ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji , w przypadku zawartych w umowie spółki ograniczeń rozporządzania udziałem - zarządzenie sprzedaży udziałów może nastąpić jedynie wówczas gdy spełniona zostanie przesłanka określona w powołanym przepisie, a mianowicie najpierw spółka musi złożyć oświadczenie o dokonaniu oszacowania udziałów i wskazania osoby , która je nabędzie. Dlatego zdaniem skarżących , wbrew twierdzeniom zawartym w zaskarżonym postanowieniu nie doszło do spełnienia przesłanek określonych w art. 95j oraz art. 96 k §1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postepowaniu egzekucyjnym w administracji. W odpowiedzi na zażalenie, wnioskodawca wniósł o: - odrzucenie w całości apelacji uczestnika postępowania – (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą S. (w przypadku zażalenia złożonego przez (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S.), - ewentualnie, w dalszej kolejności oddalenie w całości apelacji uczestnika postępowania, - zasądzenie od uczestnika na rzecz wnioskodawcy kosztów niniejszego postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wnioskodawca argumentował, że w przypadku apelacji złożonej przez spółkę (...) - wniesiona ona została przez uczestnika postępowania, który nie posiadał w momencie jego wniesienia niezbędnego interesu prawnego. Przechodząc do istoty zażalenia, wnioskodawca zauważył, iż ustawodawca wymieniając ustawowe środki egzekucyjne nie wskazał, iż muszą one być wykorzystywane w jakiejkolwiek kolejności lub w porozumieniu z dłużnikiem. Wnioskodawca wskazał też, że zawiadomienie o zajęciu wierzytelności zostało prawidłowo doręczone uczestnikom postępowania. Wnioskodawca zaznaczył również, iż z art.
ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wyraźnie wynika, że termin do wskazania osoby nabywcy rozpoczyna się po wydaniu przez sąd rejestrowy zarządzenia o sprzedaży udziałów. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne, w związku z czym nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 96j § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 j.t.) organ egzekucyjny dokonuje zajęcia udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, oraz wierzytelności z tego prawa przez przesłanie do spółki zawiadomienia o zajęciu udziału i wezwanie jej, aby żadnych należności przypadających zobowiązanemu z tytułu zajętego udziału do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi nie uiszczała zobowiązanemu, lecz należne kwoty przekazała organowi egzekucyjnemu na pokrycie należności. Analiza w/w przepisu prowadzi do wniosku, iż dla skutecznego dokonania udziału oraz wierzytelności z tego prawa wystarczające jest doręczenie spółce zawiadomienia o zajęciu. Powyższe oznacza, że chwilą zajęcia udziału oraz wierzytelności z tego prawa jest chwila doleczenia zawiadomienia o zajęciu zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego regulującymi doręczenia pism podmiotom nie będącym osobami fizycznymi. W myśl art. 45 k.p.c. doręczenie powinno nastąpić na adres siedziby spółki, wynikający z właściwego rejestru. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy w ocenie Sądu Okręgowego – Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił, że zawiadomienie o zajęciu udziałów M. K.
ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jeżeli egzekucja z należności przysługujących zobowiązanemu z tytułu zajętego udziału nie prowadzi do pełnego pokrycia dochodzonej należności, organ egzekucyjny występuje do właściwego sądu rejestrowego o zarządzenie sprzedaży zajętego udziału. Powyższy przepis nie precyzuje jakie konkretnie środki winien podjąć organ egzekucyjny aby odzyskać swoją należność. W tej sytuacji należy uznać, że wszelkie działanie organu egzekucyjnego, które nie doprowadziło do odzyskania wierzytelności należy uznać za wystarczające, skoro nie przyniosło ono pożądanego celu. Na gruncie przedmiotowej sprawy bezsporne zaś jest, że wnioskodawca w toku postępowania egzekucyjnego nie ściągnął przysługującej mu należności. W ocenie Sądu Okręgowego - Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny zgłoszonych we wniosku żądań przy jednoczesnym zastosowaniu właściwych przepisów prawa materialnego. Sąd Okręgowy nie podziela zarzutów skarżących, iż w okolicznościach rozpoznawanej sprawy , nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 95j oraz art. 96 k §1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postepowaniu egzekucyjnym w administracji uzasadniające zarządzenie sprzedaż należących do skarżących udziałów w spółce z o.o. W ocenie Sądu Okręgowego dokonana przez uczestników interpretacja przepisu art.
Decyzję o sprzedaży zajętego udziału podejmuje sąd rejestrowy. Z uwagi bowiem na cel egzekucji administracyjnej, jakim jest przymusowe dochodzenie należności, w przypadku spełnienia warunku niemożności zaspokojenia roszczenia z należności przypadających z zajętego udziału sąd rejestrowy powinien zarządzić sprzedaż udziału, jest to bowiem jedyna droga prowadząca do zaspokojenia wierzyciela. Prawidłowo zatem Sąd i instancji przyjął, iż przepis art.
ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji aktualizuje się dopiero w przypadku gdy sąd rejestrowy zawiadomi spółkę o zarządzeniu sprzedaży zajętych udziałów. Prawidłowa interpretacja w/w przepisu nie może być dokonywana bowiem w oderwaniu od uregulowania przyjętego w art. 185 k.s.h. normującego egzekucję z udziału, którego zbycie umowa spółki uzależnia od zgody spółki lub w inny sposób ją ogranicza co ma miejsce w niniejszej sprawie. Zgodnie zaś z tym przepisem spółka ma prawo przedstawić osobę, która nabędzie udział za cenę, jaką określi sąd rejestrowy po zasięgnięciu w miarę potrzeby opinii biegłego, oraz powinna w terminie 2 tygodni od dnia zawiadomienia jej przez sąd rejestrowy o zarządzeniu sprzedaży zgłosić wniosek o przeprowadzenie w tym trybie wyceny udziału. Dopiero jeżeli w tym terminie spółka nie wystąpi z wnioskiem o przeprowadzenie wyceny udziału albo jeżeli w terminie 2 tygodni od dnia zawiadomienia spółki o ustaleniu ceny nabycia osoba wskazana przez spółkę nie wpłaci organowi egzekucyjnemu ustalonej ceny, udziały będą sprzedane w trybie przewidzianym w przepisach egzekucyjnych ( art. 185 §3 k.s.h. ). Biorąc pod uwagę powyższe rozważania nie powinno budzić wątpliwości, że termin do wystąpienia z wnioskiem przez spółkę rozpoczyna bieg dopiero po wydaniu przez sąd rejestrowy postanowienia o zarządzeniu sprzedaży zajętego udziału. Chybione okazały się również zarzuty skarżących w których wskazywali oni, że kwestia będące przedmiotem niniejszej sprawy jest również przedmiotem rozpoznania w sprawie o sygn. akt XII Ga 711/12, a także że tytuły egzekucyjne zostały wystawione przez wierzyciela wadliwie. Ich twierdzenia w tym zakresie należało uznać za gołosłowne i nie poparte żadnymi dowodami. Skarżący nie wnioskowali o przeprowadzenie dowodów na powyższe okoliczności. Tym samym Sąd Okręgowy nie był zobowiązany prowadzić postępowania dowodowego w tym zakresie z urzędu. Tym bardziej, że wnioskodawca wykazał podstawy swojego żądania, przedstawił tytuły wykonawczego wobec uczestników M. K.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.