I ACz 14/15

I A Cz 14/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 stycznia 2015 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Jan Futro po rozpoznaniu dnia 19 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa H. T. przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Komendanta Powiatowego Policji w W. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 4 grudnia 2014 r. sygn. akt XII C 2333/14 oddala zażalenie. Jan Futro UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy uwzględnił wniosek powoda o zwolnienie go od kosztów sądowych w całości ( pkt 1). Oddalił natomiast jego wniosek o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu (pkt 2). W uzasadnieniu wskazał, że udział pełnomocnika z urzędu po stronie powoda w niniejszej sprawie nie jest potrzebny. Powód sam przygotował zrozumiałe pisma procesowe. Potrafił należycie sformułować żądania i je uzasadnić. Na obecnym etapie postępowania brak też podstaw do przyjęcia, że sprawa jest skomplikowana pod względem faktycznym i prawnym. Na postanowienie to, w części, w jakiej oddalono jego wniosek zażalenie wniósł powód wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosku o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu. Wskazał, że leczył się psychiatrycznie i z tego tytułu jest uprawniony do otrzymania takiego pełnomocnika. Pisząc pisma korzysta z pomocy literatury i osób znających prawo. S ą d Apelacyjny zwa ż y ł , co nast ę puje. Zażalenie okazało się nieuzasadnione. Zgodnie z art. 117 § 1 k.p.c. osoba fizyczna, zwolniona przez sąd od kosztów sądowych, może się domagać ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Zgodnie natomiast z art. 117 § 5 k.p.c. sąd uwzględni wniosek, jeżeli udział adwokata lub radcy prawnego w sprawie uzna za potrzebny. Podstawę ustanowienia pełnomocnika w sprawie mogą uzasadniać okoliczności o charakterze podmiotowym i przedmiotowym. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, do pierwszej grupy należą takie okoliczności jak nieporadność strony, trudności z samodzielnym podejmowaniem przez nią czynności procesowych, brak rozeznania co do istoty sprawy, do drugiej - stopień skomplikowania sprawy pod względem faktycznym lub prawnym (por. m.in. postanowienie SN z dnia 3 czerwca 1974 r., II CZ 94/74, Lex, nr 7511; uzasadnienie wyroku SN z dnia 12 grudnia 1978 r., I PRN 123/78, (...) 1980, nr 6, s. 65). Sąd Okręgowy trafnie przyjął, iż potrzeba taka nie zachodzi, jeżeli sprawa jest nieskomplikowana pod względem prawnym, a strona sama potrafi sobie poradzić w prowadzeniu procesu. Okoliczności tej powód nie kwestionował. Przyjęcie natomiast poglądu powoda, że w samo psychiatryczne leczenie w przeszłości w każdym przypadku uzasadnia ustanowienie adwokata jest sprzeczne z treścią wskazanego przepisu. W niniejszym przypadku uznanie przez Sąd Okręgowy, że w sprawie nie zachodzi potrzeba udziału profesjonalnego pełnomocnika nie wykracza poza granice przysługującej mu swobodnej oceny. Wobec powyższego Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 398 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu. Jan Futro