Oskarżonego K. Z. uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to na podstawie art.
skazuje go na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności. II. Na podstawie art. 69 § 1, 2 i 4 k.k., art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemu na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata. III. Na podstawie art. 71 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu grzywnę w wysokości 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych przyjmując, iż jedna stawka dzienna grzywny równoważna jest kwocie 10 (dziesięć) złotych. IV. Na podstawie art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku. V. Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty i obciąża go pozostałymi kosztami procesu w kwocie 70 (siedemdziesiąt) zł. Sygn. akt VIII K 368/14 UZASADNIENIE W toku rozprawy Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 22 października 2014 roku K. Z. w około godziny 1.32 będąc pod wpływem alkoholu wsiadł do samochodu osobowego marki F. (...) nr rej. (...) i jechał nim drogą publiczną w S. po ulicy (...). W tym czasie drogę tę patrolowali policjanci z Komendy Powiatowej Policji w S.. Zatrzymali oni do kontroli drogowej wskazany wyżej samochód. W trakcie kontroli stwierdzili, iż kierujący nim K. Z. znajduje się pod działaniem alkoholu. K. Z. w związku z powyższym został poddany badaniom na urządzeniu Alkometr. W wyniku przeprowadzonych badań ustalono, że miał on w wydychanym powietrzu 0,75 mg/dm 3 alkoholu. K. Z. był już karany za czyn z art.
kk stanowi, jeżeli sprawca czynu określonego z §1 był już wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości (...) albo dopuścił się czynu określonego w §1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo podlega karze. W dniu 22 października 2014 roku K. Z. na ulicy (...) w S., czyli na drodze publicznej, na której odbywa się ruch lądowy, będąc w stanie nietrzeźwości 0,75 mg/dm 3 alkoholu w wydychanym powietrzu kierował samochodem osobowym marki F. (...) nr rej. (...), będąc już uprzednio skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Swoim zachowaniem K. Z. ostatecznie umyślnie zrealizował znamiona występku z art.
Uznając oskarżonego za winnego dokonania zarzuconego mu czynu Sąd na podstawie art.
Wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na podstawie art. 69§1, 2 i 4 kk w zw. z art. 70§1 pkt 1 kk warunkowo Sąd zawiesił na okres próby 3 lat. Sąd uznał, iż oskarżony, który przejawił skruchę w przyszłości będzie przestrzegał porządku prawnego i nie popełni przestępstwa. Nie utrudniał on postępowania karnego. Jest on osobą młodą, której nie można na chwilę obecną eliminować ze społeczeństwa wymierzając mu bezwzględną karę pozbawienia wolności. Oskarżony mieszka wraz z rodzicami i bratem. Jego rodzice są osobami schorowanymi. Ojciec jest po zawale serca. Matka ma usunięta jedna nerkę. Oboje są na rentach. Brat skazanego cierpi na epilepsję i on także jest rencistą. Jedyną osobą zdrową w domu jest oskarżony. Cała rodzina mieszka w domu wolnostojącym, a to wymaga ze strony skazanego pomocy w jego utrzymaniu. Wymierzenie bezwzględnej kary pozbawienia wolności byłoby dla oskarżonego, a szczególnie dla jego najbliższych nadmierną dolegliwością. Tym samym Sąd uznał, iż w stosunku do oskarżonego zachodzą szczególnie uzasadnione wypadki, o jakich mowa w art. 69§4 kk. Z drugiej strony kara pozbawienia wolności zmusi oskarżonego do zaniechania wkraczania na drogę przestępstwa. By uczynić karę realnie odczuwalną Sąd orzekł karę grzywny w wysokości 80 stawek dziennych, przyjmując, iż jedna stawka dzienna grzywny równoważna jest kwocie 10 zł. Orzeczona grzywna jest dla oskarżonego kara leżącą w jego możliwościach majątkowych i może on ją wykonać. Na podstawie art. 42§2 kk Sąd orzekł zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku. Oskarżony ponownie prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości i zakaz powinien obejmować wszystkie kategorie. Poziom nietrzeźwości oskarżonego nie stanowił upojenia alkoholowego. Oskarżony jest osobą młodą, wchodzącą w dorosłe, odpowiedzialne życie. Obecnie musi poszukiwać pracy, gdyż ze strony rodziców nie może liczyć na pomoc. To rodzice, z uwagi na stan swojego zdrowia, będą oczekiwali pomocy z jego strony. Orzeczenie zakazu na okres dłuższy niż 1 rok spowodowałoby nadmierne dolegliwości, nie adekwatne do stopnia zawinienia. Oskarżony poruszał się w nocy, kiedy ruch pojazdów jest na poziomie minimalnym. Swoim zachowaniem nie stworzył zagrożenia. Tak orzeczone kary i środek karny są adekwatne do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego. Będą one spełniać swoje cele zapobiegawcze, wychowawcze i ogólno-prewencyjne. O opłacie orzeczono na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych, zaś o pozostałych kosztach procesu na podstawie art. 627 kpk. Mając powyższe na uwadze Sąd Rejonowy orzekł jak w wyroku.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.