IV U 417/12

Sygn. akt IVU 417/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 marca 2013r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Grażyna Szlufik Protokolant: Dorota Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2013r. we Wrocławiu odwołania A. B. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) w. W. z dnia 19.05.2012r. Nr (...).(...) w sprawie A. B. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) w. W. o ustalenie zmienia zaskarżone orzeczenie strony pozwanej i poprzedzające je orzeczenie z dnia 7.02.2012r. Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w. W.w ten sposób, że ustala symbol przyczyny niepełnosprawności 07-S, 02-P, 10-N, dalej idące odwołanie oddala. UZASADNIENIE Wnioskodawca A. B. wniósł odwołanie od orzeczenia strony pozwanej z dnia 19 maja 2012 r. podnosząc, że niepełnosprawność istnieje u niego od dzieciństwa, a w chwili obecnej jest człowiekiem schorowanym. Wnioskodawca podniósł, że jest mężczyzną po 50-ce z wieloma chorobami, na co ma dokumentację lekarską tj. prześwietlenia kręgosłupa, wypis ze szpitala, gdzie stwierdzono wylew. Wnioskodawca podniósł, że przebywał w szpitalu od 12 do 16 lipca 2008r. i od tej pory źle się czuje, ma wysokie ciśnienie i musi regularnie zażywać leki na nadciśnienie i przeciwudarowe. Podał, że ma chory kręgosłup, co powoduje zachwianie równowagi, drętwienie lewostronne ręki i nogi. Strona pozwana Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) w. W.w odpowiedzi na odwołanie wniosła o jego oddalenie, wskazując że nie znalazła podstaw do zastosowania przepisów art.6c ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych /tekst jednolity: Dz. U. z 2011 r. Nr 127 poz. 721/. Strona pozwana stwierdziła, iż werdykt organu I instancji jest zgodny w części dotyczącej stopnia niepełnosprawności wnioskodawcy z obowiązującymi w tej materii przepisami prawa. Wobec tego podtrzymał dotychczasowe rozstrzygnięcie odnoszące się do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Podała, że w myśl definicji ustawowej dla stwierdzenia niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym niezbędne jest występowanie u danej osoby naruszenia sprawności organizmu oraz: 1) niezdolności do pracy lub zdolności do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej albo 2) konieczności czasowej lub częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych. Strona pozwana podniosła, że w toku postępowania wyjaśniającego ustaliła, że naruszenie sprawności organizmu nie powoduje niezdolności do pracy lub zdolności do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej. Wnioskodawca nie wymaga również czasowej lub częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych. Występuje jedynie ograniczenie zdolności do wykonywania pracy w porównaniu ze zdolnością, jaką posiadają osoby o pełnej sprawności fizycznej i psychicznej, co jest charakterystyczne u osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim. Schorzenia stwierdzane u wnioskodawcy nieznacznie ograniczają sprawność organizmu. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w. W.orzeczeniem z dnia 07 lutego 2012 r. zaliczył wnioskodawcę do lekkiego stopnia niepełnosprawności, symbol przyczyny niepełnosprawności: 02 – P, 10 – N; orzeczenie zostało wydane na stałe, niepełnosprawność istnieje od 1999r., ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od 26 października 2001 r. Ponadto w części dotyczącej wskazań podano, że wnioskodawcy wskazana jest praca lekka, spokojna /punkt 1/, wymaga on szkolenia, w tym specjalistycznego – wg potrzeb /punkt 2/ i wymaga on konieczności zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne, ułatwiające funkcjonowanie danej osoby – wg wskazań medycznych /punkt 5/. Wnioskodawca złożył odwołanie od powyższego orzeczenia do strony pozwanej. Po rozpoznaniu przedmiotowego odwołania WZON orzeczeniem z dnia 19 maja 2012r. uchylił zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej ustaleń zawartych w punkcie IV i orzekł, że niepełnosprawność istnieje od dzieciństwa, podtrzymując w mocy zaskarżone orzeczenie w pozostałej części. Dowód: dokumentacja w aktach WZON. Biegli sądowi z zakresu ortopedii i neurologii rozpoznali u wnioskodawcy: przebyty w 2008r. incydent zaburzeń krążenia mózgowego z dyskretnym niedowładem lewostronnym; zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa z wielopoziomową dyskopatią szyjną C2-C7 i dyskopatią lędźwiową L5-S1, objawowy korzeniowy zespół bólowy szyjny i lędźwiowy; przebyte przed laty złamanie nasady dalszej kości ramiennej lewej z deficytem wyprostu łokcia o 10 stopni, zespół bolesnego barku lewego z zachowaniem ruchów użytecznych; nadciśnienie tętnicze, przebytą w 2008r. kryzę nadciśnieniową; objawowe zawroty głowy; organiczne zaburzenia osobowości, ZZA w wywiadzie. Biegli podali, iż obecnie badaniem neurologicznym stwierdza się jedynie mniej wydajne próby sprawnościowe (diadochokineza, próba „młynka”) po lewej stronie. Nie stwierdza się istotnych niedowładów ani obecności objawów patologicznych. Badaniem ortopedycznym stwierdzono deficyt wyprostu lewego łokcia – 10 stopni oraz ograniczenie bólem ruchomości lewego stawu barkowego z zachowaniem jego ruchów użytecznych. Ponadto stwierdza się objawy zespołu bólowego korzeniowego szyjnego oraz mierne nasilone objawy zespołu bólowego korzeniowego lędźwiowego. Biegli podali, że naruszenie sprawności organizmu wnioskodawcy nie powoduje niezdolności do pracy lub zdolności do jej wykonywania jedynie w warunkach pracy chronionej. Biegli sądowi stwierdzili, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim na stałe od 01.02.2012r. Dowód: opinia biegłych sądowych z zakresu: neurologii lek. med. E. T. i ortopedii dr n. med. K. C. k. 10 do

1. Biegła sądowa z zakresu kardiologii rozpoznała u wnioskodawcy: nadciśnienie tętnicze II/ (...); przebytą w sierpniu 2008r. kryzę nadciśnieniową z niedowładem połowiczym lewostronnym; chorobę niedokrwienną serca; dławicę piersiową I (...). Biegła podała, że wnioskodawca z rozległymi zmianami zwyrodnieniowymi układu ruchu w sierpniu 2008r. przebył naczyniowe uszkodzenie mózgu w przebiegu kryzy nadciśnieniowej. Z tego powodu leczony był szpitalnie oraz ambulatoryjnie u neurologa. Od około 2 lat leczy się u lekarza POZ i systematycznie zażywa leki hypotensyjne. Ciśnienie krwi ma przebieg stabilny, nie było kolejnych przełomów naczyniowych ani dolegliwości dławicowych. Biegła podała, że wnioskodawca z badań kardiologicznych przedstawił jedynie badanie EKG, w którym są cechy rozlanego niedotlenienia mięśnia serca, niedokrwienia mięśnia serca nie stwierdza się. Badaniem przedmiotowym nie stwierdzono istotnych odchyleń od normy w zakresie układu krążenia, nie ma zaburzeń rytmu serca, ani objawów niewydolności krążenia. Przy stosowanym leczeniu nieznacznie tylko podwyższone jest ciśnienie tętnicze krwi. Biegła sądowa stwierdziła, że u wnioskodawcy jest lekki stopień niepełnosprawności na stałe; symbol przyczyny niepełnosprawności – 07-S. Dowód: opinia biegłej sądowej z zakresu kardiologii dr n. med. D. G. k. 24,
2. Sąd nie uwzględnił zastrzeżeń wnioskodawcy do opinii biegłych sądowych /k. 34 do 38/ ponieważ stanowią one polemikę z ustaleniami biegłych. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie wnioskodawcy w nieznacznym zakresie zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 3 ust 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudniania osób niepełnosprawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2011 r. Nr 127 poz. 721 ) istnieją trzy stopnie niepełnosprawności: 1)znaczny; 2)umiarkowany; 3)lekki. Zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 1 przedmiotowej ustawy do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych (ust 2). Do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne (ust 3). Powołani w sprawie biegli sądowi z zakresu ortopedii i neurologii rozpoznali u wnioskodawcy: przebyty w 2008r. incydent zaburzeń krążenia mózgowego z dyskretnym niedowładem lewostronnym; zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa z wielopoziomową dyskopatią szyjną C2-C7 i dyskopatią lędźwiową L5-S1, objawowy korzeniowy zespół bólowy szyjny i lędźwiowy; przebyte przed laty złamanie nasady dalszej kości ramiennej lewej z deficytem wyprostu łokcia o 10 stopni, zespół bolesnego barku lewego z zachowaniem ruchów użytecznych; nadciśnienie tętnicze, przebytą w 2008r. kryzę nadciśnieniową; objawowe zawroty głowy; organiczne zaburzenia osobowości, ZZA w wywiadzie. Biegli podali, że naruszenie sprawności organizmu wnioskodawcy nie powoduje niezdolności do pracy lub zdolności do jej wykonywania jedynie w warunkach pracy chronionej. Biegli sądowi stwierdzili, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim na stałe od 01.02.2012r. Również powołana w sprawie biegła sądowa z zakresu kardiologii, rozpoznając u wnioskodawcy nadciśnienie tętnicze II/III WHO; przebytą w sierpniu 2008r. kryzę nadciśnieniową z niedowładem połowiczym lewostronnym; chorobę niedokrwienną serca; dławicę piersiową I CCS, stwierdziła, że jest u niego lekki stopień niepełnosprawności na stałe; symbol przyczyny niepełnosprawności – 07-S. Sąd podzielił w całości sporządzone w niniejszej sprawie opinie biegłych. Są one w ocenie Sądu rzetelne i wyczerpujące, zostały sporządzone zgodnie ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia zawodowego i dają odpowiedź na sformułowane w tezie dowodowej pytania. W trakcie postępowania nie ujawniły się również żadne okoliczności mogące podważyć zaufanie do wiedzy, rzetelności lub bezstronności biegłych lekarzy . Z powyższych względów Sąd uznał opinie za wiarygodny dowód w sprawie stanowiący podstawę ustaleń faktycznych. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie przepisów powyżej powołanych oraz na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżone orzeczenie strony pozwanej i poprzedzające je orzeczenie z dnia 07 lutego 2012r. Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w. W.w ten sposób, że ustalił symbol przyczyny niepełnosprawności 07-S, 02-P,10-N dalej idące odwołanie wnioskodawcy oddalając jako niezasadne.