ECLI:NL:RBROT:2020:7749

Rechtbank Rotterdam Team straf 2 Parketnummer: 10/600157-09 (ontneming) Datum uitspraak: 17 september 2020 Tegenspraak Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, op de vordering als bedoeld in artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) van de officier van justitie in de zaak tegen de veroordeelde: [naam veroordeelde] , geboren te [geboorteplaats veroordeelde 1] op [geboortedatum veroordeelde] , ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres: [adres veroordeelde] , [woonplaats veroordeelde] in de Verenigde Arabische Emiraten, gemachtigd raadsman mr. R. van ‘t Land, advocaat te Breda. Inhoudsopgave 1 ONDERZOEK OP DE TERECHTZITTING 3 2 VOORAFGAANDE VEROORDELING 3 3 VORDERING 3 4 WETTELIJK KADER 3 5 UITGANGSPUNTEN VOOR DE BEREKENING VAN HET WEDERRECHTELIJK VERKREGEN VOORDEEL 4 5.1 Vermogensvergelijking 4 5.2 Aannemelijkheid voordeel uit andere strafbare feiten / periode 5 5.3 Bewijslastverdeling / zwijgrecht 6 5.4 Horen getuigen 7 5.5 Procesrecht 8 5.6 Economische eenheid met (ex-)vriendin 9 6 BEOORDELING EN BEREKENING OP BASIS VAN EEN VERMOGENSVERGELIJKING 9 6.1 Beginvermogen 9 6.2 Legale ontvangsten 10 6.3 Eindvermogen 11 6.3.1 Rekening in Dubai 11 6.3.2 Investering in de bouw van een hotel in Nicaraqua 11 6.3.3 Aankoop onroerend goed in Spanje 13 6.3.4 Aankoop [adres 1] te Scheveningen 14 6.3.5 Aankoop [adres 2] te Vinkeveen 14 6.3.6 Bankrekening in Zwitserland 15 6.3.7 Lening aan [naam persoon 1] en [naam persoon 2] 16 6.3.8 Investering [naam vakantiepark] te Vinkeveen 17 6.3.9 Investering [naam horecagelegenheid 1] te Lelystad 18 6.3.10 Investering [adres 3] te Lelystad woning [adres 3] 19 6.3.11 Investering [adres 4] te Lelystad woning [naam persoon 3] 20 6.3.12 [naam bedrijf 1] te Dubai 21 6.3.13 [naam bedrijf 2] te Dubai 22 6.3.14 Overige bedragen op Dubai-lijsten 23 6.3.15 Resumé totaal eindvermogen 24 6.4 Feitelijke uitgaven aan verbruiksgoederen 24 6.4.1 Investering in inbeslaggenomen partij van 135 kilogram cocaïne 24 6.4.2 Afpersing van de veroordeelde 25 6.4.3 Verduistering door [naam persoon 7] 26 6.4.4 Sweet sixteen party’s ten behoeve van twee kinderen van de veroordeelde 28 6.4.5 Uitgaven voor advocaten en familieleden van medeverdachten 29 6.4.6 Autobezit in Nederland/Spanje/Dubai 35 6.4.7 Uitgaven volgens telecommunicatie in de periode 25 juni 2010 tot en met 13 juli 2010 36 6.4.8 Verjaardagfeest van [naam persoon 4] op 16 april 2011 37 6.4.9 Keuken van [naam (

1. ex)vriendin veroordeelde] aan de [adres 5] te Amstelveen 37 6.4.10 Uitgaven opleiding ten behoeve van de drie kinderen van de veroordeelde in de periode 16 juni 2009 tot en met 5 juli 2011 37 6.4.11 Minimale kosten van levensonderhoud volgens het NIBUD vanaf 1 januari 2006 tot en met 15 november 2011 38 6.4.12 Loungestoelen appartement in gebruik bij de ouders van de veroordeelde 38 6.4.13 Uitgaven reizen via reisbureau [naam reisbureau] 38 6.4.14 Vakantiereis van [naam persoon 3] en partner naar de Malediven en Dubai 39 6.4.15 Vakantiereis van de veroordeelde, zijn partner en kinderen naar de Malediven… 39 6.4.16 Resumé totale feitelijke uitgaven aan verbruiksgoederen 40 7 SCHATTING WEDERRECHTELIJK VERKREGEN VOORDEEL 41 8 VASTSTELLING VAN HET TE BETALEN BEDRAG 41 8.1 Overschrijding van de redelijke termijn 41 9 GIJZELING 42 10 TOEPASSELIJKE WETTELIJKE VOORSCHRIFTEN 42 11 BESLISSING 42 1. ONDERZOEK OP DE TERECHTZITTING Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 26 april 2017 en - na het wijzen van een tussenvonnis op 31 mei 2017 - het onderzoek op de terechtzitting van 6 april 2018 alsmede - na het wijzen van een tussenvonnis op 20 april 2018 - het onderzoek op de terechtzittingen van 9 juli 2020 en 3 september 2020. De behandeling van de vordering op de terechtzittingen van 26 april 2017 en 6 april 2018 is voorafgegaan door schriftelijke conclusiewisselingen. 2. VOORAFGAANDE VEROORDELING Bij onherroepelijk geworden vonnis van deze rechtbank van 22 november 2013 is [naam veroordeelde] veroordeeld wegens - kort gezegd - deelname aan een criminele organisatie (artikel 140 Sr), medeplegen van aanwezig hebben van 135 kilogram cocaïne (artikel 2 onder C van de Opiumwet), medeplegen van witwassen (artikel 420bis Sr) en medeplegen van voorbereidingshandelingen voor de invoer van verdovende middelen (artikel 10a van de Opiumwet). In deze procedure wordt als vaststaand aangenomen dat de voormelde strafbare feiten door de veroordeelde zijn begaan. De ontnemingsvordering dateert van 21 oktober 2015. De officier van justitie heeft de vordering dus aanhangig gemaakt binnen de daarvoor gestelde termijn van twee jaar. 3. VORDERING De vordering van de officier van justitie mr. M.L.B. Wille - zoals deze na wijziging bij nadere conclusie van 22 september 2017 en requisitoir van 9 juli 2020 is komen te luiden -, strekt tot het vaststellen van het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel als bedoeld in artikel 36e, derde lid, Sr wordt geschat op € 50.831.156,- en tot het opleggen aan de veroordeelde van de verplichting tot betaling aan de staat van een geldbedrag van € 50.811.156,- (het bedrag van de vordering na aftrek van € 20.000,- wegens het overschrijden van de redelijke termijn) ter ontneming van dat geschatte voordeel. De officier van justitie heeft dit bedrag berekend op basis van een vermogensvergelijking. 4. WETTELIJK KADER In deze zaak zijn de feiten die ten grondslag liggen aan de ontnemingsvordering grotendeels gepleegd vóór 1 juli 2011. De (gewijzigde) vordering van de officier van justitie is gebaseerd op artikel 36e, derde lid, Sr, zoals dat luidde tot 1 juli 2011. Het betreft wederrechtelijk verkregen voordeel dat op enigerlei wijze is verkregen uit (grotendeels onbekend gebleven) strafbare feiten. 5. UITGANGSPUNTEN VOOR DE BEREKENING VAN HET WEDERRECHTELIJK VERKREGEN VOORDEEL Op grond van artikel 36e, derde lid, Sr, zoals dit luidde vóór 1 juli 2011, kan aan degene die is veroordeeld wegens een misdrijf, waarvoor een geldboete van de vijfde categorie kan worden opgelegd, en tegen wie als verdachte van dat misdrijf een strafrechtelijk financieel onderzoek (hierna: SFO) is ingesteld, een ontnemingsmaatregel worden opgelegd, indien gelet op dat onderzoek aannemelijk is dat dat feit of andere strafbare feiten er op enigerlei wijze toe hebben geleid dat de veroordeelde wederrechtelijk voordeel heeft verkregen. Bij toepassing van artikel 36e, derde lid, (oud) Sr geldt voor wat betreft de daargenoemde ‘andere strafbare feiten’ daarom als maatstaf of gelet op het SFO aannemelijk is dat dergelijke feiten op enigerlei wijze ertoe hebben geleid dat de veroordeelde wederrechtelijk voordeel heeft verkregen. Daarbij is de rechter niet gehouden te concretiseren welke ‘andere strafbare feiten’ op enigerlei wijze ertoe hebben geleid dat de veroordeelde wederrechtelijk voordeel heeft verkregen. Het gaat erom dat duidelijk is dat de veroordeelde over onverklaarbaar vermogen heeft beschikt. Bij het beoordelen van deze ‘aannemelijkheid’ is een berekening volgens een beredeneerde vermogensvergelijking in het algemeen een zeer sterke aanwijzing, die wordt beïnvloed door de overige omstandigheden van het geval, waaronder het verweer van de betrokkene. Tegen de veroordeelde is, na machtiging van de rechter-commissaris belast met de behandeling van strafzaken, op 28 september 2011 een SFO ingesteld. Voor het berekenen van het wederrechtelijk verkregen voordeel is door het openbaar ministerie een onderzoeksperiode gehanteerd van 1 januari 2000 (het jaar waarin de veroordeelde aangifteplichtig was voor de omzetbelasting) tot en met 15 november 2011. Op laatstgenoemde datum is de veroordeelde aangehouden ter zake van de misdrijven waarvoor hij is veroordeeld en waarvoor een geldboete van de vijfde categorie kan worden opgelegd. 5.1 Vermogensvergelijking Standpunt verdediging De verdediging heeft bepleit dat de ontnemingsvordering dient te worden afwezen, dan wel dat het openbaar ministerie wordt opgedragen een nieuw ontnemingsrapport te overleggen waarbij de berekening volgens een volledige en duidelijke vermogensvergelijking duidelijk en inzichtelijk wordt gemaakt. Daartoe is gesteld dat het huidige (aanvullend) ontnemingsrapport onvoldoende betrouwbaar is, omdat aanvankelijk is uitgegaan van een kasopstelling die is vervangen door een vermogensvergelijking. Hierdoor wordt niet langer voldaan aan de eisen die aan de grondslag van een deugdelijke berekening mogen worden gesteld. Het moet geen zoekplaatje zijn, hetgeen nu wel het geval is, aldus de verdediging. Beoordeling Geen rechtsregel staat er in zijn algemeenheid aan in de weg het wederrechtelijk verkregen voordeel door middel van een beredeneerde vermogensvergelijking te berekenen. Nu het wederrechtelijk verkregen voordeel niet is gebaseerd op feiten waarvan de veroordeelde is vrijgesproken, maar op een vermogensvergelijking, is de onderhavige gevolgde ontnemingsprocedure in lijn met de post-Geerings-jurisprudentie. Daarbij komt dat de methode van een berekening volgens een vermogensvergelijking dezelfde is als bij een kasopstelling, omdat het bij beide (abstracte) berekeningsmethoden in de kern gaat om vermogensvermeerdering (aanwezige voorwerpen) of uitgaven over een bepaalde periode, die niet verklaard kunnen worden uit legale inkomsten. Conclusie Het verweer treft dus geen doel en wordt in al zijn onderdelen verworpen. 5.2 Aannemelijkheid voordeel uit andere strafbare feiten / periode Standpunt verdediging De verdediging stelt dat door het openbaar ministerie geen feiten en omstandigheden zijn aangedragen op grond waarvan aannemelijk is dat de veroordeelde zich in de periode vóór 2008, althans in ieder geval vóór 2006, bezighield met het plegen van strafbare feiten waaruit hij wederrechtelijk verkregen voordeel heeft genoten. Beoordeling Vooropgesteld wordt dat uit de wetsgeschiedenis volgt dat de aannemelijkheid van wederrechtelijk verkregen voordeel kan worden gegrond op de door het openbaar ministerie bewezen stelling dat de veroordeelde over aanzienlijke vermogensbestanddelen beschikt, die in redelijkheid niet geacht kunnen worden uit legale inkomsten van de veroordeelde verworven te zijn, terwijl hij niet aannemelijk kan maken dat hij zich legitiem heeft verrijkt. Hoe en wanneer dit wederrechtelijk voordeel is verkregen doet niet ter zake. De veroordeelde heeft diverse keren in opgenomen en afgeluisterde vertrouwelijke communicatie (hierna: OVC-gesprekken) gezegd dat hij al 25 jaar zaken doet in Zuid-Amerika. Het is zeer aannemelijk te veronderstellen dat hij hiermee doelt op zijn handel in verdovende middelen. Immers, uit gegevens van de Belastingdienst, die op 22 juli 2011 zijn verkregen, is niets zichtbaar omtrent bezittingen en/of legaal inkomen uit dienstverband in de periode van 2007 tot en met 2011 dan wel inkomsten uit hoofde van een onderneming van de veroordeelde. In het jaar 2000 - om precies te zijn van 25 april 2000 tot 18 december 2000 - was wel sprake van een verplichting tot betaling van omzetbelasting uit hoofde van een eenmanszaak genaamd ‘ [naam eenmanszaak] ’, maar ook daaruit zijn geen inkomsten bekend geworden. In dit verband is tevens van belang dat de rechtbank in voormeld vonnis in de hoofdzaak van 22 november 2013 heeft overwogen: “De verdachte heeft niet alleen gezwegen over de feiten maar ook over zijn persoonlijke omstandigheden. Slechts omstandigheden met betrekking tot zijn gezin zijn ter tafel gekomen. Uit het dossier doemt het beeld op van een persoon die uitsluitend in zijn onderhoud voorziet door middel van illegale/criminele activiteiten; anders gezegd een beroepscrimineel.” Aangezien uit fiscale gegevens niet is gebleken van enige legale inkomsten of van een legaal verkregen beginvermogen van de veroordeelde, is het aannemelijk dat de veroordeelde voordeel heeft genoten uit zowel de feiten waarvoor hij is veroordeeld als uit andere strafbare feiten, zoals bedoeld in artikel 36e, derde lid, (oud) Sr. In het licht van het vorenstaande wordt een onderzoeksperiode voor het berekenen van het wederrechtelijk verkregen voordeel gehanteerd vanaf 18 december 2000 (de datum waarop de veroordeelde uit Nederland is uitgeschreven vanwege emigratie) en eindigend op 15 november 2011, de datum waarop de veroordeelde is aangehouden. Conclusie Het verweer dat niet aannemelijk is dat de veroordeelde gelden heeft gegenereerd uit andere strafbare feiten en dat slechts over de bewezenverklaarde periode van deelname aan een criminele organisatie - te weten over de periode van 25 november 2008 tot en met 14 november 2011 - dan wel vanaf 1 januari 2006 kan worden ontnomen, wordt dus verworpen. 5.3 Bewijslastverdeling / zwijgrecht Standpunt verdediging De verdediging stelt dat het openbaar ministerie niet heeft voldaan aan de op hem rustende bewijsplicht. Immers, het openbaar ministerie heeft geen enkel onderzoek verricht naar inkomsten c.q. vermogen in de jaren 2000-2008, waardoor geheel ten onrechte en op onjuiste gronden het beginsaldo en de legale ontvangsten op nul zijn gezet. Dat geen informatie beschikbaar is bij de Belastingdienst, Kamer van Koophandel of andere instanties is niet vreemd aangezien de veroordeelde in die periode meerdere malen vanuit Nederland emigreerde naar het buitenland (Frankrijk, Spanje, Dubai). Beoordeling Op 9 december 2011 is de machtiging van de rechter-commissaris tot het instellen van een SFO aan de veroordeelde uitgereikt. De veroordeelde was vanaf die datum dus op de hoogte van het feit dat tegen hem een SFO was ingesteld. Gelet hierop had het op de weg van de veroordeelde gelegen om een deugdelijke administratie te voeren en/of documenten dan wel verklaringen van getuigen te verkrijgen teneinde zijn gestelde beginvermogen en/of legale inkomsten uit het verleden nader te onderbouwen dan wel van een begin van aannemelijkheid te voorzien. Dat heeft hij niet gedaan en dit dient voor zijn risico te blijven. Blijkens het ontnemingsrapport van 8 oktober 2015 heeft de veroordeelde in de onderzochte periode geen legale inkomsten c.q. vermogen gehad. Bij die stand van zaken en gelet op de bewijslastverdeling in ontnemingszaken ligt het op de weg van de veroordeelde om zijn stellingen aannemelijk te maken en nader te onderbouwen. In dit verband is van belang dat de veroordeelde op 2 oktober 2015, in het bijzijn van zijn raadsman, is geconfronteerd met de onderzoeksresultaten uit het SFO en in de gelegenheid is gesteld te reageren op de bevindingen neergelegd in voormeld rapport. Uit dit rapport volgt onder andere dat onderzoek in Dubai heeft uitgewezen dat in totaal 50 bankrekeningen en 14 creditcards met de veroordeelde in verband kunnen worden gebracht. Echter, de veroordeelde heeft op 2 oktober 2015 op geen enkele zaaksinhoudelijke vraag antwoord willen geven en geen enkel inzicht gegeven in zijn financiële situatie/de herkomst van zijn (gestelde legale) inkomsten en zijn (contante) uitgaven. De omstandigheid dat de veroordeelde weigert een verklaring af te leggen kan weliswaar op zichzelf niet bijdragen aan de schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel, maar indien de veroordeelde geen redelijke, die redengevendheid ontzenuwende, verklaring heeft gegeven, staat het de rechter vrij dit in zijn overwegingen omtrent die schatting te betrekken. Eind 2018 zijn vijf van de door de verdediging verzochte getuigen ten overstaan van de rechter-commissaris gehoord. Na deze getuigenverhoren is door de verdediging, hoewel daartoe door de rechtbank in de gelegenheid gesteld, geen nadere conclusie meer genomen. Daarnaast zijn - hoewel aangekondigd door de verdediging bij (aanvullende) conclusie van antwoord - geen stukken in het geding gebracht ter weerlegging van de bevindingen uit het rapport. Evenmin is de veroordeelde op enige (ontnemings)zitting verschenen om tekst en uitleg te geven over zijn inkomsten en uitgaven. Dit terwijl de veroordeelde juist bij uitstek degene is die volledig inzage zou kunnen geven in zijn vermogen, uitgaven en geldstromen vanuit Dubai, Zwitserland en Spanje in de onderzoeksperiode. Immers, tijdens de doorzoeking in de woning van zijn zus [adres 3] in Dubai zijn Excel-lijsten aangetroffen waarop zij de vorderingen en betalingen bijhield. Deze Excel-lijsten zijn als betrouwbaar te beschouwen aangezien de veroordeelde in een OVC-gesprek op 11 april 2011 heeft verklaard: “(ntv) mijn zus zit er als een pitbull bovenop. Ja, die doet alles voor me. Die is honderd procent te vertrouwen.” Conclusie Door de verdediging is nimmer één van de gestelde (vermogens)posten concreet en onderbouwd weersproken, terwijl bij een vordering van ruim 50 miljoen euro - waaraan het openbaar ministerie maar liefst 30 ordners met stukken ten grondslag heeft gelegd - wel enige gemotiveerde onderbouwing mag worden verwacht. Het verweer dat het openbaar ministerie niet aan de op hem rustende bewijsplicht heeft voldaan, wordt dus verworpen. 5.4 Horen getuigen Standpunt verdediging De verdediging stelt dat zij niet in staat is gesteld het nodige aan te dragen ter onderbouwing van haar stelling waarom de uitgangspunten/aannames in het ontnemingsrapport onjuist zijn, aangezien de rechtbank bij tussenvonnis van 31 mei 2017 het verzoek tot het horen van getuigen merendeels heeft afgewezen. De verdediging herhaalt en persisteert bij haar verzoek tot het alsnog horen van de (overige) getuigen. Beoordeling Tegen de achtergrond van het karakter van een ontnemingsprocedure mag van de verdediging die getuigen wil doen horen (ook) worden gevergd dat zij concreet en gemotiveerd aanvoert dat en waarom het door het openbaar ministerie onderbouwde, en voorshands niet onaannemelijke standpunt, anders moet zijn, onder opgave van de wijze waarop zij telkens door getuigen bewijs van haar stellingen denkt te kunnen leveren. Naar het oordeel van de rechtbank is het (herhaalde) verzoek tot het horen van de (overige) getuigen in het licht van het vorenstaande en met name de door het openbaar ministerie aan zijn vordering ten grondslag gelegde financiële gegevens (30 ordners), onvoldoende onderbouwd. Bovendien acht de rechtbank het standpunt van het openbaar ministerie, gelet op de door deze gepresenteerde gegevens en berekeningen, vooralsnog aannemelijk. Conclusie Het (herhaalde) verzoek tot het alsnog horen van de (overige) getuigen wordt afgewezen vanwege de onvoldoende onderbouwing daarvan. 5.5 Procesrecht Standpunt verdediging De verdediging stelt dat telefoongesprekken en OVC-gesprekken slechts overige geschriften zijn, als bedoeld in artikel 344, lid 1, sub 5 van het Wetboek van Strafvordering, die uitsluitend in verband met de inhoud van andere bewijsmiddelen als bewijs kunnen dienen voor de aannames van het openbaar ministerie. Beoordeling In de ontnemingsprocedure gelden andere regels van procesrecht dan in de strafprocedure. Zo is in de ontnemingsprocedure één bewijsmiddel voldoende, nu op de schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel het in de hoofdprocedure geldende bewijsrecht niet van toepassing is. Die schatting dient weliswaar te worden ontleend aan de inhoud van wettige bewijsmiddelen, maar voor de vaststelling van het uiteindelijke bedrag geldt het aannemelijkheidsvereiste. Conclusie Het vorenstaande brengt met zich dat de stelling van de verdediging geen steun vindt in het recht en dus wordt verworpen. 5.6 Economische eenheid met (ex-)vriendin Uit het rapport blijkt dat de veroordeelde gedurende vrijwel de gehele onderzoeksperiode een duurzame relatie had met [naam (
2. ex)vriendin veroordeelde] (hierna: [naam (
3. ex)vriendin veroordeelde] ), dat hij met haar en hun twee kinderen een gezamenlijke huishouding heeft gevoerd, dat gelden waarover [naam (
4. ex)vriendin veroordeelde] kon beschikken (grotendeels) direct of indirect afkomstig waren van de veroordeelde en dat zij dus een economische eenheid vormden. Zij hebben derhalve gezamenlijk de beschikking (gehad) over de (financiële) opbrengst van de door de veroordeelde gepleegde (andere) strafbare feiten. Dit betekent dat de bankrekeningen van de (ex-)vriendin van de veroordeelde in de vermogensvergelijking worden meegenomen. 6. BEOORDELING EN BEREKENING OP BASIS VAN EEN VERMOGENSVERGELIJKING Vervolgens is de vraag op welk bedrag het door de veroordeelde behaalde wederrechtelijk verkregen voordeel beredeneerd kan worden geschat. De rechtbank gaat bij haar berekening van het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel moet worden geschat, evenals de officier van justitie, uit van de methode van een vermogensvergelijking op basis van het ontnemingsrapport van 8 oktober 2015 en het aanvullend rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel van 21 september 2017. Deze rapporten vermelden de wettige bewijsmiddelen waarop de berekening berust. Gelet op vaste jurisprudentie van de Hoge Raad, zal de rechtbank deze bewijsmiddelen niet nader uitwerken, maar volstaan met het vermelden van de conclusies en onderdelen van deze rapporten. Met betrekking tot de berekening van het geschatte wederrechtelijk verkregen voordeel wordt het volgende overwogen. Vooropgesteld wordt dat ook bij een uitgebreid financieel onderzoek het vrijwel onmogelijk is volledig zicht te krijgen op alle (contante) uitgaven. Zo zijn notariskosten, kosten voor nutsvoorzieningen, belastingen, verzekeringen, betalingen aan stromannen, etc. niet meegenomen, omdat die gegevens niet beschikbaar kwamen. Hetzelfde geldt voor de (grote) uitgaven die zijn gedaan voor het verfraaien van het uiterlijk dan wel esthetische chirurgie (facelift cadeau gegeven, borstoperatie, liposuctie, ooglidcorrectie van [naam (
5. ex)vriendin veroordeelde] , ooglaserbehandelingen etc.). Dit brengt met zich dat bij een berekening op grond van een vermogensvergelijking altijd sprake is van een schatting van het minimale wederrechtelijk verkregen voordeel. 6.1 Beginvermogen Het beginvermogen is het totale aangetoonde vermogen dat de veroordeelde aan het begin van de onderzoeksperiode ter beschikking had. Het betreft hier het saldo van alle bezittingen verminderd met de schulden op dat moment. Blijkens het ingestelde SFO heeft de veroordeelde nooit enige vermogenscomponent op zijn naam gehad, maar bezat hij en gebruikte hij die wel. Voor de tenaamstelling van deze vermogenscomponenten gebruikte hij rechtspersonen en katvangers met het doel deze vermogenscomponenten uit het zicht van de autoriteiten te houden. Dergelijk structureel verhullingsgedrag impliceert een financiering van die vermogenscomponenten met illegaal vermogen. Uit het onderzoek blijkt dat op 18 december 2000 geen aan de veroordeelde en/of aan [naam (
6. ex)vriendin veroordeelde] toe te rekenen vermogensbestanddelen zijn vastgesteld. Om die reden wordt het beginvermogen dan ook op € 0,00 gesteld. 6.2 Legale ontvangsten Uit het ingestelde SFO is geen zicht gekregen op legale bronnen van inkomsten van de veroordeelde. Bij de Belastingdienst in Nederland zijn over de jaren 2001 tot en met 2010 geen (fiscale) gegevens bekend met betrekking tot de veroordeelde. Ondanks diverse rechtshulpverzoeken aan Dubai is onbekend gebleven of hij in zijn GBA-woonstaat Dubai gekend is door de competente autoriteiten en als dat zo is, of hij daar een opgave heeft gedaan van zijn inkomen. In Spanje is de veroordeelde in het geheel niet bekend bij de autoriteiten, ondanks dat hij daar beschikt over meerdere stukken vastgoed, zij het dat deze zijn ondergebracht in Spaanse B.V.’s waarvan stromannen aandeelhouders zijn. Evenmin heeft de verdediging hierover iets concreets naar voren gebracht. Op diverse wijzen werden wel salarissen en inkomens gefingeerd op een enkele bankrekening die de veroordeelde in Nederland had, maar zijn eigen inkomen werd bijvoorbeeld overgemaakt door zijn bedrijf [naam bedrijf 1] (hierna ook: [naam bedrijf 1] ) in Dubai waarvoor eerst crimineel chartaal geld naar Dubai werd gebracht, vervolgens op de bankrekening van [naam bedrijf 1] werd gestort waarna een “salaris” op de Nederlandse bankrekening van de veroordeelde werd betaald. Voor de ontvangsten van [naam (
7. ex)vriendin veroordeelde] geldt dat zij, volgens de bij de Belastingdienst bekende gegevens, vanaf 20 juli 2006 tot en met 1 augustus 2012 voor [naam horecagelegenheid 2] en [naam horecagelegenheid 3] werkzaam is geweest en dat zij in die periode in totaal een bedrag van € 105.150,00 aan salarisbetalingen op haar bankrekening heeft ontvangen. Het openbaar ministerie gaat ervan uit dat de loonstroken en jaaropgaven van [naam (
8. ex)vriendin veroordeelde] valselijk door haar “werkgevers”, te weten [naam persoon 1] en [naam persoon 2] , zijn opgemaakt, omdat zij een lening bij de veroordeelde hebben afgesloten die zij door middel van fictieve salarisbetalingen aan [naam (
9. ex)vriendin veroordeelde] aflosten. Ondanks dat [naam persoon 1] en [naam persoon 2] ten overstaan van de rechter-commissaris hebben ontkend dat zij een lening bij de veroordeelde hebben afgesloten, zijn in het dossier aanwijzingen te vinden voor het tegendeel, waarover onder 6.3.7 meer. Dat die lening echter op de door het openbaar ministerie geschetste wijze werd afgelost, is onvoldoende aannemelijk gemaakt. Hierbij spelen mee de verklaringen van [naam persoon 1] en [naam persoon 2] dat de loonstroken authentiek zijn. De rechtbank neemt deze loonstroken dus ook mee bij haar schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel. Gelet op de onderzoeksperiode vanaf 18 december 2000 tot 15 november 2011, worden de salarisbetalingen na laatstgenoemde datum niet meegerekend, zodat een bedrag van € 101.900,00 geldt als legale ontvangsten van [naam (
10. ex)vriendin veroordeelde] . Aangezien [naam (
11. ex)vriendin veroordeelde] en de veroordeelde een economische eenheid vorm(d)en, worden de legale ontvangsten van de veroordeelde op een bedrag van € 101.900,00 gesteld. 6.3 Eindvermogen Gedurende het SFO is een groot aantal telefoongesprekken opgenomen en uitgeluisterd. Ook was in het zogenoemde safehouse van de veroordeelde aan de [adres 6] in Amsterdam OVC-apparatuur geplaatst. Hetgeen in het safehouse werd besproken komt overeen met hetgeen daadwerkelijk heeft plaatsgevonden daar waar de financiële recherche de gesprekken van de veroordeelde heeft kunnen duiden. Bij geen enkele van die activiteiten is vastgesteld dat inhoudelijk sprake was van enige grootspraak van de zijde van de veroordeelde of anderen. 6.3.1 Rekening in Dubai De veroordeelde heeft op 11 april 2011 vanuit voormeld safehouse een OVC-gesprek gevoerd waarin hij zegt: “Ik bedoel, ik krijg in Dubai bijna 6 procent rente over mijn geld. Ja? Nou reken maar uit. Ik heb op die rekening zeven miljoen (7.000.000) euro staan . Ik krijg 6 procent. Weet je hoe lekker dat is? Hoef ik helemaal niks voor te doen.” Gelet op dit OVC-gesprek, waarover de veroordeelde geen nadere uitleg heeft willen geven, wordt een bedrag van € 7.000.000,00 als onvoldoende gemotiveerd betwiste vermogenscomponent opgenomen in de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel. 6.3.2 Investering in de bouw van een hotel in Nicaraqua Naar aanleiding van met name rechtshulpverzoeken aan de Belgische en Zwitserse autoriteiten, bleek dat de veroordeelde zijn met drugshandel verdiende contante gelden giraal liet maken via zijn toenmalig zakenpartner en vriend [naam persoon 7] (bijnaam “de playboy”). [naam persoon 7] zorgde er via vele risicovolle omwegen voor dat deze gelden onder andere geïnvesteerd werden in de bouw van een hotel in Nicaragua. De naam van de veroordeelde kwam niet voor in relatie tot deze investeringen. In diverse OVC-gesprekken wordt gesproken over een investering van 8 miljoen euro door de veroordeelde in een nog te bouwen 5-sterren hotel in Nicaragua. Er zou in totaal voor een bedrag van ongeveer 10 miljoen euro zijn geïnvesteerd en de waarde van het hotel is getaxeerd op 18 miljoen euro. Echter, het hotel werd nooit afgebouwd. Dit vanwege gebrek aan gelden die niet op de plaats van hun uiteindelijke bestemming kwamen. Zoals hiervoor reeds is overwogen, is tijdens een doorzoeking in het appartement van de zus van de veroordeelde, [adres 3] , in Dubai een Excel-lijst aangetroffen. Dit bestand zat in een ordner met opschrift “ [naam opschrift] ”. Dit Excel-bestand dateert volgens opschrift uit 2008. [adres 3] regelde voornamelijk vanuit Dubai de financiële administratie van haar broer. Op het genoemde Excel-bestand staan diverse bedragen genoemd in relatie tot een hotel. Het enige hotel in aanbouw in Nicaragua dat binnen het onderzoek bekend is geworden is hotel ‘ [naam hotel 1] ’ in de plaats Chinandega. De gelden van de veroordeelde werden overgeboekt op bankrekeningen van een bedrijf genaamd [naam bedrijf 3] (hierna: [naam bedrijf 3] ) waarvan de Nederlandse advocaat [naam persoon 8] samen met zijn Nicaraguaanse echtgenote aandeelhouder was. [naam persoon 8] was een goede vriend en zakenpartner/facilitator van de veroordeelde, die vooral actief was bij de aankoop en verkoop van vastgoed in Spanje en het (doen) verhullen van het werkelijke eigendom ervan door het (laten) oprichten van Spaanse vennootschappen en het (laten) onderbrengen van het vastgoed daarin. Vanuit Nicaragua zijn, naar aanleiding van een rechtshulpverzoek, onder andere afschriften ontvangen van de bankrekeningen van [naam bedrijf 3] . Op de bankrekeningen van [naam bedrijf 3] zijn buitenlandse overboekingen zichtbaar die hun oorsprong hadden in de contanten van de veroordeelde. Op grond van de informatie die is verkregen uit de computer van [naam persoon 7] alsmede de tabellen en de handgeschreven aantekeningen uit de map met opschrift “ [naam opschrift] ”, afkomstig uit het appartement van [adres 3] in Dubai, én de betalingsoverzichten uit Nicaragua, is het aannemelijk dat de veroordeelde samen met [naam persoon 9] en [naam persoon 10] (bijnaam “rooie”) een bedrag van US$ 3.729.960,00 heeft geïnvesteerd in Hotel [naam hotel 1] in Nicaragua. In de conclusie van repliek van 28 november 2016 heeft het openbaar ministerie de berekening gebaseerd op de tabellen en de handgeschreven aantekeningen waarin een bedrag van US$ 3.500.000 staat vermeld. Voor het aandeel van de veroordeelde (1/3 deel) betreft dit een bedrag van US$ 1.166.666. Gezien het feit dat in de Dubai lijsten met een koers van 1 € = US$ 1,25 wordt gerekend, gaat het hier om een bedrag van afgerond € 933.333,00. Uit aantekeningen blijkt verder dat de veroordeelde US$ 400.000,00 ofwel € 320.000,00 heeft betaald aan [naam persoon 8] in privé. Derhalve wordt een bedrag van € 1.253.333,00 (€ 933.333,00 + € 320.000,00) als onvoldoende gemotiveerd betwiste vermogenscomponent opgenomen in de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel. 6.3.3 Aankoop onroerend goed in Spanje Uit observaties verricht in Spanje, naar aanleiding van een rechtshulpverzoek aan de Spaanse autoriteiten, bleek dat de veroordeelde, zijn familie en vrienden in de omgeving van de plaats Marbella in Zuid-Spanje de beschikking hadden over diverse appartementen en een villa. Na onderzoek door de Spaanse politie bleken deze onroerende goederen niet op naam van de veroordeelde en/of diens familie, vrienden of relaties te staan, maar op naam van Spaanse B.V.’s waarvan de aandelen op naam stonden van bekenden van de veroordeelde (stromannen) en waarvan advocaten/financieel adviseurs de bestuurders waren. Voorts heeft de veroordeelde in meerdere OVC-gesprekken gezegd dat hij veel onroerend goed bezit in Spanje met een waarde van ongeveer € 7.000.000,00. Illustratief in dit verband is een OVC-gesprek van 11 april 2011 om 08.51 uur waarin door de veroordeelde wordt gezegd: “En ik ben nu (ntv) best wel heel veel onroerend goed (ntv) ik heb ook een paar appartementen in Marbella. Ja. In San Pedro heb ik twee appartementen. Nou en dan ondertussen (ntv) Hannes (ntv) geregeld (ntv) verhuurder (ntv) complex. Dan heb ik er drie waar mijn moeder woont. [...] eigen, m'n moeder en waar (ntv) woont [...] Dus ik heb iets van 14 appartementen . (ntv) nu weer het huis van oorbel (fon) erbij. Dus ik wil dat effe in een andere een goeie en een goeie gezonde constructie eh. [...] Kijk want nu heb ik de tijd ervoor. Ik heb nu de dingen lopen, de investeringen lopen. Dus het is nu gewoon een kwestie van wachten een week of drie vier. (ntv).” Om dubbeltellingen te voorkomen zijn alleen de uitgaven voor de aankoop van de appartementen, de daarvoor af te dragen 7% overdrachtsbelasting, de beheerskosten en de oprichtingskosten van de vennootschappen waar de appartementen in zijn ondergebracht meegenomen. Voor de aankoopbedragen van de appartementen zijn de bedragen uit de notariële akten opgenomen, tenzij de in Dubai inbeslaggenomen lijsten met betrekking tot bepaald vastgoed andere bedragen vermelden daar deze van de hand van de veroordeelde zelf zijn dan wel van zijn zus. Het bedrag dat door de veroordeelde is geïnvesteerd in het vastgoed in Spanje is vastgesteld op € 6.610.783,13 (inclusief vervolgprofijt door verhuur van vier appartementen ad € 16.550,-). Dit bedrag betreft een minimumpositie. De overige kosten waaronder notariskosten, kosten voor nutsvoorzieningen, belastingen, verzekeringen, betalingen aan stromannen, verbouwing, inrichting, etc. zijn niet meegenomen, omdat die gegevens niet beschikbaar kwamen. Derhalve wordt het bedrag van € 6.610.783,13 als onvoldoende gemotiveerd betwiste vermogenscomponent opgenomen in de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel. 6.3.4 Aankoop [adres 1] te Scheveningen Het bedrag van € 140.000,00 voor de aankoop van voornoemd appartement is door de verdediging in het geheel niet betwist, zodat dit bedrag als vermogenscomponent wordt opgenomen in de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel. 6.3.5 Aankoop [adres 2] te Vinkeveen Uit opsporingsonderzoek is gebleken dat [naam (
12. ex)vriendin veroordeelde] voor de bouw van een vakantiewoning in april 2006 een hypothecaire geldlening ter grootte van € 335.000,00 van ING Bank heeft verkregen teneinde onder andere de grond van het perceel [adres 2] te Vinkeveen voor een bedrag van € 275.000,00 te kunnen kopen. Bij de bouw van de woning waren diverse aannemers betrokken, waaronder de eenmanszaak [naam bedrijf 4] en Bouwbedrijf [naam bedrijf 5] . De facturen hiervoor zijn uiteindelijk op naam van [naam (
13. ex)vriendin veroordeelde] gezet daar waar deze eerder nog op naam van zowel de veroordeelde als [naam (
14. ex)vriendin veroordeelde] stonden. Aan het eind van het bouwtraject werden de facturen zelfs op naam van niet bestaande personen gezet. De facturen van [naam bedrijf 4] zijn door [naam (
15. ex)vriendin veroordeelde] zonder uitzondering contant afgerekend. Facturen die door Bouwbedrijf [naam bedrijf 5] voor bouwwerkzaamheden zijn opgemaakt zijn per bank voldaan namens [naam (
16. ex)vriendin veroordeelde] (via een goede vriend van de veroordeelde genaamd [naam persoon 11] ). Dit vanwege het feit dat [naam bedrijf 5] geen contante betalingen accepteerde. Ook is sprake van een factuur van [naam vastgoedbedrijf] voor de inspectie van de kelder. Ook deze factuur is per bank betaald, namelijk vanaf een bankrekening van de veroordeelde in Dubai. Voor de inrichting en aankleding van de woning zijn onder andere de volgende uitgaven gedaan: Meubels en dergelijke (voornamelijk tuinmeubelen) bij [naam ontwerper] c.q. [naam interieurbedrijf] ; Kastenwanden en losse kastjes bij [naam bedrijf 6] ; Shutters bij [naam bedrijf 7] . Berekend is dat in totaal een bedrag van minimaal € 616.862,51 is geïnvesteerd. De bedragen zijn hieronder nader gespecificeerd: Facturen verstrekt door [naam bedrijf 4] € 167.430,91 Facturen bouw [naam bedrijf 5] € 219.157,09 Facturen [naam interieurbedrijf] € 94.380,35 Factuur [naam vastgoedbedrijf] € 14.152,67 Facturen [naam bedrijf 6] € 10.117,49 Facturen [naam bedrijf 7] € 29.500,00 Betalingen hypotheekrente € 82.124,00 Totaal € 616.862,51 Aannemelijk is dat niet [naam (
17. ex)vriendin veroordeelde] , maar de veroordeelde de inrichting van deze woning heeft gefinancierd. Echter, de rechtbank is met de verdediging van oordeel dat niet onaannemelijk is dat [naam (
18. ex)vriendin veroordeelde] in de jaren 2006 tot en met 2011 wél de hypotheekrente voor deze woning heeft betaald met het salaris dat zij ontving van [naam horecagelegenheid 2] en [naam horecagelegenheid 3] . De rechtbank verwijst in dit verband naar hetgeen zij hiervoor onder 6.2 heeft overwogen. Dit betekent dat het bedrag van € 82.124,00 niet in de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt opgenomen. Tevens is de rechtbank met de verdediging en het openbaar ministerie van oordeel dat op het totaalbedrag een bedrag van € 34.366,00 aan belastingaanslagen ten laste van [naam (
19. ex)vriendin veroordeelde] in mindering dient te worden gebracht. Een totaalbedrag van € 500.372,51 (€ 616.862,51- € 82.124,00 - € 34.366,00) wordt derhalve als onvoldoende gemotiveerd betwiste vermogenscomponent opgenomen in de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel. 6.3.6 Bankrekening in Zwitserland Uit gegevens ontvangen naar aanleiding van een rechtshulpverzoek aan Zwitserland is geconstateerd dat zowel een diamantair uit Antwerpen, [naam persoon 12] (bijnaam “de jood”) als eerdergenoemde [naam persoon 7] diverse bankrekeningen heeft geopend bij met name een bank genaamd [naam bank 1] (voorheen [naam bank 2] ) in Genève (Zwitserland). Vanaf deze rekeningen worden direct of indirect (ook via rekeningen van [naam persoon 7] in Engeland) diverse keren grote bedragen overgeboekt naar Spanje en Nicaragua welke ten behoeve van investeringen in vastgoed ten bate van de veroordeelde worden aangewend. Bij [naam bank 1] is een doorzoeking gedaan en zijn diverse medewerkers onder wie twee directeuren aangehouden ter zake van witwassen. Op de eerder genoemde Excel-lijst, die in het appartement van [adres 3] in Dubai werd aangetroffen, staat een bedrag genoemd in relatie tot de Zwitserse bankrekening van € 1.900.000,00. [Afbeelding Excel-lijst] Op welke bankrekening(
20. en)het bedrag van € 1.900.000,00 terecht is gekomen, op naam van welke (rechts)perso(o)n(
21. en)en bij welke bank, is geen zicht gekregen. In ieder geval niet op naam van de veroordeelde, aangezien hij diverse keren in zijn communicatie zegt: “Daar komt mijn naam ook niet in voor...”. Over het exacte bedrag van € 1.900.000,00 wordt in het onderstaande OVC-gesprek van 20 januari 2011, opgenomen tussen 09:11:34 en 11:40:27 uur, gesproken waaraan o.a. de veroordeelde en [naam persoon 13] deelnamen: “(…) F: ik heb er ook 4 ton ingetikt MvK: omdat het geen UBO is [naam veroordeelde] F: het is niet zo dat ,„NTV, maar voorlopig hangen [naam persoon 13] en ik er wel in voor 3 miljoen zo meteen komt er 1.9 miljoen terug en daar gaat geld naar toe en daar en wij dan?, wat gaat er met ons geld gebeuren. wat gaat er met ons geld gebeuren? MvK: Maar wacht effe ik maak, ik heb geld er wit ingestoken ...en.... F:... Plus ik heb die man 50 ruggen moeten geven zodat justitie, zodat het in Zwitserland blijft ten tweede heb ik of wij, hebben we dat moeten doen want als die man gaat babbelen gaan we nog effe het hok in. Zijn we voor drie miljoen weg en voor witwassen effe het hok in gaan en dan kan je ...en.... F: dan noem je alleen maar dingen op, wat jullie zelf hebben, heb je zelf wel eens gezien, hoeveel energie ik er in heb gestopt, hoeveel keer ik naar Zwitserland gevlogen ben , hoeveel keer ik naar Duitsland ben geweest. Wij hebben ook alles gedaan MvK: Dat weet ik ...en.... F: Daar gaat het helemaal niet om, Het is wel zo netjes dat er op zijn minst nog een beetje overleg is, iedereen wordt maar betaald en onze kosten dan? Dan praat ik nog niet eens dat ik wel 30 keer naar Zwitserland gevlogen ben en effe daar heen en daar heen, ja, hotelletje hier, hotelletje daar.” Gezien het feit dat deze investering van € 1.900.000,00 door de veroordeelde samen met een ander is gedaan, wordt de helft van dit bedrag ofwel € 950.000,00 als onvoldoende gemotiveerd betwiste vermogenscomponent opgenomen in de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel. 6.3.7 Lening aan [naam persoon 1] en [naam persoon 2] Op eerder genoemde Excel-lijsten, aangetroffen in het appartement van [adres 3] in Dubai, staat een door de veroordeelde aan [naam persoon 1] en zijn partner [naam persoon 2] verstrekte lening beschreven voor een totaalbedrag van € 465.750,00. Betreffend bestand zat in een ordner met opschrift “ [naam opschrift] ”. Het Excel-bestand dateert volgens opschrift van 27 juli 2008. In totaal gaat het volgens het openbaar ministerie om de volgende bedragen: • Lening volgens documenten uit Dubai stand per 27/07/2008 € 465.750,00 • Afbetaald volgens telefoongesprek en stuk Dubai per 17/09/2010 € 45.000,00 - • “Salaris”-betalingen aan [naam (
22. ex)vriendin veroordeelde] vanaf 18/09/2010 tot en met einde onderzoeksperiode € 27.150,00 - Totaal restant lening € 393.600,00 [naam persoon 1] en [naam persoon 2] hebben ten overstaan van de rechter-commissaris verklaard dat zij geen geld van de veroordeelde hebben geleend. Nog daargelaten dat zij bij die verklaring een direct persoonlijk belang hebben, gelet op hun eventuele terugbetalingsverplichting richting de veroordeelde, worden hun verklaringen ten aanzien van de lening als ongeloofwaardig terzijde geschoven. Die verklaringen worden namelijk weersproken door voormeld Excel-bestand en onderschepte telefoongesprekken tussen de veroordeelde en zijn zus op 17 september 2010. Anders dan het openbaar ministerie, acht de rechtbank, zoals zij hiervoor onder 6.2 heeft overwogen, wel aannemelijk dat [naam (
23. ex)vriendin veroordeelde] een arbeidsovereenkomst met [naam horecagelegenheid 2] en [naam horecagelegenheid 3] had en dat voormelde lening door [naam persoon 1] en [naam persoon 2] dus niet werd terugbetaald door middel van fictieve salarisbetalingen. Dit brengt met zich dat het bedrag van € 27.150,00 niet in mindering wordt gebracht. De salarisbetalingen aan [naam (
24. ex)vriendin veroordeelde] zijn, in het voordeel van de veroordeelde, onder 6.2 voor een bedrag van € 101.900,00 als legale ontvangsten in aanmerking genomen. Een totaalbedrag van € 420.750,00 (€ 465.750,00 - € 45.000,00) wordt derhalve als onvoldoende gemotiveerd betwiste vermogenscomponent opgenomen in de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel. 6.3.8 Investering [naam vakantiepark] te Vinkeveen In het kader van een strafrechtelijk onderzoek van de Belastingdienst/FIOD werden op 6 april 2010 een aantal panden en objecten doorzocht die in gebruik waren bij [naam persoon 14] . Daarbij werden bescheiden en aantekeningen aangetroffen die wijzen op een nauwe betrokkenheid van de veroordeelde bij de aankoop en verkoop van de appartementen op het complex van [naam vakantiepark] in Vinkeveen evenals zijn investering daarin. Onder andere werd onderstaand stuk aangetroffen waarop staat vermeld dat de veroordeelde ‘ [naam veroordeelde] ’ een bedrag van € 400.000,00 heeft betaald. [afbeelding document] Dat de veroordeelde het bedrag van € 400.000,00 in twee delen vanaf een Zwitserse bankrekening heeft overgemaakt naar de bouwer van het project is aannemelijk gelet op onderstaand OVC-gesprek van 2 september 2011, tussen 11.09 uur en 13.19 uur, tussen de veroordeelde en zijn zakenpartner tevens (jeugd)vriend [naam persoon 15] : “(…) F: Ehh 400 ruggen in de ehh in de ehhe in [naam vakantiepark] ...ehh wat ik over geboekt heb M: Dat hebben ze, daar hebben ze mij ook naar gevraagd he naar die boekingen die 2 keer 200.000 .. klopt dat F: Ja.. M: ..die hebben ze mij laten zien F: Ja ...ja.. M: Zegt deze overboeking jou iets...die lieten ze aan mij zien 2 keer 200.000 F: Ja die heeft die playboy ook overgeboekt.. ja M: Ja... F: Daar komt mijn naam ook niet in voor ... M: En waarvandaan heeft hij die dan overgeboekt...ook Zwitserland F: Ja Zwitserland ja M: Van van wat voor rekening dan..ntv.. F: ...ntv...rekening zijn...ntv.....nou....dar kunnen ze ook niets mee...maar...alleen ik ben het kwijt...want ze leggen daar beslag op want ze denken dat het van hem is M: Dat hebben ze beslag op dat hij 400...ntv.. want ze denken dat het van hem is F: Ja ja.....dus die moet hij me ook terug betalen...” Derhalve wordt een bedrag van € 400.000,00 als onvoldoende gemotiveerd betwiste vermogenscomponent opgenomen in de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel. 6.3.9 Investering [naam horecagelegenheid 1] te Lelystad Uit voormeld strafrechtelijk onderzoek tegen [naam persoon 14] is naar voren gekomen dat de veroordeelde minimaal een bedrag van € 500.000,00 heeft geïnvesteerd in een pannenkoekenhuis genaamd [naam horecagelegenheid 1] in Lelystad. Op 23 februari 2009 werd door de Rabobank een betaling ontvangen van € 500.000,00. Deze betaling was afkomstig van [naam bedrijf 8] . bij de [naam bank 2] (nu [naam bank 1] ) te Genève (Zwitserland) met als omschrijving: “ [naam omschrijving 1] ”. Op 2 augustus 2010, om 10.44 uur, heeft de veroordeelde een telefoongesprek gevoerd met [naam persoon 11] waarin het volgende wordt gezegd: “(…) J: Over dat hoe het het in Lelystad he. Dat eetding wat daar (ntv). Daar zit natuurlijk ook een godsvermogen in . B: Ja, daar zit van jou een half in, een half miljoen of zo. J: Ja daar heeft hij helemaal niet over gesproken, helemaal niets over los gelaten. misschien (ntv) ik was het zelf eigenlijk ook vergeten (…)”. In een OVC-gesprek op 2 september 2011, tussen 11:09 en 13:19 uur, waaraan de veroordeelde en [naam persoon 15] deelnamen, wordt het volgende gezegd: “(…) M: Dat was een overboeking van ...500 he F: 500 ruggen voor dat pannenkoekenhuis..is dat geweest M: Waar is die vandaan gekomen F: Zwitserland ... M: Maar dat kunnen ze niet meer terug vinden? F: .....ntv.... van jou hebben we dat op die playboy overgeboekt. .ntv dat duurde toch en dat duurde toch weet je nog toen hebben we nog toen hebben we die playboy toch ja ehh toch steeds bozer en bozer en bozer omdat hij dat niet overboekte dat het gewoon drie... M: Er is ...dus er is zeg maar 500.. (…) F: Die is naar dat pannenkoekehuis gegaan toch... M: Ja maar waar waar is dat geld... F: Die is naar dat pannenkoekenhuis gegaan M: Ja maar dat pannenkoekenhuis bestaat dat dat F: jawel er is 500 ruggen in dat pannenkoekenhuis ...en.... F: Ja dat is..dat wordt zit nog steeds in dat pannenkoekenhuis .. M: Ja maar op welke rekening staat het.. bij die notaris ofzo . F: Nee dat is betaald aan die, aan die eigenaar van die van die pannenkoekenhuis. Dat is gekocht.. dat is... die die pannenkoekenhuis staat nou op die, op die zoons z'n op die zoons ” Gezien het vorenstaande wordt een bedrag van € 500.000,00 als onvoldoende gemotiveerd betwiste vermogenscomponent opgenomen in de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel. 6.3.10 Investering [adres 3] te Lelystad woning [adres 3] Uit het SFO is naar voren gekomen dat onderstaande personen en bedrijven onderdeel uitmaken van het financiële netwerk van de veroordeelde: [naam persoon 16] was aandeelhouder van een Spaanse vennootschap genaamd [naam bedrijf 9] . Deze vennootschap werd door de veroordeelde gebruikt om zijn vermogen en handelingen te verhullen. In relatie tot deze vennootschap zijn diverse in- en uitgaande betalingen aangetroffen op de bankrekening van [naam autobedrijf 1] .; [naam autobedrijf 2] . is een autobedrijf dat in Nederland is gevestigd op naam van medeveroordeelde [naam medeveroordeelde] . Het bedrijf stond echter feitelijk onder leiding van de veroordeelde. Uit OVC-gesprekken blijkt dat de veroordeelde veel geld heeft geïnvesteerd in dit autobedrijf. Uit verstrekte gegevens van de derdengeldrekening van de betrokken notaris in Lelystad komt naar voren dat op 18 oktober 2006 een totaalbedrag is ontvangen van € 306.973,01, verspreid over in totaal zeven separate betalingen. Deze betalingen waren afkomstig van [naam autobedrijf 1] . en deze betalingen hadden als omschrijving: “ [naam omschrijving 2] ”. Tevens is uit verstrekte bankafschriften van [naam autobedrijf 1] . naar voren gekomen dat op 16 oktober 2006 door [naam autobedrijf 2] . een bedrag van € 150.000,00 werd gestort en op 18 oktober 2006 nog eens een contant bedrag van € 56.000,00, omdat op de desbetreffende bankrekening van [naam autobedrijf 1] . de liquiditeit voor de storting op 18 oktober 2006 ontbrak. Er zijn geen stukken aangetroffen met betrekking tot de lening van [naam persoon 16] aan [adres 3] van € 306,973,01 waaruit blijkt dat zekerheid is gesteld voor die lening. Evenmin is gebleken dat er afbetalingen/rentebetalingen op deze lening zijn verricht door [adres 3] . Deze waren in ieder geval niet op haar bankrekeningen zichtbaar, noch op de bankrekeningen van [naam persoon 16] . Aangezien [adres 3] niet over een dergelijk groot bedrag kon beschikken, is het gelet op de hierboven weergegeven bevindingen aannemelijk dat het geld voor de financiering van [adres 3] in Lelystad afkomstig is van de veroordeelde. Gezien het vorenstaande wordt een bedrag van € 306.973,01 als onvoldoende gemotiveerd betwiste vermogenscomponent opgenomen in de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel. 6.3.11 Investering [adres 4] te Lelystad woning [naam persoon 3] Uit telecom- en OVC-gesprekken is naar voren gekomen dat de veroordeelde feitelijk een bedrag van in ieder geval € 50.000,00 heeft geïnvesteerd in het verbouwen van de bovenverdieping van de woning van zijn ex-vrouw [naam persoon 6] ten behoeve van het realiseren van een appartement voor hun dochter [naam persoon 17] . Tijdens een doorzoeking in de woning aan het adres [adres 4] te Lelystad is geconstateerd dat de bovenverdieping van de woning afweek van andere woningen in hetzelfde rijtje en dat er inderdaad een appartement was gerealiseerd waarbij zichtbaar gebruik is gemaakt van kwaliteitsmaterialen. Daarnaast was een aantal van deze materialen (toiletpotten, wasbakken, etc.) identiek aan de materialen die gebruikt waren in het appartement van [naam persoon 17] in voornoemd vastgoedproject [naam vakantiepark] te Vinkeveen en haar appartement in Scheveningen. Het gaat volgens het rapport om onderstaande bedragen: Omschrijving Bedrag Verbouwing € 50.000,00 Inrichting € 46.140,68 Woning € 0,00 Contante stortingen bankrekening [naam persoon 6] € 30.634,85 Totaal € 126.775,53  Verbouwing ad € 50.000,00 In een OVC-gesprek van 31 januari 2010, dat is opgenomen in de [adres 6] te Amsterdam, tussen de veroordeelde en zijn dochter [naam persoon 17] wordt gezegd: “F: Ik heb nou eenmaal een druk leven, ik moet nou eenmaal hard werken, M: Dat weet ik. F: Ja, maar 't is allemaal niet, je weet zelf hoe duur het hele leven is, hé Het huis in Lelystad heb ik voor je, helemaal, 50.000 euro gekost , die hele geile kutverbouwing daar in Lelystad M: Dat waardeer ik ook allemaal. (…)”  Inrichting ad € 46.140,68 Voor de inrichting van de woning aan [adres 4] in Lelystad wordt een bedrag van € 46.140,68 (totaalbedrag factuur van € 47.324,73 verminderd met het bedrag voor een niet geleverde lamp ad € 1.184,05 = € 46.140,68) als uitgave meegenomen. Deze uitgave gedaan uit naam van [naam bedrijf 1] is hier onder gebracht en niet in de hierna te bespreken paragraaf ‘ [naam bedrijf 1] te Dubai’, zodat geen sprake is van een dubbeltelling van deze post.  Contante stortingen bankrekening [naam persoon 6] ad € 30.634,85 Per februari 2010 ontving [naam persoon 6] van [naam bedrijf 1] via de Nederlandse bankrekening van de veroordeelde maandelijks een alimentatiebedrag van € 750,00. Deze alimentatiebedragen, van in totaal € 30.634,85, zijn in het rapport reeds als uitgaven verwerkt in het deeldossier [naam bedrijf 1] te Dubai (hierna ook: [naam bedrijf 1] ). In verband met het risico van dubbeltelling met de investering in [naam bedrijf 1] (zie paragraaf 6.3.12) zullen, in het voordeel van de veroordeelde, de door hem gedane contante stortingen aan [naam persoon 6] in het geheel buiten beschouwing worden gelaten. Conclusie Gezien het vorenstaande wordt een bedrag van € 96.140,68 (€ 50.000,00 + € 46.140,68) als onvoldoende gemotiveerd betwiste vermogenscomponent opgenomen in de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel. 6.3.12 [naam bedrijf 1] te Dubai Volgens het handelsregister zouden de bedrijfsactiviteiten van [naam bedrijf 1] bestaan uit het in de Verenigde Arabische Emiraten (Dubai) kopen van auto's, deze exporteren naar Nederland en deze vervolgens in Nederland invoeren. Er zijn via dit bedrijf wel auto’s geïmporteerd en geëxporteerd, maar van een reguliere handel en klanten was geen sprake. Er was namelijk geen bedrijfspand en/of showroom, een boekhouding ontbrak en de inkoopbedragen op facturen waren vaak hoger dan de verkoopbedragen, daar waar deze al te achterhalen waren. Vermoedelijk is [naam bedrijf 1] gebruikt om door middel van de autohandel crimineel verkregen vermogen wit te wassen. Het rapport gaat uit van onderstaande uitgaven: Investering in [naam bedrijf 1] : € 1.674.284,48 Aan huur voor het safehouse van de veroordeelde is door [naam bedrijf 1] betaald: € 10.000,00 Aan salariskosten is door [naam bedrijf 1] betaald: Tbv de veroordeelde € 146.081,00 Tbv [adres 3] (zus van de veroordeelde) € 160.073,50 [naam persoon 18] (moeder van de veroordeelde) € 116.338.00 Totaal betaald aan salarissen € 422.492,50 Diverse overboekingen door [naam bedrijf 1] € 55.184,10 Totaal € 2.161.961,08 Zoals hiervoor reeds is overwogen, is in het appartement van [adres 3] in Dubai een Excel-lijst aangetroffen in de map “ [naam opschrift] ”. Uit deze lijst valt op te maken dat de veroordeelde kennelijk tot 27 juli 2008 een bedrag van € 1.674.284,48 heeft geïnvesteerd in [naam bedrijf 1] . Ondanks dat de verdediging (bij conclusie van antwoord) heeft gesteld dat de veroordeelde hierover nader zal verklaren en stukken zal nazenden voorzien van een toelichting, is niets meer vernomen. In verband met het risico van dubbeltelling met aangekochte auto’s (zie paragraaf 6.4.6) zullen, in het voordeel van de veroordeelde, bovenstaande door [naam bedrijf 1] betaalde bedragen en overboekingen buiten beschouwing worden gelaten. Gelet hierop wordt een bedrag van € 1.674.284,48, waarover de veroordeelde geen nadere uitleg heeft willen geven, als onvoldoende gemotiveerd betwiste vermogenscomponent opgenomen in de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel. 6.3.13 [naam bedrijf 2] te Dubai De activiteiten van [naam bedrijf 2] zouden hebben bestaan uit de handel (in- en verkoop) in dure horloges. Hoewel het op het moment van oprichting van deze vennootschap wellicht de bedoeling was om echte handelsactiviteiten te ontplooien, zijn daar in het SFO geen aanwijzingen voor gevonden en is de rechtspersoon [naam bedrijf 2] kennelijk alleen gebruikt om bepaalde geldstromen te verhullen, zoals de aankoop van een appartement voor de dochter van de veroordeelde en het laten betalen van “salaris” aan [naam persoon 19] , de zus van [naam (
25. ex)vriendin veroordeelde] . Voor de uitvoering van deze overboekingen c.q. betalingen via [naam bedrijf 2] was de zus van de veroordeelde [adres 3] doorgaans verantwoordelijk, in opdracht en onder regie van de veroordeelde. Op eerder genoemde Excel-lijst, aangetroffen in het appartement van [adres 3] in Dubai, staat op 13 oktober 2008 onder andere een bedrag van € 1.847.784,00 onder vermelding van ‘ [naam bedrijf 10] ’. Eigenaar van eenmanszaak ‘ [naam bedrijf 10] ’ is eerder genoemde [naam persoon 15] . [naam bedrijf 10] is in 2008 gestart. De activiteiten van [naam bedrijf 10] bestaan uit de handel in kostbare en exclusieve horloges. Echter, in OVC-gesprekken van latere data (11 april 2011, 2 september 2011 en 12 september 2011) heeft de veroordeelde het over zijn investering in de “klokkenhandel” en noemt hij daarbij een bedrag van € 1.300.000,00. Dit bedrag wordt door [naam persoon 15] bevestigd. Vanwege het feit dat de OVC-gesprekken van een recentere datum zijn dan de Excel-lijst, wordt in het voordeel van de veroordeelde uitgegaan van het bedrag van € 1.300.000,00. Behalve deze investering zijn door de veroordeelde ook nog andere uitgaven via [naam bedrijf 2] gedaan voor o.a.: salarisbetalingen aan [naam persoon 19] voor een totaalbedrag van € 32.000,00; een Aston Martin waarvoor in totaal (aanschaf, verzekering en onderhoud) een bedrag van € 161.375,00 is betaald; stortingen op de creditcard van [naam (
26. ex)vriendin veroordeelde] voor een totaalbedrag van € 101.017,95;  aanschaf van een Damian Hirst boek met een aantal etsen en schilderijen van in totaal € 95.000,00;  overboekingen naar Casabella (€ 3.000,00) en Harrods (€ 300.000,00). Aangezien de betaling van € 300.000,00 aan Harrods voor de aankoop van (Rolex) horloges, in de investering van € 1.300.000,00 in de “handel in klokken via [naam bedrijf 2] en/of [naam bedrijf 10] ” begrepen zou kunnen zijn, wordt dit bedrag in het voordeel van de veroordeelde niet meegenomen als aparte uitgave om dubbeltelling te voorkomen. De totale uitgaven van de veroordeelde via [naam bedrijf 2] komen daarmee op een bedrag van € 1.692.392,95, welk bedrag als onvoldoende gemotiveerd betwiste vermogenscomponent wordt opgenomen in de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel. 6.3.14 Overige bedragen op Dubai-lijsten Onderstaande tabel maakt deel uit van lijsten die kennelijk met het softwareprogramma Microsoft Office Excel zijn gemaakt en die in beslag zijn genomen tijdens een doorzoeking op 15 november 2011 in het door [adres 3] bewoonde appartement in Dubai. Onderstaande diverse uitgaven zijn nog niet in één van de voorgaande paragrafen opgenomen. Hoewel de informatie summier is, zijn er vaak initialen of bijnamen van personen genoemd die binnen onderzoek Fotino zijn geïdentificeerd. Daarnaast is de informatie uit de lijsten te herleiden aan feiten en omstandigheden in concrete zaken. Zo blijkt dat de gegevens overeenkomen met notariële gegevens en diverse communicatie waarbij de veroordeelde is betrokken. Verder worden bedragen die op de Dubai-lijsten voorkomen teruggevonden op bankafschriften en/of verklaren derden hierover en/of zijn er aantekeningen van derden aangetroffen die geheel of gedeeltelijk overeenkomen met de informatie op de Dubai-lijsten. Het totaalbedrag van € 12.276,396,60 wordt als onvoldoende gemotiveerd betwist opgenomen in de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel. 6.3.15 Resumé totaal eindvermogen Omschrijving Bedrag Bankrekening Dubai € 7.000.000,00 Investering in hotel in Nicaragua € 1.253.333,00 Investering onroerend goed in Spanje € 6.610.783,13 Aankoop [adres 1] te Scheveningen € 140.000,00 Aankoop [adres 2] te Vinkeveen € 500.372,51 Bankrekening Zwitserland € 950.000,00 Lening aan [naam persoon 1] en [naam persoon 2] € 420.750,00 Investering [naam vakantiepark] te Vinkeveen € 400.000,00 Investering in [naam horecagelegenheid 1] te Lelystad € 500.000,00 Investering [adres 3] te Lelystad € 306.973,01 Investering [adres 4] te Lelystad € 96.140,68 Autohandel [naam bedrijf 1] te Dubai € 1.674.284,48 Horlogehandel [naam bedrijf 2] te Dubai € 1.692.392,95 Overige bedragen op Dubai-lijsten € 12.276.396,60 Totaal eindvermogen € 33.821.426,36 6.4 Feitelijke uitgaven aan verbruiksgoederen 6.4.1 Investering in inbeslaggenomen partij van 135 kilogram cocaïne Op 22 november 2013 is [naam veroordeelde] door deze rechtbank onder andere veroordeeld wegens het medeplegen van het voorhanden hebben van deze partij cocaïne. Twee anderen ( [naam persoon 10] en [naam persoon 9] ) zijn vanwege deze zaak op 18 februari 2011 in Peru aangehouden en ieder tot 12 jaar gevangenisstraf veroordeeld. Standpunt verdediging De verdediging stelt dat niet aannemelijk is geworden dat deze partij van 135 kilo cocaïne al was betaald, omdat uit het SFO niet naar voren komt wie de betreffende partij heeft gefinancierd. Beoordeling Het verweer wordt verworpen. Nog daargelaten dat het, met name gelet op de waarde die de cocaïne vertegenwoordigt en het risico op ontdekking daarvan, niet aannemelijk is dat de veroordeelde deze partij cocaïne daadwerkelijk op de pof zou hebben ontvangen, is het in de internationale drugswereld zeker niet gebruikelijk dat een dergelijke hoeveelheid cocaïne op de pof wordt verstrekt. Daarbij komt dat uit het zaaksdossier een beeld naar voren komt van gelijke verantwoordelijkheid en belangen met betrekking tot deze partij cocaïne tussen de veroordeelde en [naam persoon 10] daar waar het gaat om de investering in deze partij cocaïne. Uit het dossier komt naar voren dat de betreffende partij vermoedelijk eind 2010 door de criminele organisatie van de veroordeelde is ingekocht. Volgens het UNDOC World Drug Report 2012 was de gemiddelde groothandelsprijs in Peru in 2010 US$ 947,00 per kilogram ofwel € 725,00 (afgerond tegen de toenmalige gemiddelde koers van ca. 0,7657 euro voor 1 US$). Dit betekent dat een totale investering heeft plaatsgevonden voor deze partij cocaïne van 135 x € 725,00 = € 97.875,00. Hiervan wordt 50% toegerekend aan de veroordeelde, dus een bedrag van € 48.937,00. 6.4.2 Afpersing van de veroordeelde Standpunt verdediging De verdediging stelt, met verwijzing naar het arrest van het EHRM inzake Geerings, dat dit deel van de vordering dient te worden afgewezen, omdat het openbaar ministerie niet aannemelijk heeft gemaakt dat de afpersing, waarop deze contante geldstroom wordt gebaseerd, daadwerkelijk heeft plaatsgevonden en het geld afkomstig is van dan wel toebehoorde aan de veroordeelde. Beoordeling Vaststaat dat de personen die van deze afpersing werden verdacht door deze rechtbank zijn vrijgesproken. Echter, dit betekent niet dat de Geerings-jurisprudentie er aan in de weg staat dat aannemelijk is dat de veroordeelde wel degelijk door die personen is afgeperst. Dat de veroordeelde, in verband met een mislukte verdovende middelen transactie, een bedrag van € 7.500.000,00 heeft betaald acht de rechtbank aannemelijk op grond van onderstaande OVC-gesprekken waarin de veroordeelde aan het woord is: OVC-gesprek d.d. 15 december 2010: “Vorig jaar NTV (niet te verstaan) twee jaar geleden al zeveneneenhalf miljoen met die gasten. Nou weer zeven miljoen”. OVC-gesprek d.d. 31 januari 2011: “Is weg. En we voor 7½ miljoen afgeperst ”. OVC-gesprek d.d. 24 februari 2011: “Ik NTV mijn nek voor je uitsteek, NTV…Je bent zelf een compagnonschap aangegaan met die imbecielen, terwijl ik vol afgeperst werd door die mensen”. Het verweer dat deze OVC-gesprekken geen zelfstandige betekenis hebben, vindt - zoals hiervoor onder 5.5 is overwogen - geen steun in het recht en wordt dus verworpen. Daarnaast is er een CIE proces-verbaal van 18 maart 2010 waarin wordt vermeld dat de veroordeelde nog steeds door [naam persoon 20] en [naam persoon 21] wordt afgeperst en dat hij tot op heden al drie miljoen euro aan hen heeft betaald. Ook is er een CIE proces-verbaal van 3 januari 2011 waarin wordt vermeld dat de veroordeelde een hele goede drugslijn van Zuid Amerika naar Nederland heeft en dat hij als de kip met de gouden eieren wordt gezien, maar dat hij moet toestaan dat de [naam motorclub] meeliften. Het is de rechtbank ambtshalve bekend dat [naam persoon 21] een voormalig kopstuk van de Amsterdamse [naam motorclub] is. Gelet op het vorenstaande, waarover de veroordeelde geen uitleg heeft willen geven, is het aannemelijk dat de veroordeelde een uitgave van in totaal € 7.500.000,00 heeft gedaan ter zake van zijn afpersing. 6.4.3 Verduistering door [naam persoon 7] Zoals hiervoor reeds is overwogen, moesten de contante gelden van de veroordeelde giraal worden gemaakt om het voor hem mogelijk te maken investeringen te doen in vastgoedprojecten in Nederland, Spanje en Nicaragua. Dit giraal maken van de contante gelden ging over meerdere schijven. [naam persoon 12] (“de jood”) heeft hierover verklaard dat [naam persoon 7] (“playboy”) hem contante euro’s, afkomstig van de veroordeelde, aanbood en dat hij deze contanten over collega-diamantairs verdeelde, die de contanten op hun bankrekening stortten. Vervolgens schrijven de diamantairs giraal gemaakte contante bedragen over naar voornamelijk de Zwitserse bankrekening van het bedrijf [naam bedrijf 8] waarvan [naam persoon 12] de ‘ultimate beneficial owner’ (belanghebbende) is. In opdracht van [naam persoon 7] maakt [naam persoon 12] geld over van [naam bedrijf 8] naar Zwitserse bankrekeningen van bedrijven van [naam persoon 7] of direct aan begunstigden van projecten van de veroordeelde. Vanaf de bankrekeningen van bedrijven van [naam persoon 7] wordt het geld overgeboekt naar bankrekeningen van [naam persoon 7] in Engeland of in sommige gevallen direct aan begunstigden van projecten van de veroordeelde. Vanaf bankrekeningen van [naam persoon 7] in Engeland worden (ook) begunstigden van projecten van de veroordeelde betaald. Uit PING-berichten en OVC-gesprekken komt naar voren dat [naam persoon 7] gelden van de veroordeelde heeft verduisterd ter grootte van een bedrag van € 7.000.000,00. Dit bedrag is door de veroordeelde aan [naam persoon 7] ter beschikking gesteld om onder andere investeringen in vastgoed te doen. Illustratief in dit verband zijn onderstaande PING-berichten, waarin de veroordeelde de gebruiker is van het PING-nummer 261FAF33, genaamd ‘Rocky’, en OVC-gesprekken: Onderstaand OVC-gesprek van 3 januari 2011, vanaf 15.22 uur, tussen de veroordeelde, [naam persoon 10] en NN [naam 1] : “F: Ik zeg moet je luisteren zelfde persoon zijn mijn zaken niet M: Nee F: Mijn zaak is gewoon op enig moment ntv die 7 miljoen die die ntv en dat andere geld hebben jullie persoonlijk met mijn vriend geregeld . Daar ga ik me ook niet te veel in mengen weet je M: Nee, moet je ook niet doen.” Vervolgens voert de veroordeelde kennelijk een telefoongesprek met [naam persoon 7] : “F: O that's nice, perfect Thank you for calling [naam persoon 7] . I’m verry happy. You to Direct na dit telefoongesprek zegt de veroordeelde: “F: 7 miljoen gejat van mij E: Hij F: Moet ik nog aardig tegen hem doen ook” En onderstaand OVC-gesprek van 31 januari 2011, vanaf 15.07 uur, tussen de veroordeelde, [naam persoon 22] en [naam persoon 10] : “(…) F: Die Grijze wil alleen maar informatie. B: Hij heeft het over iets van 26 miljoen of zo? F: Ja, dat is dat geld wat hij op die rekening gezet heeft. We zijn al 7 miljoen kwijt , [naam persoon 13] en ik. M: Ja, ja. F: Is weg. En we voor 7 ½ miljoen afgeperst B: Dat zijn wel aardige tikken die je dan krijgt natuurlijk.” Gelet op vorenstaande gegevens, waarover de veroordeelde geen uitleg heeft willen geven, is het aannemelijk dat door de veroordeelde in totaal een bedrag van € 7.000.000,00 aan [naam persoon 7] in contanten is overgedragen, zodat dit bedrag in de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel als uitgave wordt meegenomen. 6.4.4 Sweet sixteen party’s ten behoeve van twee kinderen van de veroordeelde Het bedrag van € 51.364,05 voor de Sweet sixteen party’s ten behoeve van twee kinderen van de veroordeelde is door de verdediging in het geheel niet betwist en wordt dus als contante uitgave opgenomen in de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel. 6.4.5 Uitgaven voor advocaten en familieleden van medeverdachten De veroordeelde heeft direct na de aanhouding van [naam persoon 23] en [naam persoon 24] in Australië en [naam persoon 10] en [naam persoon 9] in Peru actie ondernomen om de advocaten van deze personen te betalen. Het bedrag aan advocaatkosten is als volgt opgebouwd: Omschrijving Bedrag Voor de veroordeelde zelf € 12.500,00 Voor [naam persoon 23] € 70.000,00 Voor [naam persoon 24] € 12.900,00 Voor [naam persoon 9] (en/of [naam persoon 10] ) € 30.000,00 Voor [naam persoon 10] € 48.750,00 Totaal € 174.150,00  Betalingen aan de advocaat van de veroordeelde In bij [adres 3] in Dubai aangetroffen en inbeslaggenomen bescheiden zijn twee betalingen aangetroffen aan [naam advocaat 1] en [naam advocaat 2] Advocaten te Amsterdam. De eerste van € 7.500,00 is gedaan vanaf de bankrekening van [naam (
27. ex)vriendin veroordeelde] bij de Dubai Bank in Dubai, rekening [rekeningnummer 1] . De betalingsopdracht ( [naam opdracht] ) is kennelijk getekend door [adres 3] . De vermelde datum is 14 mei 2009. Het eerste opdrachtformulier vermeldt alleen de naam van de begunstigde bank te Amsterdam met vermelding van het rekeningnummer. Aangezien het salaris van [naam (
28. ex)vriendin veroordeelde] op haar bankrekening bij de ABN AMRO Bank werd gestort, is het aannemelijk dat al het geld dat op de bankrekening van [naam (
29. ex)vriendin veroordeelde] in Dubai is terecht gekomen afkomstig is van de veroordeelde. Op 17 september 2011 wordt er een bedrag van € 5.000,00 overgemaakt van de bankrekening van de veroordeelde in Dubai naar de bankrekening van [naam advocaat 1] en [naam advocaat 2] . Ook deze overboekingsopdracht is kennelijk getekend door [adres 3] . Het bedrag van in totaal € 12.500,00 wordt gezien als een uitgave die indirect door de veroordeelde is gedaan en zal als zodanig worden meegenomen in de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel.  Betalingen aan de advocaat van [naam persoon 23] De vader van [naam persoon 23] heeft verklaard: “ [naam persoon 23] heeft mij aan de telefoon gezegd dat ik naar een hotel in Turkije moest gaan, zijnde het hotel [naam hotel 2] aan het [plaats hotel] in Istanbul. Daar zou iemand mij geld geven volgens [naam persoon 23] . Aldaar in het hotel werd ik aangesproken door een persoon die ik achteraf herken als de persoon op foto nummer 3 (dit betreft [naam medeveroordeelde] ). (…) Zoals op briefje aangegeven, was dit op 07 november 2011. Ik was daar alleen. Die persoon heeft mij € 70.000 EURO cash gegeven. Hij zei mij dat dit voor de advocaat van [naam persoon 23] was. (…) Ik stortte dezelfde dag nog de 70.000 EURO naar Australië voor de advocaat van [naam persoon 23] . De advocaat in Australië naar wie ik het geld stuurde is [naam advocaat 3] . (…)”. Dat de € 70.000,00 in contanten van de veroordeelde afkomstig is, is aannemelijk aangezien [naam medeveroordeelde] niet in een dusdanige financiële positie verkeerde dat hij € 70.000,00 uit eigen middelen kon betalen aan de ouders van [naam persoon 23] . Daarbij komt dat de veroordeelde in een OVC-gesprek op 3 mei 2011 het volgende heeft gezegd: “F: Inmiddels is het allemaal wel een stukje makkelijker. Dat zie je nou met die advocaten, de ene advocaat na de andere, je loopt helemaal leeg daarop . Het is niet normaal jongen. NN: NTV F: Die ouders van [naam persoon 23] (FON), die NTV, die zullen natuurlijk ook wel beginnen over geld .” Gezien het vorenstaande is het aannemelijk dat de veroordeelde, door tussenkomst van [naam medeveroordeelde] en de ouders van [naam persoon 23] , € 70.000,00 heeft betaald voor de advocaten van [naam persoon 23] .  Betalingen aan de advocaat van [naam persoon 24] Op 27 april 2011 is er een OVC-gesprek waaraan [naam medeveroordeelde] en de veroordeelde deelnemen waarin het volgende wordt gezegd: “(...) M. Via een contact in Amerika van hem is hij terecht gekomen bij een Australische advocaat . F. Ja. M. Van binnenlandse zaken had ie een lijst gekregen. Die advocaat zit bij hetzelfde kantoor als die van binnenlandse zaken staat. F. Ja. M. Heeft ie goed contact mee, die man reageert ook snel met alles,.. 350 dollar per uur . F. Ja. M. Heb jij nog wat onv.... zittingsdagen kosten 4.500 dollar per dag F. Wat is dat? M. Zittingsdag weet je, als je voor de rechtbank moet en die man moet daar daar de hele dag zijn. Maar hij dacht even amerikaanse dollars maar het zijn australische dollars . F. Ja M. Komt bij, wel gratis bezoeken zonder dat een deposit (fon) is gestort, dat gaat ie wel in gang zetten die man gelijk. F. Ja M. Maar we moeten wel 10.000 dollar gaan storten . F. Oke. (…) M. Hij gaat ook zorgen, dat als we storten, dat we een paar honderd dollar extra kunnen storten die de advocaat dan afgeeft aan [naam persoon 24] (NG) of stort op zijn rekening, want anders moeten ze heel ingewikkelde papieren met een of ander bankding en alles, het is beter dat die advocaat zelf stort. F. Gewoon zo snel mogelijk tien rooien over maken.” Op 3 mei 2011 is er een OVC-gesprek waaraan [naam persoon 25] en de veroordeelde deelnemen waarin wordt gezegd: “F: Ja. NTV dat is toch geen geld? Nou.... tien