ECLI:NL:RVS:2019:3097

201804279/1/R1.Datum uitspraak: 11 september 2019 AFDELINGBESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen:

1. appellant sub 1], wonend te Eerbeek, gemeente Brummen, en anderen,
2. [ appellant sub 2], wonend te Eerbeek, gemeente Brummen,
3. [ appellant sub 3], wonend te Eerbeek, gemeente Brummen,
4. [ appellant sub 4], wonend te Eerbeek, gemeente Brummen,
5. [ appellant sub 5A] en [appellant sub 5B], beiden wonend te Eerbeek, gemeente Brummen (hierna tezamen en in enkelvoud: [appellant sub 5]),
6. [ appellant sub 6A] en [appellant sub 6B], beiden wonend te Eerbeek, gemeente Brummen,
7. Gelderse Natuur en Milieufederatie (hierna: GNMF), gevestigd te Arnhem,
8. [ appellant sub 8A] en [appellant sub 8B], beiden wonend te Eerbeek, gemeente Brummen,
9. [ appellant sub 9A] en [appellant sub 9B], beiden wonend te Eerbeek, gemeente Brummen,
10. [ appellant sub 10A] en [appellant sub 10B], beiden wonend te Eerbeek, gemeente Brummen (hierna tezamen en in enkelvoud: [appellant sub 10]),
11. [ appellant sub 11A] en [appellant sub 11B], beiden wonend te Eerbeek, gemeente Brummen (hierna tezamen en in enkelvoud: [appellant sub 11]),
12. [ appellant sub 12A] en [appellant sub 12B], beiden wonend te Eerbeek, gemeente Brummen (hierna tezamen en in enkelvoud: [appellant sub 12]),
13. [ appellant sub 13A] en [appellant sub 13B], beiden wonend te Eerbeek, gemeente Brummen (hierna tezamen en in enkelvoud: [appellant sub 13]),
14. [ appellant sub 14A] en [appellant sub 14B], beiden wonend te Eerbeek, gemeente Brummen (hierna tezamen en in enkelvoud: [appellant sub 14]),
15. [ appellant sub 15], wonend te Brummen,
16. [ appellant sub 16A] en [appellant sub 16B], beiden wonend te Eerbeek, gemeente Brummen (hierna tezamen en in enkelvoud: [appellant sub 16]),
17. [ appellant sub 17A] en [appellant sub 17B], beiden wonend te Delft (hierna tezamen en in enkelvoud: [appellant sub 17]),
18. [ appellant sub 18], wonend te Oegstgeest,
19. [ appellant sub 19A] en [appellant sub 19B], beiden wonend te Eerbeek, gemeente Brummen (hierna tezamen en in enkelvoud: [appellant sub 19]),
20. [ appellant sub 20A] en [appellant sub 20B], beiden wonend te Eerbeek, gemeente Brummen (hierna tezamen en in enkelvoud: [appellant sub 20]),
21. [ appellant sub 21], wonend te Klarenbeek, gemeente Apeldoorn,
22. [ appellante sub 22], gevestigd te Eerbeek, gemeente Brummen, en anderen,
23. Romvan B.V., gevestigd te Eerbeek, gemeente Brummen, en [appellante sub 23A], gevestigd te Wetteren, België (hierna tezamen en in enkelvoud: Romvan B.V.),
24. [ appellant sub 24A] en [appellant sub 24B], beiden wonend te Eerbeek, gemeente Brummen (hierna tezamen en in enkelvoud: [appellant sub 24]),
25. [ appellante sub 25], h.o.d.n. [bedrijf A], gevestigd te Eerbeek, gemeente Brummen, en anderen (hierna: [appellante sub 25] en anderen), en
26. het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Brummen (hierna: het college),
27. de raad van de gemeente Brummen, verweerders. Procesverloop Bij besluit van 9 januari 2018 heeft het college voor verschillende woningen in Eerbeek hogere waarden als bedoeld in de Wet geluidhinder (hierna: Wgh) vastgesteld voor de ten hoogste toelaatbare geluidbelasting vanwege het industrieterrein Eerbeek-Zuid te Eerbeek. Tegen dit besluit hebben [appellant sub 1] en anderen en [appellant sub 2] beroep ingesteld. Ook is beroep ingesteld door [belanghebbende A] en [belanghebbende B] (hierna tezamen en in enkelvoud: [belanghebbende]). Bij besluit van 15 maart 2018 heeft de raad het bestemmingsplan "Eerbeek" vastgesteld. Tegen dit besluit hebben alle appellanten en [belanghebbende] beroep ingesteld. De raad en het college hebben een verweerschrift ingediend. De Stichting Advisering Bestuursrechtspraak voor Milieu en Ruimtelijke Ordening heeft desverzocht een deskundigenbericht uitgebracht. Een aantal partijen heeft zienswijzen daarop naar voren gebracht. Een aantal partijen heeft nadere stukken ingediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 4 en 5 juni 2019, waar appellanten in persoon zijn verschenen en/of zich hebben doen vertegenwoordigen. Een aantal appellanten is niet verschenen en heeft zich evenmin doen vertegenwoordigen. De raad en het college hebben zich doen vertegenwoordigen. Voorts is een aantal belanghebbenden als partij gehoord. De Afdeling heeft op de zitting tevens het beroep van [belanghebbende] behandeld. De Afdeling heeft de behandeling van het beroep van [belanghebbende] na de zitting afgesplitst van deze procedure en voortgezet onder zaak nr. 201804279/2/R
28. Bij besluit van 9 juli 2019 heeft het college nieuwe hogere waarden vastgesteld voor de gronden [locatie 1] en [locatie 2] en voor de bestaande woning op het perceel [locatie 3]. Overwegingen Wettelijke bepalingen en planregels
29. De (wettelijke) bepalingen en relevante planregels die ten grondslag liggen aan de hierna volgende rechtsoverwegingen, zijn opgenomen in de bijlage bij deze uitspraak. De bijlage maakt deel uit van deze uitspraak. Nieuwe beroepsgronden
30. Vaststaat dat de Crisis- en herstelwet (hierna: Chw) van toepassing is op het plan. Een aantal appellanten heeft na afloop van de beroepstermijn nieuwe beroepsgronden aangevoerd. Ingevolge artikel 1.6a van de Chw kunnen na afloop van de termijn voor het instellen van beroep geen nieuwe beroepsgronden meer worden aangevoerd. De Afdeling zal daarom de beroepsgronden die na afloop van de beroepstermijn zijn aangevoerd buiten beschouwing laten. Het hogerewaardenbesluit Het beroep van [appellant sub 1] en anderen Inleiding
31. Het beroep van [appellant sub 1] en anderen is ingediend namens [appellant sub 1], [appellant sub 1A] en [appellant sub 1B]. Zij zijn onder meer eigenaar van de percelen [locatie 4] en [locatie 5], welke percelen deel uitmaken van één kadastraal perceel bekend als gemeente Hall, sectie E, nummer
32. [appellant sub 1] exploiteert op het perceel [locatie 4] een autohandel en woont aan de [locatie 5]. Het college heeft bij besluit van 9 januari 2018 onder meer een hogere waarde vastgesteld voor de ten hoogste toelaatbare geluidbelasting van 51 dB(A) voor de woning aan de [locatie 5]. Het hogerewaardenbesluit van 9 juli 2019 heeft geen betrekking op hun percelen. Ontvankelijkheid
33. Het college betoogt dat het beroep van [appellant sub 1] en anderen niet-ontvankelijk moet worden verklaard, omdat zij alleen een pro forma zienswijze naar voren hebben gebracht. 4.
34. Ingevolge de artikelen 3:11, 3:15 en 3:16 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) gelezen in samenhang met artikel 110c, eerste lid, van de Wgh, wordt het ontwerpbesluit ter inzage gelegd voor de duur van zes weken en kunnen gedurende deze termijn zienswijzen naar voren worden gebracht bij het college. Ingevolge artikel 8:1 van de Awb, in samenhang gelezen met artikel 8:6 en artikel 2 van bijlage 2 en met artikel 6:13, kan geen beroep worden ingesteld tegen het besluit tot vaststelling van hogere waarden voor de ten hoogste toelaatbare geluidbelasting door een belanghebbende die over het ontwerpbesluit niet tijdig een zienswijze naar voren heeft gebracht, tenzij hem redelijkerwijs niet kan worden verweten dit te hebben nagelaten. 4.
35. Door [appellant sub 1] en anderen is tijdig een pro forma zienswijze naar voren gebracht over het ontwerp hogerewaardenbesluit onder aankondiging van een aanvulling van de gronden. Het kenbaar maken door [appellant sub 1] en anderen van niet nader toegelichte bezwaren is onvoldoende om te kunnen worden beschouwd als het inbrengen van zienswijzen als bedoeld in artikel 3:15 van de Awb. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (bijvoorbeeld in haar uitspraak van 1 april 2015, ECLI:NL:RVS:2015:1010) brengt het zorgvuldigheidsbeginsel echter met zich dat, indien een besluit met de in afdeling 3.4 van de Awb neergelegde uniforme openbare voorbereidingsprocedure wordt voorbereid, zoals in dit geval, de indiener van de binnen de wettelijke termijn ingebrachte niet nader toegelichte bezwaren onverwijld in de gelegenheid wordt gesteld om deze binnen twee weken van gronden te voorzien. Nu het college ter zitting heeft erkend dat hij dit heeft nagelaten, kan [appellant sub 1] en anderen redelijkerwijs niet worden verweten dat zij geen zienswijzen tegen het ontwerp hogerewaardenbesluit naar voren hebben gebracht. Daarom bestaat geen aanleiding hun beroep in zoverre niet-ontvankelijk te verklaren. Inhoudelijk
36. [ appellant sub 1] en anderen kunnen zich niet verenigen met de vaststelling van de hogere waarde voor de woning aan de [locatie 5]. 5.
37. Uit paragraaf 5.6 van de plantoelichting volgt dat door de vaststelling van het plan het gezoneerde industrieterrein Eerbeek-Zuid wordt verkleind. Een aantal woningen, waaronder de woning aan de [locatie 5], die voorheen op het gezoneerde industrieterrein zelf lagen, komen daardoor binnen de gewijzigde geluidzone te liggen. Uit het door de Omgevingsdienst Veluwe IJssel opgestelde rapport van 16 maart 2017 "Onderzoek geluid-industrielawaai Eerbeek Zuid ten behoeve van het bestemmingsplan" (hierna: het rapport van 16 maart 2017), welk rapport als bijlage 21 bij de plantoelichting is gevoegd, volgt dat bij het vaststellen van hogere waarden als uitgangspunt wordt gehanteerd dat voor woningen in de geluidzone waar ter plaatse een geluidbelasting is berekend van maximaal 50 dB(A) een hogere waarde dient te worden vastgesteld van 51 dB(A). Uit het rapport van 16 maart 2017 volgt verder dat de geluidbelasting op de gevel van de woning aan de [locatie 5] ten hoogste 43 dB(A) betreft. 5.
38. Nu op grond van het plan ter plaatse van de woning aan de [locatie 5] bewoning is toegestaan als bedoeld in artikel 1 van de Wgh, is de Afdeling van oordeel dat - anders dan [appellant sub 1] en anderen veronderstellen - voor deze woning op grond van artikel 55, vierde lid, van de Wgh een hogere waarde kan worden vastgesteld. Of sprake is van een bedrijfswoning dan wel een burgerwoning is hierbij niet van belang. [appellant sub 1] en anderen hebben verder geen inhoudelijke gronden aangevoerd tegen het hogerewaardenbesluit. Gelet hierop bestaat geen aanleiding voor het oordeel dat het hogerewaardenbesluit in strijd met het recht is vastgesteld. Het betoog faalt. Conclusie
39. Het beroep van [appellant sub 1] en anderen, voor zover gericht tegen het hogerewaardenbesluit, is ongegrond. Het beroep van [appellant sub 2] Inleiding
40. [ appellant sub 2] is eigenaar van en woonachtig op het perceel [locatie 3] te Eerbeek. Het perceel heeft een oppervlakte van 10.078 m². [appellant sub 2] wenst op onbebouwde delen van zijn perceel twee woningen te bouwen. De onbebouwde gedeelten van het perceel worden hierna aangeduid als [locatie 2] en [locatie 1]. Het college heeft op 13 februari 2013 aan [appellant sub 2] omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een woning op het perceel Juliana van Stolberglaan ongenummerd (naast [locatie 3]). Dit betreft de gronden aangeduid als [locatie 1]. Het college heeft bij besluit van 9 januari 2018 onder meer een hogere waarde vastgesteld voor de ten hoogste toelaatbare geluidbelasting van 52 dB(A) voor de voorziene woning aan de [locatie 1]. Voor de gronden aan de [locatie 2] was geen hogere waarde vastgesteld. Voor de bestaande woning op het perceel [locatie 3] gold op grond van artikel 57, eerste lid, onder a, van de Wgh een voorkeursgrenswaarde van 55 dB(A). Bij besluit van 9 juli 2019 heeft het college hogere waarden vastgesteld voor de ten hoogste toelaatbare geluidbelasting van 53 dB(A) voor de gronden aan de [locatie 1] en [locatie 2]. Voor de woning op het perceel [locatie 3] is met het besluit van 9 juli 2019 de voorkeursgrenswaarde van 55 dB(A) verlaagd naar 53 dB(A). Het hogerewaardenbesluit van 9 juli 2019
41. Het college is met het hogerewaardenbesluit van 9 juli 2019 geheel tegemoetgekomen aan het beroep van [appellant sub 2], voor zover gericht tegen het hogerewaardenbesluit van 9 januari
42. Gelet op het bepaalde in artikel 6:19 eerste lid, van de Awb heeft [appellant sub 2] derhalve geen belang bij een beroep tegen het hogerewaardenbesluit van 9 juli 2019 en is geen beroep van rechtswege ontstaan. Het hogerewaardenbesluit van 9 januari 2018
43. Het hogerewaardenbesluit van 9 juli 2019 wordt met deze uitspraak onherroepelijk. Hieruit volgt dat het hogerewaardenbesluit van 9 januari 2018 geen betekenis meer heeft voor de gronden van [appellant sub 2]. Onder deze omstandigheden en nu ook overigens niet is gebleken van enig belang, heeft [appellant sub 2] geen belang meer bij een inhoudelijke bespreking van zijn beroep tegen het hogerewaardenbesluit van 9 januari
44. Het beroep van [appellant sub 2], voor zover gericht tegen het hogerewaardenbesluit van 9 januari 2018, is in zoverre niet-ontvankelijk. Conclusie
45. Het beroep van [appellant sub 2], voor zover gericht tegen het hogerewaardenbesluit van 9 januari 2018, is niet-ontvankelijk. Het bestemmingsplan Inleiding
46. In Eerbeek zijn van oudsher papierfabrieken gevestigd. Door de vraag naar arbeid in de papierfabrieken, groeide het aantal woningen. Deze werden dicht rondom de fabrieken gebouwd. Fabrieken en woningen staan hierdoor nog steeds dicht bij elkaar. Het bestemmingsplan "Eerbeek" biedt een juridisch-planologisch kader voor delen van de kern van Eerbeek waaronder het industrieterrein Eerbeek-Zuid en de woningen aan de Tullekenweg. Met het plan wordt tevens de bestaande geluidzone rondom het industrieterrein aangepast. Toetsingskader
47. Bij de vaststelling van een bestemmingsplan moet de raad bestemmingen aanwijzen en regels geven die de raad uit een oogpunt van een goede ruimtelijke ordening nodig acht. De raad heeft daarbij beleidsruimte en moet de betrokken belangen afwegen. De Afdeling beoordeelt aan de hand van de beroepsgronden of het besluit tot vaststelling van het bestemmingsplan in overeenstemming is met het recht. De Afdeling stelt niet zelf vast of het plan in overeenstemming is met een goede ruimtelijke ordening, maar beoordeelt aan de hand van die gronden of de raad zich in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat het plan strekt ten behoeve van een goede ruimtelijke ordening. Het Burgersterrein Inleiding
48. Het zogenoemde Burgersterrein, met een omvang van ongeveer 6 hectare, ligt ten noorden van de kruising van de spoorlijn met de Loubergweg in het noordoostelijke deel van het plangebied. Uit het deskundigenbericht volgt dat ter plaatse tot ongeveer 2009 een transport- en distributiebedrijf gevestigd was. In 2012 is de bedrijfsbebouwing van dit bedrijf gesloopt. Sindsdien is het Burgersterrein braakliggend. Uit paragraaf 2.2 van de plantoelichting volgt dat verschillende bedrijven op het bedrijventerrein "Eerbeek-Zuid" te kennen hebben gegeven het Burgersterrein te willen gebruiken ten behoeve van hun logistieke activiteiten. Om die reden voorziet het bestemmingsplan ter plaatse in een logistiek centrum. [appellant sub 4], [appellanten sub 6], [appellant sub 5] en [appellant sub 3] kunnen zich niet met deze invulling van het Burgersterrein verenigen. Ontvankelijkheid [appellant sub 3]
49. [ appellant sub 3] woont aan de [locatie 6] ten zuidoosten van het plangebied, op een afstand van ongeveer 1 km van het Burgersterrein. Hij vreest een aantasting van zijn woon- en leefklimaat als gevolg van het voorziene logistieke centrum op het Burgersterrein door een verslechtering van de luchtkwaliteit ter plaatse van zijn woning. 14.
50. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (uitspraak van 23 augustus 2017, ECLI:NL:RVS:2017:2271) is het uitgangspunt dat degene die rechtstreeks feitelijke gevolgen ondervindt van een activiteit die het besluit - zoals een bestemmingsplan of een vergunning - toestaat, in beginsel belanghebbende is bij dat besluit. Het criterium ‘gevolgen van enige betekenis’, dat is vermeld in de uitspraak van de Afdeling van 16 maart 2016, ECLI:NL:RVS:2016:737, dient als correctie op dit uitgangspunt. Gevolgen van enige betekenis ontbreken indien de gevolgen wel zijn vast te stellen, maar de gevolgen van de activiteit voor de woon-, leef- of bedrijfssituatie van betrokkene dermate gering zijn dat een persoonlijk belang bij het betrokken besluit ontbreekt. Daarbij wordt acht geslagen op de factoren afstand tot, zicht op, planologische uitstraling van en milieugevolgen (onder andere geur, geluid, licht, trilling, emissie, risico) van de activiteit die het besluit toestaat, waarbij die factoren zo nodig in onderlinge samenhang worden bezien. Ook aard, intensiteit en frequentie van de feitelijke gevolgen kunnen van belang zijn. 14.
51. Daargelaten of [appellant sub 3] vanaf zijn perceel en/of vanuit zijn woning zicht heeft op het Burgersterrein, is een afstand van 1 km, mede gelet op de aard en omvang van de voorziene ontwikkeling op het Burgersterrein, te groot om een rechtstreeks bij het bestreden plandeel betrokken belang te kunnen aannemen. [appellant sub 3] heeft geen feiten of omstandigheden aangevoerd in verband waarmee zou moeten worden geoordeeld dat ondanks deze afstand een objectief en persoonlijk belang van hem rechtstreeks door het bestreden plandeel wordt geraakt. Een louter gevoel van betrokkenheid bij een besluit, hoe sterk dat gevoel ook is, is daarvoor niet voldoende. De conclusie is dat [appellant sub 3] geen belanghebbende is bij het bestreden plandeel als bedoeld in artikel 1:2, eerste lid, van de Awb en dat hij daartegen ingevolge artikel 8:1 van de Awb, in samenhang gelezen met artikel 8:6 van de Awb en artikel 2 van bijlage 2 bij de Awb, geen beroep kan instellen. 14.
52. Het beroep van [appellant sub 3] is niet-ontvankelijk. [appellant sub 4]
53. [ appellant sub 4] woont aan de [locatie 7] op een afstand van ongeveer 480 m van het Burgersterrein. 15.
54. Met inachtneming van hetgeen reeds hiervoor onder 14.1 is overwogen, overweegt de Afdeling dat daargelaten of [appellant sub 4] vanaf zijn perceel en/of vanuit zijn woning zicht heeft op het Burgersterrein, een afstand van 480 m, mede gelet op de aard en omvang van de ontwikkeling die met het bestreden plandeel mogelijk wordt gemaakt, te groot is om een rechtstreeks bij het bestreden plandeel betrokken belang te kunnen aannemen. [appellant sub 4] heeft geen feiten of omstandigheden aangevoerd in verband waarmee zou moeten worden geoordeeld dat ondanks deze afstand een objectief en persoonlijk belang van hem rechtstreeks door het bestreden plandeel wordt geraakt. Een louter gevoel van betrokkenheid bij een besluit, hoe sterk dat gevoel ook is, is daarvoor niet voldoende. Evenmin voldoende is de omstandigheid dat zijn zoon bij het naar school fietsen gebruik maakt van dezelfde route als het logistieke verkeer van en naar het Burgersterrein. Daarmee heeft [appellant sub 4] een onvoldoende onderscheidend belang ten opzichte van andere gebruikers van diezelfde route. De conclusie is dat [appellant sub 4] geen belanghebbende is bij het bestreden plandeel voor het Burgersterrein als bedoeld in artikel 1:2, eerste lid, van de Awb. Gelet hierop kan hij daartegen ingevolge artikel 8:1 van de Awb, in samenhang gelezen met artikel 8:6 van de Awb en artikel 2 van bijlage 2 bij de Awb, geen beroep instellen. 15.
55. Het beroep van [appellant sub 4], voor zover gericht tegen het plandeel met de bestemming "Bedrijventerrein" wat betreft het Burgersterrein, is niet-ontvankelijk. Inhoudelijk
56. [ appellant sub 5] woont aan de [locatie 8] direct ten zuiden van het Burgersterrein. [appellanten sub 6] zijn sinds 2006 eigenaar van de percelen [locatie 9]-[locatie 10] die op een afstand van ongeveer 75 m ten zuidwesten van het Burgersterrein liggen. Blijkens de verbeelding is aan deze percelen de bestemming "Gemengd" toegekend. [appellanten sub 6] exploiteren ter plaatse een bedrijf in kunststoffabricage en wonen in de bijbehorende bedrijfswoning. [appellant sub 5] en [appellanten sub 6] vrezen een aantasting van hun woon- en leefklimaat onder meer als gevolg van de voorziene activiteiten op het Burgersterrein. Alternatieve locaties en alternatieve invulling Burgersterrein
57. [ appellant sub 5] en [appellanten sub 6] betogen dat onvoldoende onderzoek is gedaan naar alternatieve locaties voor een logistiek centrum ten behoeve van de papierindustrie in Eerbeek. Hiertoe voeren zij aan dat het Burgersterrein een ongeschikte locatie is, gezien de ligging midden in een woongebied. [appellanten sub 6] wijzen er in dit verband nog op dat [belanghebbende C] en [belanghebbende] te kennen hebben gegeven dat de locatie van het gewenste logistieke centrum voor hen van ondergeschikt belang is. 17.
58. Als bijlage 6 is bij de plantoelichting de notitie "Nut en noodzaak Logistiek Centrum Burgersterrein" gevoegd. Hierin wordt het belang van het behoud van de bestaande papierfabrieken voor de werkgelegenheid in Eerbeek benadrukt. Van cruciaal belang wordt het bieden van ruimte aan de papierindustrie voor uitbreiding geacht om aldus continuïteit op lange termijn te waarborgen. Er bestaat volgens de notitie met name een behoefte aan ruimte voor bijbehorende logistieke activiteiten die gepaard gaan met industriële groei, waarbij vooral gedacht moet worden aan opslag gereed product, laden en lossen van vrachtauto's, opstal van transportmaterieel, aanpassing van lokale infrastructuur enzovoorts. Momenteel worden deze logistieke activiteiten verspreid over meerdere locaties in Eerbeek en omstreken, wat veel verkeersbewegingen oplevert. Door het bundelen van activiteiten kunnen logistieke processen volgens de notitie gezamenlijk uitgevoerd worden. Het Burgersterrein is volgens de notitie - gezien haar omvang van ongeveer 6 hectare, haar centrale ligging tussen de relevante bedrijven en haar vigerende bestemming - als locatie uitermate geschikt om in de groeibehoefte van de papierindustrie met een logistiek centrum te voorzien. [appellant sub 5] en [appellanten sub 6] hebben niet aannemelijk gemaakt dat de notitie "Nut en noodzaak Logistiek Centrum Burgersterrein" dusdanige gebreken of leemten in kennis bevat dat de raad zich hierop bij de vaststelling van het bestemmingsplan niet heeft mogen baseren. 17.
59. Uit de stukken volgt dat geen onderzoek is gedaan naar alternatieve locaties voor een logistiek centrum ten behoeve van de papierindustrie in Eerbeek. In hetgeen is aangevoerd ziet de Afdeling geen aanleiding voor het oordeel dat de raad daarvan in het onderhavige geval niet in redelijkheid heeft kunnen afzien. De Afdeling begrijpt het standpunt van de raad aldus dat hij niet ontkent dat mogelijk alternatieve locaties bestaan voor een logistiek centrum voor de papierindustrie verder verwijderd van een woongebied dan het Burgersterrein. Nu het Burgersterrein echter sinds 2012 braak ligt, zag de raad zich gesteld voor de opdracht om een ruimtelijk aanvaardbare invulling te vinden voor het Burgersterrein die economisch uitvoerbaar is. Gelet hierop en gezien de behoefte vanuit de papierindustrie in Eerbeek aan extra ruimte voor logistieke bedrijvigheid om een einde te kunnen maken aan de nu zeer verspreide opslag van eindproducten elders in de regio en de vele verkeersbewegingen die daarmee gepaard gaan, stelt de raad onder meer te hebben onderzocht in hoeverre het Burgersterrein in overeenstemming met een goede ruimtelijke ordening kan worden ingevuld met logistieke bedrijvigheid ten behoeve van de omliggende papierindustrie. Dit acht de Afdeling niet onredelijk. Hierbij neemt de Afdeling onder meer de conclusies uit de notitie "Nut en noodzaak Logistiek Centrum Burgersterrein" in aanmerking. Dat de papierindustriebedrijven naar gesteld te kennen zouden hebben gegeven dat de locatie voor hun logistieke activiteiten van ondergeschikt belang is, maakt dat niet anders. Voorts neemt de Afdeling in aanmerking dat de raad alternatieve invullingen van het Burgersterrein heeft onderzocht. De resultaten van dit onderzoek staan beschreven in het milieueffectrapport "PlanMER Bestemmingsplan Eerbeek", van 30 mei 2017 (hierna: het planMER) opgesteld door Royal HaskoningDHV. In het planMER wordt gekozen voor een voorkeursalternatief dat uitgaat van de ontwikkeling van een distributiecentrum op het Burgersterrein. Het betoog faalt. 17.
60. [appellanten sub 6] betogen verder terecht dat in het planMER wordt geconcludeerd dat een invulling van het Burgersterrein ten behoeve van woningbouw milieutechnisch gezien minder negatieve effecten heeft dan een invulling van het Burgersterrein met bedrijvigheid. De raad heeft echter, onder verwijzing naar de door het college van gedeputeerde staten van de provincie Gelderland vastgestelde "Beleidsregels geur bedrijven niet-veehouderijen) Gelderland 2017" (hierna: het Gelders geurbeleid), toegelicht dat nieuwe woningen op het Burgersterrein, gezien de ligging daarvan in de geurcontour van twee papierfabrieken, in strijd is met het provinciaal uitgangspunt om geen nieuwe hindersituaties te laten ontstaan, hetgeen [appellanten sub 6] niet hebben bestreden. Alleen al daarom is de Afdeling van oordeel dat de raad in redelijkheid heeft kunnen afzien van woningbouw - in welke vorm dan ook - als alternatieve invulling voor het Burgersterrein. Het betoog faalt. 17.
61. Dat de raad in het onderhavige geval in redelijkheid heeft kunnen afzien van een onderzoek naar alternatieve locaties voor een logistiek centrum, maakt nog niet dat de thans voorziene planologische invulling van het Burgersterrein als logistiek centrum in overeenstemming mocht worden geacht met een goede ruimtelijke ordening. De Afdeling zal hierna, aan de hand van de beroepsgronden van [appellant sub 5] en [appellanten sub 6], beoordelen of dit het geval is. Bouw- en gebruiksmogelijkheden
62. [ appellant sub 5] en [appellanten sub 6] betogen dat het plan voor het Burgerterrein voorziet in te ruime en te globale bouwmogelijkheden. [appellant sub 5] voert in dit verband aan dat ten onrechte is voorzien in een verruiming van het bebouwingspercentage van het terrein van 60 naar
63. De ruimtelijke aanvaardbaarheid hiervan is volgens hem niet beoordeeld. Ditzelfde geldt voor de voorziene afwijkingsbevoegdheden als vervat in artikel 4, lid 4.4, van de planregels waarmee het bij recht voorziene bebouwingspercentage kan worden verhoogd van 80 naar
64. Voorts kan daarmee de bouwhoogte op een korte afstand van zijn woning worden verhoogd van 13 m naar 26 m. De raad kan deze ruime bouwmogelijkheden niet rechtvaardigen met een verwijzing naar de voorgaande planologische rechten die veertig jaar geleden zijn vastgesteld, aldus [appellant sub 5]. [appellanten sub 6] hebben deze beroepsgrond, in tegenstelling tot [appellant sub 5], niet nader geconcretiseerd. 18.
65. De raad stelt zich op het standpunt dat de voorziene bouwmogelijkheden geen onaanvaardbare gevolgen hebben voor het woon- en leefklimaat van [appellant sub 5] en [appellanten sub 6]. In dit verband wijst de raad er onder meer op dat slechts toepassing kan worden gegeven aan de voorziene afwijkingsbevoegdheid als wordt voldaan aan de toepassingsvoorwaarden als vervat in artikel 4.4, onder e, van de planregels. Op grond hiervan mag toepassing van de afwijkingsbevoegdheid niet leiden tot onevenredige aantasting van de bouw- en gebruiksmogelijkheden van de nabijgelegen gronden, zoals die van [appellant sub 5], en het straat- en bebouwingsbeeld. 18.
66. Blijkens de verbeelding is aan het Burgersterrein de bestemming "Bedrijventerrein" toegekend met de aanduiding "specifieke vorm van bedrijf - logistiek centrum" en grotendeels de aanduiding "bouwvlak". Aan de gronden van het Burgersterrein met de aanduiding "bouwvlak" zijn tevens de aanduidingen "maximum bouwhoogte 13" en "maximum bebouwingspercentage 80%" toegekend. Aan het perceel van [appellant sub 5] is de bestemming "Wonen" toegekend. 18.
67. De Afdeling stelt vast dat voor het noordelijke gedeelte van het Burgersterrein ten tijde van de vaststelling van het bestemmingsplan geen bestemmingsplan gold als bedoeld in de Wet ruimtelijke ordening (hierna: de Wro), doch slechts de voorschriften van stedenbouwkundige aard uit de Bouwverordening 2013 die is vastgesteld door de raad. Hiertoe overweegt de Afdeling dat het uitbreidingsplan "Herziening Uitbreidingsplan 1961", vastgesteld door de raad op 17 april 1961 en gedeeltelijk goedgekeurd door het college van gedeputeerde staten op 21 februari 1962, nog onder de Woningwet 1901 tot stand is gekomen. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (uitspraak van 10 maart 2010, ECLI:NL:RVS:2010:BL7012), moet uit de artikelen 9.3.2 en 9.1.4, vierde lid, van de Invoeringswet Wro, in onderlinge samenhang bezien, worden afgeleid dat de onder de Woningwet 1901 tot stand gekomen uitbreidingsplannen hun rechtsgevolg behouden tot vijf jaar na inwerkingtreding van de Wro. Dit betekent dat het uitbreidingsplan "Herziening Uitbreidingsplan 1961" zijn rechtsgevolg per 1 juli 2013 heeft verloren en dat derhalve voor het noordelijke gedeelte van het Burgersterrein ten tijde van de vaststelling van het thans voorliggende plan geen planologisch regime meer gold. Op 29 november 2014 is de Reparatiewet BZK 2014 (Stb. 2014, 458) in werking getreden. Bij deze wet is onder meer de Woningwet gewijzigd. Ingevolge artikel XXIII, onder C, van de Reparatiewet is artikel 8, vijfde lid, van de Woningwet, dat zag op de opname van voorschriften van stedenbouwkundige aard in een bouwverordening, komen te vervallen. Artikel 133, tweede lid, van de Woningwet, zoals dit is toegevoegd ingevolge artikel XXIII, onder H, van de Reparatiewet BZK 2014 luidt: "Voor gebieden waar op het tijdstip van inwerkingtreding van de Reparatiewet BZK 2014 geen bestemmingsplan als bedoeld in de Wet ruimtelijke ordening van toepassing is, blijven de artikelen 1, eerste lid, onderdeel g, 7b, eerste lid, 8, vijfde en zevende lid, 10 en 12, derde lid, zoals die laatstelijk luidden voor het tijdstip van inwerkingtreding van de Reparatiewet BZK 2014, van toepassing tot het tijdstip van het van toepassing worden van een bestemmingsplan voor dat gebied, doch uiterlijk tot 1 juli 2018." Gelet hierop en met inachtneming van artikel 8, vijfde lid, van de Woningwet, zoals deze luidde voor het tijdstip van inwerkingtreding van de Reparatiewet BZK 2014, golden ten tijde van de vaststelling van het bestemmingsplan nog steeds de voorschriften van stedenbouwkundige aard uit de Bouwverordening 2013, zoals bijvoorbeeld de voorschriften over de maximaal toegestane bouwhoogte. Artikel 2.5.24, eerste lid, van de Bouwverordening luidt: "De hoogte van een bouwwerk, voor het bouwen waarvan een omgevingsvergunning is vereist, mag niet meer bedragen dan 15 meter." 18.
68. In het deskundigenbericht staat dat voor het resterende overgrote (zuidelijke) gedeelte van het Burgersterrein voorheen het bestemmingsplan "Eerbeek Zuid 1971" gold dat is vastgesteld door de raad op 23 december 1971 en gedeeltelijk goedgekeurd door het college van gedeputeerde staten van Gelderland op 29 januari
69. Daarin was aan het Burgersterrein overwegend de bestemming "Handel en nijverheid klasse C" toegekend. Aan de west-, zuid- en oostrand van het Burgersterrein was enerzijds gedeeltelijk de bestemming "Voorerf - klasse A" en anderzijds de bestemming "Bermen, openbaar groen of plantsoen" toegekend. Aan het perceel van [appellant sub 5] waren voorheen de bestemmingen "Handel en nijverheid klasse C", Voorerf - klasse A" en "Bermen, openbaar groen of plantsoen" toegekend. Bij besluit van de raad van 28 april 1977, goedgekeurd door het college van gedeputeerde staten op 2 november 1977, is artikel 18 van de planvoorschriften voor de bestemming "Handel en nijverheid klasse C" van het bestemmingsplan "Eerbeek Zuid 1971" gewijzigd. 18.
70. Met inachtneming van het voorgaande stelt de Afdeling vast dat de bij recht voorziene maximale bouwhoogte op het zuidelijke gedeelte van het Burgersterrein is verlaagd van 18 m naar 13 m. Verder staat vast dat het college de bij recht voorziene bouwhoogte van 18 m op het zuidelijke gedeelte van het Burgersterrein voorheen kon verhogen naar maximaal 25 m. Op grond van het voorliggende bestemmingsplan kan het college onder de voorwaarden als vervat in artikel 4, lid 4.4, van de planregels de bij recht voorziene bouwhoogte verhogen naar 26 m. Ten aanzien van het voorziene bebouwingspercentage is, daargelaten enige nuanceverschillen, voornamelijk relevant dat het voorliggende bestemmingsplan bij recht voorziet in een bebouwingspercentage van 80 dat onder de voorwaarden als vervat in artikel 4, lid 4.4, van de planregels kan worden verhoogd naar 100, terwijl het voorgaande bestemmingsplan voor het zuidelijke gedeelte van het Burgerterrein bij recht voorzag in een bebouwingspercentage van 60 met een mogelijkheid tot verhoging naar
71. 18.
72. [appellant sub 5] woont sinds 1984 in de woning op het perceel [locatie 8] direct ten zuiden van het bouwvlak dat ten behoeve van het Burgersterrein is voorzien. In het deskundigenbericht staat dat de woning van [appellant sub 5] een voormalige bedrijfswoning betreft die toebehoorde aan het bedrijf dat voorheen op het Burgersterrein gevestigd was en die met de bestemming "Handel en nijverheid klasse C" als zodanig was bestemd. In het voorliggende bestemmingsplan is de bestemming "Wonen" aan het perceel [locatie 4] toegekend. De afstand tussen deze woonbestemming en het bouwvlak van het Burgersterrein bedraagt ongeveer 10 m. Tot de woning van [appellant sub 5] bedraagt de afstand ongeveer 12 m. 18.
73. In zijn algemeenheid komt een bouwhoogte van 13 m voor een bedrijventerrein de Afdeling niet onredelijk voor. [appellant sub 5] heeft echter aangevoerd dat de raad heeft miskend dat de voorziene bouwhoogte (inclusief de mogelijkheid tot verhoging van de bouwhoogte naar 26 m) op het Burgersterrein ter hoogte van zijn woning ertoe leidt dat zijn woning in een 'klankkast' komt te liggen vanwege de bestaande hoge hal ten zuiden van zijn woning. [appellant sub 5] heeft in dit verband onder meer gewezen op het klankkasteffect als gevolg van de spoorweg die tussen zijn woning en de hoge bedrijfshal ten zuiden van zijn woning ligt. Aan deze spoorweg is de bestemming "Verkeer - Railverkeer" toegekend, waar op grond van artikel 17, lid 17.1, aanhef en onder a, van de planregels alleen recreatief railverkeer is toegestaan. De spoorlijn wordt blijkens het deskundigenbericht in de zomermaanden dagelijks gebruikt, waarbij de stoomtrein tweemaal daags voorbij Eerbeek komt. In het voorjaar en najaar rijdt de trein voornamelijk in het weekend. Voor het overige zijn er nog enkele bijzondere evenementen en feestdagen waarop de trein rijdt. [appellant sub 5] heeft dit niet bestreden. Gelet op de aard en situering van de geluidbron ten opzichte van de woning en eventueel toekomstige bebouwing op het Burgersterrein, acht de raad de verwachte klankkasteffecten vanwege het railverkeer verwaarloosbaar. De Afdeling is van oordeel dat de raad zich in redelijkheid op dit standpunt heeft kunnen stellen. Dat [appellant sub 5] in de zomermaanden nu juist buiten in zijn tuin verblijft, maakt dat, gelet op de geringe frequentie dat de recreatieve treinen voorbijkomen, niet anders. Verder heeft [appellant sub 5] in dit verband gewezen op de gevolgen van het geluid afkomstig van evenementen in het centrum van Eerbeek dat hij al waarneemt. In het deskundigenbericht staat echter dat het aannemelijk is dat eventuele (toekomstige) bebouwing op het Burgersterrein aan de noordzijde van zijn woning dit geluid juist afschermt. [appellant sub 5] heeft niet aannemelijk gemaakt dat dit onjuist is. In zijn zienswijze op het deskundigenbericht en ter zitting heeft [appellant sub 5] echter toegelicht dat hij voornamelijk vreest voor een aantasting van zijn akoestisch woon- en leefklimaat door het klankkasteffect ook vanwege wegverkeersgeluid, in het bijzonder vanwege het vrachtverkeer van en naar het Burgersterrein. Hij heeft daarbij naar het oordeel van de Afdeling terecht gesteld dat het plan er niet aan in de weg staat dat het Burgersterrein wordt ontsloten via de weg die langs zijn woning loopt. Uit het deskundigenbericht volgt dat het Burgersterrein in het verleden ook gedeeltelijk via de Stationsstraat ontsloten is geweest. Gezien de ligging van het Burgersterrein ten opzichte van de papierfabrieken in de omgeving lijkt dit ook een voor de hand liggende wijze van ontsluiten. De raad heeft echter te kennen gegeven dat hij abusievelijk de aanduiding "ontsluiting uitgesloten" niet tevens ter hoogte van de woning van [appellant sub 5] aan het Burgersterrein heeft toegekend. Gelet hierop moet worden geoordeeld dat het bestreden besluit in zoverre niet met de vereiste zorgvuldigheid is voorbereid. Ten overvloede overweegt de Afdeling dat de raad bij zijn stellingname niet heeft onderkend dat, gelet op artikel 4, lid 4.5.1, aanhef en onder e, van de planregels, met de toekenning van de aanduiding "ontsluiting uitgesloten" alleen een ontsluiting voor vrachtverkeer wordt uitgesloten en niet tevens voor overig autoverkeer (bestelwagens, personenwagens enzovoort). Anders dan de raad ter zitting heeft gesteld, kan naar het oordeel van de Afdeling niet worden verondersteld dat de uitsluiting van een ontsluiting voor vrachtverkeer in de praktijk met zich brengt dat ter plaatse evenmin een ontsluiting voor overig autoverkeer wordt aangelegd. 18.
74. Alleen al gezien het vorenstaande ziet de Afdeling in hetgeen [appellant sub 5] heeft aangevoerd aanleiding voor het oordeel dat de raad zich niet in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat de voorziene bouwhoogte (inclusief de mogelijkheid als vervat in artikel 4, lid 4.4, onder a, van de planregels om deze te verhogen tot 26 m) geen onaanvaardbare gevolgen heeft voor het woon- en leefklimaat van [appellant sub 5]. De omstandigheid dat het voorgaande bestemmingsplan voor het zuidelijke gedeelte bij recht voorzag in een hogere bouwhoogte, maakt dit niet anders, omdat de raad zich bij de vaststelling van een bestemmingsplan opnieuw ervan dient te vergewissen dat het voorziene planologische regime in overeenstemming is met een goede ruimtelijke ordening. Het betoog slaagt. 18.
75. Ten aanzien van het voorziene bebouwingspercentage van het bouwvlak (inclusief de mogelijkheid als vervat in artikel 4, lid 4.4, van de planregels om dit te verruimen tot 100) op het zuidelijke gedeelte van het Burgersterrein onderkent de raad dat is voorzien in een verruiming ten opzichte van het voorgaande bestemmingsplan. De raad acht deze verruiming, alsook de voorziene afwijkingsbevoegdheid van artikellid 4.4, onder c, van de planregels, echter gerechtvaardigd, omdat de voorziene bebouwingspercentages volgens hem noodzakelijk zijn om het terrein geschikt te maken voor logistieke activiteiten. In dit verband heeft de raad ter zitting toegelicht dat de logistieke activiteiten voorts het opslaan van goederen omvatten en dat daarvoor gebouwen met grote oppervlakten nodig zijn in verband met inpandige vervoersbewegingen en de daarbij benodigde manoeuvreerruimte voor vrachtwagens. De Afdeling leidt uit de nota van zienswijzen echter af dat de raad bij deze stellingname ervan is uitgegaan dat bij de uitwerking van het logistiek centrum aan de zijde van de stationsomgeving een groene inkadering wordt voorzien. [appellant sub 5] betoogt terecht dat de aanleg en instandhouding van deze groene inkadering niet in de planregels is gewaarborgd, nog daargelaten dat niet duidelijk is wat de raad precies onder 'groene inkadering' verstaat. Alleen al gezien het vorenstaande ziet de Afdeling in hetgeen [appellant sub 5] heeft aangevoerd aanleiding voor het oordeel dat de raad zich niet in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat het voorziene bebouwingspercentage (inclusief de mogelijkheid als vervat in artikel 4, lid 4.4, onder c, van de planregels om dit te verruimen tot 100) geen onaanvaardbare gevolgen heeft voor het woon- en leefklimaat van [appellant sub 5]. Het betoog slaagt. 18.
76. Nu [appellanten sub 6] hun beroep in zoverre niet hebben geconcretiseerd, ziet de Afdeling in hetgeen zij hebben aangevoerd geen aanleiding voor het oordeel dat de raad ten behoeve van het Burgersterrein heeft voorzien in te ruime en te globale bouwmogelijkheden. Het betoog faalt. Verkeer
77. [ appellant sub 5] en [appellanten sub 6] vrezen verkeersoverlast als gevolg van het voorziene logistieke centrum op het Burgersterrein. [appellant sub 5] voert hiertoe aan dat het bestemmingsplan onvoldoende waarborg biedt om te voorkomen dat het zwaartepunt van het verkeer van en naar het logistieke centrum bij zijn woning komt te liggen. Met artikel 4, lid 4.5.4, van de planregels heeft de raad volgens hem in redelijkheid niet kunnen volstaan. Voorts betoogt [appellant sub 5] dat in het verkeersonderzoek dat ten grondslag is gelegd aan het bestemmingsplan ten onrechte 2012 als referentiejaar is gehanteerd. Dit is volgens hem niet representatief, gezien de economische situatie destijds. [appellanten sub 6] hebben ter zitting toegelicht dat zij vrezen voor een ontsluiting tussen Mayr-Melnhof en het Burgersterrein over hun perceel. Ter onderbouwing van hun betoog wijzen zij op het zogenoemde "Plan van aanpak Masterplan Centrum Eerbeek" van november 2018 (hierna: het Masterplan), opgesteld door de gemeente Brummen, waarin de ontsluiting over hun perceel staat ingetekend. 19.
78. Ten behoeve van het bestemmingsplan is een verkeersonderzoek verricht waarvan de resultaten zijn neergelegd in paragraaf 4.3 van het planMER. In het planMER zijn de gewenste ontwikkelingen/ambities beschreven en vertaald naar MER-alternatieven 1, 2, 3A, 3B en 3C. Alternatieven 2 en 3C gaan uit van een invulling van het Burgersterrein met logistieke bedrijvigheid. Alternatieven 1, 3A en 3B gaan uit van een invulling van het Burgersterrein met woningbouw. In paragraaf 4.3.3, dat ziet op de effecten op langzaam verkeer, staat het volgende: "Bij een invulling van het Burgersterrein als woongebied (alt 1, 3A en 3B) is het aantal voertuigen op de wegen rond dit terrein, waaronder de Stuijvenburchstraat, hoger dan bij invulling met bedrijvigheid (Alt 2 en 3C). In alle alternatieven zal er meer vrachtverkeer gaan rijden in Eerbeek. Bij invulling van het Burgersterrein met bedrijvigheid (Alt 2 en 3C) zal er meer extra vrachtverkeer gaan rijden dan in alternatief 1, 3A en 3B. Dit extra vrachtverkeer afkomstig van het Burgersterrein zal niet over de Stuijvenburchstraat (mogen) rijden, maar zorgt bij menging van verkeer echter wel voor extra veiligheidsrisico’s op andere wegen (bijv. op Loubergweg). Ten opzichte van de referentiesituatie wordt het effect van alle alternatieven als licht negatief beoordeeld (0/-)." 19.
79. In het verkeersonderzoek zoals opgenomen in paragraaf 4.3 van het planMER zijn de effecten van de ontwikkelingsmogelijkheden die het onderhavige plan biedt, op de verkeerssituatie bepaald met het Regionaal Verkeersmodel - Stedendriehoek 2014 (hierna: RVMK) dat uitgaat van het verkeersmodeljaar
80. Voor zover [appellant sub 5] betoogt dat het gehanteerde referentiejaar 2012 in het verkeersonderzoek niet representatief is, overweegt de Afdeling het volgende. In het deskundigenbericht staat dat het gebruikelijk is om bij een verkeersonderzoek uit te gaan van een regionaal verkeersmodel. Hier is blijkens het deskundigenbericht gebruik gemaakt van het RVMK dat in 2012 is opgesteld. Het planMER is 5 jaar later (in 2017) opgesteld. Het had volgens het deskundigenbericht dan ook voor de hand gelegen om te beoordelen in hoeverre de gekozen uitgangssituatie