Wet bescherming staatsgeheimen

Samenvatting

De Wet bescherming staatsgeheimen van 5 april 1951 treft nadere voorzieningen ter bescherming van gegevens waarvan de geheimhouding door het belang van de staat wordt geboden, met name door plaatsen als 'verboden plaats' te kunnen aanwijzen.

Wat het regelt

• De aanwijzing van plaatsen als verboden plaats ter bescherming van staatsgeheimen.
• De aanwijzing van plaatsen waar krachtens overeenkomst met de staat werkzaamheden worden verricht of goederen worden bewaard.
• Een regeling voor buitengewone omstandigheden waarbij aanvullende bepalingen in werking kunnen treden.
• Beperkingen op het betreden van verboden plaatsen door daartoe overigens bevoegde personen.

Voor wie geldt dit

• De staat en staatsbedrijven, ten aanzien van plaatsen in hun gebruik.
• Wederpartijen die krachtens overeenkomst met de staat werkzaamheden verrichten of goederen bewaren die van belang zijn voor de veiligheid van de staat.
• Ambtenaren die overigens bevoegd zijn een plaats tegen de wil van de rechthebbende te betreden.
• Mede van toepassing op Bonaire, Sint Eustatius en Saba.

Kernpunten

• Elke bij de staat of een staatsbedrijf in gebruik zijnde plaats kan door de Kroon als verboden plaats worden aangewezen.
• Een plaats van een wederpartij wordt buiten buitengewone omstandigheden niet aangewezen, tenzij het voornemen daartoe voor het sluiten van de overeenkomst is meegedeeld of de wederpartij achteraf verklaart geen bezwaar te hebben.
• Onder de veiligheid van de Staat wordt mede verstaan de veiligheid van diens bondgenoten.
• Bij elk aanwijzingsbesluit wordt bepaald op welke wijze wordt aangegeven dat de plaats een verboden plaats is.
• Wie bevoegd is een plaats tegen de wil van de rechthebbende te betreden, oefent dat ten aanzien van een verboden plaats slechts uit met schriftelijke machtiging van de advocaat-generaal bij het ressortsparket; dit geldt niet voor de officier van justitie en de rechter-commissaris.
• In buitengewone omstandigheden kan bij koninklijk besluit artikel III A in werking worden gesteld, waarna onverwijld een wetsvoorstel over het voortduren aan de Tweede Kamer wordt gezonden.