Sygn. akt. I ACa 349/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 listopada 2012 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący SSA Andrzej Palacz (spraw.) Sędziowi

§ 1

kc, co do zasady, jest uzasadnione, - po drugie, czy w ramach polisy ubezpieczeniowej odpowiedzialności OC ubezpieczyciel odpowiada za delikt ubezpieczonego kierowcy w zakresie zadośćuczynienia pieniężnego za krzywdę najbliższego członka rodziny polegającą na naruszeniu jego dobra osobistego – życia w pełnej rodzinie (art. 448 kc w zw. z art.

§ 1kc).

Sprawa dotycząca zagadnienia pierwszego budziła kontrowersje, ale aktualnie ugruntowany jest już pogląd (vide: uchwała SN z 13 lipca 2011 r. III CZP 32/11 – OSNC 2012 r., nr 1, poz. 10, uchwała SN z 22 października 2010 r. III CZP 76/10 – Lex nr 604152, biuletyn SN 2010/10/11, czy też wyrok SN z 11 maja 2011 r. I CSK 621/10 w sprawie tut. Sądu sygn. akt I ACa 9/10), że najbliższemu członkowi rodziny zmarłego przysługuje na podstawie art. 448 kc w zw. z art.

§ 1

kc zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę, gdy śmierć nastąpiła, na skutek deliktu, który miał miejsce przed 3.08.2008 r. Więź rodzinna może być uznana za dobro osobiste podlegające ochronie na gruncie art.

kc, a dobro to jest naruszone przez spowodowanie śmierci osoby najbliższej. Sąd Apelacyjny, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, podziela ten ugruntowany pogląd, co powoduje, że na pierwsze wyżej postawione pytanie należy odpowiedzieć pozytywnie. Stosownie do art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. 2003 r., nr 124, poz. 1152 z późn. zm. (poprzednio § 10 ust. 1 rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 marca 2000 r. w sprawie ogromnych warunków ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów – Dz. U. nr 26, poz. 310 z późn. zm.) z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia, bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia, a więc ubezpieczyciel w ramach tego ubezpieczenia ma wypłacić pokrzywdzonemu (pokrzywdzonym) odszkodowanie w zakresie w jakim kierujący pojazdem mechanicznym jest obowiązany do odszkodowania, tj. również w zakresie zadośćuczynienia pieniężnego za krzywdę na podstawie art. 448 kc w zw. z art.

§ 1kc (pozytywna odpowiedź na pytanie pierwsze).

Zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę też jest odszkodowaniem. Nie odpowiadałby tylko wówczas, gdyby przepis art. 34 wyż. cyt. ustawy wyraźnie wyłączał odpowiedzialność w zakresie takiego odszkodowania (tj. zadośćuczynienia pieniężnego), ale przepis ten tak nie stanowi (takie stanowisko zajął Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 7 listopada 2012 r. III CZP 67/12 – lex 1230027, biuletyn SN 2012/11/7). Tym samym odpowiedź na postawione drugie pytanie również jest pozytywne. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny przyjmuje, że zarzut apelacyjny pozwanego o naruszeniu przez Sąd Okręgowy prawa materialnego nie jest trafny, co czyni, że zaskarżony wyrok jest zgodny z prawem. Dlatego też Sąd Apelacyjny orzekł jak w pkt I wyroku na podstawie art. 385 kpc. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono po myśli art. 98 kpc w zw. z art. 108 § 1 kpc.