Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Steenwijkerland (Steenwijkerland)

Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning SteenwijkerlandHet college van burgemeester en wethouders van Steenwijkerland; Gelet op: titel 4.3 van de Algemene wet bestuursrecht; De wet maatschappelijke ondersteuning 2015; De Verordening maatschappelijke ondersteuning Steenwijkerland; Overwegende dat: het college op grond van artikel 4:81 van de Algemene wet bestuursrecht bevoegd is beleidsregels vast te stellen; de Verordening maatschappelijke ondersteuning Steenwijkerland het kader vormt voor de uitvoering van de Wmo 2015; het college bij de uitvoering daarvan beoordelingsvrijheid heeft; het gewenst is beleidsregels vast te stellen over de invulling van de beoordelingsvrijheid die het college heeft zodat uitvoerders en inwoners weten waar zij aan toe zijn; Besluit: per 1 juni 2026 de volgende regels in te trekken: Beleidsregels Wmo 2015 gemeente Steenwijkerland 2020; Nadere regels kwaliteitseisen voor voorzieningen beschermd wonen in pgb; Beleidsregels Wmo beschermd wonen gemeente Steenwijkerland; de volgende Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Steenwijkerland vast te stellen en te bepalen dat deze met terugwerkende kracht in werking treden per 1 juni

1. Hoofdstuk1.Definities, bepalingen en uitgangspunten 1.1Begripsbepalingen Alle begrippen die in deze beleidsregels worden gebruikt, hebben dezelfde betekenis als in de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (hierna: de wet) en de daarop gebaseerde lagere regelgeving, de Verordening maatschappelijke ondersteuning Steenwijkerland en de daarop gebaseerde lagere regelgeving en de Algemene Wet bestuursrecht (AWB). 1.2Aanvullende begrippen in dit document Eigen bijdrage de kosten als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de wet; WLZ Wet langdurige zorg Verordening Verordening Maatschappelijke Ondersteuning Steenwijkerland 1.3Algemene uitgangspunten In de gemeente Steenwijkerland wordt binnen het gehele proces van melding tot en met beschikking gewerkt vanuit een aantal uitgangspunten waarbij de mogelijkheden van de inwoner centraal staan. 1.3.1Omgekeerde Toets De Omgekeerde Toets ondersteunt de uitvoering om maatwerk te leveren in het sociaal domein, zonder willekeur. Door te starten bij de vraag wat de inwoner wil bereiken, kan beter worden beoordeeld wat iemand nodig heeft. De omgekeerde toets helpt om keuzes te maken op basis van waarden en doelen. Als laatste wordt gekeken hoe het besluit rechtsgeldig kan worden genomen op basis van geldende wet- en regelgeving zoals de Wmo
2. 1.3.1.1Grondwaarden Omgekeerde toets De toets is gebaseerd op belangrijke grondwaarden van wetten in het sociaal domein: Zelfredzaamheid: Mensen zoveel mogelijk zelf laten doen. Participatie: Meedoen in de samenleving. Maatwerk: Ondersteuning die past bij de persoonlijke situatie. Solidariteit: Zorgen voor elkaar en helpen van kwetsbare groepen. Deze waarden helpen bij het maken van keuzes. 1.3.1.2Vier te toetsen stappen van de Omgekeerde Toets Stap
3. Effect- Welk effect wil de inwoner bereiken? Stap
4. Grondwaarden - Past dit effect bij de grondwaarden van de wet? Stap
5. Ethische toets- beantwoording van alle vragen die bij de casus naar boven komen, zoals o.a. objectieve beoordeling, eerlijk, verantwoord Stap
6. Randvoorwaarden - geldende wet- en regelgeving toepassen 1.3.2Positieve Gezondheid Positieve Gezondheid gaat uit van veerkracht en zingeving in plaats van ziekte. Wat dit betekent, verschilt per inwoner. Positieve Gezondheid biedt handvatten om in beeld te brengen wat voor de inwoner belangrijk is. In gesprek met de inwoner wordt vastgesteld hoe een inwoner zijn gezondheid ervaart en wat er belangrijk is voor die persoon? Hoe kan hij of zij de situatie zelf verbeteren? 1.3.2.1Basis van Positieve Gezondheid Lichaamsfuncties: Hoe werkt het lichaam en hoe voelt de inwoner zich lichamelijk? Mentaal welbevinden: Hoe gaat het met de emoties en de veerkracht? Zingeving: Wat maakt voor de inwoner het leven belangrijk? Kwaliteit van leven: Hoe tevreden is de inwoner met zijn leven? Meedoen: Heeft de inwoner sociale contacten doet hij mee in de samenleving? Dagelijks functioneren: Kan de inwoner zelfstandig dingen doen in het dagelijks leven? 1.3.3Nadere duiding en de praktijk De bovenstaande uitgangspunten vormen de basis voor het beleid en de uitvoering van de Wmo in Steenwijkerland, samen zorgen ze voor maatwerk dat past bij de persoon én de wet. Hieruit volgt dat: wat naar oordeel van het college binnen het vermogen van de inwoner ligt om zelf tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of participatie te komen is voorliggend De inwoner zal zich moeten inspannen om dat aan te wenden wat binnen zijn eigen bereik ligt om zelf in zijn behoefte op het gebied van zelfredzaamheid, sociale deelname en maatschappelijke ondersteuning te voorzien. Voorbeelden: Onder eigen kracht kan ook letterlijk de eigen kracht worden verstaan. Denk bijvoorbeeld aan het in staat zijn om huishoudelijke taken (deels) zelf uit te voeren. Daarbij houdt het college rekening met een (rustiger) tempo waarbinnen dat gebeurt maar ook met redelijkerwijs in acht te nemen leefregels waardoor de huishoudelijke taken verspreid over de week kunnen worden uitgevoerd. Ook het anders inrichten van de woning, zo nodig met hulp van bijvoorbeeld een ergotherapeut, valt onder eigen kracht als hiermee het probleem (deels) opgelost kan worden. 1.4Regels en randvoorwaarden 1.4.1Beroep op andere wettelijke regelingen De inwoner moet zelf een beroep doen op een andere wettelijke regelingen, als deze naar verwachting in voldoende mate compensatie bieden aan het oplossen van het probleem en voorliggend is. Denk bijvoorbeeld aan het gebruik maken van paramedische zorg als bedoeld in de Zorgverzekeringswet vanwege lichamelijke en psychische klachten. 1.4.2Gebruikelijke hulp Gebruikelijke hulp heeft betrekking op personen die binnen de leefeenheid van de inwoner vallen. Als naar oordeel van het college gebruikelijke hulp kan worden verlangd, bestaat geen (of slechts gedeeltelijk) aanspraak op een maatwerkvoorziening. Zie verder Hoofdstuk 1.5 van deze beleidsregels en de Verordening artikel 8.3 1.4.3Mantelzorg Mantelzorg is niet afdwingbaar maar het ontvangen van mantelzorg kan bijdragen aan het in staat zijn tot zelfredzaamheid en participatie. Het college betrekt bij het onderzoek of (indien aanwezig) de mantelzorger ondersteuningsbehoefte heeft en zo ja welke, zodat de taken kunnen worden volgehouden. En beschrijft dit in het onderzoeksverslag zoals beschreven in de Verordening. 1.4.4Sociaal netwerk Van de inwoner wordt in principe verwacht dat hij personen uit zijn sociale netwerk vraagt om hulp. Inwoners vinden het misschien niet altijd makkelijk of zijn niet (meer) gewend om een ander te vragen iets voor hen te doen, terwijl mensen in het sociaal netwerk vaak best bereid zijn iets voor een ander te betekenen. Dit zal ook onderwerp zijn van het gesprek, waarbij het college, personen uit de sociale omgeving kan betrekken. Deze personen kunnen ook worden uitgenodigd bij het gesprek. 1.4.5Goedkoopst passende voorziening De hoofdregel volgens de verordening is dat de goedkoopst passende voorziening wordt verstrekt. 1.4.6Niveau van maatschappelijke ondersteuning De gevraagde ondersteuning staat in redelijke verhouding tot de situatie van de inwoner vóórdat ondersteuning nodig was. Dit betekent dat niet alle beperkingen volledig hoeven te worden weggenomen en dat de inwoner niet in dezelfde of een betere positie hoeft te komen dan daarvoor. 1.4.7Voorzienbaarheid Inwoners moeten rekening houden met voorzienbare beperkingen. Dit kan betekenen dat de aanvraag om een maatwerkvoorziening wordt geweigerd. In de verordening is dit opgenomen in artikel 9 sub e. Onder voorzienbaar wordt in ieder geval verstaan: de aankoop van een woning die niet geschikt is in verband met de iemands beperkingen; of verhuizen naar een woning waarvan te voorzien is dat daarin beperkingen zullen worden ondervonden, zoals de situatie waarin de inwoner rolstoelgebruiker is en verhuist naar een woning met een trap maar zonder traplift. Een aanvraag voor een maatwerkvoorziening kan worden afgewezen als uit het onderzoek blijkt dat de inwoner door het op eigen kracht aanschaffen van een voorziening of het inkopen van particuliere hulp al in staat is gebleken om in voldoende mate in zijn behoefte aan zelfredzaamheid of participatie te voorzien. 1.4.8Algemeen gebruikelijk Ter aanvulling en verduidelijking van de in de verordening opgenomen definitie van ‘algemeen gebruikelijk’ is dit begrip in deze beleidsregels nader uitgewerkt. Een voorziening wordt als algemeen gebruikelijk aangemerkt wanneer deze: verkrijgbaar is in de reguliere handel, qua prijs en kwaliteit past binnen wat gebruikelijk is voor personen in vergelijkbare omstandigheden, niet specifiek bedoeld is voor mensen met een beperking/handicap financieel gedragen kan worden (zie 1.4.8.1) Het college kent geen maatwerkvoorziening toe als de vraag van de inwoner kan worden opgelost met een algemeen gebruikelijke voorziening. Hiermee wordt beoogd te voorkomen dat het college een voorziening verstrekt waarvan aannemelijk is dat inwoner, ook als hij of zij geen beperkingen had, hierover zou (hebben kunnen) beschikken. 1.4.8.1Financieel draagbaar met een minimuminkomen Eén van de criteria voor het bepalen of een voorziening als algemeen gebruikelijk kan worden aangemerkt is, is dat een voorziening financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. Het is hierbij in principe niet van belang wat het inkomen van de inwoner zelf is. Het gaat om de vraag of iemand met een minimuminkomen de voorziening zou kunnen betalen Voor de kostprijs van de voorziening kijkt het college waar mogelijk ook naar beschikbare tweedehands voorzieningen. Het voorgaande wil niet zeggen dat het inkomen van de inwoner helemaal nooit een rol kan spelen bij de beoordeling of een voorziening algemeen gebruikelijk is. Het college toetst of voldaan wordt aan de algemene criteria voor algemeen gebruikelijk. Als een inwoner vervolgens meent een algemeen gebruikelijke voorziening toch niet te kunnen betalen, is het aan de inwoner om dat met documenten te onderbouwen. 1.4.8.2Voorbeelden van algemeen gebruikelijke voorzieningen Of een voorziening algemeen gebruikelijk is, wordt beoordeeld aan de hand van de vraag of een persoon zonder beperkingen in een vergelijkbare situatie over deze voorziening zou beschikken. In de jurisprudentie is een 3-tal criteria ontwikkeld voor de beantwoording van de vraag: is de voorziening specifiek bedoeld voor personen met een beperking of handicap is de voorziening daadwerkelijk beschikbaar levert de voorziening een passende bijdrage aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt met een beperking tot zelfredzaamheid of participatie in staat is en kan deze financieel worden gedragen met een inkomen op minimumniveau de voorziening moet “naar algemeen aanvaarde maatschappelijke opvattingen gangbaar zijn onder de gehele bevolking Een fiets met elektrische trapondersteuning is hier een voorbeeld: een dergelijke fiets wordt ook gebruikt door mensen zonder beperkingen (bijvoorbeeld door mensen die een lange afstand naar hun werk of school moeten fietsen). Een dergelijke fiets is gewoon bij de fietsenwinkel te koop, zeker als rekening wordt gehouden met het ruime aanbod aan tweedehandsfietsen. Bij andere producten zal het afhangen van de kosten of deze algemeen gebruikelijk zijn. Een toilet met spoel-föhn installatie is bijvoorbeeld niet (meer) specifiek bedoeld voor mensen met een beperking en is vrij verkrijgbaar. Het hangt daarom in het concrete geval af van de kosten van de voorziening plus installatie of deze financieel draagbaar zijn met een minimuminkomen en dus algemeen gebruikelijk zijn. Bij deze beleidsregels is in de bijlage een lijst opgenomen met producten die door de gemeente Steenwijkerland als algemeen gebruikelijk worden gezien (zie hiervoor ook de niet limitatieve bijlage IV). 1.5Gebruikelijke hulp 1.5.1Inleiding Het college verwacht dat de partner, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten waar nodig en mogelijk taken overnemen in het huishouden als sprake is van een huisgenoot met een beperkte zelfredzaamheid. Bij het indiceren wordt rekening gehouden met de individuele omstandigheden. Gebruikelijke hulp afgemeten kan daarnaast worden getoetst aan 4 criteria: het gaat niet om specialistische hulp, gebruikelijke hulp is mogelijk, betrokkene kan het doen en is aanwezig, betrokkene is niet overbelast en er zijn geen medische redenen dat betrokkene het niet kan. 1.5.2Van wie wordt gebruikelijke hulp verwacht Onder een huisgenoot wordt iedere persoon verstaan die tot de leefeenheid van de inwoner behoort. Onder een leefeenheid worden alle bewoners verstaan die gemeenschappelijk een woning bewonen omdat zij gezamenlijk een huishouden voeren. Het gaat erom dat men feitelijk zijn hoofdverblijf heeft in dezelfde woning. Die vraag moet beantwoord worden aan de hand van concrete feiten en omstandigheden. De enkele inschrijving in de BRP is onvoldoende om de vraag te beantwoorden waar iemand zijn woonadres heeft. Soms kan twijfel bestaan of het gaat om huisgenoten of dat men feitelijk in twee verschillende woningen verblijft. Denk hierbij aan de situatie waarbij iemand woont in een apart bijgebouw. In die situatie onderzoekt het college de volgende factoren om te bepalen of het gaat om één leefeenheid: zijn de woningen kadastraal gesplitst? hebben ze een eigen huisnummer? is sprake van een huurovereenkomst? is het mogelijk om huurtoeslag aan te vragen voor de woning? beschikt de woning over alle gebruikelijke voorzieningen? heeft de woning een eigen toegangsdeur? Een ander belangrijk criterium voor het aannemen van een gezamenlijke huishouding wordt het verzorgingscriterium genoemd. De betrokkenen moeten voor elkaar zorgdragen door middel van het leveren van een bijdrage in de kosten of activiteiten van de huishouding dan wel anderszins. Een contract of bewijsstukken dat huur of kostgeld wordt betaald, betekent niet automatisch dat de betrokkenen geen gezamenlijke huishouding kunnen voeren. Bij (onder)huurders en kostgangers is sprake van een zuiver zakelijke relatie. Daarvan is geen sprake als de relatie verder gaat dan alleen de betaling van de huur of het kostgeld, bijvoorbeeld door het samen delen van maaltijden en de was. Het college kan een onderzoek instellen naar de feitelijke omstandigheden van de betrokkenen. 1.5.3Gebruikelijke hulp door kinderen Als gebruikelijke hulp van een kind wordt verwacht, doet het college, onderzoek naar het vermogen van dit kind voor wat betreft de taken waar het om gaat. Het college houdt daarbij rekening met wat op een bepaalde leeftijd als bijdrage van een kind mag worden verwacht, de ontwikkelingsfase van het kind en het feitelijke vermogen van het kind om een bijdrage te leveren. 1.5.3.1Begripsbepaling Onder gebruikelijke hulp wordt verstaan: de hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van huisgenoten, waaronder kinderen, rekening houdend met leeftijd, ontwikkelingsniveau en persoonlijke omstandigheden. Gebruikelijke hulp maakt deel uit van het normale gezinsleven en wordt niet aangemerkt als ondersteuning in de zin van de Wmo 2015 of de Jeugdwet. 1.5.3.2Algemene uitgangspunten Van kinderen mag slechts gebruikelijke hulp worden verwacht die: passend is bij hun leeftijd en ontwikkelingsfase; geen belemmering vormt voor hun lichamelijke, emotionele en sociale ontwikkeling; geen negatieve gevolgen heeft voor schoolgang, welzijn of beperkte gevolgen op vrije tijd; niet leidt tot (dreigende) overbelasting; geen verantwoordelijkheid met zich meebrengt voor zorg, veiligheid of continuïteit van het huishouden. Kinderen mogen niet worden geacht mantelzorg te leveren. Gebruikelijke hulp van kinderen is begrensd. Zodra sprake is van structurele, noodzakelijke of zware taken voortvloeiend uit een beperking binnen het gezin, eindigt de gebruikelijke hulp. 1.5.3.3Leeftijdsafhankelijke invulling gebruikelijke hulp Kinderen tot 5 jaar Van kinderen tot 5 jaar wordt geen gebruikelijke hulp verwacht. Eventuele betrokkenheid bij huishoudelijke taken heeft een spelend en leerzaam karakter en wordt niet meegewogen bij de beoordeling van gebruikelijke hulp. Kinderen van 5 tot 12 jaar Van kinderen in deze leeftijdscategorie mag lichte, incidentele gebruikelijke hulp worden verwacht: opruimen van de eigen kamer; helpen bij eenvoudige huishoudelijke taken; tafeldekken en afruimen; incidenteel helpen bij boodschappen; kortdurend oppassen onder toezicht van een volwassene. Niet als gebruikelijke hulp wordt aangemerkt: structureel oppassen op jongere kinderen; dagelijkse zorgtaken; het overnemen van huishoudelijke verantwoordelijkheden; persoonlijke verzorging van gezinsleden. Jongeren van 12 tot 18 jaar Van jongeren kan meer zelfstandigheid worden verwacht, binnen redelijke grenzen. Gebruikelijke hulp kan bestaan uit: structureel meehelpen in het huishouden; uitvoeren van huishoudelijke taken passend bij de leeftijd; incidenteel en tijdelijk oppassen. Niet onder gebruikelijke hulp vallen: structurele zorg voor een ouder of gezinslid met een beperking; regie-, coördinerende of planmatige zorgtaken; medische, verpleegkundige of persoonlijke verzorging; taken die leiden tot aantoonbare belasting of belemmering in ontwikkeling of schoolprestaties. 1.5.3.4Afbakening gebruikelijke hulp en noodzakelijke ondersteuning Gebruikelijke hulp wordt niet aangenomen als: de hulp structureel voortvloeit uit ziekte of beperking van een ouder of gezinslid; sprake is van langdurige belasting of verantwoordelijkheid; het kind (tot 12 jaar) feitelijk de rol van mantelzorger vervult; de hulp niet uitstelbaar of vervangbaar is; de veiligheid of ontwikkeling van het kind in het geding is. In deze situaties kan aanvullende ondersteuning op grond van de Wmo 2015 en/of Jeugdwet noodzakelijk zijn. 1.5.3.
7. Mantelzorg en beschermingsprincipe kinderen Als blijkt dat een kind (tot 12 jaar) mantelzorg verleent of dreigt te verlenen: wordt dit niet aangemerkt als gebruikelijke hulp; wordt de situatie gesignaleerd en vastgelegd; wordt beoordeeld welke ondersteuning noodzakelijk is om overbelasting of ontwikkelingsschade te voorkomen. Het belang en de bescherming van het kind (tot 12 jaar) staan hierbij voorop. 1.5.3.6 Beoordeling in het onderzoek Bij de beoordeling van gebruikelijke hulp door kinderen worden in ieder geval betrokken: aard, frequentie en duur van de verrichte taken; leeftijd en belastbaarheid van het kind; vrijwilligheid en keuzevrijheid; samenhang met school, sociaal functioneren en welzijn; de mogelijkheid tot alternatieve ondersteuning. De uitkomst hiervan wordt gemotiveerd vastgelegd in het onderzoeksverslag. 1.5.3.7 Hardheidsclausule Indien toepassing van deze beleidsregels in een individuele situatie leidt tot onbillijkheden van overwegende aard, kan het college gemotiveerd afwijken in het belang van het kind of de jongere. 1.5.4Wanneer geen gebruikelijke hulp kan worden verwacht 1.5.4.1Geobjectiveerde beperkingen/ ontbreken kennis & vaardigheden Wanneer partner, ouders, kind en/of elke andere huisgenoot geobjectiveerde beperkingen heeft en of kennis/vaardigheden mist waardoor ze niet in staat zijn de benodigde hulp te bieden, hoeven zij geen of slechts in beperkte mate gebruikelijke hulp te bieden. 1.5.4.2Niet-inwonende kinderen Niet-inwonende kinderen hoeven geen gebruikelijke hulp te bieden, want zij behoren niet tot de leefeenheid. Wel kan worden bekeken of niet-inwonende kinderen (op vrijwillige basis als mantelzorger) een helpende hand kunnen bieden. Het criterium voor niet inwonend wordt niet bepaald door een BRP-inschrijving maar een daadwerkelijk structurele geheel of gedeeltelijke fysieke aanwezigheid. 1.5.4.3Dreigende overbelasting Bij gebruikelijke hulp onderzoekt het college of diegene van wie gebruikelijke hulp wordt verwacht, in staat is om deze gebruikelijke hulp te bieden. Bij dat onderzoek besteedt het college aandacht aan de draaglast. Het college beoordeelt of de echtgenoot of huisgenoot, naast zijn/haar werk en de door hem te verlenen zorg aan zijn echtgenoot of huisgenoot, fysiek en psychisch in staat is gebruikelijke hulp aan inwoner te verlenen. Alleen als sprake is van (dreigende) overbelasting, verstrekt het college (tijdelijk) ondersteuning. In het onderzoeksverslag wordt dit onderbouwd met doelen en termijnen. In eerste instantie zal er indien noodzakelijk een toewijzing van korte duur zijn (maximaal drie maanden) om de gelegenheid te bieden de onderlinge taakverdeling aan de ontstane situatie aan te passen. De uitgangspunten gelden ook als een partner/ouder ten gevolge van het plotseling overlijden van de andere ouder dreigt overbelast te raken door de combinatie van werk en verzorging van de inwonende kinderen. Als de dreigende overbelasting wordt veroorzaakt door een combinatie van werk en gebruikelijke hulp met andere activiteiten, gaan werk en gebruikelijke hulp voor. Het beoefenen van vrijetijdsbesteding is geen reden om geen toepassing te geven aan het uitgangspunt van de gebruikelijke hulp. Als er twijfel of een geschil bestaat over de aard en de mate van overbelasting kan het college extern onafhankelijk advies te vragen. Als een volwassen huisgenoot stelt door overbelasting niet de gebruikelijke taken met betrekking tot het huishouden op zich te kunnen nemen, moet dit altijd medisch onderbouwd worden. 1.5.4.4Korte levensverwachting Als de zorgvrager een korte levensverwachting heeft welke medisch is vastgesteld, kan ter fysieke en psychische ontlasting van de leefeenheid van de zorgvrager besloten worden om geen toepassing te geven aan het uitgangspunt van de gebruikelijke hulp. 1.5.4.5 Culturele diversiteit Bij het inventariseren van de eigen mogelijkheden van het huishouden wordt geen onderscheid gemaakt op basis van sekse, religie, cultuur, de wijze van inkomensverwerving of persoonlijke opvattingen over het verrichten van huishoudelijke taken. 1.5.4.6 Opvang en verzorging van kinderen Ouders hebben een zorgplicht voor hun kinderen in het kader van de opvoeding en verzorging. Bij uitval van één van de ouders neemt de andere ouder de gebruikelijke hulp voor de kinderen over. Gebruikelijke hulp voor kinderen omvat in ieder geval de aanwezigheid van een verantwoordelijke ouder of derde persoon, zoals de leeftijd en ontwikkeling van het kind vereisen. Indien nodig, wordt verwacht dat het ouder gebruik maakt van de voor hem/haar geldende mogelijkheden van zorgverlof. Als dit niet mogelijk is, onderzoekt de gemeente samen met de ouders of reguliere kinderopvang crèche, buitenschoolse opvang of een gastouderbureau een passende voorliggende voorziening is.” Het gebruik van alternatieve opvangmogelijkheden wordt redelijk geacht, onafhankelijk van de financiële omstandigheden. Als deze mogelijkheden maximaal zijn gebruikt of afwezig zijn, of als alleen kortdurende overbrugging nodig is, kan hiervoor ondersteuning worden ingezet. 1.6Gebruikelijke hulp en huishoudelijke taken Van wie wordt gebruikelijke hulp verwacht bij huishoudelijke taken? 1.6.1Volwassene Van een volwassen gezonde huisgenoot wordt verwacht dat deze alle huishoudelijke taken overneemt wanneer de primaire verzorger uitvalt. 1.6.2Bijdrage van kinderen aan het huishouden Als er kinderen binnen de leefeenheid aanwezig zijn, gaat het college ervan uit dat de kinderen een bijdrage kunnen leveren aan de huishoudelijke taken, passend bij de leeftijd en psychosociaal functioneren. Kinderen tot 5 jaar leveren geen bijdrage aan de huishouding. Kinderen tussen 5-12 jaar worden naar hun eigen mogelijkheden betrokken bij lichte huishoudelijke werkzaamheden als opruimen, tafeldekken/afruimen, afwassen/afdrogen, boodschap doen, kleding in de wasmand gooien. Kinderen vanaf 13 jaar kunnen, naast bovengenoemde taken hun eigen kamer op orde houden, dat wil zeggen: rommel opruimen, stofzuigen, bed verschonen. 1.6.3Het aanleren van huishoudelijke activiteiten Redenen als 'niet gewend zijn om’, leeftijd of ‘geen huishoudelijke werk willen en/of kunnen verrichten’ leiden niet tot het toekennen van een voorziening voor het overnemen van huishoudelijke taken. Voor het aanleren van huishoudelijke taken kan voor een kortdurende periode (maximaal drie maanden) een voorziening worden toegekend. 1.6.4Belasting door werk, studie, maatschappelijke participatie of zorgtaken Bij gebruikelijke hulp gaat het college uit van de mogelijkheid om naast een volledige baan ondersteuning te bieden. Studie of werkzaamheden vormen geen reden om van de gebruikelijke hulp af te zien. Iedereen die werkt, zal naast zijn werk het huishouden moeten doen of hier eigen oplossingen voor moeten zoeken (zoals het inhuren van particuliere hulp). Dat geldt ook voor tweeverdieners. Iedere volwassen burger wordt verondersteld naast een volledige baan of opleiding een huishouden te kunnen voeren. Gebruikelijke hulp gaat in beginsel voor op andere activiteiten van leden van de leefeenheid in het kader van hun maatschappelijke participatie. Bij werkenden wordt geen rekening gehouden met zeer drukke werkzaamheden en (zeer) lange werkweken. Over het algemeen kan alleen rekening worden gehouden met personen die vanwege hun werkzaamheden langdurig van huis zijn. Daardoor zijn zij immers niet in staat het huishoudelijk werk over te nemen. Maar in alle situaties waarbij sprake is van een eigen keuze zal daar geen rekening mee worden gehouden. De afwezigheid moet een verplichtend karakter hebben. Van bijvoorbeeld chauffeurs die op het buitenland reizen, medewerkers in de offshore of marinemensen die maanden achtereen van huis zijn, kan niet worden verwacht dat zij een andere functie zoeken. Alleen bij daadwerkelijke afwezigheid van de huisgenoot gedurende een periode van minimaal 7 aansluitende dagen, kunnen de niet-uitstelbare taken tijdelijk worden overgenomen in de periode dat de huisgenoot afwezig is. Bij huishoudelijk werk gaat het veelal om uitstelbare taken. 1.7Begeleiding bij algemene dagelijkse levensverrichtingen 1.7.1Definitie en afbakening begeleiding onder de Wmo Begeleiding bij algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL)wordt alleen dan toegekend als geen sprake is van behoefte aan geneeskundige zorg of een hoog risico daarop of voorliggende zorg vanuit de zorgverzekeringswet. De meeste lichaamsgebonden ADL hulp zal hieronder vallen. De begeleiding kan bestaan uit hulp bij de algemene dagelijkse levensverrichtingen. Denk hierbij aan in en uit bed komen, aan-en uitkleden, bewegen, lopen, gaan zitten en weer opstaan, lichamelijke hygiëne, toiletbezoek, eten/drinken, medicijnen innemen, ontspanning en sociaal contact. In het kader van gebruikelijke hulp wordt een onderscheid gemaakt tussen: Hulp van partners voor elkaar; Hulp van volwassen huisgenoten voor elkaar, inwonende volwassen kinderen (> 18 jaar) voor hun ouders. Onder partner wordt verstaan: de volwassene met wie de zorgvrager een intieme, emotionele relatie heeft én een duurzame gemeenschappelijke huishouding voert. 1.7.2Partners onderling 1.7.2.1Kortdurende situaties Van partners wordt verwacht dat zij elkaar hulp bieden bij algemene dagelijkse levensverrichtingen als sprake is van een kortdurende zorgsituatie (maximaal drie maanden) met uitzicht op een dusdanig herstel van het gezondheidsprobleem en de daarmee samenhangende zelfredzaamheid van de inwoner dat hulp daarna niet langer nodig is. De zorgplicht van partners onderling betreft persoonlijke, lichamelijke zorg inclusief assistentie bij de algemeen dagelijkse levensverrichtingen, aandacht en begeleiding bij ziekte en psychosociale problemen. Een voorbeeld hiervan is de zorg voor een huisgenoot of partner tijdens een kortdurend gezondheidsprobleem als herstel na een operatie, griep, gekneusde ledematen e.d. Deze vorm van zorg is in principe (afhankelijk van de aard, omvang en duur) gebruikelijk. 1.7.2.2Langdurige situaties Bij een hulpvraag die naar verwachting langer dan drie maanden zal duren, is deze hulp ook tussen partners niet gebruikelijk. Als vanaf de start van de situatie duidelijk is dat het gaat om een langdurige situatie, kan direct een voorziening worden toegekend. In dat geval hoeft niet eerst drie maanden ‘gebruikelijke hulp’ door partners geleverd te worden. 1.7.2.3Volwassen inwonende kinderen en/of andere volwassen huisgenoten onderling Hulp bij algemene dagelijkse levensverrichtingen van volwassen inwonende kinderen en andere volwassen huisgenoten, anders dan partners onderling, is geen gebruikelijke hulp. 1.7.3Begeleiding (anders dan bij algemene dagelijkse levensverrichtingen) 1.7.3.1Kortdurende situaties Alle begeleiding van de inwoner door de partner, ouder, volwassen kind en/of elke andere volwassen huisgenoot is gebruikelijke hulp als sprake is van een kortdurende situatie met uitzicht op herstel van de zelfredzaamheid. Daarbij gaat het over het algemeen over een periode van maximaal drie maanden. 1.7.3.2Langdurige situaties Als het gaat om een chronische situatie is de begeleiding van een volwassen inwoner gebruikelijke hulp als die begeleiding in de persoonlijke levenssfeer aan elkaar moet worden geboden. Als geen sprake is van dreigende overbelasting of van medische beperkingen mag van een volwassen huisgenoot naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid worden verwacht dat niet specialistische taken worden uitgevoerd als gebruikelijke hulp. Dit is niet anders als de huisgenoot een druk bestaan heeft. Het gaat hierbij in ieder geval om de volgende vormen van begeleiding: het begeleiden van de inwoner bij het normaal maatschappelijk verkeer binnen de persoonlijke levenssfeer zoals het bezoeken van familie/vrienden, huisarts, enzovoort en bij maatschappelijke participatie; het bieden van hulp bij of het overnemen van taken die bij een gezamenlijk huishouden horen, zoals het doen van de administratie. Dit kan worden overgenomen door een huisgenoot als die taak altijd door de inwoner werd uitgevoerd; aansturing van beperkte aard, zoals het dagelijks ophangen van briefjes met taken die de inwoner die dag moet doen en het gedurende de dag regelmatig bellen om te checken of de inwoner iets gedaan heeft; het leren omgaan van derden (familie/vrienden) met (de beperkingen van) de inwoner. 1.8Mantelzorg 1.8.1Hulpmiddelen De zelfredzaamheid van de inwoner is het uitgangspunt. Als de inwoner ondersteuning nodig heeft van een mantelzorger worden de (on)mogelijkheden van de vaste mantelzorger onderzocht. Bij de inzet van hulpmiddelen houdt het college rekening met de belangen en belasting van mantelzorgers, zoals b.v. bij tilliften en andere hulpmiddelen die door mantelzorgers bediend moeten worden. Ook kan het zijn dat de mantelzorger niet of moeizaam in staat is om de rolstoel te duwen. In voorkomende gevallen kan duwondersteuning op de rolstoel worden verstrekt. 1.8.2Mantelzorgondersteuning als respijtzorg/logeerzorg De maatwerkvoorziening is in eerste instantie bedoeld om de inwoner zelf adequaat te ondersteunen. Het college houdt daarbij rekening met de mantelzorg die inwoner heeft of mogelijk zou kunnen krijgen. Het kan betekenen dat de inwoner (tijdelijk) is aangewezen op een maatwerkvoorziening op de momenten dat de mantelzorger niet in de gelegenheid is hem deze ondersteuning te bieden. Denk bijvoorbeeld aan structurele deelname aan dagactiviteiten als respijtzorg of geplande logeerzorg. Deze maatwerkvoorzieningen worden aan de inwoner toegekend (niet aan de mantelzorger). 1.8.3Overbelasting van de mantelzorger Respijtzorg in de vorm van een (tijdelijke) maatwerkvoorziening kan ook worden ingezet om overbelasting van mantelzorgers te voorkomen en/of op te vangen. Van inwoner en mantelzorger wordt verwacht dat zij onderzoeken wat de mogelijkheden zijn om de overbelasting te voorkomen of te verminderen. De inzet van andere personen uit het sociale netwerk of eventueel vrijwilligers kan hierin ook een rol spelen. Het college weegt hierbij de belangen en de draaglast van de mantelzorger mee. Hoofdstuk2.Procedure 2.1Beoordelen van de aanspraak 2.1.1Afbakening met Wlz Het college weigert een aanvraag voor een maatwerkvoorziening als: de inwoner een Wlz-indicatie heeft; de inwoner toegang kan krijgen tot de Wlz, maar weigert hiervoor een aanvraag te doen. Uitzonderingen zijn die voorzieningen die benoemend zijn in bijlage
8. (maatschappelijke zorg voor mensen met een WLZ-indicatie). Uitzondering: Binnen Steenwijkerland is er geen collectief vervoer beschikbaar, qua vervoer zijn de mogelijkheden daarom beperkt en is een maximaal een (rolstoel)vervoerskostenvergoeding mogelijk. 2.2Melding en aanvraag Met deze beleidsregel wordt het onderscheid verduidelijkt tussen de melding in het kader van de Wmo 2015 en de aanvraag in de zin van de Algemene wet bestuursrecht. De AWB‑beslistermijnen zijn uitsluitend van toepassing na ontvangst van een aanvraag. De meldingsfase is gericht op onderzoek en verkenning van de ondersteuningsbehoefte. 2.2.1Onderscheid Melding en aanvraag Een ondersteuningsvraag kan door of namens een inwoner worden gemeld bij het college. De melding kan zowel mondeling, telefonisch als schriftelijk worden gedaan De melding kan worden ingenomen bij de bureaudienst van de afdeling Maatschappelijke ondersteuning De melding wordt aangemerkt als een melding in de zin van artikel 2.3.2 van de Wet maatschappelijke ondersteuning
9. Binnen uiterlijk 6 weken na de melding moet het onderzoek zijn afgerond Een melding wordt niet aangemerkt als een aanvraag in de zin van artikel 1:3, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht. Een aanvraag om een maatwerkvoorziening wordt gedaan nadat het onderzoek is afgerond of de onderzoekstermijn is verstreken, waarmee de inwoner expliciet verzoekt om een besluit van het college.” 2.2.2Beslistermijn De beslistermijn van 2 weken als bedoeld in artikel 4:13 van de Algemene wet bestuursrecht vangt aan op de datum waarop de aanvraag is ontvangen. De datum van melding is niet bepalend voor het aanvangsmoment van de AWB‑beslistermijn. Als het college niet tijdig beslist op een aanvraag, zijn de bepalingen van de Algemene wet bestuursrecht inzake niet tijdig beslissen van toepassing. 2.2.3Zorgvuldigheid en voortvarendheid Het college handelt voortvarend en zorgvuldig bij de afhandeling van meldingen en aanvragen. Bij de beoordeling van de ingangsdatum van een maatwerkvoorziening kan, als de omstandigheden daartoe aanleiding geven, rekening worden gehouden met de datum van melding. 2.3Uitgangspunten van het Wmo‑onderzoek Het onderzoek wordt uitgevoerd met inachtneming van de beginselen van: zorgvuldigheid en objectiviteit; maatwerk en individuele beoordeling; de principes van positieve gezondheid; eigen kracht en gebruikelijke hulp; inzet van het sociaal netwerk; algemene en voorliggende voorzieningen vóór maatwerkvoorzieningen; integrale beoordeling van alle relevante levensdomeinen tijdigheid en naleving van wettelijke termijnen. in lijn met relevante jurisprudentie over de onderzoeksplicht en motiveringsvereisten 2.3.1Vooronderzoek Het college verzamelt voorafgaand aan het gesprek de gegevens die noodzakelijk zijn voor een zorgvuldig onderzoek. Met toestemming van de inwoner kan relevante informatie bij derden worden opgevraagd. De inwoner dient zich op verzoek te identificeren met een geldig identiteitsbewijs. 2.3.2Plaats en tijd Het eerste onderzoek behelst een fysiek huisbezoek, dit betreft een afspraak in de eigen woning of op een door de gemeente vastgestelde locatie. De afspraak kan telefonisch of schriftelijk worden gemaakt De inwoner kan zich laten bijstaan door een cliëntondersteuner of een betrokkene zoals beschreven in de verordening Maatschappelijke Ondersteuning Steenwijkerland 2026 2.3.3Inhoud en opbouw van het gesprek 2.3.3.1.Reikwijdte Het college voert een gesprek met de inwoner waarin ten minste aan bod komt: de ondersteuningsvraag en achterliggende problematiek; de gewenste resultaten; de eigen mogelijkheden van de inwoner; de inzet van het sociaal netwerk; het gebruik van algemene, collectieve of voorliggende voorzieningen; de noodzaak van ondersteuning vanuit de Wmo; eventuele betrokkenheid van andere wettelijke kaders (ZVW, Wlz, Jeugdwet e.a.). 2.3.3.2Brede probleemanalyse Het college maakt een integrale analyse van de situatie van de inwoner op de domeinen: zelfredzaamheid en huishouden; mobiliteit en vervoer; participatie en daginvulling; gezondheid en veiligheid; wonen en woonomgeving; financiële situatie en regie. De analyse is gebaseerd op objectieve criteria, relevante feiten en professionele standaarden. 2.3.3.3 Onderzoek In de Verordening Maatschappelijke Ondersteuning Steenwijkerland, artikel 9 zijn de juridische criteria vastgesteld wanneer een inwoner wel of niet in aanmerking komt voor een voorziening. Voor ieder onderzoek gelden geleden aanvullend de volgend basisuitgangspunten: wat kan de inwoner zelf of kan hij aanleren; welke gebruikelijk hulp van toepassing is en wat is de omvang welke hulp kan er binnen het sociaal netwerk (mantelzorgers, vrijwilligers, buren, familie, etc. worden gevonden en op welke wijze kunnen deze worden ingezet en gevraagd worden om een bijdrage te leveren; is een algemene of collectieve voorziening beschikbaar en passend; ondersteuning vanuit andere wetten voorliggend is (e.g. Zorgverzekeringswet, WLZ, Jeugdwet, overige verzekeringen of ondersteuning via andere regelingen) is de maatwerkvoorziening noodzakelijk om zelfredzaam te zijn Een maatwerkvoorziening wordt alleen dan verstrekt wanneer er geen andere adequate oplossing beschikbaar is. Maatwerk voorziening worden zoveel mogelijk als zorg in natura of in bruikleen verstrekt zodat de inzet van middelen door het college transparant en effectief en met het juiste niveau van kwaliteit geleverd en gemonitord kunnen worden. Het college weegt bij de beoordeling doelmatigheid en doeltreffendheid mee. 2.3.3.5Onderzoeksverslag Het college stelt een schriftelijk verslag op van het onderzoek welke voldoet aan de landelijke criteria uitgaande van het Vijf stappenmodel CRvB. (zie ook bijlage X) Vaststellen van de hulpvraag Beschrijf duidelijk de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de inwoner. Vaststellen van problemen/belemmeringen Omschrijf welke beperkingen de inwoner ervaart in zelfredzaamheid en participatie. Nodige ondersteuning Leg vast welke ondersteuning naar aard en omvang noodzakelijk is. Onderzoek naar eigen mogelijkheden en bronnen Inventariseer eigen kracht, gebruikelijke hulp, mantelzorg, sociaal netwerk en algemene voorzieningen. Conclusie en te leveren maatwerkvoorziening Beschrijf welke ondersteuning de gemeente moet compenseren en motiveer het besluit. 2.3.3.6Vervolgproces De inwoner krijgt de gelegenheid het verslag aan te vullen of te corrigeren. De inwoner stuurt of mailt het verslag terug naar het college Het verslag vormt de basis voor een eventuele aanvraag en het daaropvolgende besluit. 2.3.3.7Besluitvorming Als de inwoner een aanvraag voor een maatwerkvoorziening indient, neemt het college een besluit binnen de wettelijke termijnen. Er kan alleen een besluit worden nomen wanneer het college een door de inwoner ondertekend verslag met de aangevraagd voorziening heeft ontvangen Het besluit bevat ten minste: de uitkomsten van het onderzoek; de motivering van de gekozen oplossing; het beoogde resultaat; de aard, omvang, duur en eventuele voorwaarden van de voorziening. 2.3.4 Kwaliteitsbewaking en monitoring Het college bewaakt de kwaliteit van het onderzoek door middel van: interne dossiercontroles; periodieke evaluaties met uitvoerende partners; klanttevredenheidsmetingen; analyse van bezwaar- en beroepszaken. De bevindingen worden gebruikt voor verbetering van beleid en uitvoering. 2.4.Herindicatie In de verordening Maatschappelijk ondersteuning Steenwijkerland is aangegeven wanneer een heronderzoek ingesteld kan worden. Hierop aanvullend zijn de volgende regels van toepassing Het heronderzoek na afloop van een indicatie vindt niet automatisch plaats Indien een inwoner voortzetting van de ondersteuning noodzakelijk acht, wordt de inwoner verzocht zich tijdig vóór het aflopen van de indicatie bij het college te melden, bij voorkeur circa acht weken voorafgaand aan de einddatum, zodat het college de ondersteuningsbehoefte kan onderzoeken. Als een zorgaanbieder een voortzetting van de indicatie noodzakelijk acht dient deze er zorg voor te dragen om hiervan in overleg en met toestemming van de inwoner acht weken voor het aflopen een melding te doen bij het college. Afgesloten indicaties zonder dat daarvoor een herindicatie is aangevraagd worden kunnen niet worden gedeclareerd In uitzonderingssituaties kan er een tijdelijke ambtelijke verlenging van de indicatie worden afgegeven. 2.5.Weigering van een maatwerkvoorziening In de Verordening Maatschappelijk ondersteuning Steenwijkerland is aangegeven wanneer een maatwerkvoorziening kan worden geweigerd. Aanvullend is er beleid met betrekking tot situaties waarin onredelijk en onveilig gedrag wordt waargenomen. 2.5.1Afwijzing of Beëindiging wegens Onredelijk of Onveilig Gedrag De Wmo 2015 heeft als doel inwoners te ondersteunen bij zelfredzaamheid en participatie. De gemeente heeft daarbij zowel een zorgplicht als een zorgvuldige plicht naar medewerkers, uitvoerders en andere inwoners. Dit betekent dat ondersteuning veilig, respectvol en uitvoerbaar moet kunnen worden geboden. De gemeente kan de Wmo-ondersteuning weigeren, opschorten of beëindigen wanneer gedrag van een inwoner dit onmogelijk maakt, mits dit zorgvuldig, proportioneel en individueel gemotiveerd gebeurt. Onderstaande situaties kunnen aanleiding zijn voor een afwijzing, opschorting of beëindiging van ondersteuning, voor zover dit gedrag de uitvoering van de ondersteuning feitelijk onmogelijk, onveilig of onredelijk maakt: Ernstig respectloos of grensoverschrijdend gedrag Voorbeelden: stelselmatige beledigingen, scheldpartijen of intimidatie richting medewerkers of uitvoerders agressie of (dreiging met) geweld het weigeren van iedere vorm van normaal respectvol contact Discriminerende uitingen of eisen Voorbeelden: discriminerende opmerkingen richting medewerkers of zorgverleners eisen dat bepaalde medewerkers op grond van afkomst, religie, huidskleur, gender, seksuele oriëntatie of andere beschermde kenmerken niet worden ingezet weigeren van ondersteuning wanneer deze wordt geleverd door een persoon uit een bepaalde groep Deze situaties zijn in strijd met wettelijke normen en met de veilige uitoefening van werkzaamheden. Onredelijke of onuitvoerbare verwachtingen Voorbeelden: eisen van voorzieningen of ondersteuning die buiten het wettelijke kader vallen het niet accepteren van objectieve grenzen aan maatwerk het structureel weigeren van medewerking aan onderzoek of uitvoering, waardoor ondersteuning niet kan worden vastgesteld of geleverd Besluiten worden altijd genomen binnen de Juridische kaders voor handelen artikel 2.3.2 Wmo 2015 (de onderzoeksverplichting) artikel 2.3.5 Wmo 2015 (toekenning maatwerkvoorzieningen) artikel 3:2 Awb (zorgvuldigheid) artikel 3:4 Awb (belangenafweging) artikel 3:41 Awb (motivering) Beleid rond agressie en veiligheid voor medewerkers De gemeente heeft geen bevoegdheid om op basis van meningen of persoon ondersteuning te weigeren — uitsluitend wanneer gedrag de uitvoering onmogelijk of onveilig maakt. 2.5.2Misbruik en oneigenlijk gebruik Misbruik is het bewust onjuist of onvolledig verstrekken van informatie waardoor ten onrechte ondersteuning wordt verkregen. Oneigenlijk gebruik is het gebruiken van een voorziening voor een ander doel dan waarvoor deze is verstrekt. Bij misbruik of oneigenlijk gebruik kan het college: de voorziening beëindigen of opschorten; verstrekte ondersteuning terugvorderen; fraude melden bij relevante instanties. Het college kan een onderzoek starten bij signalen van misbruik. De inwoner moet aan dit onderzoek meewerken. 2.6Spoedprocedures Bij acute en ernstige situaties kan het college een onmiddellijke tijdelijke maatwerkvoorziening verstrekken. Het reguliere onderzoek wordt zo spoedig mogelijk gestart. De tijdelijke voorziening blijft van kracht totdat een definitief besluit is genomen. Spoedvoorzieningen worden uitsluitend verstrekt wanneer de situatie dit dringend vereist. Als blijkt dat de spoedvoorziening onterecht is verleend door foutieve informatie, kan het college terugvorderen. Hoofdstuk3.Huishoudelijke Ondersteuning 3.1Beleid en richtlijnen Bij het verlenen van huishoudelijke ondersteuning gelden een aantal beleidsuitgangspunten en voorwaarden die het fundament vormen voor het inzetten van huishoudelijke ondersteuning en bijdragen tot het bereiken van uitgangspunten van de Wmo. 3.1.1Leefeenheid primair zelf verantwoordelijk De leefeenheid is primair zelf verantwoordelijk voor het eigen huishouden en de wijze waarop de huishouding wordt gevoerd. Dat valt onder gebruikelijke hulp (zie Hoofdstuk 1.5). 3.1.2Positieve gezondheid Van de inwoners wordt verwacht dat deze zoveel als mogelijk zelf betrokken is bij en deelneemt aan de werkzaamheden binnen de aanwezige mogelijkheden zodat de eigen mogelijkheden optimaal worden benut. 3.1.3Aanwezigheid tijdens hulp De inwoner is zelf altijd aanwezig gedurende de inzet van de ondersteuning. De aanbieders worden door de inwoner toegelaten in de woning en daaruit volgt dat zij zelf geen sleutels beheren. 3.1.4Aanwezigheid van algemeen gebruikelijke middelen of diensten Als uitgangspunt geldt dat de inwoner beschikt over algemeen gebruikelijke materialen waarmee de huishoudelijke ondersteuning zo efficiënt mogelijk kan worden geboden. Denk aan een stofzuiger, een wasmachine, schoonmaakmiddelen, een dweil, voldoende schoonmaakdoekjes etc. Het gaat in dit geval ook om voorzieningen die het mogelijk maken dat de inwoner een deel van de huishoudelijke taken zelf kan uitvoeren zoals een stofafnemer op stok (“Swivver”) en “helping hand”. Het kan ook zijn dat met een algemeen gebruikelijke voorziening een aanspraak (deels) wordt voorkomen. Denk bijvoorbeeld aan de aanschaf van een wasdroger of het plaatsen van de wasmachine en/of droger op een verhoging of in een ruimte die wel bereikbaar is voor de inwoner zodat hij (een deel van) de was zelf kan doen. Dit laatste valt onder eigen kracht. De inwoner wordt tijdens de indicatiestelling door de gemeente op de hoogte gesteld dat de taak voor het vaststellen van de aanwezigheid van de noodzakelijk en adequate hulpmiddelen en voorzieningen bij de aanbieder ligt. 3.1.5Veilige en efficiënte werkomgeving Van de inwoner wordt verwacht dat hij actieve medewerking verleent aan het bieden van een veilige en efficiënte werkomgeving het zodat de huishoudelijke hulp zo efficiënt en veilig als mogelijk kan werken. Denk bijvoorbeeld aan noodzakelijk de (her)inrichting van de woning (doorloop in de woning, bereikbaarheid van meubilair), (aanschaf van) gordijnen of opruimen of herinrichten van (te) volle vensterbanken of (open) kasten. De organisatie hiervan valt onder eigen kracht en valt onder de verantwoordelijkheid van de inwoner. 3.1.6Houden van huisdieren In het algemeen geldt dat het hebben van huisdieren niet leidt tot meer inzet van huishoudelijke hulp. Het hebben van huisdieren brengt nu eenmaal (wat) meer vervuiling van de woning met zich mee. Een uitzondering kan gelden voor inwoners die zijn aangewezen op een blinde geleidehond of een andere officieel toegekende hulphond 3.1.7Gesaneerde woning Bij huishoudelijke hulp wordt uitgegaan van een gesaneerde woning ingeval van bijvoorbeeld huisstofmijtallergie. Is de inwoner allergisch voor bijvoorbeeld vogels of katten maar worden deze dieren wel door de inwoner gehouden, dan kent het college voor het ‘meerwerk’ geen voorziening toe. Dit zijn keuzes die vallen onder de eigen verantwoordelijkheid van inwoner. 3.1.8Normale gebruik van de woning Alleen binnenruimten die voor de inwoner noodzakelijk zijn voor het normale gebruik van de woning worden schoongemaakt en opgeruimd. Het gaat om ruimten met elementaire woonfuncties gericht op zelfredzaamheid (eten, slapen, lichaamsreiniging, koken) en verplaatsingen in de woning (verkeersruimten). Ruimten die niet in gebruik (hoeven te) zijn, vallen hier dus buiten. Dat wil niet zeggen dat in deze ruimte(n) helemaal nooit gestofzuigd of gedweild hoeft te worden. 3.2.Producten Huishoudelijke Ondersteuning 01 Schoonmaakondersteuning Huishoudelijke hulp resulterend in een schoon en leefbaar huis. 02 Schoonmaakondersteuning/regie en zorg HH2 wordt ingezet voor mensen die zelf geen of beperkt regie kunnen voeren bij het uitvoeren van de huishoudelijke hulp en in de volgende situaties: De inwoner kan wel zelf de regie voeren, maar de fysieke beperkingen van de inwoner zijn dusdanig dat het niet overnemen van bepaalde huishoudelijke taken zou leiden tot het verlies van zelfstandig kunnen wonen. De inwoner moet tijdelijk extra worden ondersteund in zijn zelfredzaamheid met advies, Instructie en voorlichting voor het op orde brengen van de woon- en leefomgeving, zodat aansluitend kan worden volstaan met HH
10. 3.2.1Een schoon en leefbaar huis De huishoudelijke ondersteuning gaat over het schoonhouden van de woning. Iedereen moet gebruik kunnen maken van schone en leefbare elementaire woonruimten, zoals een woonkamer, een slaapkamer, een keuken, sanitaire ruimtes (maximaal één badkamer en twee toiletten) en aangrenzende hal, trap en/of overloop. 3.2.1.1 Elementaire woonruimten Het gaat bij deze woonruimten over de primaire leefruimten in de woning die de inwoner daadwerkelijk (dagelijks of in ieder geval meerdere keren per week) in gebruik heeft. Deze ruimten worden schoongemaakt volgens de algemeen gebruikelijke hygiënische normen. Leefbaar staat voor opgeruimd en functioneel, bijvoorbeeld om vallen te voorkomen. Om een schoon en leefbaar huis te realiseren zal huishoudelijk werk moeten worden uitgevoerd. Concreet gaat het om taken zoals stofzuigen van de woning, het schoonmaken van de sanitaire ruimten, keuken en het dweilen van vloeren. 3.2.1.
11. Alleen de binnenkant van de woning De huishoudelijke taken beperken zich tot de binnenkant van de woning. Onderhoud van tuin, opruimen van een schuur, de stoep vegen, ramen zemen aan de buitenkant vallen hier niet onder een schoon en leefbaar huis. Dat wil niet zeggen dat bijvoorbeeld het vegen van een balkon nooit gedaan zou mogen worden, maar er wordt geen aparte indicatie voor gegeven. 3.2.1.3 Uitgangspunt strijken van was Als uitgangspunt geldt dat indien er een (tijdelijke) indicatie is voor wasverzorging de was niet wordt gestreken, tenzij dat medisch noodzakelijk is. Dat zal moeten blijken uit een medisch advies; waaronder ook wát gestreken zou moeten worden. Er kan worden volstaan met het opvouwen (en opruimen) van de was. Van de inwoner wordt verwacht dat hij beschikt of kan beschikken over strijkvrije kleding. Dit moet overigens ook in relatie worden gezien met de aanschaf van een algemeen gebruikelijke wasdroger. Van de inwoner wordt verwacht dat er bijvoorbeeld extra (twee- of driedubbel) beddengoed aanwezig is. Datzelfde geldt voor voldoende handdoeken, andere linnengoed en/of kleding. Op deze manier kan de inzet van ondersteuning zo efficiënt mogelijk worden gedaan. Op termijn zal er een algemene voorziening worden opgezet in de vorm van een was- (en strijk) service. De geïndiceerde standaard uren voor wasverzorging zullen dan ambtelijke worden omgezet naar een algemene voorziening waarbij geïndiceerde inwoners tegen gereduceerd tarief gebruik kunnen maken van deze voorziening. 3.2.2Schoonmaakondersteuning/regie en zorg De inwoner kan aangewezen zijn op huishoudelijke hulp aangevuld met andere lichte vormen van ondersteuning