Sygn. akt: KIO 2269/11 WYROK z dnia 2 listopada 2011 r. Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodniczący: Anna Packo Protokolant: Mateusz Michalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 listopada 2011 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 21 października 2011 r. przez wykonawcę Magdalenę Ugrewicz prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą „Platon, Szkolenia i Konferencje” ul. Słowackiego 12, 57-350 Kudowa – Zdrój w postępowaniu prowadzonym przez Zakład Zamówień Publicznych przy Ministrze Zdrowia Al. Jerozolimskie 155, 02-326 Warszawa orzeka:
(10), powinna ona otrzymać: 20% x (10/15) x 100 = 13,3333 pkt, po dodaniu do punktów otrzymanych za kryterium ceny (72,6286 pkt), oferta otrzymałaby łącznie 85,9619 pkt i w łącznej punktacji byłaby najlepsza. Co do możliwej argumentacji Zamawiającego, iż nie jest w stanie jednoznacznie ocenić oferty w tym kryterium, to zwrot w tym przypadku „indywidualna ocena” oznacza, że nie ma możliwości zastosowania w kryterium oceny punktowej, gdyż do obliczenia jej wartości używa się konkretnego wzoru. Sugerować to może nadinterpretację zapisów i niedopuszczalną dowolność oceny, która jest niezgodna z kryteriami ustalonymi i zawartymi w specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Jeśli zaś przyjąć argumentację Zamawiającego, że nie można ocenić oferty zgodnej ze specyfikacją, która spełnia jej wymagania i powinna podlegać ocenie, to należy stwierdzić, że całe postępowanie jest obarczone wadą prawną i powinno zostać unieważnione ze względu na wystąpienie wady uniemożliwiającej zawarcie ważnej umowy w sprawie zamówienia publicznego, która ma charakter nieusuwalny i jednocześnie powoduje, że zawarta umowa będzie z mocy prawa nieważna. Zamawiający złożył pisemną odpowiedź na odwołanie wnosząc o jego oddalenie w całości z uwagi na niezasadność zarzutów. Zamawiający podniósł, że Odwołujący żąda przyznania w kryterium
- 13,33 punktów, konieczność dokonania takiej oceny wywodząc ze sformułowania w wyroku Izby z 7 października 2011 r., że Zamawiający powinien przyznać odpowiednią ilość punktów. Zamawiający dokonał oceny ofert kierując się zasadą, również wskazaną w tym wyroku, że niedopuszczalna jest ocena oparta o intencje Zamawiającego nie wyrażona wprost w specyfikacji istotnych warunków zamówienia i ogłoszeniu o zamówieniu. Zgodnie bowiem z postanowieniem punktu 2.
- rozdziału V specyfikacji istotnych warunków zamówienia „Zasady oceny ofert” kryterium
- podlega indywidualnej ocenie wszystkich członków komisji przetargowej. Ocena ostateczna dla tego kryterium jest obliczana według określonego w specyfikacji istotnych warunków zamówienia wzoru (został on opisany powyżej w treści stanowiska Odwołującej). Zamawiający wskazał zatem wprost, że wykonawca otrzyma 10 punktów tylko w przypadku zaoferowania pokoi jednoosobowych lub dwuosobowych do pojedynczego wykorzystania dla każdego uczestnika szkolenia. Zaoferowanie chociaż jednego pokoju dwuosobowego do wykorzystania dla dwóch osób wyklucza możliwość przyznania takiej liczby punktów. Ponieważ Zamawiający nie przewidział możliwości przyznania innej niż 0 lub 10 liczby punktów wykonawca, który zaoferował chociaż jeden pokój dwuosobowy uzyska 0 punktów. Zamawiający sporządził wzór formularza oferty, który zawierał oświadczenie wykonawców: „Oświadczamy, że zapewnimy uczestnikom szkolenia: nocleg w hotelu……-gwiazdkowym1, pokoje…… - osobowe2.” Poprzez przypisy umieszczone przy każdej z części oświadczenia Zamawiający wskazał, jak należy rozumieć wzór formularza oferty, czyli jakie informacje należy umieścić w wykropkowanych miejscach. Przypis 1 „Należy wpisać standard hotelu zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia (…)”, przypis 2 „Należy wpisać ilość osób, które będą zakwaterowane w jednym pokoju.” W formularzu oferty Odwołująca oświadczyła, że zapewni uczestnikom szkolenia „nocleg w hotelu 3-gwiazdkowym, pokoje 2-osobowe, pokoje 1-osobo.” Zatem Zamawiający uznał, że Odwołująca zaoferowała przynajmniej jeden pokój dwuosobowy do wykorzystania dla dwóch osób. Takie też ustalenia znajdują się w wyroku Izby z 7 października: „Wykonawca w ocenie składu orzekającego, wskazał w ofercie, że zaoferował zarówno pokoje dwuosobowe jak też jednoosobowe co jest dopuszczalne. Możliwa była zatem ocena ofert. Wbrew jednak twierdzeniom Odwołującego złożone oświadczenie nie wskazuje, że zaoferował on pokoje dwuosobowe do pojedynczego wykorzystania. Wyrażenia „pokoje 2- osobowe, pokoje 1-osobo.” nie sposób w ocenie Izby interpretować tak, jak uczynił to Odwołujący w odwołaniu, a mianowicie, że zaoferował on, zgodnie z kryterium z SIWZ pokoje dwuosobowe do pojedynczego wykorzystania.” Natomiast użyte w tym wyroku sformułowanie „Zamawiający powinien unieważnić decyzję o odrzuceniu oferty Odwołującego i dokonać jej oceny zgodnie z określonymi w SIWZ kryteriami oceny ofert oraz przyznać odpowiednią ilość punktów” nie oznacza nakazania Zamawiającemu przyznania 10 czy 13,33 punktów, lecz o przyznanie odpowiedniej do dokonanej oceny ilości zgodnej ze specyfikacją, w tym również 0 punktów. W oparciu o stan faktyczny ustalony na podstawie dokumentacji postępowania oraz na podstawie oświadczeń złożonych podczas rozprawy Izba ustaliła i zważyła, co następuje: odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie Izba stwierdziła, że nie zachodzi żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania opisanych w art. 189 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, a Odwołująca ma interes we wniesieniu odwołania w rozumieniu art. 179 ust. 1 i art. 180 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych. Izba ustaliła też, że stan faktyczny postępowania o udzielenie zamówienia publicznego nie jest sporny. Izba przyznaje w pełni rację stanowisku Zamawiającego. W ramach wskazanego w specyfikacji istotnych warunków zamówienia kryterium 2B Zamawiający miał ocenić zaoferowane pokoje następująco: pokoje dwuosobowe – 0 punktów, a pokoje jednoosobowe lub dwuosobowe do pojedynczego wykorzystania dla każdego uczestnika szkolenia – 10 punktów. Z tego sformułowania wynika jednoznacznie, że Zamawiający przewidział tylko opcję 0 albo 10 punktów, bez możliwości przyznania punktów pośrednich przy zaoferowaniu „mieszanych” pokoi, czyli zarówno jedno- jak i dwuosobowych. Natomiast 10 punktów miało być przyznane, gdyby w ofercie zaoferowano pokoje jednoosobowe lub dwuosobowe do pojedynczego wykorzystania dla każdego uczestnika szkolenia, czyli wyłącznie pokoje tego typu i to dla każdego z uczestników szkoleń. W obecnej chwili Odwołujący może uznawać tę punktację za krzywdzącą dla siebie, gdyż opcję zarówno pokoi jedno- jak i dwuosobowych uznaje za lepszą niż wyłącznie dwuosobowych (pod warunkiem, że nie wywoła to konfliktu wśród owych uczestników), która tym samym powinna zyskiwać większą liczbę punktów, lecz wątpliwości te należało zgłaszać na etapie specyfikacji istotnych warunków zamówienia, kiedy Zamawiający jeszcze mógł zmienić sposób punktowania ofert (analogicznie jak przy standardzie hotelu). Z kolei w treści swojej oferty Odwołująca oświadczyła, że zapewni uczestnikom szkolenia „nocleg w hotelu 3-gwiazdkowym, pokoje 2-osobowe, pokoje 1-osobo.” (ostatnie stwierdzenie jako dodatkowy dopisek). Tu Izba podziela ustalenia i opinię z wyroku z 7 października oraz Zamawiającego, że dopisku „pokoje 1-osobo.” nie można traktować jako oświadczenia oznaczającego „pokoje dwuosobowe do jednoosobowego wykorzystania” (w szczególności zaś: dla każdego uczestnika szkolenia), lecz jako zaoferowanie zarówno pokoi dwu-, jak i jednoosobowych, co było dopuszczalne na gruncie specyfikacji istotnych warunków zamówienia (tzn. oferta nie mogła z tego powodu zostać odrzucona jako niezgodna ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia – co stwierdziła Izba w wyroku z 7 października). Nie oznacza to jednak równocześnie, że oferta Odwołującej musiała, tylko dlatego że nie podlegała odrzuceniu, zostać uznana za najkorzystniejszą. Nie wynika to również z wyroku z 7 października, który jest przez Odwołującą nadinterpretowany. Stwierdzenie, że oferta może zostać oceniona i powinna otrzymać odpowiednią ilość punktów oznacza właśnie, jak stwierdzono, że jako niepodlegająca odrzuceniu podlega ocenie według kryteriów oceny ofert – wszystkich, a nie tylko spornego – i należy przyznać jej taką liczbę punktów, jaka z tych kryteriów wynika. Natomiast z kryterium 2B rzeczywiście wynika 0 punktów. Należy tu podkreślić, że przedmiotem orzeczenia Izby z 7 października nie było ustalenie konkretnej liczby należnych ofercie punktów, gdyż Izba nie wykraczała poza zakres zarzutu, który dotyczył odrzucenia oferty, a nie weryfikowała samej czynności Zamawiającego jej oceny (której wtedy jeszcze nie dokonano) i kwestia ta pojawiła się jedynie na marginesie zarzutu dotyczącego odrzucenia oferty. Izba nie stwierdziła też wady postępowania skutkującej ewentualną nieważnością umowy. Zamawiający ustalił kryterium 2B – w takim brzmieniu, w jakim ustalił – w ramach dopuszczalnej swobody w ocenie istotnych dla siebie aspektów realizacji zamówienia i to, że mógł je ustalić w inny sposób, np. przewidując proporcjonalne przyznawanie punktów, jest tylko dowolną opcją i nie oznacza jeszcze jakiejkolwiek niezgodności z prawem. Również stwierdzenie, że członkowie komisji będą indywidualnie przyznawać punkty w kryterium, które jest obliczane według wzoru matematycznego, chociaż jest raczej przyzwyczajeniem wynikającym z wzoru protokołu postępowania niż potrzebą dokonywania jakiejkolwiek indywidualnej oceny, skutkuje co najwyżej tym, że zostanie sporządzonych kilka odrębnych kart oceny, nie jest żadną wadą ustalania zasad oceny i nie zniekształca oceny ofert. W związku z powyższym Izba orzekła jak w sentencji odwołanie oddalając. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Prawo zamówień publicznych, stosownie do wyniku postępowania, zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 2, § 3 i § 5 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238). Przewodniczący: ………………….………