kpc w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub orzeczenie komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie od decyzji opiera się wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia, Sąd nie orzeka co do istoty sprawy na podstawie nowych okoliczności dotyczących stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, które powstały po dniu złożenia odwołania od tej decyzji. W tym przypadku Sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie. W ocenie Sądu Okręgowego powyższy przepis należało zastosować w przedmiotowej sprawie. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 stycznia 2012 r., II UK 79/11 (Lex nr 1130387) wyjaśnił, że w art.
mowa o "nowych okolicznościach", które, choć powstałe po wniesieniu odwołania, mają znaczenie dla oceny stanu zdrowia do dnia decyzji. Dla przykładu, "nowe okoliczności" to schorzenia istniejące przed wydaniem decyzji, lecz wykazane przez ubezpieczonego dopiero po wniesieniu odwołania do sądu albo ujawnione na podstawie badań lekarskich w trakcie postępowania sądowego i których nie oceniał ani lekarz orzecznik, ani komisja lekarska organu rentowego. Taki sam pogląd wyraził Sąd Apelacyjny w Szczecinie w postanowieniu z dnia 22.08.2012r. w sprawie o sygn. III AUz 80/12 ( LEX nr 1216395), który to pogląd Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie w pełni podziela i aprobuje. Odnosząc powyższe do realiów przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że w omawianej sprawie istotnie zaistniały nowe okoliczności dotyczące stanu zdrowia ubezpieczonego, które zostały ujawnione już po badaniu przeprowadzonym przez lekarza orzecznika ZUS, komisję lekarską ZUS, jak też po badaniu przez biegłych lekarzy sądowych. Na rozprawie w dniu 11.04.2013r. odwołujący podniósł, że stan jego zdrowia cały czas pogarsza się. Podał, że dopiero w marcu b.r. wykonał badanie kręgosłupa rezonansem magnetycznym, dlatego nie mógł wyników tego badania okazać biegłym. Lekarz, któremu pokazywał opis tego badania powiedział mu, że stan jego kręgosłupa znacznie się pogorszył. Na potwierdzenie powyższego odwołujący przedstawił wynik badania rezonansem magnetycznym z dnia 19.03.2013r. oraz informację dla lekarza kierującego z Poradni Neurochirurgicznej (vide k. 42 - 43 akt sądowych). Przedłożony opis badania rezonansem magnetycznym wskazuje na szereg zmian w odcinku szyjnym kręgosłupa, w tym m.in. zmiany zwyrodnieniowe, wypukliny krążków międzykręgowych, kręgozmyk tylny kręgu C6 oraz duże zmiany wytwórcze na przednich krawędziach trzonów C6 i C7, które nie były wyszczególnione w opisie poprzedniego badania rezonansem magnetycznym z dnia z 06.07.2012r, znajdującego się w aktach rentowych. Powyższe daje asumpt dla przyjęcia, że u ubezpieczonego pojawiły się nowe zmiany chorobowe w obrębie analizowanego narządu ruchu. Należy mieć na uwadze, że przytoczone okoliczności zostały ujawnione na podstawie badań lekarskich już w trakcie trwania postepowania sądowego, a więc po dacie badania przez lekarzy orzeczników ZUS i dacie wydania zaskarżonej decyzji, nie były więc znane i brane pod uwagę zarówno przez lekarzy orzeczników ZUS, jak też przez biegłych lekarzy sądowych. Sąd biorąc pod uwagę treść cytowanego wyżej art.
kpc, uchylił zaskarżoną decyzję i sprawę przekazał do rozpoznania (...) Oddział w P. do ponownego rozpoznania oraz umorzył postępowanie w sprawie.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.