ECLI:NL:RVS:2015:2793

201308141/1/R

1. Datum uitspraak: 28 augustus 2015 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen:
2. het college van gedeputeerde staten van Noord-Brabant (r.o. 6),
3. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid Kinderdagverblijf De Boterbloem B.V. (hierna: het Kinderdagverblijf), gevestigd te Oirschot (r.o. 24),
4. [appellant sub 3], wonend te Oirschot (r.o. 25),
5. [appellant sub 4], wonend te Oirschot (r.o. 26),
6. [appellant sub 5], gevestigd te Oost-, West- en Middelbeers, gemeente Oirschot (r.o. 27),
7. [appellant sub 6], wonend te Oost-, West- en Middelbeers, gemeente Oirschot (r.o. 28),
8. [appellant sub 7A] en [appellant sub 7B] (hierna samen en in enkelvoud: [appellant sub 7A]), wonend te Middelbeers, gemeente Oirschot (r.o. 29),
9. [appellant sub 8], wonend te Oostelbeers, gemeente Oirschot (r.o. 30),
10. [appellant sub 9A] en [appellant sub 9B] (hierna samen en in enkelvoud: [appellant sub 9]), wonend te Oost-, West- en Middelbeers, gemeente Oirschot (r.o. 31),
11. [appellant sub 10], wonend te Westelbeers, gemeente Oirschot (r.o. 32),
12. [appellant sub 11], wonend te Oirschot (r.o. 33),
13. [appellant sub 12], wonend te Oost-, West- en Middelbeers, gemeente Oirschot (r.o. 34),
14. [appellant sub 13], wonend te Oostelbeers, gemeente Oirschot (r.o. 39),
15. [appellant sub 14], wonend te Middelbeers, gemeente Oirschot (r.o. 41),
16. [appellant sub 15A] en [appellant sub 15B] (hierna samen en in enkelvoud: [appellant sub 15]), wonend te Oirschot (r.o. 42),
17. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid Gasunie Transport Services B.V., als rechtsopvolger van de naamloze vennootschap N.V. Nederlandse Gasunie, gevestigd te Groningen (hierna: Gasunie) (r.o. 43),
18. [appellant sub 17], handelend onder de naam Camping Rakelbos, wonend te Oost-, West- en Middelbeers, gemeente Oirschot (r.o. 20 en 44),
19. de stichting Stichting Behoud Erfgoed Oirschot (hierna: SBEO), gevestigd te Oirschot (r.o. 45),
20. [appellant sub 19A] en [appellant sub 19B] (hierna samen en in enkelvoud: [appellant sub 19]), wonend te Oirschot (r.o. 46),
21. [appellant sub 20A] en [appellant sub 20B] (hierna samen en in enkelvoud: [appellant sub 20]), wonend te Oirschot (r.o. 47),
22. [appellant sub 21], handelend onder de naam Educatieve Viskwekerij de Stroom, wonend te Oirschot (r.o. 47),
23. [appellant sub 22], wonend te Middelbeers, gemeente Oirschot (r.o. 48),
24. [appellant sub 23], wonend te Oostelbeers, gemeente Oirschot (r.o. 49),
25. [appellant sub 24], wonend te Oostelbeers, gemeente Oirschot (r.o. 50),
26. [appellant sub 25], wonend te Oirschot (r.o. 51),
27. [appellant sub 26], wonend te Oirschot (r.o. 52),
28. de stichting Stichting Brabantse Milieufederatie (hierna: BMF), gevestigd te Tilburg (r.o. 53),
29. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid [appellant sub 28], gevestigd te Oirschot (r.o. 65), appellanten, en de raad van de gemeente Oirschot, verweerder. Procesverloop Bij besluit van 18 juni 2013 heeft de raad het bestemmingsplan "Buitengebied fase II 2013" (hierna: plan Fase II) vastgesteld. Tegen dit besluit hebben appellanten beroep ingesteld. De raad heeft een verweerschrift ingediend. De Stichting Advisering Bestuursrechtspraak voor Milieu en Ruimtelijke Ordening heeft desverzocht een deskundigenbericht uitgebracht. Hierover heeft een aantal appellanten een zienswijze naar voren gebracht. Bij besluit van 16 december 2014 heeft de raad het bestemmingsplan "Buitengebied fase II 2013, 2e bestuurlijke lus" (hierna: het plan) vastgesteld. Tegen dit besluit heeft het college van gedeputeerde staten beroep ingesteld, onder meer op alle plandelen waarop zijn reactieve aanwijzingsbesluit van 23 juli 2013 met betrekking tot het bestemmingsplan van 18 juni 2013 betrekking had. Een aantal partijen heeft nadere stukken ingediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 13 en 14 april 2015, waar het merendeel van de partijen in persoon, een aantal bijgestaan door een raadsman, is verschenen of zich heeft doen vertegenwoordigen. Ook de raad heeft zich doen vertegenwoordigen. Voorts zijn ter zitting [derde belanghebbende A] en [derde belanghebbende B], [appellant sub 17], [derde belanghebbende C], bijgestaan door mr. J. Schoneveld, [derde belanghebbende D], bijgestaan door mr. P.M.A.C. van de Laak, advocaat te Moergestel, [derde belanghebbende E], vertegenwoordigd door [gemachtigde], en het college van gedeputeerde staten van Noord-Brabant, vertegenwoordigd door mr. M.N.J. van der Stappen, ook als derde belanghebbenden gehoord. De Afdeling heeft de behandeling van het beroep van [appellant] afgesplitst en voortgezet onder zaak nr. 201308141/7/R
30. Overwegingen Toetsingskader
31. Bij de vaststelling van een bestemmingsplan heeft de raad beleidsvrijheid om bestemmingen aan te wijzen en regels te geven die de raad uit een oogpunt van een goede ruimtelijke ordening nodig acht. De Afdeling toetst deze beslissing terughoudend. Dit betekent dat de Afdeling aan de hand van de beroepsgronden beoordeelt of aanleiding bestaat voor het oordeel dat de raad zich niet in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat het plan strekt ten behoeve van een goede ruimtelijke ordening. Voorts beoordeelt de Afdeling aan de hand van de beroepsgronden of het bestreden besluit anderszins is voorbereid of genomen in strijd met het recht.
32. Ten tijde van de vaststelling van plan Fase II was de Verordening ruimte 2012 van de provincie Noord-Brabant (hierna: de Verordening 2012) van kracht. Ten tijde van de vaststelling van het plan was de Verordening ruimte 2014 van de provincie Noord-Brabant (hierna: de Verordening 2014) van kracht. De plannen
33. De Afdeling stelt, mede gelet op de bewoordingen van het besluit van de raad van 16 december 2014, vast dat bij dat besluit plan Fase II onder de benaming "Buitengebied fase II 2013, 2e bestuurlijke lus" in zijn geheel opnieuw, gewijzigd is vastgesteld.
34. De Afdeling merkt het besluit van de raad van 16 december 2014 aan als een besluit als bedoeld in artikel 6:19 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb). Verder is het besluit van 16 december 2014 op de wettelijk voorgeschreven wijze bekendgemaakt. Gelet op artikel 6:19, eerste lid, van de Awb dienen de beroepen te worden geacht mede te zijn gericht tegen het besluit van 16 december 2014, tenzij partijen daarbij onvoldoende belang hebben. De Afdeling zal bij ieder beroepschrift het plan als eerste beoordelen, en daarna en voor zover nodig, plan Fase II.
35. Het plan voorziet, evenals plan Fase II, in een planologische regeling voor het buitengebied van de gemeente Oirschot. Het beroep van het college van gedeputeerde staten
36. Zoals hiervoor is vermeld onder het procesverloop heeft het college tegen alle onderdelen van het plan beroep ingesteld waarop zijn reactieve aanwijzingsbesluit van 23 juli 2013 met betrekking tot het plan Fase II betrekking had. De gronden van het beroep van het college steunen derhalve nog mede op de bepalingen van de Verordening ruimte
37. De percelen [locaties 1]
38. Het college kan zich niet verenigen met het plandeel met de bestemming "Wonen" met betrekking tot de percelen [locatie 1A] en [locatie 1B] te Oost-, West- en Middelbeers, voor zover de daarbij toegekende omvang van het bestemmingsvlak afwijkt van het bestemmingsvlak dat in het ontwerpplan was toegekend. Het college voert aan dat bestemmingsvlakken ten onrechte worden vergroot op gronden waarop geen bebouwing aanwezig is en die zijn gelegen in de ecologische hoofdstructuur (hierna: EHS). Het plan voldoet volgens hem in zoverre niet aan de eis in artikel 4.2 van de Verordening 2012 waaruit volgt dat een dergelijke ontwikkeling in de EHS slechts is toegestaan als die strekt tot behoud, herstel of duurzame ontwikkeling van de ecologische waarden en kenmerken van het gebied. Dit geldt volgens het college temeer daar bij de vaststelling van het plan geen afweging is gemaakt hoe deze wijziging zich verhoudt tot de kenmerken van de EHS. Het plan is bovendien in strijd met artikel 2.2 van de Verordening 2012 waarin is bepaald dat een ruimtelijke ontwikkeling gepaard dient te gaan met een aantoonbare verbetering van het landschap, aldus het college. 7.
39. De raad en de bewoners/eigenaren van de percelen, [bewoner A] en [bewoner B], hebben zich op het standpunt gesteld dat de begrenzing van de EHS ter plaatse geen recht doet aan het al sinds 1978 bestaande gebruik van de grond als tuinen en voor bijbehorende gebouwen en bouwwerken. Volgens de raad sluiten de bouwvlakken aan op de omliggende bouwvlakken en vormen zij daarmee ruimtelijk één geheel. Zij zijn van mening dat de bestaande natuur door de toegekende bestemming niet wordt aangetast. 7.
40. In het plan is aan de percelen de bestemming "Wonen" toegekend. Ingevolge artikel 19, lid 19.1, aanhef en onder a, van de planregels zijn de voor "Wonen" aangewezen gronden onder andere bestemd voor woningen. Artikel 19, lid 19.2.4, bevat bepalingen voor het bouwen van bijbehorende bouwwerken (bijgebouwen, aan- en uitbouwen) bij woningen. Lid 19.2.6 bevat bepalingen voor het oprichten van bouwwerken, geen gebouwen zijnde. 7.
41. Ingevolge artikel 1.1, onder 72, van de Verordening 2012 wordt onder ruimtelijke ontwikkeling verstaan: bouwactiviteiten en planologische gebruiksactiviteiten waarvoor op grond van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht en het Besluit omgevingsrecht een omgevingsvergunning is vereist. Ingevolge artikel 2.2, eerste lid, van de Verordening 2012 bevat een bestemmingsplan dat voorziet in een ruimtelijke ontwikkeling buiten bestaand stedelijk gebied, een verantwoording van de wijze waarop financieel, juridisch en feitelijk is verzekerd dat de realisering van de beoogde ruimtelijke ontwikkeling gepaard gaat met een aantoonbare en uitvoerbare fysieke verbetering van de aanwezige of potentiële kwaliteiten van bodem, water, natuur, landschap of cultuurhistorie of van de extensieve recreatieve mogelijkheden van het gebied waarop de ontwikkeling haar werking heeft. In artikel 4.2, eerste lid, onder a, van de Verordening 2012 is bepaald dat een bestemmingsplan dat is gelegen in de EHS strekt tot het behoud, herstel of de duurzame ontwikkeling van de ecologische waarden en kenmerken van de onderscheiden gebieden. Ingevolge het tweede lid bepaalt een bestemmingsplan, in afwijking van het eerste lid, dat de bestaande bebouwing en de bestaande planologische gebruiksactiviteit zijn toegelaten zolang de EHS niet is gerealiseerd. Ingevolge artikel 1, onder 1.72, van de Verordening 2014 wordt onder ruimtelijke ontwikkeling verstaan: bouwactiviteiten en planologische gebruiksactiviteiten waarvoor een wijziging van het planologisch regime nodig is. Ingevolge artikel 3.2, eerste lid, van de Verordening 2014 bepaalt een bestemmingsplan dat een ruimtelijke ontwikkeling buiten bestaand stedelijk gebied mogelijk maakt, dat die ruimtelijke ontwikkeling gepaard gaat met een fysieke verbetering van de aanwezige of potentiële kwaliteiten van bodem, water, natuur, landschap, cultuurhistorie of van de extensieve recreatieve mogelijkheden van het gebied of de omgeving. Ingevolge artikel 5.1, eerste lid, onder a, van de Verordening 2014 strekt een bestemmingsplan gelegen in de EHS tot het behoud, herstel of de duurzame ontwikkeling van de ecologische waarden en kenmerken van de onderscheiden gebieden. Ingevolge het bepaalde onder b, van artikel 5.1, stelt een bestemmingsplan gelegen in de EHS regels ter bescherming van de ecologische waarden en kenmerken van de onderscheiden gebieden en houdt daarbij rekening met de overige aanwezige waarden en kenmerken, waaronder de cultuurhistorische waarden en kenmerken. Ingevolge het bepaalde onder c, van artikel 5.1, bepaalt een bestemmingsplan gelegen in de EHS dat zolang de EHS niet is gerealiseerd, de bestaande bebouwing en de bestaande planologische gebruiksactiviteit zijn toegelaten. 7.
42. In het voorheen ter plaatse vigerende bestemmingsplan Buitengebied 2010 van 29 september 2010 (hierna: plan Fase I) was aan de gronden waarop het beroep ziet de bestemming "Natuur" toegekend. Ingevolge artikel 13, lid 13.1.1, van de planregels, waren deze gronden onder meer bestemd voor het behoud, het herstel en/of de ontwikkeling van de natuur-, landschappelijke, cultuurhistorische, ecologische en hydrologische waarden van niet beboste gronden en heidevelden. Ingevolge lid 13.2.1 respectievelijk lid 13.2.2 mochten op deze gronden geen gebouwen worden gebouwd en golden voor bouwwerken, geen gebouwen zijnde, maximale bouwhoogten. Ingevolge lid 13.4 gold voor het uitvoeren van een aantal werken een aanlegvergunningvereiste. 7.
43. De Afdeling stelt vast dat het huidige gebruik van het in geding zijnde gedeelte van de tuinen en de daarop staande bebouwing niet in overeenstemming is met de bestemming "Natuur". Het plan voorziet ten aanzien van de gronden waarop het beroep betrekking heeft dan ook in een ruimtelijke ontwikkeling in de zin van bovengenoemde artikelen van de Verordening 2012 en de Verordening
44. In de toelichting bij het plan heeft de raad niet verantwoord of en op welke wijze de gegeven gebruiksmogelijkheden gepaard zullen gaan met een aantoonbare en uitvoerbare fysieke verbetering van de kwaliteit van onder meer het landschap. Het feit dat sprake is van bestaand feitelijk gebruik, betekent niet dat een verantwoording ter zake van bovengenoemde punten in de plantoelichting achterwege kan blijven. Voor de gronden waarop het beroep betrekking heeft, voorziet het plan immers in planologisch nieuwe bouw- en gebruiksmogelijkheden. Gelet op het vorenstaande heeft het college zich terecht op het standpunt gesteld dat de bestemming "Wonen" voor de gedeelten in kwestie van de percelen [locatie 1A] en [locatie 1B] in strijd is met artikel 2.2, eerste lid, van de Verordening 2012 en artikel 3.2, eerste lid, van de Verordening 2014, voor zover bij de vaststelling daarvan is afgeweken van het ontwerpplan. 7.
45. Niet in geschil is dat de gronden waarop het beroep ziet in de EHS liggen. Gelet hierop heeft het college zich terecht op het standpunt gesteld dat het plan in zoverre tevens in strijd is met artikel 4.2, eerste lid, onder a, van de Verordening 2012 en artikel 5.1, eerste lid, onder a en c, van de Verordening
46. Voor zover de raad meent dat het plan op grond van evengenoemde artikelen dient te voorzien in een voortzetting van het bestaande gebruik, overweegt de Afdeling het volgende. Blijkens de toelichting op de Verordening 2012 bevat het tweede lid een generieke bepaling ter bescherming van gevestigde belangen en rechten: hetgeen is geregeld in op het moment van inwerkingtreding van de Verordening 2012 geldende bestemmingsplannen, dient te worden geëerbiedigd. Volgens de toelichting mogen er echter geen nieuwe ontwikkelingen worden geschapen door middel van een herziening van een bestemmingsplan. Gelet op de toelichting op artikel 5.1 van de Verordening 2014 (p. 32) is op dit punt geen wijziging beoogd. Niet is gebleken van vergunningen voor het realiseren van bebouwing op de respectieve gedeelten van de gronden. Artikel 4.2, tweede lid, van de Verordening 2012 en artikel 5.1, eerste lid, onder c, van de Verordening 2014, zien, gelet op het vorenstaande, slechts op de bescherming van bestaande legale bebouwing en bestaand legaal gebruik. Voor zover de bezwaren van de raad zich richten tegen de begrenzing van de EHS, heeft het college terecht gewezen op de procedure die in de Verordeningen is opgenomen voor herbegrenzing. 7.
47. Gelet op het voorgaande heeft het college zich terecht op het standpunt gesteld dat het plan strijdt met artikel 2.2, eerste lid, en artikel 4.2, eerste lid, onder a, van de Verordening 2012 en het daarmee corresponderende artikel 5.1, eerste lid, onder a en c, van de Verordening 2014, voor zover het betreft het plandeel met de bestemming "Wonen" dat ziet op de percelen [locatie 1A] en [locatie 1B] te Oost-, West- en Middelbeers, voor zover daarbij is afgeweken van het ontwerpplan. Het betoog slaagt. Het perceel [locatie 2] te Oirschot
48. Het college kan zich niet verenigen met de aanduiding ten behoeve van de uitloop voor paarden voor een perceel nabij de locatie [locatie 2] te Oirschot, omdat deze gronden liggen in de EHS. Het plan voldoet volgens het college in zoverre niet aan artikel 4.2 van de Verordening 2012, omdat de uitloop voor paarden niet strekt tot behoud, herstel of duurzame ontwikkeling van de ecologische waarden en kenmerken van het gebied. Dit geldt volgens het college temeer daar bij de vaststelling van het plan geen afweging is gemaakt hoe deze wijziging zich verhoudt tot de kenmerken van de EHS. Volgens het college is onduidelijk wat de uitloop voor paarden inhoudt, welke voorzieningen getroffen kunnen worden en wat de effecten van de uitloop zijn op de natuurwaarden. 8.
49. De raad staat op het standpunt dat voldoende gewaarborgd is dat de aanwezige ecologische waarden worden beschermd, nu ter plaatse niet mag worden gebouwd en het perceel de bestemming "Natuur" blijft houden. De raad betoogt voorts dat deze bestemming ook onder het vorige bestemmingsplan op deze gronden rustte en dat het college zich daartegen destijds niet heeft gekeerd. Van een wijziging van beleid of regelgeving die tot een ander standpunt van het college zou hebben kunnen leiden, is geen sprake geweest, aldus de raad. 8.
50. [derde belanghebbende A] en [derde belanghebbende B], eigenaren/gebruikers van de stal en de gronden, hebben naar voren gebracht dat de stal met bouwvergunning is opgericht, dat van een vrije uitloop van de paarden geen sprake is omdat het terrein omheind is en dat het vanuit de stal kunnen laten lopen en grazen van de paarden noodzakelijk is. 8.
51. Voor de aan de orde zijnde bepalingen uit de Verordening 2012 en de Verordening 2014, wordt verwezen naar 7.
52. 8.
53. Aan de gronden in kwestie is in het plan de bestemming "Natuur" toegekend en, voor zover hier van belang, de aanduidingen "specifieke vorm van natuur - paardenstal" en "specifieke vorm van natuur - uitloop paarden". De gronden hebben een oppervlakte van enkele hectaren. 8.
54. Ingevolge artikel 14, lid 14.1, onder a, van de planregels zijn gronden met de bestemming "Natuur" onder meer bestemd voor het behoud, het herstel en/of de ontwikkeling van de natuur-, landschappelijke, cultuurhistorische, ecologische en hydrologische waarden van beboste en niet-beboste gronden en heidevelden. Ingevolge lid 14.1, onder i, is ter plaatse van de aanduiding "specifieke vorm van natuur - paardenstal" tevens een paardenstal met uitloopgebied toegestaan. 8.
55. Niet in geschil is dat het hier gaat om met hekwerken afgeschermde weidegrond in de EHS, waarop al tientallen jaren paarden grazen. 8.
56. Volgens het deskundigenbericht is niet uitgesloten dat bij een nagenoeg jaarrond gebruik van dit gedeelte van de EHS als uitloopgebied, door een in beginsel niet gelimiteerd aantal paarden, natuurwaarden verloren zullen gaan. Mede gelet hierop heeft het college zich terecht op het standpunt gesteld dat het plan in zoverre in strijd is met artikel 4.2, eerste lid, onder a, van de Verordening 2012 en artikel 5.1, eerste lid, onder a, van de Verordening
57. Voor zover de raad betoogt dat het gebruik van de gronden voor de uitloop van paarden ook al onder het vorige planologische regime was toegestaan en het plan op grond van artikel 4.2, tweede lid, van de Verordening 2012 en artikel 5.1, eerste lid, onder c, van de Verordening 2014 dient te voorzien in een voortzetting van het bestaande gebruik, overweegt de Afdeling dat de gronden in plan Fase I niet als uitloopgebied voor paarden gebruikt mochten worden. Ingevolge artikel 13, lid 13.1.1 van de planregels van dat plan hadden de gronden de bestemming "Natuur" en waren deze bestemd voor het behoud, het herstel en/of de ontwikkeling van de natuur-, landschappelijke, cultuurhistorische, ecologische en hydrologische waarden van niet-beboste gronden en heidevelden, alsmede voor agrarisch medegebruik in de vorm van natuurbeheer of extensief recreatief medegebruik. Van dat gebruik is hier echter geen sprake. Zoals hiervoor is overwogen in 7.6, zien artikel 4.2, tweede lid, van de Verordening 2012 en artikel 5.1, eerste lid, onder c, van de Verordening 2014 slechts op de bescherming van bestaande legale bebouwing en bestaand legaal gebruik. Voor zover de bezwaren van de raad zich richten tegen de begrenzing van de EHS, heeft het college terecht gewezen op de procedure die in de Verordeningen is opgenomen voor herbegrenzing. 8.
58. Gelet op het voorgaande heeft het college zich terecht op het standpunt gesteld dat het plan strijdt met artikel 4.2, eerste lid, onder a, van de Verordening 2012 en het daarmee corresponderende artikel 5.1, eerste lid, onder a en c, van de Verordening 2014, voor zover het betreft artikel 14, lid 14.1, onder i, voor zover het betreft de woorden "met uitloopgebied". Het betoog slaagt. Wijzigingsbevoegdheden ten behoeve van vergroting en vormverandering van agrarische bouwvlakken in de EHS
59. Het college betoogt dat artikel 5, lid 5.7.4, lid 5.7.5 en lid 5.7.6 van de planregels, voor gronden met de bestemming "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden" ten onrechte vergroting en vormverandering van agrarische bouwvlakken in de EHS mogelijk maakt. Dit is volgens het college in strijd met artikel 4.2 van de Verordening 2012, nu in de planregels niet is verzekerd dat deze ontwikkelingen strekken tot behoud, herstel of duurzame ontwikkeling van de ecologische waarden en kenmerken van de EHS. In beginsel kan iedere vergroting of vormverandering van bouwvlakken leiden tot aantasting van de EHS. Het is aan de provincie om te bepalen of daar in een concreet geval wel of geen sprake van zal zijn. Daartoe dient in alle gevallen waarin in de EHS ruimtelijke ontwikkelingen worden overwogen, een procedure tot herbegrenzing van de EHS te worden gevolgd, aldus het college. 9.
60. De raad heeft naar voren gebracht dat bij de planvaststelling als uitgangspunt is gehanteerd dat de EHS niet mag worden aangetast. Met de in het plan opgenomen mogelijkheid om onder voorwaarden uitbreiding of vormverandering van bouwvlakken voor grondgebonden agrarische bedrijven toe te staan, is beoogd medewerking te kunnen verlenen aan initiatieven waarbij sprake is van ruimtelijke kwaliteitsverbetering, bijvoorbeeld door sloop, of de aanplant van groen, aldus de raad. De bescherming van de EHS is volgens de raad ook overigens voldoende gewaarborgd in de planregels, waaronder ook artikel 5, lid 5.7.1, onder n. 9.
61. Voor de aan de orde zijnde bepalingen uit de Verordening 2012 en de Verordening 2014, wordt verwezen naar 7.
62. 9.
63. In artikel 5, lid 5.7.1, onder n, van de algemene voorwaarden voor wijziging is bepaald dat bij toepassing van de wijzigingsbevoegdheden geen aantasting mag plaatsvinden van de ecologische waarden en kenmerken van EHS. Ingevolge lid 5.7.4 van de planregels is het college van burgemeester en wethouders bevoegd om, onder specifieke voorwaarden, het plan te wijzigen ten behoeve van vergroting van agrarische bouwvlakken op gronden met de bestemming "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden". (…) Ingevolge lid 5.7.5 is het college van burgemeester en wethouders bevoegd om onder specifieke voorwaarden het plan te wijzigen ten behoeve van de vormverandering en/of vergroting van het bouwvlak intensieve veehouderij. Ingevolge lid 5.7.6 is het college van burgemeester en wethouders voorts bevoegd om onder specifieke voorwaarden het plan te wijzigen ten behoeve van de vergroting van het bouwvlak voor het oprichten van permanente teeltondersteunende voorzieningen. Voor de hier aan de orde zijnde bepalingen uit de Verordening 2012 en de Verordening 2014 wordt verwezen naar 7.
64. 9.
65. De plandelen met de bestemming "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden" liggen voor een klein gedeelte in het in de Verordeningen aangewezen agrarisch gebied en vallen voor het overige samen met de in de Verordeningen aangewezen groenblauwe mantel en de EHS. 9.
66. Het standpunt van de raad dat uitbreiding en vormverandering van de bouwvlakken van agrarische bedrijven in de EHS kan leiden tot kwaliteitsverbetering en dat in de planregels toereikende voorwaarden zijn opgenomen ter bescherming van de EHS, gaat eraan voorbij dat nieuwe ontwikkelingen in de EHS niet zijn toegelaten. 9.
67. Gelet hierop heeft het college zich naar het oordeel van de Afdeling terecht op het standpunt gesteld dat het plan wat betreft artikel 5, lid 5.7.4, lid 5.7.5 en lid 5.7.6, van de planregels strijdt met artikel 4.2, eerste lid, onder a, van de Verordening 2012 en het daarmee corresponderende artikel 5.1, eerste lid, onder a en c, van de Verordening 2014, voor zover die planregels zien op gronden binnen de EHS. Het betoog slaagt. De oprichting van teeltondersteunende kassen in de EHS en groenblauwe mantel
68. Het beroep van het college keert zich voorts tegen de planregels waarmee de realisering van kassen mogelijk wordt gemaakt op agrarische gronden met de bestemming "Agrarisch met waarden - Landschapswaarden" en "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden" die zijn gelegen in de groenblauwe mantel of de EHS. Volgens het college ontstaat door deze planregels strijd met de bepaling in artikel 6.4, tweede lid, van de Verordening 2012, waarin limitatief is opgesomd waarin een bestemmingsplan met betrekking tot gronden in de groenblauwe mantel kan voorzien. Ook ontstaat volgens het college strijd met de bepaling in artikel 6.4, dat een ontwikkeling gepaard moet gaan met een versterking van de onderkende waarden in het gebied. De planregels zijn volgens het college tevens in strijd met de eis in artikel 4.2 van de Verordening 2012 dat ruimtelijke ontwikkelingen dienen te strekken tot behoud, herstel of duurzame ontwikkeling van de ecologische waarden en kenmerken van de EHS. 10.
69. De raad heeft zich op het standpunt gesteld dat op een agrarisch bouwvlak bedrijfsgebouwen en voorzieningen rechtstreeks zijn toegestaan en dat het niet ruimtelijk relevant is of bebouwing op een bouwvlak uit kassen of andersoortige gebouwen bestaat. De mogelijkheid tot het bouwen van kassen op bestaande agrarische bouwvlakken moet volgens de raad dan ook binnen de groenblauwe mantel en de EHS kunnen worden geboden. 10.
70. De Afdeling overweegt dat het college in zijn beroepschrift voor de onderbouwing daarvan verwijst naar het reactieve aanwijzingsbesluit van het college van 23 juli 2013 met betrekking tot het plan Fase II. In de desbetreffende aanwijzingen 5.2 en 6.2 worden evenwel slechts gronden met de bestemming "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden" genoemd. De Afdeling is dan ook van oordeel dat het beroep van het college slechts ziet op de planregels met betrekking tot gronden met de bestemming "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden", zijnde in dit geval artikel 5, lid 5.2.3 van de planregels. 10.
71. Ingevolge artikel 5, lid 5.2.3, onder a, van de planregels gelden voor het bouwen van kassen de volgende bepalingen:
72. Kassen mogen uitsluitend worden gebouwd ter plaatse van de aanduiding "glastuinbouw".
73. De goothoogte mag niet meer bedragen dan 6 m.
74. De bouwhoogte mag niet meer bedragen dan 10 m.
75. De afstand tot woningen van derden mag niet minder bedragen dan 50 m. Ingevolge lid 5.2.3, onder b, gelden voor het bouwen van teeltondersteunende kassen (hierna: tok) de volgende bepalingen:
76. De bouwhoogte mag niet meer bedragen dan 7 m.
77. De bebouwde oppervlakte mag niet meer bedragen dan 5.000 m².
78. De afstand tot woningen van derden mag niet minder bedragen dan 50 m. 10.
79. Ingevolge artikel 1.1, onder 62, van de Verordening 2012 wordt onder permanente teeltondersteunende voorzieningen (hierna: tov) verstaan: tov die voor onbepaalde tijd wordt gebruikt, niet zijnde een kas. Voor de aan de orde zijnde bepalingen uit de Verordening 2012 en de Verordening 2014, wordt deels verwezen naar 7.
80. Artikel 6.4 van de Verordening 2012 luidt als volgt:
81. Een bestemmingsplan dat is gelegen in de groenblauwe mantel: a. bepaalt dat nieuwvestiging van een grondgebonden agrarisch bedrijf niet is toegestaan; b. kan bepalen dat hervestiging van en omschakeling naar een grondgebonden agrarisch bedrijf zijn toegestaan; c. kan voorzien in een uitbreiding van een grondgebonden agrarisch bedrijf mits uit de toelichting blijkt dat deze uitbreiding noodzakelijk is voor de agrarische bedrijfsvoering en deze uitbreiding een positieve bijdrage levert aan de bescherming en ontwikkeling van de onderkende ecologische en landschappelijke waarden en kenmerken; d. bepaalt dat gebouwen, bijbehorende bouwwerken en andere permanente voorzieningen ten behoeve van een grondgebonden agrarisch bedrijf worden geconcentreerd in een bouwblok.
82. Een bestemmingsplan als bedoeld in het eerste lid kan binnen het bouwblok voorzien in: a. de bouw of de uitvoering van permanente tov; b. een niet-agrarische ruimtelijke ontwikkeling overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk
83. Ingevolge artikel 1, onder 1.61, van de Verordening 2014 wordt onder permanente tov hetzelfde verstaan als in de Verordening
84. In artikel 6.2, tweede lid, respectievelijk artikel 5.1, eerste lid, onder a, van de Verordening 2014 zijn - voor zover hier van belang - overeenkomstige bepalingen opgenomen. 10.
85. Zoals hiervoor is overwogen in 9.4 liggen de plandelen met de bestemming "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden" voor een klein gedeelte in het in de Verordeningen aangewezen agrarisch gebied en vallen deze voor het overige samen met de in de Verordeningen aangewezen groenblauwe mantel en de EHS. 10.
86. Gezien het bepaalde in artikel 6.4, tweede lid, gelezen in samenhang met artikel 1.1, onder 62, van de Verordening 2012, en de daarmee corresponderende bepalingen uit de Verordening 2014 mogen op gronden die zijn aangewezen als groenblauwe mantel geen kassen worden opgericht, omdat kassen zijn uitgesloten van de begripsomschrijving van permanente tov die in de groenblauwe mantel zijn toegestaan. Het bestemmingsplan maakt gezien het bepaalde in artikel 5, lid 5.2.3 van de planregels echter op gronden met de bestemming "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden" die in de groenblauwe mantel liggen kassen mogelijk. 10.
87. Gelet hierop heeft het college zich terecht op het standpunt gesteld dat het plan wat betreft artikel 5, lid 5.2.3, onder b, voor zover daarmee tok in de groenblauwe mantel zijn toegestaan onder meer in strijd is met artikel 6.4, tweede lid, van de Verordening 2012 en het daarmee corresponderende artikel 6.2, tweede lid, van de Verordening
88. Ook kan niet worden ingezien hoe artikel 5, lid 5.2.3, onder b, voor zover daarmee de oprichting van tok in de EHS mogelijk wordt gemaakt, kan strekken tot het behoud, herstel of duurzame ontwikkeling van de ecologische waarden en kenmerken van de EHS. Het college heeft zich naar het oordeel van de Afdeling derhalve tevens terecht op het standpunt gesteld dat het plan wat betreft artikel 5, lid 5.2.3, onder b, in zoverre tevens strijdt met artikel 4.2, eerste lid, onder a, van de Verordening 2012 en het daarmee corresponderende artikel 5.1, eerste lid, onder a, van de Verordening
89. Het betoog slaagt. Wijzigingsbevoegdheden ten behoeve van hergebruik van agrarische bouwvlakken voor een agrarisch verwant bedrijf of een agrarisch-technisch hulpbedrijf op gronden met de bestemming "Agrarisch" of "Agrarisch met waarden - Landschapswaarden" in de groenblauwe mantel.
90. Het college voert voorts aan dat in artikel 3, lid 3.7.8, en artikel 4, lid 4.7.8, van de planregels ten onrechte hergebruik van agrarische bouwvlakken voor een agrarisch verwant bedrijf of een agrarisch-technisch hulpbedrijf in de groenblauwe mantel mogelijk wordt gemaakt, zonder dat is bepaald dat de beoogde ontwikkeling niet mag leiden tot een bedrijf van milieucategorie 3 of hoger en een bouwvlak van meer dan 5.000 m². Het college acht dit in strijd met artikel 11.6 van de Verordening
91. De bepaling in artikel 3, lid 3.7.8, onder j, dat indien de locatie is gelegen in de groenblauwe mantel de omschakeling gepaard dient te gaan met een positieve bijdrage aan de bescherming en ontwikkeling van de onderkende ecologische en maatschappelijke waarden doet daaraan volgens het college niet af. Voorts kent artikel 11.7 van de Verordening 2012 weliswaar van artikel 11.6 afwijkende regels voor een agrarisch verwant bedrijf of een agrarisch-technisch hulpbedrijf, maar deze regels zijn niet van toepassing in de groenblauwe mantel, aldus het college. 11.
92. De raad heeft zich op het standpunt gesteld dat de bescherming van de groenblauwe mantel voldoende is gewaarborgd in de planregels. Door de mogelijkheid van omschakeling van agrarische bedrijven in de groenblauwe mantel naar een agrarisch verwant bedrijf of een agrarisch-technisch hulpbedrijf kan volgens de raad juist de gewenste kwaliteitsverbetering worden bereikt, door de sloop van overtollige bebouwing, de realisering van landschappelijke inpassing en eventuele bijdragen aan het landschapsfonds. 11.
93. Ingevolge artikel 11.6, eerste lid, van de Verordening 2012 kan een bestemmingsplan dat is gelegen in de groenblauwe mantel of agrarisch gebied, niet zijnde een landbouwontwikkelingsgebied of een vestigingsgebied glastuinbouw, onder daar genoemde voorwaarden voorzien in een VAB-vestiging of een uitbreiding van een niet-agrarische ruimtelijke ontwikkeling, anders dan bepaald in de artikelen 11.1 tot en met 11.5, mits: a. de beoogde ontwikkeling niet leidt tot een bestemmingsvlak met een omvang van meer dan 5.000 m², en c. de beoogde ontwikkeling niet leidt tot een bedrijf, behorend tot milieucategorie 3 of hoger. Ingevolge artikel 11.7, eerste lid, kan in afwijking van de voorwaarden in artikel 11.6, eerste lid onder a en c, een bestemmingsplan dat is gelegen in een agrarisch gebied, met inbegrip van een landbouwontwikkelingsgebied of een vestigingsgebied glastuinbouw, voorzien in een VAB-vestiging van een agrarisch-technisch hulpbedrijf, een agrarisch verwant bedrijf of een bedrijf dat geheel of in overwegende mate gericht is op het opwekken van duurzame energie door middel van biomassavergisting mits de beoogde ontwikkeling niet leidt tot een bestemmingsvlak met een omvang van meer dan 1,5 hectare. Ingevolge artikel 6.10, eerste lid, van de Verordening 2014, kan een bestemmingsplan dat is gelegen in de groenblauwe mantel voorzien in vestiging van een niet-agrarische functie (-), mits: a. de totale omvang van het bouwperceel van de beoogde ontwikkeling ten hoogste 5.000 m² bedraagt; (-) d. de beoogde ontwikkeling niet leidt tot een bedrijf, behorend tot de milieucategorie 3 of hoger. 11.
94. Ingevolge artikel 3, lid 3.7.8, van de planregels is het college van burgemeester en wethouders bevoegd de bestemming "Agrarisch" te wijzigen in de bestemming "Bedrijf" ten behoeve van hergebruik van het agrarische bouwvlak voor een agrarisch-verwant bedrijf of een agrarisch-technisch hulpbedrijf. Deze wijzigingsbevoegdheid en het daarmee overeenstemmende artikel 4, lid 4.7.8, bevatten geen voorwaarden als bedoeld in artikel 11.6, eerste lid, onder a en c, van de Verordening respectievelijk artikel 6.10, eerste lid, onder a en d, van de Verordening
95. 11.
96. De plandelen met de bestemming "Agrarisch" en "Agrarisch met waarden - Landschapswaarden" liggen deels in het in de Verordeningen aangewezen agrarisch gebied en deels in de daarin aangewezen groenblauwe mantel. 11.
97. De Afdeling stelt vast dat de Verordening 2014 - evenmin als de Verordening 2012 - een regeling bevat waarbij van genoemde omvangseis en milieucategorie kan worden afgeweken ten behoeve van de vestiging van agrarisch technische - en agrarisch verwante bedrijven in de groenblauwe mantel. Het plan voorziet bij wijzigingsbevoegdheid in de mogelijkheid om de bestemming "Agrarisch - Agrarisch met Landschapswaarden" te wijzigen in de bestemming "Bedrijf" ten behoeve van omschakeling van agrarische bedrijven in agrarisch-verwant bedrijf of een agrarisch-technisch hulpbedrijf. Een zodanige ontwikkeling moet worden aangemerkt als een niet-agrarische ontwikkeling als bedoeld in de artikelen 11.6 en 11.7 van de Verordening
98. Nu in het plan niet is verzekerd dat toepassing van de wijzigingsbevoegdheid in artikel 4, lid 4.7.8 niet zal leiden tot het ontstaan van bedrijven van milieucategorie 3 of hoger en/of tot bouwvlakken van meer dan 5000 m² in de groenblauwe mantel, is sprake van strijd met artikel 11.6, eerste lid, onder a en c, van de Verordening
99. Vast staat voorts dat de afwijkende regels in artikel 11.7 van de Verordening 2012 voor agrarisch-verwante bedrijven en agrarisch-technische hulpbedrijven niet van toepassing zijn op gronden in de groenblauwe mantel, zodat de daarin aangegeven uitzondering op artikel 11.6 hier niet aan de orde is. Het standpunt van de raad dat de bestemmingswijziging zal leiden tot minder bebouwing, meer groen en mogelijke bijdragen aan het landschapsfonds en dat daarin de kwaliteitsverbetering ligt, doet aan het voorgaande niet af. Daarbij wordt overwogen dat de raad geen ruimte had om af te wijken van de Verordening. 11.
100. Gelet hierop heeft het college zich terecht op het standpunt gesteld dat het plan wat betreft artikel 3, lid 3.7.8, en artikel 4, lid 4.7.8, van de planregels, voor zover die zien op gronden binnen de groenblauwe mantel, strijdt met artikel 11.6, eerste lid, onder a en c, van de Verordening 2012 en het daarmee corresponderende artikel 6.10, eerste lid, onder a en d, van de Verordening
101. Het betoog slaagt. Wijzigingsbevoegdheden ten behoeve van hergebruik van agrarische bouwvlakken voor een agrarisch verwant bedrijf of een agrarisch-technisch hulpbedrijf en een niet-agrarisch ambachtelijk bedrijf met betrekking tot gronden met de bestemming "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden" in de EHS
102. Het college betoogt dat het plan binnen de bestemming "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden" ruimtelijke ontwikkelingen mogelijk maakt die zich niet verhouden met de aanwezige EHS. Het college acht dit in strijd met artikel 4.2 van de Verordening
103. De bepaling in artikel 5, lid 5.7.1, onder n, van de planregels, dat bij toepassing van de wijzigingsbevoegdheden geen aantasting mag plaatsvinden van de ecologische waarden en kenmerken van de EHS doet daaraan volgens het college niet af. Artikel 11.6 en 11.7 van de Verordening 2012 bieden hier voorts evenmin uitkomst, aldus het college, omdat die artikelen niet van toepassing zijn op de EHS. Indien in de EHS ruimtelijke ontwikkelingen worden overwogen dient volgens het college een procedure tot herbegrenzing van de EHS te worden gevolgd. 12.
104. De raad heeft zich op het standpunt gesteld dat de bescherming van de EHS voldoende is gewaarborgd in de planregels. Door de mogelijkheid van omschakeling van agrarische bedrijven in de EHS naar een agrarisch-verwant, een agrarisch-technisch hulpbedrijf of een niet-agrarisch bedrijf kan volgens de raad juist de gewenste kwaliteitsverbetering worden bereikt, door de sloop van overtollige bebouwing of de aanplant van groen. Het beleid van de provincie leidt ertoe dat de economische waarde van vrijkomende agrarische locaties binnen de EHS vermindert doordat de hergebruikmogelijkheden beperkt worden gehouden. Nu niet waarschijnlijk is dat alle vrijkomende locaties binnen de EHS gesaneerd zullen worden, is een goede combinatie van hergebruiksmogelijkheden en sanering van vrijkomende locaties vereist, aldus de raad. 12.
105. In lid 5.7.1, onder n, van de planregels is bepaald dat bij toepassing van de wijzigingsbevoegdheden geen aantasting mag plaatsvinden van de ecologische waarden en kenmerken van EHS. Ingevolge artikel 5, lid 5.7.8, is het college van burgemeester en wethouders bevoegd om onder specifieke voorwaarden de bestemming "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden" te wijzigen in de bestemming "Bedrijf" ten behoeve van hergebruik van het agrarische bouwvlak voor een agrarisch-verwant bedrijf of een agrarisch-technisch hulpbedrijf. Ingevolge artikel 5, lid 5.7.9 is het college van burgemeester en wethouders bevoegd om, onder specifieke voorwaarden de bestemming "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden" te wijzigen in de bestemming "Bedrijf" ten behoeve van hergebruik van het agrarische bouwvlak voor een niet-agrarisch bedrijf. 12.
106. Voor de hier aan de orde zijnde bepalingen uit de Verordening 2012 en de Verordening 2014 wordt hier verwezen naar 7.3 en 11.
107. 12.
108. Zoals hiervoor is overwogen, onder meer in 9.4, liggen de plandelen met de bestemming "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden" voor een klein gedeelte in het in de Verordening aangewezen agrarisch gebied en vallen deze voor het overige samen met de in de Verordeningen aangewezen groenblauwe mantel en de EHS. 12.
109. Het standpunt van de raad dat omschakeling van de bouwvlakken van agrarische bedrijven in de EHS kan leiden tot kwaliteitsverbetering en dat in de planregels toereikende voorwaarden zijn opgenomen ter bescherming van de EHS, gaat eraan voorbij dat nieuwe ontwikkelingen in de EHS niet zijn toegelaten. 12.
110. Gelet hierop heeft het college zich naar het oordeel van de Afdeling terecht op het standpunt gesteld dat het plan wat betreft artikel 5, lid 5.7.8 en lid 5.7.9 van de planregels strijdt met artikel 4.2, eerste lid, onder a, van de Verordening 2012 en het daarmee corresponderende artikel 5.1, eerste lid, onder a en c, van de Verordening 2014, voor zover die planregels zien op gronden binnen de EHS. Het betoog slaagt. Omgevingsvergunningstelsel ten behoeve van een nevenactiviteit in de vorm van een agrarisch verwant bedrijf of een agrarisch-technisch hulpbedrijf en niet-agrarisch ambachtelijk bedrijf met betrekking tot gronden met de bestemming "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden" in de EHS
111. Het college betoogt dat in het plan ten onrechte op gronden met de bestemming "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden" via een omgevingsvergunningstelsel nevenactiviteiten in de vorm van een agrarisch verwant bedrijf of een agrarisch-technisch hulpbedrijf en niet-agrarisch ambachtelijk bedrijf mogelijk worden gemaakt in de EHS. Volgens het college is dit in strijd met artikel 4.2 van de Verordening 2012, dat ruimtelijke ontwikkelingen dienen te strekken tot behoud, herstel of duurzame ontwikkeling van de ecologische waarden en kenmerken van de onderscheiden gebieden. Het college acht deze mogelijkheid voorts in strijd met artikel 11.6 en 11.7 van de Verordening 2012, nu de daarin opgenomen regels voor niet-agrarische ruimtelijke ontwikkelingen en daarvan afwijkende regels voor agrarisch-technisch hulpbedrijven en agrarisch verwante bedrijven niet van toepassing zijn op de EHS. 13.
112. De raad heeft zich op het standpunt gesteld dat het college ten onrechte geen onderscheid maakt tussen hoofd- en nevenactiviteiten in de EHS. Met het toestaan van bepaalde nevenactiviteiten kan volgens de raad een belangrijke bijdrage geleverd worden aan de positief bestemde hoofdactiviteit op een bouwvlak. Voor sommige bedrijven hangt het voortbestaan af van deze activiteiten, aldus de raad. 13.
113. Ingevolge artikel 5, lid 5.1, onder z, van de planregels zijn de voor "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden" aangewezen gronden bestemd voor het behoud van de volgende landschaps- natuur-, hydrologische - en cultuurhistorische waarden:
114. kenmerkende landschapswaarden ter plaatse van de aanduiding "aardkundig waardevol gebied", "reliëf", "akkercomplex 1", "akkercomplex 2" en "waardevol landschapselement";
115. de hydrologische waarden in de vorm van de aanwezige oppervlakte- en grondwateren; (-). Lid 5.4.1 bevat bepalingen omtrent met de bestemming strijdig gebruik op gronden met de bestemming "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden" . Ingevolge lid 5.5.1, onder j, van de algemene voorwaarden voor afwijken van het plan mag ten gevolge van toepassing van de afwijkingsbevoegdheid geen aantasting plaatsvinden van de ecologische waarden en kenmerken van de EHS. Ingevolge lid 5.5.6 kan het college van burgemeester en wethouders ten behoeve van gronden met de bestemming "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden" onder specifieke voorwaarden een omgevingsvergunning verlenen voor het afwijken van het bepaalde in lid 5.1 en sub 5.4.1 en nevenactiviteiten in de vorm van een agrarisch-verwant bedrijf of een agrarisch-technisch hulpbedrijf op een agrarisch bouwvlak toestaan, zoals opgenomen in bijlage 1 "Indicatieve lijst nevenfuncties en gebruiksfunctie" bij deze regels dan wel een daarmee vergelijkbare vorm van agrarisch-verwante of agrarisch-technische bedrijvigheid. Ingevolge lid 5.5.7 kan het college van burgemeester en wethouders onder specifieke voorwaarden een omgevingsvergunning verlenen voor het afwijken van het bepaalde in lid 5.1 en sub 5.4.1 en nevenactiviteiten in de vorm van een ambachtelijk bedrijf, zoals opgenomen in bijlage 1 "Indicatieve lijst nevenfuncties en gebruiksfuncties" bij deze regels dan wel een vergelijkbaar ambachtelijk bedrijf toestaan, binnen de aanduiding "bebouwingsconcentratie 1" en "bebouwingsconcentratie 2" op een agrarisch bouwvlak toestaan. 13.
116. Voor de hier aan de orde zijnde bepalingen uit de Verordening 2012 en de Verordening 2014 wordt hier verwezen naar 7.3 en 11.
117. 13.
118. Zoals hiervoor is overwogen, onder meer in 9.4, liggen de plandelen met de bestemming "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden" voor een klein gedeelte in het in de Verordeningen aangewezen agrarisch gebied en vallen deze voor het overige samen met de in de Verordeningen aangewezen groenblauwe mantel en de EHS. 13.
119. Het standpunt van de raad dat agrarische bedrijven voldoende ruimte moet worden geboden en dat in de planregels toereikende voorwaarden zijn opgenomen ter voorkoming van onevenredige aantasting van de waarden en kenmerken van de EHS, gaat eraan voorbij dat nieuwe ontwikkelingen in de EHS niet zijn toegelaten. Gelet hierop heeft het college zich naar het oordeel van de Afdeling terecht op het standpunt gesteld dat het plan wat betreft artikel 5, lid 5.5.6, en lid 5.5.7, van de planregels voor zover die zien op gronden binnen de EHS strijdt met artikel 4.2, eerste lid, onder a, en artikel 11.6 van de Verordening 2012 en de daarmee corresponderende bepalingen van de Verordening
120. Het betoog slaagt. Wijzigingsbevoegdheden ten behoeve van vergroting van de bouwblokken van glastuinbouwbedrijven in de groenblauwe mantel
121. Het college voert aan dat het plan in strijd met artikel 10.4 van de Verordening 2012 de mogelijkheid biedt om de bouwblokken van glastuinbouwbedrijven aan de [locatie 3] te Oost-, West-, en Middelbeers en de [locatie 4] te Oirschot in de groenblauwe mantel te vergroten. Hierdoor worden de waarden in de groenblauwe mantel onvoldoende beschermd, aldus het college. 14.
122. De raad heeft zich op het standpunt gesteld dat medewerking moet kunnen worden verleend aan uitbreiding van de bedrijven als sprake is van voldoende kwaliteitsverbetering. Hiermee kunnen duurzame ontwikkelingen mogelijk worden gemaakt, zoals de oprichting van gebouwen en voorzieningen voor energie, afvalwater en grondstoffen, voor waterbassins en warmtekrachtkoppeling, en worden tevens de provinciale belangen van zuinig en zorgvuldig ruimtegebruik en het doorvoeren van kwaliteitsverbeteringen in het buitengebied gediend, aldus de raad. Met betrekking tot de percelen aan de [locatie 4] heeft de raad nog naar voren gebracht het onredelijk te achten dat de groenblauwe mantel aangrenzend aan de bouwvlakken van de bedrijven aan de Spoordonkseweg is gelegd, omdat daardoor elke uitbreiding van die bedrijven onmogelijk is geworden. 14.
123. Ingevolge artikel 10.4, eerste lid, van de Verordening 2012 bepaalt een bestemmingsplan dat is gelegen in een agrarisch gebied, niet zijnde een mogelijk doorgroeigebied of een vestigingsgebied glastuinbouw, dat uitbreiding van glastuinbouwbedrijven is toegestaan tot ten hoogste 3 ha netto glas, mits uit de toelichting blijkt dat deze uitbreiding noodzakelijk is voor de bedrijfsvoering. Ingevolge artikel 6.5, eerste lid, van de Verordening 2014 bepaalt een bestemmingsplan dat is gelegen in de groenblauwe mantel dat uitbreiding van, vestiging van of omschakeling naar een glastuinbouwbedrijf niet zijn toegestaan. 14.
124. Ingevolge artikel 4, lid 4.7.4, onder a, sub 3, van de planregels is het college van burgemeester en wethouders bevoegd om voor gronden met de bestemming "Agrarisch met waarden - Landschapswaarden" het plan te wijzigen ten behoeve van vergroting van een agrarisch bouwvlak, onder voorwaarde dat de mogelijkheid voor toepassing van de wijzigingsbevoegdheid afhankelijk is van de aard en ligging van het agrarisch bedrijf en met dien verstande dat de oppervlakte van het bouwvlak van een glastuinbouwbedrijf niet meer mag bedragen dan 4 ha, waarvan de netto glasopstand niet meer mag bedragen dan 3 ha. Ingevolge artikel 5, lid 5.7.4, onder a, sub 3, is het college van burgemeester en wethouders bevoegd om voor gronden met de bestemming "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden" het plan te wijzigen ten behoeve van vergroting van een agrarisch bouwvlak, onder voorwaarde dat de mogelijkheid voor toepassing van de wijzigingsbevoegdheid afhankelijk is van de aard en ligging van het agrarisch bedrijf en met dien verstande dat de oppervlakte van het bouwvlak van een glastuinbouwbedrijf niet meer mag bedragen dan het bestaande oppervlak van het agrarisch bouwvlak vermeerderd met 15% tot een maximum van 4 ha, waarvan de netto glasopstand niet meer mag bedragen dan 3 ha. 14.
125. In het plan zijn aan het perceel aan de [locatie 3] de bestemming "Agrarisch met waarden - Landschapswaarden", de dubbelbestemming "Waterstaat - Natte natuurparel", de gebiedsaanduiding "reconstructiewetzone - extensiveringsgebied" en de functieaanduiding "glastuinbouw" toegekend. Aan de percelen aan de [locatie 4] zijn respectievelijk de bestemmingen "Agrarisch" en "Agrarisch met waarden - Landschapswaarden" en de gebiedsaanduiding "reconstructiewetzone - extensiveringsgebied" en de functieaanduiding "glastuinbouw" toegekend. 14.
126. De plandelen met de bestemming "Agrarisch" en "Agrarisch met waarden - Landschapswaarden" liggen binnen een gebied dat in de Verordeningen deels als agrarisch gebied en deels als groenblauwe mantel is aangemerkt. 14.
127. Vast staat dat het glastuinbouwbedrijf aan de [locatie 3] in de groenblauwe mantel ligt en dat de percelen aan de Spoordonkseweg met enkele zijden aan de groenblauwe mantel grenzen. 14.
128. Niet in geschil is dat uitbreiding van de drie bedrijven in de groenblauwe mantel zou kunnen plaatsvinden. 14.
129. Gelet hierop heeft het college zich terecht op het standpunt gesteld dat het plan in zoverre strijdt met artikel 10.4 van de Verordening 2012, dat inhoudt dat uitbreiding van glastuinbouwbedrijven in de groenblauwe mantel niet is toegestaan. De Afdeling overweegt daarbij dat uit de toelichting op de Verordening 2012 (p. 66) volgt dat gronden die in die Verordening zijn aangewezen als groenblauwe mantel niet (tevens) kunnen zijn gelegen ter plaatse van in die Verordening als agrarisch gebied aangeduide gronden. De mogelijkheid die artikel 10.4 van de Verordening 2012 biedt voor uitbreiding van glastuinbouwbedrijven, nu die is beperkt tot bedrijven in agrarisch gebied, ziet mitsdien niet op gronden in de groenblauwe mantel. Het college heeft zich voorts terecht op het standpunt gesteld dat het plan ter zake tevens strijdt met het met artikel 10.4 van de Verordening 2012 corresponderende artikel 6.5, eerste lid, van de Verordening
130. Uit het voorgaande volgt dat de raad geen ruimte had om af te wijken van de Verordeningen en daarom geen mogelijkheid had om in strijd daarmee het door hem wenselijk geachte maatwerk te leveren. Met betrekking tot de begrenzing van de groenblauwe mantel ter plaatse heeft het college ter zitting naar voren gebracht dat deze doelbewust op de locatie is aangebracht waar deze nu ligt, waarbij zeer waarschijnlijk een uitzondering is gemaakt voor de twee bestaande bedrijven. Voor zover de bezwaren van de raad zich richten tegen de begrenzing van de groenblauwe mantel, wordt gewezen op de procedure die in de Verordeningen is opgenomen voor herbegrenzing. Het betoog slaagt. Paardenbakken, schuilgelegenheden voor vee en kleinschalige erfvoorzieningen buiten het bouwblok
131. Het college betoogt dat het plan ten onrechte voorziet in de mogelijkheid van niet-hobbymatige paardenbakken en schuilgelegenheden voor vee en van tijdelijke kleinschalige erfvoorzieningen buiten het bouwvlak. Dit is volgens het college in strijd met artikel 1.1, onder 19, van de Verordening 2012, waarin een bouwblok wordt omschreven als een "aaneengesloten terrein waarbinnen gebouwen, bijbehorende bouwwerken en andere voorzieningen ten behoeve van eenzelfde bestemming worden geconcentreerd". Hieruit blijkt volgens het college dat alle bouwwerken binnen een bouwblok moeten worden geconcentreerd. In verband hiermee is het plan volgens het college tevens in strijd met artikel 6.4, eerste lid, onder d, artikel 6.5, onder e, artikel 8.3, eerste lid, onder d, artikel 8.4, artikel 9.2, artikel 9.3 en artikel 9.4 van de Verordening
132. Voorts is volgens het college sprake van strijd met het in artikel 2.1, tweede lid, onder a, vervatte beginsel van zorgvuldig ruimtegebruik en is niet voldaan aan de eis in artikel 2.2, dat een ruimtelijke ontwikkeling gepaard dient te gaan met een aantoonbare verbetering van het landschap. Ook voorziet het plan niet in bepalingen ter bescherming en versterking van de specifieke waarden van de groenblauwe mantel en van de EHS, aldus het college. 15.
133. De raad staat op het standpunt dat met het toestaan van paardenbakken buiten het bouwvlak, grenzend daaraan, zuinig ruimtegebruik wordt bevorderd, aangezien daarmee wordt voorkomen dat bouwvlakken moeten worden vergroot. Volgens de raad worden met deze regeling enerzijds de provinciale belangen gewaarborgd en wordt anderzijds tevens op een redelijke manier aan de belangen van eigenaren tegemoetgekomen. De raad stelt voorts dat verrommeling van het landschap door de bouw van schuilhutten in voldoende mate wordt tegengegaan door de gestelde voorwaarden ter beperking daarvan. Bovendien was dezelfde regeling volgens de raad opgenomen in plan Fase I en heeft het college zich daartegen destijds niet verzet. Met de regeling wordt voldaan aan artikel 2.1, tweede lid, en paragraaf 2.2 van de toelichting van de Verordening
134. De raad stelt voorts dat de planregeling met betrekking tot de tijdelijke voorzieningen ten behoeve van agrarische bedrijven is opgenomen ten behoeve van het streven naar flexibiliteit. De raad heeft ten slotte aangevoerd dat de Verordening 2014 ruimere mogelijkheden ter zake van genoemde voorzieningen biedt. 15.
135. Ingevolge artikel 3, lid 3.2.7, van de planregels, dat ziet op gronden met de bestemming "Agrarisch", zijn buiten het bouwvlak uitsluitend de hierna genoemde gebouwen en bouwwerken, geen gebouwen zijnde, toegestaan, waarbij de volgende bepalingen gelden: (-) e. Paardenbakken:
136. Een paardenbak mag alleen buiten het bouwvlak worden gerealiseerd, als aangetoond is dat binnen het bouwvlak geen ruimte is.
137. De bouwhoogte van een omheining van een paardenbak mag niet meer bedragen dan 1,5 m.
138. De oppervlakte mag niet meer bedragen dan 1.200 m², met dien verstande dat de gezamenlijke oppervlakte van paardenbakken binnen en buiten het bouwvlak niet meer mag bedragen dan 1.200 m².
139. Een paardenbak mag uitsluitend direct grenzend aan het bouwvlak worden gerealiseerd.
140. Indien de paardenbak wordt gesitueerd naast de openbare weg, wordt de paardenbak op een afstand van minimaal 3 m achter de voorgevelrooilijn van de bedrijfswoning gerealiseerd.
141. De afstand tot woningen van derden mag niet minder bedragen dan 25 m.
142. Lichtmasten bij een paardenbak zijn uitsluitend toegestaan ter plaatse van bebouwingsconcentraties.
143. De bouwhoogte van lichtmasten bij een paardenbak mag niet meer bedragen dan 3 m. (-) g. Schuilgelegenheden voor vee:
144. Schuilgelegenheden zijn niet toegestaan ter plaatse van de aanduidingen "akkercomplex 1" en "akkercomplex 2".
145. De oppervlakte van het bij de schuilgelegenheid behorende perceel mag niet minder bedragen dan 1,0 ha.
146. De goothoogte mag niet meer bedragen dan 2,5 m.
147. De bouwhoogte mag niet meer bedragen dan 4 m.
148. De bebouwde oppervlakte mag niet meer bedragen dan 20 m².
149. De afstand tot de perceelsgrens van derden mag niet minder bedragen dan 30 m.
150. De schuilgelegenheid dient voor 1/6 deel van de wand open te zijn en open te blijven.
151. De schuilgelegenheid dient gesitueerd te worden op minimaal 30 m ten opzichte van de rand van een bouwvlak van derden en binnen 25 m vanaf de bosrand, houtsingel of houtwal óf binnen 100 m van een openbare weg. (-) j. Tijdelijke kleinschalige erfvoorzieningen:
152. De bouwhoogte mag niet meer bedragen dan 3 m.
153. De gezamenlijke oppervlakte van de tijdelijke kleinschalige erfvoorzieningen mag niet meer bedragen dan 500 m².
154. De afstand van een tijdelijke kleinschalige erfvoorziening tot het bouwvlak mag niet meer bedragen dan 25 m.
155. De instandhoudingsperiode van een tijdelijke kleinschalige erfvoorziening mag niet meer bedragen dan 9 maanden. (-). In artikel 4, lid 4.2.7, onder e, f en h, en artikel 5, lid 5.2.7, onder c en f, is een vergelijkbare regeling opgenomen voor gronden met de respectieve bestemming "Agrarisch met waarden - Landschapswaarden" en "Agrarisch met waarden - Natuur- en landschapswaarden", met dien verstande dat voor de gronden met laatstgenoemde bestemming in lid 5.3.2 voor het realiseren van schuilgelegenheden voor vee een omgevingsvergunning is vereist. In artikel 5, lid 5.5.1, is bepaald dat, in het geval het college van burgemeester en wethouders gebruik maakt van de bevoegdheid tot afwijken van de gebruiksregels het daarbij onder meer de volgende overwegingen betrekt: c. er wordt geen afbreuk gedaan aan nabijgelegen omgevingswaarden. d. er wordt voorzien in een landschappelijke inpassing via een door het college van burgemeester en wethouders goedgekeurd beplantingsplan. e. er vindt geen aantasting plaats van de ecologische waarden en kenmerken van de EHS. 15.
156. Ingevolge artikel 1.1, onder 19, van de Verordening 2012, wordt onder bouwblok verstaan: een aaneengesloten terrein, waarbinnen gebouwen, bijbehorende bouwwerken en andere permanente voorzieningen ten behoeve van eenzelfde bestemming worden geconcentreerd. Ingevolge artikel 2.1, eerste lid, draagt een bestemmingsplan dat voorziet in een ruimtelijke ontwikkeling buiten bestaand stedelijk gebied bij aan de zorg voor het behoud en de bevordering van de ruimtelijke kwaliteit van het daarbij betrokken gebied en de naaste omgeving, in het bijzonder aan het principe van zorgvuldig ruimtegebruik. De toelichting bij dat plan bevat daaromtrent een verantwoording. Ingevolge artikel 2.1, tweede lid, onder a, houdt het principe van zorgvuldig ruimtegebruik, bedoeld in het eerste lid, in ieder geval in dat ingeval van vestiging van een ruimtelijke ontwikkeling is verzekerd dat gebruik wordt gemaakt van bestaande bebouwing, tenzij in deze verordening uitdrukkelijk anders is bepaald. In artikel 2.2, eerste lid, is bepaald dat een bestemmingsplan dat voorziet in een ruimtelijke ontwikkeling buiten bestaand stedelijk gebied, een verantwoording bevat van de wijze waarop financieel, juridisch en feitelijk is verzekerd dat de realisering van de beoogde ruimtelijke ontwikkeling gepaard gaat met een aantoonbare en uitvoerbare fysieke verbetering van de aanwezige of potentiële kwaliteiten van bodem, water, natuur, landschap of cultuurhistorie of van de extensieve recreatieve mogelijkheden van het gebied waarop de ontwikkeling haar werking heeft. Ingevolge artikel 6.4, eerste lid, onder d, bepaalt een bestemmingsplan dat is gelegen in de groenblauwe mantel dat gebouwen, bijbehorende bouwwerken en andere permanente voorzieningen ten behoeve van een grondgebonden agrarisch bedrijf worden geconcentreerd in een bouwblok. Ingevolge artikel 8.3, eerste lid, onder d, bepaalt een bestemmingsplan dat is gelegen in agrarisch gebied dat gebouwen, bijbehorende bouwwerken en andere permanente voorzieningen ten behoeve van een grondgebonden agrarisch bedrijf worden geconcentreerd in een bouwblok. Artikel 6.5 en artikel 8.4 stellen regels voor de maximale omvang van overige niet-grondgebonden agrarische bedrijven in onderscheidenlijk de groenblauwe mantel en agrarisch gebied. De artikelen 9.2, 9.3 en 9.4 betreffen onderscheidenlijk de maximale omvang van intensieve veehouderijen in extensiveringsgebieden, verwevingsgebieden en landbouwontwikkelingsgebieden. 15.
157. Ingevolge artikel 1, onder 1.20 van de Verordening 2014 wordt onder bouwperceel verstaan: aaneengesloten (virtueel) vlak waarop functioneel bij elkaar behorende bebouwing en voorzieningen worden geconcentreerd, bestaande uit een bouwvlak, waarbinnen de gebouwen zijn toegelaten, met de direct daaraan grenzende gronden waar ook bouwwerken geen gebouwen zijnde en vergunningvrije bouwwerken zijn toegestaan. Ingevolge artikel 1, onder 1.21, wordt onder bouwvlak verstaan: een geometrisch bepaald vlak, waarmee gronden zijn aangeduid, waar ingevolge het planologisch regiem gebouwen en bouwwerken, geen gebouwen zijnde, zijn toegelaten. Ingevolge artikel 6.14, eerste lid, kan een bestemmingsplan dat is gelegen in de kernrandzone, dan wel een gebied dat gezien de ligging en het feitelijk gebruik gerekend kan worden tot de kernrandzone, binnen de groenblauwe mantel voorzien in de nieuwvestiging of uitbreiding van voorzieningen voor veldsporten, volkstuinen, schuilhutten en andere kleinschalige vrije-tijdsvoorzieningen mits: a. de beoogde ontwikkeling slechts kleinschalige bebouwing met zich brengt; b. het bestemmingsplan borgt dat de voorziening inclusief de toegelaten bebouwing, kleinschalig blijft; c. er sprake is van een beperkte publieksaantrekkende werking; d. de ontwikkeling onder toepassing van artikel 6.1, eerste lid (bescherming groenblauwe mantel), gepaard gaat met een positieve bijdrage aan de bescherming en ontwikkeling van de onderkende ecologische en landschappelijke waarden en kenmerken. Ingevolge het tweede lid is artikel 3.1, tweede lid, onder a, (verbod nieuwvestiging), niet van toepassing op een kleinschalige voorziening als bedoeld in het eerste lid. Ingevolge artikel 7.16, eerste lid, kan een bestemmingsplan dat is gelegen in de kernrandzone, dan wel een gebied dat gezien de ligging en het feitelijk gebruik gerekend kan worden tot de kernrandzone, in gemengd landelijk gebied voorzien in de nieuwvestiging of uitbreiding van voorzieningen voor veldsporten, volkstuinen, schuilhutten en andere kleinschalige vrije-tijdsvoorzieningen mits: a. de beoogde ontwikkeling slechts kleinschalige bebouwing met zich brengt; b. het bestemmingsplan borgt dat de voorziening inclusief de toegelaten bebouwing, kleinschalig blijft; c. er sprake is van een beperkte publieksaantrekkende werking. Ingevolge het tweede lid is artikel 3.1, tweede lid, onder a, (verbod nieuwvestiging), niet van toepassing op een kleinschalige voorziening als bedoeld in het eerste lid. 15.
158. De raad heeft er terecht op gewezen dat de Verordening 2014 een ruimer begrip bouwperceel hanteert dan het begrip bouwblok in de Verordening
159. Onder bouwperceel wordt in de Verordening 2014 verstaan een aaneengesloten vlak waarop functioneel bij elkaar behorende bebouwing en voorzieningen worden geconcentreerd, bestaande uit een bouwvlak, waarbinnen de gebouwen zijn toegelaten, met de direct daaraan grenzende gronden waar ook bouwwerken geen gebouwen zijnde en vergunningvrije bouwwerken zijn toegestaan. Overwogen wordt dat - wat van bedoelde verruiming ook zij - aan de toepassing daarvan in de Verordening 2014, onder meer in artikel 6.14 en artikel 7.16, stringente voorwaarden zijn verbonden, waaronder de eis dat de gebieden in kwestie moeten zijn gelegen in een kernrandzone of gebied dat daartoe gezien de ligging en het feitelijk gebruik gerekend kan worden. Ingevolge artikel 6.14 en artikel 7.16 van de Verordening 2014 zijn voorts respectievelijk in de groenblauwe mantel en gemengd landelijk gebied uitsluitend bepaalde kleinschalige voorzieningen voor hobbymatige activiteiten toegestaan. Weliswaar kan het daarbij volgens de toelichting op en de tekst van de artikelen van de Verordening 2014 mede gaan om schuilhutten, maar die mogelijkheid is uitdrukkelijk niet bedoeld voor voorzieningen ten behoeve van agrarische bedrijven. Blijkens de stukken en het verhandelde ter zitting heeft het college overigens geen bezwaren tegen paardenbakken met een hobbymatig karakter buiten het bouwvlak. In artikel 3, lid 3.2.7, onder e, g en j, artikel 4, lid 4.2.7, onder e, f en h, en artikel 5, lid 5.2.7, onder c en f, van de planregels zijn de hiervoor genoemde beperkingen niet opgenomen. Het college staat dan ook terecht op het standpunt het plan ter zake meer toestaat dan in de Verordening 2012 en de Verordening 2014 mogelijk is gemaakt. Hetgeen de raad naar voren heeft gebracht omtrent artikel 2.1 van de Verordening 2012 behoeft, gelet op het voorgaande, geen bespreking meer. De stelling van de raad dat de regeling voor het oprichten van schuilgelegenheden is overgenomen uit het voorheen geldende plan leidt niet tot een ander oordeel. Aan een geldend bestemmingsplan kunnen geen blijvende rechten worden ontleend. Provinciale staten kunnen immers op enig moment op grond van gewijzigde planologische inzichten besluiten tot het vaststellen van stringentere regelgeving. 15.
160. Gelet hierop heeft het college zich terecht op het standpunt gesteld dat het plan wat betreft artikel 3, lid 3.2.7, onder e, g en j, artikel 4, lid 4.2.7, onder e, f en h, en artikel 5, lid 5.2.7, onder c en f, van de planregels, strijdt met artikel 1.1, onder 19, artikel 6.4, eerste lid, onder d, en artikel 8.3, eerste lid, onder d, van de Verordening 2012 en het hiermee corresponderende artikel 1, onder 1.20 en 1.21, artikel 6.14 en artikel 7.16 van de Verordening
161. Het betoog slaagt. Begripsartikel grondgebonden bedrijven in artikel 1, onder 66, van de planregels
162. Het college betoogt dat in het plan aan artikel 1.66 van de planregels ten onrechte melkveehouderijen zijn toegevoegd aan de definitie van grondgebonden bedrijven. Hierdoor zijn ten onrechte alle melkveehouderijen als grondgebonden aangemerkt, terwijl zich in de praktijk ook gevallen kunnen voordoen waarin een melkveehouderij als een intensieve veehouderij moeten worden aangemerkt, aldus het college. 16.
163. Ingevolge artikel 1.66 van de planregels van het plan wordt onder een grondgebonden bedrijf verstaan: een agrarisch bedrijf waarvan de productie geheel of in overwegende mate afhankelijk is van het voortbrengend vermogen van onbebouwde grond in de directe omgeving van het bedrijf. Grondgebonden bedrijven zijn in ieder geval: akkerbouw-, fruitteelt-, en vollegrondstuinbouwbedrijven en boomteeltbedrijven, waarvan de bomen rechtstreeks in de grond zijn geplant. 16.
164. Gelet op het feit dat in deze definitiebepaling melkveehouderijen niet worden genoemd, mist het betoog van het college dat melkveehouderijen in het plan zonder uitzondering onder grondgebonden bedrijven zijn gebracht, feitelijke grondslag. Planregels met betrekking tot middels een omgevingsvergunning mogelijk maken van huisvesting in bedrijfsgebouwen van personen in het kader van stages dan wel sociale en/of maatschappelijke reïntegratie
165. Het college kan zich niet verenigen met het plan voor zover dat voorziet in huisvesting van personen in het kader van stages dan wel sociale en/of maatschappelijke reïntegratie in agrarische bedrijfsgebouwen. Het plan is volgens het college op dit punt in strijd met artikel 11.1, eerste lid, onder b, van de Verordening 2012, dat in de weg staat aan zelfstandige bewoning van bedrijfsgebouwen. Anders dan de raad stelt, wordt zelfstandige bewoning door de planregels onvoldoende beperkt, omdat niet is bepaald dat slechts tijdelijke bewoning is toegestaan, de eis van de noodzaak van bewoning ontbreekt en weliswaar sprake is van een maximaal toegestane oppervlakte maar alle kenmerkende woonvoorzieningen afzonderlijk zijn toegestaan, aldus het college. 17.
166. De raad staat op het standpunt dat het plan voldoende regels stelt om permanente en/of zelfstandige bewoning te voorkomen. Volgens de raad is er geen wezenlijk verschil met de situatie van afhankelijke bewoning als genoemd in de toelichting bij artikel 11.1 van de Verordening
167. De enkele vrees voor zelfstandige bewoning acht de raad geen reden om de huisvesting niet toe te staan, omdat dit een handhavingskwestie is, waartoe gemeentelijk handhavingsbeleid bestaat. 17.
168. Ingevolge artikel 3, lid 3.1, onder a, van de planregels, zijn gronden met de bestemming "Agrarisch" onder meer bestemd voor de uitoefening van een agrarisch bedrijf met uitzondering van intensieve veehouderij, geiten- en schapenhouderij en glastuinbouw. Ingevolge lid 3.4.1 wordt onder gebruik strijdig met de bestemming in ieder geval verstaan het gebruik van gronden en/of opstallen voor: e. het gebruik voor woondoeleinden en/of zorgdoeleinden met uitzondering van de toegestane bedrijfswoningen; n. het gebruiken of laten gebruiken van een bedrijfswoning als burger/plattelandswoning. Ingevolge lid 3.4.2 valt onder strijdig gebruik met het bepaalde in de subleden 3.4.1 en 3.5.4 het gebruik van gebouwen, kampeermiddelen, trekkershutten, bed & breakfast-voorzieningen, vakantiewoningen/-appartementen, groepsaccomodaties/kampeerboerderijen en kleinschalig kamperen/minicamping voor permanente bewoning. Ingevolge lid 3.5.9, kan het college van burgemeester en wethouders een omgevingsvergunning verlenen voor het afwijken van het bepaalde in lid 3.4.1 omtrent met de bestemming strijdig gebruik en toestaan dat bedrijfsgebouwen worden gebruikt voor huisvesting van personen in het kader van stages dan wel sociale en/of maatschappelijke reïntegratie, met dien verstande dat: a. de huisvesting binnen de bestaande bebouwing wordt opgericht; b. de huisvesting een maximale gezamenlijke oppervlakte heeft van 20 m² per persoon, inclusief de bijbehorende voorzieningen zoals sanitair, keuken en wasruimte, waarbij maximaal 3 personen worden gehuisvest. Artikel 4, lid 4.5.9 en artikel 5, lid 5.5.9, bevatten een identieke regeling voor gronden met de respectieve bestemmingen "Agrarisch met waarden - Landschapswaarden" en "Agrarisch met waarden - Natuur- en Landschapswaarden". Ingevolge artikel 1, lid 149, wordt onder woning verstaan: een complex van ruimten, geschikt en bestemd voor de huisvesting van niet meer dan één huishouden. Ingevolge lid 75 wordt onder huishouden verstaan: persoon of groep personen die een huishouding voert, waarbij sprake is van onderlinge verbondenheid en continuïteit in de samenstelling ervan; bedrijfsmatige kamerverhuur en huisvesting van tijdelijke werknemers wordt daaronder niet begrepen. 17.
169. Ingevolge artikel 11.1 van de Verordening 2012 stelt een bestemmingsplan dat is gelegen in de groenblauwe mantel of agrarisch gebied, met inbegrip van een landbouwontwikkelingsgebied of een vestigingsgebied glastuinbouw, regels ter voorkoming van: a. (-) b. zelfstandige bewoning van bedrijfsgebouwen, al dan niet solitaire recreatiewoningen en andere niet voor bewoning bestemde gebouwen. 17.
170. Ingevolge artikel 6.7, eerste lid, onder b, van de Verordening 2014 bepaalt een bestemmingsplan dat is gelegen in de groenblauwe mantel dat: a. (-); b. zelfstandige bewoning van bedrijfsgebouwen, al dan niet solitaire recreatiewoningen en andere niet voor bewoning bestemde gebouwen is uitgesloten. Artikel 7.7, eerste lid, onder b, bevat dezelfde regeling als artikel 6.7, eerste lid, onder b, voor bestemmingsplannen in gemengd landelijk gebied. 17.
171. De raad heeft ter zitting nader toegelicht dat met de regeling is beoogd een logiesfunctie te creëren, bestaande uit permanente huisvesting door wisselende personen. De Afdeling overweegt dat de mogelijkheden die in de planregels worden geboden ruimer zijn, nu daarbij voorzieningen zoals sanitair, keuken en wasruimte, zijn toegestaan. Hierdoor is het ontstaan van zelfstandige woonfuncties mogelijk. Het betoog van de raad dat de planregeling op dit punt geen wezenlijk andere regeling in het leven heeft geroepen dan die blijkens de toelichting op artikel 11.1, eerste lid, onder b, van de Verordening 2012 met afhankelijke bewoning wordt aangeduid, kan niet worden gevolgd. In die toelichting staat immers dat de regeling ertoe strekt dat voorkomen wordt dat zelfstandige woningen ontstaan die als afzonderlijke woonfuncties op de markt aangeboden kunnen worden. 17.
172. Gelet hierop heeft het college zich terecht op het standpunt gesteld dat het plan wat betreft artikel 3, lid 3.5.9, artikel 4, lid 4.5.9 en artikel 5, lid 5.5.9, van de planregels strijdt met artikel 11.1, eerste lid, onder b, van de Verordening 2012 en het daarmee corresponderende artikel 6.7, eerste lid, onder b, en artikel 7.7, eerste lid, onder b, van de Verordening
173. Het betoog slaagt. Mestverwerking als nevenactiviteit
174. Het college kan zich niet verenigen met artikel 3, lid 3.5.10, en artikel 4, lid 4.5.10, van de planregels, waarmee op gronden met de bestemming " Agrarisch" en "Agrarisch met waarden- Landschapswaarden" mestverwerking als nevenactiviteit is toegestaan. Het college voert daartoe aan dat mestverwerking moet worden beschouwd als een niet-agrarische activiteit, die in milieucategorie 3 of hoger valt. Het is volgens het college in strijd met artikel 11.6, eerste lid, onder c, van de Verordening 2012, om op gronden buiten bestaand stedelijk gebied een niet-agrarische activiteit in milieucategorie 3 of hoger mogelijk te maken. Dit hoofdstuk ziet ook op niet-agrarische ontwikkelingen binnen agrarische bouwblokken, aldus het college. [derde belanghebbende C], die woont aan [locatie 5], kan zich niet verenigen met de in het plan mogelijk gemaakte mestverwerking op het naburige perceel van [buurman] aan [locatie 6]. Hij heeft daartoe onder meer aangevoerd dat verwerking van bedrijven van derden een industriële activiteit is, die niet in agrarisch gebied past en stelt hiervan grote overlast te vrezen. 18.
175. De raad heeft zich op het standpunt gesteld dat ruimtelijk geen verschil bestaat tussen mestverwerking van het eigen bedrijf en kleinschalige mestverwerking voor derden. Er is volgens de raad veel vraag naar kleinschalige mestverwerking voor derden. Dit kan een bijdrage leveren aan het oplossen van de mestproblematiek. De kleinschaligheid van de mestverwerking is bovendien in het plan in voldoende mate gewaarborgd, aldus de raad. 18.
176. Artikel 3, lid 3.1, van de planregels bevat de bestemmingsomschrijving van de voor "Agrarisch" aangewezen gronden. Ingevolge lid 3.5.10 van de planregels kan het college van burgemeester en wethouders een omgevingsvergunning verlenen voor het afwijken van het bepaalde in lid 3.1 en kleinschalige mestverwerking toestaan, met dien verstande dat: a. kleinschalige mestverwerking is niet toegestaan ter plaatse van gebieden met de aanduiding "reconstructiewetzone - extensiveringsgebied" en "reconstructiewetzone - iv nee"; b. kleinschalige mestverwerking is toegestaan voor het behandelen van dierlijke mest van het eigen bedrijf en/of enkele bedrijven uit de directe omgeving binnen een straal van 5 km van het betreffende bedrijf; c. de bebouwing maximaal 150 m² bedraagt en de opslagcapaciteit maximaal 800 m² / 1.600 m³; d. de totale oppervlakte niet meer mag bedragen dan 1.000 m²; e. de maximale bouwhoogte van de installatie niet meer mag bedragen dan 12 m. In artikel 4, lid 4.5.10, van de planregels is een identieke regeling opgenomen voor gronden met de bestemming "Agrarisch met waarden - Landschapswaarden". 18.
177. Ingevolge artikel 11.6, eerste lid, onder c, van de Verordening 2012 kan een bestemmingsplan dat is gelegen in de groenblauwe mantel of agrarisch gebied, niet zijnde een landbouwontwikkelingsgebied of een vestigingsgebied glastuinbouw, voorzien in een VAB-vestiging of een uitbreiding van een niet-agrarische ruimtelijke ontwikkeling, anders dan bepaald in de artikelen 11.1 tot en met 11.5 mits de beoogde ontwikkeling niet leidt tot een bedrijf, behorend tot de milieucategorie 3 of hoger. Ingevolge artikel 1.1, onder 54, wordt onder milieucategorie verstaan: milieucategorie zoals omschreven in de VNG-brochure