umowy roboty obejmowały trzy zadania: naprawę budowli podziemnych posadowienia zbiorników paliwowych szt. 3, naprawę skarpy rzecznej w granicach posesji i stacji paliw, a rzeki G. oraz pogłębienie zbiornika przeciwpożarowego dla stacji paliw. Za każde z powyższych trzech zadań strony ustaliły wynagrodzenie dla wykonawcy w wysokości wskazanej w umowie. Powód na poczet wynagrodzenia za powyższe roboty dokonał na rzecz pozwanych płatności faktur VAT nr: (...) z dnia 24 sierpnia 2010 r. w łącznej kwocie 122.000,00 zł za wykonanie naprawy budowli podziemnych posadowienia zbiorników paliwowych oraz pogłębienia zbiornika przeciwpożarowego stacji paliw oraz nr (...) z dnia 17 listopada 2010 r. w kwocie 48.800 zł za wykonanie naprawy skarpy rzecznej w granicy posesji i stacji paliw a rzeką. Powód wskazał, że pozwani pomimo zapłaty powyższych należności nigdy nie przystąpili do wykonywania robót a interwencje powoda w tej sprawie pozostawały bez odpowiedzi. Powód wezwał pozwanych do stawienia się w dniu 22 kwietnia 2013 r. na miejsce wykonania powyższej umowy celem ustalenia stanu technicznego wykonanych robót jednakże wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. W związku z tym powód w dniach 22 - 23 kwietnia 2013 r. dokonał protokolarnego przeglądu technicznego robót określonych w umowie stwierdzając, że pozwani nie zaczęli wykonywać któregokolwiek z zadań. Ponadto na podstawie ustaleń zawartych w wydanej na zlecenie powoda przez certyfikowanych ekspertów rolno-środowiskowych Ekspertyzy Środowiskowej Obiektu Hydrologicznego Zbiornika Przeciwpożarowego, powód utwierdził się w swych przypuszczeniach, iż nie zostały podjęte żadne roboty na terenie zbiornika przeciwpożarowego. Pismem z dnia 25 kwietnia 2013 r. powód wezwał pozwanych do wykonania wszelkich robót objętych przedmiotową umową w terminie do dnia 15 maja 2013 r. pod rygorem odstąpienia od umowy z winy wykonawcy. W związku z okolicznością, iż pozwani odmówili wykonania robót objętych umową oraz nie podjęli robót do dnia 15 maja 2013 r. powód pismem z dnia 16 maja 2013 r. odstąpił od przedmiotowej umowy. Powód jako podstawę swego roszczenia wskazał art. 494 k.c. w zw. z art. 483 § 1 k.c. Podniósł, iż w niniejszej sprawie nie otrzymał żadnych świadczeń od pozwanych wynikających z niniejszej umowy pozwani zaś otrzymali od powoda świadczenia w łącznej kwocie 170.800,00 zł tytułem wykonania prac budowlanych określonych umową z dnia 30 czerwca 2010 r. Wobec powyższego powód wskazał, że uprawnione jest na podstawie 494 k.c. jego żądanie o zwrot tego co świadczył na rzecz pozwanych w w/w kwocie. Nadto strona powodowa wskazała, iż
pkt 1 umowy, strony zastrzegły, iż wykonawca zapłaci zamawiającemu karę umowną za odstąpienie przez zamawiającego od umowy z przyczyn zawinionych po stronie wykonawcy w wysokości 10% wynagrodzenia umownego netto. Wobec powyższego w ocenie powoda w świetle art. 494 k.c. w zw. z art. 483 § 1 k.c. uprawnione jest żądanie powoda naprawienia szkody wynikłej z niewykonania zobowiązania przez zapłatę określonej w § 9 pkt 1 kary umownej w kwocie 15.890,00 zł. Powód dodał, iż w przypadku uznania przedmiotowej umowy łączącej strony za nieważną lub bezskuteczną roszczenie powoda znajduje podstawę w art. 405 i nast. k.c. W odpowiedzi na pozew, strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie kosztów sądowych według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu powyższego, pozwani ustosunkowując się do zarzutów powoda zamieszczonych w pozwie podnieśli na podstawie art. 646 k.c. zarzut przedawnienia roszczeń związanych z umową z dnia 30 czerwca 2010 r., wskazując, iż treść zawartej umowy stron, a w szczególności bardzo szeroki zakres prac do wykonania pozwala stwierdzić, iż przedmiotowej umowy nie można kwalifikować jako umowy o roboty budowlane, która wymaga m. in. zgodności z projektem, który winien dostarczyć inwestor. W niniejszej sprawie natomiast projekt nigdy nie został przekazany pozwanym, stąd umowie zawartej pomiędzy stronami należy przypisać cechy właściwe jedynie umowie o dzieło, dla której zastosowanie znajduje dwuletni termin przedawnienia roszczeń od oddania dzieła. Pozwani podnieśli, iż do momentu złożenia wniosku o zawezwanie do próby ugodowej, powód nie podjął żadnej czynności, która mogłaby spowodować przerwę biegu przedawnienia stąd roszczenia wyrażone w pozwie z dnia 27 sierpnia 2013 r. należy uznać za bezzasadne. W dalszej części uzasadnienia pozwani wskazali, iż skoro po stronie powoda jako inwestora leżał obowiązek dostarczenia projektu, czego nigdy nie uczynił to bezpodstawnym jest nawet teoretyczne przyjęcie, iż odstąpienie od umowy, tudzież jej niewłaściwe wykonanie nastąpiło z winy wykonawcy tj. pozwanych. Strona pozwana podniosła, iż kwestia rzekomego niewykonania w całości przedmiotowej umowy była już przedmiotem oceny Sądu Okręgowego w R. w sprawie o sygn. akt VI GC 61/12 oraz Sądu Apelacyjnego w R. w sprawie o sygn. akt I ACa 394/12, w której to sprawie Sąd Okręgowy odmówił wiarygodności zeznaniom powoda oraz zeznaniom świadków zawnioskowanych przez powoda jako wymierzonych przeciwko osnowie dokumentów. Strona pozwana wskazała, iż zadanie 2 zostało przez pozwanych wykonane w całości, inne w części, a jeszcze inne zostały przez inwestora zamienione z uwagi na brak uzyskania stosownych zezwoleń, tudzież brak możliwości ich wykonania. Pozwani wskazali, że wykonali prace, które nie były przedmiotem żadnej innej umowy między stronami, brak jest również dokumentu potwierdzającego zapłatę za nie. W treści faktur wskazano prace w brzmieniu tożsamym z umową, dlatego, iż powód twierdził, że umowę przedłożył już w banku w celu podniesienia wartości zabezpieczenia (hipoteki) i treść faktur winna jej odpowiadać. Faktury te, jak wskazała strona pozwana zostały przez powoda przyjęte bez zastrzeżeń jako zgodne ze stanem zaawansowania robót i następnie zapłacone. Wobec powyższego w ocenie pozwanych nie było podstaw do odstąpienia od umowy w trybie art. 494 k.c. przez powoda. Zdaniem pozwanych, mając na uwadze wystawione na podstawie stanu zaawansowania robót faktury, wykonali oni umowę łączącą ich z powodem praktycznie w całości, a jej niewykonanie w pozostałej części spowodowane było konfliktem stron w zakresie realizacji innej umowy między stronami a także niemożliwością ich wykonania z uwagi na nieprzedłożenie przez powoda pozwolenia na budowę i zaniechanie przez niego dalszych prac. Strona pozwana wskazała również, iż żądanie w zakresie kary umownej w wysokości 15.890,00 zł jest całkowicie bezzasadne z uwagi na okoliczność, iż odstąpienie od przedmiotowej umowy przez stronę powodową nie było spowodowane winą strony pozwanej. Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w odpowiedzi na pozew strona powodowa podtrzymała swoje stanowisko w sprawie odnosząc się kolejno do twierdzeń pozwanych zawartych w odpowiedzi na pozew. Powód wskazał, iż zarzut pozwanych dotyczący przedawnienia roszczeń należy uznać za całkowicie bezpodstawny. W ocenie powoda brak jest podstaw do łączenia terminów przedawnienia z treścią i charakterem prawnym umowy zawartej pomiędzy stronami w dniu 30 czerwca 2010 r. bowiem jak wynika z treści pozwu powód nie dochodzi swoich roszczeń z tytułu przedmiotowej umowy ale dochodzi zwrotu świadczeń oraz kary umownej z tytułu odstąpienia od przedmiotowej umowy, ewentualnie z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia pozwanych. W tym aspekcie powód przywołał stanowisko orzecznictwa i doktryny. Strona powodowa podniosła nadto, że bieg terminu przedawnienia został przerwany dnia 7 czerwca 2013 r. kiedy to strona powodowa złożyła do Sądu Rejonowego w T. wniosek o zawezwanie do próby ugodowej. Odnosząc się do zarzutu braku projektu technicznego, powód wskazał, iż przedmiotem robót objętych umową były naprawy związane z usunięciem szkód popowodziowych, a zatem roboty miały charakter odtwórczy na wykonanie, którego nie jest wymagany projekt techniczny, co jednak nie powoduje dyskwalifikacji charakteru prawnego takiej umowy. Ponadto powód zarzucił, iż skoro pozwani są profesjonalnymi przedsiębiorcami w branży budowlanej to nie mogą w chwili obecnej powoływać się na brak projektu technicznego, w sytuacji gdy powyższą umowę podpisali, a więc podjęli się wykonać roboty o których mowa w umowie nie widząc konieczności posiadania w tym zakresie projektów technicznych. Powód nadto wskazał, iż o możliwości dochodzenia roszczeń z tytułu wpłaconych należności na poczet wystawionych przez pozwanego faktur VAT nr (...) dowiedział się dopiero po zapadnięciu w dniu 6 grudnia 2012 r. wyroku Sądu Apelacyjnego w R. sygn. akt I ACa 394/12 rozpoznającego apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w R.z dnia 30 stycznia 2012 r. w sprawie o sygn. akt VI GC 61/12. Rozstrzygnięcie bowiem w tej sprawie przesądziło prawomocnie, iż środki pieniężne wpłacone przez powoda na poczet należności wystawionych przez pozwanych faktur VAT (...) nie podlegają zaliczeniu na należności wynikające z umowy (...) z dnia 20 kwietnia 2010 r. Do prawomocnego rozstrzygnięcia powyższego sporu, powód był przekonany, że wyżej wskazanymi należnościami dokonuje płatności za roboty wykonane przez pozwanych w ramach umowy z (...) z dnia 20 kwietnia 2010 r., co zresztą próbował wykazać w trakcie postępowania sądowego prowadzonego pod sygn. akt VI GC 61/12. Powód po raz kolejny zaprzeczył także, aby doszło do wykonania przez pozwanego jakiegokolwiek zakresu robót wskazanych w spornej umowie. Brak zaś wykonania takich robót uzasadniał wezwanie pozwanych do ich wykonania, a w konsekwencji po upływie terminu do wykonania robót uzasadniał również odstąpienie przez powoda od umowy. Powód zaprzeczył także, aby strony dokonały zmiany przedmiotowego zakresu robót wskazanych w umowie z dnia 30 czerwca 2010 r. Roboty zaś wskazywane przez pozwanych jako rzekomo wykonywane przez nich na terenie posesji powoda zostały w rzeczywistości wykonane ale przez pracowników I. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Zmechanizowane (...) – Usługi (...) oraz własnymi siłami powoda. Powód również nadmienił, iż bezprzedmiotowe są uwagi pozwanych co do przekroczenia wszelkich terminów do zgłoszenia ewentualnych wad wykonanych prac albowiem nie jest możliwe zgłaszanie wad do robót, które nie zostały w ogóle wykonane a konsekwencją nie wykonania żadnej z robót objętych zakresem spornej umowy jest zasadność obciążenia pozwanych karą umowną w wysokości 15.890 zł. W odpowiedzi na powyższe strona pozwana w całości podtrzymała stanowisko wyrażone w odpowiedzi na pozew. W uzasadnieniu powyższego pisma pozwany wskazał, iż z przedłożonej dokumentacji zdjęciowej oraz umowy z dnia 15 czerwca 2012 r. (...) wynika, iż I. G. wykonywał jedynie przygotowanie terenu oraz podbudowę pod kostkę brukową. W związku z czym w ocenie strony pozwanej nie realizował dróg transportowych z płyt żelbetowych wzdłuż istniejącego budynku i przed zbiornikiem, czy też przyłącza wodnego i innych prac wykonanych na przełomie 2010/2011 r. Załączona dokumentacja zdjęciowa nie dokumentuje także prac rozbiórkowych w zakresie demontażu stolarki okiennej i drzwiowej, rozbiórki dachu, rozbiórki stropu i tym podobnych w związku z czym w ocenie strony pozwanej I. G. nie wykonywał robót stanowiących prace zamienne w ramach umowy stron z dnia 30 czerwca 2010 r. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Strony są przedsiębiorcami. Dowód: odpis KRS powoda z dnia 22 lipca 2013 r., wydruk z CEIDG pozwanych z dnia 22 lipca 2013 r. Powód (...) Sp. j. w K. zawarł z pozwanymi P. W.
umowy zakres przedmiotowych robót do których realizacji zobowiązani byli pozwani obejmował trzy zadania. Pierwszym z nich była naprawa budowli podziemnych posadowienia zbiorników paliwowych, szczegółowo określona w punktach 1a), 1b) i 1c). Zadanie drugie obejmowało naprawę skarpy rzecznej w granicy posesji i stacji paliw a rzeki G., szczegółowo określone w punktach 2a), 2b), 2c), 2d), 2e). Natomiast zadanie trzecie obejmowało pogłębienie zbiornika przeciwpożarowego dla stacji paliw, szczegółowo określone w punktach 3a), 3b), 3c), 3d). Strony ustaliły zakres rzeczowy robót dla poszczególnych zadań na podstawie szacunkowego obmiaru robót i technologii wykonania. Zamawiający (powód) zastrzegł sobie ponadto w trakcie realizacji przedmiotowych robót, prawo do zmniejszenia lub zwiększenia zakresu wykonywanych robót po wcześniejszym pisemnym uzgodnieniu z wykonawcą. (§ 3 umowy).
strony uzgodniły wynagrodzenie ryczałtowe za poszczególne zadania określone
Za wykonanie zadania pierwszego ustalono kwotę 61.900,00 zł netto plus podatek VAT 22% - 74.420,00 zł brutto, za zadanie drugie kwotę 39.000,00 zł netto plus podatek VAT 22% - 47.580 zł brutto oraz za zadanie trzecie kwotę 58.000,000 zł netto plus podatek VAT 22 % - 70.760,00 zł brutto.
rozliczenie za wykonane roboty realizowane miało być na podstawie faktur w oparciu o uzgodniony wykonany harmonogram robót. Wykonawca wystawiać miał faktury VAT dla zamawiającego tj. powoda do wysokości 100% zaawansowanych i odebranych robót. Natomiast
pkt 1 umowy, wykonawca będzie zobowiązany do zapłaty zamawiającemu kary umownej m. in. za odstąpienie przez zamawiającego od umowy z przyczyn zawinionych po stronie wykonawcy w wysokości 10% wynagrodzenia umownego netto. Pozwani mieli wykonać powyższe zadania w terminie do 15 października 2010 r., przy czym termin rozpoczęcia zadania pierwszego przypadał na dzień 15 czerwca 2010 a zakończenia na dzień 15 lipca 2010 r., termin rozpoczęcia zadania drugiego przypadał na dzień 20 lipca 2010 r. a termin zakończenia zadania na dzień 30 sierpnia 2010 r. natomiast termin rozpoczęcia zadania trzeciego przypadał na dzień 15 września 2010 r., a zakończenia zadania na dzień 15 października 2010 r. Strona pozwana podjęła się wykonania robót objętych przedmiotową umową z dnia 30 czerwca 2010 r. wskazanych w § 2 umowy. Powód na poczet wynagrodzenia za roboty objęte umową, których realizacji podjęli się pozwani dokonał na ich rzecz płatności faktur VAT a to faktury VAT nr (...) z dnia 24 sierpnia 2010 r., w łącznej kwocie 122.000,00 zł w tym kwoty 61.000 zł na poczet zadania nr 1 – naprawy budowli podziemnych posadowienia zbiorników paliwowych i kwoty 61.000 zł na poczet zadania objętego numerem trzecim to jest pogłębienia zbiornika przeciwpożarowego stacji paliw. Płatność za powyższą fakturę została dokonana przelewem na kwotę 122.000,00 zł z dnia 30 września 2010 r. Powód dokonał również płatności wynikających z faktury VAT nr (...) z dnia 17 listopada 2010 r. w kwocie 48.800 zł na poczet zadania nr 2 dotyczącego naprawy skarpy rzecznej w granicy posesji i stacji paliw a rzeką. Płatność za powyższą fakturę została dokonana za pomocą przelewu z dnia 13 grudnia 2010 r. na kwotę 30.000,00 zł oraz przelewu z dnia 19 kwietnia 2011 r. na kwotę 6.743,80 zł na podstawie kompensaty wzajemnych wierzytelności na łączną kwotę 12.056,20 zł z dnia 12 kwietnia 2011 r. Powód dokonując powyższych płatności uważał, iż dokonuje zapłaty za roboty budowlane wykonane przez pozwanych w ramach umowy (...) z dnia 20 kwietnia 2010 r przedmiotem, której były roboty budowlane związane z budową hali magazynowej z częścią zapleczowo-biurową w S.. Jednakowoż rozstrzygnięcie zapadłe w sprawie o sygn. akt VI GC 61/12 w postaci wyroku Sądu Okręgowego z dnia 5 czerwca 2012 r. oraz w postaci wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt I ACa 394/12 przesądziło prawomocnie, iż środki pieniężne wpłacone przez powoda na poczet należności z wystawionych przez pozwanego faktur VAT (...) nie podlegają zaliczeniu na należności wynikające z umowy (...) z dnia 20 kwietnia 2010 r. Roboty budowlane objęte przedmiotową umową z dnia 30 czerwca 2010 r. a dotyczące zadań 1-3 (§ 2 umowy) nie zostały wykonane przez pozwanego. W lipcu 2011 r. powód przy pomocy własnych pracowników, pracowników firmy (...) oraz wynajętego dźwigu wykonał roboty związane z rozbiórką starego budynku biurowego R. na stacji Paliw S.. Ponadto prace nie będące przedmiotem umowy łączącej pozwanych z powodem dotyczące wykonania dróg wewnętrznych wraz z odwodnieniem na terenie stacji paliw wokół hali magazynowej z częścią zapleczowo-biurową a to prace polegające na wykonaniu dróg transportowych wzdłuż istniejącego budynku i przed zbiornikiem, prace związane z wykonaniem przyłącza wodnego, korytowanie przy budynku hali oraz przed budynkiem biurowym od strony stacji paliw pozwany zlecił do wykonania na podstawie umowy zlecenia nr (...) I. G. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą (...). Zakres prac wskazany został w § 1 w/w umowy. W związku z wykonaniem prac objętych w/w umową sporządzono protokoły odbioru częściowego z dnia 28 czerwca 2012 r. oraz z dnia 6 lipca 2012 r. na podstawie których wystawione zostały 3 faktury VAT o nr: (...). Dowód: umowa zlecenie nr (...) r. z dnia 15 maja 2012 r. wraz z protokołami odbioru robót oraz fakturami VAT, dokumentacja zdjęciowa dot. wykonania dróg wewnętrznych wraz z odwodnieniem na terenie stacji paliw wokół hali magazynowej z częścią zapleczowo-biurową, oświadczenie I. G. k. 125, dokumentacja zdjęciowa dot. wykonania rozbiórki starego budynku biurowego R. na stacji Paliw S., faktura VAT br (...) dot. wynajmu dźwigu do rozbiórki budynku, zeznania świadka I. G., S. P., zeznania strony powodowej W. M., strony pozwanej P. W.
pkt 1 umowy, strony zastrzegły, iż wykonawca zapłaci zamawiającemu karę umowną za odstąpienie przez zamawiającego od umowy z przyczyn zawinionych po stronie wykonawcy w wysokości 10% wynagrodzenia umownego netto. Wobec powyższego w ocenie powoda w świetle art. 494 k.c. w zw. z art. 483 § 1 k.c. uprawnione było żądanie naprawienia szkody wynikłej z niewykonania zobowiązania przez zapłatę określonej w § 9 pkt 1 kary umownej w kwocie 15.890 zł. Ponadto powód dodał, iż w przypadku uznania przedmiotowej umowy łączącej strony za nieważną lub bezskuteczną roszczenie powoda znajduje podstawę w art. 405 i nast. k.c. Strona pozwana natomiast w niniejszej sprawie merytorycznie odnosząc się do roszczenia strony powodowej podniosła zarzut przedawnienia wskazując, że strony łączyła umowa o dzieło i w związku z tym roszczenie z przedmiotowej umowy z dnia 30 czerwca 2010 r. uległo przedawnieniu. Ponadto strona pozwana zarzuciła, iż w innej sprawie toczącej się między stronami przed tut. Sądem o sygn. akt VI GC 61/12 oraz przed Sądem Apelacyjnym w R. o sygn. akt I ACa 394/12, przedmiotem oceny Sądu były już kwestie dotyczące niewykonania umowy z dnia 30 czerwca 2010 r. i Sąd Okręgowy w wyroku z dnia 5 czerwca 2012 r. przyjął, iż strona powodowa nie wykazała, iż część robót budowlanych objętych przedmiotową umową z dnia 30 czerwca 2010 nie została wykonana. W związku z powyższym spór w realiach niniejszej sprawy niewątpliwie sprowadzał się do oceny czy w tak ustalonym stanie faktycznym doszło do wykazania przez powoda niewykonania przez stronę pozwaną robót budowlanych objętych umową a szczegółowo wskazanych w § 2 umowy z dnia 30 czerwca 2010 r. (pominąwszy roboty budowlane objęte zadaniem 1 w wyniku zgodnego stanowiska stron, że nie wykonywano robót objętych umownym zadaniem nr 1), która to okoliczność, czyniła zasadnym domaganie się przez powoda na podstawie art. 494 k.c. zwrotu tego co świadczył na rzecz pozwanych w kwocie określonej w wystawionych przez pozwanych fakturach VAT nr (...) tytułem wykonania prac budowlanych określonych umową, a także domaganie się przez powoda naprawienia szkody wynikłej z niewykonania zobowiązania na podstawie art. 483 § 1 k.c. w związku z zastrzeżeniem umownym zawartym w § 9 pkt umowy, w którym strony zastrzegły karę umowną za odstąpienie przez zamawiającego od umowy z przyczyn zawinionych po stronie wykonawcy. Podstawą roszczenia powoda w niniejszej sprawie stanowił art. 494 k.c. w zw. z art. 483 § 1 k.c. Przepis art. 494 k.c. stanowi, iż umowa wzajemna przestaje wiązać, jeżeli strona skorzysta z uprawnienia do odstąpienia od umowy, przyznanego jej z mocy ustawy na wypadek niewykonania zobowiązania. Jakkolwiek w sprawie toczącej się miedzy stronami o sygn. akt VI GC 61/12 tut. Sąd przyjął, iż strona pozwana ( (...) Sp. j.) nie wykazała, iż prace objęte umową nie zostały wykonane przez powodów ( (...) – Budownictwo P. W.
dyspozycją art. 494 k.c. nie tylko zostały zwolnione z obowiązku dalszych świadczeń wynikających z umowy, ale powinny zwrócić świadczenia spełnione. A zatem zasadnym było żądanie przez powoda zwrotu tego co świadczył na rzecz pozwanych a to kwoty 170.800 zł wynikającej z faktur VAT nr (...) wystawionych przez pozwanych za wykonane w ich ocenie roboty budowlane. W tym zakresie Sąd Okręgowy na podstawie przeprowadzonych w sprawie dowodów a to umowy nr (...) z dnia 30 czerwca 2010 r. łączącej strony, faktur VAT nr (...), protokołu z przeglądu stanu technicznego z dnia 22 – 23 kwietnia 2013 r. wraz załącznikami w postaci dokumentacji zdjęciowej, korespondencji wzajemnej stron, wezwania strony powodowej skierowanego do pozwanych w przedmiocie wykonania robót objętych umową, pisma powoda zawierającego oświadczenie o odstąpieniu od umowy a także zeznań świadków uznał, iż strona powodowa wykazała, że prace objęte umową w zakresie w jakim została uiszczona przez powoda na rzecz pozwanych za przedmiotowe roboty należność, nie zostały wykonane. Odnosząc się do zeznań świadków, zaznaczyć należy, iż świadek M. C. oraz A. B. będąc obecnymi na protokolarnym przeglądzie technicznym robót wskazanych w umowie, wchodząc zarazem w skład (...), która sporządziła protokół z przeglądu technicznego robót w dniach 22-23 kwietnia 2013 r. w miejscu gdzie miały być one wykonane tj. koło stacji Paliw w S., zeznali, że oglądali osobiście tą część robót, która miała być wykonana na przedmiotowym obiekcie i stwierdzili w protokole, który został przez nich podpisany, że żadna z robót objęta przedmiotową umową nie została wykonana. Ich zeznania były spójne, logiczne, wzajemnie się uzupełniały a także znajdowały potwierdzenie w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie w tym w opinii biegłego sądowego. Odnośnie natomiast zeznań świadków zawnioskowanych przez stronę powodową na okoliczność wykonywania prac objętych umową z dnia 30 czerwca 2010 r. a to A. C. i S. P., wskazać należy, iż w ocenie Sądu Okręgowego, świadkowi ci nie potrafili w sposób jednoznaczny stwierdzić, czy i jakie prace określone w/w umową zostały w ogóle wykonane. Pamiętali oni, iż jakieś roboty były wykonywane aczkolwiek stwierdzili wprost, że nie pamiętali wykonanych robót malarskich na elementach ogrodzenia, nie pamiętali betonowania zbiorników, nie pamiętali również czy była wzmacniania skarpa rzeczna i w jakim zakresie. Nadmienić należy, że strona pozwana wskazywała także, iż wykonała ona prace dodatkowe, nie objęte żadną umową pomiędzy stronami w związku z czym brak jest dokumentu potwierdzającego zapłatę za te prace, były to w ocenie strony pozwanej prace zamienne wobec braku uzyskania przez powoda stosownych zezwoleń czy też ze względu na niemożliwość ich wykonania. W ocenie strony pozwanej wykonała ona drogi transportowe wzdłuż budynku i przed zbiornikiem, przyłącze wodne, korytowanie przy budynku hali od strony północnej, dokonała także rozbiórki starego budynku biurowego a także korytowanie przed budynkiem biurowym od strony stacji paliw. Zakres powyższych prac pokrywał się z zakresem prac określonych w umowie zlecenie nr (...) z dnia 15 czerwca 2012 r. pomiędzy powodem a I. G. prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą (...) w związku z czym Sąd postanowił dopuścić w tym zakresie dowód z przesłuchania świadka I. G., który jednoznacznie wskazał, iż świadczył na rzecz powoda usług transportowe, w tym odwóz płyt betonowych i gruzu co pokrywało się z treścią w/w umowy określającej zakres prac zleconych I. G.. Ponadto w związku z rozbieżnością stanowisk stron, a to strony powodowej w osobie W. M., który wskazywał, że strona pozwana nie wykonała żadnego z zadań objętych umową z dnia 30 czerwca 2010 r. a stroną pozwaną, w osobie P. W.
którym w sytuacji gdy umowa wzajemna przestała wiązać wskutek odstąpienia od niej przez jedną ze stron, strony są zobowiązane do zwrotu świadczeń, które już spełniły, Sąd Okręgowy w całości zasądził dochodzoną pozwem kwotę w zakresie faktur VAT nr (...) wystawionych przez stronę pozwaną za roboty objęte przedmiotową umową, które jak wykazano w niniejszej sprawie nie zostały wykonane, a za które powód uiścił należności wskazane w w/w fakturach, o czym Sąd orzekł w pkt I wyroku. Dodatkowo zaznaczyć należy, iż przepis art. 494 k.c. uprawnia także odstępującego od umowy do żądania naprawienia szkody wynikłej z niewykonania zobowiązania. Znajduje tu zastosowanie art. 471 k.c. (wyrok SN z dnia 12 maja 2005 r., III CK 586/04). Naprawienie szkody poniesionej przez odstępującego może nastąpić także przez zapłatę zastrzeżonej kary umownej. Ułatwia bowiem ono dochodzenie należnej kompensaty (Z. Radwański, Glosa do wyroku SN z dnia 5 czerwca 2002 r. II CKN 701/00). Na marginesie wskazać należy, że wsteczny skutek (ex tunc) odstąpienia od umowy nie może pozbawiać uprawnionego możliwości żądania zapłaty kary umownej zastrzeżonej na wypadek niewykonania zobowiązania, zważywszy na sens zastrzegania kar umownych. (wyrok SN z dnia 2 października 2007 r. II CNP 101/07). W okolicznościach niniejszej sprawy strony w § 9 pkt 1 przedmiotowej umowy w ramach swobody kontraktowania ustaliły, iż w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania umowy będą naliczać kary umowne, przy tym wykonawca zapłaci zamawiającemu karę umowną za odstąpienie przez zamawiającego od umowy z przyczyn zawinionych po stronie wykonawcy w wysokości 10 % wynagrodzenia umownego netto. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pozwani nie wykonali obowiązków przyjętych na siebie w ramach swobody kontraktowania a określonych w § 2 umowy z dnia 30 czerwca 2010 r.. Jednocześnie mając na uwadze art. 65 § 2 k.c. pozwani obejmowali świadomością i godzili się na zawarcie w umowie postanowień nakładających na nich karę umowną, a tym samym wzięli na siebie gwarancję wykonania umowy. A zatem mieli oni świadomość, jakie koszty będą towarzyszyły ich zachowaniu niezgodnemu z treścią zobowiązania, które nie czyniło zadość oczekiwaniom wierzyciela. W związku z powyższym Sąd Okręgowy uznał, iż uprawnione jest w świetle art. 494 k.c. w zw. z art. 483 § 1 k.c. żądanie powoda naprawienia szkody wynikłej z niewykonania zobowiązania poprzez zapłatę określonej w § 9 pkt kary umownej w kwocie 15.890 zł albowiem odstąpienie przez stronę powodową od przedmiotowej umowy było spowodowane przyczynami leżącymi po stronie wykonawcy tj. pozwanych w związku z czym Sąd zasądził kwotę 15.890 zł od pozwanych na rzecz strony powodowej o czym orzekł w pkt I wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. Na koszty tego postępowania składają się: opłata od pozwu w wysokości 9.335 zł, koszty wywołane zawezwaniem strony pozwanej do próby ugodowej w wysokości 3.657 zł, koszty związane z opłatą od pełnomocnictwa, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 3.600 zł oraz koszty opinii biegłego w kwocie 5.000 zł, o czym orzeczono w pkt II wyroku. Pozostałymi kosztami dowodu z opinii biegłego w kwocie 367,49 zł Sąd obciążył stronę pozwaną jako przegrywającą spór.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.