z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk Sąd Rejonowy w Trzebnicy wyrokiem z dnia 11 stycznia 2013r. (sygn. akt II K 760/12 ): I. uznał oskarżonego W. R. za winnego zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku z art.
z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to na podstawie art. 244 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 42 § 2 kk i art. 43 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych wszelkich kategorii w ruchu lądowym na okres 5 (pięć) lat; III. na podstawie art. 63§1 kk w zw. z art. 265 kpk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania w sprawie w dniu 18 lipca 2012r.; IV. zwolnił oskarżonego od kosztów procesu przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. Apelację od tego wyroku wywiódł prokurator, zaskarżając orzeczenie w części dotyczącej kwalifikacji prawnej czynu i zarzucając obrazę prawa materialnego – art.
kk poprzez przyjęcie błędnej podstawy prawnej skazania oskarżonego z art.
z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk zamiast art.
W oparciu o powyższy zarzut apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie za podstawę skazania art.
kk i utrzymanie wyroku w mocy w zakresie wymierzonej kary i orzeczonego środka karnego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. Sąd Rejonowy dopuścił się bowiem obrazy prawa materialnego, powielając błędną kwalifikację prawną czynu zarzucanego oskarżonemu w akcie oskarżenia i przenosząc ją tym samym do podstawy skazania w zaskarżonym wyroku. Kwalifikując czyn oskarżonego, polegający na kierowaniu samochodem w stanie nietrzeźwości, wbrew zakazowi orzeczonemu przez Sąd prawomocnym wyrokiem za analogiczny czyn, jako występek z art.
z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, Sąd I instancji naruszył prawo materialne i pominął fakt wprowadzenia do Kodeksu karnego przepisu art.
Przepis ten został dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks karny wykonawczy oraz ustawy - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 40, poz. 227 z późn. zm.). Ustawodawca wprowadził tym przepisem nowy typ kwalifikowany poprzez wskazanie trzech alternatywnie określonych znamion kwalifikujących. Pierwsze z nich stanowi przypadek recydywy ogólnej jednorodnej - znamieniem wpływającym na zwiększenie zagrożenia karą jest uprzednie prawomocne skazanie za przestępstwo z art.
Nie wskazano tu żadnych terminów, a zatem należy przyjąć, iż sprawca czynu z art.
kk będzie ponosił taką zaostrzoną odpowiedzialność do momentu zatarcia poprzedniego skazania. Drugim znamieniem przewidzianym przez ustawodawcę jest popełnienie jednego z trzech przestępstw przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, popełnionych w stanie nietrzeźwości lub odurzenia. Taka właśnie sytuacja faktyczna miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Pomimo nie budzących wątpliwości ustaleń w tym zakresie Sąd Rejonowy przyjął niewłaściwą kwalifikację prawną czynu i błędną podstawę skazania oskarżonego W. R.. W dodatku w pisemnym uzasadnieniu wyroku Sąd kwestię tę ograniczył do jednego zdania, stwierdzając, iż „oskarżony bez wątpienia wyczerpał ustawowe znamiona występku z art.
z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk” (k. 34). Jak z powyższego wynika- Sąd całkowicie pominął fakt obowiązywania przepisu art.
Z tych względów zaskarżony wyrok należało zmienić zgodnie z wnioskiem apelacji, przyjmując wskazany wyżej przepis jako podstawę skazania i wymierzenia oskarżonemu kary 1 roku pozbawienia wolności. W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymany został w mocy. Na podstawie art.624§1 kpk w zw. z art.634 kpk oraz art.17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.