IV KO 108/13

Sygn. akt IV KO 108/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Kazimierz Klugiewicz SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie J. H. oskarżonego z art. 288 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 stycznia 2014 r., wniosku Sądu Rejonowego w T. w sprawie II K …/13 w przedmiocie przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy w T. wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie w trybie art. 37 k.p.k. niniejszej sprawy do innego równorzędnego sądu, wskazując, że oskarżonym jest były sędzia tego sądu, a obecnie sędzia Sądu Okręgowego w T. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w T. jest zasadny. O ile argumentacja zawarta w uzasadnieniu postanowieniu co do tego, iż przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. stworzy „lepsze możliwości do jej trafnego rozstrzygnięcia” w żadnej mierze nie tłumaczy wystąpienia z przedmiotowym wnioskiem, a wręcz może wywoływać zdziwienie w kontekście podważania własnych kompetencji, to wydaje się, że 2 podkreślanie obecnego statusu oskarżonego służy do wskazania, iż rozpoznanie tej sprawy przez sąd, w którym oskarżony orzekał jako sędzia, przy pełnieniu obecnie obowiązków sędziego sądu wyższej instancji, może stwarzać podstawy do formułowania zarzutów o braku bezstronności sędziów orzekających w Sądzie Rejonowym w T., niezależnie od treści wydanego rozstrzygnięcia. Tak identyfikując podstawę faktyczną wniosku trudno się z nią nie zgodzić. Dobro wymiaru sprawiedliwości, jako ujęta w art. 37 k.p.k. podstawa do odstępstwa od ustawowych reguł właściwości sądu, uzasadnia z reguły przekazanie sprawy innemu równorzędnemu sądowi w układzie, w którym obiektywny, postronny obserwator określonego procesu mógłby wyrażać wątpliwości i zastrzeżenia co do bezstronności sądu i obiektywizmu orzekających w sprawie sędziów. Niezależnie zatem od tego, iż zazwyczaj te zastrzeżenia lub wątpliwości nie dają żadnej podstawy do zanegowania subiektywnej bezstronności sędziów orzekających w danej sprawie, to już sam fakt pojawienia się takich zastrzeżeń i okoliczności, które stanowią ich podstawę, musi stanowić przedmiot oceny w kontekście przesłanki określonej w art. 37 k.p.k. Niewątpliwie sytuacja, gdy ustawowo właściwy sąd miałby rozpoznawać sprawę karną, w której oskarżonym jest były sędzia tego właśnie sądu, tworzy w sposób naturalny w odbiorze społecznym pole do rozważań, czy sąd będzie wówczas obiektywnie rozpoznawał sprawę. Celowym jest w takiej sytuacji przekazanie sprawy do innego sądu, aby nie stwarzać ryzyka negatywnej oceny określonego postępowania sądowego, a więc i tożsamej oceny wymiaru sprawiedliwości, nawet w oderwaniu od treści ewentualnego rozstrzygnięcia. Z tych powodów sprawę należało przekazać do Sądu Rejonowego w S., uwzględniając nie tylko niewielką odległość od T., ale i to, iż sąd ten należy do okręgu sądowego Sądu Okręgowego w K.