ECLI:NL:RVS:2005:AS3199

200402581/

1. Datum uitspraak: 19 januari 2005 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellanten], gevestigd respectievelijk wonend te [plaats], en het college van gedeputeerde staten van Noord-Brabant, verweerder.
2. Procesverloop Bij besluit van 8 juli 2003 heeft de gemeenteraad van ’s-Hertogenbosch, op voorstel van het college van burgemeester en wethouders van 3 juni 2003, het bestemmingsplan "Bedrijventerrein Kruisstraat II" vastgesteld. Verweerder heeft bij zijn besluit van 3 februari 2004, no. 930166, beslist over de goedkeuring van het bestemmingsplan. Tegen dit besluit hebben appellanten bij brief van 26 maart 2004, bij de Raad van State ingekomen op 29 maart 2004, beroep ingesteld. Bij brief van 3 juni 2004 heeft verweerder een verweerschrift ingediend. De Stichting Advisering Bestuursrechtspraak voor Milieu en Ruimtelijke Ordening heeft een deskundigenbericht uitgebracht, gedateerd 9 augustus
3. Partijen zijn in de gelegenheid gesteld daarop te reageren. Na afloop van het vooronderzoek zijn nadere stukken ontvangen van de gemeenteraad van ‘s-Hertogenbosch. Deze zijn aan de andere partijen toegezonden. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 28 september 2004, waar appellanten in persoon en bijgestaan door drs. H.E. Winkelman, gemachtigde, en verweerder, vertegenwoordigd door P.M.A. van Beek, ambtenaar van de provincie, zijn verschenen. Voorts is de gemeenteraad van ’s-Hertogenbosch, vertegenwoordigd door F.M.G.L. Libregts en H.J. Cooijmans, ambtenaren van de gemeente, als partij gehoord.
4. Overwegingen 2.
5. De ter zitting aangevoerde beroepsgrond van appellanten inzake de basiszoneringslijst is na afloop van de wettelijke beroepstermijn ingediend. Niet is gebleken van feiten of omstandigheden op grond waarvan redelijkerwijs geoordeeld zou moeten worden dat appellanten met het indienen van deze beroepsgrond na afloop van de wettelijke termijn niet in verzuim zijn geweest. Het beroep van appellanten is in zoverre dan ook niet-ontvankelijk. 2.
6. Aan de orde is een geschil inzake een besluit omtrent de goedkeuring van een bestemmingsplan. Ingevolge artikel 28, tweede lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening in samenhang met artikel 10:27 van de Algemene wet bestuursrecht rust op verweerder de taak om - in voorkomend geval mede op basis van de ingebrachte bedenkingen - te bezien of het plan niet in strijd is met een goede ruimtelijke ordening. Daarbij dient hij rekening te houden met de aan de gemeenteraad toekomende vrijheid om bestemmingen aan te wijzen en voorschriften te geven die de raad uit een oogpunt van een goede ruimtelijke ordening nodig acht. Daarnaast heeft verweerder er op toe te zien dat het plan en de totstandkoming daarvan niet in strijd zijn met het recht. De Afdeling kan slechts tot vernietiging van het besluit omtrent goedkeuring van het plan overgaan, indien moet worden geoordeeld dat verweerder de aan hem toekomende beoordelingsmarges heeft overschreden, dan wel dat hij het recht anderszins onjuist heeft toegepast. 2.
7. Het plan voorziet in de aanleg van een bedrijventerrein aan de zuidoostzijde van de buurtschap Kruisstraat. 2.
8. Appellanten stellen zich op het standpunt dat verweerder ten onrechte goedkeuring heeft verleend aan het plan. Zij voeren hiertoe aan dat de voorziene intensieve bebouwing en verstening van het terrein zullen leiden tot een vergroting van de wateroverlast die nu reeds in de omgeving van het plangebied, waaronder hun perceel, wordt ondervonden. Als gevolg hiervan zal het risico op bodem- en grondwaterverontreiniging toenemen, hetgeen, aldus appellanten, te meer klemt nu het gebied behoort tot de beschermingszone om het zeer kwetsbare waterwingebied Nuland. Naar de mening van appellanten waarborgt het plan onvoldoende dat maatregelen zullen worden genomen die aan deze bezwaren tegemoet komen. Appellanten achten het plan ook in strijd met het streekplanbeleid inzake grondwaterbeschermingsgebieden. In dit verband hebben zij gesteld dat het gebied niet kan worden aangemerkt als een stedelijke inbreidingslocatie. Ook is verweerder ten onrechte vooruitgelopen op de wijziging van de grenzen van de grondwaterbeschermingszones, aldus appellanten. Ten slotte achten appellanten het plan eveneens in strijd met het streekplanbeleid inzake voormalige agrarische bedrijfslocaties nu het gebied volgens dit laatste plan in de agrarische hoofdstructuur ligt. 2.
9. Blijkens de stukken heeft de gemeenteraad gekozen voor een bestemming tot bedrijventerrein van de betrokken gronden, omdat zulks het meest wenselijk bleek nadat het daar gevestigde varkensveredelingsbedrijf was beëindigd en onderzoek had uitgewezen dat voor agrarisch hergebruik geen geschikte bedrijven voorhanden waren. Hierbij heeft een rol gespeeld dat het gemeentebestuur zich tot taak heeft gesteld jaarlijks 12 tot 15 hectare bedrijventerrein te ontwikkelen. De gemeenteraad heeft zich op het standpunt gesteld dat door de aanleg van het bedrijventerrein de wateroverlast niet wordt vergroot. Hij heeft daartoe in aanmerking genomen dat de afvoer van hemelwater wordt afgekoppeld van het bestaande rioolstelsel en binnen afzienbare tijd een bergbezinkbassin wordt aangelegd. 2.
10. Verweerder heeft geen reden gezien het plan in strijd met een goede ruimtelijke ordening te achten en heeft het plan goedgekeurd. Hij heeft het standpunt van de gemeenteraad dat agrarisch hergebruik geen reële optie is en dat een bestemming tot bedrijventerrein het meest passend is, onderschreven. Verweerder acht het plan in overeenstemming met het streekplanbeleid, in het bijzonder dat inzake waterwingebieden. Hiertoe heeft hij in aanmerking genomen dat het betrokken gebied, gezien zijn ligging en het feit dat dit in het streekplan niet is aangeduid als “Agrarische Hoofdstructuur” maar als “Bebouwing Noord-Brabant