Sygn. akt III AUa 1318/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Dorota

§ 1

i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego Sąd I instancji stwierdził, że odwołanie jest bezzasadne. Zgodnie z tym przepisem można żądać wznowienia postępowania również w przypadku gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją. Skargę należy wnieść jednak w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w Zycie orzeczenia TK. Sąd ustalił zatem, ze wyrok TK, na który powołała się odwołująca wszedł w życie w dniu 8 marca 2012r., a Z. G. złożyła skargę w dniu 13 kwietnia 2012r., zatem po terminie. Mając powyższe na uwadze Sąd I instancji oddalił odwołanie, o czym orzekł w sentencji wydanego wyroku. Powyższy wyrok apelacją z dnia 8 października 2012r. zaskarżyła w całości Z. G.. Apelująca zarzuciła Sądowi I instancji

1. naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w szczególności art. 114 ust. la ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227 z późn. zm.) przez przyjęcie, że decyzja ZUS z dnia 19 maja 2011r. o obniżeniu mi emerytury, wydana w oparciu o ten przepis ustawy jest słuszna pomimo, że przepis ten został uznany przez Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 28 lutego 2012r. za niekonstytucyjny,
2. naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, w szczególności art. 2 i art. 67 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez przyjęcie, że decyzja ZUS z dnia 17.05.2012r. o odmowie wznowienia postępowania w sprawie decyzji o obniżeniu mi emerytury jest słuszna, pomimo że w ocenie odwołującej jest ona sprzeczna z zasadą sprawiedliwości społecznej i prawa do zabezpieczenia społecznego po osiągnięciu wieku emerytalnego. Wskazując na powyższe, apelująca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez uwzględnienie jej odwołania, uchylenie decyzji ZUS z dnia 19 maja 2011r. o obniżeniu jej emerytury i przywrócenie emerytury przyznanej decyzją ZUS z dnia 3 września 2009r. Sąd zważył, co następuje. Sąd Apelacyjny stwierdza, że zarzuty apelacji są bezzasadne. Stan faktyczny w sprawie był niesporny. Co do zasady strony nie kwestionowały również interpretacji przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie. Również Sąd I instancji prawidłowo przedstawił stan faktyczny sprawy, a następnie właściwie przeniósł go na grunt przepisów powszechnie obowiązujących. Niewątpliwie najistotniejszy w niniejszej sprawie był przepis Kodeksu postępowania administracyjnego dodany ustawą z dnia 1 sierpnia 1997r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 z późn. zm.; art. 82 pkt 1). Zgodnie z art.

§ 1k.p.a.

można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. W sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (§ 2). Choć § 1 cytowanego przepisu budzi w orzecznictwie i doktrynie rozbieżności, to bezsporna jest interpretacja § 2. Również Sad Apelacyjny w niniejszym składzie podziela pogląd, że zawarty w nim termin jest terminem procesowym i choć podlega przywróceniu, to wyłącznie przy spełnieniu ogólnych przesłanek przywrócenia terminu określonego w k.p.a. Bezsporne jest również określenie początkowego biegu terminu. Tylko bowiem wejście w życie wyroku daje pewność stronie, że może powołać się na ten wyrok w postępowaniu. Trafnie zatem Sąd I instancji stwierdził że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2012r. w sprawie K 5/11, w którym TK stwierdził, że: „art. 114 ust. la ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z 2010 r. Nr 40, poz. 224, Nr 134, poz. 903, Nr 238, poz. 1578 i Nr 257, poz. 1726 oraz z 2011 r. Nr 75, poz. 398, Nr 149, poz. 887, Nr 168, poz. 1001 i Nr 187, poz. 1112) jest niezgodny z zasadą zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą z art. 2 oraz z art. 67 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej" wszedł w życie w dniu 8 marca 2012r. Odwołująca miała 1 miesiąc na wniesienie skargi. Z. G. dopiero w dniu 13 kwietnia 2012r. złożyła skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocną decyzją o obniżeniu emerytury z dnia 19 maja 2011r. Tym samym, odwołująca nie dotrzymała wskazanego w art.

§ 2k.p.a.

terminu. Wskazując na powyższe, Sąd Apelacyjny uznał, że trafnie rozstrzygnął kwestię sporną Sad I instancji i nie było podstaw do jego zmiany. Na podstawie art. 385 k.p.c. należało zatem apelację Z. G. oddalić. /SSA Iwona Niewiadowska-Patzer/ /SSA Dorota Goss-Kokot/ /SSA Hanna Hańczewska-Pawłowska/