In het kort
De Invoeringswet Wetboek van Strafvordering (wet van 29 juni 1925) regelt de invoering van het nieuwe Wetboek van Strafvordering. Volgens de slotbepaling van dat wetboek moest de inwerkingtreding namelijk nader bij wet worden geregeld. De wet bevat algemene bepalingen over inwerkingtreding en hernummering, gevolgd door een lange reeks artikelen die wijzigingen aanbrengen in het nieuwe wetboek en in andere regelgeving.
Belangrijkste punten
- **Inwerkingtreding (artikel 1, eerste lid):** het nieuwe Wetboek van Strafvordering treedt in werking op een door de Koning te bepalen tijdstip.
- **Uitgestelde artikelen (artikel 1, tweede lid):** de Koning behoudt zich voor de inwerkingtreding van de artikelen 48, 49 en 275 van het wetboek te bepalen op een later tijdstip dan het in het eerste lid bedoelde tijdstip.
- **Hernummering (artikel 2, eerste lid):** op last van de Koning wordt het nieuwe wetboek, met de daarin aangebrachte wijzigingen en aanvullingen, samengevat in een doorlopend genummerde reeks van boeken, titels, afdelingen, paragrafen en artikelen. De aanhaling daarvan wordt, zowel in dit wetboek als in andere wetten en wettelijke voorschriften, in verband daarmee voor zover nodig gewijzigd.
- **Bekendmaking (artikel 2, tweede lid):** de gewijzigde tekst van het nieuwe Wetboek van Strafvordering wordt op last van de Koning in het Staatsblad geplaatst.
- **Wijzigingsartikelen (Titel II, artikelen 3 en volgende):** een uitgebreide reeks artikelen die uitsluitend wijzigingen aanbrengen in het nieuwe Wetboek van Strafvordering en in andere regelgeving. De inhoud daarvan is in deze tekst niet uitgeschreven; zij zijn aangeduid als "Bevat wijzigingen in andere regelgeving".
Voor wie geldt dit
Voor alle instanties en personen die met het Wetboek van Strafvordering werken — rechterlijke macht, openbaar ministerie, opsporingsambtenaren, advocaten en verdachten — en voor de wetgever en de bewindslieden die de inwerkingtreding en de tekstplaatsing in het Staatsblad verzorgen.
AI-uitleg op basis van de officiële wettekst. Indicatief, vervangt geen juridisch advies.