Pandhuiswet 1910

In het kort

Wet van 8 november 1910 die de banken van lening (pandhuizen) en daarmee gelijkgestelde inrichtingen regelt.

Wat het regelt

• Definieert de banken van lening en de begrippen pand, beleensom en beleening (art. 1).
• Bepaalt dat in gemeenten met voldoende behoefte een gemeentelijke bank van lening wordt opgericht (art. 2).
• Regelt de oprichting, opheffing en het reglement van gemeentelijke banken van lening (art. 3-4).
• Stelt verplichte reglementsbepalingen vast ter bescherming van cliënten (art. 5).

Voor wie

• Gemeenten, banken van lening en hun cliënten.

Belangrijkste punten

• Een bank van lening is een inrichting die geregeld roerende zaken in ontvangst neemt tegen afgifte van geld en die tegen terugbetaling weer afgeeft (art. 1).
• Een gemeentelijke bank van lening wordt opgericht en opgeheven bij besluit van burgemeester en wethouders, die er een reglement voor vaststellen (art. 3).
• Het reglement regelt onder meer het bestuur, de pandbewijzen, de rente, de verkooptermijn van niet-geloste panden en de verkoop ervan (art. 4).
• De bank is op zondagen en christelijke feestdagen gesloten, en van kinderen beneden zestien jaar of van kennelijk dronken personen worden geen panden aangenomen (art. 5).