i za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesza wykonanie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata; III. na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 (trzech) lat; IV. na podstawie art. 63 § 2 k.k. zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 5 grudnia 2012 roku do dnia 15 kwietnia 2013 roku; V. na podstawie art. 49 § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 200 (dwustu) złotych; VI. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności (zatrzymania) w dniu 5 grudnia 2012 roku; VII. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym odstępuje od wymierzenia opłaty. UZASADNIENIE Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 5 grudnia 2012 roku oskarżony J. J.
akt II K 4/06, wyrokiem Sądu Rejonowego w Oleśnicy z dnia 17 listopada 2009 roku, sygn. akt II K 1012/09 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Oleśnicy z dnia 31 sierpnia 2010 roku, sygn. akt II K 183/10. Dowód: wyjaśnienia oskarżonego J. J.
Oskarżony, działając w zamiarze bezpośrednim, kierował bowiem pojazdem mechanicznym – samochodem marki V. – w ruchu lądowym, jadąc m.in. ulicą (...) w stanie nietrzeźwości, mając 1,22 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Nadto oskarżony był już uprzednio karany prawomocnymi wyrokami za prowadzenie samochodu w stanie nietrzeźwości, co stanowiło podstawę przyjęcia popełnienia przez niego przestępstwa z § 4 art.
k.k. ***** W niniejszej sprawie Sąd uwzględnił wniosek oskarżyciela publicznego o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie oskarżonemu kary bez przeprowadzania rozprawy na warunkach wskazanych we wniosku, tj. orzeczenia wobec niego kary 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata, środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat, a także świadczenia pieniężnego w wysokości 200 złotych. Sąd uznał, iż okoliczności sprawy nie budziły wątpliwości, a postawa oskarżonego pozwalała uznać, iż cele postępowania zostaną osiągnięte. Oskarżony i jego obrońca wyrazili również zgodę na takie zakończenie postępowania i orzeczenie wyroku zgodnego z treścią wniosku oskarżyciela publicznego, podtrzymanego na posiedzeniu. Sąd uwzględniając ten wniosek miał zarazem na uwadze, by dolegliwość kary nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze kary, które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. W tym miejscu wskazać należy w szczególności na stosunkowo wysoką społeczną szkodliwość czynu popełnionego przez oskarżonego oraz na ogólnospołeczny wymiar nadużywania alkoholu podczas prowadzenia pojazdów w ruchu lądowym i nagminność tego typu zjawiska. Sąd uznał w szczególności, iż czyn oskarżonego niósł za sobą realne zagrożenie dla bezpieczeństwa w komunikacji oraz życia i zdrowia innych uczestników ruchu drogowego, zwłaszcza, mając na uwadze powszechny wymiar komunikacji drogowej w mieście takim jak W., a także to, iż oskarżony spowodował kolizję w takim stanie. Co więcej oskarżony kierował swoim samochodem w centrum miasta o godzinie 18.00-19.00, a zatem w godzinach, w których w takim mieście jak W., mamy do czynienia z bardzo dużym natężeniem ruchu drogowego, w szczególności w jego centrum, jak również z niemałym ruchem pieszych. Tym samym zagrożenie, jakie swoim zachowaniem wywoływał oskarżony, było tym bardziej realne i poważne. Istotnym było również to, w jakim stanie psychofizycznym znajdował się oskarżony, a stan ten należało ocenić jako bardzo zły. Miał przy tym niezwykle wysokie stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. 1,22 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Nie trudno zatem wyobrazić sobie, iż oskarżony będąc w stanie nietrzeźwości swoją jazdą mógł wywołać poważne skutki i to nie tylko kolizję. Wreszcie przy wymiarze kary nie można było pominąć faktu, iż oskarżony w czasie interwencji nie stosował się do zaleceń policjantów, co również w określony sposób nakazywało oceniać jego postawę, a także jego stan psychofizyczny. Sąd wymierzając oskarżonemu karę wziął jednak pod uwagę, także okoliczności łagodzące, w tym zachowanie oskarżonego po popełnieniu przestępstwa. Oskarżony nie utrudniał bowiem postępowania, jak również wyraził skruchę związaną z popełnionym czynem. Na korzyść oskarżonego przemawiały również jego warunki i właściwości osobiste. W ocenie Sądu, kara wymierzona za dokonane przestępstwo na zasadach powyżej wymienionych jest współmierna zarówno do stopnia społecznej szkodliwości, jak i uwzględnia dyrektywy prewencji zarówno indywidualnej jak i ogólnej, związanej z zapobieganiem tego typu zjawiskom, co raz bardziej powszechnym i niosącym za sobą poważne zagrożenia. Sankcja wobec oskarżonego stanowić będzie zdaniem Sądu odpowiednią represję i wpłynie na powstrzymanie się przez oskarżonego od popełniania podobnych przestępstw w przyszłości. Jednocześnie, na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k., Sąd, biorąc pod uwagę w szczególności warunki i właściwości osobiste oskarżonego, zachowanie po popełnieniu czynu, warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary wobec oskarżonego na okres 3 lat próby. Sąd uznał bowiem, iż jest to wystarczające dla osiągnięcia w stosunku do niego celów kary a pomimo jej niewykonania oskarżony będzie przestrzegać porządku prawnego. Sąd uczynił tak pomimo karalności oskarżonego za tego typu przestępstwa, mając na uwadze okoliczności tego czynu, a także aktualną sytuację osobistą oskarżonego, który cierpi na liczne schorzenia, przebywa na rencie, a kary pozbawienia wolności orzeczone poprzednimi wyrokami nie mogą być aktualnie wykonywane. W ocenie Sądu w tym szczególnym wypadku szansa, jaką jest niewątpliwie warunkowe zawieszenie wykonania kary pozwoli oskarżonemu ostatecznie na zweryfikowanie swojej postawy, głębszą refleksję na temat popełnionego przez niego czynu. Na zasadzie art. 42 § 2 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego, zgodnie z wnioskiem złożonym w trybie art. 335 k.p.k., środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres trzech lat. Wymiar środka Sąd uzasadnił tym, iż mniejszy niż 3 lata zakaz nie wpłynie w odpowiedni sposób na postawę oskarżonego. Z drugiej strony Sąd uznał, iż taki wymiar środka nie będzie dolegliwością ponad stopień zawinienia sprawcy. W tym miejscu wskazać należy na poważne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, i wysoki stopień nietrzeźwości oskarżonego, który swoim zachowaniem w sposób poważny zagrażał innym uczestnikom ruchu drogowego, a także na to, iż nie było to pierwsze tego typu zachowanie. Orzeczenie wobec oskarżonego tego środka karnego na okres 3 lat, zdaniem Sądu pozwoli przede wszystkim oskarżonemu na głębszą refleksję dotyczącą właściwego zachowania się w ruchu drogowym i powstrzyma od ponownego prowadzenia pojazdu mechanicznego pod wpływem alkoholu. Sąd uznał również, iż słusznie wskazano we wniosku, iż w świetle wskazywanych dyrektyw wymiaru środków karnych, ich celów, a także konieczności kształtowania postawy oskarżonego zachodziła potrzeba, orzeczenia obok kary pozbawienia wolności oraz zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym także środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 200 złotych. . Jednocześnie Sąd na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny zaliczył mu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, tj. zatrzymania w dniu 5 grudnia 2012 roku, a na podstawie art. 63 § 2 k.k. na poczet orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, okres faktycznego zatrzymania prawo jazdy od dnia 5 grudnia 2012 roku do dnia 15 kwietnia 2013 roku. Orzeczenie o kosztach sądowych Sąd oparł na art. 624 § 1 k.p.k. oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. Nr 49, poz. 223), kierując się sytuacją materialną i rodzinną oskarżonego.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.