Sygn. akt III AUa 328/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 grudnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Rom

§ 4k.p.c., bowiem w chwili badania przez lekarzy orzeczników ZUS w 2013 r.

dysponowali oni dokumentację medyczną pozwalającą orzec częściową niezdolność do pracy (2 wyniki badania ECHO serca z dnia 7.07.2012 r. i z dnia 27.07.2012 r., które należało porównać ) oraz wynik badania wskazujący na istotne pogorszenie kurczliwości lewej komory – hypokineza ściany przedniej i koniuszkowej ½ przegrody międzykomorowej (z 7.03.2012r.) i akinezę ściany przedniej i przykoniuszkowej przegrody międzykomorowej ( z 27.07.2012 r.) Sąd Okręgowy w pełni podzielił stanowisko biegłego kardiologa jako spójne i logiczne, oparte o wnikliwie i rzetelnie oceniony stan zdrowia badanego ubezpieczonego. Biegły rzeczowo również odpowiedział na czym polegały błędy w ocenie orzeczniczej stanu zdrowia ubezpieczonego. Zdaniem Sądu Okręgowego opinie biegłego kardiologa były na tyle przekonujące, że uczyniły zbędnym opracowanie opinii przez biegłego z zakresu medycyny pracy. Dokonana w sprawie analiza wszystkich okoliczności w ujęciu aspektów medycznych (gdzie brany jest pod uwagę charakter i przebieg procesów chorobowych oraz ich wpływ na stan czynnościowy organizmu) oraz socjalnych (gdzie uwzględnia się posiadane kwalifikacje, wiek, zawód, wykonywane czynności i warunki pracy oraz możliwość dalszego wykonywania pracy zarobkowej, a także możliwość przywrócenia zdolności do pracy przez leczenie i rehabilitację lub przekwalifikowanie zawodowe) potwierdziła w ocenie Sądu Okręgowego zasadność stanowiska biegłego kardiologa i utwierdziła Sąd Okręgowy w przekonaniu, że ubezpieczony jest niezdolny do pracy oraz, że postępujące pogarszanie się stanu zdrowia ubezpieczonego nie jest nową okolicznością w sprawie o jakiej mowa w art

§ 4K.p.c.

Sąd Okręgowy tak argumentując uznał zaskarżoną decyzję organu rentowego za błędną i na podstawie art.

§ 2k.p.c.

zmienił ją w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 28.02.2013r. do 31.03.2014r. (pkt I orzeczenia). Na podstawie art.

§ 4k.p.c.

w punkcie II wyroku postanowił oddalić wniosek organu rentowego o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do rozpoznania organowi rentowemu (omyłkowo wskazując, że oddala odwołanie w pozostałej części). Z rozstrzygnięciem Sądu Okręgowego nie zgodził się organ rentowy. Zaskarżył wyrok w części, tj. w zakresie punktu 1 i zarzucił mu „naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.: 1. art.

§ 4k.p.c.

przez jego niezastosowanie w sprawie w wyniku pominięcia nowych okoliczności, polegających na pogorszeniu stanu zdrowia ubezpieczonego, potwierdzonego wynikiem badania ECHO serca z dnia 17.06.2013r., które nastąpiło po dniu złożenia odwołania od spornej decyzji, co powinno skutkować uchyleniem decyzji, przekazaniem sprawy do rozpoznania organowi rentowemu i umorzeniem postępowania w niniejszej sprawie,

1. art. 227 k.p.c. i art. 233 § 1 k.p.c., polegające na dowolnej, a nie swobodnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w wyniku błędnej kwalifikacji wniosków opinii biegłego sądowego kardiologa z dnia 26.08.2013r. i z dnia 04.01.2014r., stwierdzających w konkluzji konieczność orzeczenia w lutym 2013r. częściowej niezdolności ubezpieczonego do pracy od daty ustania zasiłku rehabilitacyjnego okresowo do marca 2014r. podczas gdy pogorszenie stanu zdrowia ubezpieczonego w zakresie posiadanego schorzenia wynika z badania ECHO serca z dnia 17.06.2013r., co powinno skutkować oddaleniem odwołania wobec sentencji spornej decyzji, wydanej przez organ rentowy w oparciu o orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z dnia 20.02.2013r.- w tym zakresie: pominięcie tej nowej okoliczności i nie rozpoznanie przez Sąd Okręgowy istoty sporu, - które to uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy”. Skarżący w uzasadnieniu zarzutów wyjaśnił, że Sąd I instancji dokonał błędnej kwalifikacji wniosków opinii biegłego sądowego kardiologa z dnia 26.08.2013r. i z dnia 04.01.2014r. i tak w opinii z 26.08.2013r. biegły sądowy stwierdził, cyt. „(...) w badaniu ECHO serca (17.06.2013r.) wyraźne powiększenie jam serca lewego (LP i Lk)- kserokopia badania dołączona do opinii biegłego (...)". W konsekwencji przyjęta za podstawę zaskarżonego wyroku opinia biegłego potwierdziła nową okoliczność. Sąd Okręgowy kwestionując stanowisko organu rentowego bezzasadnie powołuje się na badania ECHO serca z lipca 2012r. i pomija, że wyniki miały znaczenie dla wcześniejszej oceny uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego i były wykonane w czasie przebywania ubezpieczonego na tym świadczeniu. Przedmiotowe wyniki nie mają znaczenia dla niniejszej sprawy zważywszy, że Sąd orzekł przyznanie renty od 28.02.2013r. Dopiero więc ww. wynik z dnia 17.06.2013r., świadczący o pogorszeniu zgodnie ze stanowiskiem biegłego kardiologa miał znaczenie dla określenia ustalenia, czy ubezpieczony nie odzyskał zdolności do pracy po okresie świadczenia rehabilitacyjnego. Wskazując na powyższe, apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i oddalenie odwołania, ewentualnie o uchylenie wyroku w zakresie punktu
2. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Ubezpieczony wniósł o oddalenie apelacji w całości. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja organu rentowego nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny uznał, że ustalenia faktyczne poczynione w niniejszej sprawie przez Sąd Okręgowy w zakresie stanu zdrowia ubezpieczonego i wpływu rozpoznanych schorzeń na częściową, okresowo niezdolność ubezpieczonego do pracy zgodnie z posiadanymi przez niego kwalifikacjami - są prawidłowe. Sąd I instancji ustalając stan faktyczny oparł się na całokształcie zebranego materiału dowodowego, należycie go rozważył i wskazał jakim środkom dowodowym słusznie dał wiarę. Błędne było natomiast ustalenie, powielone zresztą w początkowej części rozważań prawnych Sądu Okręgowego, iż w sprawie dopuszczono również dowód z opinii drugiego biegłego, tj. z zakresu medycyny pracy. Wadliwość tego rodzaju nie miała jednak wpływu na prawidłowość zapadłego rozstrzygnięcia. Wbrew zarzutowi apelacyjnemu, całość trafnych ustaleń faktycznych Sądu pierwszej instancji przedstawiona w pisemnym uzasadnieniu wyroku, przyjęta w oparciu o opinię biegłego sądowego z zakresu kardiologii (będącego też specjalistą z zakresu chorób wewnętrznych) lek. med. G. K. (k.26-28 i k. 56) zasługuje w pełni na akceptację. Należy bowiem wskazać, że w związku ze zgłaszanymi przez ubezpieczonego schorzeniami po przebytym w 2011r. zawałem mięśnia sercowego, w oparciu też o zgromadzoną w sprawie dokumentację medyczną, Sąd I instancji przeprowadził dowód z ww. opinii kardiologa, który stanowczo, jednoznacznie i przekonywująco ocenił, że ubezpieczony jest niezdolny do pracy zgodnie z posiadanymi przezeń kwalifikacjami. Sąd Apelacyjny przyjął te ustalenia za własne i nie zachodziła też konieczność ponownego ich szczegółowego przytaczania ( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 sierpnia 2001 r., V CKN 348/00, LEX nr 52761, Prok.i Pr. 2002/6/40). Należy przy tym podkreślić, że Sąd Okręgowy prawidłowo również ustalił, że w sprawie nie wystąpiły nowe okoliczności w rozumieniu art.

§ 4k.p.c., i to wbrew forsowanemu w toku procesu stanowisku organu rentowego.

Nadto, Sąd Okręgowy słusznie rozstrzygnął, że ubezpieczony spełnił wszystkie przesłanki z art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy emerytalnej, w tym w postaci wymaganej niezdolności do pracy, co musiało skutkować przyznaniem prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami. Zważywszy na kierunek apelacji oraz podniesione w niej zarzuty należy wskazać, że w sprawie sporne było nie tylko ustalenie, że ubezpieczony jest niezdolny do pracy zgodnie z wykształceniem średnim zawodowym w zawodzie ekonomista i rzeczywistymi kwalifikacjami na dotychczas zajmowanych stanowiskach (referent ds. spedycji, agenta na kąpielisku, ajenta sklepu, kierownika sklepu, kierownika punktu skupu artykułów poch. zagranicznego, ajenta zakładu gastronomicznego, a następnie prowadząc działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży i zaopatrzenia artykułów) według stanu na dzień wydania zaskarżonej decyzji z 05.03.2013r., ale również, czy wystąpiła nowa okoliczność w rozumieniu art.

§ 4k.p.c., wobec porównania wyników badań ECHA serca.

Należy zatem wskazać, że w chwili badania przez lekarzy orzeczników ZUS w 2013 r. dysponowali oni dokumentacją medyczną pozwalającą orzec u ubezpieczonego częściową niezdolność do pracy. W postępowaniu rentowym posiadali bowiem 2 wyniki badania ECHO serca z dnia 7.07.2012 r. i z dnia 27.07.2012 r., oraz wynik z dnia 07.03.2012r. badania wskazujący na istotne pogorszenie kurczliwości lewej komory – hypokineza ściany przedniej i koniuszkowej ½ przegrody międzykomorowej oraz wynik z 27.07.2012r. wskazujący na akinezę ściany przedniej i przykoniuszkowej przegrody międzykomorowej. Doszło do pogorszenia wydolności serca, gdyż uległy powiększeniu lewy przedsionek i lewa komora (opinia kardiologa, k. 28). Również z opisu wyniku badania ECHA serca z 17.06.2013r. – k.25 - wynika powiększenie lewego przedsionka i lewej komory. Co więcej, tożsame rozpoznanie zostało zawarte w opinii specjalistycznej lekarza konsultanta jeszcze z dnia 11.02.2013r., w oparciu o posiadane przez niego wyniki badań. Nie ma tu zatem żadnej nowej okoliczności. W obliczu wyników opinii biegłego sądowego dokonanych na podstawie badań ubezpieczonego, przedłożonej przezeń dokumentacji medycznej oraz w świetle aktualnej wiedzy medycznej w sprawie nie ujawniono żadnych podstaw uzasadniających przyjęcie, że po dacie decyzji z dnia 05.03.2013r. wystąpiła nowa okoliczność w zakresie stanu zdrowia i wpływu na zdolność do pracy. Trzeba dodać, że polemizowanie w apelacji z oceną biegłego (na temat tego, czy powiększenie jam w obrębie serca jest nową okolicznością, zwłaszcza, gdy powiększenie jam było ujawnione w toku postępowania rentowego), nie jest w żadnym razie wystarczające do podważenia fachowo sporządzonej i miarodajnej opinii. W konsekwencji powyższych konstatacji Sąd Apelacyjny nie znajdując podstaw do wydania orzeczenia zgodnego z wnioskiem apelacji, na podstawie art. 385 k.p.c. apelację oddalił, jako bezzasadną. SSA Barbara Białecka SSA Romana Mrotek SSO del. Beata Górska