ECLI:NL:RVS:2015:2817

201410393/3/A

1. Datum uitspraak: 9 september 2015 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant A], [appellant B], [appellant C], [appellant D], [appellant E] en [appellant F], allen wonend te Oudenhoorn, gemeente Bernisse, thans gemeente Nissewaard (hierna tezamen: de Bewonersgroep Hollandseweg), appellanten, tegen de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank Rotterdam (hierna: de rechtbank) van 28 november 2014 in zaken nrs. 14/8018 en 14/7866 in het geding tussen: [appellant A], [appellant B], [appellant C], [appellant D], [appellant E], [appellant F] en [appellant G] en het college van burgemeester en wethouders van Bernisse, thans gemeente Nissewaard. Procesverloop Bij besluit van 30 september 2014 heeft het college aan [vergunninghouder] opnieuw omgevingsvergunning verleend voor het bouwen met afwijking van het bestemmingsplan van een woonzorgvoorziening aan de [locatie 1] te Oudenhoorn. Bij uitspraak van 28 november 2014 heeft de rechtbank, voor zover van belang, het door de Bewonersgroep Hollandseweg daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft de Bewonersgroep Hollandseweg hoger beroep ingesteld. Het college heeft een verweerschrift ingediend. De Bewonersgroep Hollandseweg heeft een nader stuk ingediend. Daartoe in de gelegenheid gesteld, heeft [vergunninghouder] een schriftelijke uiteenzetting gegeven. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting gevoegd met het hoger beroep van [appellant H] in zaak nr. 201500047/1/A1 behandeld op 18 maart 2015, waar de Bewonersgroep Hollandseweg en [appellant H], beiden vertegenwoordigd door [appellant F], en het college, vertegenwoordigd door mr. H.E. Jansen-van der Hoek, werkzaam bij de gemeente, zijn verschenen. Voorts is ter zitting [vergunninghouder], vergezeld van mr. H. Hoogesteger, gehoord. Na de zitting zijn de zaken gesplitst. Bij tussenuitspraak van 22 april 2015 in zaak nr. 201410393/1/A1 heeft de Afdeling het college opgedragen om binnen acht weken na de verzending van de tussenuitspraak het daarin omschreven gebrek in het besluit van 30 september 2014 te herstellen. Deze tussenuitspraak is aangehecht. Bij brief van 8 juni 2015, aangevuld bij brief van 25 juni 2015, heeft het college het besluit van 30 september 2014 van een nadere motivering voorzien. Bij brief van 15 juni 2015 heeft [vergunninghouder] zijn zienswijze gegeven. Bij brief van 3 juli 2015 heeft de Bewonersgroep Hollandseweg een zienswijze ingediend. Daartoe in de gelegenheid gesteld, heeft het college hierop bij brief van 4 augustus 2015 gereageerd. De Afdeling heeft bepaald dat een nadere zitting achterwege blijft en het onderzoek gesloten. Overwegingen
2. Het bouwplan voorziet in de bouw van een woonzorgvoorziening op het perceel. Een gedeelte van het perceel valt onder het plangebied van het bestemmingsplan "Oudenhoorn" en het andere gedeelte onder het plangebied van het bestemmingsplan "Buitengebied". Het bouwplan is, naar niet in geschil is, in strijd met deze bestemmingsplannen. Het college heeft met toepassing van artikel 2.12, eerste lid, aanhef en onder a, 3˚, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht omgevingsvergunning verleend.
3. De Bewonersgroep heeft in hoger beroep, samengevat weergegeven, aangevoerd dat, gelet op de geluidbelasting door het stemgeluid van de bewoners van de woonzorgvoorziening, ter plaatse geen sprake is van een goed woon- en leefklimaat. De Afdeling heeft in de tussenuitspraak overwogen dat, daargelaten onder welk bedrijfstype in de brochure "Bedrijven en Milieuzonering" van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (hierna: de VNG-brochure) de woonzorgvoorziening valt, geldt dat realisering van een bouwplan, voor zover daarvoor van het bestemmingsplan moet worden afgeweken, niet mag leiden tot een onaanvaardbare aantasting van het woon- en leefklimaat als gevolg van de toename van de geluidbelasting. De Afdeling heeft verder overwogen dat niet op voorhand duidelijk is dat stemgeluid als hier aan de orde als relevante geluidbron in de richtafstand bij de bedrijfstypen 'Artsenpraktijken, klinieken en dagverblijven' en 'Verpleeghuizen' in de VNG-brochure is meegenomen. Gelet hierop had het in dit geval op de weg van het college gelegen te onderzoeken of realisering van het bouwplan, gelet op het stemgeluid van de bewoners van de woonzorgvoorziening, tot een zodanige aantasting van het woon- en leefklimaat zou leiden dat de omgevingsvergunning in redelijkheid niet kan worden verleend. Omdat het college geen onderzoek had laten verrichten naar deze geluidbelasting en naar de mogelijkheid om geluidreducerende maatregelen te treffen of voorschriften aan de omgevingsvergunning te verbinden, heeft de Afdeling het college opgedragen de gebreken in het besluit van 30 september 2014 te herstellen door onderzoek te (laten) verrichten naar de geluidbelasting vanwege het stemgeluid en alsnog te motiveren dat ter plaatse een aanvaardbaar woon- en leefklimaat kan worden gegarandeerd, zo nodig onder het verbinden van voorschriften aan de omgevingsvergunning.
4. Bij brief van 8 juni 2015, aangevuld op 25 juni 2015 heeft het college het besluit van 30 september 2014 van een nadere motivering voorzien. Onder verwijzing naar het rapport 'Zorgboerderij [locatie 2], Menselijk stemgeluid' van DCMR Milieudienst Rijnmond (hierna DCMR) van 27 mei 2015, heeft het college zich op het standpunt gesteld dat sprake is van een goed woon- en leefklimaat. In dit rapport zijn de resultaten neergelegd van het door DCMR uitgevoerde akoestisch onderzoek naar de geluidbelasting ten gevolge van het stemgeluid van de bewoners van de te realiseren woonzorgvoorziening wanneer zij gebruik maken van de twee terrassen en wanneer zij werkzaamheden verrichten in de (moes)tuin. DCMR heeft berekend wat de geluidbelasting is op 10 m van de grens van de voorziening en op de gevel van de omliggende woningen. Volgens DCMR is het langtijdgemiddelde beoordelingsniveau op 10 m van de grens van de woonzorgvoorziening ten hoogste 43 dB(A) en op de meest belaste woning ten hoogste 39 dB(A) op 1,5 m hoogte. Het maximale geluidniveau op een afstand van 10 m van de grens van de woonzorgvoorziening bedraagt maximaal 63 dB(A) en ten hoogste 57 dB(A) bij de woning aan de Hollandseweg. Gelet op de waarden die in paragraaf B5.3 van de VNG-brochure zijn vermeld, bij welke waarden DCMR heeft aangesloten, komt DCMR tot de conclusie dat de woonzorgvoorziening inpasbaar is.
5. De Bewonersgroep Hollandseweg betoogt dat het college zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat een goed woon- en leefklimaat voor omwonenden kan worden gegarandeerd. Zij voert daartoe, mede onder verwijzing naar een rapport van Vliex Akoestiek en Lawaaibeheersing van 29 juni 2015, aan dat het onderzoek van DCMR niet op juiste wijze is uitgevoerd. Volgens de Bewonersgroep Hollandseweg staan op de plattegrond in het rapport van DCMR fouten, staan in het rapport onjuistheden met betrekking tot de activiteiten op het perceel en is de door DCMR gemaakte berekening van de geluidbelasting onjuist. Uit het door Vliex uitgevoerde akoestisch onderzoek blijkt dat de waarden uit de VNG-brochure worden overschreden en daarom van een goed woon- en leefklimaat geen sprake is, aldus de Bewonersgroep Hollandseweg. 4.
6. De Bewonersgroep kan niet worden gevolgd in haar stelling dat de in het rapport van DCMR opgenomen plattegrond van het perceel onjuistheden bevat. Dat op de plattegrond twee terrassen zijn opgenomen, terwijl naar de Bewonersgroep Hollandseweg stelt, de omgevingsvergunning betrekking heeft op de realisatie van één terras, leidt niet tot dat oordeel. Met de omgevingsvergunning wordt toegestaan dat de gronden bij het pand op het perceel worden gebruikt ten behoeve van de woonzorgvoorziening, waaronder de inrichting als terras. Wat betreft de opmerking van de Bewonersgroep Hollandseweg dat op de plattegrond een kippenhok wel, en een hanenverblijf niet is ingetekend, wordt overwogen dat de omgevingsvergunning op de bouw en het gebruik van beide bouwwerken geen betrekking heeft en deze bij het onderzoek door DCMR niet zijn betrokken. Voor zover de Bewonersgroep Hollandseweg stelt dat het dagverblijf ten onrechte op de tekening als 'theehuis' (lees: 'tuinhuis') wordt aangeduid, wordt overwogen, dat dit slechts de benaming van het gebouw betreft. Dat dit gebouw het dagverblijf van de woonzorgvoorziening is en als zodanig ook wordt gebruikt, is door DCMR niet ontkend. 4.
7. DCMR is er, gelet op een bij het rapport gevoegde memo van de initiatiefnemer van 1 mei 2015 (hierna: de memo) van uitgegaan dat voor 7.00 uur en na 19.00 uur geen gebruik wordt gemaakt van de terrassen en dat het gebruik van die terrassen vooral in de zomer plaatsvindt. De werkzaamheden in de moestuin vinden het gehele jaar door plaats in de dagperiode tussen 10.30 uur en 15.15 uur. DCMR is verder uitgegaan van een maximale bezetting in de woonzorgvoorziening van tien bewoners, waarvan 50% vocaal is. Verder is DCMR ervan uitgegaan dat de moestuin en de terrassen optimaal worden benut en tegelijkertijd worden gebruikt, welke situatie zich in de praktijk volgens DCMR niet voor zal doen, omdat het niet mogelijk is dat de bewoners tegelijkertijd zowel van de terrassen gebruik maken als in de moestuin werken. Geen grond bestaat voor het oordeel dat, zoals de Bewonersgroep Hollandseweg, mede onder verwijzing naar het rapport van Vliex, stelt, DCMR er rekening mee had moeten houden dat de bewoners zich over het gehele perceel kunnen begeven. Hierbij wordt van belang geacht dat, zoals in de memo en de brief van het college van 4 augustus 2015 is vermeld, de bewoners niet zelfstandig kunnen functioneren, altijd onder begeleiding buiten zullen zijn en zich op die momenten alleen op de terrassen en in de moestuin zullen bevinden. Evenmin bestaat grond voor het oordeel dat DCMR bij de berekening van de geluidsbelasting ervan had moeten uitgaan dat de bewoners op weekdagen in en in het weekeinde langer dan ongeveer vier uur per dag buiten verblijven. Hierbij wordt in aanmerking genomen dat, zoals het college in zijn brief van 4 augustus 2015 heeft vermeld, hetgeen ook uit de memo volgt, nu de bewoners niet zelfstandig kunnen functioneren, het niet denkbaar is dat een groep bewoners onbeperkt en zonder toezicht naar buiten gaat. Volgens het college bereiden de bewoners zich na de dagbesteding met hulp van de begeleiding voor op het diner, waarmee de nodige tijd is gemoeid en is na het diner tijd nodig voor huishoudelijke taken, persoonlijke verzorging en het klaarmaken voor de nacht. Het college heeft zich naar het oordeel van de Afdeling op het standpunt mogen stellen dat voor zover de bewoners zich meer dan de in de memo vermelde tijd van vier uur buiten zullen verblijven, dit zo weinig voorkomt dat dit niet tot de representatieve bedrijfssituatie hoeft te worden gerekend. Wat betreft het gebruik van buitenruimte in de weekeinden heeft het college zich in zijn brief op het standpunt gesteld dat een deel van de bewoners in het weekeinde niet op het terrein aanwezig is, omdat deze bewoners dan bij hun ouders/verzorgers verblijven. Bewoners die wel op het terrein blijven, zullen in het weekeinde niet meer of minder buiten verkeren dan op andere weekdagen. Zij houden namelijk in de weekeinden eenzelfde dagritme aan als door de week, aldus het college. In dit verband heeft het college nog aangegeven dat sprake is van een uiterst kwetsbare groep mensen die een vast dagritme heeft. De stelling van de Bewonersgroep Hollandseweg dat DCMR er ten onrechte van uitgaat dat er maximaal vijf bewoners tegelijkertijd buiten zullen zijn, mist feitelijke grondslag. In het rapport van DCMR is vermeld dat bij de berekening van de geluidsbelasting is uitgegaan van een worst case scenario waarbij de moestuin en terrassen optimaal worden benut en tegelijkertijd worden gebruikt. Er bestaat voorts geen grond voor het oordeel dat, zoals de Bewonersgroep Hollandseweg aanvoert, DCMR bij het onderzoek ten onrechte niet is uitgegaan van een representatieve groepssamenstelling. Gelet op het voorgaande kan de Bewonersgroep Hollandseweg niet worden gevolgd in haar betoog dat in het rapport onjuistheden staan met betrekking tot de activiteiten op het perceel en het college om die reden het rapport niet aan zijn standpunt ten grondslag heeft kunnen leggen. 4.
8. DCMR heeft de berekeningen uitgevoerd conform de standaard rekenmethode 'Handleiding meten en rekenen industrielawaai'