I C 376/14

Sygn. akt IC 376/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 grudnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Joanna Dorota Toczydłowska Protokolant: stażysta Katarzyna Waśko-Białas po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 roku na rozprawie sprawy z powództwa W. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) W. D. z siedzibą w S. przeciwko Województwo (...) o zapłatę I. zasądza od pozwanego Województwa (...) na rzecz powoda W. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) W. D. z siedzibą w S. kwotę 80.000 (osiemdziesiąt tysięcy) złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 24 sierpnia 2012 roku do dnia zapłaty II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 7.617 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym 3.617 złotych kosztów zastępstwa procesowego UZASADNIENIE Powód W. D. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą (...) W. D. z siedzibą w S. wywodził ze sformułowanego w toku postępowania stanowiska procesowego, żądania dotyczące zasądzenia na jego rzecz od pozwanego Województwa (...), reprezentowanego przez Zarząd Województwa (...) na rzecz powoda W. kwoty 80.000 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 24 sierpnia 2012 roku do dnia zapłaty. Nadto powód wnosił o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu, w tym także kosztów zastępstwa procesowego. Powód wnosił również o nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności, żądając także rozpoznanie sprawy pod nieobecność pozwanego, jak też wydanie wyroku zaocznego w razie zaistnienia przesłanek z art. 339 k.p.c. Z kolei pozwany Województwo (...) reprezentowane przez Zarząd Województwa (...) wnosił o oddalenie powództwa w całości, wnosząc jednocześnie o zasądzenie od powoda kosztów procesu wraz z kosztami zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 07 lipca 2009 roku wpłynął wniosek powoda o dofinansowanie realizacji projektu (...)* w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (...) na lata 2007-2013. (k. 41 -58). W dniu 16 grudnia 2009 r. powód W. D. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą (...) W. D. z siedzibą w S. zawarł z pozwanym Województwem (...), w imieniu którego działał Zarząd Województwa (...), jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa (...) na lata 2007-2013, reprezentowany przez J. D. - Marszałka Województwa (...) oraz M. B. - Członka Zarządu Województwa (...), pisemną umowę o numerze (...)o dofinansowanie projektu pt. "W stronę dobrej energii - podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstwa (...)", nr projektu (...). (k. 33 - 40). Do powyższej umowy dołączono załączniki w postaci: wniosku powoda o dofinansowanie realizacji projektu (k. 41 – 58), harmonogramu rzeczowo-finansowego realizacji projektu (k. 59 – 60), taryfikatora korekt finansowych (k. 61 – 70) Przedmiotowy projekt zapewniał możliwość zakupu środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, dofinansowania szkoleń na rzecz przedsiębiorstw, które prowadzą działalność usługową w zakresie szeroko pojętych instalacji elektrycznych. Z kolei, ww. umowa określiła warunki, na jakich dokonywane miało być dofinansowanie części wydatków poniesionych przez powoda jako beneficjenta na realizację wskazanego projektu (§ 2 ust. 1 umowy). Pozwany, jako instytucja zarządzająca Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (...) przyznała powodowi dofinansowanie pochodzące ze środków dotacji rozwojowej w kwocie nieprzekraczającej 1 064 179,50 zł, stanowiącej nie więcej niż 49,8874908059 % kwoty całkowitych wydatków kwalifikowanych projektu, w tym: Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego w wysokości 904552,57 zł, stanowiąca nie więcej niż 42,4043669506% kwoty całkowitych wydatków kwalifikowanych, Budżet państwa w wysokości 159626,93 zł, stanowiąca me więcej niż 7,4831238553% kwoty całkowitych wydatków kwalifikowanych (§ 2 ust. 5 ww. umowy). Dofinansowanie pochodzące ze środków dotacji rozwojowej określono na podstawie wydatków inwestycyjnych w wysokości 2 058 829,00 zł, dla których intensywność pomocy stanowi nie więcej niż 50%, a kwota dofinansowania 1 029414,50 zł, wydatków objętych instrumentem finansowania elastycznego w wysokości 48000,00 zł, dla których intensywność pomocy stanowi nie więcej niż 45%, a kwota dofinansowania 21 600,00 zł oraz wydatków w ramach pomocy de minimis w wysokości 26 330,00 zł, dla których intensywność pomocy stanowi nie więcej niż 50%, a kwota dofinansowania 13 165,00 zł (§ 2 ust. 7 ww. umowy). Powód jako beneficjent zobowiązał się do wydatkowania na realizację projektu wkładu własnego w wysokości 1 068979,50 zł i pokrycia ze środków własnych wszelkich wydatków niekwalifikowanych w ramach projektu (§ 2 ust. 8 i 9). Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 i 2 ww. umowy, harmonogram realizacji projektu zakładał rozpoczęcie realizacji projektu na dzień 29 maja 2009 r., rozpoczęcie rzeczowe realizacji projektu na dzień 1 stycznia 2010 r., zakończenie rzeczowe oraz zakończenie finansowe realizacji projektu na dzień 31 grudnia 2010 r.; w umowie przewidziano możliwość przedłużenia terminów zakończenia realizacji projektu na uzasadniony wniosek powoda jako beneficjenta. W poszczególnych ustępach § 5 umowy o dofinansowanie projektu wskazano, iż dofinansowanie przekazywane będzie beneficjentowi przez instytucję zarządzającą w formie refundacji poniesionych wydatków kwalifikowanych na realizację projektu w postaci płatności pośrednich i płatności końcowej przelewem na rachunek bankowy oraz w formie zaliczki w zakresie środków pochodzących z dotacji rozwojowej na podstawie poprawnego i prawidłowo złożonego wniosku o płatność zaliczkową. Zgodnie z treścią § 6 ust. 1 ww. umowy, w sytuacji gdy zostanie stwierdzone, że beneficjent wykorzystał całość albo część dofinansowania niezgodnie z przeznaczeniem, bez zachowania obowiązujących procedur lub pobrał całość albo część dofinansowania w sposób nienależny albo w nadmiernej wysokości, kwota nieprawidłowo wykorzystana jest zwracana przez beneficjenta, odpowiednio w całości lub w części wraz z odsetkami naliczonymi jak dla zaległości podatkowych, w terminie 14 dni kalendarzowych od dnia doręczenia decyzji instytucji zarządzającej na jej rachunek bankowy. W przypadku, gdy kwota nieprawidłowo wykorzystanego lub pobranego dofinansowania jest wyższa niż kwota pozostała do refundacji lub nie jest możliwe dokonanie potrącenia nieprawidłowo wykorzystanego lub pobranego dofinansowania wraz z odsetkami z kwoty kolejnej transzy, a beneficjent nie dokonał w wyznaczonym terminie zwrotu kwoty nieprawidłowo wykorzystanej, zgodnie z treścią § 6 ust. 6 przedmiotowej umowy, instytucja zarządzająca ma prawo podjąć czynności zmierzające do odzyskania należnych środków dofinansowania z wykorzystaniem dostępnych środków prawnych, w szczególności zabezpieczenia zwrotu nieprawidłowo wydatkowanych środków, a kosztami ww. czynności obciążyć beneficjenta. W trakcie realizacji projektu strony podpisały cztery aneksy do ww. umowy (aneks nr (...) z dnia 18 maja 2010 r., aneks nr (...) z dnia 9 marca 2011 r., aneks nr (...) z dnia 12 lipca 2011 r. oraz aneks nr (...) z dnia 5 stycznia 2012 r. Wskutek aneksowania umowy zmianie uległ termin zakończenia rzeczowego i finansowego realizacji projektu, który ostatecznie zakreślono na dzień 28 maja 2012 r. Zgodnie z harmonogramem rzeczowo-finansowym realizacji projektu w pierwszym kwartale 2012 r. zaplanowano zakup maszyn do przecisków (TYP I, II, III), sprężarki śrubowej, zestawu zgrzewarki hydraulicznej doczołowej, narzędzi do budowy linii energetycznych nN i SN oraz w II kwartale 2012 r. - zakup dźwigu samochodowego. W dniu 9 marca 2011 r. powód poinformował pozwanego o konieczności zakupu innego modelu dźwigu niż zaplanowano początkowo z uwagi na korzystne warunki transakcyjne. Pozwany, pismem (...) z dnia 1 kwietnia 2011 r., wyraził zgodę na zmianę modelu dźwigu o podwoziu M. (...) na dźwig o podwoziu (...). Wnioskowany pojazd został jednak nieoczekiwanie sprzedany przez oferenta - firmę (...), o czym powód poinformował pozwanego pismem z dnia 30 maja 2011 r. Jednocześnie na wystosowane zapytanie ofertowe odnośnie dźwigu samochodowego, powód otrzymał w dniu 18 maja 2011 r. najkorzystniejszą ofertę sprzedaży dźwigu na podwoziu marki M. od tego samego kontrahenta. Skomplikowana procedura zabudowy skłoniła powoda do zwrócenia się do pozwanego z prośbą o wydłużenie terminu zakończenia rzeczowego realizacji projektu do dnia 15 grudnia 2011 r., zaś zakończenia finansowego do 31 grudnia 2011 r. W piśmie (...) z dnia 7 czerwca 2011 r. pozwany wskazał, że decyzję w zakresie wydłużenia terminu realizacji projektu podejmie po przedstawieniu dokumentacji związanej z procedurą zamówienia dźwigu samochodowego, tj. umowy z dostawcą i potwierdzenia wpłaty zaliczki z tytułu opłaty rezerwacyjnej. Pismem z dnia 28 czerwca 2011 r. powód zwrócił się do pozwanego z prośbą o zaakceptowanie zmiany w realizacji projektu co do zakupu używanego dźwigu samojezdnego zamiast planowanego do zakupu nowego dźwigu, co spotkało się z negatywną odpowiedzią pozwanego w tym zakresie (pismo (...) z dnia 5 lipca 2011 r.). Pismem z dnia 14 lipca 2011 r. powód po raz kolejny zwrócił się z wnioskiem o rozpatrzenie możliwości zakupu używanego dźwigu i przedłużenie terminu zakończenia rzeczowego i finansowego realizacji projektu do 30 grudnia 2011 r. Pozwany w piśmie (...) z dnia 28 lipca 2011 r. podtrzymał swe stanowisko w przedmiotowym zakresie. Następnie w dniu 5 sierpnia 2011 r. powód wystąpił z wnioskiem o wydłużenie terminu na przedstawienie oferty na dźwig, na co pozwany wyraził zgodę w dniu 10 sierpnia 2011 r., zakreślając ostateczny termin na przedstawienie oferty do dnia 18 sierpnia 2011 r. Pismem z dnia 29 sierpnia 2011 r. powód wystąpił o wydłużenie terminu na przedstawienie szczegółowego harmonogramu i sposobu prowadzenia dalszych działań do 20 września 2011 r., na co pozwany wyraził zgodę pismem (...)z dnia 2 września 2011 r. Dnia 20 września 2011 r. powód przedstawił pozwanemu ofertę z firmy (...) na fabrycznie nowy pojazd i jednocześnie zwrócił się z prośbą o przedłużenie terminu zakończenia finansowego realizacji projektu do dnia 30 kwietnia 2012 r., a finansowego do dnia 31 maja 2012 r. Pozwany pismem (...) z dnia 27 września 2011 r. poinformował, że stosowną decyzję w sprawie podejmie po przedstawieniu potwierdzenia wpłaty zadatku na zakup dźwigu. Pismem z dnia 30 września 2011 r. powód poinformował pozwanego o podpisaniu aneksu do umowy kupna-sprzedaży dźwigu i możliwości uiszczenia zadatku w wysokości 30% ceny zakupu dźwigu do dnia 31 stycznia 2012 r. Pozwany pismem (...) z dnia 7 października 2011 r. zwrócił się do powoda o dostarczenie dokumentu potwierdzającego okoliczność zapłaty zadatku. Powód w dniu 2 listopada 2011 r. poinformował pozwanego o dokonaniu zapłaty zadatku w wysokości 1 % kwoty brutto i wpłacie pozostałej kwoty zadatku do dnia 30 stycznia 2012 r. oraz zwrócił się z prośbą o wydłużenie terminu realizacji projektu, na co pozwany w piśmie (...) z dnia 14 listopada 2011 r. wyraził zgodę i przedłużył termin realizacji projektu o kolejne 7 miesięcy. W związku z czym termin 28 maja 2012 r. uznano za ostateczny termin rzeczowego i finansowego zakończenia realizacji projektu. Pismem z dnia 17 stycznia 2012 r. powód zwrócił się do pozwanego z prośbą o zaliczkę w wysokości 372 400,00 zł na maszyny do przecisków, sprężarkę śrubową, zestaw zgrzewarki hydraulicznej doczołowej, narzędzia do budowy linii energetycznych nN i SN oraz dźwig samochodowy. Pismem (...) z dnia 26 stycznia 2012 r. pozwany wyznaczył termin poprawy wniosku o płatność zaliczkową do dnia 30 stycznia 2012 r., który ostatecznie przedłużono do dnia 10 lutego 2012 r. Pismem (...) z dnia 10 lutego 2012 r. pozwany poinformował powoda o zatwierdzeniu do wypłaty dofinansowania w kwocie 372 400,00 zł w formie zaliczki. W związku z otrzymaniem w dniu 17 lutego 2012 r. zaliczki, powód pismem z dnia 4 kwietnia 2012 r. zwrócił się z prośbą o wydłużenie terminu rozliczenia zaliczki o 14 dni, tj. do dnia 30 kwietnia 2012 r., na co pozwany wyraził zgodę pismem (...) z dnia 10 kwietnia 2012 r. Następnie, powód pismem z dnia 27 kwietnia 2012 r. zwrócił się do pozwanego z prośbą o wydłużenie terminu rozliczenia otrzymanej zaliczki i zgodę na zmianę planowanego zakupu dźwigu na sprzęt zgodny z załączoną ofertą, wnosząc jednocześnie o zgodę na wydłużenie terminu rozliczenia się z przyznanej zaliczki bez konieczności poniesienia kosztów odsetek z tego tytułu do czasu wyrażenia zgody przez pozwanego na wskazane zmiany. Pozwany pismem (...) z dnia 4 maja 2012 r. nie wyraził zgody na wydłużenie terminu rozliczenia przyznanych powodowi środków w formie zaliczki i wezwał do zwrotu niewykorzystanych środków zaliczki wraz z odsetkami naliczonymi jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia otrzymania zaliczki, a mianowicie od dnia 17 lutego 2012 r. do dnia jej zwrotu w terminie 14 dni od dnia otrzymania wskazanego pisma. W odpowiedzi na wezwanie do zwrotu zaliczki, powód w piśmie z dnia 8 maja 2012 r. przedstawił ofertę firmy (...) dotyczącą żurawia hydraulicznego (...) i fumy M. odnośnie pojazdu (...)wskazując, iż w wyniku analizy rynku i prowadzonych negocjacji zasadna okazała się realizacja zadania "Dźwig samojezdny" poprzez dokonanie zakupu na zasadzie zlecenia zamówień częściowych dwóm odrębnym podmiotom, co podyktowane zostało maksymalizacją efektywności wykorzystania środków otrzymanych w ramach zaliczki, a ponadto wystąpił z wnioskiem o wyrażenie zgody na zakup powyższego dźwigu wraz z zabudową. W piśmie z dnia 10 maja 2012 r. powód poinformował pozwanego o tym, że umowa kupna - sprzedaży z dnia 19 września 2011 r. została rozwiązana z dostawcą, zaś wpłacona zaliczka zostanie uznana przez powoda jako wydatek poza projektem. Powód wskazał, że planuje zakup dźwigu o parametrach przedstawionych w ofertach przedłożonych pozwanemu w dniu 8 maja 2012 r. oraz że w wypadku wyrażenia przez pozwanego zgody na zakup wskazanego sprzętu, dokona zakupu i płatności jego ceny w najbliższym możliwym terminie. Pozwany pismem (...)z dnia 14 maja 2012 r. wyraził zgodę na zmianę sprzętu nabywanego w ramach kategorii "Dźwig samochodowy" zgodnie z ofertą. Powód pismem z dnia 18 maja 2012 r. przedłożył pozwanemu wniosek rozliczający zaliczkę. We wskazanym piśmie powód poinformował pozwanego, że z uwagi na zmianę dostawcy dźwigu, skomplikowaną procedurę zabudowy i uzyskania pozwolenia na użytkowanie dźwigu od Urzędu Dozoru Technicznego oraz pomimo odebrania sprzętu i jego całkowitego opłacenia, nie będzie możliwe przyjęcie go do rejestru środków trwałych. Z uwagi na powyższe, powód wystąpił do pozwanego z prośbą o wydłużenie terminu rzeczowego realizacji projektu do dnia 22 sierpnia 2012 r., deklarując jednocześnie, że zadania z harmonogramu rzeczowo- finansowego zostaną zrealizowane do dnia 28 maja 2012 r. Powyższe okoliczności uniemożliwiły powodowi złożenie niezbędnej dokumentacji, co spowodowało, że pozwany pismem RPO.IV.0191-14-69-11jl0 z dnia 23 maja 2012 r. pozostawił wniosek powoda bez rozpatrzenia i wezwał do złożenia poprawionej dokumentacji do dnia 28 maja 2012 r. W dniu 25 maja 2012 r. powód przedłożył pozwanemu wniosek o płatność, który wymagał poprawek, w związku z czym powód przedłożył poprawiony wniosek w dniu 22 czerwca 2012 r. Dostawa sprzętu dźwigowego miała nastąpić do dnia 22 sierpnia 2012 r., co wywołało konieczność wystąpienia do pozwanego z wnioskiem o wyrażenie zgody na wydłużenie terminu rzeczowego realizacji projektu do tego okresu. Zaznaczyć należy, że przedłożone pozwanemu w dniu 8 maja 2012 r. oferty stanowiły jedynie dokumenty poglądowe w celu weryfikacji parametrów technicznych urządzenia dźwigowego, a rozbieżności w nazwach (...) i (...) wyniknęły ze stosowania różnego nazewnictwa w zależności od producenta lub dostawcy. Przedstawiciele przedsiębiorstwa (...) zaproponowali powodowi sprzęt o równoważnych parametrach technicznych przy niższej cenie, w związku z czym powód dokonał opłaty za dźwig (...) zakupiony zgodnie z ofertą firmy (...) z dnia 11 maja 2012 r. i jednocześnie w tym samym dniu podpisał umowę z przedstawicielem wskazanej firmy. Znaczna część danych technicznych w ofertach obydwu przedsiębiorstw była identyczna - ofert różniły się m.in. w zakresie podwozia samochodu M. masą dopuszczalną osi przedniej czy przednim zawieszeniem parabolicznym na korzyść firmy (...). Pojazd firmy (...) posiadał możliwość udźwigu ciężaru o ponad 2 000 kg większego niż pojazd (...). W dniu 22 czerwca 2012 r. powód przedłożył pozwanemu wniosek o płatność końcową. Pozwany powołując się na nieprawidłowe wydatkowanie zaliczki, które miało polegać na dokonaniu jej wydatkowania niezgodnie z przeznaczeniem i po terminie dłuższym niż 60 dni od dnia jej otrzymania oraz nie rozliczeniu jej w terminie, zakupie sprzętu bez uprzedniej zgody pozwanego jako instytucji zarządzającej, nie zgłoszeniu w odpowiednim terminie zmian dotyczących realizacji projektu, realizowaniu projektu w oderwaniu od harmonogramu rzeczowo- finansowego podjął w dniu 31 lipca 2012 r. uchwałę nr (...)w sprawie rozwiązania umowy o dofinansowanie nr (...) z dnia 16 grudnia 2009 r. z W. D. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą " (...) l" W. D., ul. (...), (...)-(...) S. z powodu nieprawidłowej realizacji Projektu nr (...)"W stronę dobrej energii" - podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstwa (...)" z jednomiesięcznym terminem wypowiedzenia oraz wezwał powoda do zwrotu otrzymanego dofinansowania w formie zaliczki w kwocie 372 400,00 zł wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania zaliczki, tj. 17 lutego 2012 r. do dnia zwrotu w podziale na: środki (...) w kwocie 316 540,00 zł, środki budżetu Państwa w kwocie 55 860,00 zł, - odsetki od przekazanych środków, wzywając równocześnie powoda do zwrotu otrzymanego dofinansowania w formie refundacji w kwocie 141 014,08 zł wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania dofinansowania, tj. 10 czerwca 2010 r. do dnia zwrotu w podziale na środki (...) w kwocie 119 861,97 zł, środki budżetu Państwa w kwocie 21 152,11 zł, odsetki od przekazanych środków, wzywając nadto otrzymanego dofinansowania w formie refundacji w kwocie 170564,49 zł wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia 26 września 2011 r. do dnia zwrotu w podziale na środki (...) w kwocie 144 979,81 zł, środki budżetu Państwa w kwocie 25 584,68 zł, odsetki od przekazanych środków, co łącznie dało kwotę 683978,57 zł wraz z odsetkami naliczonymi jak dla zaległości podatkowych liczonymi do dnia ich zwrotu, w terminie 14 dni od otrzymania pisma pozwanego (...) z dnia 13 sierpnia 2012 r. Powód dokonał zwrotu wskazanej kwoty. Pozwany uzasadniając konieczność wypowiedzenia umowy wskazał w piśmie (...) z dnia 13 sierpnia 2012 r., że sposób realizacji projektu stanowił naruszenie obowiązujących przepisów prawa i zasadniczych przepisów umowy o dofinansowanie projektu skutkujących rozwiązaniem umowy, a mianowicie: art. 207 ust. 1 pkt 1 ustawy o finansach publicznych oraz § 6 ust. 6, § 6 ust. 20 oraz § 17 ust. 1 umowy o dofinansowanie. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie częściowych zeznań w charakterze stron W. D. (e-protokół z dnia 10 czerwca 2014 r., 00:20:05 – 00:39:24), zeznań świadków: M. S. (e-protokół z dnia 02 grudnia 2014 roku r., 00:05:33 – 00:12:30, A. P. (e-protokół z dnia 02 grudnia 2014 roku r., 00:12:54 – 00:32:18), Aneksu nr (...).01.04.02-20-029/09-03 z dnia 12 lipca 2011 roku do umowy o dofinansowanie nr (...) z dnia 16 grudnia 2009 roku wraz z załącznikami (k. 14 – 71), dokumentów zawartych w tomie I akt (k. 72- 200), tomie II akt (k. 201 – 401), tomie III akt (k. 402 – 602), tomie IV akt (k. 603 – 803), tomie V akt (k. 804 – 1004), tomie VI akt (k. 1005 – 1205), tomie VII akt (k. 1206 – 1406), tomie VIII akt (1407 – (...)), tomie XIX akt (k. 1608- 1808), tomie X akt (k. 1809 – 2009), tomie XI akt (k. 2010 – 2210), tomie XII akt (k. 2010 – 2210), tomie XIII akt (k. 2211 – 2411). Sąd zważył, co następuje: Sąd dokonując analizy niniejszej sprawy w kontekście właściwości rzeczowej, podzielił w pełni argumentację strony powodowej, uznając że tryb dochodzenia roszczeń, mających swe źródło w umowach obejmujących środki publiczne, w szczególności zaś dofinansowania, ograniczony wyłącznie do kwestii stricte cywilnoprawnych, tj. oceny realizacji warunków zawartej umowy pomiędzy stronami, podlega kognicji sądów powszechnych i nie powinien być rozstrzygany w drodze decyzji administracyjnej przez jedną ze stron umowy (zob. wyrok NSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2007 roku, sygn. II GSK 267/07). Wskazany powyżej sposób rozstrzygania w drodze decyzji administracyjnej zachodziłby przykładowo wówczas, gdyby spór w swojej istocie dotyczył oceny zasadności składanego wniosku o dofinansowanie. Zważywszy więc na źródło zobowiązania, powstałego na gruncie zawartej umowy cywilnoprawnej, Sąd dokonując oceny dopuszczalności drogi sądowej uznał, że powód może dochodzić roszczenia wynikającego z umowy o dofinansowanie projektu na drodze powództwa cywilnego. Powyższe w ocenie Sądu zgodne było zresztą z postanowieniem umownym zawartym w § 19 łączącej strony Aneksu nr (...) z dnia 12 lipca 2011 roku do umowy o dofinansowanie nr (...) z dnia 16 grudnia 2009 roku, wedle którego spory wynikające z realizacji niniejszej umowy winny być rozstrzygane przez Sąd powszechny właściwy według siedziby Instytucji Zarządzającej. W niniejszej sprawie bezsporną okolicznością było zawarcie przez strony umowy o dofinansowanie, będącej szczególnym rodzajem umowy obligacyjnej, którą strony ukształtowały w ramach autonomii woli, oraz swobody umów, wedle własnego uznania. Kompetencję stron stosunków zobowiązaniowych w zakresie kształtowania treści zawieranych umów przewiduje przepis art. 353