Op 18 november 2017 zijn twee handgranaten bij de sportschool [sportschool] in Utrecht naar binnen gegooid, waarvan er één tot ontploffing is gekomen. Van de handgranaten zijn verschillende bemonsteringen genomen die zijn onderzocht op de aanwezigheid van DNA. De verkregen DNA-profielen zijn vervolgens vergeleken met het DNA-profiel van verdachte. Uit bemonstering AAIN2315NL is een DNA-mengprofiel van minimaal vijf donoren verkregen. Het DNA-profiel is meer dan 1 miljard keer waarschijnlijker wanneer verdachte één van de donoren is dan wanneer dit niet zo is. Uit bemonstering AAIN2317NL is een DNA-mengprofiel van minimaal vier donoren verkregen. Het DNA-profiel is circa 690 duizend keer waarschijnlijker wanneer verdachte één van de donoren is dan wanneer dit niet zo is. Uit bemonstering AAIN2318NL is een DNA-mengprofiel van minimaal vijf donoren verkregen. Het DNA-profiel is circa 20 miljoen keer waarschijnlijker wanneer verdachte één van de donoren is dan wanneer dit niet zo is. Uit bemonstering AAIN2319NL is een DNA-mengprofiel van minimaal twee donoren verkregen. Het DNA-profiel is meer dan 1 miljard keer waarschijnlijker wanneer verdachte één van de donoren is dan wanneer dit niet zo is. De rechtbank concludeert hieruit, met inachtneming van de rest van het dossier, dat verdachte donor is van een deel van het celmateriaal in bovenstaande bemonsteringen. Dat is een sterke aanwijzing dat de verdachte deze handgranaten op enig moment voorhanden heeft gehad. In alle hiervoor genoemde bemonsteringen is echter ook DNA van anderen dan verdachte aangetroffen. Verder blijkt uit het dossier dat verdachte meermalen als tussenpersoon heeft gefungeerd tussen aanbieders en afnemers van handgranaten. Hierdoor kan de rechtbank, anders dan de officier van justitie voorstaat, niet met voldoende mate van zekerheid vaststellen dat de DNA-sporen van verdachte op de (beugel en de borgpin van

1. de)handgranaten dadersporen zijn voor de ontploffing bij [sportschool] , en dat niet iemand anders (bijvoorbeeld een afnemer), deze handgranaten op of omstreeks 18 november 2017 voorhanden heeft gehad en bij de sportschool naar binnen heeft gegooid. De rechtbank zal de verdachte daarom vrijspreken van feit 5. 3.3.3. Veroordeling voor het onder de feiten 1 en 3 ten laste gelegde voorhanden hebben van vuurwapens, munitie en cocaïne. Op 4 juli 2023 worden er bij een doorzoeking in de berging, behorend bij het adres [adres] te [plaats] (verder: berging [nummer] ), verboden vuurwapens, bijbehorende munitie en een handelshoeveelheid (ruim 1,3 kilo) cocaïne aangetroffen. Aan de verdachte is onder de feiten 1 en 3 ten laste gelegd dat hij op 4 juli 2023 deze vuurwapens, munitie en cocaïne voorhanden heeft gehad. Voor een veroordeling is nodig dat kan worden bewezen dat de verdachte op 4 juli 2023 wetenschap had van en beschikkingsmacht had over deze wapens, munitie en cocaïne. De rechtbank is van oordeel dat dit inderdaad is bewezen, op grond van de bij dit vonnis opgenomen bewijsmiddelen. De rechtbank licht haar oordeel als volgt toe. De verklaringen van de bewoners van [adres] De verdachte woonde, samen met zijn moeder, vanaf 2013 op het adres [adres] in [plaats] . De berging van dit adres bevindt zich in dezelfde ruimte (gang) als berging [nummer] , die voorzien is van één centrale toegangsdeur. De verdachte en zijn moeder hebben veel en goed contact met de bewoners van [adres] . De hoofdbewoner van [adres] heeft in 2023 bij de politie verklaard dat de verdachte ongeveer vier jaar daarvoor haar toestemming had gevraagd en gekregen om zijn kickboksspullen in berging [nummer] op te slaan. Zij heeft verder verklaard dat zij 3 à 4 jaar geleden voor het laatst in berging [nummer] is geweest. Ook haar dochter heeft verklaard dat er spullen van verdachte in berging [nummer] zijn opgeslagen en dat zij en haar moeder berging [nummer] niet meer gebruikten. De verdachte heeft in de jaren voorafgaand aan de doorzoeking kickboksles gegeven, en op 4 juli 2023 worden in berging [nummer] , naast de wapens en de cocaïne, kickboksspullen, zoals een stootkussen, aangetroffen. Dit stootkussen lag bovenop de koffers waarin de handelshoeveelheid cocaïne en de vuurwapens zijn aangetroffen. Anders dan de advocaat heeft bepleit, acht de rechtbank de verklaring van beide bewoners van [adres] betrouwbaar, omdat zij door ander bewijs (de vondst van de kickboksspullen, de in de bewijsmiddelen opgenomen tapgesprekken van de verdachte en het hierna te bespreken forensisch bewijs) worden ondersteund. DNA-sporen van de verdachte De vuurwapens en de cocaïne die op 4 juli 2023 in berging [nummer] zijn aangetroffen, zaten in twee koffers. De vuurwapens en de bijbehorende onderdelen zijn onderzocht op DNA. De aangetroffen DNA-profielen zijn vergeleken met het DNA-profiel van verdachte. Uit bemonstering AAQD3742NL#01 (vuurwapen AAQI7051NL, afkomstig uit koffer 1) is een DNA-mengprofiel van minimaal twee donoren verkregen. Het DNA-profiel is meer dan 1 miljard keer waarschijnlijker wanneer verdachte één van de donoren is dan wanneer dit niet zo is. Uit bemonstering AAQD3748NL#01 (vuurwapen AAQI7034NL, afkomstig uit koffer 2) is een DNA-mengprofiel van minimaal drie donoren verkregen. Het DNA-profiel is meer dan 1 miljard keer waarschijnlijker wanneer verdachte één van de donoren is dan wanneer dit niet zo is. Uit bemonstering AAQD3750NL#01 (patroonmagazijn AAQT8988N, afkomstig uit koffer 2) is een DNA-mengprofiel van minimaal twee donoren verkregen. Het DNA-profiel is meer dan 1 miljard keer waarschijnlijker wanneer verdachte één van de donoren is dan wanneer dit niet zo is. De rechtbank concludeert hieruit, met inachtneming van de rest van het dossier, dat verdachte donor is van een deel van het celmateriaal in bovenstaande bemonsteringen, dat op vuurwapens in beide koffers is aangetroffen. De verdachte heeft zich bij vragen over dit onderzoeksresultaat beroepen op zijn zwijgrecht. De raadsman heeft ten aanzien van het DNA-onderzoek in zijn pleidooi verwezen naar een opmerking van de forensisch onderzoeker op pagina 1009 van het dossier. Deze schrijft daar het volgende: “De sporendragers met SIN (AAQD0420NL, AAQD0419NL, AAQI7036NL en AAQD0418NL) en (AAQT8988NL en AAQI7034NL) werden aangeleverd in ademende sealbags, welke voorzien waren van meerdere SIN’s. Door de afwezigheid van eenduidige individuele SIN’s op de buitenverpakking is de herleidbaarheid van de sporendragers mogelijk geschonden en daarmee de integriteit niet te garanderen”. De rechtbank is van oordeel dat een dergelijke schending van de herleidbaarheid niet daadwerkelijk heeft plaatsgevonden. Deze herleidbaarheid blijkt immers uit het Proces-verbaal forensisch onderzoek plaats delict ( [straat] IJsselstein) op pagina 1762 e.v. van het dossier. Uit de foto’s die als bijlage bij dit proces-verbaal zijn gevoegd, blijkt dat de goederen met de SIN-nummers AAQD0420NL (een pistool), AAQD0419NL (de bijbehorende geluiddemper), AAQI7036NL (de bijbehorende patroonhouder) en AAQD0418NL (de patronen in deze patroonhouder) in de koffer in de berging in één plastic bakje zijn aangetroffen. Deze bij elkaar horende wapenonderdelen zijn vervolgens door de politie bewaard in één bewaarzakje voorzien van meerdere SIN-nummers. De goederen met de SIN-nummers AAQT8988NL (een pistool) en AAQI7034NL (de bijbehorende patroonhouder) zijn in dezelfde koffer in één etui aangetroffen. Ook deze bij elkaar horende wapenonderdelen zijn vervolgens door de politie bewaard in één bewaarzakje voorzien van meerdere SIN-nummers. De rechtbank acht het weliswaar mogelijk dat door deze manier van verpakken DNA van het ene wapenonderdeel op het andere is overgedragen, maar vindt dit niet van belang voor de beantwoording van de vraag wie de betreffende wapens voorhanden heeft gehad. Het gaat hier immers om wapenonderdelen die naar hun aard bij elkaar horen en blijkens de foto’s in het dossier in de berging ook zeer dicht bij elkaar zijn bewaard. De rechtbank is dan ook van oordeel dat het feit dat bij elkaar horende wapenonderdelen na inbeslagname zijn bewaard in één bewaarzakje met meerdere SIN-nummers, de DNA-onderzoeksresultaten ten aanzien van deze wapens niet onbetrouwbaar maakt. Vingerafdruk van de verdachte In berging [nummer] is op 4 juli 2023 vlak naast de koffer met vuurwapens en cocaïne een tas aangetroffen, waarin met hennep gevulde verpakkingen en lege verpakkingen zaten. Op één van deze verpakkingen is een vingerafdruk aangetroffen die is geïndividualiseerd op verdachte. Uit onderzoek volgt dat twee dactyloscopisch-onderzoekers ervan overtuigd zijn dat het spoor door verdachte is geplaatst. De kans om deze mate van overeenkomst aan te treffen bij een willekeurig ander persoon is verwaarloosbaar klein. De rechtbank concludeert hieruit, met inachtneming van de rest van het dossier, dat de vingerafdruk afkomstig is van verdachte. De verdachte heeft zich ook bij vragen over dit onderzoeksresultaat beroepen op zijn zwijgrecht. Chats van 28 februari 2021 Verdachte is in een andere strafzaak aangehouden op 28 februari 2021. Uit onderzochte chats van tegencontacten van de verdachte op 28 februari 2021 blijkt dat de verdachte op dat moment vuurwapens in zijn flat had opgeslagen in de berging van iemand anders. In deze chats wordt een foto verstuurd van de koffer waarin deze vuurwapens destijds waren verborgen. Deze koffer is op een groot aantal punten gelijk aan, of lijkt zelfs identiek met de koffer in berging [nummer] waarin op 4 juli 2023 vier vuurwapens zijn aangetroffen. In de chats wordt er verder over gesproken dat [bijnaam 1 verdachte] , waarvan uit de bewijsmiddelen blijkt dat dit de verdachte is, de enige is die de sleutels van de schuur heeft. Hoewel deze gesprekken van geruime tijd vóór de wapenvondst op 4 juli 2023 dateren, dragen ze bij aan de conclusie dat de verdachte al langere tijd toegang tot de kelderbox van een ander aan het [straat] in [plaats] had én dat hij de beschikking over vuurwapens had. Gelet op de grote mate van overeenkomst tussen de beide koffers is daarnaast aannemelijk dat de verdachte ook op 4 juli 2023 nog beschikte over (één of meer van) dezelfde wapens. Op grond van het bovenstaande concludeert de rechtbank dat verdachte in de ten laste gelegde periode de hoofdgebruiker was van berging [nummer] en wetenschap en beschikkingsmacht had over de vuurwapens, munitie en cocaïne die in deze berging zijn gevonden. Op basis van de bewijsmiddelen stelt de rechtbank ook vast dat de verdachte de feiten samen met (tenminste) één ander heeft gepleegd. 3.3.4. Veroordeling voor de onder feit 3 ten laste gelegde cocaïnehandel Zoals onder 3.3.3 is overwogen, acht de rechtbank bewezen dat de verdachte wetenschap had van en beschikkingsmacht had over de ruim 1,3 kilo cocaïne die op 4 juli 2023 in berging [nummer] is aangetroffen. Onder feit 3 is naast het voorhanden hebben van deze hoeveelheid cocaïne, ook ten laste gelegd dat de verdachte samen met anderen in de periode van 11 november 2022 tot en met 4 juli 2023 heeft gehandeld in cocaïne. De rechtbank acht ook deze cocaïnehandel bewezen, op grond van de bij dit vonnis opgenomen bewijsmiddelen. De rechtbank licht haar oordeel als volgt toe. Medeverdachten [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] handelden in de periode van 27 oktober 2022 tot en met 4 juli 2023 in cocaïne Uit de bewijsmiddelen blijkt dat medeverdachte [medeverdachte 1] vanaf 27 oktober 2022 tot 10 november 2022, samen met medeverdachte [medeverdachte 2] , handelde in cocaïne via de dealerlijn [telefoonnummer] (verder: [telefoonnummer] ). Uit de bewijsmiddelen blijkt verder dat via de directe opvolgers van deze dealerlijn, de dealerlijnen [telefoonnummer] (verder: [telefoonnummer] ) en [telefoonnummer] (verder: [telefoonnummer] ), in de periode van 11 november 2022 tot en met 4 juli 2023 cocaïne wordt verkocht aan dezelfde gebruikers als via [telefoonnummer] , door onder anderen [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] . Medeverdachte [medeverdachte 1] is door de rechtbank op 20 maart 2024 veroordeeld voor cocaïnehandel in de periode van 10 april 2023 tot en met 4 juli 2023. Medeverdachten [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] zijn op 20 maart 2024 door de rechtbank veroordeeld voor cocaïnehandel in de periode van 11 november 2022 tot en met 4 juli 2023. De rechtbank concludeert dat de verdachte als medepleger betrokken is geweest bij deze cocaïnehandel, op grond van het volgende. Verdachte is betrokken bij dealerlijn [telefoonnummer] Op 30 oktober 2022 belt een persoon dealerlijn [telefoonnummer] . [medeverdachte 1] neemt op, maar de beller denkt dat hij “ [bijnaam 2 verdachte] ” aan de lijn heeft. De deelnemers aan het gesprek maken een afspraak, en nadat [medeverdachte 1] op die afspraak is verschenen, belt dezelfde beller opnieuw met [telefoonnummer] . [medeverdachte 1] neemt weer op, maar de beller denkt opnieuw dat hij [bijnaam 2 verdachte] aan de lijn heeft, en vraagt boos waarom [bijnaam 2 verdachte] niet zelf is gekomen, maar een loopjongen naar hem heeft toegestuurd. [medeverdachte 1] antwoordt dat hij [bijnaam 2 verdachte] meteen opbelt. [bijnaam 2 verdachte] is een bijnaam van de verdachte, [verdachte] . Ook getuige [getuige 1] noemt de verdachte in een afgeluisterd telefoongesprek waarin zij met de moeder van de verdachte spreekt “ [bijnaam 2 verdachte] ”. Verder hadden [medeverdachte 1] en de verdachte veelvuldig contact met elkaar, en zoals uit de bewijsoverwegingen hierna volgt, was het de verdachte die [medeverdachte 1] in vanaf in ieder geval 3 januari 2023 aanstuurde in de handel in cocaïne. De rechtbank concludeert hieruit dat de verdachte betrokken is geweest bij dealerlijn [telefoonnummer] . Verdachte geeft instructies aan medeverdachten over cocaïnehandel De verdachte was tot 29 juni 2023 gedetineerd om een gevangenisstraf uit te zitten die in een andere strafzaak was opgelegd. Op 3 januari 2023 geeft de verdachte vanuit de PI aan medeverdachte [medeverdachte 1] een briefje mee, waarop instructies worden gegeven voor de handel in cocaïne. De termen die in deze instructies worden gebruikt (“pre” voor betere kwaliteit cocaïne en “multi” voor mindere kwaliteit cocaïne) komen overeen met de termen die worden gebruikt in notities over cocaïnehandel die in de telefoons van medeverdachten [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] zijn aangetroffen. De verdachte heeft zich bij vragen over dit briefje met instructies beroepen op zijn zwijgrecht. Medeverdachte [medeverdachte 1] bezoekt vaak de toegangsruimte tot berging [nummer] . Uit camerabeelden blijkt dat [medeverdachte 1] in de periode van 11 december 2022 tot en met 17 juni 2023, dus tijdens de detentie van verdachte, 25 keer de toegangsruimte tot berging [nummer] is binnengegaan, na veelal eerst sleutels opgehaald te hebben bij de moeder van de verdachte op [adres] . [medeverdachte 1] heeft hierbij vaak plastic tassen in zijn handen, die hij achterlaat of juist meeneemt, waaronder tassen die lijken op de plastic tas waarin op 4 juli 2023 in berging [nummer] de handelshoeveelheid cocaïne is aangetroffen. Verder is op 6 juni 2023 gezien dat de tas die [medeverdachte 1] bij zich heeft minder gevuld is als [medeverdachte 1] de toegangsruimte verlaat, dan hij was toen [medeverdachte 1] de toegangsruimte binnenging. Uit camerabeelden blijkt verder dat op 7 december 2022, vlak vóór de detentie van de verdachte, medeverdachte [medeverdachte 2] samen met [medeverdachte 1] en de verdachte met een tas de toegangsruimte tot berging [nummer] is binnengegaan. Ten slotte is op verpakkingsmateriaal dat in berging [nummer] naast de koffer met ruim 1,3 kilo cocaïne is aangetroffen, op 4 juli 2023 een vingerafdruk van [medeverdachte 1] aangetroffen. De verdachte heeft zich bij vragen over bovenstaande onderzoeksresultaten beroepen op zijn zwijgrecht. Medeverdachten [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] maakten bij hun cocaïnehandel gebruik van dezelfde cocaïnewikkels als in berging [nummer] zijn aangetroffen. In berging [nummer] worden op 4 juli 2023 twee grootverpakkingen zwart-witte cocaïnewikkels met “Scarface”-opdruk gevonden. Bij de doorzoekingen van de woningen van medeverdachten [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] op 4 juli 2023 worden dezelfde cocaïnewikkels aangetroffen, gevuld met cocaïne. Verder hebben meerdere gebruikers van de dealerlijn [telefoonnummer] verklaard dat zij hun cocaïne door deze medeverdachten in een zwart-witte “Scarface”-ponypack geleverd kregen. Dit blijkt ook uit een getapt telefoongesprek tussen [medeverdachte 1] en een gebruiker op 29 oktober 2022. Op grond van het bovenstaande concludeert de rechtbank dat de verdachte in de ten laste gelegde periode samen met anderen heeft gehandeld in cocaïne, waarbij de verdachte instructies gaf aan zijn medeverdachte(
2. n)over deze cocaïnehandel en een handelshoeveelheid cocaïne was opgeslagen in berging [nummer] , waarvan de verdachte, zoals onder 3.3.3 uiteengezet, de hoofdgebruiker was en die hij gebruikte voor de opslag van cocaïne. 3.3.5 Veroordeling voor de onder feit 2 ten laste gelegde voorbereidingshandelingen voor drugshandel en -import Verworpen verweer tot bewijsuitsluiting De raadsman van de verdachte heeft bepleit, dat de informatie die is gevonden door onderzoek aan de Blackberry die op 20 augustus 2018 onder verdachte in beslag is genomen, moet worden uitgesloten van het bewijs. Er is geen toestemming gevraagd voor dit onderzoek aan de rechter-commissaris, terwijl dat wel had gemoeten, omdat voorzienbaar was dat dit onderzoek een meer dan geringe inbreuk zou opleveren op de persoonlijke levenssfeer van de verdachte. Door het ontbreken van toestemming van de rechter-commissaris is sprake van een vormverzuim in de zin van artikel 359a van het Wetboek van strafvordering (verder: Sv). Dit vormverzuim moet gesanctioneerd worden door bewijsuitsluiting, vanwege het grote belang dat de geschonden norm dient, namelijk de bescherming van de persoonlijke levenssfeer, en om overheidsinstanties er van te weerhouden in de toekomst dergelijke schendingen te blijven plegen. De raadsman wijst in dat verband op het recente arrest van de Hoge Raad onder ECLI:NL:HR:2025:1247. De officier van justitie heeft ten aanzien van dit verweer als primair standpunt ingenomen dat er geen sprake is van een vormverzuim in de zin van artikel 359a Sv. Het onderzoek van de Blackberry vond immers plaats voor de Landeck-jurisprudentie en dus nog onder het regime van de zogenoemde smartphone-arresten uit 2017. Daaruit volgt dat voorafgaande toestemming door de rechter-commissaris alleen was vereist als voorzienbaar was dat het onderzoek een zeer ingrijpende inbreuk zou opleveren op de persoonlijke levenssfeer van de gebruiker. In casu was dat niet het geval, te meer omdat een dergelijke Blackberry waarop de encryptie-applicatie SKY-ECC is geïnstalleerd niet gebruikt wordt als bona fide privé-telefoon, maar om criminele contacten te onderhouden. Verder vond de doorzoeking, waarbij de Blackberry in beslag is genomen, plaats met machtiging van de rechter-commissaris. Die machtiging omvat ook het doorzoeken van de telefoon. Ook zou de rechter-commissaris, indien daarom expliciet was verzocht, zeker toestemming hebben gegeven voor onderzoek van de Blackberry. Ten slotte heeft de raadsman niet geconcretiseerd en onderbouwd in welk persoonlijk belang verdachte is geschaad door het onderzoek van de Blackberry en welk persoonlijk nadeel daardoor is veroorzaakt. Ook hierdoor is van een vormverzuim geen sprake, aldus de officier van justitie. Als subsidiair standpunt heeft de officier van justitie gesteld dat, wanneer de rechtbank concludeert dat er wel sprake is geweest van een vormverzuim, dit niet tot een rechtsgevolg moet leiden. De rechtbank is van oordeel dat weliswaar sprake is geweest van een vormverzuim in de zin van artikel 359a Sv, maar dat hier geen rechtsgevolg aan moet worden verbonden. De rechtbank licht haar oordeel als volgt toe. Met de raadsman is de rechtbank van oordeel dat volgens de recente Landeck-jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie en de daarop voortbouwende Hoge Raad-jurisprudentie voorafgaande toestemming van de rechter-commissaris is vereist voor onderzoek aan een smartphone, als te verwachten is dat dit onderzoek een meer dan geringe inbreuk zal opleveren op de persoonlijke levenssfeer van de gebruiker. Van zo’n inbreuk is volgens de Hoge Raad al sprake, wanneer door het onderzoek inzicht wordt verkregen in de communicatie die door middel van de smartphone is uitgewisseld. Nu het hoofddoel van het onderzoek aan de Blackberry was om inzicht te krijgen in de communicatie die daarmee was uitgewisseld, had het Openbaar Ministerie voorafgaand aan het onderzoek toestemming moeten vragen aan de rechter-commissaris. Doordat dit niet is gedaan, is sprake van een onherstelbaar vormverzuim in de zin van artikel 359a Sv. De rechtbank zal echter geen rechtsgevolgen verbinden aan dit vormverzuim, op grond van het volgende. Ten eerste is de Blackberry onderzocht in 2023. Onder de destijds geldende jurisprudentie was het niet zonder meer duidelijk dat voor een dergelijk onderzoek toestemming van een rechter-commissaris nodig was. Er kan dus niet gezegd worden dat het Openbaar Ministerie destijds willens en wetens een rechtsnorm heeft geschonden door de Blackberry zonder deze toestemming te onderzoeken. Dit relativeert de ernst van het vormverzuim, en maakt dat sanctionering om het Openbaar Ministerie ervan te weerhouden dergelijke vormverzuimen in de toekomst te blijven plegen, zoals de raadsman heeft bepleit, niet in de rede ligt. Ten tweede gaat de rechtbank, gelet op de ernst en de aard van de verdenking in het kader waarvan de doorzoeking is verricht (een afpersing, o.a. door middel van chatberichten), er van uit dat de rechter-commissaris, indien daartoe verzocht, toestemming zou hebben gegeven om de Blackberry te onderzoeken. Ook dit relativeert de ernst van het vormverzuim. Ten derde heeft de verdediging het nadeel voor de verdachte als gevolg van het vormverzuim niet concreet gemaakt, door bijvoorbeeld te wijzen op specifieke privacygevoelige gegevens die door het onderzoeksteam zijn ingezien. Daarbij komt dat op de betreffende Blackberry SKY-ECC was geïnstalleerd, een applicatie waarmee versleutelde chatgesprekken konden worden gevoerd en die vooral werd gebruikt voor communicatie over het plegen van misdrijven. Door of namens de verdachte is in het geheel niet aangevoerd dat de Blackberry ook voor andere doeleinden dan versleutelde communicatie via SKY-ECC is gebruikt, en dit blijkt ook niet uit het dossier. Dit relativeert het nadeel dat verdachte door het vormverzuim heeft geleden. Bovenstaande leidt ertoe dat de rechtbank geen rechtsgevolg verbindt aan het vormverzuim, en de informatie die door het onderzoek van de Blackberry is verkregen voor het bewijs zal gebruiken. Bewijsverweer De raadsman heeft tevens bepleit dat niet kan worden vastgesteld dat de verdachte de in het dossier opgenomen chatgesprekken heeft gevoerd, omdat niet kan worden vastgesteld dat de verdachte de alleengebruiker is geweest van de telefoons waarmee deze chatgesprekken zijn gevoerd. De raadsman heeft daarbij een aantal passages in het dossier genoemd (op pagina’s 2052, 2055 en 2253) waaruit kan blijken dat een ander dan de verdachte (ook) gebruik heeft gemaakt van aan verdachte toegeschreven telefoons of telefoonnummers. De rechtbank is van oordeel dat met voldoende mate van zekerheid kan worden vastgesteld dat de verdachte de alleengebruiker is geweest van de telefoons waarmee de belastende chatgesprekken zijn gevoerd. De telefoons zijn onder de verdachte aangetroffen. Uit het politieonderzoek, zoals weergegeven in de bewijsmiddelen, blijkt verder dat deze telefoons voor langere tijd en met grote regelmaat intensief door de verdachte zijn gebruikt. Voor gebruik door een ander dan de verdachte zijn geen aanwijzingen gevonden. Verder blijkt bij de tegencontacten op geen enkel moment onduidelijkheid te bestaan over de persoon met wie zij communiceren. De verdachte heeft zich op vragen over deze telefoons telkens op zijn zwijgrecht beroepen en niet verklaard dat de betreffende telefoons door anderen zijn gebruikt. De raadsman heeft de algemene mogelijkheid van een gebruikerswissel geopperd. De passages in het dossier waar de raadsman naar verwijst om deze algemene mogelijkheid te onderbouwen, zijn schaars en betreffen een latere periode en een andere telefoon dan die waaruit de in het dossier opgenomen chatgesprekken afkomstig zijn. Dit is onvoldoende om de sterke aanwijzingen te ontkrachten dat alleen de verdachte gebruikt heeft gemaakt van de telefoons waarmee de belastende chatgesprekken zijn gevoerd. De rechtbank stelt dan ook vast dat het de verdachte is geweest die de in de bewijsmiddelen opgenomen (chat)gesprekken heeft gevoerd. Bewezenverklaring Op basis van de chatgesprekken en notities die in bijlage II als bewijsmiddelen zijn opgenomen, acht de rechtbank bewezen dat de verdachte in de periode van 28 april 2018 tot en met 18 augustus 2018 en in de periode van 28 december 2020 tot en met 28 februari 2021 handelingen heeft gepleegd ter voorbereiding en bevordering van harddrugshandel en -import. Uit de inhoud van de chatgesprekken blijkt dat de verdachte in deze pleegperiodes: anderen heeft voorzien van informatie bestemd voor het plegen van harddrugshandel of harddrugsimport; anderen om deze informatie heeft gevraagd; als tussenpersoon heeft gefungeerd tussen aanbieders en afnemers van harddrugs; cocaïne te koop heeft gevraagd; te verhandelen cocaïne heeft getest; geld bestemd voor de cocaïnehandel voorhanden heeft gehad en heeft afgegeven; heeft geprobeerd uithalers van cocaïne in Nederland te regelen en jongeren heeft geronseld en getraind voor de harddrugshandel. Partiële vrijspraak Omdat de chatgesprekken die zijn opgenomen in de bewijsmiddelen de periode van 28 april 2018 tot en met 18 augustus 2018 en de periode van 28 december 2020 tot en met 28 februari 2021 bestrijken, en zich in het dossier geen belastende chatgesprekken uit de lange tussenliggende periode bevinden, zal de rechtbank de verdachte vrijspreken van het plegen van voorbereidings- en bevorderingshandelingen in deze tussenliggende periode. 3.3.6 Veroordeling voor het onder feit 4 ten laste gelegde witwassen De rechtbank is, op grond van de bij dit vonnis opgenomen bewijsmiddelen, van oordeel dat is bewezen dat de verdachte zich in de ten laste gelegde periode van 11 november 2022 tot en met 6 december 2023 schuldig heeft gemaakt aan witwassen. Dit oordeel wordt als volgt toegelicht. Voorwerpen van witwassen De verdachte wordt – kort samengevat – verweten dat hij verschillende contante geldbedragen die hij in bezit had, verbouwingskosten van zijn (huur)woning aan de [adres] in [plaats] en contant geld waarmee hij (luxe) goederen, huurauto’s en reizen heeft betaald, heeft witgewassen. Een deel van het contante geld, namelijk een bedrag van € 3.000,-, is op 6 december 2023 in de woning van de moeder van de verdachte gevonden. Dit bedrag bestond uit vijftien 200-eurobiljetten en lag in de kattenbak, onder een plasticzak waarop kattengrit lag. De rechtbank is van oordeel dat de verdachte (ook) dit geldbedrag voorhanden heeft gehad. [moeder] , de moeder van de verdachte, heeft tijdens de doorzoeking gezegd dat zij dit geldbedrag heeft gespaard voor een cosmetische operatie. Het aangetroffen geldbedrag overstijgt echter vele malen het bedrag dat zij voor deze operatie stelt nodig te hebben. Tijdens haar politieverhoor heeft zij daar bovendien geen vragen over willen beantwoorden. Onderzoek naar de bankrekening van [moeder] laat verder zien dat er geen contante opnames zijn die dit bedrag kunnen verklaren. Daartegenover staat dat de verdachte, onder meer op de dag van de doorzoeking, wel de beschikking had over 200-eurobiljetten, en dat hij nog steeds in de woning van de moeder verbleef en daar ook een slaapkamer had. Gelet op deze omstandigheden concludeert de rechtbank dat de verdachte de € 3.000,- (indirect) in bezit heeft gehad, heeft verborgen en ook dat hij daarmee de rechthebbende op dat geldbedrag heeft verhuld. Voor wat betreft de verbouwingskosten is van belang dat een deel van de door de deskundige geraamde verbouwingskosten van in totaal € 22.970,- bestaat uit kosten voor bouwopslagen. Met de raadsman en de officier van justitie, acht de rechtbank het voldoende aannemelijk geworden dat de verbouwing (grotendeels) door de verdachte zelf en vrienden en kennissen is verricht. Dat heeft tot gevolg dat de verdachte geen bouwopslagen heeft hoeven betalen. De verdachte zal over de door hem aangeschafte materialen BTW hebben moeten betalen. De rechtbank zal daarom het contante geldbedrag dat door de verbouwing is witgewassen terugbrengen tot € 18.471,86 (zijnde de door de deskundige geraamde materiaalkosten van € 15.266,- + BTW) en verdachte van het meerdere aan (ver)bouwkosten vrijspreken. Criminele herkomst: vermoeden van witwassen Op basis van het dossier kan niet worden vastgesteld welk specifiek misdrijf heeft geresulteerd in de tenlastegelegde geldbedragen en goederen. Het ontbreken van een specifiek gronddelict staat evenwel niet aan een veroordeling in de weg, wanneer met voldoende mate van zekerheid kan worden vastgesteld dat de voorwerpen uit misdrijf afkomstig waren. De rechtbank overweegt daarover als volgt. De legale inkomsten van de verdachte in de ten laste gelegde periode en de jaren daarvóór zijn onvoldoende om de in de tenlastelegging genoemde contante geldbedragen voorhanden te kunnen hebben en de in de tenlastelegging genoemde contant betaalde goederen aan te kunnen schaffen. Daarnaast zijn er sterke aanwijzingen dat deze contante geldbedragen en de contanten waarmee goederen zijn aangeschaft uit misdrijf afkomstig zijn. De verdachte wordt immers veroordeeld voor het plegen van voorbereidingshandelingen voor grootschalige cocaïne- en MDMA handel en -import in de periode vóór de ten laste gelegde witwasperiode en de daadwerkelijke cocaïnehandel tijdens de ten laste gelegde witwasperiode. Het is een feit van algemene bekendheid dat door het plegen van drugshandel veel contant geld wordt verkregen. Verder wordt een aanzienlijk deel van de in de tenlastelegging genoemde contante geldbedragen gevormd door biljetten van 200 euro, waarvan bekend is dat deze wel bij drugshandel, maar nauwelijks in het reguliere contante betalingsverkeer worden gebruikt. Alleen een verklaring voor een legale herkomst van één paar schoenen Het ligt bij dergelijke aanwijzingen op de weg van de verdachte om een verklaring af te leggen waaruit kan blijken dat de betreffende geldbedragen en goederen niet uit misdrijf, maar uit een legale inkomstenbron afkomstig zijn. De verdachte heeft alleen ten aanzien van één paar schoenen op zitting een verklaring gegeven. Die schoenen zou hij niet zelf hebben aangeschaft, maar van iemand cadeau hebben gekregen. Nader onderzoek door het Openbaar Ministerie naar deze verklaring van de verdachte is niet nodig. De rechtbank acht deze verklaring namelijk op voorhand voldoende aannemelijk. Uit een kassabon die tijdens de aanhouding van de verdachte op 6 december 2023 in zijn woning is aangetroffen blijkt dat dit paar schoenen door een ander dan de verdachte is betaald. De rechtbank zal de verdachte daarom vrijspreken van het witwassen van dit paar schoenen. Conclusie Voor de overige ten laste gelegde contante geldbedragen en goederen heeft de verdachte zich bij de politie en op zitting telkens op zijn zwijgrecht beroepen. Daarmee heeft hij het sterke vermoeden van de criminele oorsprong van die voorwerpen niet weten te ontzenuwen. De rechtbank concludeert dan ook dat met een voldoende mate van zekerheid kan worden uitgesloten dat de tenlastegelegde geldbedragen en goederen een legale herkomst hadden, en acht het feit, met uitzondering van de hiervoor genoemde kosten voor bouwopslagen en één paar schoenen, wettig en overtuigend bewezen. 3.3.7. Veroordeling voor het onder feit 6 ten laste gelegde voorhanden hebben, vervoeren en afleveren van een handgranaat De rechtbank acht op grond van de in bijlage II als bewijsmiddelen opgenomen chatgesprekken en bakengegevens bewezen dat de verdachte op 16 augustus 2018 een handgranaat voorhanden heeft gehad, heeft vervoerd en heeft afgegeven. Volgens de rechtbank staat vast dat in het chatgesprek op 16 augustus 2018 met “appel” een handgranaat wordt bedoeld. In het criminele circuit is “appel” een gangbaar codewoord voor een handgranaat, uit de chat blijkt dat met de “appel” gegooid kan worden en dat de “appel” uit handen van de politie moet blijven. Verder blijkt uit het dossier dat de verdachte mogelijk eerder handgranaten voorhanden heeft gehad, omdat DNA van de verdachte is aangetroffen op vier onderdelen van twee handgranaten die op 17 november 2017 bij een aanslag in Utrecht zijn gebruikt. 3.4. Bewezenverklaring De rechtbank verklaart bewezen dat de verdachte: 1 op 4 juli 2023 te IJsselstein tezamen en in vereniging met anderen: - een wapen van categorie III onder 1 van de Wet wapens en munitie, te weten een pistool van het merk Taurus, type PT-22, kaliber.22lr. en - een wapen van categorie III onder 1 van de Wet wapens en munitie, te weten een pistool van het merk Heckler & Koch, type P30SK, kaliber 9xl9mm, en - een wapen van categorie II onder 2 van de Wet wapens en munitie, te weten een pistoolmitrailleur van het merk CZ, model VZ61 Skorpion, kaliber 7.65mm, zijnde een vuurwapen geschikt om automatisch te vuren, en - een wapen van categorie II onder 3 van de Wet wapens en munitie, te weten een dubbelloops, ingekort hagelgeweer van het merk Victoria, kaliber 12, zijnde een vuurwapen dat zodanig was gewijzigd dat het dragen niet of minder zichtbaar was en - een wapen van categorie III onder 1 van de Wet wapens en munitie, te weten een pistool van het merk Walther, model P22, kaliber 9mm, en - munitie van categorie III van de Wet wapens en munitie, te weten 25 patronen kaliber 9x19 mm, 69 patronen kaliber .25 en 1 patroon kaliber .40 merk S&B voorhanden heeft gehad; 2 op tijdstippen in de periode van 28 april 2018 tot en met 18 augustus 2018 en in de periode van 28 december 2020 tot en met 28 februari 2021 in Nederland, om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden en te bevorderen, te weten: - het opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland brengen - het opzettelijk verkopen, afleveren, verstrekken en vervoeren van MDMA en cocaïne, middelen als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, - een ander heeft getracht te bewegen om dat feit mede te plegen, om daarbij behulpzaam te zijn en om daartoe gelegenheid, middelen en inlichtingen te verschaffen, - zich en een ander gelegenheid, middelen en inlichtingen tot het plegen van dat feit heeft getracht te verschaffen, - voorwerpen en geld voorhanden heeft gehad, waarvan hij, verdachte, wist dat zij bestemd waren tot het plegen van dat feit, door, onder andere: - telefoons voorhanden te hebben met daarop een chatapplicatie (Sky, Wickr en een andere chatapplicatie) en daarvan gebruik te maken in de communicatie met zijn mededaders, leveranciers en afnemers en door gesprekken te voeren, informatie uit te wisselen, plannen te maken en afspraken te maken aangaande de kwaliteit van cocaïne en de aanschaf van cocaïne en MDMA, de prijzen van cocaïne en MDMA, de gebruikte logo’s op de cocaïne en de beschikbare eenheden cocaïne en MDMA; 3 op tijdstippen in de periode van 11 november 2022 tot en met 4 juli 2023 in Nederland, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk heeft verkocht, afgeleverd, verstrekt en vervoerd een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, en op 4 juli 2023 te IJsselstein opzettelijk aanwezig heeft gehad ongeveer 1318,8 gram cocaïne; 4 hij op tijdstippen in de periode van 11 november 2022 tot en met 6 december 2023, in Nederland, - een geldbedrag van 3.000,- heeft verborgen en heeft verhuld wie de rechthebbende op dat geldbedrag was, en - geldbedragen van 955,02 euro en 883,70 euro en - een geldbedrag van € 18.471,86 euro aan verbouwkosten en - goederen ter waarde van in totaal ongeveer 16.599,49 euro, te weten: meerdere TV’s (Samsung) een sub woofer (Samsung) een Iphone 15plus een wasmachine (Samsung) Loro Piana sneakers een oven (Samsung) een inductieplaat (Inventum) een vaatwasser (Inventum) een TV-meubel een koel-vriescombinatie (Samsung) een hoekbank een inloopkast (Ikea) een tweepersoonsbed en toebehoren meerdere vliegtickets, en - geldbedragen voor huurauto’s en benzinekosten daarvan, heeft verworven, voorhanden heeft gehad, heeft omgezet of heeft gebruikt terwijl hij, verdachte, wist, dat die geldbedragen en goederen - onmiddellijk of middellijk - afkomstig waren uit enig misdrijf; 6 op 16 augustus 2018 te Utrecht een wapen van categorie II, onder 7 van de Wet wapens en munitie, te weten een handgranaat, zijnde een voorwerp bestemd voor het treffen van personen of zaken door middel van ontploffing, voorhanden heeft gehad, heeft gedragen, heeft vervoerd en heeft overgedragen. De rest van de tekst van de beschuldiging kan niet worden bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken. De taal- en/of schrijffouten die in de tekst van de beschuldiging voorkomen zijn in de bewezenverklaring verbeterd. Dit benadeelt de verdachte niet. 4Kwalificatie en strafbaarheid De bewezen feiten leveren de volgende strafbare feiten op: feit 1: medeplegen van handelen in strijd met artikel 26 lid 1 van de WWM en het feit begaan met betrekking tot een vuurwapen van categorie III, onderdeel 1, meermalen gepleegd en medeplegen van handelen in strijd met artikel 26 lid 1 van de WWM en het feit begaan met betrekking tot een wapen van categorie II, onderdeel 2 en medeplegen van handelen in strijd met artikel 26 lid 1 van de WWM en het feit begaan met betrekking tot een wapen van categorie II, onderdeel 3 en medeplegen van handelen in strijd met art. 26 lid 1 van de WWM; feit 2: een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voorbereiden of bevorderen door: - een ander trachten te bewegen om dat feit te plegen of medeplegen; - een ander trachten te bewegen daarbij behulpzaam te zijn of om daartoe gelegenheid, middelen of inlichtingen te verschaffen; - zich of een ander gelegenheid, middelen of inlichtingen tot het plegen van dat feit trachten te verschaffen - voorwerpen, vervoermiddelen, stoffen, gelden of andere betaalmiddelen voorhanden te hebben, waarvan hij weet of ernstige reden heeft om te vermoeden dat zij bestemd zijn voor het plegen van dat feit meermalen gepleegd; feit 3 medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2, onder B, van de Opiumwet gegeven verbod en medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2, onder C, van de Opiumwet gegeven verbod; feit 4 witwassen, meermalen gepleegd; feit 6 handelen in strijd met artikel 26 lid 1 van de WWM en het feit begaan met betrekking tot een wapen van categorie II, onderdeel 7, en handelen in strijd met art. 22 lid 1 van de WWM, en handelen in strijd met art. 31 lid 1 van de WWM en het feit begaan met betrekking tot een wapen van categorie II, onderdeel 7. Verdachte is strafbaar voor deze feiten. 5De op te leggen straf 5.1. De vordering van de officier van justitie De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot: - een gevangenisstraf van negen jaar, met aftrek van het voorarrest. 5.2. Het standpunt van de verdediging De advocaat van de verdachte heeft bepleit om bij een bewezenverklaring een lagere straf op te leggen dan door de officier van justitie is geëist. Door het ten laste gelegde is geen gevaar voor personen ontstaan. Verder heeft de behandeling van de strafzaak erg lang geduurd. Dit dient tot strafmatiging te leiden, aldus de raadsman. 5.3. Oordeel van de rechtbank 5.3.1 Inleiding Bij het bepalen van de straf houdt de rechtbank rekening met de ernst van de gepleegde feiten en de omstandigheden waaronder de verdachte deze feiten heeft gepleegd. Ook weegt de rechtbank het strafblad van de verdachte en zijn persoonlijke omstandigheden mee. 5.3.2 De ernst en omstandigheden van de gepleegde feiten De verdachte heeft zich gedurende meerdere jaren schuldig gemaakt aan ernstige misdrijven. Hij heeft voorbereidingshandelingen getroffen voor de import van grote partijen cocaïne en MDMA naar Nederland. In Nederland heeft hij zijn medeverdachten, die vaak aanzienlijk jonger waren dan hij, aangestuurd bij de lokale handel in cocaïne. De handelsvoorraad voor deze lokale cocaïnehandel had hij in een berging - van iemand anders - bij zijn woning opgeslagen, samen met een groot aantal vuurwapens met bijbehorende munitie. Verder heeft de verdachte een rol gespeeld bij wapenhandel, door een handgranaat voorhanden te hebben, te vervoeren en aan een ander over te dragen, zonder zich er om te bekommeren waarvoor deze handgranaat door de afnemer zou worden ingezet. Ten slotte heeft verdachte het geld dat hij door zijn criminele activiteiten had verkregen witgewassen, door hier legale diensten en goederen van te kopen. De cocaïnehandel, waarin de verdachte jarenlang actief is geweest, zorgt voor veel maatschappelijke problemen. De risico’s voor de (geestelijke) gezondheid van gebruikers van cocaïne zijn groot. De verdachte heeft laten zien zich daaraan niets gelegen te laten liggen. Zo waren een groot deel van de afnemers van zijn lokale cocaïnehandel kwetsbare mensen die bij het [naam] -locatie woonden. Daarnaast gaat de handel in cocaïne vaak gepaard met diverse vormen van geweld en andere activiteiten die de rechtsstaat ondermijnen. Met het plegen van de bewezen verklaarde feiten heeft verdachte daaraan bijgedragen. Dat de verdachte bij zijn criminele activiteiten zelf ook het gebruik van geweld niet schuwde, blijkt uit het feit dat hij in het bezit was van meerdere vuurwapens met bijbehorende munitie en een handgranaat heeft afgegeven. Ook de chatgesprekken die de verdachte voerde met zijn Sky-ECC accounts duiden op een lichtzinnige inzet van geweld. De verdachte heeft bij het plegen van de strafbare feiten een uitgesproken pro-criminele houding laten zien. Uit de notities die bij zijn aanhouding op 6 december 2023 in zijn woning zijn gevonden, maar ook uit de versleutelde chatgesprekken die door hem over langere tijd zijn gevoerd, blijkt dat de verdachte beroepscriminaliteit ambieerde en zich presenteerde als leider van een criminele organisatie, gemodelleerd naar de Zuid-Amerikaanse drugskartels, waarvoor hij jongeren in zijn woonplaats ronselde en trainde. Uit het dossier blijkt dat de verdachte in zijn woonplaats militaristische trainingen heeft gegeven aan jongeren, en hen heeft ingezet in de handel in verdovende middelen. Hij heeft daarbij een onmiskenbaar negatieve invloed gehad op zijn vaak aanzienlijk jongere medeverdachten. Dat de verdachte zich na zijn aanhouding consequent heeft beroepen op zijn zwijgrecht en geen verantwoordelijkheid heeft genomen voor zijn daden, past in dit beeld van bewust geambieerde beroepscriminaliteit. De rechtbank rekent dit alles de verdachte ernstig aan. 5.3.3 De persoonlijke omstandigheden van de verdachte Uit de justitiële documentatie van de verdachte blijkt dat hij voorafgaand aan een deel van de bewezenverklaarde periode voor feit 4 al onherroepelijk was veroordeeld voor witwassen (14 april 2023). Ook was de verdachte ten tijde van het plegen van feit 1 al eerder onherroepelijk veroordeeld voor vuurwapenbezit