ECLI:NL:RBZWB:2025:6729

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT Strafrecht Zittingsplaats: Breda parketnummers: 02-820136-14 en 02-665633-17 (gev. ttz) vonnis van de meervoudige kamer van 7 oktober 2025 in de strafzaak tegen [verdachte] , geboren op [geboortedag] 1978 te [geboorteplaats] ( [land] ), zonder vaste woon- of verblijfplaats hier ten lande, thans gedetineerd in de Penitentiaire Inrichting in Middelburg. Raadslieden: mr. S. van Minderhout en mr. M.E. Broekert, beiden advocaat te Breda . 1Onderzoek van de zaak De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 17 maart, 18 maart, 24 maart, 22 mei en 29 augustus 2025. [verdachte] ) is niet verschenen op de zitting van 17 maart, 18 maart, 24 maart en 22 mei 2025, wel zijn verschenen zijn gemachtigde advocaten. Op de zitting van 29 augustus 2025 is verdachte ook verschenen. De officieren van justitie, mr. E.H. Smale en mr. H.G. Klootwijk, en de verdediging hebben hun standpunten kenbaar gemaakt. Het onderzoek ter terechtzitting is gesloten op 7 oktober 2025. 2De tenlastelegging De tenlastelegging is als Bijlage I aan dit vonnis gehecht. De verdenking komt er -kort en feitelijk weergegeven- op neer dat [verdachte] zich schuldig heeft gemaakt aan: - het medeplegen van handel in hennep en/of hasj, dan wel het bezit daarvan - het medeplegen van het bezit van 1276 gram hasj - deelname aan een criminele organisatie gericht op het plegen van Opiumwetmisdrijven - het medeplegen van (gewoonte)witwassen. 3De voorvragen 3.1 Geldigheid dagvaarding De dagvaarding is geldig. 3.2 Bevoegdheid rechtbank De rechtbank is bevoegd. 3.3 Ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie Verweer I: De verdediging heeft ten aanzien van de tenlastelegging onder parketnummer 02-665633-17 een niet-ontvankelijkheids-verweer naar voren gebracht. De wijze waarop de tenlastelegging is opgesteld, levert een dubbele vervolging op. De verdediging heeft erop gewezen dat verdachte, ten aanzien van exact dezelfde uitvoeringshandelingen, wordt vervolgd zowel voor overtreding van artikel 420bis eerste lid onder a als voor overtreding van artikel 420bis eerste lid onder b van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr). Door de cumulatieve wijze van tenlastelegging kan [verdachte] dubbel worden veroordeeld voor het witwassen van deze tenlastegelegde voorwerpen. De officieren van justitie moeten daarom niet-ontvankelijk worden verklaard in de vervolging voor dit feit. Verweer II De verdediging heeft bepleit dat de toepassing van stelselmatige informatie-inwinning, conform artikel 126j van het Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv), niet voldoet aan de vereisten van proportionaliteit en subsidiariteit. Daarnaast is betoogd dat de beoordeling van de informatie afkomstig uit het WOD-traject die heeft geleid tot de woning aan [adres 1] , evident onvoldoende transparant heeft plaatsgevonden, om welke reden niet gezegd kan worden dat er sprake was van een redelijk vermoeden van schuld aan witwassen, waardoor de start en de uitvoering van het onderzoek onrechtmatig is. Dit onherstelbare vormverzuim levert een schending op van de artikelen 1, 5 en 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM). In combinatie met de overschrijding van de redelijke termijn levert dit een schending van artikel 6 van het EVRM op. De officieren van justitie moeten daarom niet-ontvankelijk worden verklaard, dan wel dient bewijsuitsluiting te volgen. De officieren van justitie hebben bij repliek de verweren gemotiveerd weersproken. Het oordeel van de rechtbank aangaande verweer I De rechtbank constateert dat [verdachte] onder parketnummer 02-665633-17 alternatief en cumulatief vervolgd wordt voor enerzijds witwashandelingen zoals die in artikel 420bis eerste lid onder a Sr zijn vermeld te weten: “de werkelijke aard en/of de herkomst en/of de vindplaats en/of de vervreemding en/of de verplaatsing verborgen en/of verhuld en/of verborgen en/of verhuld wie de rechthebbende op voornoemd(

1. e)voorwerp(
2. en)en/of geldbedrag(
3. en)is of het voorhanden heeft” en anderzijds voor witwashandelingen die refereren aan de in artikel 420bis eerste lid onder b Sr strafbaar gestelde handelingen te weten: “verworven en/of voorhanden gehad en/of overgedragen en/of omgezet en/of van dat/die (genoemde) voorwerp(
4. en)en/of geldbedrag(
5. en)gebruik gemaakt” Dit betreffen verschillende witwashandelingen. In die zin kan de rechtbank het verweer van de verdediging dat sprake is van tenlastelegging van dezelfde uitvoeringshandelingen niet volgen. Indien er sprake is van verschillende witwasgedragingen, ten aanzien van hetzelfde voorwerp levert dit meerdaadse samenloop op (vgl. Hoge Raad d.d. 8 november 1955, NJ 1957/397). Wellicht heeft de verdediging bedoeld dat sprake kan zijn van één gedraging van [verdachte] -met fysieke eenheid van tijd en plaats- die zowel een witwashandeling van sub a als een witwashandeling van sub b oplevert. In dat geval zal ook geen sprake zijn van dubbele vervolging, maar van eendaadse samenloop. Het eerste verweer van de verdediging slaagt niet. De chronologie der gebeurtenissen in relatie tot verweer II Op 28 april 2010 is onderzoek Transit gestart. In dit onderzoek wordt [verdachte] , in CIE-informatie, samen met anderen, waaronder zijn broer ( [medeverdachte 1] ) en neef ( [medeverdachte 2] ), in verband gebracht met grootschalige (internationale) hennep- en hasjhandel. Het onderzoek Transit is op 24 september 2010 beëindigd. In het startproces-verbaal van onderzoek Biedenkopf , van 29 januari 2014, worden naast de CIE-informatie uit onderzoek Transit ook tapgesprekken uit dat onderzoek aangehaald. Dit betreffen onder andere gesprekken gevoerd door [medeverdachte 2] die duiden op handel in hennep en meerdere gesprekken van [medeverdachte 1] waaronder een gesprek waarin deze aangeeft dat hij een bedrag van 41 miljoen (41.000 euro) wel even voorschiet. Verder wordt in dit startproces-verbaal gerefereerd aan TCI-informatie uit november 2013 waarin de naam van [verdachte] opnieuw genoemd is in relatie tot grootschalige hennep- en hasjhandel, met onder andere dezelfde broer en neef. [verdachte] zou volgens deze informatie de tweede man zijn, die over de financiën gaat. Ook wordt TCI-informatie (uit november 2013) aangehaald waarin is vermeld dat [verdachte] met [medeverdachte 1] het [wellnesscentrum] van hun [zus] heeft gefinancierd. Tenslotte worden in het proces-verbaal politiegegevens en antecedenten van [verdachte] vermeld waaronder het voorhanden hebben van softdrugs in 2005 en een internationale signalering door Frankrijk in verband met georganiseerde handel in drugs in 2006. Op 18 februari 2014 zijn door de officier van justitie bevelen tot stelselmatige informatie-inwinning afgegeven ten aanzien van [verdachte] , [medeverdachte 1] en voornoemde neef [medeverdachte 2] in verband met de verdenking van overtreding van artikel 3 jo 11 en/of 11A Opiumwet en 140 en 420bis/ter Sr. Hier is de informatie uit het hiervoor genoemde start-proces-verbaal aan ten grondslag gelegd. Deze bevelen zijn verlengd op 16 mei 2014, 13 augustus 2014 en 4 november 2014. Op de laatstgenoemde datum is ook een bevel tot stelselmatige informatie inwinning afgegeven ten aanzien van [zus] op verdenking van overtreding van artikel 420 bis/ter Sr. In het proces-verbaal van verdenking van [zus] wordt onder meer gewezen op opvallend hoge uitgaven en grote leningen in 2012 voor haar [wellnesscentrum] en hetgeen zij gedurende het WOD-traject inmiddels heeft verteld over drugshandel en bezittingen van haar broers en grote investeringen door hen in haar bedrijf. Het oordeel van de rechtbank aangaande verweer II Volgens de rechtbank rechtvaardigt de ernst van de verdenking, die in het start-proces-verbaal van 29 januari 2014 is toegelicht, de inzet van de bevelen tot stelselmatige informatie-inwinning. [verdachte] wordt in verband gebracht met grootschalige (soft)drugshandel, deelname aan een criminele organisatie en witwassen. Dit zijn ernstige vormen van criminaliteit, waardoor het opsporingsmiddel van artikel 126j Sv in principe in proportionele verhouding staat tot het doel. Voor de stelselmatige informatie-inwinning is gebruik gemaakt van een WOD-traject (werken onder dekmantel). Dat betekent dat opsporingsambtenaren op zodanige wijze aanwezig waren in de omgeving van [zus] , dat zij contact met hen onderhield zonder dat zij wist dat zij met opsporingsambtenaren te maken had. Dit gaat verder dan alleen waarnemen of luisteren. Er kan dan sprake zijn van een inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van degene van wie informatie wordt ingewonnen. Bij een WOD-traject als het onderhavige geldt dan dat dit getoetst moet worden aan de beginselen van proportionaliteit en subsidiariteit. Uit het dossier blijkt dat in het onderzoek Transit het opsporingsmiddel opnemen telecommunicatie al jegens verdachte en de medeverdachten was ingezet. Dit had niet tot het gewenste resultaat geleid en er was gebleken dat [verdachte] niet van een eigen telefoon gebruik maakte. Gezien deze omstandigheden is begrijpelijk dat dat het Openbaar Ministerie gekozen heeft voor het (tevens) inzetten van een ander opsporingsmiddel. Met name bij een witwasverdenking zijn opsporingsmethodes zoals een tap, baken of observatie over het algemeen minder geschikt om de informatie waar een verdenking op stoelt te verifiëren of falsificeren. Het aangaan van gesprekken is daarvoor wel een doelmatig en in dit geval - gezien de ernst van de verdenking - ook een proportioneel middel. Er is met de WOD-inzet weliswaar een inbreuk gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van [zus] maar die is, gezien de beperkte duur en intensiteit naar het oordeel van de rechtbank afgezet tegen de ernst van de verdenkingen- wel proportioneel geweest. De beginselen van proportionaliteit en subsidiariteit zijn dan ook niet geschonden met de afgifte van de bevelen tot stelselmatige informatie-inwinning en het toepassen van werken onder dekmantel. De rechtbank stelt -op basis van het voorgaande- vast dat het redelijk vermoeden van schuld al voor de inzet van het WOD-traject heeft bestaan. Deze verdenking is na het WOD-traject er alleen maar steviger en specifieker op geworden. Het WOD-traject is transparant en volledig gedocumenteerd. Van alle contactmomenten zijn gespreksverslagen gemaakt en informatie inwinnende verbalisanten hebben voortdurend overleg gepleegd met hun begeleiding. Volgens [zus] , het subject in het WOD-traject, heeft [verdachte] zich beziggehouden met de handel in hasj en hennep, waarbij een groot vermogen is opgebouwd. Hiermee wordt het redelijk vermoeden van schuld gespecificeerd. Ook de stelling van de verdediging dat het bij het onderzoek naar een door [zus] genoemde woning misgaat, faalt. De politie heeft niet alleen op basis van Google Maps een inschatting gemaakt over mogelijke witwasobjecten, maar daarbij ook de heel specifieke verklaring van [zus] meegenomen over de situatie ter plaatse. Volgens haar informatie ligt het pand in de [wijk] in [plaats 1] met een woonoppervlakte van 600 m2 met bomen rondom. Het pand wordt verbouwd en is voorzien van veel glas, een inpandig zwembad, een bioscoop, een badkamer vol goud en een sauna met een wellness ruimte. Na het onderzoek in Google Maps is op basis van verder onderzoek, onder meer in het Kadaster en de politiesystemen, en op basis van plaatselijke bekendheid van de verbalisant tot de verdenking ten aanzien van [adres 1] in [plaats 1] gekomen. Dit redelijk vermoeden van schuld heeft geresulteerd in verder onderzoek naar deze woning. Conclusie De rechtbank concludeert, op basis van het vooroverwogene, dat, anders dan gesteld, geen ernstige inbreuk is gemaakt op de beginselen van een behoorlijke procesorde, en aldus niet doelbewust of met grove veronachtzaming de belangen van [verdachte] aan diens recht op een eerlijke behandeling van zijn zaak tekort is gedaan. Er is geen sprake van dubbele vervolging. Bij afgifte van de bevelen tot stelselmatige informatie-inwinning en de inzet van het WOD-traject zijn de beginselen van proportionaliteit en subsidiariteit geëerbiedigd. Op basis van een redelijk vermoeden van schuld is het opsporingsonderzoek opgestart en voortgezet. Er heeft geen vormverzuim plaatsgevonden, noch is een schending van het EVRM aan de orde. Het tweede verweer van de verdediging wordt verworpen. Er is op basis daarvan geen grond voor niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie, noch voor bewijsuitsluiting. Tenlastelegging met betrekking tot de drugsfeiten De rechtbank heeft bij het bezien van de tenlastelegging in samenhang met het dossier geconstateerd dat er, gezien de genoemde data en pleegplaatsen, sprake kan zijn van een dubbele vervolging. Het feit tenlastegelegd onder 2 is ook een onderdeel van wat ten laste is gelegd onder feit 1 (impliciet) subsidiair. De rechtbank leidt uit de redactie van de tenlastelegging -in samenhang bezien met het onderliggende dossier- af dat de tenlastelegger bewust feit 2 apart op de tenlastelegging heeft vermeld, aangezien de verdenking onder 1 een meer algemene formulering heeft en het onder 1 (impliciet) subsidiair tenlastegelegde als een vangnet voor een eventuele vrijspraak van het primaire feit lijkt te zijn bedoeld. Om die reden heeft de rechtbank eerst feit 2 beoordeeld en daarna de ontvankelijkheid voor feit 1 (primair respectievelijk impliciet subsidiair). Zij is daarbij tot de slotsom gekomen dat sprake is van een partiële niet-ontvankelijkheid van de officieren van justitie voor het bereiden, bewerken, verwerken althans aanwezig hebben van hasj op 9 juni 2015 te [plaats 1] . De officieren van justitie zijn voor het overige ontvankelijk in de vervolging. 3.4 Voortzetting vervolging Er is geen reden voor schorsing van de vervolging. 4De beoordeling van het bewijs 4.1 Het standpunt van de officieren van justitie De officieren van justitie achten wettig en overtuigend bewezen dat [verdachte] heeft gehandeld in verdovende middelen en aan een criminele organisatie heeft deelgenomen. Hij is meermalen bij de growshops gezien, waar de handel heeft plaatsgevonden. In tapgesprekken wordt de voornaam van [verdachte] genoemd in relatie tot hennep gerelateerde zaken, dat wordt aangeduid door anderen als ‘zijn werk’ en ‘de zaak’. Ook dichten getuigen hem een belangrijke rol toe in deze criminele wereld. [verdachte] wordt door het Openbaar Ministerie tevens verantwoordelijk gehouden voor het bezit van 1.176 gram hasj, aangetroffen in een schuur, behorende bij de woning waar hij destijds heeft verbleven. Tot slot is in voldoende mate komen vast te staan dat [verdachte] als medepleger schuldig is aan het gewoontewitwassen. Dit heeft betrekking op de woning aan [adres 1] , de daarvoor bestemde aankoopsom en contant geld voor een verbouwing aldaar. Voor het volledige standpunt verwijst de rechtbank naar het als bijlage aan het vonnis gehechte requisitoir. 4.2 Het standpunt van de verdediging De verdediging is van mening dat de rechtbank niet tot een bewezenverklaring kan komen en tot integrale vrijspraak moet concluderen. Ten aanzien van feit 1 is bepleit dat uit de tapgesprekken niet valt af te leiden dat er over de tenlastegelegde strafbare gedragingen wordt gesproken. De betrokkenheid van [verdachte] volgt daar in ieder geval niet uit. [verdachte] is niet, of nauwelijks, te koppelen aan de locaties waar de strafbare feiten zich zouden hebben voorgedaan. De observaties hebben niet tot de ontdekking van strafbare feiten geleid. De verklaringen van [zus] en van [medeverdachte 3] zijn niet voldoende onderscheidend en redengevend voor bewijs van feit 1. Voor wat betreft feit 2 is bepleit dat de hasj in het schuurtje van de woning aan [adres 2] niet van [verdachte] is. Hij heeft geen wetenschap en geen beschikkingsmacht hierover uitgeoefend. Voor het onder feit 3 tenlastegelegde is betoogd dat niet is voldaan aan de juridische vereisten om tot wettig en overtuigend bewijs te komen voor deelname aan een criminele organisatie. Er is geen duurzaam en gestructureerd samenwerkingsverband, waarvan [verdachte] een onderdeel is. Het oogmerk, tot het plegen van (Opiumwet)misdrijven, is eveneens niet bewijsbaar. Ten aanzien van parketnummer 02-665633-17 is naar voren gebracht dat beoordeling van het witwassen moet plaatsvinden aan de hand van het in de jurisprudentie ontwikkelde stappenplan. Op alle onderdelen van dit tenlastegelegde feit kan geen gerechtvaardigd witwasvermoeden worden aangenomen. Omdat dit vermoeden telkens ontbreekt, is het (gewoonte)witwassen niet te bewijzen. Voor het volledige standpunt verwijst de rechtbank naar het als bijlage aan het vonnis gehechte pleidooi. 4.3 Het oordeel van de rechtbank 4.3.1 De bewijsmiddelen De bewijsmiddelen zijn in Bijlage II aan dit vonnis gehecht. 4.3.2 Inleiding Naar aanleiding van TCI-informatie over de [broers] en hun neef [medeverdachte 2] , inhoudende dat er vanuit growshops in [plaats 2] en een [growshop 1] in [plaats 1] grootschalige handel in verdovende middelen zou plaatsvinden, is op 17 december 2013 door het Openbaar Ministerie een onderzoek gestart onder de naam Biedenkopf . Gedurende het onderzoek kwamen meer verdachten in beeld. In dit onderzoek zijn verschillende bijzondere opsporingsbevoegdheden toegepast. Zo werd in de loop van het onderzoek van meerdere verdachten de telefoon afgeluisterd, vond er een pseudokoop plaats op 2 juni 2015 en vond er stelselmatige observatie plaats door middel van camera’s en bakens. Op 9 juni 2015 hebben er doorzoekingen plaats gevonden in de growshops en in de woningen van verdachten. Daarbij werden op diverse locaties onder meer softdrugs, wapens, geldbedragen, geldtelmachines en PGP-telefoons aangetroffen. Ook werden in de growshops scanners aangetroffen die waarschuwen voor de aanwezigheid van hulpdiensten zoals de politie. De rechtbank zal hieronder eerst de betrokkenheid van [verdachte] bij het bezit van een hoeveelheid hasj op 9 juni 2015 (feit 2), de handel in verdovende middelen (feit 1) en de criminele organisatie (feit 3) bespreken, ten laste gelegd onder parketnummer 0282013614. Daarna bespreekt de rechtbank de witwasverdenking ten laste gelegd onder parketnummer 02665633-17. 4.3.3 De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs 4.3.3.1 Parketnummer 02-820136-14 Inleidende overweging Hieronder zullen eerst de (drugs)feiten met voornoemd parketnummer worden besproken 4.3.3.2 Feit 2 – bezit hasj op 9 juni 2015 Uit de bewijsmiddelen volgt dat op 9 juni 2015 in een schuurtje bij de woning aan [adres 2] te [plaats 1] ruim een kilogram hasj is aangetroffen. Door de politie werd in een aanvullend proces-verbaal vastgesteld dat het ging om in totaal 1.176 gram. De hasj is in beslag genomen en getest. De MMC-test reageerde positief op THC. De rechtbank stelt voorop dat voor het ‘aanwezig hebben’ van drugs als bedoeld in artikel 3 onder C van de Opiumwet is vereist dat de verdachte wetenschap heeft van de aanwezigheid van deze goederen, én dat deze goederen zich binnen zijn machtssfeer bevinden. Niet doorslaggevend is aan wie de hasj toebehoort. Er hoeft ook geen sprake te zijn van enige beschikkings- of beheersbevoegdheid. De rechtbank stelt op basis van het dossier vast dat [verdachte] samen met zijn gezin verbleef in de woning aan [adres 2] te [plaats 1] . [verdachte] is daar tijdens observaties meermalen gezien, zijn auto stond regelmatig voor de woning geparkeerd en gezinsleden van [verdachte] benoemden de woning aan [adres 2] te [plaats 1] als hun thuis in tapgesprekken. De rechtbank ziet in het dossier geen enkel aanknopingspunt om aan te nemen dat de woning door andere personen, zoals [naam 1] of [naam 2] die op het adres stonden ingeschreven, werd bewoond. Bovendien blijkt uit het dossier dat veel verdachten in het onderzoek verbleven op andere adressen dan waar zij stonden ingeschreven. Als uitgangspunt geldt dan dat [verdachte] als bewoner van de woning geacht moet worden wetenschap te hebben van de aanwezigheid van de verdovende middelen en daarvoor verantwoordelijk te zijn. Dit uitgangspunt kan worden verlaten als uit het dossier of uit de verklaring van verdachte een ander mogelijk scenario naar voren komt. Dat is in deze zaak niet het geval. [verdachte] heeft geen verklaring afgelegd over de aangetroffen hasj. De partner van [verdachte] , [naam 3] , heeft bij de politie verklaard dat ze niets af weet van de aangetroffen hasj. Wanneer de verbalisanten haar vragen of de hasj eigendom is van [verdachte] beroept [naam 3] zich op haar zwijgrecht. In de woning aan [adres 2] te [plaats 1] werd naast de hasj ook een geldtelmachine en een aanzienlijk contant geldbedrag aangetroffen. Dit terwijl uit onderzoek van de Belastingdienst blijkt dat [verdachte] geen legaal inkomen had. Deze aangetroffen goederen duiden erop dat [verdachte] zich zeer waarschijnlijk bezig hield met strafbare feiten met betrekking tot verdovende middelen. De aangetroffen hasj past in dit beeld. Het dossier bevat geen enkele aanwijzing dat de partner van [verdachte] zich bezighield met dergelijke strafbare feiten. Al het voorgaande, in onderling verband en samenhang bezien, leidt de rechtbank tot het oordeel dat het niet anders kan zijn dan dat de aangetroffen 1.176 gram hasj van [verdachte] was en dat hij dus wetenschap had van en beschikkingsmacht had over deze hasj. De rechtbank acht niet wettig en overtuigend bewezen dat [verdachte] het feit in nauwe en bewuste samenwerking met anderen heeft gepleegd, nu dit uit het dossier verder niet blijkt. De rechtbank zal [verdachte] daarom ten aanzien van dat onderdeel van de tenlastelegging vrijspreken. Conclusie De rechtbank acht op grond van de hiervoor genoemde bewijsmiddelen wettig en overtuigend bewezen dat [verdachte] zich op 9 juni 2015 schuldig heeft gemaakt aan het opzettelijk aanwezig hebben van 1.176 gram hasj. 4.3.3.3 Feit 1 – handel verdovende middelen De rechtbank verwijst allereerst naar hetgeen is overwogen onder 3 omtrent de partiële niet-ontvankelijkheid van de officieren van justitie voor het onder 1 ten laste gelegde waar het betreft het bereiden, bewerken, verwerken althans aanwezig hebben van hasj op 9 juni 2015 te [plaats 1] . Gelet op het onder 2 bewezenverklaarde feit, stelt de rechtbank vast dat [verdachte] in ieder geval op 9 juni 2015 een handelshoeveelheid hasj aanwezig heeft gehad. Daarnaast is hij meermaals gezien in de growshops in [plaats 2] , waar handel in hennep en hasj plaatsvond. Hoewel het dossier bewijs bevat dat er gedurende de ten laste gelegde periode in die growshops op grote schaal handel in softdrugs heeft plaatsgevonden, zijn er onvoldoende concrete bewijzen voor directe betrokkenheid van [verdachte] in die periode bij deze handel – de verkoop, aflevering of het vervoer – van verdovende middelen, zoals onder 1 ten laste gelegd. Uit de tapgesprekken valt weliswaar af te leiden dat hij regelmatig in de growshops was, maar van de verwijzingen naar ‘ [verdachte] ’ of ‘ [bijnaam 1] ’, die in relatie met drugs te brengen zijn, is met onvoldoende zekerheid vast te stellen dat het gaat om [verdachte] . Mede gelet daarop is er onvoldoende bewijs, ondanks de aanwezigheid van de grote hoeveelheid hasj in zijn woning, dat hij betrokken is geweest bij concrete handelstransacties. De rechtbank is daarom van oordeel dat [verdachte] vrijgesproken moet worden voor het resterende deel van de onder 1 tenlastegelegde Opiumwetfeiten. 4.3.3.4 Feit 3 – criminele organisatie [verdachte] wordt onder feit 3 verweten dat hij heeft deelgenomen aan een criminele organisatie, die tot oogmerk had het plegen van misdrijven, in die zin dat de organisatie zich bezig hield met de handel in hennep en hasj en de vanaf 1 maart 2015 strafbare voorbereidingshandelingen hiertoe. Om tot een bewezenverklaring te kunnen komen van artikel 11b van de Opiumwet dient er sprake te zijn van deelname aan een gestructureerd samenwerkingsverband met een zekere duurzaamheid en structuur, tussen [verdachte] en ten minste één andere persoon, dat tot oogmerk heeft het plegen van misdrijven. Duurzaamheid en structuur zijn communicerende vaten. Dit wil zeggen dat een los verband van reeds lang met elkaar samenwerkende personen die telkens hetzelfde type misdrijven plegen een organisatie kan zijn, net als een zeer gestructureerde maar relatief kort geleden gevormde groep van personen die het plegen van uiteenlopende misdrijven tot doel hebben. Zoals hiervoor is overwogen, is [verdachte] in de tenlastegelegde periode gezien bij de [growshop 2] en [growshop 3] in [plaats 2] . Uit het dossier blijkt verder dat hij gebruik maakte van de telefoons van medeverdachten. Zijn partner en dochter belden verschillende keren naar [medeverdachte 2] of [medeverdachte 4] wanneer zij [verdachte] wilden spreken. [verdachte] belde zelf onder andere met de telefoon van [medeverdachte 5] naar zijn partner en ook door [naam 4] werd via [medeverdachte 4] contact opgenomen met [verdachte] . Daarnaast werden er tijdens de doorzoeking van de woning aan [adres 2] te [plaats 1] , waarvan de rechtbank heeft geconstateerd dat [verdachte] daar met zijn gezin verbleef, een geldtelmachine, ruim een kilo hasj, € 4.850,00 aan contant geld en 28 PGP-telefoons aangetroffen, terwijl uit het dossier blijkt dat aan drugsklanten PGP-telefoons werden meegegeven en medeverdachten beschikten over een PGP-telefoon. Dat [verdachte] zelf een PGP-telefoon in gebruik had, volgt uit de verklaring van [medeverdachte 3] . [medeverdachte 3] verklaarde voorts dat hij contant geld voor de verbouwing van de woning aan [adres 1] te [plaats 1] moest ophalen bij [verdachte] in de growshops. Van een legaal inkomen van [verdachte] is niet gebleken. De rechtbank constateert dat het dossier sterke aanwijzingen bevat voor de deelname van [verdachte] aan de criminele organisatie die zijn medeverdachten hebben gevormd. Echter, anders dan de hiervoor genoemde, op zichzelf belastende omstandigheden, bevat het dossier onvoldoende direct bewijs dat [verdachte] een intellectuele of materiële bijdrage van enig gewicht in deze organisatie had. Het gebrek aan concrete aanwijzingen voor deelnemingshandelingen, maakt dat niet wettig en overtuigend kan worden bewezen dat [verdachte] in de ten laste gelegde pleegperiode is aan te merken als deelnemer aan de criminele organisatie die zijn medeverdachten vormden. [verdachte] wordt daarom vrijgesproken. Conclusie De rechtbank acht het onder 3 tenlastegelegde niet wettig en overtuigend bewezen, zodat [verdachte] hiervan moet worden vrijgesproken. 4.3.3.5 Parketnummer 02-665633-17 Inleidende overweging De rechtbank zal met betrekking tot de verdenking aangaande het witwassen eerst aandacht besteden aan de feiten en omstandigheden die in dit zaaksdossier een rol spelen in paragraaf 4.3.3.6. De rechtbank zal in paragraaf 4.3.3.7 het juridisch kader benoemen. In de daaropvolgende paragraaf zal worden beoordeeld of het witwassen bewezenverklaard kan worden. 4.3.3.6 Feiten en omstandigheden De aanleiding De aanleiding voor het onderzoek naar witwassen ten aanzien van de woning aan [adres 1] en de aankoopgelden en de verbouwingskosten daarvan, is dat op grond van het bevel tot stelselmatige informatie-inwinning, door opsporingsambtenaren van de unit Werken Onder Dekmantel, contact is gelegd met [zus] . [zus] is de zus van de in het onderzoek Biedenkopf betrokken personen [verdachte] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 6] . [zus] heeft in 2014 tijdens de gesprekken die zijn gevoerd onder meer aangegeven dat [medeverdachte 1] en [verdachte] tien jaar lang in de hasjhandel hebben geopereerd. De hasj is in Marokko opgehaald, waarna het naar Frankrijk en Nederland is getransporteerd en vervolgens over coffeeshops is verdeeld. [zus] heeft verder aangegeven dat haar jongste broer, [verdachte] , in [plaats 1] woonachtig is en getrouwd is met een Colombiaanse vrouw genaamd [naam 3] (de rechtbank begrijpt: [naam 3] ). [zus] heeft een goede verstandhouding met [naam 3] . [verdachte] zou hebben gezegd dat [zus] bij hem kan wonen, omdat hij een nieuwe woning heeft die hij op korte termijn zal betrekken. (In een telefoongesprek op 28 januari 2015 zegt [naam 3] dat ze voornemens zijn om te verhuizen.) Volgens [zus] is het pand gelegen in een buitengebied van [plaats 1] en betreft het 600 vierkante meter aan woonoppervlakte, met daaromheen nog een groot stuk grond. [zus] heeft verder gezegd dat het pand verbouwd wordt en er veel glas in is verwerkt. Het pand is voorzien van een inpandig zwembad, een bioscoop, een badkamer vol goud en een sauna. De politie heeft via verder onderzoek kunnen achterhalen dat het omschreven pand is gelegen aan [adres 1] in [plaats 1] . Volgens de GBA stond er ten tijde van het onderzoek niemand ingeschreven op dit adres. Op basis van informatie van het kadaster is naar voren gekomen dat het pand sinds 24 augustus 2012 op naam staat van [medeverdachte 8] . Uit de GBA blijkt echter dat [medeverdachte 8] , van 15 oktober 2011 tot 22 november 2012, ingeschreven heeft gestaan op een ander adres in [plaats 3] , waarna zij geëmigreerd is naar het buitenland. Onderlinge relaties en financiële omstandigheden [medeverdachte 8] is in december 2012 getrouwd met [naam 6] en zij wonen sindsdien in Zuid-Amerika. Uit de GBA blijkt dat [medeverdachte 8] de moeder is van [naam 3] . Deze moeder-dochterrelatie wordt door tapgesprekken onderschreven. Uit die tapgesprekken en de stelselmatig ingewonnen informatie is verder gebleken dat [verdachte] en [naam 3] een relatie hebben, zij samen kinderen onderhouden en op hetzelfde adres verblijven. [medeverdachte 8] en [naam 6] kunnen daarom als de schoonouders van [verdachte] worden beschouwd. De bankrekeningen van [medeverdachte 8] en haar partner zijn onderzocht. Er zijn geen (terug)betalingen te relateren aan [adres 1] in [plaats 1] . De legale inkomsten van [medeverdachte 8] , tussen 2012 en 2015, bestaan uit een uitkering vermeerderd met zorg- en huurtoeslag. [naam 6] verdient in die jaren een modaal tot beneden modaal inkomen. Bij de Belastingdienst is geen groot vermogen van beide echtelieden bekend. [naam 3] heeft tot 15 april 2010 in de schuldsanering gezeten. In de jaren 2010-2014 heeft zij geen andere inkomsten dan huur-, kinder- en zorgtoeslag. Bij de Belastingdienst in Nederland zijn geen inkomsten of werkzaamheden van [verdachte] bekend geworden. Hij bezit geen onroerend goed en heeft geen Nederlandse bankrekeningen op naam staan. De aankoop van het onroerend goed aan [adres 1] in [plaats 1] Het pand met aanbehoren aan [adres 1] in [plaats 1] is vanaf 26 juni 2011, voor een vraagprijs van € 795.000, te koop aangeboden door [makelaar] makelaars te [plaats 4] . In eerste instantie is er tussen de verkoper en [naam 6] overeenstemming bereikt over de aankoop, maar is nog niet duidelijk geweest op wiens naam het pand moet komen te staan: hetzij op eigen naam van [naam 6] , danwel op naam van zijn dochter danwel op naam van zijn schoonzoon. [naam 6] heeft zelf alleen zonen. Zijn vrouw [medeverdachte 8] heeft wel dochters waaronder [naam 3] waarvan [verdachte] , zoals eerder al aangegeven, de partner is. [naam 6] heeft uiteindelijk aan de makelaar aangegeven dat niet hij maar zijn schoonzoon het pand zou gaan kopen. Tussen 23 december 2011 tot en met 28 februari 2012 heeft de makelaar vervolgens contact gehad met [naam 7] . Hij heeft uit naam van [B.V.] voormeld pand gekocht. Vervolgens heeft [naam 8] zich bij de makelaar gemeld als contactpersoon en bemiddelaar namens [naam 7] . Hij heeft gecorrespondeerd over de levering, de waarborgsom en de koopakte is naar zijn e-mailadres verstuurd. [B.V.] heeft op 23 augustus 2012 afstand gedaan van het recht op levering. Op diezelfde dag heeft de levering, middels een cessie, plaatsgevonden aan [medeverdachte 8] . De financiering van het onroerend goed aan [adres 1] in [plaats 1] De aankoop van [adres 1] in [plaats 1] , zowel door [B.V.] als door [medeverdachte 8] , is verlopen via Van den [notaris] in [plaats 5] . Bij de aankoop van het onroerend goed door [medeverdachte 8] is opnieuw [naam 8] verschenen. Hij heeft [medeverdachte 8] vergezeld en zich bij de notaris als haar adviseur voorgesteld. Het aankoopbedrag bedraagt in totaal € 718.088,78,-. Een bedrag van € 188,79 is contant aan de notaris betaald. Een totaalbedrag van € 717.900,- is in vier termijnen overgeschreven (op 4 juni, 20 juni, 11 juli en 23 augustus 2012) op de derdengeldrekening van de notaris. Bij de transacties is (vertaald naar het Nederlands) vermeld: goudhandel (tweemaal); lening en juridische kosten (eenmaal) en transactie Fac Ma 78/2012 van 2-7-2012 (eenmaal). Geen van de vier betalingskenmerken is in verband te brengen met een lening voor dit vastgoed. De betalingen zijn afkomstig van buitenlandse bedrijven, uit Marokko en de Verenigde Arabische Emiraten, die handelen in goud en sieraden. De bedrijven staan op naam van [getuige 1] . Er wordt geen hypotheekrecht gevestigd op het pand. Uit gegevens van de notaris blijkt dat er onder de betalingen een leningsovereenkomst ligt. Deze leenovereenkomst is op 21 mei 2012 afgesloten, waarbij drie andere ondernemingen, gevestigd in de Verenigde Arabische Emiraten, overeenkomen geld te verstrekken aan [medeverdachte 8] . Deze