Sygn. akt V U 953/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSO Marzena Głuchowska Protokolant Barbara Wypych po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2014 r. w Kaliszu odwołania L. Z. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 14 lipca 2014 r. i 8 sierpnia 2014 r. Nr (...) w sprawie L. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o emeryturę
(1)– okres uznany. Uprawnienia spawalnicze odwołujący posiada od dnia 21.04.1979 r. (dowód: zeznania odwołującego, akta osobowe odwołującego, zeznania świadków K. W., J. C., P. T.) Wykonywana praca spawacza na wydziale produkcji konstrukcji metalowych mieści się Dziale XIV poz. 12 wykazu A, stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. (Dz. U Nr 8 poz. 43 z późn. zmianami), praca przy wykonywaniu konstrukcji stalowych na wysokości mieści się w Wykazie V poz. 5 przepisów ogólnych, natomiast praca spawacza w Dziale XIV poz. 12 przepisów ogólnych. Odwołujący wykonywał zatrudnienie w szczególnych warunkach, poza okresami uznanymi, od 05.01.1973 r. do 27.10.1974 r. i od 02.11.1976 r. do 31.08.1978 r. jako monter konstrukcji stalowych na wysokości w (...), jako spawacz w (...) K.w okresie co najmniej od 21.04.1979 r. do 19.11.1983 r., w okresie od 25.02.1987 r. do 25.05.1987 r. w Zrzeszeniu (...)na stanowisku spawacza, w okresie od 19.11.1985 r. do 28.
- 1986 r. w (...)na stanowisku spawacza oraz w (...)od 29.11.1983 r. do 18.11.1985 r. i od 29.06.1986 r. do 31.10.1986 r. także na stanowisku spawacza. Odwołujący zaczął także odbywać służbę wojskową będąc zatrudniony w (...) na stanowisku pracy w szczególnych warunkach i wrócił do tego zakładu po odbyciu służby wojskowej – okres ten powinien także być zaliczony do okresu pracy w szczególnych warunkach. Możliwość przechodzenia na emeryturę w obniżonym wieku z powodu pracy w szczególnych warunkach życia przewidywał do 31.12.2008 r. przepis art. 32 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. nr 39, poz.353 ze zmianami). Obecnie osoby urodzone po 31.12.1948 r., które osiągnęły wiek wymieniony w art. 32 i pracowały w szczególnych warunkach mogą przejść na emeryturę na warunkach przewidzianych w art. 184 wymienionej ustawy. Muszą, m.in. spełniać warunek wykazania stażu pracy 25 lat dla mężczyzn i 15 lat pracy w szczególnych warunkach na dzień 01.01.1999 r. Przepis ten wymagał także dla spełnienia warunków do świadczenia rozwiązania stosunku pracy i braku przynależności do OFE. Od dnia 01.01.2013 r. warunek rozwiązania stosunku pracy nie jest wymagany. Dla celów ustalenia uprawnień do wcześniejszej emerytury za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych. Wiek emerytalny takich osób, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie ustawy oraz Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r., nr 8, poz. 43 ze zmianami), a także na podstawie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie wymienionych aktów. Pierwszym z warunków jest brak przynależności do OFE i odwołujący ten warunek spełnia. Kolejnym warunkiem jest ukończenie 60 roku życia. Odwołujący osiągnął wymagany przez przepisy wiek w dniu (...). W dacie wniosku i ukończenia wieku emerytalnego odwołujący rozwiązał dotychczasowy stosunek pracy. Następnym warunkiem jest przepracowanie wymaganego okresu zatrudnienia tj. co najmniej 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Odwołujący wykazał okresy składkowe i nieskładkowe na okres ponad 28 lat na dzień 01.01.1999 r. Ostatnim warunkiem uzyskania prawa do emerytury na podstawie art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych jest przepracowanie co najmniej 15 lat w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze na dzień 01.01.1999 r. Aby wykonywaną pracę można było zaliczyć do pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, musi to być rodzaj pracy wskazanej w załączniku A do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Praca ta, zgodnie z brzmieniem § 2 ust 1 wymienionego rozporządzenia musi być wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wymaganym na danym stanowisku. Stosownie do ustępu 2 § 2 w/w rozporządzenia okresy pracy w szczególnych warunkach stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w świadectwie pracy. Pracodawcy odwołującego obecnie nie istnieją lub istnieją po przekształceniach. Odwołującemu wystawiono świadectwa pracy w szczególnych warunkach na część spornych okresów. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego przedmiotem postępowania w sprawie o wcześniejszą emeryturę jest ustalenie tego świadczenia z uwagi na warunki pracy, co oznacza konieczność poczynienia ustaleń dotyczących rodzaju i wymiaru zatrudnienia w warunkach szczególnych. W świetle powołanego wyżej § 2 rozporządzenia Rady Ministrów zakład pracy wydaje zaświadczenie o zatrudnieniu w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wyłącznie na podstawie posiadanej dokumentacji, natomiast w sądowym postępowaniu odwoławczym możliwe jest ustalenie tych okresów także w oparciu o inne dowody m. in. zeznania świadków (por. uchwała SN z 21.09.1984 r., sygn. akt III UZP 48/84 niepublikowana LEX nr 14630) W rozpoznawanej sprawie, jak wyżej wskazano, pracodawca wystawił odwołującemu świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach za okresy: od 05.01.1973 r. do 27.10.1974 r. i od 02.11.1976 r. do 31.08.1978 r. jako monter konstrukcji stalowych na wysokości w (...), w okresie od 19.11.1985 r. do 28.
- 1986 r. w (...). Odpowiadają one stanowi faktycznemu. Co do firmy (...)w K.– nie istniejącej – odwołującemu nie wstawiono świadectwa pracy w szczególnych warunkach. Co do świadectwa pracy z (...) wystawiono świadectwo pracy za okresy od lipca 1987 r., natomiast co do okresu wcześniejszego takiego świadectwa nie wystawiono. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, iż odwołujący wykonywał pracę w szczególnych warunkach, oprócz okresu uznanego, także w okresie od 05.01.1973 r. do 27.10.1974 r. i od 02.11.1976 r. do 31.08.1978 r. jako monter konstrukcji stalowych na wysokości w (...), jako spawacz w(...)co najmniej w okresie od 21.04.1979 r. do 19.11.1983 r., w okresie od 25.02.1987 r. do 25.05.1987 r. w (...)na stanowisku spawacza, w okresie od 19.11.1985 r. do 28.
- 1986 r. w (...)oraz w (...) od 29.11.1983 r. do 18.11.1985 r. i od 29.06.1986 r. do 31.10.1986 r. na stanowisku spawacza. Odwołującemu należy także zaliczyć okres służby wojskowej od 28.10.1974 r. do 01.11.1976 r. Odwołujący wykazał okres 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Odwołujący spełnił zatem warunki wymienionych w art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 477 14 § 2 kpc. Sąd orzekł o zmianie zaskarżonej decyzji dnia 08.08.2014 r. Co do decyzji z dnia 14.07.2014 r. postępowanie w sprawie umorzono wobec jej uchylenia.