ECLI:NL:RVS:2002:AE8254

200102319/

1. Datum uitspraak: 2 oktober 2002 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen:
2. [appellant], wonend te [woonplaats],
3. [appellante], [appellanten], gevestigd en wonend te [plaats],
4. de vereniging "Vereniging Watersnood Herten", gevestigd te Herten, en 40 anderen,
5. [appellanten], wonend te [woonplaats], appellanten, en gedeputeerde staten van Limburg, verweerders.
6. Procesverloop Bij besluit van 24 augustus 2000 heeft de gemeenteraad van Roermond, op voorstel van burgemeester en wethouders van 18 augustus 2000, vastgesteld het bestemmingsplan "Oolder Veste". Het besluit van de gemeenteraad en het voorstel van burgemeester en wethouders zijn aan deze uitspraak gehecht. Verweerders hebben bij hun besluit van 27 maart 2001, kenmerk 2001/16460M, beslist over de goedkeuring van het bestemmingsplan. Het besluit van verweerders is aangehecht. Tegen dit besluit hebben appellant sub 1 bij brief van 8 mei 2001, bij de Raad van State ingekomen op 10 mei 2001, appellanten sub 2 bij brief van 18 mei 2001, bij de Raad van State ingekomen op 22 mei 2001, appellanten sub 3 bij brief van 21 mei 2001, bij de Raad van State ingekomen op 22 mei 2001, en appellanten sub 4 bij brief van 22 mei 2001, bij de Raad van State ingekomen op 22 mei 2001, beroep ingesteld. Appellanten sub 2 hebben hun beroep aangevuld bij brief van 9 juli
7. Appellanten sub 3 hebben hun beroep aangevuld bij brief van 25 juni
8. Appellanten sub 4 hebben hun beroep aangevuld bij brief van 25 juli
9. Deze brieven zijn aangehecht. Bij brief van 26 september 2001 hebben verweerders een verweerschrift ingediend. De Stichting Advisering Bestuursrechtspraak voor Milieu en Ruimtelijke Ordening heeft een deskundigenbericht uitgebracht, gedateerd 25 april
10. Partijen zijn in de gelegenheid gesteld daarop te reageren. Na afloop van het vooronderzoek zijn nadere stukken ontvangen van appellanten sub 3, verweerders en Oolder Veste B.V. Deze zijn aan de andere partijen toegezonden. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 3 september 2002, waar appellanten sub 1 en 3, vertegenwoordigd door mr. P.J.G. Goumans, advocaat te Roermond, appellanten sub 2, vertegenwoordigd door mr. H.J.J.M. van der Bruggen, advocaat te Roermond, appellanten sub 4 in persoon, en verweerders, vertegenwoordigd door mr. drs. W.H.M. Daemen, ambtenaar van de provincie, zijn verschenen. Voorts zijn de gemeenteraad van Roermond, vertegenwoordigd door mr. N.S.J. Koeman, advocaat te Amsterdam, J.F.B. van Rey, wethouder van de gemeente, M.W.J.H. de Bock en M.P.A.H.M. van Vught, ambtenaren van de gemeente, en Oolderveste B.V., vertegenwoordigd door mr. H.H.B. Lamers, advocaat te Maastricht, daar gehoord.
11. Overwegingen 2.
12. Op 3 april 2000 zijn in werking getreden de Wet tot wijziging van de Wet op de Ruimtelijke Ordening van 1 juli 1999 (Stb. 302) en het Besluit tot wijziging van het Besluit op de ruimtelijke ordening 1985 van 15 oktober 1999 (Stb. 447). Uit artikel VI, tweede lid, van genoemde wet volgt dat dit geschil, nu het ontwerp van het plan ter inzage is gelegd vóór 3 april 2000, moet worden beoordeeld aan de hand van het vóór die datum geldende recht. 2.
13. De beroepsgrond van [appellant sub 1] gericht tegen de goedkeuring van de bestemming "Groengebied 1" voor het perceel kadastraal bekend, sectie B, nummer 1594, steunt niet op een bij verweerders ingebrachte bedenking. In het stelsel, neergelegd in artikel 28, zevende lid, gelezen in samenhang met artikel 27, eerste en tweede lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening, kan beroep slechts worden ingesteld tegen het goedkeuringsbesluit van gedeputeerde staten, voor zover dit beroep een grondslag heeft in een bij gedeputeerde staten ingebrachte bedenking. Dit is slechts anders voor zover het besluit van gedeputeerde staten strekt tot onthouding van goedkeuring, dan wel indien een belanghebbende aantoont dat hij redelijkerwijs niet in staat is geweest een bedenking in te brengen. Deze uitzonderingen doen zich hier niet voor. Het beroep van [appellant sub 1] is in zoverre niet-ontvankelijk. 2.
14. Het beroep van [appellanten sub 2] voor zover gericht tegen de goedkeuring van de bestemming "Woongebied 1" voor het perceel Bergstraat 7 en voor zover gericht tegen de goedkeuring van artikel 4, eerste lid, derde gedachtestreepje, en artikel 4, vierde lid, onder 3, steunt niet op een bij verweerders ingebrachte bedenking. Zoals in overweging 2.
15. is gesteld kan beroep slechts worden ingesteld tegen het goedkeuringsbesluit van gedeputeerde staten, voor zover dit beroep een grondslag heeft in een bij gedeputeerde staten ingebrachte bedenking. De in overweging 2.
16. genoemde uitzonderingen doen zich hier niet voor. Geen rechtvaardiging is gelegen in de omstandigheid dat voor het gebruik van het pand [locatie] weliswaar voor de vaststelling van het plan een vrijstelling als bedoeld in artikel 19 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening is aangevraagd, maar deze pas na de vaststelling van het plan is verleend. Het beroep van [appellanten sub 2] is in zoverre niet-ontvankelijk. 2.
17. Het plan heeft betrekking op een gebied gelegen tussen de kernen Ool, Herten en Merum. Het plan biedt het juridisch-planologische kader voor de realisering van een woonwijk voor ongeveer 875 woningen in het winterbed van de Maas en de aanleg van de tweede fase van de Structuurweg. Verweerders hebben bij hun besluit grotendeels goedkeuring verleend aan het plan. 2.
18. Aan de orde is een geschil inzake een besluit omtrent de goedkeuring van een bestemmingsplan. Ingevolge artikel 28, tweede lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening in samenhang met artikel 10:27 van de Algemene wet bestuursrecht rust op verweerders de taak om - in voorkomend geval mede op basis van de ingebrachte bedenkingen - te bezien of het plan niet in strijd is met een goede ruimtelijke ordening. Daarbij dienen zij rekening te houden met de aan de gemeenteraad toekomende vrijheid om bestemmingen aan te wijzen en voorschriften te geven die de raad uit een oogpunt van een goede ruimtelijke ordening nodig acht. Daarnaast hebben verweerders er op toe te zien dat het plan en de totstandkoming daarvan niet in strijd zijn met het recht. De Afdeling kan slechts tot vernietiging van het besluit omtrent goedkeuring van het plan overgaan, indien moet worden geoordeeld dat verweerders de aan hen toekomende beoordelingsmarges hebben overschreden, dan wel dat zij het recht anderszins onjuist hebben toegepast. 2.
19. [Appellanten sub 2], de Vereniging Watersnood Herten en veertig anderen (hierna: de Vereniging Watersnood Herten e.a.) en [appellanten sub 4] stellen dat verweerders na de hoorzitting nog overleg, anders dan bedoeld in artikel 10:30 van de Algemene wet bestuursrecht, hebben gevoerd met het gemeentebestuur. Zij vinden dat in strijd met het karakter van de hoorzitting en de goede procesorde aangezien zij niet in de gelegenheid zijn gesteld ter zake te reageren. 2.6.
20. Verweerders hebben gesteld dat zij na de hoorzitting nadere informatie hebben gevraagd aan het gemeentebestuur over met name de uitvoering van de waterhuishoudkundige werken. Bij brief van 28 februari 2001 heeft het gemeentebestuur de informatie overgelegd. Deze brief is niet aan de indieners van de bedenkingen voorgelegd. Verweerders zijn van mening dat deze informatie niet bepalend is geweest voor het bestreden besluit. 2.6.
21. De Afdeling overweegt dat appellanten door verweerders in de gelegenheid zijn gesteld tot het geven van een nadere mondelinge toelichting op de ingediende bedenkingen. De Wet op de Ruimtelijke Ordening bevat geen voorschriften omtrent het in de gelegenheid stellen een reactie te geven op het tussen verweerders en het gemeentebestuur gevoerde overleg. Ook overigens bestaat er geen wettelijke plicht voor verweerders om in voorkomend geval appellanten te horen. In verband met de door verweerders in acht te nemen zorgvuldigheid bij het voorbereiden van het besluit kan daartoe onder omstandigheden echter wel aanleiding bestaan. Niet gebleken is van omstandigheden waarin verweerders in dit geval aanleiding hadden moeten zien hiertoe over te gaan. De Afdeling neemt daarbij in aanmerking dat de gevraagde informatie niet bepalend is geweest voor de inhoud van het bestreden besluit. De beroepen zijn in zoverre ongegrond. 2.
22. [Appellanten sub 2], de Vereniging Watersnood Herten e.a. en [appellanten sub 4] stellen dat verweerders ten onrechte goedkeuring hebben verleend aan het plan. Zij betogen dat in het kader van de totstandkoming van het plan een milieu-effectrapport had moeten worden opgesteld. Appellanten stellen verder dat het plan, dat voorziet in woningbouw in het stroomvoerend en bergend winterbed van de Maas, in strijd is met het in de Beleidslijn Ruimte voor de Rivier verwoorde beleid. Zij bestrijden voorts de behoefte aan de in het plan opgenomen woningbouwmogelijkheden. Deze appellanten en [appellant sub 1] stellen dat de realisering van het plan leidt tot een onevenredige aantasting van de belangen van de bewoners van Herten, Ool en Merum. Zij vrezen kwel en wateroverlast in en in de directe omgeving van het plangebied. De onderzoeken die daarnaar zijn gedaan zijn volgens appellanten ontoereikend. Appellanten betogen voorts dat verweerders en het gemeentebestuur ten onrechte stellen dat de capaciteit voor de riolering en voor de opvang van de afgekoppelde hemelwaterafvoer juist gedimensioneerd zou zijn. Voorts wijzen zij op de aantasting van de landschappelijke openheid. 2.7.
23. Verweerders hebben in deze bezwaren van appellanten geen reden gezien het plan in strijd met het recht of een goede ruimtelijke ordening te achten en hebben het plan in zoverre goedgekeurd. Verweerders hebben overwogen dat voor de totstandkoming van het plan geen milieu-effectrapport hoeft te worden opgesteld, nu de door appellanten genoemde activiteiten, voor zover die al met het plan mogelijk worden gemaakt, niet m.e.r.-plichtig zijn gesteld. Voorts hebben zij overwogen dat bij de totstandkoming van de Beleidslijn Ruimte voor de Rivier tussen rijk en provincie afspraken zijn gemaakt over bepaalde reeds in een verre fase van voorbereiding verkerende projecten (zogenoemde "pijplijnprojecten"). Het plan "Herten-Maasdorp II", een voorloper van "Oolder Veste", is aangemerkt als pijplijnproject. De gemaakte afspraak houdt volgens verweerders in dat met het woningbouwproject kan worden ingestemd onder de voorwaarde dat een beschermingsniveau voor de nieuw te bouwen woningen van 1:1250 jaar zal worden gegarandeerd. Het project voldoet volgens verweerders aan deze voorwaarde. De omstandigheid dat de naam en de inrichting van het plan in de loop van de tijd enigszins zijn aangepast ten opzichte van het plan "Herten-Maasdorp II", betekent volgens verweerders niet dat het bestemmingsplan "Oolder Veste" niet onder de afspraken over de pijplijnprojecten zou vallen. Over de woningbehoefte hebben verweerders overwogen dat op basis van recente gegevens kan worden geconstateerd dat er voldoende behoefte is aan de in het plan voorziene grondgebonden en gestapelde woningen. Het belang van de woningbouw weegt naar de mening van verweerders op tegen het verdwijnen van de huidige openheid van het gebied. Voorts hebben verweerders overwogen dat uit onderzoek blijkt dat het realiseren van het onderhavige woningbouwplan niet zal leiden tot een verslechtering van de (kwel)watersituatie bij de bestaande woningen. De door de gemeente te treffen maatregelen hebben verweerders voldoende geacht. Voorts zijn verweerders van mening dat de onderzoeken representatief zijn. 2.7.
24. Op het moment waarop het bestemmingsplan is vastgesteld was het Besluit milieu-effectrapportage 1994, zoals gewijzigd bij Besluit van 7 mei 1999, Stb. 224 (hierna: het Besluit) van kracht. Ingevolge artikel 7.2, eerste lid, van de Wet milieubeheer, in samenhang met artikel 2 van het Besluit en bijlage-onderdeel C, onder 11.1 van het Besluit, voor zover hier van belang, moet een milieu-effectrapport worden gemaakt ten aanzien van de vaststelling van een ruimtelijk plan dat als eerste in de mogelijkheid van woningbouw voorziet, in gevallen waarin de activiteit betrekking heeft op een aaneengesloten gebied van 2000 of meer woningen, buiten de bebouwde kom. Het bestemmingsplan "Oolder Veste" voorziet in de bouw van ongeveer 875 woningen. Voor een woningbouwlocatie van deze omvang geldt gezien het voorgaande niet de plicht een milieu-effectrapport op te stellen. De overige activiteiten die door appellanten worden genoemd: ontgrondingen, depotvorming, aanleg van primaire waterkeringen en ophoging met niet gevaarlijke afvalstoffen, zijn in bijlage-onderdeel C bij het Besluit onder bepaalde voorwaarden m.e.r.-plichtig. Het m.e.r.-plichtige besluit is voor deze activiteiten echter niet het eerste ruimtelijke plan dat in de mogelijkheid van die activiteiten voorziet, zodat het bestemmingsplan, voor zover dat al in deze activiteiten zou voorzien, niet kan worden aangemerkt als het m.e.r.-plichtige besluit. De Afdeling is gezien het vorenstaande van oordeel dat verweerders zich terecht op het standpunt hebben gesteld dat in het kader van de totstandkoming van het plan geen milieu-effectrapport hoefde te worden opgesteld. 2.7.
25. Op 19 april 1996 is een (eerste) versie van de Beleidslijn Ruimte voor de Rivier gepubliceerd (Stcr. 1996, 77). Op 12 mei 1997 is een (tweede) versie van de Beleidslijn Ruimte voor de Rivier gepubliceerd (Stcr. 1997, 87). In de beleidslijn is het rijksbeleid neergelegd dat als doelstelling heeft de Nederlandse rivieren meer ruimte te bieden, mens en dier duurzaam te beschermen tegen overstromingen die door hoogwater worden veroorzaakt en daardoor veroorzaakte materiële schade te beperken. De beleidslijn is van toepassing op alle nieuwe activiteiten (waaronder wijziging van bestaande activiteiten) in het winterbed van de grote rivieren, waaronder de Maas. Voor nieuwe niet-riviergebonden activiteiten geldt dat deze in principe niet worden toegestaan, tenzij op basis van voorafgaand onderzoek kan worden aangetoond dat sprake is van een zwaarwegend maatschappelijk belang én de activiteit niet redelijkerwijs buiten het winterbed gerealiseerd kan worden én de activiteit op de locatie geen feitelijke belemmering vormt om in de toekomst de afvoercapaciteit te vergroten. Nieuwe activiteiten die na deze afweging resteren, worden alleen toegestaan indien de situering en de uitvoering van de ingreep zodanig zijn dat de waterstandsverhoging en de belemmering voor de toekomstige verlaging zo gering mogelijk zijn én er duurzame compensatie van resterende waterstandsverhogende effecten plaatsvindt én een beschermingsniveau van 1:1250 jaar voor potentiële schadegevallen wordt verwezenlijkt. Blijkens de toelichting op de tabel op pagina 4 van de beleidslijn mag in het stroomvoerend winterbed niet worden gebouwd, met uitzondering van riviergebonden functies en uitbreiding van bestaande niet-riviergebonden functies onder voorwaarden. Hoofdstuk 5 van de beleidslijn geeft aan hoe moet worden omgegaan met (bouw)plannen die ten tijde van de inwerkingtreding van de beleidslijn in een meer of minder vergevorderd stadium van voorbereiding verkeren. Deze plannen moeten volgens de beleidslijn worden heroverwogen. Het uitgangspunt daarbij is “nee, tenzij”. Per plan zal een kritische beoordeling inclusief maatschappelijke gevolgen en kosten van alternatieven plaatsvinden, in onderling overleg tussen overheden. De rivierkundige onderbouwing vormt de basis voor de herbeoordeling. Ook de voorgeschiedenis en de juridische mogelijkheden om een voornemen nog te kunnen stopzetten worden bij de heroverweging betrokken. 2.7.3.
26. Provinciale staten van Limburg hebben het in de Beleidslijn verwoorde rijksbeleid overgenomen in het provinciale ruimtelijke beleid. Zij hebben daartoe op 19 september 1997 de circulaire Bouwen langs de Maas vastgesteld. 2.7.3.
27. Op 13 februari 1996 heeft tussen de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, de Minister van Verkeer en Waterstaat en gedeputeerde staten van Limburg bestuurlijk overleg plaatsgevonden in verband met het in de beleidslijn aangescherpte bouwbeleid voor het winterbed van de Maas. In dit bestuurlijk overleg is de toelaatbaarheid heroverwogen van plannen voor woningbouw en voor recreatiecomplexen die reeds in procedure waren. In dit overleg is daartoe een limitatieve lijst van bouwplannen in het Limburgse Maasdal aan de orde geweest, de zogenoemde "pijplijnplannen". Het plan "Herten-Maasdorp II" stond op deze lijst en is in het overleg aangemerkt als "pijplijnplan in discussie". De discussie had daarop betrekking dat nog onduidelijk was of de gemeente Roermond het plan financieel rond kon krijgen vanwege het vereiste beschermingsniveau van 1:
28. Bij brief van 31 oktober 1996 zijn de betrokken ministers, na het voorstel van de gemeente bij brief van 2 mei 1996, waarmee werd aangetoond dat kan worden voldaan aan het vereiste beschermingsniveau van 1:1250, akkoord gegaan met de te verwezenlijken woningbouwlocatie "Herten-Maasdorp II". 2.7.3.
29. Het betoog van appellanten dat een deel van het plangebied in het stroomvoerend winterbed ligt, waar op grond van de beleidslijn en de circulaire geen nieuwe niet-riviergebonden activiteiten mogen worden ontwikkeld, deelt de Afdeling niet. De Afdeling verwijst daarbij naar overweging 2.8.
30. in haar uitspraak van 10 oktober 2001, inzake 200005039/1 (aangehecht). Voorts overweegt zij dat ook uit het Koninklijk besluit van 6 maart 1998, Stb. 164, blijkt dat de voorziene woningbouwlocatie "Oolder Veste" niet in het stroomvoerend winterbed ligt. 2.7.3.
31. Zoals de Afdeling heeft overwogen in haar zojuist genoemde uitspraak van 10 oktober 2001, inzake 200005039/1, moeten het bestuurlijk overleg van 13 februari 1996 en de uiteindelijke goedkeuring door de desbetreffende ministers bij brief van 31 oktober 1996 van het plan "Herten-Maasdorp II" als zogenoemd "pijplijnplan", worden gezien als heroverweging in de zin van de beleidslijn. Niet gebleken is dat in het bestuurlijk overleg de rivierkundige onderbouwing niet de basis is geweest voor de heroverweging van het plan. Bij de heroverweging is voorts het in de beleidslijn neergelegde beleid het uitgangspunt geweest. Het standpunt van appellanten dat geen heroverweging op basis van de in de beleidslijn neergelegde uitgangspunten heeft plaatsgevonden, deelt de Afdeling dan ook niet. Verweerders hebben zich voorts terecht op het standpunt gesteld dat het plan "Oolder Veste" voor de toepassing van de beleidslijn kan worden aangemerkt als hetzelfde (pijplijn)plan als het plan "Herten-Maasdorp II". Zoals in de meergenoemde uitspraak van 10 oktober 2001 is overwogen is in dat kader van belang dat de contouren van het plan "Herten-Maasdorp II" overeenkomen met die van het plan "Oolder Veste", dat beide plannen in woningbouw voorzien en dat voor beide plannen geldt dat kan worden voldaan aan het vereiste beschermingsniveau van 1:
32. Anders dan appellanten betogen staan, zoals de Afdeling in meergenoemde uitspraak heeft overwogen, het sluiten van een privaatrechtelijke beëindigings- en vervolgens een nieuwe samenwerkingsovereenkomst ten aanzien van hetzelfde te ontwikkelen gebied voor woningbouw niet in de weg aan het overgaan van de in het bestuurlijke traject toegekende pijplijnstatus op het plan "Oolder Veste". Gelet op het vorenstaande hebben verweerders zich in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat het plan niet in strijd is met het in de Beleidslijn Ruimte voor de Rivier en de circulaire Bouwen langs de Maas verwoorde beleid. 2.7.
33. Verweerders hebben zich voorts naar het oordeel van de Afdeling in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat er in Roermond behoefte is aan de grondgebonden en gestapelde woningen waarin het plan voorziet. Verweerders hebben zich gebaseerd op een recente berekening van de woningbehoefte voor Roermond van 1535 woningen voor de periode 2001 tot
34. Rekening houdend met de restcapaciteit in andere plannen, resteert voor Oolder Veste een behoefte van 736 grondgebonden woningen. Hoewel dit aantal afwijkt van de in het plan opgenomen capaciteit van ongeveer 800 grondgebonden woningen is de Afdeling met verweerders van oordeel dat deze afwijking niet dusdanig groot is dat getwijfeld moet worden aan de behoefte van de realisering van de woningbouwlocatie Oolder Veste. Zoals uit het voorgaande blijkt hebben verweerders zich in het bestreden besluit niet gebaseerd op de uitkomsten van het woningmarktonderzoek dat in 1998 door Companen is uitgevoerd. Zij waren daartoe ook niet gehouden. De Afdeling gaat dan ook voorbij aan de kritische beschouwingen die de Vereniging Watersnood Herten e.a. over dit rapport ter zitting naar voren hebben gebracht. De realisering van het plan gaat ten koste van het bestaande grotendeels open agrarische gebied. Niet aannemelijk is gemaakt dat het gebied zodanig waardevol is dat bebouwing zal leiden tot een ernstige aantasting van landschappelijke waarden. Verweerders hebben dan ook bij de afweging van de belangen van appellanten bij het behoud van de huidige situatie tegen het woningbouwbelang, in redelijkheid een groter gewicht kunnen toekennen aan het woningbouwbelang. Ten aanzien van het betoog van appellanten dat verweerders zich ten onrechte hebben gebaseerd op de resultaten van de onderzoeken naar de gevolgen van de ophogingen in het plangebied voor de lager liggende bestaande bebouwing en dit aspect derhalve onvoldoende in hun afweging hebben betrokken, overweegt de Afdeling het volgende. Uit het deskundigenbericht van de Stichting Advisering Bestuursrechtspraak blijkt dat appellanten terecht enkele kanttekeningen bij de verschillende rapporten over de waterproblematiek hebben geplaatst. De berekeningsresultaten in de rapportages met betrekking tot het vereiste aanlegniveau en de dimensionering van het drainagestelsel en het waterafvoersysteem kunnen volgens het deskundigenbericht niet als onvoorwaardelijk worden beschouwd. Het gemeentebestuur hanteert deze resultaten ook niet als zodanig en heeft in het kader van de technische uitvoering van het plan nieuwe berekeningen laten uitvoeren. Uit deze berekeningen zou volgens het deskundigenbericht blijken dat bij de definitieve uitvoering van het plan, ter voorkoming van wateroverlast in het plangebied, delen van het plangebied verder opgehoogd zullen moeten worden dan waarvan aanvankelijk is uitgegaan. Verder is niet uitgesloten dat een drainagestelsel in het plangebied zal moeten worden aangelegd. Gelet op de maatregelen die in het kader van de uitvoering van het bestemmingsplan kunnen worden getroffen is volgens het deskundigenbericht in voldoende mate aangetoond dat eventuele wateroverlast in het plangebied kan worden voorkomen. Voorts wordt in het deskundigenbericht gesteld dat veranderingen in de grondwaterstand in de omgeving van het plangebied als gevolg van de realisering van het plan beperkt zullen zijn. De Afdeling ziet op grond van de stukken, noch naar aanleiding van het ter zitting gestelde, geen reden daarover anders te oordelen. Gelet hierop ziet zij evenmin aanleiding om te oordelen dat verweerders de in het geding zijnde belangen op een onevenwichtige wijze hebben afgewogen. Ten slotte overweegt de Afdeling dat het bezwaar over de capaciteit van de riolering geen betrekking heeft op het plan zelf maar op de uitvoering daarvan. Uitvoeringsaspecten kunnen in deze procedure niet aan de orde komen. Gezien het vorenstaande is de Afdeling van oordeel dat verweerders in deze bezwaren van appellanten in redelijkheid geen aanleiding hoefden te zien het plan in strijd met een goede ruimtelijke ordening te achten. 2.
35. [Appellanten sub 2], de Vereniging Watersnood Herten e.a. en [appellanten sub 4] zijn van mening dat verweerders geen goedkeuring konden verlenen aan het plan, nu de raad gekozen heeft voor een globaal eindplan. Een globaal eindplan tast naar hun mening de rechtszekerheid aan. [Appellanten sub 4] wijzen in dit kader specifiek op de huns inziens onduidelijke regeling voor de Kop van de Veste. Verder vinden appellanten de bestemming "Gemengde doeleinden" voor de Putkamp te globaal. In dit gebied zijn voorzieningen gevestigd die volgens appellanten van wezenlijk belang zijn voor Herten. 2.8.
36. De gemeenteraad heeft voor de nieuwe woningbouwlocaties de globale eindbestemmingen "Woongebied 2", "Woongebied 3" en "Woongebied 4" opgenomen. Voor het gebied Drusushoeve is de uit te werken bestemming "Woongebied 5" opgenomen. De gemeenteraad is van mening dat de planregeling de mogelijkheid biedt op een verantwoorde wijze flexibel met het plan om te gaan. De bestemming "Gemengde doeleinden" voor de Putkamp sluit naar de mening van de gemeenteraad aan bij de huidige functie van het gebied. Verweerders hebben ingestemd met het standpunt van de gemeenteraad. 2.8.
37. In beginsel behoort het tot de beleidsvrijheid van de gemeenteraad om de mate van gedetailleerdheid van een plan te bepalen. Het systeem van de Wet op de Ruimtelijke Ordening brengt mee dat in een bestemmingsplan globale bestemmingen kunnen worden opgenomen die al dan niet behoeven te worden uitgewerkt. Of een dergelijke bestemmingsregeling uit een oogpunt van rechtszekerheid aanvaardbaar is, dient per geval aan de hand van de zich voordoende feiten en omstandigheden te worden beoordeeld. In het eerste lid van de artikelen 5, 6 en 7 van de planvoorschriften zijn de functies beschreven die op gronden met de bestemmingen "Woongebied 2", "Woongebied 3" en "Woongebied 4" zijn toegestaan. Per bestemming is het toegestane aantal woningen en de toegestane oppervlakte voor andere functies bepaald. In de bouwvoorschriften in deze artikelen zijn onder meer bepalingen opgenomen ten aanzien van de in acht te nemen rooilijn, bouwhoogte, afstanden tussen gebouwen op aangrenzende percelen en bebouwingspercentage. Het door [appellanten sub 4] aangeduide gebied Kop van de Veste betreft het oostelijke deel van het plangebied met de bestemming "Woongebied 2". Op de plankaart zijn ter hoogte van dit gebied de aanduidingen "locatie bijzondere doeleinden" en "locatie gestapelde woningbouw" opgenomen. Ingevolge artikel 5, eerste lid, zesde gedachtestreepje, zijn de gronden met de bestemming "Woongebied 2" onder meer bestemd voor bijzondere doeleinden in de vorm van bebouwing en voorzieningen ten dienste van openbare, sociale, culturele, medische, onderwijs- en sportdoeleinden, ter plaatse van de aanduiding "locatie bijzondere doeleinden". Ingevolge artikel 5, derde lid, onder n, mag de bebouwing voor bijzondere doeleinden ten hoogste 4000 m2 bedragen en mag de bebouwing uit ten hoogste 4 bouwlagen bestaan. Ingevolge artikel 5, derde lid, onder g, mogen gestapelde woningen uitsluitend worden gebouwd ter plaatse van de aanduiding "locatie gestapelde woningen" tot ten hoogste het aantal woningen dat binnen deze aanduiding is ingeschreven. In dit geval betreft het 24 woningen. De hoogte van de gestapelde woningen mag ten hoogste 4 bouwlagen bedragen. Ingevolge artikel 9, eerste lid, zijn gronden aangewezen voor "Gemengde doeleinden" onder meer bestemd voor educatieve, gemeenschaps-, medische, culturele en sportieve doeleinden, met dien verstande dat hierbij horeca als ondergeschikte nevenfunctie is toegestaan. Het gebied binnen de op de plankaart aangegeven bebouwingsgrenzen mag voor ten hoogste 40% worden bebouwd. Op de gronden met deze bestemming staan een gemeenschapshuis, een sporthal, twee basisscholen en een kinderdagverblijf. Verder is een deel als parkeerterrein ingericht. In het deskundigenbericht van de Stichting Advisering Bestuursrechtspraak is gesteld dat het plan, gezien het bebouwingspercentage, nog voorziet in enige beperkte uitbreidingsmogelijkheden. Gezien de in het plan opgenomen voorschriften is de Afdeling van oordeel dat verweerders zich terecht op het standpunt hebben gesteld dat de bestemmingsregelingen niet zodanig globaal zijn dat deze uit een oogpunt van rechtszekerheid niet zouden kunnen worden aanvaard. 2.8.2.
38. Ingevolge artikel 11, eerste lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening, voor zover van belang, kan bij een bestemmingsplan worden bepaald dat burgemeester en wethouders volgens bij het plan te geven regelen het plan moeten uitwerken. Ingevolge artikel 13, tweede lid, van het Besluit op de ruimtelijke ordening 1985 (hierna: Bro 1985), geeft een bestemmingsplan dat op grond van artikel 11 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening geheel of gedeeltelijk moet worden uitgewerkt, op zodanige wijze de doelstellingen voor het uit te werken plan aan dat voldoende inzicht wordt verkregen in de hoofdlijnen van de toekomstige ontwikkeling van het plangebied. Ingevolge artikel 8, eerste lid, van de planvoorschriften zijn de gronden op de plankaart aangewezen voor "Woongebied 5" bestemd voor woondoeleinden, groendoeleinden met de daarbij behorende voorzieningen, waaronder speelvoorzieningen, water, verkeersdoeleinden en waterkeringsdoeleinden, ter plaatse waar de gronden samenvallen met de bestemming "Waterkeringsdoeleinden (dubbelbestemming)". In artikel 8, vierde lid, zijn de uitwerkingsregels opgenomen. Hierin is onder meer het toegestane aantal woningen