Kort samengevat
Deze beleidsregels beschrijven hoe de gemeente Noordoostpolder invulling geeft aan de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) om inwoners met beperkingen te helpen zelfredzaam te zijn en volwaardig deel te nemen aan de samenleving. Het doel is om een samenhangend systeem van compenserende voorzieningen te bieden, waarbij de eigen kracht en verantwoordelijkheid van de inwoner centraal staan.
Wat het reguleert
- De compensatieplicht van de gemeente voor mensen met een beperking of chronisch psychisch/psychosociaal probleem.
- De voorzieningen die de gemeente moet treffen op vier domeinen: huishouden voeren, zich verplaatsen in en om de woning, zich lokaal verplaatsen per vervoermiddel, en ontmoeten van medemensen en deelnemen aan sociale verbanden.
- De acht resultaten die de gemeente Noordoostpolder nastreeft op deze domeinen, zoals wonen in een schoon en geschikt huis, beschikken over primaire levensbehoeften en schone kleding, en deelname aan sociale activiteiten.
- De voorwaarden waaronder individuele voorzieningen worden verstrekt, inclusief weigeringsgronden en beperkende voorwaarden.
Wie het betreft
- Inwoners van de gemeente Noordoostpolder met een beperking of een chronisch psychisch of psychosociaal probleem.
- Inwoners die niet of nog niet met eigen kracht, mogelijkheden, verantwoordelijkheid en netwerk maatschappelijk kunnen participeren en zelfredzaam zijn.
Kernpunten
- De voorziening moet geschikt en langdurig noodzakelijk zijn om beperkingen op te heffen of te verminderen; tijdelijke beperkingen komen niet in aanmerking, tenzij het gaat om hulp bij het huishouden na bijvoorbeeld ziekenhuisontslag.
- De voorziening moet, naar objectieve maatstaven gemeten, de goedkoopst compenserende voorziening zijn vanuit het gezichtspunt van de gemeente.
- De voorziening moet in overwegende mate op het individu gericht zijn; voorzieningen voor gemeenschappelijk gebruik zijn uitgesloten, tenzij ze individueel worden toegekend en gezamenlijk worden gebruikt (zoals collectief vervoer).
- Als de gevraagde voorziening algemeen gebruikelijk is voor de persoon van de aanvrager, wordt de aanvraag afgewezen. Een voorziening is algemeen gebruikelijk als deze niet speciaal voor mensen met een handicap is bedoeld, gewoon in een normale winkel te koop is, qua prijs niet aanzienlijk duurder is dan vergelijkbare voorzieningen, en past binnen het normale bestedingspatroon van de aanvrager.
AI-uitleg op basis van de officiële wettekst. Indicatief, vervangt geen juridisch advies.