KIO/UZP 864/09

Sygn. akt KIO/UZP 864/09 POSTANOWIENIE z dnia 20 lipca 2009 r. Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodniczący: Marek Koleśnikow Członkowie: Sylwester Kuchnio Izabela Kuciak Protokolant: Wioleta Paczkowska po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 17 lipca 2009 r. w Warszawie odwołania wniesionego przez wykonawcę Polska Agencja Informacji i Inwestycji Zagranicznych S.A., 00-585 Warszawa, ul Bagatela 12 od rozstrzygnięcia przez zamawiającego Ministerstwo Spraw Zagranicznych, 00-580 Warszawa, Al. J. Ch. Szucha 23 protestu z dnia 8 czerwca 2009 r. orzeka:

1. Odrzuca odwołanie.
2. Kosztami postępowania obciąża wykonawcę Polska Agencja Informacji i Inwestycji Zagranicznych S.A., 00-585 Warszawa, ul Bagatela 12 i nakazuje: 1) zaliczyć na rzecz Urzędu Zamówień Publicznych koszty w wysokości 4 574 zł 00 gr (słownie: cztery tysiące pięćset siedemdziesiąt cztery złote zero groszy) z kwoty wpisu uiszczonego przez wykonawcę Polska Agencja Informacji i Inwestycji Zagranicznych S.A., 00-585 Warszawa, ul Bagatela 12; 2) dokonać wpłaty kwoty 00 zł 00 gr (słownie: xxx) przez XXX na rzecz XXX stanowiącej uzasadnione koszty strony poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika; 3) dokonać wpłaty kwoty 0 zł 0 gr (słownie: xxx) przez xxx na rzecz Urzędu Zamówień Publicznych na rachunek dochodów własnych UZP; 4) dokonać zwrotu kwoty 10 426 zł 00 gr (słownie: dziesięć tysięcy czterysta dwadzieścia sześć złotych zero groszy) z rachunku dochodów własnych Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz wykonawcy Polska Agencja Informacji i Inwestycji Zagranicznych S.A., 00-585 Warszawa, ul Bagatela
3. U z a s a d n i e n i e Zamawiający Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Warszawa wszczął postępowanie w trybie przetargu nieograniczonego na „Obsługę Ministerstwa Spraw Zagranicznych w zakresie organizacji wizyt studyjnych o charakterze polityczno-informacyjnym”. 04.04.2009 r. zostało opublikowane ogłoszenie o zamówieniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod nrem 2009/S 66-
4. Postępowanie było prowadzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 223, poz. 1655, z 2008 r. Nr 171, poz. 1058, Nr 220, poz.1420 i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 19, poz. 101), zwanej dalej w skrócie Pzp. 29.05.2009 r. zamawiający zawiadomił o unieważnieniu postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 4 Pzp, gdyż cena najkorzystniejszej oferty przewyższyła kwotę, którą zamawiający mógł przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Zamawiający odczytał tę kwotę przed otwarciem jedynej oferty, która została złożona w postępowaniu – 5 171 760 zł. Natomiast wykonawca zaoferował cenę, która wyczerpałaby środki zamawiającego już po 28 miesiącach, zamiast po 36 miesiącach, jak przewidywał długotrwałość udzielenia zamówienia zamawiający. 08.06.2009 r. wykonawca Polska Agencja Informacji i Inwestycji Zagranicznych S.A., (PAIiIZ) Warszawa złożył protest, zarzucając zamawiającemu naruszenie: 1) art. 91 ust. 1 i 2 Pzp przez niedokonanie wyboru najkorzystniejszej oferty; 2) art. 7 ust. 1 Pzp przez dowolne dokonanie oceny ofert w celu stwierdzenia czy nie zaistniała przesłanka unieważnienia postępowania określona w art. 93 ust. 1 pkt 4 Pzp; 3) art. 93 ust. 1 pkt 4 Pzp przez bezpodstawne unieważnienie postępowania co powoduje, zdaniem protestującego, naruszenie jego interesu prawnego, gdyż określone powyżej naruszenia przepisów pozbawiają protestującego możliwości uznania jego oferty za najkorzystniejszą uniemożliwiając protestującemu pozyskanie przedmiotowego zamówienia. Protestujący wniósł o: 1) uchylenie decyzji o unieważnieniu postępowania; 2) dokonanie wyboru oferty protestującego jako najkorzystniejszej spośród ofert niepodlegających odrzuceniu. Ad
5. Zamawiający naruszył art. 91 ust. 1 i 2 Pzp przez zaniechanie dokonania wyboru najkorzystniejszej oferty. Zamawiający nie dokonując wyboru najkorzystniejszej oferty naruszył art. 91ust. 1 i 2 Pzp, zgodnie z orzeczeniem Krajowej Izby Odwoławczej – wyrok z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt. KIO/UZP 24/08 – „Izba stoi na stanowisku, że o tym, czy cena oferty najkorzystniejszej przewyższa kwotę, którą zamawiający może przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia można rozstrzygać dopiero w przypadku dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej. [...] przed podjęciem przez Zamawiającego decyzji, co do wyboru najkorzystniejszej oferty nie można stwierdzić, czy rzeczywiście kwota, którą zamawiające może przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia jest niższa, niż kwota najkorzystniejszej oferty [...].". Ad
6. Naruszenie art. 7 ust. 1 Pzp przez dowolne dokonanie oceny ofert w celu stwierdzenia czy nie zaistniała przesłanka unieważnienia postępowania określona w art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp. Wszyscy uczestnicy postępowania muszą być traktowani na równych prawach przez zamawiającego w toku całego postępowania (wyrok Zespołu Arbitrów z 3 lutego 2005 r., sygn. akt UZP/ZO/0-153/05). W celu poszanowania zasady równego traktowania i przejrzystości postępowania ważne jest również, by wszystkie czynniki, które zamawiający bierze pod uwagę w celu dokonania wyboru najkorzystniejszej oferty były znane potencjalnym wykonawcom w chwili przygotowania ich ofert – wyrok ETS z 25 kwietnia 1996 r. w sprawie C-87/94 Komisja przeciwko Belgii i wyrok ETS z 12 grudnia 2002 r. w sprawie C 470/99 Uniwersale-Bau i in. Zamawiający nie informując wykonawców w specyfikacji istotnych warunków zamówienia jak zamierza dokonać porównania ceny najkorzystniejszej oferty z kwotą którą może przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia naruszył art. 7 Pzp. Zamawiający po otwarciu ofert nie może oceniać ich w sposób dowolny, ale tylko w taki sposób, jaki podał w specyfikacji. Nie powinien również oceniać oferty w kategoriach zgodności lub niezgodności ze swoimi intencjami. W uzasadnieniu decyzji o unieważnieniu postępowania, zamawiający poinformował, iż z wyliczeń wynikających z zestawienia informacji zamieszczonych w specyfikacji, z których wynika, że średnia liczba wizyt studyjnych o charakterze polityczno-informacyjnym w roku wynosi 75 (czas trwania od 4 do 5 dni) a średnia liczba ich uczestników to 6 osób oraz cen jednostkowych zaproponowanych przez protestującego wynika, iż środki które zamawiający może przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia zostałyby wyczerpane już po 28 miesiącach. Ad
7. Naruszenie art. 93 ust. 1 pkt 4 Pzp przez bezpodstawne unieważnienie postępowania. Zamawiający unieważnił postępowanie na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 4 Pzp, nie dokonując wcześniej wyboru najkorzystniejszej oferty. Jest to niezgodne z treścią powyższego przepisu, który wymaga, aby czynność unieważnienia postępowania na tej podstawie była poprzedzona wyborem najkorzystniejszej oferty. Pogląd ten został podzielony przez Krajową Izbę Odwoławczą – wyrok KlO z dnia 3 kwietnia 2008 r., sygn. akt. KlO/UZP 250/
8. W uzasadnieniu decyzji o unieważnieniu postępowania zamawiający poinformował protestującego, iż cena oferty zaproponowana przez protestującego przekracza środki jakie zamawiający może przeznaczyć na sfinansowanie przedmiotowego zamówienia. Oferta protestującego nie zawierała łącznej ceny za realizację przedmiotu zamówienia w okresie trzyletnim, a jedynie – zgodnie z wymaganiem zamawiającego – ceny jednostkowe poszczególnych usług. Przez informację, zawartą w pkt V Opisu przedmiotu zamówienia – załącznik nr 1 do specyfikacji – zamawiający poinformował wykonawców ubiegających się o udzielenie zamówienia, iż liczba wizyt wynikać będzie z aktualnego zapotrzebowania zamawiającego, a ich liczba uzależniona od zapotrzebowania placówek w zakresie organizacji wizyt studyjnych, stanowiącego wypadkową szeregu czynników. Ponadto, zamawiający poinformował wykonawców, iż w roku poprzedzającym powyższe zamówienie liczba wizyt studyjnych kształtowała się na poziomie około 75, przy czym liczba gości przyjeżdżających do Polski w ramach tych wizyt kształtowała się na poziomie 445 osób przy liczebności grup od 1 do 12 osób (wizyty trwały przeciętnie 4-5 dni). Zawarta w specyfikacji, a przedstawiona powyżej, informacja o planowanym przez zamawiającego zapotrzebowaniu na usługi objęte zamówieniem nie daje wykonawcom podstaw kalkulacji kompleksowej ceny oferty w okresie objętym zamówieniem (3 lat). Przyjęta przez zamawiającego metodologia wyboru wykonawcy w przedmiotowym postępowaniu nie daje wykonawcom podstaw do kalkulacji kompleksowej ceny oferty w okresie objętym zamówieniem (3 lat). Przesłanki unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia wymienione w art. 93 ust. 1 Pzp stanowią katalog zamknięty. Zamawiający nie może swobodnie, wedle swego uznania podejmować decyzji o unieważnieniu postępowania. Art. 86 ust. 3 Pzp nakłada na zamawiającego obowiązek podania bezpośrednio przed otwarciem ofert kwoty jaką zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. 5 maja 2009 roku podczas otwarcia ofert zamawiający odczytał jako kwotę którą zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia – wartość brutto której nie mogłaby przekroczyć umowa, tj. 5 171 760,00 zł. Dopełniając obowiązku wynikającego z art. 86 ust. 4 Pzp, zamawiający odczytał zaoferowane przez protestującego ceny Formularza cenowego, tj. ceny jednostkowe za świadczenie na rzecz zamawiającego poszczególnych usług związanych z organizacją wizyt studyjnych (m.in. cena pracy tłumacza, pilota wycieczek, cena hotelu, cena transportu, itp.). Na podstawie informacji uzyskanych podczas otwarcia ofert protestujący nie mógł stwierdzić czy cena jego oferty mieści się w kwocie jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. 16.06.2009 r. zamawiający oddalił protest. W toku badania oferty zamawiający stwierdził, że zaproponowana przez protestującego cena oferty przekracza środki jakie może przeznaczyć na sfinansowanie przedmiotowego zamówienia. W związku z tym zamawiający podjął decyzję o unieważnieniu postępowania w dniu 29 maja 2009 r. o czym poinformował wykonawców biorących udział w postępowaniu. Unieważnienie zostało dokonane na podstawie art. 93 ust 1 pkt 4 Pzp. To twierdzenie zostało oparte na wyliczeniach wynikających z zestawienia informacji zamieszczonych w specyfikacji, z których wynika, że średnia liczba wizyt studyjnych o charakterze polityczno-informacyjnym w roku wynosi 75 (czas trwania od 4 do 5 dni) a średnia liczba ich uczestników to 6 osób oraz kwot zaproponowanych przez wykonawcę. Wyliczenia przeprowadzone przez zamawiającego wskazały na to, że środki które może przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia zostałyby wyczerpane już po 28 miesiącach. Okres na który miała być zawarta umowa (36 miesięcy) oraz kwota brutto której nie mogłaby przekroczyć (5 171 760,00 PIN) zostały zamieszczone w specyfikacji. Zamawiający określił w pkt 11 specyfikacji opis sposobu obliczania ceny gdzie szczegółowo został wskazany sposób obliczenia ceny oferty jak również sposób przedstawienia ceny oferty. Dodatkowo w pkt V załącznika nr 1 do specyfikacji „Opis przedmiotu zamówienia” zamawiający poinformował, że w roku poprzedzającym powyższe zamówienie liczba ta kształtowała się na poziomie około 75 wizyt studyjnych. Liczba gości przyjeżdżających do Polski w ramach tych wizyt kształtowała się na poziomie 445 osób przy liczebności grup od 1 do 12 osób. Wizyty trwały przeciętnie 4-5 dni. Dodatkowo protestujący w dniu 16 kwietnia 2009 r. zwrócił się do zamawiającego w trybie określonym w art. 38 ust. 1 Pzp o wyjaśnienie treści specyfikacji. Jedno z postawionych pytań dotyczyło sposobu w jaki zamawiający zamierza dokonać porównania ceny najkorzystniejszej oferty z kwotą, którą zamawiający może przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, w celu stwierdzenia czy nie zaistniała przesłanka unieważnienia postępowania określona wart. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp. W odpowiedzi przekazanej w dniu 17 kwietnia 2009 r. zamawiający poinformował, że zgodnie z art. 93 ust. 1 pkt 4 Pzp unieważni postępowanie, jeżeli cena najkorzystniejszej oferty przewyższy kwotę, którą zamawiający może przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Wyliczenie zostanie dokonane przez ustalenie średniej kwoty jednej studyjnej – na podstawie danych wynikających ze złożonych ofert – i przemnożenie jej przez zakładaną liczbę wizyt studyjnych, jaka zostanie zrealizowana w okresie trzech lat. Dane do wyliczeń zgodnie z pkt V załącznika 1 do specyfikacji. Treść zapytania wraz z wyjaśnieniami zostały przekazane wszystkim wykonawcom, którym została przekazana specyfikacja, jak również zamieszczono je, podobnie jak specyfikację, na stronie internetowej zamawiającego. Wobec przedstawionych powyżej faktów zamawiający stwierdza, że zarzuty iż zamawiający nie informując wykonawców w specyfikacji jak zamierza dokonać porównania ceny najkorzystniejszych ofert z kwotą która może przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia (w celu stwierdzenia czy nie zaistniała przesłanka unieważnienia postępowania określona w art. 93 ust. 1 pkt 4 Pzp), naruszył art. 7 Pzp, w myśl którego zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców oraz bezstronność i obiektywizm oraz, że na podstawie informacji uzyskanych podczas otwarcia ofert protestujący nie mógł stwierdzić czy cena jego oferty mieści się w kwocie jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia są całkowicie bezzasadne i nie znajdują poparcia w stanie faktycznym. Zamawiający wskazuje również, że protest z dnia 8 czerwca 2009 r. dotyczy postanowień specyfikacji (i przedstawionych do niej wyjaśnień), i jako taki jest złożony po terminie. 26.06.2009 r. wykonawca PAIiIZ złożył odwołanie. Odwołujący w całości podtrzymuje zarzuty podniesione w proteście i zarzuca zamawiającemu naruszenie przepisów art. 7 ust. 1, art. 91 ust. 1 i 2, art. 93 ust. 1 pkt 4 Pzp. Odwołujący wnosi o: 1) uwzględnienie odwołania; 2) nakazanie Zamawiającemu unieważnienie czynności unieważnienia postępowania; 3) nakazanie Zamawiającemu dokonania wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej. Zamawiający nie tylko nie dokonał wyboru oferty odwołującego jako najkorzystniejszej, ale także w sposób zupełnie nieuprawniony uznał, iż cena oferty odwołującego mogłaby przekraczać kwotę jaką może przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Poza zarzutami natury nie merytorycznej, zamawiający nie zaprzeczył, iż nie dokonał wyboru oferty najkorzystniejszej, co wprost potwierdza zarzut odwołującego naruszenia art. 93 ust. 1 pkt 4 Pzp. 17.07.2009 r. zamawiający podczas posiedzenia Krajowej Izby Odwoławczej stwierdził, że kopia odwołania wpłynęła do niego po terminie na wniesienie odwołania, to jest w dniu 29 czerwca 2009 r. Termin na wniesienia odwołania upływał w dniu 26 czerwca 2009 r. ze względu na rozstrzygniecie protestu w dniu 16 czerwca 2009 r., a wiec zgodnie z art. 187 ust. 4 pkt 7 Pzp nie został dochowany wymóg jednoczesności złożenia odwołania do Prezesa UZP i kopii odwołania do zamawiającego. Skład orzekający Izby ustalił i zważył, co następuje: Odwołanie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 187 ust. 4 pkt 7 Pzp Izba odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że odwołujący się nie przekazał kopii odwołania zamawiającemu, zgodnie z art. 184 ust. 2 Pzp. Z kolei przepis art. 184 ust. 2 Pzp stwierdza jednoznacznie, iż odwołanie wnosi się do Prezesa Urzędu w terminie 10 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia protestu lub upływu terminu rozstrzygnięcia protestu, jednocześnie przekazując jego kopię zamawiającemu. Jedynie w stosunku do odwołania wnoszonego do Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych złożenie odwołania w placówce pocztowej operatora publicznego jest równoznaczne z wniesieniem odwołania do właściwego adresata. Natomiast nie zwalnia to odwołującego z obowiązku przekazania kopii odwołania zamawiającemu w terminie wniesienia odwołania. Zgodnie z orzeczeniami wydanymi przez Sąd Okręgowy w Warszawie, z dnia 30 stycznia 2007 r. (sygn. akt V Ca 117/07) oraz z dnia 27 kwietnia 2007 r. (sygn. Akt V Ca 467/07), „o zachowaniu terminu na przekazanie kopii zamawiającemu i wywiązanie się z obowiązku jednoczesności możemy mówić, gdy kopia tego odwołania dotrze do zamawiającego w terminie przewidzianym na jego [odwołania] wniesienie”. W rozpoznawanej sprawie termin na wniesienie odwołania upłynął w dniu 26 czerwca 2009 r. I w tym dniu odwołujący nadał jednocześnie kopię odwołania do zamawiającego i oryginał odwołania do Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych w placówce pocztowej operatora publicznego. Odwołujący złożył podczas rozprawy dowody wykonania tej czynności. Również odwołujący nie dokonał przekazania kopii odwołania inną drogą np. faksową czy elektroniczną, co odwołujący oświadczył podczas posiedzenia. W ust. 6.2 specyfikacji zamawiający podał adres, na który należy przekazywać oświadczenia, wnioski, zawiadomienia oraz informacje w sprawie zamówienia. Wśród tych danych był podany adres pocztowy, numer faksu oraz adres mailowy. Zamawiający otrzymał kopię odwołania w dniu 29 czerwca 2009 r., a więc po upływie terminu na wniesienie odwołania, czego dowiódł okazując kopertę, w której została przekazana kopia odwołania, na kopercie widniały dwa stemple pocztowe z datami 26 i 29 czerwca 2009 r., z czego wynika, że do 29 czerwca 2009 r. dokument ten pozostawał w dyspozycji poczty i mógł być przekazany zamawiającemu najwcześniej w tym dniu. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 184 ust. 2 zdanie 2 Pzp złożenie odwołania w placówce pocztowej operatora publicznego jest równoznaczne z wniesieniem odwołania do Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych. Natomiast przepis w żaden sposób nie stanowi o wyjątkowym potraktowaniu terminu przekazania kopii odwołania zamawiającemu, o czym stanowi art. 184 ust. 2 zdanie 1 Pzp. Skład orzekający Izby zwraca uwagę na konsekwencję nie zachowania jednoczesności przekazania oryginału odwołania do PUZP i kopii odwołania zamawiającemu. Mając na uwadze ogólną regułę szybkości i sprawności postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, wymóg jednoczesności przekazania kopii odwołania do zamawiającego, ma na celu umożliwienie zamawiającemu uzyskanie informacji o zakończeniu czynności bądź kontynuowaniu czynności w postępowaniu prowadzonym na skutek wniesionego protestu, a w konsekwencji np. ustalenie dopuszczalności zawarcia umowy z wybranym wykonawcą od pierwszych chwil właściwego terminu, zgodnie z art. 182 ust. 2 pkt 2 Pzp (co jest najczęściej występującym przypadkiem) lub np. skuteczności unieważnienia postępowania (jak w rozpatrywanej sprawie, co jest przypadkiem stosunkowo rzadziej występującym). W rozpatrywanej sprawie odwołujący mógł przekazać kopię odwołania zamawiającemu za pomocą nowoczesnych środków technicznych – faksem lub drogą elektroniczną, gdyż zamawiający przewidział te drogi kontaktowania się stron w ust. 6.2 specyfikacji (a nawet fizycznie, gdyż odwołujący i zamawiający mieszczą się w odległości kilkuset metrów od siebie). Do podobnych konkluzji doszedł Sąd Okręgowy w Katowicach XIX Wydział Gospodarczy Odwoławczy dnia 4 czerwca 2009 r. (sygn. akt XIX Ga 195/09) cyt. „Przekazanie kopii zamawiającemu ma nastąpić jednocześnie z wniesieniem odwołania, a skoro odwołanie jest obarczone terminem, to przekazanie kopii także musi nastąpić w tym terminie, inaczej nie spełniałoby wymogu jednoczesności. Ponieważ ustawa nie wprowadza definicji legalnej przekazania, stąd należy odwołać się w pierwszej kolejności do powszechnego rozumienia tego słowa. Definicje legalne zawarte w innych przepisach mogą mieć zastosowanie jedynie pomocnicze (chyba, że przepis ustawy wyraźnie się do nich odwołuje), gdy jest to uzasadnione okolicznościami, ale nie mogą przesądzać o znaczeniu terminu, gdyż ustawa tworzy definicje przede wszystkim na potrzeby jej regulacji prawnych. Przekazanie w rozumieniu przepisu art. 184 ust. 2 Pzp należy rozumieć jako wręczenie — dotarcie treści do adresata, przy czym sposób tego wręczenia może nastąpić także w sposób określony art. 27 Pzp. W niniejszym postępowaniu zamawiający umożliwił wykonawcom porozumiewanie się nie tylko drogą pisemną wskazując adres kontaktowy, ale także drogą faksową lub mailową. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd Okręgowy doszedł do wniosku, że przepis art. 184 ust. 2 Pzp reguluje wyczerpująco sposób i termin wniesienia odwołania, a jego treść nakazuje wykonawcy dostarczenie kopii odwołania w tym samym dniu, w którym nadano odwołanie na poczcie skierowane do PUZP. Jeżeli kopia pisma dotrze do adresata po upływie pięciodniowego [w rozpatrywanym przypadku – dziesięciodniowego] terminu, należy przyjąć, że kopia odwołania nie został przekazana zamawiającemu zgodnie z art. 184 ust. 2 Pzp, a zatem odwołanie podlega odrzuceniu po myśli art. 187 ust.4 pkt 7 Pzp.”. Na podstawie art. 187 ust. 4 pkt 7 w związku z art. 184 ust. 2 Pzp, skład orzekający Izby postanowił jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego rozstrzygnięto na podstawie art. 191 ust. 6 i 7 Pzp. Stosownie do art. 194 i 195 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 223, poz. 1655, z 2008 r. Nr 171, poz. 1058, Nr 220, poz.1420 i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 19, poz. 101) na niniejsze postanowienie – w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych do Sądu Okręgowego Warszawie. Przewodniczący: ……………………………… Członkowie: ……………………………… ………………………………