1 i 2 tego rozporządzenia). Odnosząc się do uchwały nr (...) także należy podzielić zarzuty powódki co do naruszenia regulacji zawartej w art. 29 ust. 1a ustawy o własności lokali w kontekście zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną. Zasadnie powódka podniosła, że brak jest podstaw do uznania, że nadpłata na kosztach zarządu, która podlegała przeksięgowaniu na konto funduszu remontowego wyniosła 2459,15 zł. O nadpłacie na koniec roku 2011 można bowiem mówić dopiero wówczas, gdy cały rok zostanie rozliczony. Zdaniem Sądu Apelacyjnego brak jest podstaw do ustalania nadpłaty za wybrany dowolnie okres 8 miesięcy (1 maja 2011 r. – 31 grudnia 2011 r.) bez uwzględnienia wcześniejszego wyniku finansowego. Stanowi to ewidentne naruszenie zasady ciągłości i uniemożliwia faktyczne stwierdzenie, czy po zakończeniu wybranego przez Wspólnotę okresu rzeczywiście występuje jakakolwiek nadpłata. Wynik na koniec okresu 1 maja 2011 r. – 31 grudnia 2011 r. jest bowiem uzależniony od wyniku wcześniejszych 4 miesięcy. Te miesiące nie zostały jednak ujęte w zatwierdzonym uchwałą nr (...) sprawozdaniu. W konsekwencji także wynik finansowy (nieuwzględniający zasady ciągłości) określony w uchwale nr (...) nie może być uznany za miarodajny. Skutkuje to stwierdzeniem, że decyzja Wspólnoty odnośnie do wskazanej kwoty nie może być uznana za zgodną z zasadami prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną, a wskazany wynik finansowy na poziomie kwoty 2459,15 zł nie jest rezultatem obliczeń odpowiadających okresowi ujętemu w art. 29 ust. 1 a ustawy o własności lokali i statutu pozwanej Wspólnoty (§ 14). Oczywiście dopuszczalne jest co do zasady przeksięgowanie na konto funduszu remontowego nadwyżki uiszczonych zaliczek na poczet kosztów zarządu. Jednakże jak podkreślił Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wskazywanego przez Sąd Okręgowy wyroku z dnia 26 stycznia 2011 r. ( sygn. akt II CSK 358/10) [z]godnie z art. 29 ust. 1 u.w.l., zarząd jest obowiązany prowadzić określoną przez wspólnotę mieszkaniową ewidencję pozaksięgową kosztów zarządu nieruchomością wspólną oraz zaliczek na pokrycie tych kosztów. Zaliczki na koszty zarządu podlegają rozliczeniu po upływie roku kalendarzowego, na który zostały uchwalone i po zatwierdzeniu rocznego sprawozdania z działalności zarządu. Jeżeli suma zaliczek przekraczała poniesione w danym roku koszty zarządu, właściciele powinni podjąć uchwałę określającą sposób rozliczenia nadwyżki. W celu stwierdzenia ewentualnej nadwyżki konieczne więc jest sporządzenie rozliczenia roku działalności zarządu (w niniejszej sprawie zarządów), gdyż zgodnie z art. 29 ust. 1 a ustawy o własności lokali okresem rozliczeniowym jest rok kalendarzowy. Dodatkowo należy podkreślić, że nie może ujść uwadze, że zgodnie z zaproszeniem na zebranie przedmiotem uchwały nr (...) miała być sprawa przeksięgowania nadwyżki na kosztach zarządu za rok 2011, a nie sprawa przeksięgowania (rzekomej) nadwyżki na kosztach zarządu za dowolnie określoną część roku 2011. W tym zakresie doszło do naruszenia art. 32 ust. 1 zd. 2 ustawy o własności lokali, co w dalszej kolejności przełożyło się na naruszenie zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną. Dlatego też Sąd odwoławczy uznał, że zaskarżona uchwała nr (...) podlegała uchyleniu (art. 25 ust. 1 ustawy o własności lokali). Konsekwencją zmiany wyroku Sądu Okręgowego w zakresie uchwały nr (...) było orzeczenie o kosztach postępowania przed Sądem pierwszej instancji. Usprawiedliwione koszty powódki to kwota 380 zł, na którą złożyły się: opłata sądowa od pozwu (200 zł) oraz koszty zastępstwa prawnego (§ 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu [Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.],
1 i 2 tego rozporządzenia). Wobec powyższego - na podstawie art. 386 § 1 k.p.c.
skutków procesowych wynikających z połączenia spraw na podstawie art. 219 k.p.c. - orzeczono jak w wyroku. Następstwem rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego w zakresie żądania głównego (w wyniku rozpoznania apelacji powódki) było orzeczenie o kosztach postępowania przed Sądem drugiej instancji. O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. , uznając, że usprawiedliwione koszty powódki, to dwa razy po 335 zł, na którą złożyły się: opłata sądowa od apelacji (200 zł) oraz koszty zastępstwa prawnego (§ 11 ust. 1 pkt 1 w zw. § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu [Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.],
1 i 2 tego rozporządzenia). Dwukrotne zasądzenie kwoty 335 zł (łącznie 670 zł) jest wynikiem uwzględnienia skutków procesowych wynikających z połączenia spraw na podstawie art. 219 k.p.c. Wskazane sprawy zachowują bowiem w takiej sytuacji swoją odrębność procesową, a ich połączenie do jednoczesnego rozpoznania ma jedynie techniczny charakter i nie oznacza powstania jednej nowej sprawy. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w wyroku. MW
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.