IV Kz 1174/12

Sygn. akt IV Kz 1174/12 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2013r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Dorota Kropiewnicka Sędziowie: SSO Anna Bałazińska - Goliszewska SSO Joanna Żelazny (spr.) Protokolant Aneta Malewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu T. F. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 14 stycznia 2013r. zażalenia wniesionego przez skazanego J. M. na postanowienie Sądu Rejonowego w Oławie z dnia 15 listopada 2012r. o umorzeniu postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego na podstawie art.437§1 kpk p o s t a n o w i ł : zażalenia nie uwzględnić i utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 listopada 2012r. Sąd Rejonowy w Oławie umorzył postępowanie karne w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec skazanego J. M.. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd Rejonowy wskazał, iż w sprawie zachodzi ujemna przesłanka procesowa określona w przepisie art. 17§1 pkt 7 kpk, gdyż uprzednio prawomocnym orzeczeniem , Sąd dokonywał oceny identycznej sytuacji prawnej skazanego, umarzając postępowanie postanowieniem wydanym w sprawie o sygn. IIK 330/

1. Powyższe orzeczenie zaskarżył skazany osobiście. W swoim piśmie wskazał, że zaskarżone postanowienie jest dla niego krzywdzące i : - zamiast wyroku łącznego otrzymał „dolewę w odwieszeniu wyroku sygn. akt IIK 1013/11 z dnia
3. 2011r., który był zawieszony na 5 lat”, - wyroki z lat dziewięćdziesiątych nie weszły w skład wyroku łącznego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Odwoławczy w pełni podziela argumentację zawartą w treści uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia. Zgodnie z przepisem art. 572 kpk Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli brak jest warunków do wydania wyroku łącznego. W myśl art. 17 § l pkt 7 kpk nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone. Powaga rzeczy osądzonej może wystąpić nie tylko przy orzekaniu o zasadzie odpowiedzialności za poszczególne popełnione czyny, ale także w odniesieniu do wydania wyroku łącznego. Mając na uwadze wszystkie dotychczasowe skazania J. M. trzeba stwierdzić, iż ocena zaistnienia warunków do połączenia wymierzonych kar była już uprzednio dokonywana przez Sąd Rejonowy w Oławie w postępowaniu o sygn. akt IIK 330/
4. Z uzasadnienia orzeczenia wynika jednoznacznie, iż Sąd ten miał wówczas na uwadze wszelkie dotychczasowe skazania J. M., w tym także wyrokiem z dnia 30 grudnia 2011r. ( IIK 1013/11) zapadłym po wydaniu wyroku łącznego w sprawie VIIK 235/
5. Ma zatem rację Sąd I instancji w zakresie w jakim utrzymuje, iż w sprawie zachodzi negatywna przesłanka procesowa z art. 17§ 1 pkt 7 kpk. Ponowne, czynione w innym, odrębnym postępowaniu, rozważanie możliwości orzeczenia kary łącznej w oparciu o analizę tych samych wyroków w tej samej konfiguracji procesowej, spowodowałoby, iż analizie poddawana byłaby ta sama materia, co do której rozważania były już czynione. To natomiast wywołałoby sytuację orzekania przy istnieniu ujemnej przesłanki procesowej określonej w przepisie art.17§l pkt 7 kpk. (tak Sąd Apelacyjny w Katowicach w postanowieniu z dnia 28 grudnia 2006 roku, II AKa 406/2006). W sprawie nie ujawniono takiej okoliczności, która wskazywałaby na potrzebę wydania nowego wyroku łącznego. Niezrozumiałym jest dla Sądu Odwoławczego twierdzenie skarżącego jakoby niniejsze postępowanie miało jakikolwiek wpływ na charakter kary wymierzonej w sprawie IIK 1013/
6. Z treści wyroku z dnia 30 grudnia 2011r., wbrew temu co utrzymuje skarżący, nie wynika, by kara łączna 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności była orzeczona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Wobec powyższego, uznając bezzasadność zażalenia , orzeczono jak na wstępie.