Sygn. akt. II Kp 458/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 stycznia 2015r. Sąd Rejonowy w DzierżoniowieWydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Krzysztof Jawor Protokolant: Katarzyna Piwowar po rozpoznaniu w sprawie o czyn z art. 286 § 1 k.k. i inne na skutek zażalenia pokrzywdzonej J. A. w przedmiocie odmowy wszczęcia dochodzenia na podstawie art. 330 § 1 k.p.k. postanowił : uwzględnić zażalenie pokrzywdzonej J. A.z dnia 5 września 2014r. na postanowienie Prokuratury Rejonowej w D.z dnia 26 sierpnia 2014r. w przedmiocie odmowy wszczęcia dochodzenia i uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zdaniem Sądu zażalenie pokrzywdzonej zasługuje na uwzględnienie. Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2014r. Prokuratura Rejonowa w D., kierując się przepisami art. 305 § 3 k.p.k. i art. 325e § 2 k.p.k., zatwierdziła postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie zaistniałego w dniu 6 czerwca 2014r., w D., oszustwa na szkodę J. A., przy zakupie przez pokrzywdzoną samochodu marki C. (...), o nr. VIN (...), wartości 12.054 zł, w firmie (...), tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. Jako podstawę faktyczną decyzji przyjęto brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu. Pokrzywdzona w ustawowym terminie złożyła zażalenie na decyzję Prokuratury, w którym wniosła o uchylenie przedmiotowego postanowienie w całości oraz zwrot sprawy do dalszego prowadzenia. Zdaniem skarżącej istniały podstawy do przyjęcia danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę J. A., a tym samym wszczęcia i przeprowadzenia postępowania w tym zakresie. Pokrzywdzona zarzuciła prowadzącemu, że decyzję o odmowie wszczęcia dochodzenia podjęto w oparciu o niepełny materiał dowodowy, bowiem nie uzyskano informacji o zdarzeniu od męża J. A. i nie zbadano związku pomiędzy sprzedającym, a pracownikami stacji diagnostycznej. Ponadto skarżąca zarzuciła prowadzącemu postępowanie sprawdzające brak odniesienia się do zgłaszanego w zawiadomieniu o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, zarzutu popełnienia czynu z art. 160 § 1 k.k. Pismem z dnia 24 listopada 2014r. Prokuratura Rejonowa w D. wniosła o nieuwzględnienie zażalenia i utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia, albowiem zdaniem Prokuratury zebrany w sprawie materiał nie dał podstaw do kontynuowania postępowania przygotowawczego. Mimo, że zarzuty dotyczące ewentualnego doprowadzenia skarżącej do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wydają się być nieuzasadnione (pokrzywdzona nie wskazała, jakimi podstępnymi działaniami miałby sprawca wprowadzić kupujących w błąd lub ukrywać stan techniczny pojazdu, jeśli J. A.i jej mąż mogli dokonać oględzin samochodu, a nawet przeprowadzić próbną jazdę), to zaskarżonego postanowienia nie sposób uznać za prawidłowe i utrzymać w mocy. Nawet pobieżna analiza akt sprawy zmusza do stwierdzenia, że decyzja procesowa podjęta przez Prokuraturę Rejonową w D. o odmowie wszczęcia dochodzenia w przedmiotowej sprawie, na obecnym etapie postępowania, nie jest zasadna. Przede wszystkim Sąd stwierdził, że pomimo zgłoszenia przez pokrzywdzoną zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia dwóch czynów – z art. 286 § 1 k.k. i art. 160 § 1 k.k., postępowanie sprawdzające prowadzone było wyłącznie w zakresie ustalenia ewentualnego oszustwa na szkodę zawiadamiającej. Nie dokonano natomiast żadnych ustaleń i nie odniesiono się do zawiadomienia w części dotyczącej ewentualnego narażenia (przez J. Ł.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.