ECLI:NL:RBROT:2017:3192

vonnis RECHTBANK ROTTERDAM Team haven en handel zaaknummer / rolnummer: C/10/466206 / HA ZA 14-1284 Vonnis van 5 april 2017 in de zaak van de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid OVERSLAGBEDRIJF MOERDIJK B.V., gevestigd te Moerdijk, eiseres in conventie, verweerster in reconventie, advocaat mr. Z. Jusic, tegen de vennootschap naar buitenlands recht LIMITED WILLETT & SON (BRISTOL) LTD., gevestigd te Bristol, Verenigd Koninkrijk, gedaagde in conventie, eiseres in reconventie, advocaat mr. L.E.J. Jonker. Partijen zullen hierna OBM en Willett genoemd worden. 1De procedure 1.1. Het verloop van de procedure blijkt uit: het tussenvonnis van 11 maart 2015 en de daaraan ten grondslag liggende stukken de conclusie van antwoord in reconventie, met producties 28 tot en met 40 de brief van mr. Jonker van 25 september 2015, met producties 30 tot en met 34 de conclusie van antwoord in reconventie, met producties 28 tot en met 40 het proces-verbaal van comparitie van 12 oktober 2015, met de daaraan gehechte vier kleurenkopieën en de in reactie op het proces-verbaal ontvangen faxen van mr. Jonker van 2 november 2015, mr. Jusic van 3 november 2015 en mr. Jonker van 9 november 2015 de akte uitlating producties van Willett, met producties 35 tot en met 41 de antwoordakte tevens houdende akte vermindering van eis van OBM, met producties 41 tot en met 54 - de akte reactie producties tevens houdende akte reactie vermindering eis van Willett. 1.2. Ten slotte is vonnis bepaald. 2De feiten 2.1. OBM is een bulkoverslagbedrijf. Willett handelt onder meer in meststoffen. Vanaf 2008 tot en met 15 september 2013 heeft OBM voor Willett Slow Release Fertilizer (hierna: SRF) opgeslagen die Willett afnam van BMC Moerdijk B.V. (hierna: BMC). SRF is een afvalstof, te weten de bedas en vliegas (of een mengsel daarvan) die resteert na de verbranding van kippenmest en die kan worden hergebruikt als kunstmest. 2.2. Ook Itema S.A. N.V. (hierna: Itema) nam in die periode SRF af van BMC. OBM sloeg ook de SRF van Itema op, aanvankelijk samen met de SRF van Willett in een fysiek onverdeelde voorraad. Een en ander geschiedde aanvankelijk uit hoofde van een contract tussen OBM en Willett, in samenhang met afspraken tussen Willett en Itema. 2.3. De op 14 april 2008 tussen OBM en Willett gesloten overeenkomst hield in, voor zover relevant: OBM zal voor Willett SRF inslaan, behandelen, opslaan en overslaan; BMC bevochtigt de SRF voorafgaand aan het vervoer naar OBM, met een vochtgehalte dat varieert van 3 tot 10 procent; normaal gesproken zal niet meer dan 4.000 ton SRF bij OBM worden opgeslagen; inkomende vrachtwagenladingen worden bij binnenkomst op de weegbrug van OBM gewogen maar OBM mag ook afgaan op de weegbriefjes van BMC; “OBM takes care for intake, storage, screening and additional moisturising if necessary”; het materiaal wordt per binnenschip of kustvaartschip afgevoerd, waarbij de klant het vervoer regelt, OBM het aanmeren en beladen inplant en de ingeladen hoeveelheid door middel van ijken zal worden bepaald; - “ “OBM will keep an inventory control, to define tonnage SRF in store every day: due to rain and moisturising effects, OBM is free to make adjustments in the tonnage loaded, such that theoretical and practical storage levels match as much as possible.”; - OBM hanteert de volgende tarieven: “- outside storage costs based on one stockpile 0,07 euro/ton/day loading ship from storage, using crane 2,50 euro/ton loading ship from storage, using ramp 1,80 euro/ton logistical coordination between BMC, OBM, SRF- off-takers and shipping lines: 0,50 euro/ton”. 2.4. De nadien overeengekomen wijzigingen in werkwijze of tariefstelling zijn, voor zover relevant: - ( (wijziging 18 februari 2009) dat OBM voor het behandelen van het materiaal na binnenkomst - mengen, koelen, breken van brokken en in depot zetten - een vergoeding rekent van € 2,70 vermeerderd met € 0,30 voor bevochtigen en voor logistieke coördinatie € 0,50, steeds over ieder inkomende ton; - ( (wijziging 16 juni 2009) dat het tarief voor logistieke coördinatie wordt verlaagd tot € 0,35 per ton. 2.5. Op enig moment hebben Willett en Itema afgesproken dat Itema een eigen overeenkomst met OBM zou sluiten, hetgeen zij op 11 juni 2012 heeft gedaan. Ook nadien bleef de fysieke voorraad SRF bestemd voor Itema en Willett grotendeels onverdeeld. 2.6. Op 22 oktober 2012 is de overeenkomst tussen OBM en Willett opnieuw vastgelegd. In aanvulling op of afwijking van hetgeen hierboven onder 2.3 en 2.4 is vermeld, kwamen zij met ingang van 1 november 2012 overeen, voor zover relevant: - dat de SRF bij binnenkomst altijd door OBM wordt gewogen; - dat de SRF niet alleen per schip maar ook per vrachtwagen kan worden afgevoerd; dat “OBM takes care for intake, storage, screening and additional moisturising”; dat “OBM will keep an inventory control, to define tonnage SRF in store every day: due to rain and moisturising effects, OBM is free to make adjustments on the intake tonnage (at present 8 %), such that theoretical and practical storage levels match as much as possible. When storage becomes empty this correction can be adopted.”; - dat er op dat moment twee afnemers van SRF zijn, Willett en een ander, die ieder 50 procent van de inkomende SRF afnemen hoewel deze verhouding kan veranderen,- - dat de volgende tarieven gelden: “Starting from 1st november 2012 the following costs will be invoiced to Willett directly: Processing of the SRF: receiving, cooling, mixing, bringing in store:2,70 €/ton Moisturising of product 0,30 €/ton Logistical coordination 0,35 €/ton Price indexation march 2008 - okt 2012 (new) 0,40 €/ton Total intake/processing costs per 01 nov 12: 3,75 €/ton Fixed storage and handling area 3200 m2 * 2,-€/m2wk * 50% 6 6 separate compartments of 500 tons each fix cost 50.000,- euro/year handling fee incl. weighting for sampling (in/out) 2.00,-€ /ton Additional storage if required > 5600 tons (2600 ton + 3000 ton) 0,07 €/ton/day”. 2.7. Per maandag 16 september 2013 eindigde het door Willett afnemen van SRF van BMC en ook de samenwerking tussen OBM en Willett. In dat verband moest de eindvoorraad SRF van Willett worden bepaald. 2.8. OBM schreef in dit verband op 10 september 2013 aan Willett: “After checking our theoretical and practical quantities of SRF material in stock at OBM, we found out that we are having about 5000 tons of material less in stock than in our systems for both end-offtakers together. This has everything to do with moisturising/ evaporization/rainfall. Therefore we need to do a correction/downsize of the actual stock of 2.500 tons per end off-taker. That means that per today the actual amount of material in stock for Willett will be 8.860 -/- 2.500 = 6.360 ton SRF. Like to hear from you.” 2.9. In reactie daarop liet Willett aan OBM weten dat zij een schatting van haar “rent overpayment” zou opgeven, en OBM reageerde daarop instemmend. 2.10. Op 13 september 2013 schreef Willett aan OBM, samengevat, dat de extra storage costs door OBM over te hoge (voorraad)volumes zijn berekend, dat de sinds juli 2011 toegepaste 8 procent volumetoeslag 4,62 procent had moeten bedragen om het tonnage 8288,584 per 8 september 2013 te laten kloppen. 2.11. Op 17 september 2013 schreef OBM aan Willett, samengevat: (

1. i)dat in het verleden te weinig opslagkosten waren berekend, omdat onvoldoende acht was geslagen op gewichtsvermeerdering door watertoevoeging door OBM en beregening, maar dat daarvoor niet alsnog opslagkosten in rekening waren gebracht, (
2. ii)dat BMC sinds ongeveer een jaar meer water toevoegde aan de SRF, zodat OBM minder toevoegt zodat een lagere tonnagecorrectie had moeten worden toegepast, (iii) dat de zomer 2013 zo warm en droog was geweest dat veel vocht is verdampt, (
3. iv)dat OBM zich afvraagt of een kostencorrectie nodig is, gelet op het eerder niet in het nadeel van Willett corrigeren van kosten, maar dat een eventuele correctie redelijk moet zijn en een veel kortere periode dan twee jaar moet beslaan. 2.12. Op 18 september 2013 schreef BMC aan Willett: “Inspection of the storage at OBM learned that there are not such quantity present. OBM staff is looking in to the matter what happened.” 2.13. Op 19 september 2013 10.31 uur schreef Willett aan OBM, samengevat: (
4. i)dat Willett OBM heeft betaald om de voorraad te beheren, en dat er voor juli 2011 tonnageverhogingen zijn toegepast zodat Willett wel degelijk is aangeslagen voor hogere opslagkosten wegens watertoevoeging, maar dat sinds juli 2011 geen tonnagewijzigingen hebben plaatsgevonden als gevolg waarvan er nu een manco is van 5000 ton, (
5. ii)dat er in het afgelopen jaar ongeveer 64.000 ton is ingekomen, en met een opslag van 8 procent zijn 69.120 ton ingeboekt, en dat als het tekort van 5000 ton geheel in het afgelopen jaar is ontstaan, dit erop wijst dat OBM helemaal geen vocht meer heeft toegevoegd aan de binnenkomende SRF, terwijl Willett de tonnageopslag over de inkomende SRF afgelopen jaar ongewijzigd is gebleven evenals de bevochtigingskosten die Willett betaalt, (iii) dat in Willetts ervaring alleen de toplaag uitdroogt bij warm weer en het ook flink heeft geregend, en de weersinvloeden het verschil van 5000 ton niet kunnen verklaren, (
6. iv)dat per saldo de enig relevante variabelen lijken te zijn dat een tonnageopslag van 8 procent is gehanteerd en dat geen voorraadcorrecties zijn gedaan sinds juli 2011, hoewel Willett OBM betaalt om de voorraad te beheren, en dat het goed mogelijk is dat de 5000 ton al geruime tijd ontbreken maar dat Willett bereid is het verlies gelijkelijk te verdelen over de periode juli 2011 tot in september 2013. 2.14. Op 19 september schreef OBM aan BMC, voor zover relevant: “Nadat we afgelopen week 2 nog schepen assen ex BMC hebben weggeladen op OBM, konden we vanochtend de best mogelijke voorraadopname bepalen voor alle partijen en deze terugrekenen naar de eindvoorraad per 15 sep 2013. De eindvoorraad per 15 sep 2013 aan assen ex BMC bedroeg daarmee: Willett 7.232 ton Itema -/- 977 ton (negatieve voorraad derhalve) Totaal 6.255 ton” 2.15. Op 19 september 2013 schreef OBM aan Willett, voor zover relevant: “After loading 2 ships with ashes this week we could make the best possible check of material in stock at OBM this morning. This has been calculated backwards towards the 15 sep for all parties involved. It seems that corrections earlier made have been a little too high, resulting in an end volume on stock for you at 15 sep 2013 of 7.232 tonnes.” 2.16. Op 18 oktober 2013 schreef OBM aan Willett dat zij de opslagcorrectiefactor met terugwerkende kracht had aangepast tot -3 procent vanaf 4 februari 2013. Zij schreef ook dat deze aanpassing leidde tot het vastgestelde eindvoorraadniveau per 15 september 2013. OBM heeft vervolgens een creditnota opgesteld voor teveel betaalde opslagkosten in de periode februari tot en met september 2013, groot € 16.081,03. Willett achtte deze creditering onvoldoende. 2.17. Na nog verdere correspondentie over en weer is een geschil ontstaan. Willett heeft de door OBM voor haar werkzaamheden in augustus en september 2013 verzonden facturen niet betaald. OBM heeft na het einde van de samenwerking nog een extra factuur verzonden voor € 12.826,54, gedateerd 24 februari 2014, om een onjuistheid in haar administratie te herstellen. 3Het geschil in conventie 3.1. OBM vordert samengevat - na wijziging van eis veroordeling van Willett, bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad, tot betaling van € 84.863,80, vermeerderd met de wettelijke handelsrente daarover vanaf 16 maart 2016 en met de proceskosten te vermeerderen met de wettelijke handelsrente vanaf veertien dagen na vonnisdatum. 3.2. Willett voert verweer en concludeert tot afwijzing, althans tot het in goede justitie beperken, van de vordering met veroordeling van OBM in de proceskosten, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf veertien dagen na vonnisdatum. 3.3. Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan. in (deels voorwaardelijke) reconventie 3.4. Willett vordert, voorwaardelijk voor zover haar vordering in conventie nog niet is verrekend, samengevat - veroordeling van OBM tot betaling - binnen twee werkdagen na de datum van het vonnis - van € 179.423,82, althans een in goede justitie te bepalen bedrag, vermeerderd met de wettelijke handelsrente daarover vanaf 12 november 2013 althans een in goede justitie te bepalen datum, en met de proceskosten met inbegrip van de nakosten, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf veertien dagen na vonnisdatum. 3.5. OBM voert verweer en concludeert tot afwijzing van de vordering met veroordeling van Willett in de proceskosten. 3.6. Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan. 4De beoordeling in conventie en in reconventie Formele aspecten 4.1. OBM heeft haar eis gewijzigd. Willett heeft daartegen geen bezwaar gemaakt en de rechtbank ziet ambtshalve geen aanleiding om deze buiten beschouwing te laten. Bij de beoordeling wordt daarom uitgegaan van de gewijzigde eis in conventie, zoals weergegeven onder 3.1. 4.2. Over de rechtsmacht en relatieve bevoegdheid van deze rechtbank is reeds geoordeeld in het vonnis in incident van 8 oktober 2014 van de rechtbank Zeeland-West-Brabant, waar de dagvaarding kennelijk per abuis is aangebracht. De bevoegdheid van de rechtbank in reconventie volgt uit de bevoegdheid in conventie. 4.3. In conventie vordert OBM het saldo van twaalf aan Willett verzonden facturen verminderd met het saldo van twee aan Willett verzonden creditfacturen. De creditfacturen strekken tot verlaging van zowel de in de voorliggende facturen berekende extra storage costs als de in eerdere facturen berekende extra storage costs. Willett acht de extra storage costs in de reeds betaalde en nog openstaande facturen te hoog berekend, en zij betwist dat zij de gefactureerde processing costs (geheel) is verschuldigd. Zij verlangt in conventie (gedeeltelijke) afwijzing van de gevorderde, nog onbetaalde, extra storage costs en processing costs. Het resterende deel van de onbetaald gelaten facturen erkent Willett als verschuldigd, maar zij doet in conventie een beroep op verrekening met haar vordering tot terugbetaling van in het verleden teveel betaalde processing costs en extra storage costs. Subsidiair beroept zij zich op opschorting. In reconventie vordert Willett terugbetaling van het teveel betaalde, voor zover dit niet in conventie reeds is verrekend. Zij vordert ook schadevergoeding in verbinding met de op de einddatum ‘verdwenen’, althans ten onrechte aan Itema uitgeleverde, 977 ton SRF. 4.4. Zowel in conventie als in reconventie staan de betalingsverplichtingen van Willett onder de overeenkomst centraal. Partijen zijn het er - terecht - over eens dat hun contractuele relatie wordt beheerst door het Nederlandse recht. De rechtbank zal de vorderingen over en weer dus naar Nederlands recht beoordelen. 4.5. De vorderingen in conventie en reconventie hangen samen en de rechtbank zal deze gezamenlijk behandelen. Achtergrond van het geschil 4.6. Het afrekendispuut tusen OBM en Willett hangt samen met de volgende feiten en omstandigheden: de eigenschappen van de SRF maken dat het gewicht ervan vrij sterk fluctueert naarmate daarin meer vocht aanwezig is, in de contractuele afspraken van partijen is hun verwachting verdisconteerd dat het gewicht van de voor Willett opgeslagen SRF ook daadwerkelijk zou fluctueren gedurende de opslag bij OBM, OBM zou namelijk vocht toevoegen aan de SRF om daarin een exotherme reactie op gang te brengen, welke reactie echter ook warmteontwikkeling en verdamping zou veroorzaken, terwijl van regen en andere weersomstandigheden vochttoename respectievelijk verdamping mocht worden verwacht, en OBM voorts vervlieging in de wind zou moeten voorkomen door besproeiing en soms vocht moest toevoegen om conform Willetts productspecificaties een voldoende vochtig product te kunnen afleveren, partijen hebben daarom (laatstelijk) afgesproken dat OBM de ingekomen tonnages SRF, waarvan het gewicht door weging was vastgesteld, in haar voorraadadministratie zou verhogen met 8 procent, zodat iedere feitelijk ingekomen 100 ton als 108 ton werd geboekt in de administratie van OBM (en vervolgens bij helfte aan de voorraad van Willett en bij helfte aan de voorraad van Itema toegerekend), de betreffende bepaling luidt, in de laatste versie: “OBM is free to make adjustments on the intake tonnage (at present 8 %), such that theoretical and practical storage levels match as much as possible.” (zie 2.6), partijen kwamen ook overeen dat OBM de ingekomen tonnages product administratief mag bijstellen, opdat de administratieve voorraad steeds zo goed mogelijk overeenkomt met de fysieke voorraad SRF, op enig moment is BMC - zonder dit aan OBM te zeggen - zelf reeds voor de aflevering (nagenoeg) al het benodigde vocht gaan toevoegen, zodat verdere bevochtiging door OBM niet altijd meer nodig was, hoewel de aldus op gang gebrachte exotherme reactie nog wel bij OBM plaatsvond, als gevolg van deze veranderde werkwijze van BMC vond de wegens vochttoevoer verwachte gewichtstoename van de SRF hoofdzakelijk al voor binnenkomst bij OBM plaats, zodat het administratief verhogen van het inkomende tonnage met 8 procent niet langer gerechtvaardigd was, OBM heeft nadien niet langer structureel veel vocht toegevoegd, maar mogelijk nog wel af en toe enig vocht, als gevolg van deze ontwikkeling is de voor Willett geadministreerde voorraad steeds verder gaan afwijken van haar feitelijk aanwezige (fysieke) voorraad SRF, aangezien OBM de ingekomen tonnages met 8 procent bleef verhogen, de facturen bleven echter onverminderd gebaseerd op de voorraad zoals deze uit de administratie van OBM bleek, hetgeen vooral relevant is voor de extra storage costs, die OBM in rekening mocht brengen als zij voor Willett meer dan 5600 ton in opslag had, op 10 september 2013 verlaagde OBM de administratieve voorraad voor Willett met 2500 ton omdat de fysieke voorraad te sterk afweek van de administratieve voorraad, de voorlaatste vaststelling van de fysieke voorraad van Willett dateert van juli 2011, op 19 september 2013 is door OBM aan Willett doorgegeven dat haar voorraad per einde samenwerking OBM en Willett op 15 september 2013 7.232 ton bedroeg, blijkens het bericht van OBM aan BMC van diezelfde datum was echter op die einddatum fysiek slechts 6.255 ton voorraad van Willett aanwezig, dit tekort vond zijn oorzaak in een kort tevoren door Itema afgeroepen zending SRF, waarvoor OBM niet alleen de voor Itema opgeslagen SRF had ingeladen maar ook 977 ton SRF uit de aan Willett toekomende voorraad. Dit alles komt uit de stukken naar voren en is tussen partijen niet in geschil. 4.7. Op grond van de in r.o. 4.6 onder c geciteerde bepaling heeft OBM lange tijd in haar administratie de inkomende tonnages met 8 procent verhoogd, en op de aldus geadministreerde tonnages de extra storage costs in haar facturen gebaseerd. Later heeft zij echter de vochtcorrectiefactor gewijzigd in -3 procent, en daarop de eerste creditnota over februari tot en met september 2013 gebaseerd. Vervolgens heeft zij een extra factuur gezonden in verband met een fout in haar voorraadadministratie, waardoor zij te lage extra storage costs over weken 21 tot en met 37 van 2013 had berekend. Ten slotte heeft OBM met haar tweede creditfactuur groot € 10.744,33, gedateerd op 14 maart 2016, de extra storage costs over 15 september 2012 tot en met 3 februari 2013 gecorrigeerd, in die zin dat zij over deze periode niet langer een vochtcorrectiepercentage van 8 dan wel -3 procent hanteert maar (ongeveer) 1,2 procent. Zij heeft haar vordering dienovereenkomstig verminderd. Uit deze correcties van tonnages en aanspraken blijkt dat ook OBM haar administratie niet zonder meer leidend acht, maar net als Willett meent dat de facturen moeten worden aangepast indien blijkt dat de administratieve voorraad (aanzienlijk) afwijkt van de fysieke voorraad. In deze zin heeft OBM ook ter comparitie verklaard. 4.8. Partijen zijn het er dus over eens dat (
7. i)Willett moet betalen voor het werk dat OBM daadwerkelijk heeft verricht op grond van de daarmee werkelijke gemoeide fysieke tonnages, (
8. ii)Willett op grond van te hoog berekende voorraadcijfers teveel extra storage costs heeft betaald en (iii) Willett recht heeft op teruggave van het teveel betaalde. Ook de rechtbank neemt een en ander tot uitgangspunt. 4.9. OBM meent dat zij voldoende heeft gecorrigeerd door haar eerste en tweede creditnota, waarmee zij uiteindelijk vanaf september 2012 niet langer een opslag van 8 procent over inkomende tonnages hanteert maar een opslag van (naar zij stelt) 1,2 procent of (naar zij in haar berekeningen hanteert) 1,205 procent. Willett acht de 1,2 procent onvoldoende onderbouwd en gaat uit van een toeslag van 0 procent. Willett stelt, naar de rechtbank begrijpt, dat voor het alsnog correct berekenen van extra storage costs de juiste (historische) tonnages vanaf de laatst vastgestelde 6.255 ton moeten worden teruggerekend tot aan de voorlaatste voorraadvaststelling in juli 2011, met inachtneming van de ‘kale’ ingekomen tonnages, dus zonder dat daarover een opslag wordt berekend. De zonder recht aan Itema meegegeven 977 ton behoren daarin op geen enkel moment als onderdeel van de voorraad van Willett te worden meegerekend, aldus Willett. Zij stelt daarnaast dat OBM vanaf een zeker moment geen bevochtiging meer heeft verricht, dat zij dus ook geen recht heeft op de daarmee gemoeide processing costs, terwijl OBM ondeugdelijk voorraadbeheer heeft gepleegd en haar ook daarvoor geen vergoeding toekomt. OBM bestrijdt ieder onderdeel van dit standpunt. 4.10. De rechtbank zal eerst beoordelen in hoeverre de vordering in conventie kan worden toegewezen, behoudens voor zover het door Willett gedane beroep op verrekening slaagt. De vordering in conventie 4.11. Om te doorgronden hoe de vordering van OBM na de verschillende wijzigingen is opgebouwd, begint de rechtbank bij de openstaande facturen van OBM aan Willett. 4.12. De volgende elf reguliere facturen en een extra factuur van OBM zijn nog onbetaald: nummer datum bedrag omschrijving 131537 8 augustus 2013 € 14.062,70 Outside storage costs and logistical coordination SRF Week 31 131577 13 augustus 2013 € 8.638,77 Outside storage costs and logistical coordination SRF Week 32 131594 13 augustus 2013 € 4.553,44 handling costs loading SRF m/v Bonay loading 08-08-2013 131596 15 augustus 2013 € 4.484,51 handling costs loading SRF m/v Bonay loading 15-08-2013 131621 20 augustus 2013 € 7.757,09 Outside storage costs and logistical coordination SRF Week 33 131667 26 augustus 2013 € 7.602,40 Outside storage costs and logistical coordination SRF Week 34 131689 5 september 2013 € 5.727,30 handling costs loading SRF m/v Celine loading 03-09-2013 131712 7 augustus 2013 € 8.233,54 Outside storage costs and logistical [waarschijnlijk september, rb.] coordination SRF Week 35 131734 10 september 2013 € 5.265,51 handling costs loading SRF m/v Celine loading 10-09-2013 131770 10 september 2013 € 8.353,98 Outside storage costs and logistical coordination SRF Week 36 131912 30 september 2013 € 6.634,32 Outside storage costs and logistical coordination SRF Week 37 132199 13 november 2013 € 16.081,03 -/- Correction storage costs 140328 24 februari 2014 € 12.826,54 Extra storage costs 2013 as per enclosed schedule 4.13. De vier facturen voor ‘handling costs loading SRF’(nummers 131594, 131596, 131689 en 131734) heeft Willett niet bestreden. Het debat tussen partijen roept over die facturen ook geen vragen op die aan toewijzing in de weg kunnen staan. Deze facturen voor beladingskosten zijn dus in beginsel toewijsbaar, behoudens voor zover het door Willett gedane beroep op verrekening slaagt. Zij belopen in totaal € 20.030,76. 4.14. Van de facturen voor “Outside storage costs and logistical coordination SRF” (hierna ook: de weekfacturen), bestrijdt Willett de daarin opgenomen processing costs in hun geheel en de extra storage costs ten dele (namelijk voor zover deze niet uitgaan van een vochtcorrectie van 0 procent over inkomende tonnages en daarin de aan Itema foutief uitgeleverde 977 ton zijn betrokken). Het verschil van inzicht over de extra storage costs is echter zo fundamenteel dat de rechtbank om redenen van proceseconomie de extra storage costs vooralsnog als geheel betwist zal beschouwen. De andere kostensoorten zijn niet betwist en het partijdebat roept geen vragen op die aan verschuldigdheid daarvan in de weg kunnen staan. Van de openstaande weekfacturen is dus onbetwist: week factuurbedrag betwist processing betwist extra storage onbetwist 31 € 14.062,70 € 2.139,04 € 2.686,92 € 9.236,74 32 € 8.638,77 € 2.850,11 € 2.527,12 € 3.261,54 33 € 7.757,09 € 2.464,20 € 2.031,35 € 3.261,54 34 € 7.602,40 € 2.379,30 € 1.961,56 € 3.261,54 35 € 8.233,54 € 2.629,65 € 2.342,35 € 3.261,54 36 € 8.353,98 € 2.478,23 € 2.614,21 € 3.261,54 37 € 6.634,32 € 2.506,31 € 866,47 € 3.261,54+ Totaal € 28.805,98. 4.15. Van de facturen die bij dagvaarding aan de vordering in conventie ten grondslag zijn gelegd, staan dus nog ter discussie (
9. i)de processing costs, (
10. ii)de extra storage costs en (iii) de extra factuur (nummer 140328). 4.16. De overeenkomst geeft aan OBM het recht om voor ‘additional storage if required > 5600 tons’ € 0,07 per ton per dag te berekenen. OBM mocht dus extra storage costs berekenen over de voor Willett opgeslagen voorraad voor zover deze groter was dan 5.600 ton. 4.17. De in conventie relevante weekfacturen dateren uit augustus en september 2013, toen OBM haar voorraad nog inboekte als de ingekomen tonnages verhoogd met 8 procent. Naar aanleiding van protesten van Willett heeft OBM deze correctiefactor echter verlaagd. 4.18. Creditnota 132199 strekte tot verlaging van de correctiefactor tot -3 procent over de periode februari tot en met september 2013. De correctiefactor van -3 procent is echter achterhaald ten tijde van de tweede creditering, waarmee OBM voor de gehele periode 17 september 2012 tot en met 15 september 2013 is uitgegaan van een gewichtstoename van de SRF na binnenkomst met (ongeveer) 1,2 procent. De grond van de eerste creditering is dus vervallen. De creditering op zich is door OBM echter niet teruggedraaid, maar gehandhaafd in het kader van haar eiswijziging. Daarbij heeft OBM immers een tweede creditering gedaan als aanvulling op de eerste creditering, om per saldo het door haar juist geachte bedrag te crediteren (zie r.o. 4.27). 4.19. Na de eerste creditering maar vóór de tweede creditering heeft OBM een fout in haar administratie geconstateerd. OBM heeft ter zake de extra factuur van 24 februari 2014 verzonden, waarmee zij hogere extra storage costs over de weken 21 tot en met 35 van 2013 in rekening bracht, tot in totaal € 12.826,54. 4.20. De begeleidende brief van OBM bij de extra factuur van 24 februari 2014 luidt: “After reviewing the project from 2013, we found a mistake in your project at week 21. We have put the vessel Bonay two times in the project (on 20/05/2013 and on 21/05/2013) with a weight 1761.888 tonnes. Therefore we are having a mistake in invoicing of the storage cost from week 21 till week 35. For this, we will send you an extra invoice of 12826.54 Euro. In the attachment, you can see how it is structured.” Willett heeft ter comparitie niet erkend dat de factuur klopte, maar wel erkend dat de correctie op zichzelf gerechtvaardigd was. 4.21. Hoewel OBM in de bijlage bij deze brief aan Willett voorrekent hoe hoog de verschillende kostenposten voor en na de correctie zijn, over de weken 21 tot en met 37 van 2013, geeft zij niet aan van welke gecorrigeerde tonnages per week of van welke correctiefactor zij daarbij is uitgegaan. In de weekfacturen die zij corrigeerde hanteerde zij immers nog als correctiefactor 8 procent, maar ten tijde van de extra factuur achtte zij zelf -3 procent juist. De rechtbank begrijpt echter uit de bijlage, in samenhang met de oorspronkelijke factuurbedragen, dat OBM bovenop de door haar oorspronkelijk gefactureerde bedragen week 21 tot en met week 35 steeds ongeveer € 863,33 aan bijkomende extra storage costs rekent, welk bedrag ongeveer overeenkomt met het tarief van € 0,07 per ton per dag berekend over de 1.761,888 ton die op 20 mei 2013 met de Bonay werd afgevoerd en op 21 mei 2013 ten onrechte ten tweede male van de voorraad van Willett was afgetrokken. Kennelijk is OBM voorbijgegaan aan de door haar in november 2013 doorgevoerde verlaging van de vochtcorrectiefactor van 8 naar 3 procent. 4.22. Na het verzenden van de extra factuur heeft OBM de te hanteren vochtcorrectiefactor nogmaals bijgesteld, een verdere creditering voor extra storage costs gedaan en haar vordering gewijzigd. 4.23. Ter onderbouwing van hetgeen OBM meent uiteindelijk, na verrekening van teveel betaalde extra storage costs, van Willett te vorderen te hebben, legt zij productie 46 over. Productie 46 bestaat uit drie overzichten met betrekking tot de periode van 17 september 2012 tot en met 15 september 2013. Deze stukken zijn nauwelijks inhoudelijk toegelicht. De rechtbank maakt daaruit het volgende op. 4.24. In het eerste overzicht zijn de tonnages opgeslagen product herberekend met inachtneming van een gecorrigeerd vochtpercentage van 1,205 procent, zoals bovenaan de eerste pagina is vermeld. Aan het dossier ontleent de rechtbank het vermoeden dat OBM in het eerste overzicht tot startpunt heeft genomen het op 16 september 2012 voor Willett geregistreerde tonnage, dit was 7.606,447 ton (blijkens productie 23 bij dagvaarding, een overzicht tot en met 15 september 2013 waarin steeds met een vochtopslag van 8 procent is gerekend). OBM heeft immers als Willetts voorraad per 17 september 2012 7.673,242 ton genoteerd, en daarbij vermeld dat op die dag een lossing van 131,50 ton heeft plaatsgevonden (voor Itema en Willett tezamen, zodat aan Willett 50 procent daarvan toekomt). 4.25. Het tweede overzicht in productie 46 met als opschrift ‘Gefactureerd’ bevat een specificatie van kosten over de genoemde periode en sluit af met de woorden ‘Totaal gefactureerd € 443.124,68’. Het overzicht legt geen zichtbaar verband met geadministreerde tonnages. De term ‘Gefactureerd’ impliceert dat het tweede overzicht ziet op de facturen die OBM feitelijk heeft verstuurd voor de werkzaamheden uit de periode van 17 september 2012 tot en met 15 september 2013 (gebaseerd op tonnages waarin een opslag van 8 procent was verwerkt). Vergelijking met de bedragen in de overgelegde weekfacturen voor de weken 31 tot en met 37 van 2013 leert echter, dat de daarin gefactureerde extra storage costs alleen in weken 36 en 37 (vrijwel) gelijk zijn aan het saldo van de in het overzicht ‘Gefactureerd’ onder ‘extra storage’ vermelde dagbedragen: volgens overzicht ‘Gefactureerd’ volgens factuur week 31 € 3.550,24 € 2.686,92 week 32 € 3.390,86 € 2.527,12 week 33 € 2.894,67 € 2.031,35 week 34 € 2.824,87 € 1.961,56 week 35 € 3.205,69 € 2.342,35 week 36 € 2.614,21 € 2.614,21 week 37 € 866,46 € 866,47 OBM benoemt noch verklaart deze verschillen. De rechtbank constateert dat het overzicht ‘Gefactureerd’ dezelfde bedragen voor extra storage costs in deze weken bevat als die welke als ‘extra storage costs na verhoging’ voorkomen in de bijlage bij de extra factuur van 24 februari 2014 (zie r.o. 4.21). Kennelijk is in dit overzicht ‘Gefactureerd’ de extra factuur van 24 februari 2014 wel (tot op factuurniveau) verdisconteerd (maar de tonnagecorrectie die ten grondslag lag aan de eerste creditfactuur niet). 4.26. Het derde overzicht in productie 46 is vergelijkbaar met het tweede overzicht maar dan met het opschrift ‘Facturatie met 1,205 % vocht vanaf 15 sep 2012’. Het sluit af met ‘Totaal te factureren € 416.299,323 - verschil totaal € 26.825,36’. Het derde overzicht gaat kennelijk uit van een opslag van 1,205 procent en daarmee van de tonnages genoemd in het eerste overzicht. Het derde overzicht bevat alleen onder extra storage andere bedragen dan het tweede overzicht. Volgens het tweede overzicht heeft OBM over genoemde periode € 96.301,70 gefactureerd (op basis van tonnages bepaald onder toepassing, waar relevant, van een opslag van 8 procent). Volgens het derde overzicht had OBM € 69.476,34 mogen factureren (op basis van tonnages onder toepassing, waar relevant, van een opslag van 1,205 procent). Ook in het derde overzicht is de correctie die leidde tot de extra factuur al verwerkt en zijn de nog onbetaalde facturen begrepen. Volgens OBMs productie 46 is dus aan extra storage costs teveel gefactureerd € 26.825,36. 4.27. Uit productie 47, de tweede creditfactuur, blijkt dat OBM in aanvulling op de € 16.081,03 die zij reeds had gecrediteerd nog eens € 10.744,33 heeft gecrediteerd. De twee crediteringen samen sluiten op het volgens OBM teveel gefactureerde bedrag van € 26.825,36. Daarmee laat OBM de eerste creditering in stand maar baseert zij deze op herziene gronden (vgl. r.o. 4.18). 4.28. De rechtbank constateert dat ook na de jongste cijfers van OBM de grote vraag blijft waarom de correctie van 1,205 procent wel de juiste voorraadcijfers zou opleveren. OBM heeft dit niet, althans niet expliciet of begrijpelijk, toegelicht. Willett betwist niet alleen dat het nieuwste correctiepercentage van 1,2