Afstemmingsverordening Wet werk en bijstand (Vianen)

Afstemmingsverordening Wet werk en bijstandDe raad van de gemeente Vianen; gezien het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van 29 september 2009 nr. 724; gelet op artikel 8 lid 1 onder c van de Wet werk en bijstand; b e s l u i t: vast te stellen de Afstemmingsverordening Wet werk en bijstand. Artikel1Begripsbepalingen In deze verordening wordt verstaan onder: de wet: de Wet werk en bijstand (hierna: WWB); de gemeente: de gemeente Vianen; het college: het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Vianen; bijstand: een uitkering voor de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan, zoals bedoeld in de WWB; bijstandsnorm: de norm zoals gedefinieerd in artikel 5 onder c WWB; maatregel: het verlagen van de bijstand op grond van artikel 18 tweede lid WWB; recidive: als er binnen een, in deze verordening bepaalde, periode opnieuw sprake is van een verwijtbare gedraging; Wet SUWI: de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen; belanghebbende: de persoon met een uitkering op grond van de Wet werk en bijstand. Artikel2Opleggen van een maatregel 1.Het college legt een maatregel aan de belanghebbende op indien hij: een tekortschietend besef van verantwoordelijkheid betoont voor de voorzieningen in het bestaan; verplichtingen die voortvloeien uit de wet of de artikelen 30c eerste en tweede van de Wet SUWI, niet of onvoldoende nakomt; de verplichtingen die in de beschikking tot toekenning of voortzetting van de bijstand zijn opgenomen niet of onvoldoende nakomt; zich zeer ernstig misdraagt jegens leden van het college of medewerkers werkzaam bij de gemeente Vianen; eigendommen van de gemeente Vianen heeft vernield en/of beschadigd; zich, naar het oordeel van het college, verwijtbaar gedraagt ten aanzien van de plicht tot arbeidsinschakeling, zoals bedoeld in artikel 9 WWB; naar het oordeel van het college, verwijtbaar de inlichtingenplicht, als bedoeld in artikel 17 lid 1 en lid 2 WWB niet of niet volledig nakomt. 2.Een maatregel wordt afgestemd op de ernst van de gedraging, de mate waarin de belanghebbende de gedraging kan worden verweten en de omstandigheden waarin hij verkeert. Dit houdt in dat afwijking van de standaardmaatregelen mogelijk is, voor wat betreft de hoogte en duur. Artikel3Wijze van opleggen 1.De maatregel wordt toegepast op de bijstandsnorm. 2.In afwijking van het eerste lid kan de maatregel ook worden toegepast op de bijzondere bijstand of de langdurigheidstoeslag indien: aan belanghebbende bijzondere bijstand wordt verleend met toepassing van artikel 12 van de wet; de verwijtbare gedragingen van belanghebbende strijdig zijn met de verplichtingen die aan hem zijn opgelegd in verband met de bijzondere bijstand in artikel 12 WWB of de langdurigheidstoeslag. 3.Een maatregel wordt voor bepaalde tijd opgelegd. In het besluit tot het opleggen van een maatregel wordt in elk geval vermeld: de reden van de maatregel, de duur van de maatregel, het percentage waarmee de bijstand wordt verlaagd en, indien van toepassing, de reden om af te wijken van de standaardmaatregel. 4.Indien een maatregel wordt opgelegd die langer dan drie maanden duurt, dient in de derde maand beoordeeld te worden of de maatregel in stand dient te blijven. Artikel4Ingangsdatum en tijdvak 1.De maatregel wordt niet eerder opgelegd dan de dag waarop het maatregelwaardige gedrag zich voordeed. 2.In afwijking van het eerste lid kan een maatregel worden opgelegd met ingang van de nieuwe kalendermaand, volgend op de maand waarin de maatregelwaardige gedraging zich voordeed, is geconstateerd, dan wel per toekenningsdatum van de uitkering. 3.Indien de maatregel niet kan worden opgelegd omdat de uitkering is beëindigd, wordt de maatregel alsnog gerealiseerd door middel van herziening van de eerder verstrekte bijstand. 4.Indien een maatregel niet of niet volledig kan worden opgelegd met toepassing van de leden 1, 2 of 3 vanwege intrekking of beëindiging, kan deze niet meer worden opgelegd. Wanneer belanghebbende binnen twaalf maanden na intrekking of beëindiging van de uitkering opnieuw een uitkering aanvraagt, kan rekening worden gehouden met het verwijtbare gedrag, indien de aanvraag rechtstreeks verband houdt met het verwijtbare gedrag. Artikel5Zienswijze 1.Voordat een maatregel wordt opgelegd beoordeelt het college of het noodzakelijk is om de belanghebbende in de gelegenheid te stellen zijn zienswijze naar voren te brengen. Van deze beoordeling wordt verslag gedaan. 2.Het naar voren brengen van de zienswijze van de belanghebbende kan achterwege gelaten worden indien: de vereiste spoed zich daartegen verzet. In ieder geval is hier sprake van wanneer een verwijtbare gedraging een lik-op-stukmaatregel vereist; de belanghebbende al eerder in de gelegenheid is gesteld zijn zienswijze naar voren te brengen en zich sindsdien geen nieuwe feiten en omstandigheden hebben voorgedaan; de belanghebbende niet heeft voldaan aan een verzoek van het college, of van een derde aan wie het college met toepassing van artikel 7 van de wet werkzaamheden van de wet heeft uitbesteed, om binnen een gestelde termijn inlichtingen te verstrekken als bedoeld in artikel 17 van de wet; of het college het naar voren brengen van de zienswijze van belanghebbende niet nodig acht voor het vaststellen van de ernst van de gedraging of de mate van verwijtbaarheid. 3.Als een verwijtbare gedraging is geconstateerd, waar een maatregel van 20% of hoger voor geldt, wordt belanghebbende in elk geval in de gelegenheid gesteld zijn zienswijze naar voren te brengen. 4.Als een belanghebbende zijn zienswijze schriftelijk naar voren heeft gebracht, wordt dit betrokken bij het overwegen van een maatregel. 5.Als belanghebbende zijn zienswijze in een gesprek toelicht, is hij niet verplicht een verklaring over de gedraging af te leggen. De zienswijze wordt betrokken bij het overwegen van een maatregel. Artikel6Afzien van een maatregel 1.Het college ziet af van het opleggen van een maatregel indien: elke vorm van verwijtbaarheid ontbreekt; de gedraging meer dan één jaar voor constatering van die gedraging door het college heeft plaatsgevonden, tenzij de gedraging een schending van de inlichtingenplicht inhoudt en als gevolg van die gedraging ten onrechte bijstand is verleend. 2.Het college kan afzien van ten uitvoer leggen van een maatregel indien het daarvoor dringende redenen aanwezig acht. 3.Indien het college afziet van ten uitvoer leggen van een maatregel op grond van dringende redenen, wordt belanghebbende schriftelijk mededeling gedaan. Artikel7Samenloop 1.Indien een belanghebbende zich schuldig maakt of heeft gemaakt aan verschillende gedragingen, die het niet nakomen van de verplichtingen, als genoemd in artikel 2 inhouden, worden de maatregelen behorende bij deze gedragingen indien van toepassing opgeteld. Alleen wanneer dringende redenen zich daartoe verzetten kunnen de maatregelen na elkaar worden toegepast. 2.Indien een belanghebbende zich schuldig maakt of heeft gemaakt aan gelijksoortige gedragingen, die het niet nakomen van de verplichtingen, als genoemd in artikel 2 inhouden, wordt voor het bepalen van de hoogte en de duur van de maatregel uitgegaan van de gedraging waarop de zwaarste maatregel is gesteld. Artikel8Categorieën Gedragingen van belanghebbenden waardoor de verplichtingen op grond van de artikelen 9 en 17 van de wet niet of onvoldoende zijn nagekomen, worden vastgelegd in de volgende categorieën: Eerste categorie: Het zich niet tijdig laten registreren als werkzoekende bij het UWV WERKbedrijf of het niet tijdig laten verlengen van de registratie; Het niet, onvolledig, onjuist of niet binnen de door het college gestelde termijn verstrekken van informatie die van belang is voor de verlening van bijstand of voorzetting daarvan, voor zover dit niet heeft geleid tot teveel of ten onrechte uitgekeerde bijstand; Het niet ondertekenen of het niet aan het college verstrekken van het trajectplan. Tweede categorie: Het niet naar vermogen trachten algemeen geaccepteerde arbeid te verkrijgen of te aanvaarden, waaronder onvoldoende sollicitatieactiviteiten; Het niet of in onvoldoende mate meewerken aan een onderzoek naar de mogelijkheden tot arbeidsinschakeling, schuldhulpverlening of sociale activering; Het niet voldoen aan een oproep om op een aangegeven plaats en tijd te verschijnen, door of vanwege het college, in verband met de inschakeling in arbeid, het verlenen van schuldhulp of sociale activering. Derde categorie: Gedragingen die de inschakeling in arbeid belemmeren; Het niet of onvoldoende gebruikmaken van een door het college aangeboden voorziening gericht op arbeidsinschakeling als bedoeld in artikel 9, eerste lid, onderdeel b en artikel 10, eerste lid van de wet, waaronder begrepen sociale activering; Gedragingen die de voortgang van een traject gericht op arbeidsinschakeling of sociale activering belemmeren. Vierde categorie: Het niet aanvaarden van algemeen geaccepteerde arbeid; Tekortschietend besef van verantwoordelijkheid betonen, waaronder begrepen het door eigen toedoen niet behouden van algemeen geaccepteerde arbeid. Artikel9Hoogte en duur van de maatregel 1.Onverminderd artikel 2, lid 1, sub f, wordt de maatregel vastgesteld op: 10% van de bijstandsnorm gedurende een maand bij gedragingen van de eerste categorie; 20% van de bijstandsnorm gedurende een maand bij gedragingen van de tweede categorie; 50% van de bijstandsnorm gedurende een maand bij een gedraging van de derde categorie; 100% van de bijstandsnorm gedurende een maand bij gedragingen van de vierde categorie. 2.De hoogte van de maatregel als bedoeld in het eerste lid wordt verdubbeld als de belanghebbende zich binnen twaalf maanden na bekendmaking van een besluit waarbij een maatregel is opgelegd opnieuw schuldig maakt aan een verwijtbare gedraging van dezelfde of een hogere categorie. Bij een maatregel van de vierde categorie wordt de duur verdubbeld. 3.De duur van de maatregel die is opgelegd vanwege recidive, als bedoeld in artikel 9 tweede lid, wordt verdubbeld als belanghebbende zich na bekendmaking van een besluit waarbij een maatregel is opgelegd, binnen twaalf maanden opnieuw schuldig maakt aan een verwijtbare gedraging in dezelfde of een hogere categorie. 4.Indien de belanghebbende zich niet heeft gehouden aan de verplichtingen als bedoeld in artikel 17 van de wet en dit heeft niet geleid tot het ten onrechte of tot een te hoog bedrag verlenen van bijstand, en er is niet eerder een maatregel hieromtrent opgelegd, kan het college volstaan met een maatregel van 0%, bij wijze van waarschuwing. Artikel10Onjuiste, onvolledige of niet tijdige informatie 1.Indien het niet nakomen van de verplichtingen, als bedoeld in artikel 17 van de wet, heeft geleid tot het ten onrechte of teveel verlenen van bijstand, wordt de maatregel afgestemd op de hoogte van het benadelingsbedrag. Onverminderd artikel 2, lid 1, sub f, wordt de maatregel op de volgende wijze vastgesteld: Bij een benadelingbedrag tot € 1.000: 10% van de bijstandsnorm gedurende een maand; Bij een benadelingsbedrag van € 1.000 tot € 2.000: 20% van de bijstandsnorm gedurende een maand; Bij een benadelingsbedrag van € 2.000 tot € 4.000: 40% van de bijstandsnorm gedurende een maand; Bij een benadelingsbedrag vanaf € 4.000: 100% van de bijstandsnorm gedurende een maand; Vanaf een benadelingsbedrag van € 10.000 dient aangifte gedaan te worden bij het Openbaar Ministerie en wordt vooralsnog geen maatregel opgelegd. Na eventueel sepot door het Openbaar Ministerie kan besloten worden alsnog een maatregel op te leggen. 2.De hoogte van de maatregel als bedoeld in het eerste lid wordt verdubbeld als de belanghebbende zich binnen twaalf maanden na bekendmaking van een besluit waarbij een maatregel is opgelegd opnieuw schuldig maakt aan een verwijtbare gedraging van dezelfde of een hogere categorie. Bij een maatregel zoals genoemd onder lid 1 sub d. wordt de duur verdubbeld. Artikel11Zeer ernstige misdragingen 1.Indien een belanghebbende zich zeer ernstig misdraagt tegenover het college of zijn ambtenaren - onder omstandigheden die rechtstreeks verband houden met de uitvoering van de wet als bedoeld in artikel 18 tweede lid van de wet - wordt onverminderd artikel 2 een maatregel opgelegd op de volgende wijze: Verbale uitingen of gedragingen zoals schelden of bedreigen in het algemeen: 20% van de bijstandsnorm gedurende een maand; Schade aan eigendommen of goederen in gebruik van de gemeente Vianen: 30% van de bijstandsnorm gedurende een maand; Verbale gedragingen of bedreigingen gericht tegen de persoon: 50% van de bijstandsnorm gedurende een maand; Lichamelijk geweld, al dan niet met letsel tot gevolg, tegen leden van het college of zijn ambtenaren: 100% van de bijstandsnorm gedurende een maand. 2.Daarnaast kan, in aanvulling op het gestelde in het eerste lid door, of namens het college, aangifte worden gedaan bij de politie dan wel de toegang tot het Stadhuis worden ontzegd. De duur van de ontzegging is gekoppeld aan hetgeen vastgelegd is in gemeentelijke regelgeving. 3.Indien belanghebbende zich opnieuw zeer ernstig misdraagt wordt de periode waarover de verlaging plaatsvindt verdubbeld. Hierbij geldt geen verjaringstermijn. Artikel12Onverantwoorde besteding vermogen 1.Bij het op onverantwoorde wijze van besteding van het vermogen wordt, onverminderd artikel 2, lid 1, sub f, de maatregel vastgesteld op 20% voor de duur dat belanghebbende bij een verantwoorde besteding van het vermogen in zijn onderhoud had kunnen voorzien. 2.Onder verantwoorde besteding van het vermogen wordt verstaan 1,5 keer de toepasselijke bijstandsnorm per maand. Artikel13Door eigen toedoen geen gebruik kunnen maken voorziening 1.Als door eigen toedoen geen gebruik wordt of kan worden gemaakt van een voorliggende voorziening wordt, onverminderd artikel 2, tweede lid, een maatregel opgelegd van 50% van de bijstandsnorm gedurende een maand, indien ten gevolge van de gedraging algemene bijstand wordt aangevraagd en toegekend. 2.Indien een belanghebbende zich naar het oordeel van het college verwijtbaar gedraagt ten aanzien van de verplichting, zoals bedoeld in artikel 55 WWB, of de verplichtingen niet of onvoldoende nakomt, om kinderalimentatie of partneralimentatie te vorderen, wordt een maatregel opgelegd van 20% van de bijstandsnorm gedurende een maand. Artikel14Onvoorziene omstandigheden In gevallen waarin deze verordening niet voorziet beslist het college. Artikel15Intrekking De Afstemmingsverordening Wet werk en bijstand vastgesteld op 1 juli 2004 en de eerste wijziging van de Afstemmingsverordening Wet Werk en Bijstand vastgesteld op 3 juli 2006 worden ingetrokken met ingang van de datum waarop deze verordening in werking treedt. Artikel16Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking met ingang van 1 oktober

1. Artikel17Citeertitel Deze verordening wordt aangehaald als de Afstemmingsverordening Wet werk en bijstand
2. Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van 28 oktober
3. De griffier C.J.SteehouwerDe voorzitter mw. drs. D.A.M.KoremanToelichting op de Afstemmingsverordening Wet werk en bijstand Artikel 1De begrippen in deze verordening hebben dezelfde betekenis als de omschrijving in de WWB. In de verordening wordt het begrip ‘belanghebbende’ gebruikt. Dit begrip wordt in artikel 1:2 van de Algemene wet bestuursrecht omschreven als “degene wiens belang rechtstreeks bij een besluit is betrokken”. Artikel 2Op grond van de WWB gelden voor een belanghebbende de volgende verplichtingen: Het tonen van voldoende besef van verantwoordelijkheid voor de voorziening in het bestaan (artikel 18, tweede lid). De plicht tot arbeidsinschakeling (artikel 9). Deze verplichting is te verdelen in twee delen: De plicht om naar vermogen algemeen geaccepteerde arbeid te verkrijgen en deze te aanvaarden, en De plicht gebruik te maken van een door het college geboden voorziening gericht op ondersteuning bij arbeidsinschakeling. Deze verplichtingen zullen nader moeten worden uitgewerkt in specifieke verplichtingen die zijn toegesneden op de situatie en mogelijkheden van de bijstandsgerechtigde. De re-integratieverordening die elke gemeente moet opstellen, vormt de juridische basis voor het opleggen van deze specifieke verplichtingen. Deze verplichtingen zullen in het besluit tot het verlenen van bijstand moeten worden neergelegd. De inlichtingenplicht (artikel 17, eerste lid). Op een belanghebbende rust de verplichting aan het college onverwijld op verzoek of uit eigen beweging mededeling te doen van alle feiten en omstandigheden waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat zij van invloed kunnen zijn op zijn arbeidsinschakeling of het recht op bijstand. De medewerkingsplicht (artikel 17, tweede lid). Dit is de plicht van uitkeringsgerechtigden om desgevraagd het college de medewerking te verlenen die redelijkerwijs nodig is voor de uitvoering van de wet. De medewerkingsplicht kan uit allerlei concrete verplichtingen bestaan zoals: Het toestaan van huisbezoek; Het meewerken aan een psychologisch onderzoek; Artikel 18 lid 2, noemt een gedraging die in ieder geval een schending van de medewerkingsplicht inhoudt: ‘het zich jegens het college zeer ernstig misdragen’. De Wet SUWI legt ook verplichtingen op aan uitkeringsgerechtigden. Het betreft de verplichting om alle gevraagde gegevens en bewijsstukken aan het UWV WERKbedrijf te verstrekken die nodig zijn voor de beslissing door het college (artikel 30c, eerste en tweede lid Wet SUWI) en de verplichting om op verzoek of onverwijld uit eigen beweging alle feiten en omstandigheden mee te delen aan het UWV WERKbedrijf, waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat zij van invloed kunnen zijn op het recht op bijstand, het geldend maken van het recht op bijstand of de hoogte of de duur van de bijstand. Artikel 2 lid 2In de Afstemmingsverordening zijn voor allerlei gedragingen die een schending van een verplichting betekenen standaardmaatregelen vastgesteld in de vorm van een vaste (procentuele) verlaging van de bijstandsnorm. Artikel 2 lid 2 laat zien dat elke maatregel individueel beoordeeld wordt. Dit betekent dat het college bij elke maatregel die wordt opgelegd moet nagaan of de individuele omstandigheden van de belanghebbende moeten leiden tot een afwijkende hoogte of duur van de standaardmaatregel. Afwijking van de standaardmaatregel kan zowel een verzwaring als een matiging betekenen. Dit betekent dat het college bij het beoordelen van een maatregel deze stappen doorloopt: Stap 1: vaststellen van de ernst van de gedraging Stap 2: vaststellen van de verwijtbaarheid Stap 3: vaststellen van de omstandigheden van de uitkeringsgerechtigde. De ernst van de gedraging komt tot uitdrukking in het standaardpercentage waarmee de bijstand wordt verlaagd. Matiging van de opgelegde maatregel wegens persoonlijke omstandigheden kan bijvoorbeeld in de volgende gevallen aan de orde zijn: Bijzondere financiële omstandigheden van de belanghebbende, zoals hoge woonlasten of andere vaste lasten of uitgaven van bijzondere aard waarvoor geen financiële tegemoet-koming mogelijk is; Sociale omstandigheden, zoals gezinnen met kinderen; Bij een opeenstapeling van maatregelen: de zwaarte van het geheel van maatregelen is niet evenredig aan de ernst van de gedraging en de mate van verwijtbaarheid. Artikel 3 lid 1De maatregel wordt toegepast op de bijstandsnorm. Dat betekent de wettelijke norm inclusief gemeentelijke toeslag of verlaging, inclusief vakantietoeslag. Artikel 3 lid 2Onderdeel a: belanghebbenden van 18 tot 21 jaar ontvangen een lage jongerennorm, die indien noodzakelijk wordt aangevuld met aanvullende bijzondere bijstand voor de kosten van levensonderhoud. Een maatregel wordt ook over de bijzondere bijstand opgelegd, omdat anders rechtsongelijkheid zou ontstaan ten opzichte van belanghebbenden van 21 jaar en ouder. Onderdeel b: een maatregel kan in incidentele gevallen worden opgelegd over de bijzondere bijstand of de langdurigheidstoeslag. Er moet dan wel een verband bestaan tussen de gedraging van een belanghebbende en zijn recht op hierop. Artikel 3 lid 3Een maatregel wordt opgelegd voor bepaalde tijd. De maatregel is gericht op gedragsverandering. De reden van de opgelegde maatregel wordt in het besluit gemotiveerd aangegeven. De algemene beginselen van behoorlijk bestuur worden in acht genomen. Artikel 3 lid 4Wanneer een maatregel voor een langere duur dan drie maanden wordt opgelegd, beoordeelt het college in de derde maand of de maatregel wordt voortgezet. Wanneer de belanghebbende zijn gedrag niet heeft verbeterd, wordt de maatregel voorgezet. Artikel 4 lid 1Een maatregel wordt niet eerder opgelegd dan de dag waarop het maatregelwaardige gedrag zich voordeed. De ingangsdatum van de maatregel kan dus niet liggen voor de datum waarop de gedraging zich voordeed. Artikel 4 lid 2Om praktische redenen kan een maatregel worden opgelegd met ingang van de eerste dag van de nieuwe kalendermaand, volgend op het maatregelwaardige gedrag. Artikel 4 lid 4Wanneer een maatregel is opgelegd, maar de uitkering wordt tussentijds beëindigd, kan de maatregel niet worden ´bewaard´ tot een volgende uitkeringsperiode. Het restant van de maatregel vervalt dan. Is het echter zo dat de terugkeer in de uitkering rechtstreeks verband houdt met de gedraging waarvoor eerder een maatregel was opgelegd, kan in de nieuwe uitkeringsperiode hiermee rekening worden gehouden. Artikel 5 lid 1Op grond van afdeling 4.1.2 van de Awb is in een aantal gevallen het horen van de belanghebbende verplicht bij de voorbereiding van beschikkingen. Deze hoorplicht geldt echter niet bij de voorbereiding van beschikkingen die betrekking hebben op een financiële aanspraak (artikel 4:12 Awb). In beginsel wordt het aan de medewerkers overgelaten of de zienswijze van de belanghebbende wordt meegenomen in de beoordeling. Hierbij worden de algemene beginselen van behoorlijk bestuur in achtgenomen. Het tweede lid geeft weer wanneer de zienswijze achterwege gelaten kan worden. Artikel 5 lid 2Het lik-op-stukbeleid kan worden toegepast wanneer een belanghebbende zich niet houdt aan zijn re-integratieverplichtingen, zoals het niet verschijnen op een afspraak met de gemeente, een re-integratiebedrijf, een opleidings- of schuldhulpverleningsinstelling Artikel 5 lid 3Een maatregel van 20% of meer wordt geacht dermate ingrijpend te zijn, dat in geval van een dergelijke maatregel altijd de zienswijze van belh. betrokken. Eventueel is artikel 5 lid 2 onder a van toepassing. Artikel 5 lid 5Wanneer de belanghebbende in een gesprek zijn verklaring wil afgeven wordt hij gewezen op zijn zwijgrecht (cautie). Hij is niet verplicht een verklaring af te leggen. Artikel 6 lid 1Wanneer het de belanghebbende geenszins te verwijten valt, wordt er afgezien van het opleggen van een maatregel. Ook wanneer een maatregelwaardige gedraging wordt geconstateerd die zich meer dan een jaar eerder voordeed, wordt afgezien van het opleggen van een maatregel (verjaring). Wanneer de inlichtingenplicht is geschonden, waardoor er ten onrechte bijstand is verleend of een te hoog bedrag aan bijstand is verleend, geldt die verjaringstermijn niet. Hierbij geldt een verjaringstermijn van 5 jaren, hetgeen aansluit op artikel 14 sub e Algemene bijstandswet. Een termijn van vijf jaar ligt voor de hand gelet op de ernst van de gedraging (fraude) en gelet op het feit dat de gemeente vaak tijd nodig zal hebben om de omvang van de fraude (het benadelingsbedrag) vast te stellen. Artikel 6 lid 3Wanneer het college afziet van het opleggen van een maatregel, wegens een dringende reden, wordt dit schriftelijk medegedeeld. De reden daarvoor is eventuele recidive in de toekomst. Artikel 7De samenloop van gedragingen heeft betrekking op verschillende gedragingen van een bijstandsgerechtigde die (min of meer) gelijktijdig plaatsvinden. Het gaat dus niet om één gedraging die de schending van meerdere verplichtingen betekent. Wanneer de belanghebbende verplichtingen schendt (inlichtingenplicht, arbeidsplicht, etc.) kunnen de verschillende maatregelen bij elkaar worden opgeteld. Wanneer de belanghebbende gelijksoortige gedragingen vertoont (bijv. de arbeidsplicht in meerdere categorieën), die het schenden van de verplichtingen tot gevolg hebben, wordt uitgegaan van de zwaarste maatregel. Artikel 9 De gedragingen die verband houden met het geen of onvoldoende medewerking verlenen worden in vier categorieën onderscheiden. Hierbij geeft de ernst van de gedraging de doorslag, geclusterd in categorieën. Hoe meer de gedraging de kansen en mogelijkheden tot uitstroom naar de arbeidsmarkt belemmeren, des te hoger de maatregel. Artikel 9 lid 2Indien de belanghebbende binnen een jaar na de eerste verwijtbare gedraging zich opnieuw verwijtbaar gedraagt, wordt de op te leggen maatregel verdubbeld in hoogte, met een maximum van 100%. Ook wanneer er bij de eerste gedraging is afgezien van het opleggen van een maatregel op grond van dringende redenen, is er sprake van herhaling. De periode van een jaar betekent 12 maanden nadat het besluit waarmee de maatregel is opgelegd is bekendgemaakt. Artikel 9 lid 3Indien de belanghebbende binnen een jaar na de tweede verwijtbare gedraging waarvoor een maatregel is opgelegd, zich opnieuw verwijtbaar gedraagt, wordt de recidivemaatregel verdubbeld in duur, met een maximum van 100% per maand. De periode van een jaar betekent 12 maanden nadat het besluit waarmee de maatregel is opgelegd is bekendgemaakt. Wanneer de belanghebbende voor de derde maal zich verwijtbaar gedraagt wordt de hoogte en de duur van de maatregel individueel vastgesteld. Artikel 10Wanneer het niet nakomen van de verplichtingen niet heeft geleid tot ten onrechte of tot een te hoog bedrag verstrekte bijstand, is er sprake van zogeheten nulfraude. Voorbeelden daarvan zijn het niet opgeven van vermogensbestanddelen onder de vermogensgrens of het niet melden van vrijwilligerswerk zonder financiële tegemoetkomingen. Indien het niet nakomen van de verplichtingen heeft geleid tot het ten onrechte of tot een te hoog bedrag verstrekken van bijstand, hoger dan € 10.000 wordt er aangifte gedaan bij het Openbaar Ministerie. De sociale recherche wordt hier veelal bij ingeschakeld. Artikel 11 Er moet sprake zijn van verwijtbaarheid en van gedrag dat in het normale menselijke verkeer in alle gevallen als onacceptabel kan worden beschouwd. Een maatregel kan alleen worden opgelegd indien er een verband bestaat tussen de ernstige misdraging en (mogelijke) belemmeringen voor de gemeente bij het vaststellen van het recht op een uitkering. De zeer ernstige misdragingen moeten hebben plaatsgevonden onder omstandigheden die rechtstreeks verband houden met de uitvoering van de WWB. Een maatregel op grond van dit artikel kan niet worden opgelegd indien het agressieve gedrag was gericht tegen medewerkers van andere organisaties die zijn belast met de uitvoering van de WWB (zoals een re-integratiebedrijf), in opdracht van het college. Het is wel mogelijk een maatregel op te leggen wegens het geen of onvoldoende medewerking verlenen (artikel 8 lid 3 van deze verordening). Het opleggen van een maatregel staat overigens geheel los van het doen van aangifte bij de politie. Artikel 12Bij het vaststellen van deze maatregel wordt berekend hoe lang de belanghebbende had kunnen voorzien in de kosten van zijn levensonderhoud, wanneer hij zijn vermogen op verantwoorde wijze had besteed. Bij verantwoorde wijze gaan wij uit van 1,5 maal de toepasselijke bijstandsnorm. Artikel 13Met voorliggende voorzieningen wordt bedoeld de bepaling zoals vastgelegd in artikel 15 WWB. Door verwijtbare werkloosheid geen aanspraak kunnen maken van een WW-uitkering wordt hier expliciet niet bedoeld. Wanneer de belanghebbende zich dusdanig verwijtbaar gedraagt dat het vorderen van kinderalimentatie of partneralimentatie geen kans van slagen meer heeft, is er sprake van verwijtbaar gedrag. Ook wanneer belanghebbende de opgelegde verplichting om zulks te vorderen bij een ex-partner niet of onvoldoende nakomt is er sprake van verwijtbaar gedrag.