Milieuprogramma 2010 (Haarlemmerliede en Spaarnwoude)

Milieuprogramma 20101 Inleiding Dit milieuprogramma geeft een overzicht van alle milieutaken, het uitvoeringsniveau van deze taken en het gewenste uitvoeringsniveau dat in 2010 moet worden bereikt. Het programma wordt, conform artikel 4.20 van de Wet milieubeheer, door de gemeenteraad vastgesteld (zie bijlage 2 voor de wettelijke basis). Een groot deel van de gemeentelijke milieutaken is gericht op het uitvoeren van de milieuwetgeving waarbij het gemeentebestuur weinig beleidsvrijheid wordt geboden. Voor een aantal andere (reguliere) taken moeten ambities door het gemeentebestuur worden bepaald. Over de milieutaken die direct van invloed zijn op de andere beleidsvelden, vindt binnen de gemeenschappelijke organisatie afstemming plaats. Beleidscyclus Het uitgangspunt voor de uitvoering van de milieutaken in de gemeente Haarlemmerliede en Spaarnwoude is een beleidscyclus. Controle en corrigerende maatregelen (monitoring) is een vast onderdeel van de beleidscyclus (zie figuur 1). Figuur 1: de beleidscyclus De beleidscyclus is een dynamisch proces. Het beleid dat in het milieuprogramma is vastgelegd wordt geconcretiseerd in acties. Door de uitgevoerde acties te monitoren en vast te leggen in het milieujaarverslag kan op basis hiervan, indien nodig, het beleid voor het volgende jaar aangepast worden. Hiermee begint de beleidscyclus opnieuw. Leeswijzer Het verslag is opgebouwd aan de hand van een aantal milieuthema’s. Tekstkaders zijn aangebracht om een korte toelichting over een bepaald onderwerp te geven. Aan het einde van elk hoofdstuk staat een korte opsomming van de geplande activiteiten. Dit programma komt grotendeels overeen met het programma van

1. Nieuwe ontwikkelingen ten opzichte van het voorgaande jaar zijn onder andere op het gebied van handhaving. Zo worden in 2010 de mogelijkheden voor actieve handhaving met betrekking tot overlast van hondenpoep en paardenpoep verder uitgediept. Daarnaast is het college voornemens om zich actiever in te zetten op het gebied van duurzaamheid en klimaatbeleid. Hierbij gaat het dan onder andere om het verkennen de mogelijkheden van ecologisch bouwen en het actief inzetten voor duurzame en energiezuinige mogelijkheden met betrekking tot openbare verlichting. Om de burgers te stimuleren heeft de gemeente subsidie beschikbaar gesteld voor het toepassen van duurzame energie. Biodiversiteitsbeleid en groenstuctuurplan Biodiversiteit is het leven in alle mogelijke soorten en vormen: dieren, planten en micro-organismen. Biodiversiteit staat voor de rijkdom aan leven om ons heen. Biodiversiteitsbeleid reikt verder dan natuurbeleid omdat het zich niet alleen richt op behoud, bescherming en herstel van soorten en ecosystemen, maar ook op het duurzaam gebruik van biodiversiteit en een eerlijke verdeling van de voordelen en opbrengsten. De gemeente voert vooralsnog geen beleid om de biodiversiteit in de omgeving te beschermen en te ontwikkelen. Ten aanzien van het groenstructuurplan wordt opgemerkt dat de opstelling in het kader van de algemene beschouwingen op de begroting 2010 aan de orde komt en daarmee een bredere behandeling krijgt dan alleen binnen het kader van het milieuprogramma. 2 Milieu algemeen Milieujaarverslag en milieuprogramma Jaarlijks dient de gemeente Haarlemmerliede en Spaarnwoude een milieuprogramma en een milieujaarverslag op te stellen (zie bijlage 2). Deze documenten worden jaarlijks getoetst door de VROM-inspectie. Lokale Agenda 21 en de Milieuraad Om mede invulling te geven aan de Lokale Agenda 21 is in april 1998 de Milieuraad van Haarlemmerliede en Spaarnwoude geïnstalleerd. In samenspraak met de Milieuraad wordt beleid ontwikkeld dat de bewoners moet betrekken bij milieuvriendelijke maatregelen en veranderingen in gedrag (voorbeelden hiervan zijn de milieuraadgever en de zwerfvuilactie scholen). De Milieuraad heeft als taak het college van burgemeester en wethouders – gevraagd en ongevraagd – te adviseren over milieu en leefbaarheid. Milieudienst IJmond In 2000 is de Milieudienst IJmond met de gemeente een dienstverleningsovereenkomst aangegaan voor het uitvoeren van bepaalde milieutaken. De Milieudienst ondersteunt de gemeente bij vergunningverlening, evenementen, regionale projecten (handhaving, klimaat, externe veiligheid), ISV-bodemtaken en technische advisering (geluid en bodem). Eind 2009 zal een besluit worden genomen over de periode na afloop van het contract. Activiteiten: Opstellen van het milieuprogramma
2. Opstellen van het milieujaarverslag
3. Bewaken voortgang van de uitvoering aan de hand van dit programma. Milieuraad voorzien van informatie en ondersteuning. Samenwerken met de Milieuraad, inwoners, scholen en maatschappelijke organisaties aan projecten op het gebied van milieu. 3 Vergunningverlening en handhaving Binnen de milieutaken van de gemeente nemen wettelijke taken zoals vergunningverlening handhaving en toezicht van de Wet milieubeheer een centrale plaats in. Met deze instrumenten heeft de gemeente mogelijkheden om er voor te zorgen dat de gevolgen voor het milieu en de leefomgeving ten gevolge van bedrijfsactiviteiten in ieder geval gelijk blijven of minder worden en zeker de gezondheid niet schaden. Het ministerie van VROM streeft naar een vereenvoudiging en vermindering van wet- en regelgeving op het gebied van milieu. Dit moet er onder andere uiteindelijk toe leiden dat zoveel mogelijk bedrijven onder de algemene regels vallen en steeds minder onder de vergunningplicht. Ook gaat het ministerie van VROM verschillende vergunningen samenvoegen tot één vergunning: de omgevingsvergunning. Dat wordt geregeld in de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo). De datum voor het in werking treden van de Wabo is vooralsnog niet bekend. De meeste van de in de gemeente Haarlemmerliede en Spaarnwoude gelegen bedrijven, waarop de Wet milieubeheer van toepassing is, vallen onder de algemene regels. De algemene regels zijn het Activiteitenbesluit en voor bedrijven uit de agrarische sector het Besluit landbouw milieubeheer. Activiteitenbesluit De bedrijven die onder de algemene regels vallen zijn niet vergunningplichtig maar meldingplichtig en moeten voldoen aan de voorschriften die in het Activiteitenbesluit en het Besluit landbouw milieubeheer staan. Bij het Activiteitenbesluit is sprake van een activiteitsgerichte benadering. Het Activiteitenbesluit kent 3 typen inrichtingen, type A, B en C. ·Type A Bedrijven waarvan de activiteiten weinig (negatieve) invloed uitoefenen op het milieu vallen onder het licht regime. Bedrijven die onder deze categorie vallen, zijn onder andere kantoren, banken, diverse zorginstellingen, huisartsen en peuterzalen. ·Type B Bedrijven die voorheen onder de 8.40 – AMvB’s vielen en bedrijven uit onder andere de metaalelektro-industrie, tandheelkundige laboratoria, zeefdrukkerijen en een deel van de afvalverwerkende bedrijven, bedrijven die door versoepeling of het vervallen van de uitsluitcriteria en in het hoofdzaakcriterium nu wel onder het Activiteitenbesluit vallen. ·Type C Bedrijven waarvoor de vergunningplicht blijft gelden. Een uitzondering zijn de IPPC-bedrijven; zij vallen niet onder het Activiteitenbesluit. IPPC-richtlijn De Europese Integrated Pollution Prevention and Control (IPPC)-richtlijk is gericht op preventie en bestrijding van milieuverontreiniging. De richtlijn verplicht intensieve veehouderijen en grote milieuvervuilende industriele bedrijven de zogenaamde best beschikbare technieken (BBT) te gebruiken om hun verontreinigingen te beperken en zo min mogelijk energie en grondstoffen te gebruiken en afval te produceren. In Nederland is de IPPC-richtlijn verankerd in de Wet milieubeheer (Wm) en de Wet verontreiniging oppervlaktewateren (Wvo). Omgevingsvergunning / Wabo In beginsel zou de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) op 1 januari 2009 in werking treden. Ondertussen is duidelijk dat de Wabo niet voor 1 januari 2010 in werking zal treden, maar, mede door de reacties vanuit de eerste kamer, wordt gespeculeerd over een inwerkingtreding in
4. De Wabo zal de zogenaamde omgevingsvergunning gaan regelen. De omgevingsvergunning is één geïntegreerde vergunning voor bouwen, wonen, monumenten, ruimte, natuur en milieu, die moet leiden tot minder administratieve lasten voor bedrijven en burgers; betere dienstverlening door de overheid aan bedrijven en burgers; kortere procedures; geen tegenstrijdige voorschriften. De Wabo biedt een aanvrager om vergunning de mogelijkheid om in één keer alle vergunningaanvragen in te dienen. Vergunningverlening De voorbereiding van de vergunningverlening is uitbesteed en wordt uitgevoerd door de Milieudienst IJmond. In tabel 3.1 is aangegeven welke acties voor 2010 zijn gepland voor de vergunningverlening (zie ook bijlage 1 begrippenlijst). Tabel 3.1 Planning milieuvergunning en meldingen 2010 Acties m.b.t. vergunningverlening Aantal 2010 Vergunningen/actualisatie 1 Meldingen vergunningplicht (art. 8.19 Wm) 1 Meldingen Activiteitenbesluit 10 Gedoogbesluiten - Opleggen nadere eis - De eerder voorziene uitbreiding van het aantal te besteden uren voor vergunningverlening in verband met de ontwikkeling van het terrein Sugarcity, heeft zich op dit moment nog niet doen melden. Bovendien is de vergunningplicht sterk afgenomen sinds de inwerkingtreding van het Activiteitenbesluit. De vergunningen zullen complexer zijn dan gebruikelijk. Zo zal er in het kader van de verruimde reikwijdte van de Wet milieubeheer, bij de vergunningverlening tevens gekeken worden naar afval, energie, water en vervoer. Handhaving Het programmatisch controleren van bedrijven en instellingen is een van de kerntaken van de gemeente. Door periodieke bedrijfsbezoeken wordt onderzocht of het betreffende bedrijf of instelling aan de voorschriften van de milieuvergunning of de algemene maatregel van bestuur voldoet. De controles worden door de gemeente zelf uitgevoerd, in voorkomende gevallen in nauwe samenwerking met andere overheidsorganen. Professionalisering milieuhandhaving In het kader van de professionalisering van de milieuhandhaving hebben VROM, V&W, IPO, VNG en UWV op 1 november 2002 kwaliteitscriteria voor milieuhandhaving vastgesteld. Om te voldoen aan de kwaliteitscriteria is er eind 2004 een scheiding aangebracht tussen vergunningverlening en handhaving op personeel-niveau. De milieuhandhaving wordt uitgevoerd door de afdeling Ruimte. De vergunningverlening is uitbesteed en wordt uitgevoerd door de milieudienst IJmond. Met het project professionalisering van de milieuhandhaving moet de milieuhandhaving van de gemeente op een adequaat niveau komen en blijven. In het kader van dit project is voor de gemeente eerst een probleemanalyse van de milieuhandhaving gemaakt. Daarna zijn er prioriteiten en meetbare doelstellingen vastgesteld. Op basis van de probleemanalyse en de prioriteiten is in 2004 een eerste milieuhandhavingsuitvoeringsprogramma opgesteld. In dit programma legt de gemeente voor een jaar concreet vast hoe er uitvoering wordt gegeven aan de milieuhandhavingsactiveiten. Ook voor 2010 wordt een milieuhandhavings-uitvoeringsprogramma opgesteld. Verder wordt dit jaar een milieuprogramma 2011 en een milieuhandhavingsuitvoeringsprogramma 2011 opgesteld. Deze programma’s zullen worden opgesteld nadat de landelijke en regionale handhavingsprojecten zijn vastgesteld. Regionale handhavingssamenwerking Milieuhandhaving ligt door de verdeling van wettelijke bevoegdheden bij verschillende organisaties. Op raakvlakken tussen organisaties bieden afstemming en een juiste vorm van samenwerking de mogelijkheid om effectiever en efficiënter te handhaven. Vanwege de complexiteit van de onderwerpen, de grote hoeveelheid partners en de gezamenlijke verantwoordelijkheid is het noodzakelijk om, op basis van gelijkwaardigheid, afspraken vast te leggen. Provinciale handhavingssamenwerking In Noord-Holland wordt de samenwerking geregeld door afspraken die zijn vastgelegd in een bestuursovereenkomst. De partners in Noord-Holland hebben 10 regionale bestuursovereenkomsten vervangen door één provinciebrede overeenkomst. Deze overeenkomst is per 1 juli 2005 in werking getreden. In de provinciale bestuursovereenkomst zijn afspraken opgenomen over wettelijk verplichte, externe afstemming, de wijze waarop samenwerking tot stand komt en de manier waarop deze worden ingevuld. De bestuursovereenkomst vormt een raamwerk van afspraken waarbinnen de partijen een passende vorm van samenwerking ontwikkelen. Hierdoor vindt er regelmatig overleg tussen verschillende organisaties plaats, wisselen zij informatie met elkaar uit, pakken zij onderwerpen gezamenlijk op en voeren zij integrale controles uit. Regio IJmond / Zuid-Kennemerland De gemeenten in Zuid-Kennemerland, met uitzondering van de gemeente Haarlem, hebben de intentie uitgesproken om, zoals in voorgaande jaren, regionaal te blijven samenwerken. De Milieudienst IJmond zou hierbij als trekker van regionale projecten kunnen blijven functioneren. Lokaal milieuoverleg De gemeente houdt naar behoefte een Lokaal Milieuoverleg (LMO) onder voorzitterschap van de wethouder milieu. In dit overleg zitten behalve ambtelijke vertegenwoordigers van de gemeente ook ambtelijke vertegenwoordigers van de regiopolitie Kennemerland en het Hoogheemraadschap van Rijnland. In overleg worden concrete handhavingssituaties besproken. Milieuklachten, incidenten en milieugerelateerde APV taken De Algemene Plaatselijke Verordening (APV) regelt diverse milieuaspecten, onder andere met betrekking tot het illegaal storten van afvalstoffen, hondenpoep, paardenpoep, geluidshinder (buiten inrichtingen), het verbranden van (afval)stoffen, het achterlaten van autowrakken, gevelreiniging en incidenten op de openbare weg. Handhaving overlast hondenpoep en paardenpoep In september 2009 is een bewonersonderzoek gehouden voor het basisproject zwerfafval. Daaruit kwam onder andere naar voren dat hondenpoep en paardenpoep tot de grootste ergernissen van de inwoners van onze gemeente behoren. Kennelijk is er een maatschappelijke behoefte aan handhaving. De politie handhaaft voor wat betreft de APV/bijzondere wetten voornamelijk op aspecten waar meer zwaarwegende openbare orde of strafrechtelijke aspecten aan vast zitten. Het is dus aan de gemeente om te bepalen hoe wordt omgegaan met de “kleinere” overtredingen”, die overigens veel ergernissen kunnen opleveren. Hierin kan de Buitengewoon opsporingsambtenaar (BOA) een essentiële rol spelen. Het college is voornemens de mogelijkheden om capaciteit (personeel en financiën) vrij te maken voor de aanpak van deze overtredingen, verder uit te diepen. Evenementen Daarnaast houdt de gemeente toezicht op evenementen (zoals het Awakeningsfestival) en andere horecagebonden festiviteiten (zoals het Zomerfeest in Spaarndam). Voor het uitvoeren van geluidsmetingen bij dergelijke evenementen wordt hierbij eventueel gebruik gemaakt van de kennis van de Milieudienst IJmond. De milieuklachten hebben vooral betrekking op de in de APV geregelde milieuaspecten. Het zorgvuldig afhandelen van een milieuklacht is van groot belang en heeft een hoge prioriteit. De afdeling Ruimte is, in ieder geval van milieu-incidenten en andere calamiteiten ook buiten kantooruren oproepbaar. De wachtdienstambtenaar is telefonisch bereikbaar en kan andere medewerkers oproepen of externe bedrijven inschakelen. Activiteiten: Uitvoering van taken op het adequate niveau. Verlenen uitbreidings-, oprichtings- en revisievergunningen. Ambtshalve aanpassen van vergunningvoorschriften. Afhandelen van meldingen Activiteitenbesluit. Afhandelen van circa 2 artikel 8.19 Wm meldingen. Uitvoering geven aan taakstelling in het kader van de verruimde reikwijdte. Klachtenafhandeling. Bereikbaar/beschikbaar blijven voor hulp bij incidenten en calamiteiten. Opstellen van een milieuhandhavingsuitvoeringsprogramma voor
5. Handhaving. 4 Bodembeheer en asbest Het rijk moet zorgen voor een goede bodemkwaliteit om duurzaam gebruik van de bodem mogelijk te maken. Het rijk ontwikkelt het bodembeleid. Provincies en gemeenten voeren het uit. Zij zijn de eerst verantwoordelijke voor de uitvoering en het aanspreekpunt voor specifieke bodemverontreinigingen. Bodemonderzoeken en –saneringen Eén van de reguliere gemeentelijke taken is het toetsen van bodemonderzoeken. Bodemonderzoeken komen voort uit grondtransacties, bouwvergunningen en milieuvergunningen. Bij bouwplannen vindt er met betrekking tot de bodem afstemming plaats tussen de medewerker bouw- en woningtoezicht en de technisch medewerker milieu. Beheer bodeminformatiesysteem Bodemgegevens worden door de gemeente tevens opgeslagen in het bodeminformatiesysteem (StraBis), waarmee bodemverontreiniging (resultaten van bodemonderzoeken) geografisch in beeld kunnen worden gebracht. Squit Squit is de nieuwe generatie software, speciaal ontworpen voor Vergunningen & Handhaving. Squit integreert alle bestaande vergunning- en handhavingzaken in één modern systeem. Dus zowel klachten als vergunningen, beschikkingen en meldingen, als controle en handhaving zijn in dit systeem samengebracht: van eenvoudige kapvergunningen tot complexe bouw-, milieu- of omgevingsvergunningen, en van vrijstellingsprocedure tot de voorbereidingsprocedure voor een nieuw bestemmingsplan. Het voornemen is dat er in het jaar 2010 gebruik zal worden gemaakt van dit programma. BOOT (Besluit opslaan ondergrondse tanks) Het BOOT geeft regels voor de ondergrondse opslag van vloeibare brandstof en afgewerkte olie bij bedrijven en particulieren. Daartoe hoort ook het treffen van maatregelen om bodemverontreiniging door niet meer in gebruik zijnde tanks tegen te gaan. De laatste bekende ondergrondse tanks zijn gesaneerd in
6. Voor 2010 is de verwachting dat er geen nieuwe ondergrondse tanks zullen worden aangetroffen. Grondstromenbeleid Met grondstromen wordt het afgraven, hergebruiken, opslaan, verwerven en storten van grond bedoeld. Handelingen met grond zijn aan regels onderworpen om te voorkomen dat deze handelingen leiden tot (extra) verontreiniging van de bodem. In het kader van grondstromenbeleid zullen ongeveer zes controles op jaarbasis worden uitgevoerd. Het toezicht wordt uitgevoerd door de technisch medewerker milieu van de gemeente en de milieupolitie. Het betreft toezicht in het “veld”. Het accent ligt hierbij op die situaties die in de praktijk vaak voorkomen en ook het meest risicovol zijn. Besluit bodemkwaliteit In 2007 heeft de Milieudienst IJmond een bodembeheerplan opgesteld met als doel: hergebruik van vrijkomende grond als bodem formeel te regelen (dus zonder verwijderingsplicht); ‘standstill’ van de bodemkwaliteit op het niveau van de bodemkwaliteitszones te handhaven; hergebruik van matig en sterk verontreinigde grond voorkomen; uitvoering van grondverzet bij civiele werkzaamheden faciliteren waardoor tijd en kosten bespaard worden (werk met werk maken); ruimte om binnen bepaalde gebieden vrijstelling te verlenen voor het uitvoeren van een bodemonderzoek in het kader van een bouwvergunning; afspraken maken met Hoogheemraadschap van Rijnland en het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier vast te leggen ten aanzien van het dempen van sloten; handhaving en toezicht op grondstromen te regelen. Het bodembeheerplan is op 17 juli 2007 door burgemeester en wethouders vastgesteld. Het plan is vijf jaar geldig en loopt tot en met
7. Op 1 januari 2008 is het Besluit bodemkwaliteit (Bb) in werking getreden. Het Besluit streeft naar duurzaam bodembeheer. Dat wil zeggen: een balans tussen bescherming van de bodemkwaliteit voor mens en milieu en ruimte voor het gebruiken van de bodem voor maatschappelijke ontwikkelingen, zoals woningbouw of aanleg van wegen. Door de inwerkingtreding van het besluit zijn de bodemkwaliteitskaarten met bodembeheerplan die voor de inwerkingtreding van het Besluit waren vastgesteld, nog vijf jaar geldig. Asbest Voor het verwijderen van asbest uit gebouwen dient in het kader van de bouwverordening een sloopvergunning te worden aangevraagd. Asbest in de (water)bodem is tevens een probleem dat steeds vaker voorkomt in Nederland. Door middel van bodemonderzoeken wordt duidelijk of er asbest in de grond zit (bij bodemonderzoeken wordt standaard gekeken naar asbest). Het toezicht heeft vooral betrekking op het voorkomen van de verspreiding van asbestdeeltjes en op een correcte afvoer van het materiaal. Informatievoorziening aan makelaars Bodeminformatie kan ook van invloed zijn op de waarde van onroerend goed. Daarom ontvangen wij van makelaars aanvragen voor bodeminformatie. Deze informatie wordt binnen vijf werkdagen verstrekt. Investeringsfonds Stedelijke Vernieuwing (ISV) Eens in de vijf jaar kunnen gemeenten geld voor stedelijke vernieuwing aanvragen uit het Investeringsbudget stedelijke vernieuwing (ISV). Dit budget stoelt op de Wet stedelijke vernieuwing (Wsv). Het eerste tijdvak van het Investeringsbudget stedelijke vernieuwing (ISV1) liep van 2000 tot en met 2004, het tweede tijdvak (ISV2) loopt van 2004 tot en met 2009, het derde tijdvak zal lopen van 2010 tot en met
8. De globale opzet van het ISV blijft vooralsnog gelijk. ISV-3 is net als zijn voorgangers een vijfjarig budget waarvan de verdeling over gemeenten en provincies vooraf bekend is. Over de inzet van de gelden zal verantwoording afgelegd moeten worden door gemeenten en provincies. Overzicht reguliere bodemtaken De onderstaande tabel geeft een overzicht van de geplande bodemtaken in 2010 Tabel 4.1 Planning reguliere bodemtaken voor 2010 Activiteit Aantal 2010 Bodemonderzoeken en –saneringen Verkennende bodemonderzoeken 18 Aanvullende bodemonderzoeken 4 Nader onderzoek 6 Sanering 2 BOOT Sanering ondergrondse tank 1 Besluit bodemkwaliteit en grondstromenbeleid 5 Meldingen Besluit bodemkwaliteit 25 Toezicht / controles Besluit bodemkwaliteit 25 Toezicht / controles grondstromenbeleid 5 Asbest Toezicht op de juiste verwijdering van asbesthoudend materiaal bij sloopvergunningen 15 Bodeminformatie makelaars Verstrekken bodeminformatie 40 Activiteiten: Zie tabel 4.1 hierboven. Beheer bodeminformatie (BIS/GIS) In het kader van ISV-3 uitvoeren van bodemprogramma 2010-
9. Opstellen van een bodembeleidsplan. 5 Milieu en ruimtelijke ordening Advisering bij ruimtelijke ordening Milieuadvisering op het gebied van duurzaamheid, energiebesparing, bodemkwaliteit, luchtkwaliteit, geluidsaspecten en externe veiligheid is nodig bij het toetsen van bouwvergunningen, bestemmingsplannen en bedrijfsvestigingen. Bij ruimtelijke ontwikkeling is het noodzakelijk om de advisering op het gebied van milieu in een vroeg stadium van de planvorming te betrekken. Mogelijke knelpunten op het gebied van milieu (bijvoorbeeld luchtkwaliteit en externe veiligheid) kunnen zo op tijd gesignaleerd worden. Milieueffectrapportage en Strategische milieubeoordeling Een milieueffectrapportage (m.e.r.) is een instrument om het milieubelang een volwaardige plaats te geven in besluitvorming. Een m.e.r. wordt gebruikt bij activiteiten die mogelijk belangrijke nadelige gevolgen hebben voor het milieu. Naast de m.e.r. bestaat ook het MER. De m.e.r. staat voor de milieueffectrapportage (de procedure), het MER is het milieueffectrapport. Het MER is onderdeel van de m.e.r.-procedure, de procedure om tot een besluit of activiteit te kunnen komen. Sinds 21 juli 2004 is de Europese richtlijn 201/42/RG voor Strategische Milieubeoordeling (SMB) van kracht. Het doel van de SMB is om al tijdens de voorbereiding de milieueffecten van plannen en programma’s in beeld te krijgen. De gevolgen voor het milieu worden opgenomen in een ‘milieurapport’. Verschil met het MER is dat er geen meest milieuvriendelijk alternatief (MMA) verplicht is, het MER niet in hoeft te gaan op andere, relevante plannen en de gevolgen voor biodiversiteit. Daarnaast dient het milieurapport in te gaan op de milieugevolgen van het plan terwijl het MER in gaat op de milieugevolgen van de m.e.r.-plichtige activiteit. Groene Buffer Het behoud van de Groene Buffer is één van de belangrijkste strategische opgaven. In het “Inventarisatierapport Structuurvisie Haarlemmerliede en Spaarnwoude” (april 2000) staan voor de gewenste ruimtelijke kwaliteit de uitgangspunten geformuleerd in samenhang met een beleidsvisie. Activiteiten: Milieuadvisering bij ruimtelijke ordeningsprojecten (bestemmingsplannen) en bouwvergunningen. Opstellen van een strategische milieubeoordeling en/of milieueffectrapport (indien van toepassing). 6 Verkeer en vervoer Herinrichting N200 Om de veiligheid en leefbaarheid te verbeteren, wordt de N200 opnieuw ingericht, zodat de inpassing van de N200 beter in overeenstemming is met de dorpsomgeving. Het project kent twee fasen waarbij de eerste fase is opgedeeld in twee delen. De eerste fase betreft de situatie tot openstelling van de Westrandweg. In de ‘Nota Halfweg herinrichting N200: Inrichting Fase 1’ is de planvorming opgenomen voor het eerste deel van fase 1; de herinrichting van het wegvak tussen de Osdorperweg en de bruggen over Zijkanaal F. De uitvoering van het eerste deelproject is afgerond. Het tweede deel van fase 1 betreft de herinrichting van het overige gedeelte van de N200 binnen de bebouwde kom. Daarin is ook de nieuwe ontsluiting van het terrein Sugarcity belangrijk. Dit deelproject staat gepland voor na
10. In een tweede fase, na 2012 als de Westrandweg gereed is, komt er via de Westrandweg en de A9 een alternatief beschikbaar voor het verkeer tussen Haarlem en Amsterdam. Doorgaand verkeer kan via een zuidelijke route om Halfweg heen. Er kan dan invulling worden gegeven aan het streven naar een verandering van functionaliteit van de N200 waar een andere inrichting van de N200 bij hoort. Er zijn inmiddels afspraken gemaakt met Rijkswaterstaat over het afwaarderen van de N
11. Naast de behoefte tot verandering van functionaliteit van de N200, streeft het college ook naar infrastructurele veranderingen. Hierbij kan worden gedacht aan een tunnel of een verdiepte ligging met overkluizing van de N
12. Bij de beoordeling van de varianten geldt als randvoorwaarde een goede ontsluiting van het dorp Halfweg. Zowel bij een tunnel als een verdiepte ligging van een deel van de N200 ontstaan mogelijkheden voor reconstructie van het aangelegen Dr. Baumannplein en de Amsterdamsestraatweg tot aan de Oranje Nassaustraat. De “Aanpak N200” is als project opgenomen in de lijst, behorend bij de “Tweede Investeringsimpuls Noord-Holland”. Het college stelt zich actief op in de lopende voorbereiding van de besluitvorming bij de provincie. Westrandweg De nieuwe Westrandweg wordt nodig geacht om het extra verkeer op te vangen, dat door de uitgebreide Coentunnel zal rijden. Doorgaand verkeer richting bijvoorbeeld Den Haag hoeft dan niet meer over de A10-West. Tegelijkertijd wordt gezorgd voor een betere ontsluiting van het Westelijk Havengebied van Amsterdam. Ook vermindert door aanleg van de Westrandweg de hoeveelheid verkeer op de N
13. Hierdoor kan de leefomgeving en de verkeersveiligheid in Halfweg verbeteren. Het geplande tracé van de Westrandweg loopt van A10-West ten zuiden van de Coentunnel, via het Westelijk Havengebied, naar knooppunt Raasdorp (A5/A9) in de Haarlemmermeer. Op 29 juli 2009 heeft de Raad van State alle beroepen tegen het Tracébesluit Westrandweg ongegrond verklaard. Hiermee is het tracébesluit onherroepelijk geworden. Verwacht wordt dat de Westrandweg in 2012 zal worden opengesteld voor het verkeer. Tracé westrandweg A9 Het project spitsstroken rijksweg A9 zit al jaren in de pen, het is de bedoeling om de A9 aan beide kanten van spitsstroken te voorzien zodat er een betere verkeersdoorstroming ontstaat. Hiervoor worden de vluchtstroken gebruikt als extra rijstrook. De spitsstroken worden aangelegd tussen de aansluiting Velsen en het knooppunt Raasdorp en tussen de knooppunten Badhoevedorp en Raasdorp. De werkzaamheden staan op z’n vroegst gepland voor
14. Station Halfweg De ontwikkeling van een station is in 2004 door ProRail in gang gezet. Er is gekozen voor een locatie tegenover het voormalige CSM-terrein. Met de komst van een station wordt ook de bereikbaarheid voor de inwoners van Halfweg en Zwanenburg aanzienlijk vergroot en ook de medewerkers en bezoekers van het terrein Sugarcity zijn erbij gebaat. De besluitvorming is erop gericht het station in december 2011 in gebruik te nemen. Activiteiten: Inzetten op het verder verbeteren van de leefbaarheidsproblemen in Halfweg als gevolg van het verkeer over de N
15. Het sluipverkeer trachten terug te dringen in Halfweg en Spaarndam. 7 Geluid Geluidsbeleid is een taak van de gezamenlijke overheden. Het rijk stelt de algemene kaders, andere overheden zoals gemeenten passen deze in concrete situaties toe. Sinds het einde van de jaren zeventig vormt de Wet Geluidhinder (Wgh) het juridische kader voor het Nederlandse geluidsbeleid. De Wgh bevat een uitgebreid stelsel van bepalingen ter voorkoming en bestrijding van geluidshinder door onder meer industrie, wegverkeer en spoorwegverkeer. De wet richt zich vooral op de bescherming van de burger in zijn woonomgeving en bevat bijvoorbeeld normen voor de maximale geluidsbelasting op de gevel van een huis. Naast de Nederlandse geluidswetgeving worden namelijk ook op Europees niveau richtlijnen en normen op het gebied van geluid vastgesteld. Nederland is verplicht deze richtlijnen in de eigen wetgeving op te nemen. Momenteel wordt onder meer gewerkt aan de implementatie van de EU-richtlijn Omgevingslawaai in de Nederlandse wetgeving en het maken van nieuwe wetgeving op het gebied van geluidshinder. Modernisering Instrumentarium Geluidsbeleid (MIG) Het doel van het beleid is de modernisering van het huidige geluidsbeleid. In september 2002 werd het wetsvoorstel MIG, met een ambtelijk advies, voorgelegd aan de staatssecretaris van milieu. Uiteindelijk is het wetsvoorstel echter niet ingediend omdat het a.) niet paste binnen de kabinetslijn om regelzucht te verminderen, en b.), omdat het kabinet vreesde dat het oplossen van het handhavingsgat te veel geld zou kosten. Er is toen besloten om de huidige Wet Geluidhinder stapsgewijs (in fases) aan te passen. Deze fasegewijze aanpak heet MIG II. De inhoud van fase I omvat bescheiden wetswijzigingen, die erop gericht zijn aan een aantal concrete problemen uit de praktijk tegemoet te komen; de meer fundamentele wijzigingen zijn voorlopig doorgeschoven. Ook in 2010 zullen de ontwikkelingen worden gevolgd. Richtlijn omgevingslawaai Op Europees niveau is, als voornaamste doel op het gebied van geluidshinder, gesteld dat niemand mag worden blootgesteld aan geluidsniveaus die zijn of haar gezondheid en de kwaliteit van zijn/haar bestaan in gevaar brengen. Op 18 juli 2002 is, als onderdeel van een nieuw Europees raamwerk voor geluidsbeleid, de Richtlijn omgevingslawaai gepubliceerd. Het doel van de richtlijn is, om op basis van prioriteiten, de schadelijke gevolgen (inclusief hinder) van blootstelling aan omgevingslawaai te vermijden, voorkomen of verminderen. Daarnaast moet de richtlijn een grondslag gaan bieden voor het ontwikkelen van Europees bronbeleid. Het gaat daarbij om eventuele aanscherping van de maximale geluidsniveaus (bronvermogens) van de belangrijkste bronnen. Hieronder vallen onder andere weg- en spoorwegvoertuigen en –infrastructuur, vliegtuigen, materiaal voor gebruik buitenshuis en in de industrie en verplaatsbare machines. De richtlijn omgevingslawaai geeft aan dat, ter bestrijding van de schadelijke gevolgen, de volgende instrumenten moeten worden toegepast: Vaststellen van de blootstelling aan omgevingslawaai door middel van geluidsbelastingkaarten; Vaststellen van actieplannen op basis van de resultaten van de geluidsbelastingkaarten; Voorlichting aan het publiek over omgevingslawaai en de aanpak daarvan; Introductie van de Europees geharmoniseerde dosismaat Lden. De EU-richtlijn zal in twee stappen in Nederland worden geïmplementeerd. Dit is in onderstaand schema weergegeven: 1e tranche 2e tranche -Geluidsbelastingkaarten in 2007 -Actieplannen in 2008 -Geluidsbelastingkaarten in 2012 -Actieplannen in 2013 -Agglomeraties met een bevolking van meer dan 250.000 personen -Wegen waarop jaarlijks meer dan 6 miljoen maal een voertuig zal passeren -Hoofdspoorwegen waarop jaarlijks meer dan 60.000 maal een trein zal passeren -Burgerluchthavens waarop jaarlijks meer dan 50.000 vliegtuigbewegingen plaatsvinden met uitsluiting van oefenvluchten met lichte vliegtuigen -Inrichtingen volgens de Wet milieubeheer die meer dan 55 decibel Lden produceren -Agglomeraties met een bevolking van meer dan 100.000 personen -Wegen waarop jaarlijks meer dan 3 miljoen maal een voertuig zal passeren -Hoofdspoorwegen waarop jaarlijks meer dan 30.000 maal een trein zal passeren -Burgerluchthavens waarop jaarlijks meer dan 50.000 vliegtuigbewegingen plaatsvinden met uitsluiting van oefenvluchten met lichte vliegtuigen -Inrichtingen volgens de Wet milieubeheer die meer dan 55 decibel Lden produceren In 2007 is de geluidsbelastingkaart voor de gemeente opgesteld. In 2009 is het actieplan opgesteld. Wegverkeerslawaai De herinrichting van de N200 zou uiteindelijk moeten leiden tot een verbetering van de leefbaarheid (en dus ook de geluidsbelasting) en een verbetering van de verkeersveiligheid. Op basis van de spoedwet wegverbreding werkt het ministerie van Verkeer en Waterstaat aan spitsstroken op de A
16. In het kader van dit project heeft het college van burgemeester en wethouders zich uitgesproken voor geluidsschermen ter hoogte van Spaarndam. Railverkeerslawaai Er is in 1998 een subsidieaanvraag ingediend voor het plaatsen van geluidsschermen langs het spoor in Halfweg, waarbij zich woningen in de nabijheid van het spoor bevinden. De subsidietoewijzing door het ministerie van VROM vindt elk jaar plaats aan de hand van de kosteneffectiviteit; hoe kosteneffectiever, hoe hoger op de ranglijst. Per jaar worden slechts enkele projecten toegewezen. In 2008 is ons subsidie toegekend. Eind 2009 is een inspraakprocedure gestart. Tevens is er een informatieavond gehouden om de bewoners nader te informeren. Na afloop van deze inspraakprocedure zal worden besloten of de schermen geplaatst zullen worden. De besluitvorming zal in 2010 plaatsvinden. Vliegverkeerslawaai De gemeente zal blijven opkomen voor de belangen van de inwoners als het gaat om de geluidsbelasting door vliegverkeer van Schiphol. Informatie over een aantal van de kwesties die tot nu toe speelden zijn terug te vinden op de website van de gemeente (www.haarlemmerliede.nl) onder het kopje ‘Schiphol’ in het linker menu. Het gaat onder andere om het CROS, de rekenfout, het parallelle starten, geluidsisolatie, de evaluatie van Schipholbeleid en rechtszaken die door de gemeente zijn aangespannen. Geluidsnet Stichting Geluidnet stelt zich ten doel om door middel van onafhankelijke geluidsmeting het publieke debat over geluidsbelasting rond Schiphol te stimuleren en te democratiseren (zie: www.geluidsnet.nl). Daarnaast wil de stichting aantonen dat betrouwbare metingen van geluidsbelasting door Schiphol simpel en goedkoop kunnen zijn. De stichting is daarom begonnen om samen met bewoners van Noord- en Zuid-Holland een fijnmazig netwerk van meetpunten op te zetten. De gemeente is in 2005 begonnen met de sponsoring van een tweetal meetpunten, waarvan één in Spaarndam (Clara van Spaarnwoudestraat) en de ander in Halfweg (st. Jozefschool). Advisering geluid Advisering over geluidhinderbeleid vindt beperkt plaats. Bij de gemeente is wel enige kennis aanwezig, maar de milieudienst IJmond wordt in voorkomende gevallen ingehuurd om adequaat te kunnen adviseren. Regelmatig dient naar geluidsbelasting, afkomstig van horeca, festiviteiten, industrie, weg- en railverkeer een akoestisch onderzoek uitgevoerd en door de gemeente beoordeeld. Daarnaast wordt er geadviseerd over de geluidsaspecten bij planvorming. Activiteiten: Ontwikkelingen in het kader van MIG volgen. Advisering op het gebied van geluid. Uitvoeren en beoordelen van geluidsmetingen. Volgen van de ontwikkelingen rond Schiphol. Inspannen voor geluidsschermen aan de A
17. 8 Luchtkwaliteit Rapportage luchtkwaliteit Sinds 15 november 2007 zijn de belangrijkste bepalingen over luchtkwaliteitseisen opgenomen in de Wet milieubeheer (hoofdstuk 5, titel 5.2 Wm). Hiermee is het Besluit luchtkwaliteit 2005 (Blk 2005) vervallen. Omdat titel 5.2 handelt over luchtkwaliteit staat deze ook wel bekend als de 'Wet luchtkwaliteit'. Specifieke onderdelen van de wet zijn uitgewerkt in AMvB's en ministeriële regelingen. De aanleiding voor de wijzigingen was de maatschappelijke discussie die ontstond als gevolg van de directe koppeling tussen ruimtelijke ordeningsprojecten en luchtkwaliteit. De directe koppeling had tot gevolg dat veel geplande (en als noodzakelijk of gewenst ervaren) projecten geen doorgang konden vinden in overschrijdingsgebieden. Bovendien moest voor ieder klein project met betrekking tot luchtkwaliteit een uitgebreide toets gedaan worden. Met de nieuwe ‘Wet luchtkwaliteit’ en bijbehorende bepalingen en hulpmiddelen, wil de overheid zowel de verbetering van de luchtkwaliteit bewerkstelligen als ook de gewenste ontwikkelingen in ruimtelijke ordening doorgang laten vinden. De kern van de ‘Wet luchtkwaliteit’ bestaat uit de (Europese) luchtkwaliteitseisen. Verder bevat zij basisverplichtingen op grond van de richtlijnen, namelijk: plannen, maatregelen, het beoordelen van luchtkwaliteit, verslaglegging en rapportage. De wet regelt het zogenaamde Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit ( NSL). Daarbinnen werken het rijk, de provincies en gemeenten samen om de Europese eisen voor luchtkwaliteit te realiseren. De EU heeft Nederland inmiddels derogatie (verlenging van de termijn om luchtkwaliteitseisen te realiseren) verleend. Het NSL is op 1 augustus 2009 in werking getreden. Vanaf nu is het NSL van kracht en dat betekent dat voor de onderbouwing van NSL-projecten kan worden verwezen naar het NSL wanneer het gaat om de effecten op luchtkwaliteit. Vanaf 1 augustus geldt ook de uitvoeringsplicht van de NSL-maatregelen voor alle NSL-partners. Nu de Europese Commissie derogatie heeft verleend: kunnen de voorgenomen ruimtelijke ontwikkelingen (‘IBM projecten’) uit het NSL worden uitgevoerd; het toepassen van de luchtkwaliteitmaatregelen uit het NSL kan uiteraard al eerder plaatsvinden zal met de inwerkingtreding van het NSL de grens voor projecten die ‘niet in betekenende mate’ (NIBM) bijdragen wijzigen van 1% naar 3% van de jaargemiddelde grenswaarde (van 40 microgram/m3, en dus niet 3% van de tijdelijk verhoogde grenswaarden ten gevolge van derogatie) zullen de huidige grenswaarden voor fijn stof per 2011 (in plaats van 2005) gaan gelden, en grenswaarde voor NO2 per 2015 (in plaats van 2010). In de tussenperiode gelden tijdelijk de volgende verhoogde grenswaarden: voor NO2 een jaargemiddelde van 60 microgram/m3, en voor fijn stof (PM10) een jaargemiddelde van 48 microgram/m3 en een daggemiddelde van 75 microgram/m3, die jaarlijks maximaal 35 keer mag worden overschreden. De uitvoeringsregels behorend bij de wet zijn vastgelegd in algemene maatregelen van bestuur ( AMvB) en ministeriële regelingen ( mr) die gelijktijdig met de ‘Wet luchtkwaliteit’ in werking treden. Belangrijkste verschillen Besluit luchtkwaliteit 2005 – ‘Wet luchtkwaliteit’ 2007 Introductie van een planmatige aanpak voor Nederland om de Europese luchtkwaliteitseisen te halen. Het zogeheten Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit ( NSL) bevat afspraken om op nationaal, provinciaal en plaatselijk de gestelde eisen te halen. Daarbij is rekening gehouden met gewenste en geplande ruimtelijke ontwikkelingen. Introductie van het begrip ‘niet in betekenende mate’ ( NIBM). Dit begrip maakt ruimtelijke ontwikkelingen mogelijk in overschrijdingssituaties. Elk project dat NIBM bijdraagt aan de verslechtering van de luchtkwaliteit kan uitgevoerd worden. Binnen gestelde omvangsgrenzen is geen toetsing aan de grenswaarden van de luchtkwaliteit noodzakelijk. Wel blijven de begrippen goede ruimtelijke ordening en blootstelling van kwetsbare groepen van belang. Het blijft mogelijk om projecten in overschrijdingssituaties die wél in betekenende mate (IBM) bijdragen doorgang te laten vinden. Compenseren van toegenomen luchtverontreiniging binnen het project, het zogenaamde salderen, blijft mogelijk, ook nadat in het NSL in werking is getreden. Het NSL biedt verruimde mogelijkheden om projecten uit te voeren die een bron van luchtverontreiniging zijn. De bestuursorganen blijven echter verantwoordelijk voor goede ruimtelijke ordening. Vanuit dat oogpunt kan het onaanvaardbaar zijn om een project te realiseren op een locatie waar de luchtkwaliteit slecht is. Ook een verslechtering van de luchtkwaliteit op bestaande locaties kan bezwaarlijk zijn. Het aantal mensen dat blootgesteld wordt aan meer verontreinigde lucht is een belangrijke factor, zeker als het kwetsbare groepen betreft. De Algemene Maatregel van Bestuur ‘Gevoelige bestemmingen’ is op 16 januari 2009 in werking getreden. Deze AMvB geeft nadere regels voor de ruimtelijke ordening voor specifieke situaties. Het beginsel van een goede ruimtelijke ordening blijft echter voor alle ruimtelijke ontwikkelingen onverkort gelden. De normen uit de derde en vierde dochterrichtlijn van de EU zijn opgenomen. De verantwoordelijkheid voor het bewerkstelligen van de richtwaarden voor betreffende stoffen ligt bij de Rijksoverheid. Ook het verrichten van metingen en maken van de rapportage gebeurt door de rijksoverheid. Gemeenten en provincies krijgen geen aanvullende taken. De derde dochterrichtlijn betreft ozon. De vierde dochterrichtlijn betreft arseen, cadmium, nikkel en benzo(a) pyreen ( PaB). Alle besluiten behorend bij het ‘Besluit luchtkwaliteit 2005’ zijn vervallen en vervangen door nieuwe besluiten en ministeriële regelingen. Deze zijn gelijktijdig met de ‘Wet luchtkwaliteit’ gepubliceerd en in werking getreden. Vaak betreft het een bundeling en aanpassing van oude besluiten. Wat betekent dit voor onze gemeente? De Luchtkwaliteit is de som van de bijdrage door verkeer, industrie en de aanwezige achtergrondconcentraties. In onze gemeente is geen voor de luchtkwaliteit relevante industrie aanwezig. Wel zijn er twee rijkswegen die de gemeente doorkruisen: de A9 en de A200/N
18. de in de regio aanwezige achtergrondconcentraties worden mede bepaald door de nabijheid van stedelijke gebieden (Amsterdam-Haarlem), Westelijk Havengebied Amsterdam, Schiphol en de scheepvaart op het Noordzeekanaal. De gemeente wordt bij het nemen van maatregelen beperkt door het feit dat de gemeente geen bevoegdheden heeft om bepaalde maatregelen te nemen. Activiteiten: Toetsen aan de normen voor luchtkwaliteit. 9 Klimaatbeleid Plan van aanpak 2004-2007 In 2004 is voor de gemeente Haarlemmerliede en Spaarnwoude het plan van aanpak klimaatbeleid 2004-2007 opgesteld. Met dit plan maakt de gemeente haar ambitie duidelijk om het energiegebruik en de CO₂-uitstoot te verminderen. In 2010 zal een nieuw beleidsplan worden opgesteld met in het verlengde daarvan een plan van aanpak. De provincie Noord-Holland stimuleert de gemeenten om een klimaatbeleid te voeren door middel van het beschikbaar stellen van subsidies voor duurzame energietechnieken (denk aan zonneboilers, PV-panelen); deze subsidies staan vermeld op de Duurzame Energielijst. In 2004 heeft de gemeente voor het eerst een klimaatafspraak met de provincie gesloten. Op 17 april 2008 heeft de gemeente Haarlemmerliede c.a. samen met nog 74 andere gemeenten van Noord-Holland, de klimaatafspraak 2008-2011 ondertekend. Met deze ondertekening bestempelen alle partijen het belang van het klimaatbeleid en energie. Daarnaast zetten zij zich in op regionale samenwerking om het klimaatbeleid nog succesvoller uit te kunnen voeren. Door de klimaatafspraak te ondertekenen kunnen de gemeenten ook aanspraak maken op subsidie van de provincie. Duurzaam Bouwen (DUBO) De gemeente Haarlemmerliede en Spaarnwoude heeft in 1997, in samenwerking met het toenmalig gewestelijk milieubureau, een Plan van Aanpak Duurzaam Bouwen opgesteld. De gewestgemeenten hebben dit basisplan daarna omgewerkt naar een eigen gemeentelijke situatie. Het plan van aanpak voor de gemeente Haarlemmerliede en Spaarnwoude is in december 1997 vastgesteld. In mei 1998 is een convenant gesloten met o.a. de woningcorporatie “Ymere”, nutsbedrijven en BNA. Het convenant is een afspraak tussen partijen waarmee de intentie is uitgesproken om zich actief in te zetten bij het realiseren van de lokale woonopgave. Uitbreiding raadhuis De uitbreiding omvat twee bouwlagen met een verbindingsgang naar het bestaande deel van het gemeentehuis. Met het oog op het klimaat is gekozen voor de toepassing van zonnecollectoren en aardwarmte. Deze techniek wordt gebruikt om gebouwen te verwarmen en/of te koelen. Verwacht wordt dat de bouw begin 2010 zal worden gestart. Relevante bouwprojecten Projecten die aandacht verdienen zijn: terrein Sugarcity, Polanenpark en de ontwikkeling van het woonbouwplan SpaarneBuiten. Ook de vorming van plannen voor wat kleinere locaties, zoals plan hoek Oranje Nassaustraat/N200, plan gereformeerde kerk, plan Sectorpark en het winkelcentrum kunnen worden genoemd. Plan Sectorpark Voor het plan sectorpark is het college voornemens om de mogelijkheden van ecologisch bouwen te verkennen. Bouwen en wonen hebben een grote impact op het milieu. We krijgen het steeds meer te horen: onze ecologische voetafdruk is te groot. Kiezen voor duurzaam bouwen staat voor een manier van bouwen waarbij zoveel mogelijk rekening gehouden wordt met mens en milieu, bijvoorbeeld door materialen die kunnen worden hergebruikt. Ecologisch bouwen gaat een stapje verder dan recycleren of zonnepanelen plaatsen omdat hierbij ook aandacht is voor de relatie tussen woning en omgeving. Het gaat onder meer om een goede ruimtelijke ordening, een rationeel energiegebruik, goede isolatie en ventilatie, waterbesparing en kleinschalige waterzuivering en het gebruik van onuitputtelijke energiebronnen zoals zonne-energie en windenergie. Regeling gemeentelijke energiesubsidie De gemeente stelt samen met de provincie Noord-Holland dit jaar subsidie ter beschikking om het toepassen van duurzame energie te stimuleren. Vanwege de beperktheid van het bedget is besloten de subsidie alleen te gebruikten om particulieren te stimuleren te investeren in energie-efficiency van de bestaande woningen. Hierbij gaat het onder andere om installaties die energie opwekken uit hernieuwbare bronnen, zoals zonlicht, zonwarmte, waterkracht en wind. Ook maatregelen die de energievraag reduceren vallen onder de regeling, zoals isolatie en HR-glas. BespaarDaar! De campagne BespaarDaar! is een initiatief van de Noord-Hollandse gemeenten en het CO2-servicepunt van de provincie Noord-Holland. Een belangrijke activiteit is het verstrekken van (van de provincie gekregen) subsidie aan inwoners voor uitvoering van energiemaatregelen. De subsidie is alleen te gebruiken om particulieren te stimuleren om te investeren in energie-efficiency van de bestaande woningen. Energiebesparing bij openbare verlichting De gemeente Haarlemmerliede en Spaarnwoude hecht belang aan het terugdringen van het energieverbruik van de openbare verlichting. De ontwikkelingen op dit gebied zijn nog volop in gang. Door het aflopen van de onderhoudscontracten wordt de gemeente in de gelegenheid gesteld om de mogelijkheden op het gebied van energiebesparing verder uit te diepen. Het college zal zich uiteraard actief inzetten voor duurzame en energiezuinige mogelijkheden met betrekking tot openbare verlichting. Wagenpark De gemeente heeft haar eigen wagenpark en wil daarmee een voorbeeldfunctie vervullen. Het college is voornemens de mogelijkheden te verkennen voor de vervanging van de huidige dienstauto’s door auto’s op aardgas. Aardgas is de schoonste fossiele brandstof. Daarom levert rijden op aardgas een grote bijdrage aan een betere luchtkwaliteit. Daarnaast draagt aardgas ook bij aan vermindering van uitstoot van broeikasgassen en veroorzaakt aardgas minder geluid Het rijden op aardgas levert naast milieuvoordelen bovendien vaak een kostenbesparing op de exploitatie op. Daarmee is het rijden op aardgas voor de gemeente zeer aantrekkelijk. Activiteiten: In overleg met andere gemeenten en partijen uit Zuid-Kennemerland zal het convenant en het plan van aanpak geëvalueerd en geactualiseerd worden. Uitvoering geven aan Duurzaam Bouwen. Continueren met subsidieverlening aan particulieren in het kader van de campagne BespaarDaar! 10 Externe veiligheid Externe veiligheid gaat over het beheersen van de risico’s die ontstaan voor de omgeving bij het gebruik, de opslag en het vervoer van gevaarlijke stoffen zoals vuurwerk, LPG en munitie over weg, water, spoor en door buisleidingen. Ook de risico’s die zijn verbonden aan het gebruik van luchthavens vallen onder externe veiligheid. De term ‘externe’ veiligheid wordt gehanteerd omdat het risico van derden (de omgeving) hierin centraal staat. Zij nemen geen deel aan de activiteit die het risico met zich meebrengt. Het gaat dus om de mensen die extern zijn ten opzichte van die activiteit. In het externe veiligheidsbeleid is meestal de risicobenadering als uitgangspunt genomen. Op grond van de risicobenadering worden grenzen gesteld aan de risico’s gelet op de kwetsbaarheid van de omgeving en vice versa. De benadering kent twee begrippen om het risiconiveau aan te geven, namelijk het plaatsgebonden risico (PR) en het groepsrisico (GR). Bij externe veiligheid is samenwerking tussen verschillende vakdisciplines van groot belang. Dominant zijn de disciplines milieu, ruimtelijke ordening en fysieke veiligheid (brandweer), maar ook andere disciplines zoals verkeerskundige leveren indien nodig hun bijdrage. Het plaatsgevonden risico kent bij wet opgelegde normen. Het groepsrisico gaat uit van een verantwoorde decentrale keuze. Om deze bevoegdheid volwaardig uit te werken verdient het de aanbeveling om eerst een structuurvisie externe veiligheid vast te stellen en op basis van deze visie de verantwoordingsplicht (zonodig per situatie) uit te werken. Met een structuurvisie kan een versnipperde aanpak voorkomen worden. Vervoer gevaarlijke stoffen Het Rijk heeft de rijkswegen (A9, A200/N200) aangewezen voor het vervoer van gevaarlijke stoffen. Provincie Noord-Holland heeft provinciale wegen aangewezen (N202). De gemeente mag wegen die zij zelf beheert aanwijzen als route voor gevaarlijke stoffen. Wordt daartoe besloten dan moet het gemeentelijke wegennet aansluiten op de provinciale wegen en de rijkswegen die door de provincie en/of het Rijk zijn aangewezen als ‘route gevaarlijke stoffen’. In Haarlemmerliede zijn geen gemeentelijke wegen aangewezen als route voor gevaarlijke stoffen. Uitgangspunt van beleid is om de bebouwde kom zoveel mogelijk te mijden bij het vervoer van gevaarlijke stoffen. Vervoer binnen de bebouwde kom kan echter noodzakelijk zijn ten behoeve van laden en lossen of omdat er redelijkerwijs geen route buiten de bebouwde kom beschikbaar is. Toekomstig beleid Het beleidskader op het gebied van de externe veiligheid voor het vervoer van gevaarlijke stoffen is aan verandering onderhevig. Eind 2006 heeft het ministerie van Verkeer en Waterstaat een Nota Vervoer gevaarlijke stoffen uitgebracht waarin een beleidsvernieuwing op het thema vervoer van gevaarlijke stoffen werd gepresenteerd als uitwerking van de Nota Mobiliteit