ECLI:NL:RBROT:2024:5799

Rechtbank Rotterdam Team straf 1 Parketnummer: 10-203333-21 Datum uitspraak: 30 mei 2024 Tegenspraak Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte: [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] , ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres: [adres] , raadsman mr. N. Hendriksen, advocaat te Hoorn. 1Onderzoek op de terechtzitting Gelet is op het onderzoek op de terechtzittingen van 3 februari 2022, 19, 21, 22 en 25 maart 2024 en 30 mei

1. 2Tenlastelegging Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de vordering nadere omschrijving tenlastelegging, waarbij de oorspronkelijke opgave van de feiten als bedoeld in artikel 261, derde lid van het Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv) op vordering van de officier van justitie is gewijzigd. De tekst van de nader omschreven tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht. De verdachte wordt -kort gezegd- verweten dat hij zich samen met anderen heeft schuldig gemaakt aan meerdere bankhelpdeskfraudes (een vorm van oplichting waarbij, doorgaans oudere, slachtoffers worden gebeld door iemand die zich voordoet als medewerker van de bank) en daaraan gerelateerde feiten in de periode van 23 maart tot en met 14 september
2. Aan hem zijn de volgende zeven feiten ten laste gelegd: -het medeplegen van oplichting van vijf personen en een aantal banken (feit 3); -het meermalen medeplegen van het binnendringen van een netwerk/server van een bank (feit 2); -het medeplegen van gewoontewitwassen van geldbedragen (totaal € 260.568,-) en cryptovaluta (feit 1); -het witwassen van luxe goederen (feit 4); -het medeplegen van twee pogingen tot oplichting (feit 6); -het voorhanden hebben van niet-openbare (lijsten met) persoonsgegevens (‘leads’), terwijl hij tijdens het voorhanden krijgen wist dat deze uit misdrijf afkomstig waren (feit 7); -deelname aan een criminele organisatie met de medeverdachten [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 4] (feit 5). 3Eis officier van justitie De officier van justitie mr. J.M. Bonnes heeft gevorderd: bewezenverklaring van het onder 1, 2, 3, 4, 5, 6 en 7 ten laste gelegde; veroordeling van de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 5 jaren met aftrek van voorarrest. 4Geldigheid dagvaarding feiten 2 en 3 4.
3. Standpunt verdediging De verdediging heeft onder verwijzing naar de uitspraak van de rechtbank Amsterdam (ECLI:NL:RBAMS:2022:36920) aangevoerd dat de dagvaarding nietig moet worden verklaard ten aanzien van de feiten 2 en
4. Het procesdossier is een onoverzichtelijk dossier dat bestaat uit verschillende zaaksdossiers. Het is een grote zoektocht welk zaaksdossier bij welk feit hoort. Verder blijkt uit de tekst van de tenlastelegging niet op welk feit de handelingen zien die de verdachte volgens het dossier zou hebben verricht. Het is daarom niet duidelijk waar de verdediging zich tegen dient te verweren. 4.
5. Beoordeling Op grond van artikel 261 Sv behelst de dagvaarding een opgave van het feit dat ten laste wordt gelegd, met vermelding van tijd en plaats en van de omstandigheden waaronder het feit zou zijn begaan. De opgave van het feit moet duidelijk en begrijpelijk, niet innerlijk tegenstrijdig en voldoende feitelijk zijn, zodat het voor de verdachte, in combinatie met het onderliggende dossier, voldoende duidelijk is waartegen hij zich moet verdedigen. De rechtbank is van oordeel dat de tenlastelegging, bezien in samenhang met het dossier, voldoende feitelijk en duidelijk is omschreven. Daarbij komt dat, anders dan in de door de verdediging aangehaalde uitspraak, de officier van justitie al in een vroeg stadium van het strafproces een schriftelijke toelichting heeft gegeven op de nadere omschrijving tenlastelegging en een bewijsmiddelenoverzicht heeft overgelegd, waaruit blijkt welke bewijsmiddelen zij ten aanzien van de verdachte per feit aanwezig acht en dus welke handelingen de verdachte ten aanzien van ieder feit wordt verweten. De verdachte heeft op basis hiervan kunnen weten waartegen hij zich diende te verdedigen. Uit de behandeling op de terechtzitting blijkt ook dat bij de verdachte geen onduidelijkheid heeft bestaan over hetgeen hem wordt verweten en met name ook niet waaruit de hem verweten gedragingen hebben bestaan. De dagvaarding voldoet dan ook aan de vereisten van artikel 261 lid 1 en 2 Sv. Het verweer wordt verworpen. 4.
6. Conclusie De dagvaarding is geldig. 5Waardering van het bewijs 5.
7. Inleiding De volgende feiten en omstandigheden kunnen op grond van de inhoud van de bewijsmiddelen als vaststaand worden aangemerkt. 5.1.
8. Algemeen De Volksbank (moederorganisatie van onder andere SNS) heeft op 23 april 2021 aangifte bij de politie gedaan van bankhelpdeskfraude. De Volksbank zag sinds januari 2021 een toename van het aantal meldingen van klanten die slachtoffer waren geworden van deze vorm van fraude. Op basis van die meldingen heeft zij geconstateerd dat de wijze waarop de bankhelpdeskfraude werd gepleegd in meerdere gevallen grote overeenkomsten vertoonde. Veel klanten hebben ook zelf aangifte van oplichting gedaan. Op 28 april 2021 is de politie gestart met een strafrechtelijk onderzoek (genaamd ‘Dwarsfluit’) naar deze fraudegevallen. Gedurende het onderzoek, op 16 juli 2021, heeft ook Rabobank bij de politie aangifte van bankhelpdeskfraude gedaan. In het voorafgaande jaar waren ook tientallen van haar klanten slachtoffer hiervan geworden. 5.1.
9. Modus operandi Uit het dossier Dwarsfluit blijkt dat in een groot aantal gevallen van de tenlastegelegde bankhelpdeskfraudes sprake is van eenzelfde modus operandi met specifieke kenmerken. Deze modus operandi was als volgt. Bankrekeninghouders werden gebeld door een persoon die zich voordeed als medewerker van de bank waar zij klant waren. Een vrouwelijke nepbankmedewerker van SNS stelde zich veelal voor als [naam 1] en van Rabobank als [naam 2] , een mannelijke nepbankmedewerker van SNS als [naam 3] en van Rabobank als [naam 4] . Deze vier namen zijn namen van personen die daadwerkelijk bij de desbetreffende bank werken of hebben gewerkt. In meerdere gevallen belde de nepbankmedewerker met het telefoonnummer [telefoonnummer 1] of was zichtbaar dat met het telefoonnummer [telefoonnummer 2] werd gebeld. Laatstgenoemd nummer behoort toe aan de klantenservice van Rabobank. De slachtoffers die werden gebeld, waren over het algemeen op hoge leeftijd. De nepbankmedewerker vertelde de slachtoffers dat was geconstateerd dat er een verdachte transactie plaatsvond vanaf hun bankrekening en dat criminelen mogelijk probeerden te frauderen met hun bankrekening (of woorden van gelijke strekking). De nepbankmedewerker belde om het geld van de klant veilig te stellen. De bankrekening zou worden geblokkeerd, waarna de slachtoffers een nieuwe bankpas zouden krijgen. De nepbankmedewerker vertelde de slachtoffers dat zij hun oude bankpas en SNS-digipas (hierna: ‘digipas’) of Rabo-scanner (hierna: ‘scanner’) in een envelop moesten doen en dat de envelop door een andere bankmedewerker bij hun woning zou worden opgehaald. De namen van de ophalers/koeriers die aan de slachtoffers werden doorgegeven, waren [naam 5] , [naam 6] , [naam 7] , [naam 8] , [naam 9] of [naam 10] . Ook hoorden de slachtoffers een code van letters en cijfers die de koerier ter verificatie aan hen moest doorgeven, voordat zij de envelop met bankpas en digipas of scanner aan de koerier zouden meegeven. Verder moesten de slachtoffers, nadat zij een piep door de telefoon hoorden, de pincode behorend bij hun huidige bankpas inspreken. Vervolgens werd bij de woning van het slachtoffer aangebeld door een andere persoon die zich als koerier van de bank voordeed en de cijfer- en lettercode doorgaf die het slachtoffer via de telefoon te horen had gekregen. In een aantal gevallen heeft de koerier de bankpas van het slachtoffer doorgeknipt, zonder daarbij de chip door te knippen, waardoor nog steeds pintransacties met de bankpas konden worden uitgevoerd. De nepbankmedewerker was vaak nog aan de telefoon met het slachtoffer op het moment dat de koerier aan de deur kwam. Nadat de koerier de envelop met pinpas(sen) en digipas of scanner erin had opgehaald, vonden er vrijwel direct handelingen met de bankrekeningen van de slachtoffers plaats: er werd geld van de spaarrekening overgeboekt naar de lopende bankrekening, de opnamelimiet werd verhoogd, er werden grote contante geldbedragen opgenomen bij een geldautomaat en/of er werden met de bankpas van het slachtoffer luxe goederen gekocht bij exclusieve winkels (veelal in de P.C. Hooftstraat in Amsterdam), zoals Louis Vuitton, Prada en Gucci. In een aantal gevallen zijn met het geld van de slachtoffers bitcoins gekocht via bitcoinaccounts die op naam stonden van zogenoemde geldezels. Op grond van de hiervoor beschreven modus operandi stelt de rechtbank vast dat elke bankhelpdeskfraude steeds door ten minste twee daders werd gepleegd. Er was in elk geval sprake van een nepbankmedewerker die belde (de beller), iemand die de pinpas en digipas of scanner ophaalde (de koerier) en een persoon die de geldbedragen opnam of de luxe goederen kocht (de pinner). Uit het dossier blijkt dat er vaak ook nog andere personen achter de schermen bezig geweest met het verhogen van de pinlimiet, het zoeken naar geschikte geldautomaten en het aansturen van al deze daders. 5.1.
10. Aanknopingspunten betrokkenheid dadergroep Op 14 september 2021 zijn de verdachte en de medeverdachten [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 4] en [medeverdachte 5] door de politie aangehouden. Zij zijn vrienden dan wel bekenden van elkaar. [medeverdachte 4] . en [medeverdachte 5] zijn zussen van elkaar. Tijdens doorzoekingen in hun woningen en in een auto zijn onder de verdachten gegevensdragers in beslag genomen, zoals telefoons, USB-sticks en een laptop. Onder de verdachte is een iPhone 12 in beslag genomen met het (op dat moment) bijbehorende telefoonnummer [telefoonnummer 3] . De iPhone 12 lag in zijn slaapkamer en aan de telefoon was een Apple account met zijn naam (‘ [accountnaam 1] ’) gekoppeld. De rechtbank concludeert op basis hiervan dat de verdachte de gebruiker was van deze telefoon. Op de telefoon was de app snapchat gedownload. In deze app was ingelogd met het account ‘ [accountnaam 2] ’ en de weergavenaam van dit account was ‘ [naam 11] ’. In de telefoon van [medeverdachte 1] stond in de contactenlijst bij het telefoonnummer van de verdachte ( [telefoonnummer 3] ) de naam ‘ [naam 12] ’. De rechtbank concludeert hieruit dat de verdachte de gebruiker was van het snapchataccount ‘ [accountnaam 2] ’. Op de in beslag genomen gegevensdragers zijn zaken aangetroffen die direct zijn te relateren aan aangiftes van bankhelpdeskfraude in het dossier Dwarsfluit: (groeps)snapchatgesprekken en whatsappgesprekken, waar één of meer van de verdachten deel van uitmaakten en die zijn gevoerd kort voor, tijdens of vlak na het plegen van een bankhelpdeskfraude. In die gesprekken werden gegevens met betrekking tot die fraude vermeld en gedeeld, zoals de naam en het adres van de aangever, een ophaalcode, pincode en een naam van één van de hiervoor genoemde koeriers. Ook werden in die gesprekken instructies gegeven wat iemand moest doen, wat achteraf overeen blijkt te komen met handelingen die door de beller, koerier of pinner in die fraudezaak zijn verricht; notities met een (aanmaak)datum en een inhoud die te relateren zijn aan een specifieke aangifte; onder andere op de telefoons van de verdachte en [medeverdachte 1] : screenshots van bankpassen van aangevers, zoekopdrachten naar adressen van aangevers, gevolgd door het openen van Google Maps, en gegevens van geldautomaten die zich in de buurt van de woningen van verschillende aangevers bevinden; op de telefoons van de verdachte, [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 4] : belscripts voor het plegen van bankhelpdeskfraude. De belscripts beginnen met “Goedendag” of “U spreekt met’, gevolgd door één of meer namen van de vier hiervoor genoemde bankmedewerkers. In het belscript met als bellers [naam 3] en [naam 4] wordt achter de naam een telefoonnummer vermeld: [telefoonnummer 1] respectievelijk [telefoonnummer 2] . Meerdere aangevers zijn gebeld door één van deze telefoonnummers. Uit de aangiftes blijkt verder dat de inhoud van de belscripts overeenkomt met het praatje dat de nepbankmedewerkers met de aangevers aan de telefoon hebben gevoerd. Op de telefoons van [medeverdachte 3] en [medeverdachte 4] zijn screenshots van de LinkedInprofielen van [naam 3] respectievelijk [naam 1] aangetroffen; op een kladblok in de woning van [medeverdachte 1] : het telefoonnummer [telefoonnummer 1] ; lijsten met persoonsgegevens, veelal van bejaarde personen, waarop naast namen en adressen ook telefoonnummers en bankrekeningnummers van die personen werden vermeld (zogenoemde leads). De gegevens van veel aangevers stonden op deze lijsten vermeld; chatgesprekken over luxe goederen of waarin wordt doorgegeven welk luxe goed iemand wil hebben (‘ben nu in lv, nu Shoebaloo’, ‘pak shirtjes, Moncler, die Balenciaga trui’ en ‘nette broek Balenciaga’). Bij alle verdachten zijn luxe goederen (van onder andere de genoemde merken) aangetroffen en in beslag genomen; overige chatgesprekken en notities waarin termen worden gebezigd die te relateren zijn aan bankhelpdeskfraude, zoals ‘bellen’, ‘ophalen’, ‘ophaalcode’, ‘kaarten pakken’, ‘naar muur gaan’ ‘xk trekken’ en ‘leads’. Met name op de telefoon van de verdachte is een enorme hoeveelheid informatie met betrekking tot bankhelpdeskfraudes aangetroffen, waaronder vijf lijsten met persoonsgegevens, 389 notities en 165 snapchatgesprekken waarvan het merendeel bankhelpdeskfraude gerelateerd is, 51 screenshots van bankpassen en 150 bestanden met gegevens van geldautomaten. Uit onderzoek aan de telefoon is verder gebleken dat met de telefoon was ingelogd op verschillende accounts (bijvoorbeeld bij banken, Hotmail en een cryptoplatform), die op naam stonden van, zo is achteraf gebleken, zogenoemde katvangers. [medeverdachte 3] heeft bekend dat hij als beller betrokken is geweest bij meerdere van de hiervoor beschreven bankhelpdeskfraudes, dat hij zich daarbij heeft voorgedaan als ‘ [naam 4] ’ van Rabobank en dat hij het belscript heeft gebruikt dat op zijn telefoon is aangetroffen. Verder heeft hij verklaard dat hij met het bellen geld heeft verdiend en dat een deel van de luxe goederen die bij hem zijn aangetroffen, is bekostigd met het geld dat afkomstig is van die fraudes. Naast de zes verdachten figureren ook andere personen in het dossier. Zij nemen bijvoorbeeld deel aan chatgesprekken die te relateren zijn aan een bankhelpdeskfraude of zijn herkend of op camera vastgelegd als koerier of pinner. 5.
11. Standpunt verdediging De verdediging heeft integrale vrijspraak bepleit wegens het ontbreken van voldoende wettig en overtuigend bewijs om de verdachte als (mede)pleger van de ten laste gelegde feiten te kunnen aanmerken. Deze verweren zullen, voor zover deze niet worden weerlegd door de bewijsmiddelen, hierna bij de beoordeling worden besproken. 5.
12. Beoordeling 5.3.
13. Inleidende overwegingen (Medeplegen van) oplichting (feit 3) De in deze zaak gepleegde oplichting heeft hierin bestaan dat de daders door het aannemen van een valse naam (de beller) en valse hoedanigheid (de beller en koerier) en door listige kunstgrepen (bellen waarbij het echte telefoonnummer van een bank zichtbaar is voor het slachtoffer) en/of door een samenweefsel van verdichtsels (de hele toedracht is gebaseerd op leugens) zich hebben voorgedaan als bonafide bankmedewerkers en zodoende bankpassen, digipassen of scanners en pincodes van de slachtoffers hebben ontfutseld. De banken zijn (vervolgens) ook opgelicht doordat de daders zich hebben voorgedaan als klanten van die bank door met de bankpas van de slachtoffers in te loggen op de bankrekening van de slachtoffers en/of pinopnames te verrichten en/of aankopen te doen. Al deze gedragingen zijn naar het oordeel van de rechtbank oplichtingshandelingen die deel uitmaken van één en dezelfde toedracht, zoals onder feit 3 ten laste is gelegd. Het plegen van een dergelijke oplichting vergt een gezamenlijke planmatige aanpak, intensieve en nauwe samenwerking en duidelijke afstemming tussen de verschillende daders. Zij verrichten namelijk handelingen die tegelijkertijd of kort na elkaar plaatsvinden en die moeten worden afgestemd om de bankhelpdeskfraude tot een geslaagd einde te kunnen brengen en het gezamenlijke doel te bereiken: in korte tijd zoveel mogelijk geld van de bankrekening van een slachtoffer halen. Deze handelingen kunnen dan ook niet los van elkaar worden gezien. Uit de groepschatgesprekken en de aangetroffen (screenshots van) appberichten blijkt dat deze planning, samenwerking en afstemming ook daadwerkelijk plaatsvonden. Zo gaven de beller en de koerier aan elkaar door welke namen werden gebruikt, welke cijfer- en lettercode moest worden genoemd bij het slachtoffer en op welk tijdstip de pas moest worden opgehaald. De pinner werd vervolgens op de hoogte gebracht van de pincode, de locatie van de geldautomaat en het moment dat de pinlimiet was verhoogd. Achteraf deelden alle ‘spelers’ (zoals zij in chats werden genoemd) in de buit: zij kregen een deel van het geld of de aangekochte luxe goederen of ontvingen een deel van de cryptovaluta. Dit betekent dat indien de rechtbank vaststelt dat de verdachte tenminste één van de hiervoor genoemde handelingen heeft verricht, dat medeplegen van de ten laste gelegde oplichting oplevert. (Medeplegen van) computervredebreuk (feit 2) Van computervredebreuk als bedoeld in artikel 138ab van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) is onder meer sprake als met de van een slachtoffer ontfutselde bankpas, inloggegevens, digipas of scanner en/of pincode wordt ingelogd op diens digitale bancaire omgeving of als er met die bankpas pinopnames van die bankrekening worden gedaan. Ook in dat laatste geval dringt de dader met een valse sleutel (de door oplichting verkregen pincode) binnen op het netwerk van de bank. Computervredebreuk op deze wijze maakte een essentieel onderdeel uit van de gepleegde oplichtingen en was daarmee onlosmakelijk verbonden. Er werd ingelogd op de bankrekeningen van de slachtoffers om geld van de spaarrekening naar de lopende bankrekening over te maken en/of opnamelimieten te verhogen en/of er werd gepind met de bankpas van een slachtoffer. Indien de rechtbank tot een bewezenverklaring komt van (medeplegen van) oplichting van een slachtoffer, komt zij daarom tevens tot een bewezenverklaring van (medeplegen van) computervredebreuk in de zaak van dat slachtoffer, voor zover dat ten laste is gelegd. Rol verdachte Uit de hiervoor weergegeven feiten en de overige bewijsmiddelen kan worden afgeleid dat de rol van de verdachte bij de bankhelpdeskfraudes met name die van coördinator achter de schermen is geweest. Zijn telefoon was zijn archief en bron van criminele informatie. Hij gaf die informatie telefonisch door aan de medeverdachten en stuurde hen aan. Hij stuurde naar de koeriers de adressen van de slachtoffers, ophaalcodes, de naam die de koerier moest gebruiken en de tekst die de koerier moest zeggen. De koeriers mochten pas vertrekken als de verdachte ‘go’ had gezegd. En hij stuurde naar de pinners de pincodes van de bankpassen van de slachtoffers, gaf hen opdracht naar ‘de geldmuur’, oftewel de dichtstbijzijnde geldautomaat, te gaan, stuurde de gegevens van die geldautomaat door en spoorde hen aan op te schieten. Ook hield hij de financiën bij, in die zin dat hij noteerde hoeveel ‘ophaals’ er waren geweest, welk bedrag een pinner had buitgemaakt en welk deel van de buit aan een medeverdachte toekwam. De verdediging heeft ten aanzien van de ten laste gelegde bankhelpdeskfraudes (verschillende zaaksdossiers die zijn opgenomen onder de feiten 1, 2, 3 en 6) bewijsverweren gevoerd. Hieronder zal de rechtbank die bewijsverweren per zaaksdossier (en de daarbij behorende ten laste gelegde feiten) bespreken, onder ieder kopje te beginnen met de feiten die op grond van de inhoud van de bewijsmiddelen als vaststaand kunnen worden aangemerkt, vervolgens de conclusie die de rechtbank daaruit trekt en, indien de rechtbank tot de conclusie komt dat de verdachte betrokken is geweest, de beoordeling of hij als medepleger kan worden aangemerkt. Daarna zal de rechtbank de verweren bespreken die zijn gevoerd ten aanzien van de feiten 4 (witwassen), 7 (leads) en 5 (deelname aan een criminele organisatie). 5.3.
14. Bewijswaardering feiten 1, 2, 3 en 6 Zaak Volksbank, aangeefster [aangeefster 1] (feiten 1, 2 en 3) Op 20 april 2021 is aangeefster [aangeefster 1] slachtoffer geworden van bankhelpdeskfraude, gepleegd conform de hiervoor beschreven modus operandi. Het telefoonnummer waarmee werd gebeld en dat vaker werd gebruikt ( [telefoonnummer 1] ), stond op een kladblok dat is aangetroffen in de woning van [medeverdachte 1] . Er zijn interne overboekingen geweest van de spaarrekening van de aangeefster naar haar betaalrekening. Er is dezelfde avond meerdere keren geld opgenomen van haar bankrekening bij een geldautomaat. De persoonsgegevens van de aangeefster, waaronder haar telefoonnummer en bankrekeningnummer, stonden op een lijst met persoonsgegevens op de telefoon van de verdachte. Daarnaast kan op grond van de bewijsmiddelen worden vastgesteld dat de verdachte heeft gedeeld in het geld dat van de aangeefster is buitgemaakt, zoals hierna wordt uiteengezet. Op 21 april 2021 is met de bankpas van de aangeefster voor een bedrag van totaal € 14.663,- gepind in de winkels Louis Vuitton, Shoebaloo en Oger, gevestigd aan de P.C. Hooftstraat en Azzuro Kids aan de Van Baerlestraat in Amsterdam. [medeverdachte 1] heeft op 21 april 2021 in de ochtend een whatsapp gesprek gevoerd met [naam 13] , waarin hij zegt dat hij naar Amsterdam gaat. Zijn telefoon straalde tussen 11.24 en 12.50 uur zendmasten aan in de omgeving van de P.C. Hoofstraat in Amsterdam. Om 11.28 uur heeft [medeverdachte 1] [naam 13] geappt dat hij in ‘lv’ is, om 11.41 uur ‘nu Shoebaloo’ en om 12.07 uur dat hij nog naar Azzuro moet. Uit het vorenstaande leidt de rechtbank af dat [medeverdachte 1] op 21 april 2021 rond het middaguur in (de buurt van) de P.C. Hooftstraat in Amsterdam in de winkels Louis Vuitton (de rechtbank gaat ervan uit dat de verdachte met ‘lv’ Louis Vuitton bedoelt), Shoebaloo en Azzuro is geweest. Het tijdstip waarop [medeverdachte 1] appt dat hij in of onderweg naar een winkel is, scheelt steeds slechts minuten met het tijdstip waarop met de bankpas van [aangeefster 1] in diezelfde winkel is gepind en past daar precies bij. Uit de camerabeelden van de pintransacties die zijn gedaan met de bankpas van [aangeefster 1] bij Louis Vuitton, Azzuro en Oger blijkt dat in die winkels is gepind door steeds dezelfde persoon. Dit betreft een man met een blanke huid, een baard en mondkapje die een blauwe baseballpet draagt met de tekst “ICON” erop. Dit signalement komt overeen met het signalement van [medeverdachte 1] en bij de doorzoeking van de woning van [medeverdachte 1] is een soortgelijke pet aangetroffen. Op grond van het vorenstaande stelt de rechtbank vast dat het [medeverdachte 1] is geweest die heeft gepind met de bankpas van [aangeefster 1] . Op de telefoon van de medeverdachte [medeverdachte 6] zijn twee filmpjes aangetroffen, die zijn gemaakt op 21 april 2021 in de ochtend. Op de filmpjes zijn twee mannen te zien, van wie de ene voldoet aan het signalement van [medeverdachte 1] (blank, mondkapje en blauwe baseballcap) en de andere aan het signalement van [medeverdachte 6] . Beide mannen laden tassen van Louis Vuitton in de kofferbak van een zwarte auto. Diezelfde ochtend heeft [medeverdachte 6] op zijn telefoon een foto via snapchat ontvangen, waarop hij samen met de verdachte en [medeverdachte 2] te zien is in een zwarte auto die precies dezelfde bekleding heeft als de bekleding in de auto op het eerder genoemde filmpje. [medeverdachte 1] heeft bij Shoebaloo onder andere drie paar Dior schoenen voor een bedrag van € 990,- per stuk gekocht met de bankpas van de aangeefster. In de woning van de verdachte zijn soortgelijke Dior schoenen ter waarde van € 990,- in beslag genomen. De rechtbank concludeert uit het vorenstaande dat de verdachte in de buurt was van [medeverdachte 1] toen [medeverdachte 1] winkelde met de door oplichting verkregen bankpas van aangeefster en dat de verdachte vervolgens hoogstwaarschijnlijk een deel van de buit heeft gekregen, conform de modus operandi van de verdachten. Gelet op de in de telefoon van de verdachte aangetroffen persoonsgegevens van aangeefster en het delen in de buit, in samenhang met hetgeen hiervoor onder 5.3.1 is overwogen, wordt de verdachte als medepleger van de ten laste gelegde oplichting, computervredebreuk en het ten laste gelegde witwassen (het omzetten van het geld van de aangeefster in luxe goederen) aangemerkt. Zaak Volksbank, aangever [aangever 1] , partiële vrijspraak feiten 1, 2 en 3 Uit de aangifte van [aangever 1] blijkt dat hij op 23 maart 2021 slachtoffer is geworden van bankhelpdeskfraude, gepleegd conform de hiervoor beschreven modus operandi. De daders hebben de opnamelimiet verhoogd en vervolgens zijn met de bankpas van de aangever geldopnames bij een geldautomaat en overboekingen gedaan. Op de telefoon van de verdachte zijn de persoonsgegevens van de aangever aangetroffen. Het dossier bevat echter geen bewijs dat de verdachte informatie ten behoeve van deze oplichting heeft verstrekt aan anderen, hen heeft aangestuurd of op een andere wijze betrokken is geweest bij de oplichting. Het enkel aanwezig hebben van de persoonsgegevens van de aangever op zijn telefoon, is onvoldoende om hem als (mede)pleger van de ten laste gelegde oplichting, computervredebreuk en witwassen aan te merken. De verdachte wordt daarom van dit onderdeel van de tenlastelegging vrijgesproken. Zaak Uden, aangeefster [aangeefster 2] (feit 3) Aangeefster [aangeefster 2] is op 25 juni 2021 slachtoffer van bankhelpdeskfraude geworden, gepleegd conform de hiervoor beschreven modus operandi. Zij is opgelicht en daardoor bewogen tot afgifte van haar bankpas, digipas en pincode. Wel had zij, achteraf gezien, een verkeerde pincode doorgegeven, waardoor het de daders niet lukte om op haar bankrekening in te loggen. Nadat haar pas was opgehaald, werd zij (om die reden) nogmaals door de nepbankmedewerker gebeld met de vraag of zij nog een bankpas in haar bezit had, want die zou ook opgehaald moeten worden. De aangeefster bevestigde dat, maar had inmiddels door dat zij werd opgelicht. Zij heeft een fictieve pincode in de telefoon ingesproken en aan de tweede koerier een stuk karton in een envelop meegegeven. [medeverdachte 3] heeft bekend dat hij in deze zaak beller is geweest. Uit de bewijsmiddelen blijkt dat ook de verdachte bij deze oplichting betrokken is geweest. In zijn telefoon zijn de persoonsgegevens van de aangeefster aangetroffen. Verder heeft [medeverdachte 1] op de dag waarop de aangeefster werd opgelicht via snapchat het adres van de aangeefster naar de verdachte gestuurd. Terwijl de aangeefster het eerste telefoongesprek met de nepbankmedewerker voerde, is er met de telefoon van de verdachte een screenshot gemaakt van de gegevens van een geldautomaat dichtbij de woning van de aangeefster. Deze feiten passen bij de hiervoor beschreven rol van de verdachte bij de bankhelpdeskfraudes, als coördinator achter de schermen, informatieverzamelaar en -verstrekker. In dat kader en op grond van de bewijsmiddelen stelt de rechtbank vast dat de verdachte ten tijde van deze bankhelpdeskfraude ten behoeve van de op dat moment actieve koerier en pinner de dichtstbijzijnde geldautomaat bij het adres van de woning van het slachtoffer heeft opgezocht en doorgegeven, zodat na het verkrijgen van de bankpas van het slachtoffer daarmee zo snel mogelijk naar de dichtstbijzijnde geldautomaat kon worden gegaan om geld op te nemen. Daarmee leverde de verdachte een wezenlijke bijdrage aan deze bankhelpdeskfraude en daarom wordt hij als medepleger van de ten laste gelegde oplichting aangemerkt. Zaak Noordeloos, aangever [aangever 2] (feiten 1, 2 en 3) Op 24 juni 2021 is de aangever [aangever 2] slachtoffer geworden van bankhelpdeskfraude, gepleegd conform de hiervoor beschreven modus operandi. De aangever werd gebeld door het telefoonnummer [telefoonnummer 2] . Hij heeft zijn bankpassen, pincodes en reader in een envelop gedaan en meegegeven aan een koerier, die [naam 9] heette. Er zijn interne overboekingen geweest van zijn spaarrekening naar de betaalrekening en de opnamelimiet van de betaalrekening is verhoogd. Vervolgens is met zijn bankpas tussen 16.33 uur en 17.24 uur voor een bedrag van € 19.720,- aan luxe kleding gekocht bij Louis Vuitton, Prada en Gucci in de P.C. Hooftstraat in Amsterdam. [medeverdachte 3] heeft bekend dat hij de beller bij deze bankhelpdeskfraude is geweest. Uit het dossier blijkt dat het peilbaken, dat de politie onder de auto van [medeverdachte 1] had geplaatst, en de telefoon van [medeverdachte 1] omstreeks de momenten waarop met de bankpas van de aangever is gepind, zich bevonden nabij de P.C. Hooftstraat in Amsterdam. [medeverdachte 3] heeft kort voordat met de bankpas van de aangeefster werd gewinkeld een foto van een riem van Louis Vuitton via whatsapp naar [medeverdachte 1] gestuurd. Uit het vorenstaande leidt de rechtbank af dat [medeverdachte 1] betrokken is geweest bij het winkelen met de bankpas van de aangeefster en dat [medeverdachte 3] , conform de modus operandi van de verdachten, zijn bestelling aan [medeverdachte 1] doorgaf voor zijn bijdrage aan deze bankhelpdeskfraude. Kort nadat de koerier de bankpassen en pincodes bij de aangever had opgehaald, is in de telefoon van [medeverdachte 1] een notitie aangepast waarin de namen van zes personen staan met daarachter een getal: “ [naam 14] 4300, [medeverdachte 2] 6000, [naam 12] 4600, [naam 15] 1100, [naam 16] 1750, [naam 17] 2000”. Opnieuw kort daarna zijn met de bankpas van aangever aankopen gedaan voor een bedrag dat op € 30,- na gelijk is aan de optelsom van deze genoemde getallen. Naar het oordeel van de rechtbank laat deze aangepaste notitie in de telefoon van [medeverdachte 1] de verdeling zien van het van de aangever buitgemaakte bedrag over de bij deze zaak betrokken verdachten. Zij baseert dit op het tijdstip waarop de notitie is aangepast -kort nadat bekend was hoeveel geld er op de bankrekeningen van de aangever stond-, het feit dat de daarin genoemde bedragen nagenoeg even hoog zijn als het bedrag waarvoor vervolgens werd gepind met de bankpas van de aangever, en de (bij)namen van [medeverdachte 1] ( [naam 14] ) en [medeverdachte 3] ( [naam 15] ) in de notitie, die beiden bij deze oplichting zijn betrokken. Omdat ook de (bijnaam van de) verdachte ( [naam 12] ) in de verdeling wordt genoemd en het op één na hoogste bedrag aan hem wordt toebedeeld, concludeert de rechtbank dat hij ook aan deze bankhelpdeskfraude een wezenlijke bijdrage heeft geleverd, zodat hij als medepleger van de ten laste gelegde oplichting, computervredebreuk en witwassen wordt aangemerkt. Zaak Grou, aangeefster [aangeefster 3] (feiten 1 en 2) Op 19 mei 2021 is aangeefster [aangeefster 3] slachtoffer geworden van bankhelpdeskfraude, gepleegd conform de hiervoor beschreven modus operandi. Er zijn bedragen van de spaarrekening overgemaakt naar de betaalrekening. In totaal is er € 189.338,- van haar rekening afgeschreven. Een deel daarvan is opgenomen bij een geldautomaat en de rest is in twaalf transacties overgeboekt naar twee Binance accounts op naam van [naam 18] en [naam 19] . Zij bleken zogenoemde katvangers te zijn. Op de telefoon van [medeverdachte 1] is een foto aangetroffen van een beeldscherm met daarop een zogenoemde "recovery seed". Rechts boven op het beeldscherm is de naam " [naam 20] " zichtbaar, één van de voornamen van de verdachte. Een recovery seed is een wachtwoord waarmee toegang kan worden verkregen tot alle bitcoins in een cryptowallet. Deze recovery seed bleek bij een wallet te horen met 50 bitcoinadressen (door de politie genoemd ‘het cluster [medeverdachte 1] / [verdachte] ’). Binnen een half uur nadat het geld vanaf de rekening van de aangeefster op de accounts van [naam 19] en [naam 18] was ontvangen, is het geld omgezet in bitcoins en weggeboekt naar andere accounts, waarvan 1,8260 bitcoins in het cluster ‘ [medeverdachte 1] / [verdachte] ’ terecht zijn gekomen. Uit onderzoek is gebleken dat de aankopen van zowel het account van [naam 18] als het account van [naam 19] zijn gedaan met een device met dezelfde kenmerken, waardoor aannemelijk is dat die aankopen met hetzelfde device zijn verricht. Uit onderzoek aan de telefoon van de verdachte is gebleken dat de naam van dat toestel ‘iPhone