Sygn. akt: KIO/UZP 1106/09 POSTANOWIENIE z dnia 10 września 2009 r. Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodniczący: Marek Koleśnikow Członkowie: Magdalena Grabarczyk Sylwester Kuchnio Protokolant: Przemysław Śpiewak po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 9 września 2009 r. w Warszawie odwołania wniesionego przez Konsorcjum: Kolejowe Zakłady Nawierzchniowe "Bieżanów" Sp. z o.o., Zakład Budowlany Klier Jerzy Klier, 30-740 Kraków, ul. Półłanki 25 od rozstrzygnięcia przez zamawiającego Tramwaje Śląskie S.A., 41-506 Chorzów, ul. Inwalidzka 5 protestu z dnia 9 lipca 2009 r. przy udziale wykonawcy MIB Polska Sp. z o.o., 30-826 Kraków, ul. Darasza 5 zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego, orzeka:
(2)udzielenia tej osobie pełnomocnictwa w imieniu Zakładu Budowlanego „Klier” – Jerzy Klier. Bez znaczenia jest tu fakt, iż przedmiotowe czynności prawne zostałyby uzewnętrznione w jednym lub dwóch dokumentach, gdyż stanowi to tylko o wyborze określonego sposobu utrwalania doświadczenia woli i nie przekreśla odrębności tych czynności prawnych. Odrębność czynności udzielenia pełnomocnictwa jest pochodną autonomii woli każdego podmiotu prawa cywilnego i jego kompetencji do dokonywania czynności prawnych wyłącznie w swoim imieniu. W wyr. z 11 września 2006 r. (UZP/ZO/0–2443/06, LEX nr 213685) Zespół Arbitrów stwierdził, iż cyt. „W przypadku trzech wykonawców ubiegających się wspólnie o udzielenie zamówienia publicznego każdy z nich dokonuje jednostronnej czynności prawnej udzielenia pełnomocnictwa dla wykonawcy, który ma być pełnomocnikiem”. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż czynność prawna w postaci udzielenia przez Zakład Budowlany „Klier” – Jerzy Klier pełnomocnictwa na rzecz wykonawcy „Bieżanów” do reprezentowania tego wykonawcy jest skuteczna, choć nie wskazuje konkretnej osoby, która ma reprezentować Konsorcjum (mowa jest tylko o przedsiębiorcy-konsorcjancie). Natomiast nie ma w ofercie konsorcjum pełnomocnictwa udzielonego w imieniu własnym przez wykonawcę KZN „Bieżanów” Sp. z o.o. konkretnej osobie. Jednakże w rozważanym przypadku nie jest to konieczne, bo wykonawca ten jako osoba prawna działa przez organ. Pełnomocnictwo wypełnia dyspozycję art. 23 ust. 2 Pzp, bo upoważnia jedną osobę (prawną) do reprezentowania wykonawców wchodzących w skład konsorcjum. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela tylko wtedy wywołuje skutki prawne bezpośrednio w sferze spraw reprezentowanego, gdy przedstawiciel działa w imieniu reprezentowanego. Z zachowania przedstawiciela musi wynikać rola, w jakiej on występuje. To jego nastawienie może być ujawnione w sposób wyraźny przez wymienienie z imienia i nazwiska lub nazwy osoby, w której imieniu pełnomocnik działa, albo – dorozumiany, co ma miejsce wtedy, gdy kontekst sytuacyjny, w którym następuje złożenie oświadczenia, pozwala to rozpoznać osobie trzeciej, iż dokonywanie czynności (jej skutki, a zarazem rola strony) ma dotyczyć innej osoby niż składająca oświadczenie (vide: M. Pazdan [w:] System Prawa Prywatnego. Prawo cywilne – część ogólna Tom 2, Warszawa 2002, s. 491.; Wyrok Sadu Apelacyjnego z 13 stycznia 1999 r., sygn. akt: I Aca 851/98, TPP 2003, nr 4). W doktrynie prawa cywilnego przyjmuje się, iż obowiązek ujawnienia roli, w jakiej dana osoba fizyczna działa, odnosi się również do czynności podejmowanych za osobę prawna. Działanie określonej jednostki (zespołu ludzi) tylko wtedy zostanie uznane za działanie samej osoby prawnej, gdy jest to jednostka (zespół ludzi), która rzeczywiście pełni funkcję organu, jej działanie mieści się w granicach kompetencji danego organu oraz zostało podjęte (w sposób wyraźny lub dorozumiany) jako działanie organu (vide: M. Pazdan, [w:] Pietrzykowski, Kodeks cywilny. Komentarz Warszawa 2005 r., s. 108, E. Gniewek, [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, Warszawa 2004 r., s. 134). Na obowiązek komunikowania zamawiającemu faktu działania w imieniu mocodawców wskazuje się również w orzecznictwie arbitrażowym, Zespół Arbitrów w wyr. z 5 maja 2007 r. (UZP/ZO/0–193/07, LEX nr 286117) stwierdzili, iż „Wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamrowienia identyfikuje nie zawarcie umowy konsorcjum, lecz udzielenie przez każdego z nich pełnomocnictwa do reprezentowania w postępowaniu i zakomunikowanie, przez pełnomocnika, zamawiającemu faktu działania w imieniu mocodawców będących takimi wykonawcami. (...)”. Także Sąd Okręgowy w Warszawie w wyr. z 1 sierpnia 2006 r. (V Ca 801/06. Prawo Zamówień Publicznych, nr 3/2007, s. 43) stwierdzili, iż osoba prawna będąca pełnomocnikiem, który reprezentuje w postępowaniu o zamówienie publiczne w trybie przetargu ograniczonego konsorcjum zaproszonego do przetargu składając ofertę (...) winna oświadczyć, że występuje w imieniu konsorcjum wykonawców.”. Przenosząc te rozważania na grunt analizowanego stanu faktycznego oferty konsorcjum, należy rozstrzygnąć, w czyim imieniu (za kogo) zostały podpisane złożone dokumenty. Fakt udzielenia pełnomocnictwa przez Zakład Budowlany „Klier” – Jerzy Klier na rzecz Kolejowych Zakładów Nawierzchniowych „Bieżanow” Sp. z o.o. oznacza nałożenie się dwóch sfer kompetencyjnych działania Ryszarda Leszczyńskiego. W przedmiotowej sprawie może on działać zarówno jako osoba fizyczna w charakterze organu pełnomocnika, którym jest Zakład Budowlany „Klier” – Jerzy Klier, jak również jako organ osoby prawnej występującej w imieniu własnym, Kolejowych Zakładów Nawierzchniowych „Bieżanow” Sp. z o.o. Na podstawie treści złożonych dokumentów należy stwierdzić, iż zachodzą wystarczające podstawy do uznania, iż Ryszard Leszczynski ujawnił swoje czynności w postępowaniu o zamówienie jako działanie w imieniu obu członków konsorcjum. Przemawiają za tym następujące argumenty: Ryszard Leszczyński, podpisując wszelkie złożone dokumenty, posłużył się pieczątką z dopiskiem „Prezes zarządu”. Ryszard Leszczyński złożył wszelkie podpisy na dokumentach jako prezes zarządu i tym samym uzewnętrznił działanie w imieniu „swojej” spółki i konsorcjanta reprezentowanego przez Kolejowe Zakłady Nawierzchniowe „Bieżanow” Sp. z o.o. jako pełnomocnika. Do ujawnienia działania w imieniu Zakładu Budowlanego „Klier” – Jerzy Klier doszło z uwagi na fakt załączenia dokumentu pełnomocnictwa do oferty (str. 62 oferty) oraz wyraźnego zaznaczenia, które dokumenty są składane za konsorcjanta (str. 19, 20, 22, 23 oferty). Przyjęcie odmiennego poglądu prowadziłoby do niedorzecznego wniosku, ze Ryszard Leszczynski powinien byle po dwakroć podpisywać każdy dokument, raz jako organ Kolejowych Zakładów Nawierzchniowych „Bieżanow” Sp. z o.o., a drugi raz jako czlonek organu pełnomocnika Zakładu Budowlanego „Klier” – Jerzy Klier. 2. Dotyczy zarzutu wykazania zbyt niskiej wartosci realizowanych zamówień przez konsorcjum. Zarzut ten jest bezzasadny, ponieważ zamawiający nie ustanowił w specyfikacji warunku polegającego na tym, żeby prace projektowe powołane na potwierdzenie posiadanego doświadczenia miały mieć jakąś wartosc minimalną. Wszelkie rozważania na temat celowosci zadania, aby wykonawca wykazał się minimalną wartością wykonanych zadań nie mają znaczenia prawnego, a pozostają w sferze postulatywnej. Protestujacy mógł zgłosić wniosek o zmianę w tym zakresie warunku w drodze protestu na treść specyfikacji. Skoro tego nie uczynił, to bezpowrotnie utracił prawo skutecznego podnoszenia wspomnianego zarzutu. Znamienne jest przy tym, że protestujący wprost przyznał w uzasadnieniu protestu (str. 9), że cyt. ,,(...) w SIWZ nie zostalo wprawdzie wyraźnie zastrzeżone, że wykonawcy muszą dysponować doświadczeniem w zakresie wykonywania usług o odpowiedniej wartości.”. 3. Zarzut, ze treść oferty konsorcjum nie odpowiada specyfikacji. Oferta konsorcjum składa się z kolejno ponumerowanych stron, wobec czego odpowiada wymaganiu określonego w rozdz. 15 pkt 8 specyfikacji. Pojawienie się na niektórych stronach równoległej innej numeracji nic tu nie zmienia, ponieważ występuje numeracja kolejnych stron zgodnie z wymaganiem specyfikacji. Nawet jeżeli oferta nie byłaby ponumerowana, to i tak nie powodowałoby to niezgodności treści oferty z treścią specyfikacji. Wymóg dotyczący numeracji kart oferty odnosi się bowiem do formy oferty, a nie jej treści. A dopiero niezgodności z treścią (nie: formą) specyfikacji stanowi przesłankę odrzucenia oferty – art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp. W związku z powyższymi wyjaśnieniami, zamawiający zgodnie z art. 183 ust. 5 Pzp dokona ponownej oceny oferty konsorcjum po ostatecznym rozstrzygnięciu protestu w rozumieniu art. 182 ust. 2 Pzp. 03.08.2009 r. wykonawca konsorcjum „Bieżanów” złożył odwołanie. Na podstawie art. 184 ust. 1 w związku z art. 184 ust. 1a pkt 2 Pzp, wykonawca konsorcjum „Bieżanów” złożył odwołanie od rozstrzygnięcia przez zamawiającego 23 lipca 2009 r. protestu MIB, doręczonego odwołującemu 23 lipca 2009 r. i w związku z tym odwołujący zaskarża rozstrzygniecie protestu w pkt 1 uwzględniającym protest w zakresie braku udokumentowania w okresie ostatnich trzech lat przed dniem wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, co najmniej jednej usługi polegającej na wykonaniu przez konsorcjum wykonawców dokumentacji projektowej przebudowy lub budowy torowiska tramwajowego wydzielonego lub wbudowanego w jezdnię, zarzucając temu rozstrzygnięciu naruszenie: 1. Art. 180 ust. 8 w związku z art. 183 ust. 5 Pzp przez rozstrzygniecie protestu ponad żądanie protestującego, który ograniczył oprotestowaną czynność wyłącznie do zakresu opisanego jako: „część zamówienia nr 2” i tak samo oznaczyli w treści protestu swój interes prawny, podczas gdy zamawiający rozpatrywał opisany wyżej brak udokumentowania w sposób powodujący przeświadczenie, że brak udokumentowania dotyczy oferty Konsorcjum Wykonawców jako całości, wobec czego ponowna ocena oferty Konsorcjum zamierzona przez zamawiającego i wyartykułowana w końcowej części rozstrzygnięcia może odnosić się również do tych zadań, stanowiących poszczególne części zamówienia, co do których żaden z wykonawców, w tym odwołujący, nie wniósł protestu. 2. Art. 22 ust. 1 pkt 2 Pzp oraz postanowień zawartych w pkt 1 rozdz. 6 specyfikacji przez: 1) błędną wykładnie użytych w tym postanowieniu specyfikacji pojęć, dokonaną przy użyciu definicji ustawowych zawartych w art. 3 Prawa budowlanego, na których bezpośrednie stosowanie nie pozwala żaden z przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych, jak również przez błędną wykładnię pojęcia „dokumentacja projektowa”, (nie zdefiniowanego w powołanych przepisach), na skutek przyjęcia, iż pojecie to obejmuje swoim zakresem projekt „budowlany i wykonawczy”, a nie „projekt budowlany lub wykonawczy”, 2) nadanie powyższemu kryterium, mającemu charakter posiłkowy i nie mogącemu mieć wpływu na ocenę ofert, co zresztą wprost wynika z treści specyfikacji, przewidującej jako jedyne kryterium oceny najniższą cenę, uwzględnionego na korzyść odwołującego się w tych pozostałych przypadkach, w których co do pozostałych części zamówienia protesty nie zostały złożone, jako mającemu prowadzić do ponownej oceny oferty konsorcjum, jakkolwiek jest oczywiste, że nie tylko w odniesieniu do części zadania oznaczonego w specyfikacji nrem 2, ale co do całości tego zadania będącego częścią 2 zamówienia publicznego, odwołujący niewątpliwie zaoferowali najniższą cenę, a cena zaoferowana przez pozostałe podmioty ubiegające się o udzielenie zamówienia, w tym przez protestującego, była znacznie wyższa; 3) uznanie wyjaśnień zawartych w piśmie z dnia 17 lipca 2009 r., stanowiącym uzupełnienie przystąpienia do protestu zawartego w piśmie z dnia 13 lipca 2009 r., za „propozycje zmian w złożonej ofercie”, podczas gdy pismo to zawierało wyłącznie omówienie omyłek i wyjaśnienie przyczyn, dla których wymagana przez zamawiającego tabela zawarta w ofercie została wypełniona w taki, a nie inny sposób, a w konsekwencji powyższego 4) przyjęcie, że odwołujący nie dysponuje doswiadczeniem niezbędnym dla realizacji zamówienia objętego protestem, podczas gdy ze zgromadzonej w postępowaniu dokumentacji wynika wprost, że Konsorcjum dysponuje doświadczeniem, o jakim mowa w rozdz. 6 pkt 1 specyfikacji w odniesieniu do wszystkich częścią zamówienia, a tym bardziej w odniesieniu do 2 części tego zamówienia. Wskazując na powyższe odwołujący wnosi o: 1) nakazanie zamawiającemu oddalenia w całości protestu wykonawcy MIB przy jednoczesnym uwzględnieniu w związku z tym w całości, złożonej przez odwołującego w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego dokumentacji, jako stanowiącej w rozumieniu rozdz. 6 pkt 1 specyfikacji udokumentowanie realizacji przez odwołującego co najmniej jednej usługi polegającej na wykonaniu dokumentacji projektowej przebudowy lub budowy torowiska tramwajowego wydzielonego oraz co najmniej jednej usługi polegającej na wykonaniu dokumentacji projektowej przebudowy lub budowy torowiska tramwajowego wbudowanego w jezdnię w okresie ostatnich trzech lat przed dniem wszczęcia postępowania; 2) orzeczenie o kosztach niniejszego postępowania według norm przepisanych. Odwołujący uzasadnia przy tym, że ma interes prawny w złożeniu odwołania, ze względu na to, że rozstrzygniecie protestu przez uznanie, że nie zostały przez odwołującego spełnione wymogi uzupełniające wymienione w art. 22 ust. 1 pkt 2 Pzp, może prowadzić do wykluczenia odwołującego z postępowania, co może powodować niemożność zawarcia umowy także co do tych zadań stanowiących część zamówienia, w odniesieniu do których żaden z wykonawców, w tym także protestujacy, nie wniósł protestu, wbrew wymogowi, że ocena ofert i wybór oferenta spośród podmiotów dopuszczonych do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, może opierać się na innym kryterium, niż wymienione w specyfikacji – najniższa cena. 09.07.2009 r. wykonawca MIB wniósł protest od rozstrzygnięcia przetargu nieograniczonego dotyczącego wykonania zadania, o którym mowa w petitum odwołania w odniesieniu do zadania oznaczonego jako część 2, polegajacego na modernizacji ul. Wolności w Zabrzu od ul. Kondratowicza do granic z Gliwicami, jako części wyżej opisanego projektu polegajacego na modernizacji infrastruktury tramwajowej i trolejbusowej w Aglomeracji Górnośląskiej wraz z infrastrukturą towarzyszącą, W odniesieniu do tego zadania, zamawiający dokonał wcześniej wyboru oferty odwołującego, mając na uwadze wyłącznie kryterium oceny ofert przewidziane w specyfikacji, to jest najniższą cenę. Odwołujący zaoferował w tym przypadku cenę 160.000,00 PLN, podczas gdy protestujący zaoferował cenę wyższa, tj. 216.000,00 PLN. Inni wykonawca proponowali za wykonanie omawianego zadania ceny znacznie wyższe. Zamówienie zostało podzielone na 16 części, w odniesieniu do których możliwe było składanie odrębnych ofert. Odwołujący złożył w związku z tym oferty co do wszystkich 16 zadań, natomiast protestujący w odniesieniu do 9 zadań. Zamawiający dokonał wyboru oferty odwołującego w 7 przypadkach, natomiast protestującego jedynie w odniesieniu do dwóch zadań oznaczonych numerami 3 (Modernizacja torowiska w ul. 3 – maja w Zabrzu) i 16 (Modernizacja torowiska w ul. Zabrzańskiej w Rudzie Śląskiej). W żadnym z tych przypadków odwołujący nie składał protestu, wychodząc z założenia, że protestujący, istotnie zaoferował najniższą cenę, zgodnie z powołanym wyżej kryterium oceny ofert. Protestujący złożył natomiast wyłącznie jeden protest, co do wyboru wykonawcy na zadaniu oznaczonym jako część 2, jakkolwiek zamawiający dokonał wyboru odwołującego także w innych wypadkach, w których protestujący złożył także ofertę. Dotyczy to części oznaczonych numerami 5, 6, 7, 11 i 15. W treści protestu zawarto szereg różnych zarzutów, mających doprowadzić do wykluczenia odwołującego z udziału w postępowaniu, to jednak – zgodnie z oznaczeniem wprowadzonym przez protestującego – dotyczy on wyłącznie „części zamówienia nr 2”. Protest nie odnosi się do jakiejkolwiek innej czynności zamawiającego, w tym do wboru oferty zamawiającego w pozostałych przypadkach. Protestujący, domagał się jedynie, cyt.: „powtórzenia czynności wyboru najkorzystniejszej oferty w postępowaniu w zakresie części zamówienia nr 2 z pominięciem oferty wykonawcy jako odrzuconej w postępowaniu w zakresie części zamówienia nr 2”. Konsekwencją powyższego ma być, zgodnie z żądaniem wnoszącego protest cyt.: „dokonanie wyboru oferty protestującego jako najkorzystniejszej w postępowaniu, w zakresie części zamówienia nr 2”. Było to zgodne z art. 180 ust. 8 Pzp. W kontekście żądań zawartych w proteście należy zwrócić uwagę na to, że ich literalne brzmienie zmierza do powtórzenia czynności zamawiającego w odniesieniu do części, nie zaś całego zadania oznaczonego w specyfikacji nrem 2, co samo przez się winno na etapie rozstrzygania protestu, powodować jego oddalenie w całości, jako że nie jest możliwe „ponowne” dokonanie czynności, która została przez zamawiającego dokonana w innym zakresie. Protestujący analogicznie formułuje swój interes prawny na str. 3 protestu, co w ocenie odwołującego, wyłącza możliwość rozstrzygania przez uwzględnienie protestu choćby tylko częściowo. Tymczasem zamawiający rozstrzygnął protest odmiennie, z naruszeniem art. 183 ust. 5 Pzp wskazując, że zamawiający zamierza ponownie ocenić ofertę odwołującego. Na żądanie zamawiającego, odwołujący przystąpił do protestu zgodnie z pismem z dnia 13 lipca 2009 r., a nadto złożył w dniu 17 lipca 2009 r. dodatkowe wyjaśnienia dotyczące prawidłowego brzmienia tabeli zawartej w ofercie odwołującego. Zamawiający dokonał analizy stawianych w proteście zarzutów, w przeważającej części oddalając protest. Zamawiający oddalił zarzuty protestującego w przedmiocie samodzielnego złożenia oferty przez KZN „Bieżariów” Sp. z o.o. (a nie wspólnie z Zakładem Budowlanym „Klier” – Jerzy Klier w ramach Konsorcjum – odwołującego), zbyt niskiej wartości realizowanych zamówień przez Konsorcjum – odwołującego, jak również w zakresie tego, że oferta Konsorcjum – odwołującego nie odpowiada specyfikacji. Zamawiający uwzględnił natomiast protest wykonawcy MIB jedynie w przedmiocie zarzutu braku udokumentowania przez odwołującego wykonania w okresie ostatnich trzech lat przed dniem wszczęcia postępowania co najmniej jednej usługi polegającej na wykonaniu dokumentacji projektowej przebudowy lub budowy torowiska tramwajowego wydzielonego lub wbudowanego w jezdnię. Abstrahując od tego, że ze względu zakres protestu, nie mógł on być przez zamawiającego uwzględniony w jakiejkolwiek jego części, odwołujący nie zgadza się z rozstrzygnięciem zamawiającego w części uwzględniającej protest wykonawcy MIB w tym również z argumentacją przytoczoną przez zamawiającego na poparcie tego rozstrzygnięcia. Rozstrzygnięcie protestu, w części zakwestionowanej odwołaniem, zostało sformułowanie bez odniesienia się do opisanego wyżej wskazania oprotestowanej czynności. Wykracza ono poza treść żądania protestującego; analogicznie zamawiający sformułował przy tym w końcowej części uzasadnienia deklarację, iż cyt. „W związku z powyższymi wyjaśnieniami zamawiający zgodnie z art. 183 ust. 5 Pzp dokona ponownej oceny oferty Konsorcjum po ostatecznym rozstrzygnięciu protestu w rozumieniu art. 182 ust. 2 Pzp.”. W tym stanie rzeczy, zważywszy przeprowadzoną wyżej analizę zakresu protestu i opisu oprotestowanej czynności ściśle wyartykułowanych przez profesjonalnego pełnomocnika reprezentującego protestującego, już tylko z tego względu wnioski odwołania zawarte w petitum, winny zostać uwzględnione, a protest wykonawcy MIB – oddalony w całości. Ponadto, odwołujący składając ofertę – wbrew twierdzeniom protestującego, podzielanym przez zamawiającego – udokumentował bowiem wykonanie co najmniej jednej usługi polegającej na wykonaniu dokumentacji projektowej przebudowy lub budowy torowiska tramwajowego wydzielonego, jak również torowiska wbudowanego w jezdnię w okresie ostatnich trzech lat przed dniem wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Konsekwencją powyższego jest spełnienie przez Konsorcjum – odwołującego warunków, o których mowa w rozdz. 6 pkt 1 specyfikacji. Bez znaczenia przy tym są rozważenia zamawiającego dotyczące poz. 1 zawartej w referencjach Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta Wrocławia z dnia 1 czerwca 2009 r. (błędnie oznaczonej przez Zamawiającego, jako z dnia 1 maja 2009 r.) odnoszące się do dokumentacji projektowej na wymianę rozjazdów tramwajowych w terminie od 22.05.2005 r. do 05.04.2005 r. zrealizowanej przez partnera odwołującego Zakład Budowlany „Klier” – Jerzy Klier, jako dokumentacji najprawdopodobniej sporządzonej w okresie przekraczającym okres trzech lat, o którym mowa w rozdz. 6 pkt 1 specyfikacji. Podstawowym bowiem zarzutem w odniesieniu do poszczególnych, a w zasadzie wszystkich zadań, o których mowa w referencjach ZD i UM we Wrocławiu z 1 czerwca 2009 r. jest zdaniem zamawiającego okoliczność, iż nie były one projektowymi dokumentacjami budów ani przebudów w rozumieniu art. 3 pkt 6, 7, 7a i 8 Prawa budowlanego, ponieważ w określeniu ich nazw nie zostało użyte słowo „budowa” lub „przebudowa”. Odwołujący nie zgadza się z takim stanowiskiem zamawiającego. Stosownie do reguł obowiązujących w polskim prawie cywilnym wszelkie zdarzenia prawne, w tym również umowy cywilno-prawne, którymi niewątpliwie są umowy wyszczególnione w referencjach oraz umowy będące podstawą wykonania projektów wykonawczych i budowlanych dotyczących zadań opisanych w wykazie wykonanych usług (wg załącznika nr 3 do specyfikacji), należy klasyfikować i interpretować, zgodnie z ich rzeczywistą treścią, a nie nazwą, która niejednokrotnie nie jest skorelowana z nazwą umowy w znaczeniu pojęciowym z punktu widzenia prawa cywilnego materialnego. Tym bardziej nie jest dopuszczalne rozstrzyganie protestu i ustalenie, że wybrany przez zamawiającego wykonawca nie dysponuje odpowiednim doświadczeniem, przez kategoryczne odesłanie do definicji ustawowych obowiązujących na gruncie innej ustawy, w konkretnym przypadku, ustawy – Prawo budowlane. Taka sytuacja właśnie ma miejsce w odniesieniu do umów wskazanych przez zleceniodawcę udzielającego referencji Zakładowi Budowlanemu „Klier”, wchodzącemu w skład Konsorcjum Wykonawców – odwołującego, określonych w pozycjach 1, 3, 4, 5 i 6 oraz zadania określonego w pozycji 2 w wykazie wykonanych usług. Niewątpliwie, występują rozbieżności w specyfikacji wykonanych zadań o charakterze dokumentacji projektowej wskazanych przez Konsorcjum – odwołującego w referencjach ZD i UM we Wrocławiu z dnia 1 czerwca 2009 r., a wykazem wykonanych usług stanowiącym załącznik nr 3 do specyfikacji, jednak należy podkreślić, że trzy usługi, których przedmiotem jest to samo zadanie projektowo-dokumentacyjne znajdują się zarówno w jednym, jak i drugim dokumencie z wyżej wymienionych, przy czym występują jedynie niewielkie różnice w ich nazwach. Dotyczy to mianowicie niżej wskazanych usług:
- a)opracowania dokumentacji projektowej dotyczącej torowiska tramwajowego na skrzyżowaniu ul. Piłsudskiego i ul. Świdnickiej we Wrocławiu, które w wykazie wykonanych usług zostało nazwane jako „Projekt wykonawczy i budowlany przebudowy torowiska tramwaj owego na skrzyżowaniu ul. Piłsudskiego i ul. Świdnickiej we Wrocławiu – Torowisko wbudowane w jezdnię” z przyjętym terminem realizacji na czerwiec 2006 r., natomiast w referencjach ZD i UM we Wrocławiu z dnia 1 czerwca 2009 r. jako „Opracowanie dokumentacji projektowej na wymianę rozjazdów tramwajowych na skrzyżowaniu ul. Piłsudskiego i ul. Świdnickiej we Wrocławiu, z terminem realizacji od 22.03.2005 r. do 05.04.2005 r. Wobec tego, że w referencjach ZD i UM data wykonania tego zadania przekracza trzyletni okres liczony wstecz, odwołujący pomija tę usługę w swoich rozważaniach, jako usługę dokumentującą wiedzę i doświadczenie odwołującego w trybie rozdz. 6 pkt 1 specyfikacji,
- b)opracowania dokumentacji projektowej dotyczącej torowiska tramwajowego ul. Wróblewskiego we Wrocławiu na odcinku od ul. Wystawowej do ul. Kopernika, które w wykazie wykonanych usług zostało określone jako „Projekt wykonawczy i budowlany remontu torowiska tramwajowego wydzielonego ul. Wróblewskiego na odcinku od ul. Wystawowej do ul. Kopernika – Torowisko wydzielone” z przyjętym terminem realizacji na czerwiec 2007 r., natomiast w referencjach ZD i UM we Wrocławiu z dnia 1 czerwca 2009 r. jako „Opracowanie projektu wykonawczego na remont torowiska tramwajowego ul. Wróblewskiego, od ul. Wystawowej do ul. Kopernika we Wrocławiu, z terminem realizacji od 31.05.2006 r. do 29.06.2006 r.,
- c)opracowania dokumentacji projektowej dotyczącej torowiska tramwajowego przy ul. Grabiszyńskiej we Wrocławiu, które w wykazie wykonanych usług zostało nazwane jako „Projekt wykonawczy i budowlany przebudowy ul. Grabiszyńskiej we Wrocławiu – Torowisko wbudowane w jezdnię” z terminem realizacji na lipiec 2008 r., natomiast w referencjach ZD i UM z dnia 1 czerwca 2009 r. jako „Opracowanie dokumentacji projektowej na remont torów tramwajowych na ul. Grabiszyńskiej, od pl. Srebrnego do ul. Hallera we Wrocławiu z terminem realizacji od 10.12.2007 r. do 18.12.2007 r. Ze względu na powołanie się w rozstrzygnięciu protestu na przepisy ustawy – Prawo budowlane należy zauważyć, że przytoczone w nim definicje ustawowe zawarte w art. 3 pkt 6, 7, 7a, i 8 Prawa budowlanego, stosuje się tylko na gruncie przepisów Prawa budowlanego w tych przypadkach, w których w przepisach szczególnych tej ustawy względnie w aktach wykonawczych wydanych na ich podstawie użyte zostały zdefiniowane przez ustawodawcę pojęcia. Powyższe oznacza, że definicje ustawowe zawarte w przepisach innej ustawy nie mają wiążącego charakteru na gruncie innego aktu prawnego, o ile taka możliwość nie została wprost wymieniona w tym akcie. Nie ulega przy tym wątpliwości, że w przepisach ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych, nie sformułowano odesłań do definicji ustawowych zawartych w przepisach Prawa budowlanego, pozwalających na dyskwalifikowanie na tej podstawie doświadczenia, jakim winien dysponować wykonawca ubiegający się o udzielenie konkretnego zamówienia publicznego. Bez wątpienia zamawiający nie był uprawniony do stosowana przepisów Prawa budowlanego w toku rozstrzygania protestu w celu wykazania, że odwołujący, nie dysponuje odpowiednim doświadczeniem, wymaganym w rozdz. 6 pkt 1 specyfikacji. W definicjach „budowy”, jak i „przebudowy” zdefiniowanych w Prawie budowlanym, mieszczą się roboty budowlane, przez które należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remontach lub rozbiórce obiektu budowlanego. Wymiana czy też remont rozjazdów lub całych torowisk jest w rzeczywistości przebudową, a nawet nierzadko budową (kiedy zawiera też rozbudowę). Dzieje się tak choćby dlatego, że w potocznie nazywanych remontach i wymianach torowisk stosuje się coraz to nowsze technologie, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejących obiektów budowlanych, do których bez wątpienia należą torowiska tramwajowe; stosowanie bowiem dotychczasowych technologii jest nieuzasadnione albo wręcz niemożliwe. Powyższe potwierdza również partner Zakład Budowlany „Klier” we Wrocławiu w piśmie z dnia 27 lipca 2009 r. załączonym do odwołania. Z pisma tego wyraźnie wynika, że w ramach wskazanego pod pozycją 3 referencji ZD i UM we Wrocławiu z dnia 1 czerwca 2009 r. opracowania projektu wykonawczego na remont torowiska tramwajowego ul. Wróblewskiego, (które jest torowiskiem wydzielonym), wykonano opracowanie na przebudowę tego torowiska tramwajowego, również w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, nie zaś opracowanie mające za przedmiot remont tego samego torowiska. Opracowanie dokumentacji projektowej, o której wyżej mowa obejmowało wszystkie elementy projektu budowlanego i wykonawczego i nie obejmowało swoim zakresem jedynie odtworzenia stanu pierwotnego, jak to ma miejsce w odniesieniu do pojęcia remontu zdefiniowanego w Prawie budowlanym. Dokumentacja projektowa choć nazwana projektem wykonawczym na remont torowiska tramwajowego przy ul. Wróblewskiego we Wrocławiu zawierała opracowanie projektowe obejmujące z punktu widzenia prawa budowlanego przebudowę, gdyż dotyczyła także:
- a)zmiany szerokości torowiska z 2,65 m na 2,90 m i związanej z tym, przebudowy peronów znajdujących się przy przebudowanym torze,
- b)zmiany parametrów trzech rozjazdów,
- c)zmiany konstrukcji torowiska wraz ze wzmocnieniem słabego podłoża gruntowego z G3 do G1 przez częściową wymianę gruntu i zastosowanie geowłókniny,
- d)przebudowy obrzeży ograniczających torowisko,
- e)odwodnienia torowiska za pomocą drenaży. Podobnie rzecz się ma z dokumentacją projektową dotyczącą torowiska tramwajowego wbudowanego w jezdnię na ul. Grabiszyńskiej we Wrocławiu, od pl. Srebrnego do ul. Hallera, wskazaną w pozycji 5 referencji ZD i UM we Wrocławiu z dnia 1 czerwca 2009 r. i nazwaną opracowaniem dokumentacji projektowej na remont torów tramwajowych. Stosownie do treści pisma wyjaśniającego sporządzonego przez Zakład Budowlany „Klier” we Wrocławiu w dniu 27 lipca 2009 r., użyty w nazwie zadania projektowego „remont był w istocie, mając na względzie definicje zawarte w prawie budowlanym, przebudową. Opracowanie to bowiem obejmowało swoim zakresem zmianę niwelety celem dostosowania jej do obowiązujących przepisów, odwodnieniem torowiska tramwajowego, z odprowadzeniem wód do istniejącej w ulicy kanalizacji oraz zmianę parametrów łuków poziomych w dostosowaniu do przyszłej kompleksowej przebudowy ulicy. Mając na względzie treść wyjaśnień Zakładu Budowlanego „Klier” we Wrocławiu zawartych w piśmie z dnia 27 lipca 2009 r. w uzupełnieniu wyżej wskazanych wywodów w zakresie interpretacji pojęciowej nazw poszczególnych usług projektowych wymienionych w referencjach ZD i UM we Wrocławiu z dnia l czerwca 2009 r. oraz w wykazie wykonanych usług stanowiących załącznik nr 3 do specyfikacji należy podkreślić, że w tematach (nazwach) opracowań projektowych pojawiały się sformułowania (wyrażenia) charakterystyczne dla działu ZD i UM we Wrocławiu, który akurat zlecał dane zadanie projektowe, bez względu na to czego konkretnie to zadanie rzeczywiście dotyczyło, (nawet biorąc pod uwagę definicje ustawowe zawarte w prawie budowlanym). I tak, jeśli opracowanie dokumentacji projektowej zlecał i finansował dział remontów inwestycji ZD i UM we Wrocławiu wtedy do nazwy zadania projektowego wprowadzano słowo „remont”, natomiast w przypadku, kiedy zadanie projektowe zlecał dział przebudowy inwestycji ZD i UM we Wrocławiu do tematu opracowania projektowego wprowadzano słowo „przebudowa”. Aktualnie sytuacje takie już nie występują, ze względu na to, że w strukturze ZD i UM we Wrocławiu pozostał jedynie dział zajmujący się bieżącym utrzymaniem i remontów inwestycji, natomiast dział przebudowy inwestycji, został przejęty przez nowo powstałą jednostkę o nazwie Wrocławskie Inwestycje Sp. z o.o. W związku z treścią zarzutów, zawartych w proteście wykonawcy MIB oraz telefonicznym zapytaniem zamawiającego z dnia 16 lipca 2009 r. odwołujący złożył 17 lipca 2009 r., pismo uzupełniające zgłoszenie przystąpienia do postępowania protestowego, w którym jednoznacznie określił zakres przedmiotowy umów, a tym samym zadań tymi umowami objętych i wskazanych przez ZD i UM w referencjach z dnia 1 czerwca 2009 r., udzielonych Zakładowi Budowlanemu „Klier” pod pozycjami 1, 3 i 5 oraz usług wskazanych w wykazie wykonanych usług zgodnie z załącznikiem nr 3 do specyfikacji pod pozycjami 1-5. Ze względu na użycie w nazwie zadania – „Wykonanie projektu technicznego przebudowy torów tramwajowych w ul. C. Skłodowskiej na odcinku od ul. Łukaszewicza do mostu Zwierzynieckiego we Wrocławiu” – objętego umową wskazaną w pkt 2 powyższych referencji słowa przebudowa, wyjaśniające omówienie tego zadania nie zostało zawarte w treści pisma odwołującego z 17 lipca 2009 r. Ponadto w piśmie tym nie została objęta wyjaśnieniami zarówno wyżej wskazana usługa projektowa, jak i usługi opisane w pozycjach 4 i 6 referencji ZD i UM we Wrocławiu z dnia 1 czerwca 2009 r., albowiem usługi te nie zostały przez odwołującego wskazane w wykazie wykonanych usług, zgodnie z załącznikiem nr 3 do specyfikacji. Zawarte w piśmie odwołującego z 17 lipca 2009 r. opisy rzeczywistej z punktu widzenia prawnego i faktycznego treści poszczególnych zadań wykonanych przez Zakład Budowlany „Klier” zostały jednak przez zamawiającego bezzasadnie nie wzięte pod uwagę przy rozstrzyganiu protestu. Zamawiający niezasadnie ocenił bowiem, że stanowią one daleko idące propozycje zmian w złożonej ofercie. Z takim poglądem zamawiającego odwołujący nie zgadza się. Wskazane w tym piśmie opisy poszczególnych zadań nie stanowią „daleko idących zmian w złożonej ofercie”, są jedynie wyjaśnieniem treści tych zadań, w tym znaczenia w odniesieniu do każdego z tych zadań słów bądź wyrażeń zawartych w ich nazwach i z tych względów powinny zostać przez zamawiającego wzięte pod uwagę i uwzględnione przy rozstrzyganiu protestu. Wobec tego odwołujący udokumentował realizację w okresie ostatnich trzech lat przed dniem wszczęcia postępowania co najmniej jednej usługi polegającej na wykonaniu dokumentacji projektowej przebudowy lub budowy torowiska tramwajowego wydzielonego i co najmniej jednej usługi polegającej na wykonaniu dokumentacji projektowej przebudowy lub budowy torowiska tramwajowego wbudowanego w jezdnię – pozycje 3 i 5 referencji ZD i UM z 1 czerwca 2009 r. oraz odpowiadające tym usługom pozycje 2 i 4 wykazu wykonanych usług, zgodnie z załącznikiem nr 3 do specyfikacji. Nie zmienia tego faktu również występowanie we wskazanych w referencjach ZD i UM we Wrocławiu z 1 czerwca 2009 r. oraz w wykazie wykonanych usług rozbieżności w datach realizacji tych usług, albowiem daty te nie przekraczają w każdym z wyżej wymienionych przypadków okresu trzech lat liczonego wstecz od daty wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Bez znaczenia w tym zakresie jest również to, że w referencjach ZD i UM we Wrocławiu z 1 czerwca 2009 r. pojawiły się pozycje nie występujące w wykazie wykonanych usług i na odwrót. Okoliczność ta mogłaby ewentualnie mieć znaczenie jedynie w sytuacji, gdyby nie występowała w obu tych dokumentach łącznie, choćby jedna usługa stanowiąca udokumentowanie wykonania przez odwołującego (w tym wypadku Zakład Budowlany „Klier”) dokumentacji projektowej przebudowy lub budowy torowiska tramwajowego umieszczonego poza jezdnią (wydzielonego) i choćby jedna usługa stanowiąca udokumentowanie wykonania przez tego odwołującego dokumentacji projektowej przebudowy lub budowy torowiska tramwaj owego wbudowanego w jezdnię. W odniesieniu do kwestionowanego rozstrzygnięcia zamawiającego ma jedynie znaczenie przedstawienie przez odwołującego udokumentowania stosownie do wymogów rozdz. 6 pkt 1 specyfikacji, także w referencjach ZD i UM we Wrocławiu z dnia 1 czerwca 2009 r. wykonania dokumentacji projektowej na przebudowę lub budowę wydzielonego torowiska tramwajowego, bowiem takiego właśnie torowiska, objętego zadaniem nr 2, dotyczy protest złożony przez wykonawcę MIB. Wyczerpując krytykę kwestionowanego rozstrzygnięcia zamawiającego w części uwzględniającej protest wykonawcy MIB odwołujący podniósł, że do takiego rozstrzygnięcia nie upoważniało zamawiającego potwierdzenie referencjami ZD i UM we Wrocławiu z 1 czerwca 2009 r. opracowania przez Zakład Budowlany „Klier” projektu wykonawczego na remont wydzielonego torowiska tramwajowego ul. Wróblewskiego od ul. Wystawowej do ul Kopernika we Wrocławiu ujętego w pozycji 3 referencji. Wyrażony przez zamawiającego w treści rozstrzygnięcia protestu pogląd, iż potwierdzenie referencjami jedynie wykonania przez tego wykonawcę, będącego partnerem odwołującego projektu wykonawczego w odniesieniu do wyżej wskazanego zadania projektowego nie spełnia wymogów, o których mowa w rozdz. 6 pkt 1 specyfikacji jest błędny. Abstrahując od tego, że zgodnie z załączonymi do niniejszego odwołania wyjaśnieniami Zakładu Budowlanego „Klier” z 27 lipca 2009 r. „Opracowanie projektu wykonawczego na remont torowiska tramwajowego ul Wróblewskiego od ul. Wystawowej do ul. Kopernika we Wrocławiu” pomimo użycia w nazwie zadania projektowego wyrażenia „projekt wykonawczy” obejmowało poza projektem wykonawczym także wszystkie elementy projektu budowlanego należy podnieść, że nawet w sytuacji, w której opracowanie to dotyczyłoby tylko projektu wykonawczego, spełniałoby przesłanki opisane w rozdz. 6 pkt 1 specyfikacji. Opracowanie projektu wykonawczego mieści się w pojęciu dokumentacji projektowej, o której mowa w specyfikacji, gdyż każdy projekt wykonawczy jest dokumentacja projektową, natomiast nie każda dokumentacja projektowa jest projektem wykonawczym, mogąc być na przykład projektem budowlanym. Powyższe wywody nie stoją w sprzeczności z § 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 2 września 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy dokumentacji projektowej, specyfikacji technicznych szczegółowego wykonania i odbioru robót budowlanych oraz programu funkcjonalno-użytkowego (Dz. U. Nr 202, poz. 2072). Przepisy te dotyczą dokumentacji projektowej, służącej do opisu przedmiotu zamówienia na wykonanie robót budowlanych, dla których wymagane jest pozwolenie na budowę, a nie opisu zadań już przez biorącego udział w procedurze przetargowej oferenta wykonanych i wykazanych w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, jako potwierdzenie wiedzy i doświadczenia, o których mowa w rozdz. 6 pkt 1 specyfikacji. Użyte sformułowania „dokumentacja projektowa” we wskazanych wyżej aktach prawnych nie są takie same ze względu na odmienność celów, jakim każdy z tych aktów prawnych służy. 18.08.2009 r. wykonawca MIB Polska sp. z o.o. złożył przystąpienie do odwołania. Uwzględniając dokumentację postępowania oraz stanowiska i oświadczenia stron i uczestnika postępowania złożone w trakcie posiedzenia, a także dowody w postaci wydruków raportów z urządzeń faksujących odwołującego i uczestnika postępowania złożone w trakcie posiedzenia przez odwołującego i uczestnika postępowania, Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, co następuje: Zgodnie z art. 187 ust. 4 pkt 2 Pzp Izba z urzędu odrzuca odwołanie, które nie zostało poprzedzone protestem, z zastrzeżeniem art. 181 ust. 4 Pzp dotyczącym uczestnictwa w postępowaniu toczącym się w wyniku wniesienia protestu, zwanym dalej również postępowaniem protestowym. Z całokształtu regulacji ustawy dotyczącej środków ochrony prawnej wynika, iż odwołanie od rozstrzygnięcia protestu mogą złożyć jedynie protestujący lub uczestnik postępowania toczącego się w wyniku wniesienia protestu, który skutecznie, tj. zgodnie z przepisami ustawy, zgłosił swoje przystąpienie do postępowania toczącego się w wyniku wniesienia protestu, czyli odwołanie musi zostać poprzedzone protestem – własnym lub protestem, do którego odwołujący skutecznie przystąpił. Podmioty postronne, inni wykonawcy biorący udział w postępowaniu o udzielenie zamówienia, nie mogą składać odwołań od rozstrzygnięcia protestów, do których skutecznie nie przystąpili lub których sami nie wnieśli. W takich przypadkach odwołanie należy uznać za niepoprzedzone protestem. Okoliczności sprawy uzasadniają zastosowanie w stosunku do przedmiotowego postępowania dyspozycję przepisu art. 187 ust. 4 pkt 2 Pzp. Skład orzekający Izby nie podzielił argumentacji odwołującego. Izba wskazuje, iż odesłanie do art. 181 ust. 4 Pzp zawarte w przepisie art. 187 ust. 4 pkt 2 Pzp należy rozumieć li tylko jako zastrzeżenie, iż uczestnik postępowania protestowego może wnieść własne odwołanie od rozstrzygnięcia protestu, którego nie złożył, ale do którego się przyłączył, czyli jest uczestnikiem postępowania, o którym mowa w art. 181 ust. 4 Pzp. Z redakcji przepisu art. 187 ust. 4 pkt 3 Pzp nie wynika ograniczenie dla badania przesłanek skuteczności przystąpienia jedynie do wymogów zawartych w art. 181 ust. 4 Pzp z pominięciem norm pomieszczonych w innych jednostkach redakcyjnych ustawy. Przeciwnie, instytucja przystąpienia do postępowania toczącego się w wyniku wniesienia protestu kompleksowo i nierozerwalnie unormowana została w art. 181 ust. 4 i 5 Pzp, których regulację, w celu ocenienia prawidłowości i tym samym skuteczności przystąpienia do postępowania protestowego, należy odczytywać i stosować łącznie. Art. 181 ust. 4 Pzp stanowi, iż uczestnikiem postępowania protestowego staje się wykonawca, który do postępowania przystąpił, wskazując jednocześnie terminy dla dokonania tego typu czynności oraz statuuje materialny wymóg posiadania interesu w rozstrzygnięciu protestu na korzyść jednej ze stron. Dodatkowe – co nie znaczy, że nieistotne – wymogi w przedmiocie przystąpienia pomieszczone zostały w ust. 5 art. 181 Pzp, który stanowi, iż wykonawca zgłasza przystąpienie do postępowania toczącego się w wyniku wniesienia protestu, wskazując swój interes prawny w przystąpieniu i określając swoje żądanie w zakresie zarzutów zawartych w proteście, a zgłoszenie przystąpienia wnosi się do zamawiającego, przekazując jednocześnie jego kopię wykonawcy wnoszącemu protest. W przypadku zgłoszenia przystąpienia do postępowania protestowego bez zachowania powyższych ustawowych wymogów sformułowanych w ust. 5 art. 181 Pzp, nie można uznać, iż mamy do czynienia ze zgłoszeniem wskazanym w ww. przepisie, a tym samym nie można przyjąć, iż doszło do przystąpienia w rozumieniu art. 181 ust. 4 Pzp. Logiczny ciąg tranzytywnych wnioskowań jest w tym przypadku prosty oraz intuicyjnie uchwytny bez potrzeby dokonywania jakiejkolwiek formalizacji: aby zostać uczestnikiem postępowania protestowego należy doń przystąpić; aby przystąpić do postępowania protestowego należy zgłosić swoje przystąpienie; aby zgłoszenie przystąpienia mogło zostać uznane za przystąpienie w rozumieniu ustawy i tym samym wywołać określone skutki prawne, powinno zostać wniesione zgodnie z regulacjami obowiązującymi w tym zakresie (wszystkimi). Zastosowanie jakiejkolwiek „wybiórczości” w tym przedmiocie, tj. wykazywania, iż część wymogów ustawowych dotyczących przystąpienia, np. zawartych w ust. 5 art. 181 Pzp, jest nieistotna, nie znajduje żadnego oparcia w przepisach oraz jest niedopuszczalne ze względu na konsekwencje tego typu stanowiska. Powyższe prowadziłoby mianowicie do dopuszczenia aby przystąpienia do postępowania protestowego były zgłaszane nie tylko bez wskazywania na interes przystępującego czy określania żądań co do zarzutów protestu lub bez jednoczesności przekazywania kopii przystąpienia protestującemu, ale skutkowałoby również brakiem obowiązku zgłoszenia przystąpienia zamawiającemu, który jako adresat przystąpienia jest wskazany jedynie w ww. przepisie. Skład orzekający Izby podkreśla raz jeszcze, odwracając powoływane wyżej wnioskowania: bez dokonania zgodnego z ustawą zgłoszenia do postępowania toczącego się w wyniku wniesienia protestu (art. 181 ust. 5 Pzp), wykonawca nie może skutecznie przystąpić do postępowania i zostać uznany za jego uczestnika (art. 181 ust. 4 Pzp). Odnosząc powyższe do niniejszego odwołania stwierdzić należy, iż odwołujący zgłaszając przystąpienie do postępowania protestowego do zamawiającego w ostatnim dniu terminu na jego wniesienie, nie przekazał jednocześnie jego kopii protestującemu, ale uczynił to dopiero w dniu następnym. Wskazaną i wymaganą w przepisie art. 181 ust. 5 Pzp „jednoczesność przekazania kopii” należy rozumieć i interpretować na sposób wskazywany w orzecznictwie dotyczącym tego samego wyrażenia pomieszczonego w art. 184 ust. 4 Pzp, czyli dosłownie, jako przekazanie w tym samym czasie, momencie, bez zbędnej zwło- ki, ale zawsze w nieprzekraczalnym trzydniowym terminie ustanowionym na przekazanie samego przystąpienia (różne cele powoływanych wyżej przepisów nie mają znaczenia wobec takiej samej ich treści dotyczącej przekazania kopi – odwołania lub przystąpienia). Brak jednoczesnego przekazania kopii przystąpienia protestującemu stanowi niedopełnienie wymogów ustawowych odnoszących się do sposobu zgłoszenia przystąpienia do postępowania protestowego i tym samym skutkuje niemożnością uznania takiego przystąpienia za skuteczne. W rozpoznawanym postępowaniu wykonawca konsorcjum „Bieżanów” wystosował do zamawiającego 13.07. 2009 r. o godzinie 14:37-14:38 na nr 0322510096 faksem 5 stron przystąpienia do protestu, co jest faktem niespornym i znajduje odzwierciedlenie na str. 545-549 dokumentacji zamawiającego. Tę samą informację potwierdza raport faksowy złożony przez odwołującego poz. 053 z nieznaczną różnicą minut nadania 14:35, jednak z zaznaczeniem czasu trwania transmisji 3 minuty i 14 sekund, co w zestawieniu z pewnymi niedokładnościami ustawień poszczególnych urządzeń faksowych nie budzi wątpliwości, że chodzi o tę samą transmisję i ten sam dokument. Niezwłocznie odwołujący wystosował faksem o 14:38 pismo zawierające 4 strony w czasie trwania transmisji 1 minuta 41 sekund, wynika to z raportu faksowego przedstawionego przez odwołującego. O tym, że jest to ten sam dokument, który dotarł do protestującego można domniemywać z raportu faksu protestującego, poz. nr 16 godzina 13:56 czas trwania transmisji 1 minuta 46 sekund i zawartość 4 strony. Ponad godzinna różnica czasów nadania i w dodatku wcześniejszego odbioru niż nadania zdaniem stron mogła wynikać z nieuregulowania zegarów na urządzeniach faksujących i np. pozostawienia jeszcze ustawienia na tzw. czas zimowy. Jednak zdaniem protestującego ten faks dotarł w formie nieczytelnej, czemu protestujący dał wyraz w piśmie wystosowanym o 16:17 (lub 16:18 na innych urządzeniach faksujących) do przystępującego do postępowania toczącego się w wyniku wniesienia protestu, a obecnego odwołującego. Protestujący (a obecnie przystępujący do odwołania) uzasadnia fakt nieczytelności dokumentu tym, że zawierał on 4 strony, a więc mniej niż zawierało zawiadomienie o przystąpieniu do postępowania toczącego się w wyniku wniesienia protestu. Sugerowałoby to – zdaniem odwołującego – tylko, że jedna ze stron dokumentu nie została przekazana. Jak stwierdza odwołujący stroną ta mogła być strona 1, na której były wyłącznie uwidocznione dane adresowe stron. Nie wpływałoby to na zawartość treściową dokumentu i protestujący mógłby zapoznać się z istotną treścią dokumentu. Rzeczywiście z dowodu przedstawionego przez protestującego, a obecnie przystępującego wynika jedynie, że odwołujący przesłał 4 strony dokumentu. Jednak – na podstawie treści samego zgłoszenia przystąpienia do postępowania toczącego się w wyniku wniesienia protestu – nie można się zgodzić, aby odwołujący zaniechał przesłania tylko pierwszej strony z danymi adresowymi stron. Wynika to z faktu, że w pozostałych stronach zgłoszenia nie ma odniesienia do strony z danymi adresowymi i w związku z tym protestujący nie mógłby wiedzieć o istnieniu tej strony tylko z danymi adresowymi i nie mógłby napisać o nieczytelności faksu i musiałby przyjąć faks jako spełniający wszystkie warunki. Co najwyżej protestujący mógłby wysunąć zastrzeżenia po zapoznaniu się z oryginałem pisma, który dotarł do protestującego za pośrednictwem poczty 14.07. 2009 r. Odwołujący nie zadbał o dowody swojego właściwego postępowania i, gdy zapoznał się z informacją o nieczytelności pisma, nie zażądał od protestującego zachowania jako dowodu tego wydruku lub nie zażądał przesłania tego wydruku faksem do odwołującego, aby móc stwierdzić stopień nieczytelności dokumentu. Skład orzekający Izby stwierdza, że pozostaje bezsporne wystosowanie tylko 4 stron z 5 stron zgłoszenia do postępowania toczącego się w wyniku wniesienia protestu. Natomiast, jak wynika z art. 6 Kc, który w rozpoznawanym postępowaniu należy zastosować na podstawie art. 14 Pzp, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne – fakt przyjęcia przez protestującego nieczytelnego w zakresie merytorycznym dokumentu należy uznać za dowiedziony, a fakt przyjęcia dokumentu z brakiem tylko strony adresowej, bez wpływu na zawartość treściową dokumentu nie został dowiedziony. Stanowisko składu orzekającego Izby wynika także z zasady art. 7 ust. 1 Pzp, na której podstawie wykonawcy muszą być równo traktowani, a więc m.in. muszą mieć dostęp do tych samych informacji w takim samym czasie. Wobec powyższego Izba stwierdziła, iż odwołujący nieprawidłowo, tj. w sposób niezgodny z przepisami ustawy, zgłosił swoje przystąpienie do postępowania toczącego się w wyniku wniesienia protestu i tym samym nie stał się jego uczestnikiem. Konsekwentnie, wobec faktu, iż przedmiotowe odwołanie nie zostało poprzedzone protestem odwołującego, a odwołujący nie może zostać uznany za podmiot, o którym mowa w art. 181 ust. 4 pkt 3 Pzp, stwierdzić należy, iż odwołanie zostało złożone przez podmiot nieuprawniony do jego wniesienia. W związku z tym należy stwierdzić, że odwołujący nie powiadomił w ustawowym terminie protestującego o przystąpieniu do postępowania toczącego się w wyniku wniesienia protestu. W związku z tym Izba musi odrzucić odwołanie z urzędu na podstawie art. 187 ust. 4 pkt 2 w związku z art. 181 ust. 4 Pzp. Na marginesie skład orzekający Izby stwierdza, że zamawiający ani inni uczestnicy postępowania nie są zobowiązani do wykazywania uchybień w skutecznym wniesieniu środków ochrony prawnej i dlatego zarzut odwołującego, że podmioty te w terminie przed wniesieniem odwołania nie wskazały na istnienie uchybienia nie może być brany pod uwagę. Dowód wniesiony przez odwołującego w postaci referencji ZIKiT w Krakowie nie mógł być brany pod uwagę podczas posiedzenia przez skład orzekający Izby, gdyż na posiedzeniu są badane tylko aspekty formalne, a dowód dotyczył zagadnień merytorycznych, które mogą być rozpoznawane podczas rozprawy. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 191 ust. 1 i art. 187 ust. 4 pkt 2 i 3 Pzp orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 191 ust. 6 i 7 Pzp, czyli stosownie do wyniku postępowania. Stosownie do art. 194 i 195 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 223, poz. 1655, z 2008 r. Nr 171, poz. 1058, Nr 220, poz.1420 i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 19, poz. 101, Nr 65, poz. 545 i Nr 91, poz. 742) na niniejsze postanowienie – w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych do Sądu Okręgowego w Katowicach. Przewodniczący: ……………………………… Członkowie: ……………………………… ………………………………