VI U 4057/12

Sygn. akt VI U 4057/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 października 2014 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Janusz Madej Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Hańc po rozpoznaniu w dniu 2 października 2014 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania Z. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 20 lipca 2012 r. znak: (...) w sprawie: Z. P. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o rentę z tytułu niezdolności do pracy oddala odwołanie. Na oryginale właściwy podpis. Sygn. akt VI U 4057/12 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 20 lipca 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. – po rozpoznaniu wniosku Z. P. z dnia 3 kwietnia 2012r. – odmówił wnioskodawcy prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu tej decyzji organ rentowy powołał się na orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 18 lipca 2012 r., w którym uznano, że ubezpieczony nie jest aktualnie niezdolny do pracy. Odwołanie od powyższej decyzji złożył ubezpieczony domagając się zmiany decyzji. Z. P. podniósł, że choruje od kilkunastu lat na przewlekłą i nieuleczalną chorobę płuc oraz cierpi na bóle klatki piersiowej i bardzo szybko się męczy. Wnioskodawca wskazał, że ma zmiany radiologiczne w płucach po przebytej mykobakteriozie płuc w 1989 r. i jej nawrocie w 2004 r. Pozostaje pod stałą opieką lekarską W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. wniósł o jego oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz podnosząc, że w ostatnim dziesięcioleciu przed dniem złożenia wniosku o rentę ubezpieczony nie posiadał wymaganych 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych, gdyż udowodnił okres wynoszący 4 lata, 2 miesiące i 15 dni. Łączny staż pracy odwołującego wyniósł 29 lat, 4 miesiące i 13 dni. Sąd Okręgowy ustalił i rozważył, co następuje: Spór w niniejszej sprawie dotyczył tego czy ubezpieczony jest niezdolny do pracy w rozumieniu art. 57 oraz art. 12 i 13 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 1440 ze zm.), to jest do pracy zgodnej z poziomem posiadanych przez niego kwalifikacji. Stosownie do treści art. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy; ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy; niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów (ust. 1). W niniejszej sprawie kwestią sporną była niezdolność do pracy Z. P. oraz warunek posiadania przez ubezpieczonego wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego wynoszącego łącznie co najmniej 5 lat. W myśl art. 12 cytowanej ustawy niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Zgodnie natomiast z treścią art. 13 ust. 1 ustawy przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się: stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne. Z. P. był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w okresie od (...). do (...) Warunek wymaganego stażu pracy – 5 lat został spełniony przez ubezpieczonego na dzień 23 sierpnia 2004 r. W dniu 3 kwietnia 2012 r. ubezpieczony złożył wniosek o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Lekarz Orzecznik ZUS po przeprowadzeniu badania stwierdził w orzeczeniu z dnia 21 czerwca 2012 r., że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy. Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 18 lipca 2012 r. podzieliła to stanowisko stwierdzając, że badany jest zdolny do pracy. - okoliczności bezsporne. W celu zweryfikowania ustaleń dokonanych przez organ rentowy Sąd Okręgowy przeprowadził dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych: pulmonologa oraz specjalisty medycyny pracy. Biegli w opinii lekarskiej z dnia 19 listopada 2012 r. po zapoznaniu z dokumentacją medyczną, zebraniu wywiadu i przeprowadzeniu badania rozpoznali u ubezpieczonego POCHP (przewlekła obturacyjna choroba płuc) z zaburzeniami wentylacji umiarkowanego stopnia oraz przebytą mykobakteriozę płuc. Biegli lekarze sądowi stwierdzili we wnioskach opinii, że aktualnie badany jest zdolny do pracy w zawodach wyuczonych i w zawodzie wykonywanym. POCHP jest kontrolowane lekami, zaś przebyta mykobakterioza jest aktualnie bez znaczenia klinicznego. Z powyższych względów biegli zgodzili się z opinią Komisji Lekarskiej ZUS. dowód: opinia biegłych sądowych lekarzy z dnia 19.11.2012 r. (k. 13-14 akt) Po zapoznaniu się z wydaną przez biegłych opinią, ubezpieczony wniósł zastrzeżenia do tej opinii, powołując się na przewlekłą i obstrukcyjną chorobę płuc, na którą cierpi od kilkunastu lat oraz przyjmowanie leków. Ubezpieczony podniósł, że nie został dokładnie zbadany przez biegłych. (vide: k. 26 akt). Wobec powyższych zastrzeżeń Sąd dopuścił dowód z opinii drugiego zespołu biegłych sądowych w składzie: pulmonolog oraz specjalista medycyny pracy. Biegli lekarze sądowi w wydanej w dniu 12 lutego 2013 r. opinii sądowo-lekarskiej rozpoznali u ubezpieczonego: 1) przewlekłą obturacyjną chorobę płuc z upośledzeniem wentylacji z dużą komponentą rozedmową płuc, 2) przebytą mycobakteriozę płuc. Zdaniem biegłych sądowych drugiego zespołu ubezpieczony wymaga stałego leczenia pulmonologicznego i jest niezdolny do ciężkiej pracy fizycznej. Jego stan zdrowia stopniowo się pogarsza, o czym świadczą wyniki badania spirometrycznego. Ubezpieczony jest niezdolny do ciężkiej pracy fizycznej w środowisku zapylenia i w złych warunkach mikroklimatycznych. Biegli stwierdzili, że ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy w wyuczonym i wykonywanym zawodzie od 2 kwietnia 2012 r. na okres dwóch lat. W związku z powyższym biegli sądowi nie podzielili orzeczeń wydanych przez Lekarza Orzecznika ZUS i Komisję Lekarską ZUS oraz opinii pierwszego zespołu biegłych sądowych z dnia 19 listopada 2012 r. dowód: opinia II zespołu biegłych sądowych dnia 12.02.2013 r. – k. 32-33 akt sądowych. Po zapoznaniu się z opinią wydaną przez drugi zespół biegłych organ rentowy pismem z dnia 20 marca 2014 r. (k. 44 akt sądowych) wniósł zastrzeżenia do sporządzonej przez biegłych opinii. Organ rentowy wskazał, że badanie spirometryczne, na które powołali się biegli drugiego zespołu jest wadliwe technicznie, zatem nie może być brane pod uwagę. Komisja Lekarska ZUS dysponowała badaniem, w którym FEV1=73,9%. Zdaniem organu rentowego przebieg leczenia POCHP potwierdza dobrą kontrolę kliniczną schorzenia, a biegli drugiego zespołu nie przedstawili obiektywnych dowodów potwierdzających niezdolność do pracy ubezpieczonego. W związku z powyższym organ rentowy wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii trzeciego zespołu biegłych sądowych, a w przypadku nieuwzględnienia wniosku – o oddalenie odwołania (k. 44 akt). Organ rentowy pismem z dnia 20 maja 2013 r. poinformował Sąd, iż ubezpieczony udowodnił posiadanie ponad 5-letniego okresu składkowego i nieskładkowego w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed złożeniem wniosku o rentę z tytułu niezdolności do pracy, a także w ostatnim dziesięcioleciu na dzień powstania niezdolności do pracy, tj. 2 kwietnia 2012 r., stwierdzonej przez biegłych z drugiego zespołu (k. 54 akt). Wobec zastrzeżeń organu rentowego oraz odmiennych ustaleń pierwszego i drugiego zespołu biegłych Sąd Okręgowy dopuścił dowód z opinii trzeciego zespołu biegłych w składzie: pulmonolog oraz specjalista medycyny pracy. Biegli lekarze sądowi trzeciego zespołu w wydanej w dniu 20 sierpnia 2014 r. opinii sądowo-lekarskiej rozpoznali u ubezpieczonej następujące schorzenia: 1) przewlekłą obturacyjną chorobę płuc – postać umiarkowaną. 2) przebytą mykobakteriozę. Zdaniem biegłych sądowych trzeciego zespołu stan zdrowia ubezpieczonego nie upośledza jego sprawności organizmu w stopniu ograniczającym zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Według stanowiska biegłych przewlekła obturacyjna choroba płuc jest dobrze kontrolowana z FEV1 – 73,9% po bronchodilatatorze,a przebyta mykobakterioza nie upośledza sprawności organizmu w stopniu ograniczającym zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. We wnioskach końcowych biegli stwierdzili, że ubezpieczony jest zdolny do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Biegli zgodzili się z orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 24 września 2012 r. i opinią biegłych lekarzy pierwszego zespołu, natomiast nie zgodzili się z opinią biegłych lekarzy drugiego zespołu. dowód: opinia III zespołu biegłych sądowych dnia 20.08.2013 r. – k. 63-64 akt sądowych. Po zapoznaniu się z opinią wydaną przez trzeci zespół biegłych ubezpieczony pismem z dnia 7 maja 2014 r. (k. 143 akt sądowych) wniósł zastrzeżenia do sporządzonej przez biegłych opinii. Ubezpieczony podniósł, że choruje od 1989 r., miał przyznaną rentę na 2,5 roku, po jej upływie pracował przez kilka lat jako elektryk-budowlaniec. Obecnie, przy obturacyjnej chorobie płuc i przebytej mykobakteriozie, nie jest w stanie pracować jako elektryk, ze względu na pył, kurz, wysokość i warunki mikroklimatyczne. Choroba płuc upośledza sprawność jego organizmu w stopniu ograniczającym zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Ubezpieczony wniósł o ponowne rozpatrzenie jego wniosku i ustalenie inwalidztwa. Wobec powyższych zastrzeżeń Sąd dopuścił dowód z opinii uzupełniającej trzeciego zespołu biegłych. Biegli sądowi w wydanej w dniu 25 października 2013 r. opinii uzupełniającej do badań sądowo-lekarskich z dnia 20 sierpnia 2013 r. stwierdzili, iż znane im było badanie spirometryczne zawarte w aktach sprawy ze stycznia i października 2012 r. z wartością FEV1 – 73,9 %. Według biegłych w aktach sprawy nie figuruje badanie z wartością FEV1 – 50%. W badaniu II zespołu nie podano zaś daty takiego badania. Zdaniem biegłych niemożliwy jest tak duży, trwały spadek wartości FEV1 w okresie 6 miesięcy od daty badania II zespołu biegłych. W związku z powyższym opinia biegłych trzeciego zespołu nie ulegla zmianie. dowód : opinia uzupełniająca III zespołu biegłych sądowych z dnia 25.10.2013 r. – k. 80 akt sądowych. Ubezpieczony pismem z dnia 18 listopada 2013 r. nie zgodził się z powyższą opinią biegłych z dnia 25.10.2013 r. Podniósł, iż wyniki spirometrii z dnia 1.10.2012 r. , które wysłał do Sądu, wynoszą 59,7 %, i komisja lekarska nie wzięła ich pod uwagę. Zdaniem ubezpieczonego wynik spirometrii z dnia 23.01.2012 r. wynosi 66,5 %, do którego komisja lekarska powinna się odnieść, a nie do wyniku 73,9 %, który był wykonany po środkach rozszerzających w celu lepszego oddychania. Ubezpieczony dołączył do akt kserokopie wyników wykonanej spirometrii z dnia 23.01.2012 r. oraz z dnia 1.10.2012 r. (k. 94-96 akt). Wobec powyższych zastrzeżeń Sąd dopuścił dowód z drugiej opinii uzupełniającej trzeciego zespołu biegłych. Biegli sądowi w wydanej w dniu 10.12.2013 r. opinii uzupełniającej, po zapoznaniu się z kolejnymi zastrzeżeniami ubezpieczonego i dołączonym badaniem spirometrycznym, stwierdzili, iż stopień ciężkości POCHP ocenia się na podstawie badania spirometrycznego po leku rozszerzającym oskrzela, a nie na podstawie wyjściowego badania zgodnie z zaleceniami ATS, ERS. Przedstawiona spirometria z dnia 1.10.2012 r. istotnie nie różni się w wartościach bezwzględnych od badania z 23.01.2012 r. – różnica wynosi 180 ml. Ponadto w spirometrii z dnia 1.10.2012 r. wartość obturacji jest umiarkowana. Wobec powyższego opinia biegłych trzeciego zespołu nie uległa zmianie. dowód : II opinia uzupełniająca III zespołu biegłych sądowych z dnia 10.12.2013 r. – k. 102 akt sądowych. Ubezpieczony pismem z dnia 21 stycznia 2014 r. wniósł zastrzeżenia do powyższej opinii biegłych. Podniósł, iż w dniu 16 stycznia 2014 r. na wniosek lekarza prowadzącego miał wykonaną spirometrię. Badanie to wykazało, że wynik spirometrii bardzo się obniżył, co jest dowodem na pogorszenie stanu zdrowia ubezpieczonego. Odwołujący dołączył do akt sprawy wynik spirometrii z dnia 16.01.2014 r. (k. 113-114 akt). Wobec powyższych zastrzeżeń Sąd dopuścił dowód z trzeciej opinii uzupełniającej trzeciego zespołu biegłych. Biegli sądowi w wydanej w dniu 11 marca 2014 r. opinii uzupełniającej, po zapoznaniu się z zastrzeżeniami ubezpieczonego i dołączonym przez niego badaniem spirometrycznym, stwierdzili, że w aktualnym badaniu spirometrycznym upośledzenie wentylacji typu obturacyjnego jest umiarkowanego stopnia. Powyższe badanie, zdaniem biegłych, nadal kwalifikuje ubezpieczonego do postaci umiarkowanej POCHP i istotnie nie różni się od poprzednich badań, nie wskazuje też na „bardzo mocne obniżenie” parametrów. Z związku z tym opinia biegłych nie uległa zmianie. dowód : III opinia uzupełniająca III zespołu biegłych sądowych z dnia 11.03.2014 r. – k. 125 akt sądowych. Ubezpieczony pismem z dnia 7 kwietnia 2014 r. wniósł zastrzeżenia do powyższej opinii biegłych. Podniósł, że czuje się coraz gorzej, każdy wysiłek sprawia mu coraz więcej problemów. Nie pracuje od dwóch lat, gdyż z taką chorobą nikt go nie chce zatrudnić. Posiada wykształcenie zawodowe i nie może wykonywać innej pracy. Ubezpieczony wniósł, aby drugi zespół biegłych lekarzy wypowiedział się odnośnie ostatnich wyników spirometrii ubezpieczonego, które zdaniem ubezpieczonego są bardzo złe w porównaniu z wynikami spirometrii z 2013 r. Wobec powyższych zastrzeżeń Sąd dopuścił dowód z opinii uzupełniającej drugiego zespołu biegłych. Biegli sądowi drugiego zespołu w wydanej w dniu 13 maja 2014 r. opinii uzupełniającej, po zapoznaniu się z zastrzeżeniami ubezpieczonego i dołączonymi przez niego badaniami spirometrycznym z dnia 12 stycznia 2012 r. oraz z dnia 1 października 2012 r., dokonali oceny wykonanych badań spirometrycznych i stwierdzili u badanego przewlekłą obturacyjną chorobę płuc znacznego stopnia. Zdaniem biegłych ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy fizycznej, zwłaszcza w charakterze pracownika budownictwa, gdyż jest to praca wiążąca się z dużym zapyleniem i w warunkach zmiennego środowiska. Praca w warunkach zimnych nasila duszność. Biegli sądowi podtrzymali ustalenia i wnioski swojej opinii z dnia 12 lutego 2013 r., uznając ją za poprawną z punktu widzenia lekarskiego i orzeczniczego. dowód : opinia uzupełniająca II zespołu biegłych sądowych z dnia 13.05.2014 r. – k. 143 akt sądowych. Po zapoznaniu się z opinią uzupełniającą wydaną przez drugi zespół biegłych, organ rentowy pismem z dnia 4 czerwca 2014 r. (k. 151 akt sądowych) wniósł zastrzeżenia do sporządzonej przez biegłych opinii. Organ rentowy wskazał, że opinię uzupełniającą wydaną przez biegłych z drugiego zespołu trudno uważać za obiektywną, bowiem komisja lekarska ZUS oraz dwa zespoły biegłych uznały, że ubezpieczony jest zdolny do pracy. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Wobec powyższych rozbieżności, w celu ustalenia aktualnego stanu zdrowia ubezpieczonego, Sąd na rozprawie w dniu 9 września 2014 r., dopuścił dowód z ustnych wyjaśnień biegłych sądowych drugiego zespołu: specjalisty pulmonologa A. S. i specjalisty medycyny przemysłowej I. D. na okoliczność sporządzonych z ich udziałem pisemnych opinii. Biegła sądowa pulmonolog podtrzymała opinie pisemne sporządzone z jej udziałem z dnia 12.02.2013 r. i 13.05.2014 r. Biegła określiła niezdolność ubezpieczonego do pracy nie tylko na podstawie parametrów badań dodatkowych, w tym spirometrycznych, ale również na podstawie badania osobistego, klinicznego, a także na podstawie wywiadu zebranego od ubezpieczonego. W jej ocenie wyniki i badania świadczą o częściowej niezdolności do pracy ubezpieczonego w zawodzie wyuczonym elektromechanika i zawodzie wyuczonym przez ubezpieczonego do 2011 roku - prowadzącego jednoosobową firmę świadczącą usługi ogólnobudowlane. W ocenie biegłej częściowa niezdolność do pracy ubezpieczonego wiąże się z upośledzeniem wentylacji i dużą komponentą rozedmową płuc. Przebyta mykobakterioza w małym stopniu wpływa na funkcję układu oddechowego ubezpieczonego. POCHP u ubezpieczonego może przebiegać z okresami poprawy lub pogorszenia. To, co biegłe określiły jako komponenta rozedmowa i to co w płucach pozostawiła mykobakterioza, jest trwałym uszkodzeniem tkanki płucnej nieodwracalnym. Zdaniem biegłej leki, które stosuje ubezpieczony tzw. bronchodylatatory nie mają wpływu na schorzenie w postaci rozedmy płuc. Biegła swoją opinię oparła m. in. na badaniu spirometrycznym z wynikiem FEV1 – 52 %. Biegła stwierdziła, że wynik badania spirometrycznego z dnia 16.01.2014 r. wskazuje na upośledzenie wentylacji płuc ubezpieczonego typu obturacyjnego umiarkowanego stopnia, tak jak podali to biegli III zespołu w trzeciej opinii uzupełniającej z 11 marca 2014 r. Badanie spirometryczne za każdym razem może dawać inny wynik - nie drastycznie inny. Badanie spirometryczne z 23 stycznia 2012 r. wskazuje na lepsze wyniki. Dobry wynik - to wynik powyżej 80 %. Biegła stwierdziła, iż nie potrafi odpowiedzieć na pytanie dlaczego biegli III zespołu uznali wynik badania spirometrycznego na poziome FEV 1 - 73,9 % za uzasadniający wniosek o zdolności ubezpieczonego do pracy. Wyniki badań spirometrycznych należy rozpatrywać w całości. W ocenie biegłej parametry wskazane w wyniku badania spirometrycznego z dnia 16.01.2014 r. są nadal niskie - na pograniczu umiarkowanej i ciężkiej niewydolności wentylacyjnej. Ciężka niewydolność wentylacji płuc rozpoczyna się od wyniku badana FEV1 - poniżej 50 %. Biegła nie zgodziła się z opinią I zespołu biegłych w zakresie końcowych wniosków co do zdolności ubezpieczonego do pracy w zawodzie wyuczonym i wykonywanym, natomiast opis badania spirometrycznego nie budził jej zastrzeżeń. Biegła podkreśliła, że w badaniu pulmonologicznym wskazuje się na zmiany włókniste w polach górnych prawych płuc oraz na pola płuc o cechach rozedmy. Opis badania pulmonologicznego jest zbliżony do jej opisu, inne są tylko wnioski. Według biegłej fakt, iż w badaniu pulmonologicznym III zespołu biegłych ( opinia główna z dnia 20 sierpnia 2013 r.) brak jest wzmianki o rozedmie płuc, ma znaczenie dla końcowych wniosków tej opinii co do zdolności ubezpieczonego do pracy. Diagnoza rozedmy jest istotnym czynnikiem oceny stanu zdrowia ubezpieczonego. Rozedma płuc stanowi nieodwracalne zniszczenie tkanki płucnej, której nie można przywrócić lekami. Biegła nie zgodziła się z wnioskiem biegłych III zespołu, że wynik FEV 1 - 73,9 % - wynik jednorazowy, uzyskany w pół godziny po podaniu leków, wskazuje na dobrze kontrolowaną POHP i świadczy o zdolności ubezpieczonego do pracy. Biegła stwierdziła, że pozostałe wyniki badań spirometrycznych - FEV1 od 52 % do 66 % nie wskazują na parametry o dobrej wydolności wentylacyjnej. Z kolei biegła sądowa specjalista medycyny przemysłowej z drugiego zespołu biegłych sądowych podtrzymała opinie pisemne sporządzone z jej udziałem z dnia 12.02.2013 r. i 13.05.2014 r. Biegła wyjaśniła, iż w ostatecznej ocenie stanu zdrowia ubezpieczonego brała pod uwagę nie tylko badanie spirometryczne, ale również inne wyniki badań RTG płuc, wywiad od ubezpieczonego i rodzaj wykonywanej pracy. Podstawową sprawą było to, aby ocenić korelacje między schorzeniem ubezpieczonego a pracą zawodową. Ubezpieczony wykonywał prace jako pracownik budowlany - jest to ciężka praca fizyczna, w narażeniu na pyły takie jak cement, który zawiera alergeny, chrom nikiel, kobalt. POCHP łączyć należy z alergią. Pacjenci z POCHP leczą się u alergologów i pulmonologów, ale częściej u pulmonologów. Badanie spirometryczne jest tylko jednym z badań, którym się posługuje przy ocenie stanu zdrowia pacjęta.. W ocenie bieglej sądowej biegli III zespołu przywiązywali zbyt dużą wagę do badań spirometrycznych. Na badanie spirometryczne wpływa wiele czynników: pogoda, stan pacjenta, podawane leki, wysiłek fizyczny. Dlatego wyniki badań są różne, tym nie mniej mają znaczenie dla oceny zdolności do pracy. Ciężka niewydolność oddechowa rozpoczyna się od wyniki FEV1 poniżej 50 %. W ocenie biegłej wyniki badań spirometrycznych, w szczególności parametry FEV1, wskazują na niezdolność ubezpieczonego do pracy, nawet przy jednorazowym wyniku 73,1 %, bo wynik ten uzyskany został bezpośrednio po podaniu leku. Biegła przy wydawaniu opinii oceniała środowisko pracy ubezpieczonego, oraz to iż wykonywał on zawód budowlańca. dowód: ustna opinia uzupełniająca biegłej sądowej pulmonolog A. S. – k. 173-176 akt sądowych, zapis AV k. 177 akt sądowych, ustna opinia uzupełniająca biegłej sądowej specjalisty medycyny przemysłowej dr n. med. I. D. – k. 176-177 akt sądowych, zapis AV k. 177 akt sądowych. W toku rozprawy ubezpieczony Z. P. wyjaśnił, że pracował przez 13 lat w Zakładach (...) jako elektryk, później w rzeźni na ubojni jako ubojowiec, później pracował w zakładzie prywatnym - organmistrzowskim, gdzie produkował elementy organów, był tam pracownikiem fizycznym - wyklepywał części z cyny, miedzi i cynku. Następnie pracował w rzeźni jako elektryk. Ubezpieczony prowadził zakład ogólnobudowlany jednoosobowy przez 3 lata. Zakładał płytki, gładzie tynkowe, jak również malował (vide: k. 176 akt). Sąd na rozprawie w dniu 2 października 2014 r. dopuścił dowód z ustnych wyjaśnień biegłych sądowych pierwszego i trzeciego zespołu: specjalisty pulmonologa i alergologa C. R.