spółdz. - uczestniczyć w podziale majątku zlikwidowanej RSP, gdyby pozostawał jej członkiem do ukończenia likwidacji albo jako były członek tej spółdzielni, któremu do chwili postawienia jej w stan likwidacji nie wypłacono wszystkich udziałów. Wychodząc z tego prawidłowego założenia skoncentrował swoją uwagę na pierwszym ze wskazanych przypadków. Doszedł przy tym do - skutecznie zakwestionowanego w skardze kasacyjnej - wniosku, że powód do zakończenia likwidacji RSP zachował status jej członka. Tylko niejako ubocznie Sąd Apelacyjny wskazał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza dokonanie wypłaty powodowi jedynie części wkładów przed postawieniem spółdzielni w stan likwidacji, jednak w lakonicznym wywodzie odnoszącym się do tej kwestii - jak trafnie zarzucili skarżący - z naruszeniem art. 382 k.p.c. nie odniósł się szczegółowo do całego „materiału" stanowiącego podstawę odmiennych ustaleń Sądu pierwszej instancji. Z motywów zaskarżonego wyroku nie wynika również, czy zakwestionowanie rozliczenie wszystkich udziałów powoda wynikało z wykluczenia - aprobowanej w piśmiennictwie i orzecznictwie (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 listopada 7 1973 r., II CR 606/73, nie publ. oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 1972 r., III PZP 2/72, nie publ.) - dopuszczalności złożenia oświadczenia w sposób dorozumiany. Brak jednoznacznego stanowiska w tym zakresie uniemożliwia odparcie zarzutu naruszenia art. 499 w związku z art. 60 k.c. Zasadność powyższych zarzutów w pełni usprawiedliwia wniosek kasacyjny wskazujący na konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania. Przed przeprowadzeniem prawidłowej oceny spełnienia przez powoda przesłanek nabycia uprawnienia do udziału w podziale majątku pozostałego po zlikwidowanej RSP, przewidzianego w art. 125 §
spółdz., bezprzedmiotowe jest rozważanie zarzutu naruszenia art. 128 § 1 pr. spółdz. w związku z art. 441 § 1 k.c., skoro - w świetle tych przepisów - pozwani mogliby ponieść odpowiedzialność odszkodowawczą wobec powoda jedynie w razie wyrządzenia mu szkody przez nieuzasadnioną odmowę zaspokojenia usprawiedliwionych. Na marginesie wypada jednak zasygnalizować, że likwidator ponosi na podstawie art. 128 § 1 pr. spółdz. odpowiedzialność deliktową (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2002 r., IV CKN 1171/00, OSP 2003, nr 9, poz. 17). Gdyby zatem wystąpiły podstawy do uznania, że powód był uprawniony do uczestniczenia w podziale pozostałego majątku spółdzielni, to wówczas należałoby rozważyć, czy spełnione zostały wszystkie przesłanki deliktowej odpowiedzialności pozwanych; w szczególności - w kontekście ustalenia, iż kwota 103.688 zł zabezpieczająca ewentualne roszczenia powoda została przekazana do depozytu Związku Rewizyjnego Rolniczych Spółdzielni Produkcyjnych w O. - zbadania wymagałaby możliwość przypisania pozwanym winy za wypłatę tej sumy innym członkom spółdzielni. Za chybiony natomiast należy uznać zarzut naruszenia art. 125 §
spółdz. Wbrew odmiennemu zapatrywaniu skarżących, uznanie przez Sąd Apelacyjny, iż powodowi przysługiwało prawo partycypowania w pozostałym majątku RSP w W. było wynikiem nie błędnej wykładni tych przepisów, lecz ich wadliwego zastosowania, a taki zarzut nie został podniesiony w skardze kasacyjnej. 8 Z tych względów Sąd1 Najwyższy na podstawie art. 39815 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.