ECLI:NL:RBSGR:2010:BO1529

RECHTBANK 'S-GRAVENHAGE Sector civiel recht - voorzieningenrechter zaak- / rolnummer: 376223 / KG ZA 10-1165 Vonnis in kort geding van 20 oktober 2010 in de zaak van

1. [eiser], wonende te [woonplaats], Luxemburg,
2. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid [eiseres], gevestigd en kantoorhoudende te Rotterdam, eisers, advocaat mr. M. Ripmeester te Rotterdam, tegen:
3. de naamloze vennootschap NATIONALE-NEDERLANDEN SCHADEVERZEKERING MAATSCHAPPIJ N.V., gevestigd en kantoorhoudende te 's-Gravenhage,
4. de naamloze vennootschap ASR SCHADEVERZEKERING N.V., gevestigd en kantoorhoudende te Utrecht, gedaagden, advocaat mr. H.J. Arnold te 's-Gravenhage. Partijen worden hierna aangeduid als enerzijds "eiser" en "eiseres" (gezamenlijk ook wel als "eisers") en anderzijds "Nationale-Nederlanden" en "ASR" (gezamenlijk ook wel als "de verzekeraars").
5. De feiten Op grond van de stukken en het verhandelde ter zitting van 13 oktober 2010 wordt in dit geding van het volgende uitgegaan. 1.
6. [Mr. X.] (hierna "[X.]") is vanaf medio augustus 1989 tot 20 juni 1997 in Breda werkzaam geweest als advocaat, achtereenvolgens bij Advocatenkantoor Vorfeld en Houben Advocaten. 1.
7. De beroepsaansprakelijkheid van [X.] was gedurende (een deel van) die periode verzekerd bij (de rechtsvoorgangster van) ASR en Nationale-Nederlanden. 1.
8. In de periode 1989-1994 heeft [X.], als advocaat, juridische bijstand verleend aan [eisers]. 1.
9. Bij arrest van 22 februari 2000 heeft het gerechtshof te 's-Hertogenbosch beslist dat [X.] bij de uitvoering van zijn werkzaamheden als advocaat ten behoeve van [eisers] toerekenbaar is tekortgeschoten en onrechtmatig heeft gehandeld. Met het oog op de verdere behandeling en afdoening heeft het hof de zaak terugverwezen naar de rechtbank te Breda. 1.
10. Op basis van een kort gedingvonnis van 16 augustus 2001 is aan [eisers] een voorschot op de door hen geleden schade als gevolg van de beroepsfout van [X.] betaald van f. 2.000.000,-- (€ 907.560,43). Op 9 september 2005 is krachtens een kort gedingvonnis van 3 augustus 2005 nog eens een bedrag van € 221.768,92 geïncasseerd. 1.
11. Bij - uitvoerbaar bij voorraad verklaard - vonnis van 20 februari 2008 heeft de rechtbank te Breda [X.] veroordeeld om te betalen aan [eiser] een bedrag van € 3.114.943,68 en aan [eiseres] een bedrag van € 90.756,04, vermeerderd met wettelijke rente en proces- en deskundigekosten. [eisers] zijn van dit vonnis in hoger beroep gegaan. 1.
12. Op 23 september 2008 is [X.] door de rechtbank te Breda in staat van faillissement verklaard. 1.
13. De curator in het faillissement van [X.] heeft op 9 maart 2009 de vorderingen van [X.] op de verzekeraars, voor zover betrekking hebbend op de door [eisers] geleden schade, gecedeerd aan [eisers], welke cessie op 4 mei 2009 is medegedeeld aan de verzekeraars. 1.
14. Tussen partijen loopt bij deze rechtbank een bodemprocedure, bekend onder rolnummer 09-3024, waarin [eisers] vorderen Nationale-Nederlanden en ASR te veroordelen tot betaling van bedragen van respectievelijk € 2.327.750,46 en € 2.034.460,99, te vermeerderen met wettelijke rente, welke bedragen de verzekeraars, volgens [eisers], nog verschuldigd zijn ingevolge het vonnis van de rechtbank Breda van 20 februari
15. 1.
16. In die bodemprocedure hebben de verzekeraars een conclusie van antwoord genomen, waarbij zij zich beroepen op verjaring en niet tijdig melden van de aanspraak op schadevergoeding. In dat verband verwijzen zij naar diverse stukken, waarvan zij een aantal niet, dan wel deels "afgedekt", in het geding hebben gebracht om redenen van privacy en/of (bedrijfs)gevoeligheid. Na het nemen van die conclusie is een comparitie van partijen gelast, die zal plaatsvinden op 21 december
17. 1.
18. Op 29 maart 2010 heeft [eiser] aan [X.] een brief geschreven, waarin hij hem een aantal vragen stelt. [X.] heeft daarop bij brief van 15 juni 2010 gereageerd. Daarin schrijft hij, voor zover hier van belang: "Helaas moet ik u teleurstellen en zal ik u geen antwoord geven op de door u gestelde vragen. Ik zal de vragen wel beantwoorden, maar deze naar de N.N. (rechtbank: Nationale-Nederlanden) zenden. U moet zich dan maar tot de N.N. wenden met het verzoek u mijn antwoorden te verstrekken." 1.
19. Op 2 juli 2010 hebben [eisers] aan de verzekeraars verzocht de antwoorden van [X.] aan hen te verstrekken. Voor zover hier van belang, hebben de verzekeraars daarop bij brief van 14 juli 2010 als volgt gereageerd: "Naar aanleiding daarvan kan ik u berichten dat mr. R.H. van den Heuvel op 15 juni jl. contact heeft opgenomen en mij de brief van 29 maart jl. van [eiser], voorzien van een reactie, heeft toegezonden. Het staat mij niet vrij om u deze reactie te verstrekken." en "(.....) de inhoud van de processtukken voor wat betreft de feiten mede tot stand is gekomen op basis van informatie afkomstig van mr. [X.]."
20. Het geschil 2.
21. [Eisers] vorderen, zakelijk weergegeven: I. de verzekeraars - op verbeurte van een dwangsom - te bevelen afschriften te verstrekken van: (i) de overeenkomst van 8 november 1991, gesloten tussen de toenmalige maten van Houben Advocaten, [X.], Advocatenkantoor Vorfeld en mr. M.E.H. Vorfeld; (ii) de faxbrief van 9 oktober 1995 van [X.] en/of [X.] B.V. aan Nationale-Nederlanden; (iii) de brief van 3 juli 1998 van Houben Advocaten aan Nationale-Nederlanden; (iv) de brief van 8 juli 1998 van Nationale-Nederlanden aan Houben Advocaten; (v) de faxbrief van 19 juni 2000 van de advocate van de erven van mr. Vorfeld, mr. Strik, aan Nationale-Nederlanden; (vi) de faxbrief van 29 augustus 2000 van Nationale-Nederlanden aan mr. Strik; (vii) de faxbrief van 29 augustus 2000 van Nationale-Nederlanden aan Houben Advocaten; (viii) de brief van 21 februari 2001 van mr. Kist aan [X.]; (ix) de brief van [X.] van (omstreeks) 15 juni 2010 aan de advocaat van de verzekeraars; II. de verzekeraars te veroordelen tot betaling van een bedrag van € 904,--; III. de verzekeraars te veroordelen in de proceskosten. 2.
22. Naast de hiervoor vermelde feiten voeren [eisers] daartoe - samengevat - het volgende aan. In de bodemprocedure voeren de verzekeraars twee bevrijdende verweren, die zij onder meer onderbouwen door te verwijzen naar een aantal, bij [eisers] onbekende, stukken die zij vervolgens niet (te weten: de hiervoor onder sub (ii) tot en met (viii) genoemde bescheiden), dan wel "afgedekt" (te weten: de hiervoor onder (i) vermelde overeenkomst) in het geding hebben gebracht. Verder blijkt uit de brief van de verzekeraars van 14 juli 2010 dat zij hun verweer in de bodemzaak mede baseren op informatie van [X.] die hij in zijn brief van (omstreeks) 15 juni 2010 aan hun advocaat heeft verstrekt. De bevrijdende verweren van de verzekeraars deugen niet, maar om daartegen behoorlijk verweer te kunnen voeren dienen [eisers] te beschikken over de gewenste