3 rozporządzenia w sprawie dokumentów, 4) art. 26 ust. 3 ustawy Pzp i § 2 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 maja 2006 r. w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy oraz form, w jakich te dokumenty mogą być składane (Dz.U. Nr 87, poz. 605) zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie dokumentów, przez błędną wykładnię, w wyniku której bezpodstawnie przyjęto, iż dokumenty złożone w wyniku uzupełnienia potwierdzałyby warunek nie podlegania wykluczeniu z udziału w postępowaniu, gdyby zostały wystawione najpóźniej w dniu składania wniosków, podczas gdy: a) zaświadczenie z centralnego rejestru działalności gospodarczej (Gewerbezentralregister) nie zawiera informacji o orzeczeniu w stosunku do osoby prawnej zakazu ubiegania się o udzielenie zamówienia publicznego, a tym samym nie potwierdza spełnienia warunku nie podlegania wykluczeniu w zakresie informacji, o której mowa w art. 24 ust. l pkt 9 ustawy Pzp., dlatego też Odwołujący postępując
3 rozporządzenia, prawidłowo złożył oświadczenie przed notariuszem, b) zaświadczenie o niekaralności (świadectwo moralności) - Fuhrungszeugnis - nie zawiera pełnej informacji w zakresie prawomocnych wyroków skazujących za popełnienie przestępstw, o których mowa w art. 24 ust. l pkt 8 ustawy Pzp, ponieważ wykazuje wyroki, za które wymierzono karę większą niż 90 stawek dziennych lub karę pozbawienia wolności lub karę aresztu wyższą niż 3 miesiące, a tym samym nie potwierdza spełnienia warunku nie podlegania wykluczeniu w zakresie informacji, o której mowa w art. 24 ust. l pkt 8 ustawy Pzp., dlatego też Odwołujący, postępując
3 rozporządzenia, prawidłowo złożył oświadczenie przed notariuszem, a także przepisów powołanych w uzasadnieniu protestu. W wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy, interes prawny Konsorcjum Polimex-Mostostal doznał uszczerbku polegającego na pozbawieniu go możliwości udziału w następnym etapie postępowania o udzielenie zamówienia prowadzonego w trybie negocjacji z ogłoszeniem. W związku z powyższymi zarzutami Odwołujący wniósł o: 1) unieważnienie czynności wykluczenia Konsorcjum Polimex-Mostostal, 2) dokonanie ponownego badania i oceny wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, a w konsekwencji zakwalifikowanie Odwołującego do dalszego udziału w postępowaniu prowadzonego w trybie negocjacji z ogłoszeniem i zaproszenia Odwołującego do składania ofert wstępnych. Uzasadniając wskazał, iż w jego ocenie, Zamawiający naruszył art. 24 ust.1 pkt 10 ustawy Pzp, przez niewłaściwe zastosowanie, w wyniku którego bezpodstawnie wykluczył Konsorcjum Polimex-Mostostal z udziału w postępowaniu przyjmując, że Konsorcjum Polimex-Mostostal nie spełnił warunku nie podlegania wykluczeniu z udziału w postępowaniu, ponieważ przedstawione dokumenty nie potwierdzały spełnienia ww. warunku nie później niż na dzień składania wniosków. Powyższe dotyczy dokumentu potwierdzającego, że członkowie zarządu Hitachi Power Europe GmbH nie zostali prawomocnie skazani za przestępstwa wymienione w art. 24 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp oraz dokumentu potwierdzającego, że w stosunku do spółki Hitachi Power Europe GmbH nie orzeczono zakazu ubiegania się o zamówienie publiczne. Konsorcjum Polimex-Mostostal w celu potwierdzenia warunku nie podlegania wykluczeniu z udziału w postępowaniu w zakresie informacji, o której mowa w art.24 ust. l pkt 8 i 9 ustawy Pzp załączył do wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu oświadczenia przed notariuszem, ponieważ w Niemczech nie wydaje się dokumentów obejmujących informacje, o których mowa w art.24 ust. l pkt 8 i 9 ustawy Pzp. Zamawiający w terminie przewidzianym na rozpoznanie protestu nie dokonał jego rozstrzygnięcia, co w rozumieniu przepisu art. 183 ust. 3 ustawy - Prawo zamówień publicznych rozumie się jako jego oddalenie. Z decyzją Zamawiającego nie zgodziło się Konsorcjum Polimex-Mostostal i dnia 11 lutego 2010 roku wniosło odwołanie do Prezesa UZP, podtrzymując zarzuty i żądania zawarte w proteście. Uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia i stanowiska stron złożone podczas rozprawy, skład orzekający Izby stwierdził, iż odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że Odwołujący legitymuje się interesem prawnym w korzystaniu ze środków ochrony prawnej, o którym stanowi art. 179 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych. Izba ustaliła i zważyła, co następuje. Zamawiający prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie negocjacji z ogłoszeniem z zastosowaniem przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych wymaganych przy procedurze, której wartość szacunkowa zamówienia przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Prawo zamówień publicznych. Na wstępie Izba stwierdziła, iż Odwołujący do wniosku załączył następujące dokumenty, dla spółki prawa niemieckiego, mające potwierdzać spełnianie warunku opisanego w treści Ogłoszenia o zamówieniu, sekcja III dział III.2 ppkt 2.1, tj. aktualnej informacji z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie określonym w art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 Ustawy, wystawionej nie wcześniej niż sześć miesięcy przed upływem terminu składania wniosków, tj. 1) Oświadczenie Pana Klausa Dietera R., złożone przed notariuszem, iż nie był karany w zakresie określonym art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 polskiej ustawy – Prawo zamówień publicznych, wraz z tłumaczeniem przysięgłym (strony od 65 do 70 wniosku), 2) Oświadczenie Pana Toshiaki H., złożone przed notariuszem, iż nie był karany w zakresie określonym art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 polskiej ustawy – Prawo zamówień publicznych – w związku z projektem PGE Elektrownia Opole S.A. (…), wraz z tłumaczeniem przysięgłym (strony od 71 do 76 wniosku), 3) Oświadczenie Pana Junichi N., złożone przed notariuszem, iż nie był karany w zakresie określonym art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 polskiej ustawy – Prawo zamówień publicznych, wraz z tłumaczeniem przysięgłym (strony od 77 do 82 wniosku), 4) Oświadczenie Pana Nikolaus Johannes S., złożone przed notariuszem, iż nie był karany w zakresie określonym art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 polskiej ustawy – Prawo zamówień publicznych, wraz z tłumaczeniem przysięgłym (strony od 83 do 88 wniosku), 5) Oświadczenie Pana Yasuo F., złożone przed notariuszem, iż nie był karany w zakresie określonym art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 polskiej ustawy – Prawo zamówień publicznych, wraz z tłumaczeniem przysięgłym (strony od 89 do 94 wniosku), 6) Oświadczenie Pana Wolfgang Walter M., złożone przed notariuszem, iż nie był karany w zakresie określonym art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 polskiej ustawy – Prawo zamówień publicznych, wraz z tłumaczeniem przysięgłym (strony od 95 do 100 wniosku), 7) Oświadczenie Pana Wolfgang S., złożone przed notariuszem, iż nie był karany w zakresie określonym art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 polskiej ustawy – Prawo zamówień publicznych, wraz z tłumaczeniem przysięgłym (strony od 101 do 106 wniosku), Zaś w zakresie potwierdzania spełniania warunku opisanego w treści Ogłoszenia o zamówieniu, sekcja III dział III.2 ppkt 2.2, tj. Aktualnej informacji z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie określonym w art. 24 ust. 1 pkt 9 Ustawy, wystawionej nie wcześniej niż sześć miesięcy przed upływem terminu składania wniosków, Odwołujący załączył do wniosku Oświadczenie, w którym oświadczył, że firma Hitachi Power Europe GmbH nie znajduje się w stanie likwidacji ani upadłości, ani też nie zgłoszono takich wniosków, oraz że ponadto nie istnieje żaden powód natury prawnej, który uniemożliwiłby firmie Hitachi wzięcie udziału w postępowaniu prekwalifikacyjnym w przetargu na realizację przedmiotowego projektu. Niniejsze oświadczenie złożone zostało w celu spełnienia wymogu odnośnie art. 24 ust. 1 pkt 9 polskiej ustawy – Prawo zamówień publicznych (strony od 109 do 115 wniosku). Zamawiający stwierdził, iż zakres rzeczowy informacji w składanych dokumentach jest niewystarczający, dlatego też pismem z dnia 3 grudnia 2009 roku wezwał Odwołującego do złożenia dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu, tj.: 1) zaświadczenia właściwego dla Hitachi Power Europe GmbH organu sądowego lub administracyjnego w zakresie określonym w art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 Pzp, wystawionego nie wcześniej niż 6 miesięcy przed upływem terminu składania wniosków, 2) dokumentu wystawionego w kraju, w którym siedzibę ma Hitachi Power Europe GmbH potwierdzającego, że nie orzeczono wobec niej zakazu ubiegania się o zamówienie, wystawionego nie wcześniej niż 6 miesięcy przed upływem terminu składania wniosków. W odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego, Odwołujący przedłożył zaświadczenia o niekaralności z Federalnego Urzędu Sprawiedliwości Niemiec dla Hitachi Power Europe GmbH w zakresie określonym w art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 ustawy - Prawo zamówień publicznych oraz informację z centralnego rejestru działalności gospodarczej z Federalnego Urzędu Sprawiedliwości Niemiec o firmie Hitachi Power Europe GmbH. W tym stanie faktycznym Izba stwierdziła, co następuje. W zakresie dokumentów mających potwierdzać spełnianie warunku opisanego w treści Ogłoszenia o zamówieniu, sekcja III dział III.2 ppkt 2.1, tj. Aktualnej informacji z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie określonym w art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 Ustawy, Izba w pełni podziela stanowisko zaprezentowane w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 2 marca 2010 roku, Sygn. akt KIO/UZP 148/10, KIO/UZP 155/10. Art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 ustawy Pzp stanowi, iż z postępowania o zamówienie publiczne wyklucza się wykonawców, których urzędującego członka organu prawomocnie skazano za popełnienie wymienionych w tym przepisie przestępstw, a na potwierdzenie braku ich zaistnienia Zamawiający,
1 pkt 4 rozporządzenia w sprawie dokumentów, może żądać „aktualnej informacji z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie określonym w art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 ustawy Pzp, wystawionej nie wcześniej niż 6 miesięcy przed upływem terminu składania wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia albo składania ofert”. Wykonawca mający siedzibę lub miejsce zamieszkania poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zamiast dokumentu, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 4 (aktualnej informacji z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie określonym w art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 ustawy Pzp) składa „zaświadczenie właściwego organu sądowego lub administracyjnego kraju pochodzenia albo zamieszkania osoby, której dokumenty dotyczą, w zakresie określonym w art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 ustawy Pzp”. Natomiast w sytuacji, gdy „w kraju pochodzenia osoby lub w kraju, w którym wykonawca ma siedzibę lub miejsce zamieszkania, nie wydaje się dokumentów, o których mowa w § 1 ust. 1 rozporządzenia w sprawie dokumentów zastępuje się je dokumentem zawierającym oświadczenie złożone przed notariuszem, właściwym organem sądowym, administracyjnym albo organem samorządu zawodowego lub gospodarczego odpowiednio kraju pochodzenia osoby lub kraju, w którym wykonawca ma siedzibę lub miejsce zamieszkania”. Dlatego też w niniejszej sprawie koniecznym jest ustalenie, czy w Republice Federalnej Niemiec, a więc w kraju pochodzenia lub zamieszkania członków zarządu Hitachi Power Europe GmbH, wydawane jest zaświadczenie właściwego organu sądowego lub administracyjnego w zakresie określonym w art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 ustawy Pzp. Informacja uzyskana z Krajowego Rejestru Karnego w Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku wskazania jako podstawy uzyskania informacji art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 ustawy Pzp dotyczy jedynie skazania za enumeratywnie wymienione w tym przepisie przestępstwa. Jednakże w przypadku braku wskazania jako postawy uzyskania takich informacji art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 ustawy Pzp zawiera ona pełny zakres danych dotyczących danej osoby, wynikający z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 24 maja 2000 r o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz. U. z 2000 r., Nr 50, poz. 580 z późn. zm.), a więc nie tylko dane dotyczące prawomocnego skazania za przestępstwa lub przestępstwa skarbowe. Jak wynika z akt sprawy, w Republice Federalnej Niemiec wydaje się „Zaświadczenie o niekaralności” („Führungszeugnis”). Z przedłożonego przez Odwołującego Konsorcjum Alstom pełnego brzmienia niemieckiej Ustawy o Centralnym Rejestrze oraz Rejestrze Środków Wychowawczych (Ustawa o Federalnym Rejestrze Centralnym – BZRG) jednoznacznie bowiem wynika, iż do rejestru wpisuje się prawomocne orzeczenia sądowe, a rejestr ten nie obejmuje m.in. „skazania, w wyniku których orzeczono: a) karę pieniężną nie przekraczającą niż dziewięćdziesiąt stawek dziennych, b) karę pozbawienia wolności lub areszt wojskowy do trzech miesięcy, jeśli w rejestrze nie wpisana jest inna kara”. Powyższe więc oznacza, iż w rejestrze niemieckim nie są wpisywane skazania za przestępstwa, za popełnienie których orzeczono kary poniżej dolnej granicy wskazanej w ustawie o federalnym rejestrze centralnym. Niewątpliwym jest więc, iż w Republice Federalnej Niemiec w „Zaświadczeniu niekaralności”, w oparciu wyłącznie o zakres objęty polską ustawą o Krajowym Rejestrze Karnym w zestawieniu z niemiecką ustawą o federalnym rejestrze centralnym, nie są ujawniane wszystkie skazania. Fakt, iż niemieckie „Zaświadczenie niekaralności” nie obejmuje skazania za wszystkie przestępstwa już w tym zakresie czyni je różnym od informacji uzyskiwanej z Krajowego Rejestru Karnego. Możliwym jest więc w określonych stanach faktycznych orzeczenie kary grzywny, której dolna granica jest niższa niż dolna granica poniżej której skazania nie są wpisywane do niemieckiego rejestru. Tym samym Odwołujący udowodnił, iż skazania za np. przestępstwa oszustw majątkowych mogą, z uwagi na orzeczoną karę nie być ujawnione w niemieckim „Zaświadczeniu niekaralności”. Tym samym Izba stwierdziła, iż faktycznie zakres informacji ujawniony w niemieckim „Zaświadczeniu niekaralności” wydanym przez Federalny Urząd Sprawiedliwości w Bonn nie odpowiada nie tylko, że zakresowi uzyskiwanemu w informacji z Krajowego Rejestru Karnego w Rzeczypospolitej Polskiej, ale i zakresowi wymaganemu przez art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 ustawy Pzp. Dlatego też niemieckie „Zaświadczenie niekaralności” nie powinno być przedstawiane jako dokument potwierdzający spełnianie warunku z art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 ustawy Pzp. W braku takiego dokumentu bądź zaświadczenia, albo też gdy –
art. 45 ust. 3 Dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi - dokumenty lub zaświadczenia wydane poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej nie obejmują wszystkich przypadków określonych w ust. 1 oraz 2 lit. a),
1 pkt 5 rozporządzenie w sprawie dokumentów – złożyć aktualną informację z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie określonym w art. 24 ust. 1 pkt 9 ustawy Pzp, wystawioną nie wcześniej niż 6 miesięcy przed upływem terminu składania wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu. Wykonawca mający siedzibę lub miejsce zamieszkania poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej składa zaświadczenie właściwego organu sądowego lub administracyjnego kraju pochodzenia alba zamieszkania osoby, której dokumenty dotyczą. Złożenie oświadczenia przed notariuszem jest możliwe, gdy w danym kraju nie wydaje się dokumentów, o których mowa w ust. 1 rozporządzenia w sprawie dokumentów. (§ 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie rodzaju dokumentów). Dla niniejszej sprawy podstawowym jest więc ustalenie, czy dokument zawierający informacje pochodzące z Centralnego Rejestru Działalności Gospodarczej (Niemcy) jest dokumentem, który ma być złożony na potwierdzenie spełniania warunku udziału w postępowaniu postawionego w art. 24 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo zamówień publicznych, czy też wystarczającym jest złożenie oświadczenia o stosownej treści przed notariuszem, właściwym organem sądowym, administracyjnym albo organem samorządu zawodowego lub gospodarczego odpowiednio kraju pochodzenia osoby lub kraju, w którym wykonawca ma siedzibę lub miejsce zamieszkania.
przepisem art. 24 ust. 1 pkt 9 ustawy - Prawo zamówień publicznych, jak i rozporządzeniem w sprawie dokumentów, wykonawca nie podlega wykluczeniu, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 9 Prawo zamówień publicznych, a warunek ten uważa się za spełniony, jeżeli w stosunku do podmiotu zbiorowego nie został orzeczony zakaz ubiegania się o zamówienie. Sad Okręgowy w Rzeszowie, w wyroku z dnia 21 października 2009 roku, sygn. akt I Ca 533/09 stwierdził, iż „Wykonawca dla zrealizowania obciążającego go wymogu przedłożenia przedmiotowego oświadczenia powinien zatem bądź w treści tego dokumentu zawrzeć stosowne stwierdzenie, że nie orzeczono wobec niego zakazu ubiegania się o zamówienie (w sytuacji gdy przepisy obowiązujące na terytorium tego państwa przewidują tego typu karę) bądź też stwierdzić, że kara taka nie została orzeczona, gdyż obowiązujące ustawodawstwo nie przewiduje takiej kary.”. Tym samym w celu potwierdzenia spełniania stawianego warunku, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 9 Pzp nie można przedstawić dokumentu, który potwierdza brak popełnienia przestępstw, za które w polskim systemie prawa orzeka się zakaz ubiegania się o udzielenie zamówienia, tym bardziej, gdy sankcja taka nie występuje w prawie niemieckim. Na podkreślenie zasługuje tutaj fakt, iż podstawa wykluczenia odnosi się do informacji w zakresie rodzajów przestępstw popełnionych przez podmiot zbiorowy. Złożony przez Odwołującego na rozprawie wyciąg z niemieckiej ustawy o prowadzeniu działalności gospodarczej (GewO) w § 149 wskazuje, jakiego rodzaju informacje wpisywane są do rejestru. Z pewnością brak w nim informacji określonych zakresem przepisu art. 24 ust. 1 pkt 9 ustawy - Prawo zamówień publicznych. W tym też względzie wydaje się być analogiczna sytuacja jak przy ocenie zarzutu wcześniejszego, iż wymóg legitymowania się odpowiednim zaświadczeniem stosownego organu mającego siedzibę na terenie Niemiec nie będzie swoim zakresem odpowiadał informacji uzyskiwanej z polskiego KRK, co w konsekwencji prowadzi do uznania zarzutu za słuszny. Dlatego też, w ocenie Izby dopuszczalnym jest złożenie stosownego oświadczenia w zakresie wymaganym przepisem art. 24 ust. 1 pkt 9 ustawy - Prawo zamówień publicznych przed notariuszem, właściwym organem sądowym, administracyjnym albo organem samorządu zawodowego lub gospodarczego odpowiednio kraju pochodzenia osoby lub kraju, w którym wykonawca ma siedzibę lub miejsce zamieszkania. Analiza porównawcza zakresu gromadzenia danych w polskim Krajowym Rejestrze Karnym (KRK) oraz niemieckim Centralnym Rejestrze Działalności Gospodarczej (GZR) w zakresie odpowiedzialności karnej podmiotów zbiorowych opracowana przez dr Hannę Gajewska-Kraczkowską – docenta Instytutu Prawa Karnego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego potwierdza stanowisko Izby, wskazując, iż Fedralny Urząd Sprawiedliwości jest w Niemczech organem rejestrowym. W zasobach tego rejestru odnotowuje się decyzje o charakterze administracyjnym, na mocy których odmówiono zgody lub cofnięto zgodę na prowadzenie określonej działalności lub prowadzenia określonego przedsięwzięcia gospodarczego. Regulacja ta dotyczy także koncesji oraz utraty kwalifikacji do prowadzenia obrotu materiałami wybuchowymi, bronią i amunicją. Rejestruje się ponadto cofnięcie zezwolenia na kształcenie dzieci i młodzieży oraz zatrudnianie w celu przyuczenia do zawodu. Decyzje te mają, jak wynika z § 149 ustawy GewO, charakter administracyjny, a więc nie są one wydawane w trybie porównywalnym, co do istoty z postępowaniem karnym wobec podmiotu gospodarczego. Dodatkowym elementem zbioru Rejestru jest odnotowywanie orzeczeń wydanych wobec zarządcy lub pełnomocnika podmiotu gospodarczego za wykroczenia, za które orzeczono karę powyżej 200 Euro. Chodzi tu o czyny popełnione w związku z działalnością gospodarczą, ale nie określa się o jakie czyny tu chodzi. Wyłączone są tu tylko wykroczenia drogowe, podlegające rejestracji w zbiorze komunikacyjnym. Uszczegółowieniem tej normy jest wskazanie, iż rejestracji podlegają także skazania za przestępstwa przewidziane w ustawie z dnia 3 lutego 1995 roku o pracy przymusowej (Federalny Dziennik Ustaw I Nr 158), ustawie o zwalczaniu nielegalnego zatrudnienia z dnia 23 lipca 2004 roku (Federalny Dziennik Ustaw I s. 1842) oraz z art. 266 a kodeksu karnego, penalizującego uporczywe nie płacenie wynagrodzeń przez pracodawcę oraz składek na ubezpieczenie społeczne, jeśli orzeczona kara przekracza 3 miesiące pozbawienia wolności lub 90 stawek dziennych grzywny. Podkreślić należy, że poza podanymi w/w przestępstwami, w Rejestrze odnotowuje się wyłącznie wykroczenia, a więc czyny rozpoznawane w postępowaniu o charakterze administracyjnym. Tylko bowiem w takim postępowaniu wymierza się grzywnę kwotowo – w sprawach o przestępstwa grzywna wymierzana jest w stawkach dziennych.
GB) kara grzywny za przestępstwa wymierzana jest w stawkach dziennych od 5 do 360, przy czym jedna stawka wynosić może od 1 do 30 000 Euro. Z uwagi na powyższe, w ocenie Izby wynika, że pomiędzy zawartością zbiorów KRK i GZR nie zachodzi żadne podobieństwo. Przede wszystkim prawu niemieckiemu nie jest znana odpowiedzialność podmiotu zbiorowego w kategoriach zbieżnych z ustawą polską. Już sama ta okoliczność wyłącza przydatność świadectw wydawanych z GZR w postępowaniu toczącym się na podstawie polskiej ustawy - Prawo zamówień publicznych. Na podkreślenie zasługuje również fakt, iż adnotacje o osobach zarządzających, zamieszczone w GZR nie odnoszą się do skazań za przestępstwa (co przewiduje art. 16 ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych i art. 12 ust. 1 ustawy o KRK), ale dotyczą wyłącznie wykroczeń, a więc czynów, będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Jak w wynika z przepisu art. 7 ust. 1 ustawy - Prawo zamówień publicznych – Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców. Aby zasada powyższa nie została przez Zamawiającego naruszona, koniecznym jest, dokonywanie oceny podmiotowej wykonawców przy uwzględnieniu jak najszerszego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Zamawiający nie może uchylać się od argumentacji, zgłoszonej przez wykonawców, która nie odpowiada jego stanowisku. Ważne jest, aby najważniejsza zasada udzielania zamówień nie została naruszona. Na marginesie Izba zauważa, iż w ocenie Izby możliwym do zaakceptowania byłaby sytuacja, w której wykonawca mający siedzibę poza granicami RP złożyłby dwa rodzaje dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu w zakresie art.. 24 ust. 1 pkt 9 ustawy - Prawo zamówień publicznych. Jeden z organu właściwego dla siedziby tego wykonawcy, drugi – oświadczenie złożone przed notariuszem, właściwym organem sądowym, administracyjnym albo organem samorządu zawodowego lub gospodarczego odpowiednio kraju pochodzenia osoby lub kraju, w którym wykonawca ma siedzibę lub miejsce zamieszkania. Oba te dokumenty mogłyby nie wykluczać się wzajemnie, gdyż zakres informacji w nich zawartych wzajemnie by się uzupełniał. Organ wystawiający zaświadczenie przedstawiałaby informacje w zakresie, w jakim pozwalają mu na to odpowiednie przepisy prawa, które z kolei nie obejmowałyby zakresu informacji wymaganego przepisami ustawy polskiej. W tym tez brakującym zakresie wystarczającym i dopuszczalnym byłoby złożenie oświadczenia przed notariuszem, właściwym organem sądowym, administracyjnym albo organem samorządu zawodowego lub gospodarczego odpowiednio kraju pochodzenia osoby lub kraju, w którym wykonawca ma siedzibę lub miejsce zamieszkania. W ten sposób Zamawiający posiadałby pełną wiedzę w zakresie potwierdzenia spełniania warunku i w oparciu o te (kompleksowe) dokumenty mógłby dokonać stosownej i właściwej oceny. Jeżeli zaś, tak jak to zostało wcześniej wywiedzione, organ wydający zaświadczenie, wystawiając to zaświadczenie nie uwzględni wszystkich (bądź też żadnego) informacji wymaganych przepisami prawa polskiej ustawy - Prawo zamówień publicznych to wystarczającym wydaje się przedłożenie oświadczenia złożonego przed notariuszem, właściwym organem sądowym, administracyjnym albo organem samorządu zawodowego lub gospodarczego odpowiednio kraju pochodzenia osoby lub kraju, w którym wykonawca ma siedzibę lub miejsce zamieszkania Uwzględniając powyższe, jak i treść przepisu art. 191 ust. 1a Pzp Krajowa Izba Odwoławcza, na podstawie przepisu art. 191 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo zamówień publicznych orzekła jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 191 ust. 6 i 7 ustawy Pzp, czyli stosownie do wyniku postępowania, uwzględniając koszty wynagrodzenia pełnomocnika Odwołującego, na podstawie faktury złożonej do akt sprawy,
1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 lipca 2007 r. w sprawie wysokości oraz sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 128, poz. 886 ze zmianami). Sygn. akt KIO/UZP 257/10. Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia: ALSTOM Power Sp. z o. o., Al. Jana Pawła II 12; 00-124 Warszawa oraz ALSTOM Power Systems GmbH, Augsburger Strasse 712; 70329 Stuttgart, Niemcy (zwani dalej „Odwołującym” lub „Konsorcjum ALSTOM Power”) - dnia 25 stycznia 2010 roku wniósł do Zamawiającego protest wobec czynności Zamawiającego polegającej na wykluczeniu Konsorcjum ALSTOM Power z postępowania. Uzasadniając wskazał, iż Zamawiający nie jest w stanie uzyskać na podstawie niemieckiego Świadectwa Sprawowania urzędowego potwierdzenia okoliczności mających znaczenie dla postępowania o udzielenie zamówienia, w zakresie tożsamym do okoliczności wykazywanych informacją wydawaną z polskiego Krajowego Rejestru Karnego. Tym samym informacja zawarta w niemieckim Świadectwie Sprawowania nie osiąga celu, jaki ustawodawca postawił przed urzędowym zaświadczeniem w zakresie okoliczności przewidzianych art. 24 ust. 1 pkt 4 - 8 ustawy Prawo zamówień publicznych. Ponadto stwierdził, że dotychczasowa praktyka Zamawiającego jednoznacznie potwierdzała stanowisko, iż w przypadku Republiki Federalnej Niemiec spełniona jest przesłanka rozporządzenia do ustawy Prawo zamówień publicznych dotycząca niewydawania w kraju pochodzenia osoby, tu w Republice Federalnej Niemiec, zaświadczeń w zakresie określonym art. 24 ust. 1 pkt 4 - 8 Prawa zamówień publicznych. Przedkładając oświadczenia złożone przed notariuszem, Odwołujący również działał w zaufaniu do takiej ustalonej praktyki Zamawiającego. Kwestionowanie przez Zamawiającego takiej dotychczasowej, ustalonej swojej praktyki, jest równoznaczne z wprowadzeniem w błąd wykonawcy. Podniósł również, iż jeśli przyjąć dla potrzeb dyskusji twierdzenie Zamawiającego, że w stanie faktycznym Wykonawca był zobowiązany wykazać niepodleganie wykonawcy wykluczeniu z postępowania w oparciu o przesłanki przewidziane w art. 24 ust. 1 pkt 4 - 8 ustawy Prawo zamówień publicznych przez przedłożenie niemieckiego Świadectwa Sprawowania, to Wykonawca wywiązał się również z tego obowiązku. Zamawiający w terminie przewidzianym na rozpoznanie protestu nie dokonał jego rozstrzygnięcia, co w rozumieniu przepisu art. 183 ust. 3 ustawy - Prawo zamówień publicznych rozumie się jako jego oddalenie. Z decyzją Zamawiającego nie zgodziło się Konsorcjum ALSTOM i dnia 11 lutego 2010 roku wniosło odwołanie do Prezesa UZP, podtrzymując zarzuty i żądania zawarte w proteście. Uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia i stanowiska stron złożone podczas rozprawy, skład orzekający Izby stwierdził, iż odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że Odwołujący legitymuje się interesem prawnym w korzystaniu ze środków ochrony prawnej, o którym stanowi art. 179 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych. Izba ustaliła i zważyła, co następuje. Zamawiający prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie negocjacji z ogłoszeniem z zastosowaniem przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych wymaganych przy procedurze, której wartość szacunkowa zamówienia przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Prawo zamówień publicznych. Na wstępie Izba stwierdziła, iż Odwołujący do wniosku załączył następujące dokumenty, dla spółki niemieckiej, mające potwierdzać spełnianie warunku opisanego w treści Ogłoszenia o zamówieniu, sekcja III dział III.2 ppkt 2.1, tj. Aktualnej informacji z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie określonym w art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 Ustawy, wystawionej nie wcześniej niż sześć miesięcy przed upływem terminu składania wniosków, tj. 1) Oświadczenie Pana Leif T., złożone przed notariuszem, iż nie podlega wykluczeniu z postępowania w zakresie określonym art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 polskiej ustawy – Prawo zamówień publicznych, wraz z tłumaczeniem przysięgłym (strony 64 i 65 wniosku), 2) Oświadczenie Pana Thomas F., złożone przed notariuszem, iż nie podlega wykluczeniu z postępowania w zakresie określonym art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 polskiej ustawy – Prawo zamówień publicznych, wraz z tłumaczeniem przysięgłym (strony 67 i 68 wniosku), 3) Oświadczenie Pana Andreas W., złożone przed notariuszem, iż nie podlega wykluczeniu z postępowania w zakresie określonym art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 polskiej ustawy – Prawo zamówień publicznych, wraz z tłumaczeniem przysięgłym (strony 70 i 71 wniosku). Zamawiający stwierdził, iż zakres rzeczowy informacji w składanych dokumentach jest niewystarczający, dlatego też pismem z dnia 3 grudnia 2009 roku wezwał Odwołującego do złożenia dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu, tj.: zaświadczenia właściwego dla ALSTOM Power Systems GmbH organu sądowego lub administracyjnego w zakresie określonym w art. 24 ust. 1 pkt 4 – 8 Pzp, wystawionego nie wcześniej niż 6 miesięcy przed upływem terminu składania wniosków. W odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego, Odwołujący pismem z dnia 11 grudnia 2009 roku przedłożył odpowiednie dokumenty z Federalnego Urzędu Sprawiedliwości w Bonn wystawione dla wszystkich członków zarządu spółki ALSTOM Power Systems GmbH. Zastrzegł jednocześnie, iż świadomie załączył do wniosku wyłącznie oświadczenia członków zarządu ALSTOM Power Systems GmbH działając w oparciu o punkt VI.3) pakt 9 ogłoszenia o zamówieniu. Izba, w pełni podziela stanowisko Odwołującego i podtrzymuje argumentację jak w uzasadnieniu do rozstrzygnięcia odwołania wniesionego przez Konsorcjum Polimex- Mostostal, sprawa o sygn. KIO/UZP 244/10, odnośnie zarzutu dotyczącego art. 24 ust. 1 pkt 4 - 8 ustawy - Prawo zamówień publicznych. Uwzględniając powyższe, jak i treść przepisu art. 191 ust. 1a Pzp Krajowa Izba Odwoławcza, na podstawie przepisu art. 191 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo zamówień publicznych orzekła jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 191 ust. 6 i 7 ustawy Pzp, czyli stosownie do wyniku postępowania, uwzględniając koszty wynagrodzenia pełnomocnika Odwołującego, na podstawie faktury VAT złożonej do akt sprawy,
1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 lipca 2007 r. w sprawie wysokości oraz sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 128, poz. 886 ze zmianami). Stosownie do art. 194 i 195 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych do Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim. Przewodniczący: ……………………………… Członkowie: ……………………………… ………………………………
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.