ECLI:NL:RBOVE:2017:432

cRechtbank Overijssel Afdeling Strafrecht Zittingsplaats Almelo Parketnummer (P): 08/229296-15 Datum vonnis: 2 februari 2017 Vonnis (promis) op tegenspraak van de rechtbank Overijssel, meervoudige kamer voor strafzaken, rechtdoende in de zaak van de officier van justitie tegen: [verdachte] , geboren op [geboortedatum] 1991 in [geboorteplaats] , wonende in [woonplaats] . 1Het onderzoek op de terechtzitting Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 19 januari 2017. De rechtbank heeft kennis genomen van de vordering van de officier van justitie mr. K.J.L. de Valk en van hetgeen door de verdachte en diens raadsman mr. J. Eliya, advocaat te Hengelo, naar voren is gebracht. 2De tenlastelegging De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte: feit 1: geprobeerd heeft [slachtoffer 1] van het leven te beroven, dan wel geprobeerd heeft [slachtoffer 1] zwaar lichamelijk letsel toe te brengen dan wel [slachtoffer 1] heeft mishandeld; feit 2: [slachtoffer 1] heeft bedreigd; feit 3: poetsmiddel heeft verduisterd. Voluit luidt de tenlastelegging aan de verdachte, dat: 1. hij op of omstreeks 12 november 2015, te Albergen in de gemeente Tubbergen, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om een persoon genaamd [slachtoffer 1] opzettelijk van het leven te beroven, die [slachtoffer 1] (zeer) (krachtig en/of gewelddadig) - de keel heeft dichtgeknepen en/of (gedurende enige tijd) heeft dichtgeknepen gehouden, en/althans - ( met) het (achter)hoofd (van die [slachtoffer 1] ) tegen een muur heeft gebeukt of geslagen, en/althans - meermalen, althans eenmaal, (terwijl die [slachtoffer 1] op de grond lag) met (een van) zijn al dan niet tot vuisten gebalde handen in/op/tegen het gezicht, de/een o(o)r(en), de/een hand(

1. en)en/of de/een boven- en/of onderarm(
2. en)heeft geslagen of gestompt en/althans in/op/tegen het gezicht, de/een o(o)r(en), de/een hand(
3. en)en/of de/een boven- en/of onderarm(
4. en)heeft geschopt of getrapt, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid; ALTHANS, voor zover voor het vorenstaande onder 1 geen veroordeling mocht of zou kunnen volgen, SUBSIDIAIR, terzake dat hij op of omstreeks 12 november 2015, te Albergen in de gemeente Tubbergen, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan een persoon genaamd [slachtoffer 1] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen die [slachtoffer 1] (zeer) (krachtig en/of gewelddadig) - de keel heeft dichtgeknepen en/of (gedurende enige tijd) heeft dichtgeknepen gehouden, en/althans - ( met) het (achter)hoofd (van die [slachtoffer 1] ) tegen een muur heeft gebeukt of geslagen, en/althans - meermalen, althans eenmaal, (terwijl die [slachtoffer 1] op de grond lag) met (een van) zijn al dan niet tot vuisten gebalde handen in/op/tegen het gezicht, de/een o(o)r(en), de/een hand(
5. en)en/of de/een boven- en/of onderarm(
6. en)heeft geslagen of gestompt en/althans in/op/tegen het gezicht, de/een o(o)r(en), de/een hand(
7. en)en/of de/een boven- en/of onderarm(
8. en)heeft geschopt of getrapt, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid; ALTHANS, voor zover voor het vorenstaande onder 1 geen veroordeling mocht of zou kunnen volgen, MEER SUBSIDIAIR, terzake dat hij op of omstreeks 12 november 2015, te Albergen in de gemeente Tubbergen, een persoon genaamd [slachtoffer 1] heeft mishandeld door die [slachtoffer 1] (zeer) (krachtig en/of gewelddadig) - de keel dicht te knijpen en/of (gedurende enige tijd) de keel dichtgeknepen te houden, en/althans - ( met) het (achter)hoofd (van die [slachtoffer 1] ) tegen een muur te beuken of te slaan, en/althans - meermalen, althans eenmaal, (terwijl die [slachtoffer 1] op de grond lag) met (een van) zijn al dan niet tot vuisten gebalde handen in/op/tegen het gezicht, de/een o(o)r(en), de/een hand(
9. en)en/of de/een boven- en/of onderarm(
10. en)te slaan of te stompen en/althans in/op/tegen het gezicht, de/een o(o)r(en), de/een hand(
11. en)en/of de/een boven- en/of onderarm(
12. en)te schoppen of te trappen; 2. hij op of omstreeks 12 november 2015, te Albergen in de gemeente Tubbergen, een persoon genaamd [slachtoffer 1] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, althans met zware mishandeling, immers heeft verdachte opzettelijk dreigend een (groot) mes gericht gehouden op de keel van voornoemde [slachtoffer 1] en/of daarbij voornoemde [slachtoffer 1] dreigend de woorden toegevoegd: “En nu ga ik je vermoorden” en/althans “ik ga jullie vermoorden”, althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking; 3. hij op of omstreeks 20 mei 2015, te Albergen in de gemeente Tubbergen, opzettelijk een of meer poetsmiddel(en), in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [slachtoffer 2] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, en welk goed verdachte anders dan door misdrijf onder zich had, te weten als bewaarder (onder de gehoudenheid die/dat poetsmiddel/-middelen af te geven aan die [slachtoffer 2] ), wederrechtelijk zich heeft toegeëigend. 3De vordering van de officier van justitie De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte van feit 1 primair wordt vrijgesproken en voor de feiten 1 subsidiair, 2 en 3 wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 16 weken waarvan acht weken voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar met aftrek van de tijd die verdachte in preventieve hechtenis heeft doorgebracht, met als bijzondere voorwaarden een verplicht reclasseringscontact, inclusief een kortdurende klinische behandeling, een contactverbod ten aanzien van de familie [slachtoffer 2] en een locatieverbod ten aanzien van het adres van de familie [slachtoffer 2] en het woonadres van de ouders van verdachte. De officier van justitie heeft voorts geconcludeerd tot toewijzing van de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 2] van € 317,80 minus de kosten ad € 117,80 voor het verschijnen ter terechtzitting. Ten aanzien van de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 1] heeft de officier van justitie geconcludeerd tot integrale toewijzing van de vordering ad € 21.497,27. Tevens heeft de officier van justitie de oplegging van de schadevergoedingsmaatregel gevorderd inclusief de rente vanaf de pleegdatum. 4De voorvragen De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zij bevoegd is tot kennisneming van deze zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging. 5De beoordeling van het bewijs Deze paragraaf bevat het oordeel van de rechtbank over de vraag of de tenlastegelegde feiten bewezenverklaard kunnen worden of dat daarvan moet worden vrijgesproken. In het geval de rechtbank tot een bewezenverklaring komt, steunt de beslissing dat verdachte de feiten heeft begaan op de inhoud van bewijsmiddelen die als bijlage aan het vonnis zijn gehecht en daarvan op die wijze deel uitmaken. Deze bewijsmiddelen bevatten dan de redengevende feiten en omstandigheden op grond waarvan de rechtbank de overtuiging heeft gekregen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan. Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, zijn dit bladzijden uit het dossier van de regiopolitie Oost-Nederland met nummer PL0600-2016005669. Tenzij hieronder anders wordt vermeld, wordt steeds verwezen naar bladzijden van een in de wettelijke vorm, door daartoe bevoegde personen, opgemaakt proces-verbaal. 5.1 De standpunten van de officier van justitie en de verdediging De officier van justitie acht het onder 1 subsidiair, 2 en 3 tenlastegelegde wettig en overtuigend bewezen, op basis van onder meer de aangiftes, de foto’s, de letselomschrijving en de getuigenverklaringen in het dossier. De verdediging heeft zich ten aanzien van alle tenlastegelegde feiten op het standpunt gesteld dat verdachte dient te worden vrijgesproken nu het bewijs daarvoor ontbreekt in het dossier. Ten aanzien van feit 3 heeft de raadsman gesteld dat het poetsmiddel niet aan [slachtoffer 2] toebehoorde, nu hij nog niet de eigenaar was van het goed. 5.2 De bewijsoverwegingen van de rechtbank Ten aanzien van de feiten 1 en 2 Vaststaande feiten Op 12 november 2015 komt een melding bij de meldkamer van de Politie Oost-Nederland binnen dat verdachte zijn buurvrouw, mevrouw [slachtoffer 1] , tevens aangeefster, zou hebben bedreigd. Meldster is mevrouw [moeder verdachte] , moeder van verdachte. Korte tijd later komt er een tweede melding binnen dat verdachte zijn buurvrouw [slachtoffer 1] (nader mede te noemen aangeefster) in elkaar zou hebben geslagen. Meldster is [dochter slachtoffer 1] , dochter van aangeefster. De politie gaat ter plaatse en treft de gewonde aangeefster aan. Bewijsoverwegingen Aangeefster heeft kort na het incident daarover bij de politie gedetailleerde verklaringen afgelegd. Zij verklaart dat zij zag dat verdachte met een ontbloot bovenlijf bij de hondenren stond en dat hij de honden in de ren aan het opruien was. Aangeefster is toen naar buiten gegaan en heeft verdachte hierop aangesproken. Vervolgens is aangeefster naar binnen gegaan en heeft de camera gepakt om hem te filmen. Hierop draaide verdachte door en heeft hij haar geslagen en geschopt. Aangeefster verklaart dat verdachte haar met twee handen om haar keel heeft gegrepen en haar (achter)hoofd meerdere keren hard tegen de muur heeft gebeukt. Verder verklaart zij dat verdachte haar bij haar bovenarm heeft gepakt en haar in de richting van de hondenren heeft gesleept. Hij greep haar met zijn vrije arm bij haar keel en drukte haar met kracht achterover met zijn arm om haar keel. Zijn boven- en onderarm knelden de zijkant van haar keel af. Voorst verklaart aangeefster dat verdachte haar geslagen en geschopt heeft terwijl zij op de grond lag en met gebalde vuisten met volle kracht in haar gezicht heeft gestompt. Verdachte bleef met gebalde vuisten op haar inbeuken. Zij voelde dat hij haar sloeg tegen haar gezicht, haar oren, haar handen en haar boven- en onderarmen. Aangeefster voelde hevige pijn aan haar hals en hoofd en raakte voorts voor korte tijd buiten bewustzijn. Verdachte heeft ter zitting bekend dat hij aangeefster heeft geslagen en geschopt. Hij ontkent dat hij haar keel heeft dichtgeknepen en hij verklaart dat hij niet meer weet of hij haar hoofd tegen de muur heeft geslagen, maar hij kan het zich niet voorstellen. De rechtbank acht de ontkennende verklaring van verdachte ter zitting dat hij aangeefsters keel zou hebben dichtgeknepen en haar hoofd tegen de muur zou hebben gebeukt, niet geloofwaardig. De rechtbank is van oordeel dat de verklaringen die de aangeefster bij de politie heeft afgelegd, gedetailleerd en consistent zijn en derhalve als betrouwbaar aangemerkt dienen te worden. Daar komt bij dat het letsel dat blijkens de zich in het procesdossier bevindende letselomschrijving bij aangeefster is geconstateerd, past bij de verklaringen die zij heeft afgelegd over de wijze van toebrengen van dit letsel. Tevens heeft de rechtbank uit eigen waarneming op foto’s (pag. 41 t/m 47 van het dossier) het letsel in de nek en aan het hoofd kunnen constateren dat ook past bij de verklaringen van aangeefster. Opzet De rechtbank ziet zich vervolgens voor de vraag gesteld of verdachte - al dan niet in voorwaardelijke vorm - opzet heeft gehad op de dood of zware mishandeling van aangeefster. Voorwaardelijk opzet op een bepaald gevolg - zoals hier de dood of het zwaar lichamelijk letsel - is aanwezig indien de verdachte zich willens en wetens heeft blootgesteld aan de aanmerkelijke kans dat dit gevolg zal intreden. De beantwoording van de vraag of de gedraging de aanmerkelijke kans op een bepaald gevolg in het leven roept, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval, waarbij betekenis toekomt aan de aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder deze is verricht. Het zal in alle gevallen moeten gaan om een kans die naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk is te achten. Voor de vaststelling dat de verdachte zich willens en wetens heeft blootgesteld aan een dergelijke kans is voorts niet alleen vereist dat de verdachte wetenschap heeft van de aanmerkelijke kans dat het gevolg zal intreden, maar ook dat hij die kans ten tijde van de gedraging bewust heeft aanvaard (op de koop toe heeft genomen). Bepaalde gedragingen kunnen naar hun uiterlijke verschijningsvorm worden aangemerkt als zo zeer gericht op een bepaald gevolg dat het - behoudens contra-indicaties - niet anders kan zijn dan dat de verdachte de aanmerkelijke kans op het desbetreffende gevolg heeft aanvaard (vgl. HR 30 december 2012, LJN BX5396 en 25 maart 2003, LJN AE9049). De vraag die voorligt is of uit het handelen van verdachte op de wijze zoals hiervoor is vastgesteld, kan worden afgeleid dat verdachte zich willens en wetens heeft blootgesteld aan de aanmerkelijke kans dat hij aangeefster zou doden of zwaar lichamelijk letsel zou toebrengen. Verdachte heeft doelgericht de keel van aangeefster dichtgeknepen en enige tijd dichtgeknepen gehouden en dusdoende haar hoofd tegen de muur gebeukt. Uit de verwondingen van aangeefster, alsmede uit de waarneming van de rechtbank van de foto’s in het dossier van het letsel bij aangeefster, leidt de rechtbank af dat het dichtknijpen van de keel en het slaan van het hoofd tegen de muur met kracht moet zijn gebeurd. Het met kracht dichtknijpen van de keel en het met kracht beuken van een hoofd tegen een muur bergt een aanmerkelijke kans op de dood in zich. Verdachte moet geacht worden daarvan op de hoogte te zijn. Aangeefster is hierdoor ook buiten bewustzijn geraakt. Door niettemin het hiervoor omschreven geweld uit te oefenen, heeft verdachte bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat zijn handelen een dodelijk gevolg zou hebben en heeft verdachte daarmee - in voorwaardelijke vorm - opzet gehad op de dood van aangeefster. De rechtbank betrekt in haar overweging het verschil in postuur en leeftijd tussen verdachte, een jonge grote man en aangeefster, een beduidend kleinere vrouw van 66 jaar oud. De rechtbank acht op basis van het vorenstaande dan ook wettig en overtuigend bewezen dat verdachte op 12 november 2015 geprobeerd heeft om aangeefster, mevrouw [slachtoffer 1] , van het leven te beroven. Daarmee komt de rechtbank tot een bewezenverklaring van het onder 1 primair tenlastegelegde. Verdachte heeft voorts gedreigd aangeefster van het leven te beroven. Aangeefster heeft verklaard dat nadat zij weer bij bewustzijn was, zij verdachte weer zag aankomen met een mes. Aangeefster zag dat het mes dat verdachte vast had, “onbenullig” groot was en dat hij haar heeft bedreigd met de woorden “ik vermoord jullie alle twee”. De verklaring van aangeefster wordt op essentiële punten ondersteund door de verklaringen van getuigen. Getuige [getuige 1] heeft verklaard dat zij verdachte bij de hondenren hoorde schreeuwen. Zij zag dat aangeefster op de grond zat en dat verdachte voor haar stond met een mes in zijn handen. De afstand tussen beiden was ongeveer anderhalve meter. Ook getuige [getuige 2] zag dat verdachte een groot (vlees)mes in zijn handen vasthield en in de richting wees van aangeefster. Volgens getuige [getuige 2] stond verdachte op één meter afstand van aangeefster. Verdachte heeft ter zitting verklaard dat hij weliswaar een mes in zijn hand heeft gehad, maar dat hij aan de andere kant van het hek stond en dat hij haar niet heeft bedreigd. De verklaring van verdachte dat hij aangeefster niet zou hebben bedreigd met de woorden dat hij haar en haar man zou vermoorden, acht de rechtbank op basis van de verklaringen van aangeefster niet aannemelijk en niet geloofwaardig. De rechtbank heeft geen reden aan de juistheid en betrouwbaarheid van de verklaring van aangeefster te twijfelen nu haar verklaring met betrekking tot de bedreiging overigens op belangrijke punten wordt ondersteund door de verklaringen van getuigen alsmede de verklaring van verdachte ter terechtzitting. De rechtbank acht op basis van het vorenstaande wettig en overtuigend bewezen dat verdachte op 12 november 2015 aangeefster, mevrouw [slachtoffer 1] , heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht. Daarmee komt de rechtbank tot een bewezenverklaring van het onder 2 tenlastegelegde. Ten aanzien van feit 3 De rechtbank is van oordeel dat op grond van de bewijsmiddelen wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte poetsmiddelen heeft verduisterd. Aangever [slachtoffer 2] heeft verklaard dat hij zag dat er een bestelauto van het bedrijf [pakketdienst] vlakbij zijn woning stopte en dat verdachte uit zijn woning naar buiten kwam en naar de bestelauto liep. Vervolgens nam verdachte het postpakketje aan en ging met het pakketje in de hand zijn woning binnen. Verdachte heeft het pakket nooit aan aangever overhandigd. Ook getuige [getuige 3] heeft verklaard dat zij, als bezorgster bij het bedrijf [pakketdienst] , een pakketje heeft afgeleverd te Albergen. Vanuit een woning kwam toen een manspersoon op haar af die haar vertelde dat de buurman niet thuis was en dat hij het pakketje wel wilde aannemen. Hij zou dan zorgdragen dat het pakketje bij de buurman terecht zou komen. Verdachte zelf heeft ter terechtzitting verklaard dat hij weliswaar een pakketje heeft aangenomen, maar dat hij dacht dat het mogelijk voor zijn ouders bestemd was. Deze verklaring acht de rechtbank niet geloofwaardig. De verklaringen die aangever en de getuige hebben afgelegd komen in essentie overeen en de rechtbank acht die verklaringen betrouwbaar. Daarbij komt dat verdachte zelf heeft verklaard dat hij een pakketje heeft aangenomen van het bedrijf [pakketdienst] . De rechtbank acht op basis van het vorenstaande wettig en overtuigend bewezen dat verdachte op 20 mei 2015, poetsmiddelen toebehorende aan [slachtoffer 2] , heeft verduisterd. Daarmee komt de rechtbank tot een bewezenverklaring van het onder 3 tenlastegelegde. 5.3 De conclusie De rechtbank is door de inhoud van de wettige bewijsmiddelen tot de overtuiging gekomen, dat de verdachte het onder 1 primair, 2 en 3 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat: 1. primair hij op 12 november 2015 te Albergen in de gemeente Tubbergen, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om [slachtoffer 1] opzettelijk van het leven te beroven, die [slachtoffer 1] krachtig - de keel heeft dichtgeknepen en heeft dichtgeknepen gehouden, en - het hoofd van die [slachtoffer 1] tegen een muur heeft gebeukt en - meermalen, terwijl die [slachtoffer 1] op de grond lag, met zijn vuisten tegen het gezicht, de oren, de handen en de boven- en onderarmen heeft geslagen en gestompt en tegen de handen en de boven- en onderarmen heeft geschopt, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid; 2. hij op 12 november 2015, te Albergen in de gemeente Tubbergen, [slachtoffer 1] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, immers heeft verdachte opzettelijk dreigend een groot mes gericht gehouden op voornoemde [slachtoffer 1] en daarbij voornoemde [slachtoffer 1] dreigend de woorden toegevoegd: “En nu ga ik je vermoorden” en “ik ga jullie vermoorden”; 3. hij op 20 mei 2015 te Albergen in de gemeente Tubbergen, opzettelijk poetsmiddelen, toebehorende aan [slachtoffer 2] , welk goed verdachte anders dan door misdrijf onder zich had, te weten als bewaarder onder de gehoudenheid die poetsmiddelen af te geven aan die [slachtoffer 2] , wederrechtelijk zich heeft toegeëigend. De rechtbank heeft de eventueel in de tenlastelegging voorkomende schrijffouten verbeterd in de bewezenverklaring. Verdachte wordt hierdoor niet in zijn verdediging geschaad. De rechtbank acht niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken. 6De strafbaarheid van het bewezenverklaarde Het bewezenverklaarde is strafbaar gesteld bij de artikelen 45, 285, 287 en 321 van het Wetboek van Strafrecht. Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Het bewezenverklaarde levert op: feit 1 primair het misdrijf: poging tot doodslag; feit 2 het misdrijf: bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht; feit 3 het misdrijf: verduistering. 7De strafbaarheid van de verdachte Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De rechtbank oordeelt daarom dat verdachte strafbaar is voor de bewezenverklaarde feiten. 8De op te leggen straf of maatregel 8.1 De gronden voor een straf of maatregel Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met de aard en de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en de persoon van de verdachte zoals die uit het dossier en tijdens de behandeling ter terechtzitting naar voren zijn gekomen. Ook neemt de rechtbank de volgende factoren in aanmerking. Verdachte heeft zijn buurvrouw [slachtoffer 1] de keel dichtgeknepen en met kracht haar hoofd meerdere keren tegen de muur gebeukt, terwijl hij onder invloed verkeerde van drank. Ook nadat het slachtoffer op de grond lag en dus weerloos was, is verdachte niet gestopt met het uitoefenen van geweld tegen haar; hij heeft het slachtoffer geslagen en gestompt op haar lichaam. Zij is voor korte tijd buiten bewustzijn geraakt. Dat het slachtoffer deze actie heeft overleefd, is niet de verdienste van verdachte. De rechtbank rekent verdachte zijn handelen zwaar aan. Verdachte heeft zich hiermee schuldig gemaakt aan een poging tot doodslag. Uit de ter zitting voorgedragen slachtofferverklaring is naar voren gekomen hoe groot de impact van het voorval is op het leven van het slachtoffer. Zij lijdt aan psychische klachten waarvoor behandeling noodzakelijk is. Daarnaast heeft verdachte zich schuldig gemaakt aan bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht van [slachtoffer 1] . Hij heeft het slachtoffer bedreigd met een mes en daarbij gezegd dat hij haar en haar man zou vermoorden. Door zijn gedrag heeft verdachte er blijk van gegeven geen respect te hebben voor de lichamelijke integriteit van anderen. Een dergelijk delict veroorzaakt bovendien gevoelens van angst en onveiligheid. Verdachte heeft daarnaast een postpakketje verduisterd van zijn buurman [slachtoffer 2] . Dit is een ergerlijk feit. Verdachte heeft met zijn handelen niet alleen financiële schade veroorzaakt, ook heeft hij door het plegen van verduistering blijk gegeven geen enkel respect te hebben voor het eigendom van [slachtoffer 2] . Poging tot doodslag is een zeer ernstig strafbaar feit. De rechtbank heeft bij het bepalen van de hoogte van de straf rekening gehouden met de ernst van het bewezenverklaarde feit in verhouding tot andere strafbare feiten, zoals deze onder meer tot uitdrukking komen in de hierop gestelde wettelijke strafmaxima en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd. Het wettelijk strafmaximum in geval van doodslag is een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 15 jaar. De rechtbank heeft in aanmerking genomen dat in deze zaak geen sprake is van een voltooid delict, maar van een poging tot doodslag. Ten aanzien van de persoon van verdachte houdt de rechtbank rekening met de inhoud van zijn strafblad, waaruit blijkt dat verdachte nog niet eerder met politie of justitie in aanraking is geweest, en met het gespreksverslag van mevrouw M. Schuur, reclasseringswerker. Uit het verslag komt naar voren dat het gezin van verdachte al jarenlang ruzie heeft met de buren, [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] . Verdachte is dan ook opgegroeid in een leefomgeving waarin ruzies aan de orde van de dag zijn. Door spanningen ontwikkelde hij paniekaanvallen en angsten. Er werd bij hem PTSS geconstateerd. De reclassering heeft geen advies uitgebracht gelet op zijn ontkenning van het tenlastegelegde. De rechtbank is van oordeel dat, gelet op de aard en ernst van de bewezenverklaarde feiten, in het bijzonder de poging tot doodslag op mevrouw [slachtoffer 1] , een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf passend en geboden is. Alles in aanmerking nemende, zal de rechtbank een gevangenisstraf voor de duur van 18 maanden opleggen, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar, om te voorkomen dat verdachte zich wederom schuldig zal maken aan soortgelijke strafbare feiten, met aftrek van de tijd die verdachte in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht. Als bijzondere voorwaarde zal de rechtbank bepalen dat verdachte zich tijdens de proeftijd moet gedragen naar de voorschriften en aanwijzingen die hem worden gegeven door of namens de reclassering en tevens zal de rechtbank hem een contactverbod met de familie [slachtoffer 1] opleggen. 9De schade van benadeelden 9.1 De vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 1] , wonende te [adres 1] , heeft zich voorafgaand aan het onderzoek op de zitting, op de wettelijk voorgeschreven wijze als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij vordert veroordeling van de verdachte tot betaling van in totaal € 21.497,27, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop de strafbare feiten zijn gepleegd. Deze schade bestaat uit de volgende posten: Zorgkosten ad € 1.172,95; Reiskosten ad € 466,32; Opvang honden Locht ad € 13.858,00; Voorschot smartengeld ad € 6.000,00. Ook heeft de benadeelde partij gevraagd een schadevergoedingsmaatregel op te leggen. Naar het oordeel van de rechtbank is de benadeelde partij in de vordering deels ontvankelijk en is de vordering deels gegrond. De gestelde schade voor wat betreft de opvang van de honden Locht ad € 13.858,00 houdt geen rechtstreeks verband met de strafbare feiten. De rechtbank zal de benadeelde partij in zoverre niet-ontvankelijk verklaren in haar vordering. De benadeelde partij kan de vordering voor dat deel slechts aanbrengen bij de burgerlijke rechter. Door de gebezigde bewijsmiddelen en de behandeling op de terechtzitting is komen vast te staan dat de verdachte door de bewezenverklaarde feiten 1 primair en 2 voor het overige rechtstreeks schade heeft toegebracht aan het slachtoffer. De rechtbank acht de vordering voldoende onderbouwd en aannemelijk en zal de gevorderde materiële schade dan ook toewijzen voor een bedrag van € 1.639,27, inclusief de van rechtswege verschuldigde wettelijke rente vanaf 12 november 2015. Daarnaast zal de rechtbank verdachte veroordelen tot betaling van de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt of zal maken voor rechtsbijstand en de executie van dit vonnis. De rechtbank zal de gevorderde immateriële schade deels toewijzen. Gelet op de onderbouwing van de vordering komt de rechtbank vergoeding van immateriële schade tot een bedrag van € 2.500,-- billijk voor, nu dit voorstelbare schade is. De rechtbank zal de vordering toewijzen tot een bedrag van € 2.500,-- en bepalen dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in de vordering en voorts dat de benadeelde partij de vordering voor dat deel slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen. [slachtoffer 2] , wonende te [adres 2] , heeft zich voorafgaand aan het onderzoek op de zitting, op de wettelijk voorgeschreven wijze als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij vordert veroordeling van de verdachte tot betaling van in totaal € 317,80, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop het strafbare feit is gepleegd. Deze schade bestaat uit de volgende posten: Aangifte en correspondentie ad € 160,00; Nog bij te wonen rechtszaak ad € 117,80; Verwerken verzoek ad € 40,00. Ook heeft de benadeelde partij gevraagd een schadevergoedingsmaatregel op te leggen. Naar het oordeel van de rechtbank is de benadeelde partij in de vordering niet-ontvankelijk, nu deze schade door de benadeelde partij onvoldoende is onderbouwd. Het in de gelegenheid stellen van de benadeelde partij om zijn stellingen alsnog nader te onderbouwen leidt tot een onaanvaardbare vertraging van de strafrechtelijke procedure, zodat de rechtbank de benadeelde partij ten aanzien van deze schadeposten niet-ontvankelijk zal verklaren. De benadeelde partij kan zijn vordering in zoverre slechts aanbrengen bij de burgerlijke rechter. 9.2 De schadevergoedingsmaatregel De rechtbank zal hierbij de maatregel als bedoeld in artikel 36f Sr opleggen, aangezien de verdachte jegens het slachtoffer naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door feit 1 primair en feit 2 is toegebracht. 10De toegepaste wettelijke voorschriften De hierna te nemen beslissing berust op de hiervoor genoemde wetsartikelen. Daarnaast berust deze beslissing op de artikelen 14a, 14b, 14c, 14d, 27 en 57 Sr. 11De beslissing De rechtbank: vrijspraak/bewezenverklaring verklaart bewezen, dat verdachte het onder 1 primair, 2 en 3 tenlastegelegde heeft begaan, zoals hierboven omschreven; verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is tenlastegelegd en spreekt hem daarvan vrij; strafbaarheid verklaart het bewezenverklaarde strafbaar; verklaart dat het bewezenverklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:feit 1 primair het misdrijf: poging tot doodslag; - feit 2 het misdrijf: bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht; - feit 3 het misdrijf: verduistering; - verklaart verdachte strafbaar voor het onder 1 primair, 2 en 3 bewezenverklaarde; straf veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van achttien