VI U 302/14

Sygn. akt VI U 302/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Janusz Madej Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Hańc po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania K. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 3 grudnia 2013 r. znak: (...) w sprawie: K. P. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o emeryturę I zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznaje ubezpieczonemu K. P. prawo do emerytury od dnia (...).; II nie stwierdza odpowiedzialności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji; III zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. na rzecz ubezpieczonego K. P. kwotę 360 ( trzysta sześćdziesiąt ) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. Na oryginale właściwy podpis. Sygn. akt VIU 302/14 UZASADNIENIE [ Przewodniczący 00:00:00.859] Zostanie wygłoszone uzasadnienie wyroku, zastępujące pisemne uzasadnienie wyroku. Decyzją z dnia 3 grudnia 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B., po rozpoznaniu wniosku ubezpieczonego K. P. z dnia 27 listopada 2013 roku, odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury wskazując, iż ubezpieczony nie legitymuje się co najmniej piętnastoletnim okresem zatrudnienia w szczególnych warunkach na dzień 1 stycznia 1999 roku. Organ rentowy ustalił w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji, iż ubezpieczony legitymuje się wymaganym stażem emerytalnym, sumą okresów składkowych i nieskładkowych, w rozmiarze 26 lat 5 miesięcy i 20 dni oraz stażem pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 5 lat 4 miesięcy i 29 dni. Organ rentowy nie uwzględnił, do pracy w szczególnych warunkach, okresu zatrudnienia ubezpieczonego od 26 maja 1975 roku do 2 grudnia 1985 roku, na podstawie świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach z firmy (...) z dnia 11 lutego 1998 roku, gdyż świadectwo to nie spełniało, w ocenie organu rentowego, wymogów formalnych. Brak było w jego treści wskazania punktu zarządzenia resortowego, któremu podlegał zakład pracy i z którego wynikałoby zajmowane przez ubezpieczonego stanowiska, a ponadto firma wystawiająca to świadectwo była jednostką archiwizującą i mogła tylko wystawiać zaświadczenie o wykonywaniu prac w szczególnych warunkach, a nie świadectwo pracy. Odwołanie od tej decyzji wniósł ubezpieczony, wniósł w imieniu ubezpieczonego jego pełnomocnik procesowy, domagając się zmiany tej decyzji i przyznania ubezpieczonemu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazano, iż do okresów pracy ubezpieczonego w szczególnych warunkach powinny być zaliczone pokr..., następujące okresy jego zatrudnienia: od 26 maja 1975 roku do 2 grudnia 1985 roku na podstawie świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawionego przez firmę (...). W tym okresie ubezpieczony zatrudniony był w Przedsiębiorstwie (...) Oddziale Trzecim w I. ET2 B., w pełnym wymiarze czasu pracy, jak również okres zatrudnienia w..., od 16 maja 1994 roku do 1 czerwca 1998 roku, w którym ubezpieczony był zatrudniany jako pracownik w firmie (...).Z. B. w R., gdzie wykonywał także pracę kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony, tak jak w Przedsiębiorstwie (...). Ponadto odwołujący wskazywał, że pracował jako kierowca w Jednostce(...)w W. i także wnosił o zaliczenie tego okresu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach, w czasie odbywania zasadniczej służby wojskowej. Na rozprawie odwołującej, wnosił także o zasądzenie kosztów procesu. Organ rentowy wnosił, w odpowiedzi na odwołanie, o jego oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy ustalił i rozważył, co następuje: Ubezpieczony K. P. zatrudniony był w Przedsiębiorstwie (...)..., (...) Oddziale w I. w okresie od 26 maja 1975 roku do 2 grudnia 1985 roku na stanowisku kierowcy samochodów ciężarowych. Wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, pracę kierowcy samochodów o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Przez pierwsze pięć lat zatrudnienia pracował jako kierowca samochodu skrzyniowego jeżdżąc w o..., rozwożąc ładunki po terenie całego kraju, a następnie przeszedł do oddziału, przeszedł do Ekspozytury (...) w B., gdzie jeździł ciężkim samochodem, wywrotką. Także w okresie od 16 maja 1994 roku do 1 czerwca 1998 roku, z przerwą wynikającą z urlopu bezpłatnego w okresie od 25 czerwca 1997 roku do 31 lipca 1997 roku, wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony w firmie, której współwłaścicielem był, byli Państwo B., w tym S. B., zeznający w niniejszej sprawie jako świadek. Powyższych ustaleń Sąd dokonał na podstawie przeprowadzonych na rozprawie dowodów z zeznań świadków: S. B., B. K., T. M. i K. O., którzy potwierdzili wykonywanie przez ubezpieczonego pracy jako kie..., kie..., stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, jako kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony, we wskazanych przed chwilą okresach, potwierdzonych świadectwami pracy. W ocenie Sądu Okręgowego, dowody te były spójne i wiarygo..., i przez to wiarygodne, pozwalały na wydanie w sprawie pozytywnego dla odwołującego się rozstrzygnięcia. Dokonując subsumpcji właściwych przepisów prawa materialnego do stanu faktycznego, ustalonego w sprawie, Sąd Okręgowy w pierwszej kolejności wskazuje, iż zgodnie z artykułem 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych, tekst jednolity Dziennik Ustaw z 2013 roku, pozycja 1440 z późniejszymi zmianami, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w artykule 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: po pierwsze - okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn, oraz po drugie - okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w artykule 27 ustawy. Z kolei artykuł 32 ustęp

1. stwierdza, iż ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 roku, będącym pracownikami, o których mowa w ustępie
2. i 3., zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w artykule 27 ustępie
3. i 3., a ustęp
4. artykułu 32 wspomnianej ustawy, stwierdza, że dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ustępie 1., za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach, uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej, ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Wskazać także należy, iż artykuł 184 ustawy emerytalnej mówiąc o przepisach dotychczasowych, ma na myśli utrzymane w mocy przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, Dziennik Ustaw z 1983 roku, pozycja numer 8, pozycja
5. Zgodnie z paragrafem
6. ustępem
7. i
8. tego rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu, są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa w ustępie
9. stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru, stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie paragrafu
10. ustępu
11. rozporządzenia lub świadectwie pracy. Jeżeli, wskazać jednak należy, że jeżeli pracownik nie dysponuje świadectwem pracy w ogóle lub wystawionym nie przez podmiot będącym pracodawcą, to okoliczność ta nie pozbawia go możliwości wykazywania istotnych, dla nabycia prawa do emerytury, okoliczności na podstawie innych dowodów na przykład: dowodów z zeznań świadków, czy dokumentów znajdujących się w aktach osobowych. Wskazać też należy, że jak stwierdza paragraf
12. powołanego rozporządzenia, za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej wymaganym okresem zatrudnienia, uważa się okres wynoszący 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia, a warunki nabycia prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach, określa także paragraf
13. ustęp
14. tego rozporządzenia, stwierdzając, iż pracownik, który wykonywał pracę w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący w przypadku mężczyzn 60 lat oraz ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. W okolicznościach niniejszej sprawy nie było sporu, iż ubezpieczony legitymuje się wymaganym okresem do nabycia emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach przekraczającym 25 lat, bo okoliczność tę przyznał już w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, organ rentowy. Natomiast spór dotyczył tego, czy ubezpieczony pracował w wymiarze co najmniej 15 lat w szczególnych warunkach. Jak już wcześniej wskazano, Sąd Okręgowy uznaje za udowodnione, iż ubezpieczony wykonywał pracę w szczególnych warunkach, wskazano w wykazie A, stanowiącym załącznik do powołanego Rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku. Wskazano w wykazie A, dziele
15. - Transport, pod pozyc..., punk..., pod pozycją 2.: prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Ubezpieczony spełnił także pozostałe przesłanki nabycia prawa do emerytury, w szczególności wskazano w artykule 184 ustępie 2., przesłankę nie przystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego, co wynikało z jego wniosku emerytalnego, z oświadczenia złożonego w treści tego wniosku, w dniu 22 grudnia 2013 roku osiągnął wiek emerytalny. W związku z tym, na podstawie artykułu 477 ze znaczkiem 14 paragraf
16. kodeksu postępowania cywilnego oraz powołanymi przed chwilą przepisami prawa materialnego oraz w związku z artykułem 129 ustępem
17. ustawy o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych, Sąd przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach od dnia spełnienia ostatniej przesłanki nabycia tego prawa, czyli osiągnięcia wieku emerytalnego i orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku. W punkcie drugim wyroku, Sąd nie stwierdził odpowiedzialności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. za nie ustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Rozstrzygnięcie w tym zakresie Sąd uzasadnia tym, iż świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach, które zaoferował ubezpieczony w postępowaniu administracyjnym przed organem rentowym, nie spełniało wszystkich wymogów formalnych, na co zasadnie zwrócił uwagę pełnomocnik organu rentowego w odpowiedzi na odwołanie i sam organ rentowy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. A ponadto wskazać należy, że świadectwo to wystawione zostało przez podmiot nie upr..,, przez podmiot archiwizujący akta osobowe, a nie przez pracodawcę i co istotniejsze, dokumenty zebrane w aktach osobowych ubezpieczonego nie potwierdzały, aby wykonywał on tego rodzaju pracę w szczególnych warunkach, jak ustalił Sąd, bo wszędzie stanowisko pracy w tych dokumentach określane było jako kierowca, bez określenia jakich, jakimi pojazdami jeździł ubezpieczony w okresie zatrudnienia. Natomiast w punkcie trzecim, w..., dlatego nie było podstaw do stwierdzenia odpowiedzialności, o której mowa w artykule 118 ustęp 11, zdanie drugie ustawy emerytalnej. W punkcie trzecim wyroku Sąd Okręgowy, na podstawie artykułu 98 paragrafu
18. kodeksu postępowania cywilnego, w związku z przepisami Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych, tekst jednolity Dziennik Ustaw z 2013 roku, pozycja 490, a w szczególności w związku z paragrafem 11., ustępem 2., w związku z paragrafem
19. ustępem
20. i dru..., ustępem
21. tego rozporządzenia orzekł o kosztach procesu poniesionych przez powoda, niezbędnych do dochodzenia jego praw. Koszty te Sąd Okręgowy ustalił w maksymalnej wysokości, mając na względzie znaczny nakład pełnomocnika procesowego, wynikającego, wynika..., znaczny nakład wynikający z..., ze sporządzenia odwołania i udziału w rozprawie oraz Sąd miał także na uwadze, iż stawki wynagrodzenia nie odpowiadają obecnie warunkom ry..., istniejącym na rynku usług prawniczych. To wszystko, dziękuję bardzo. [ Pełnomocnik powoda 00:19:49.888] Dziękujemy, do widzenia. [ Powód 00:19:51.286] Do widzenia. [ Przewodniczący 00:19:52.346] Do widzenia. [ koniec 00:19:59.013] Przepisywanie.pl SERWER - Automatyzacja Przepisywania Nagrań