kk podlega ten kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem innego środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Zgodnie z art. 115 § 16 kk stan nietrzeźwości w rozumieniu kodeksu karnego zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 ‰ albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Jak wynika z materiału dowodowego, oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości, albowiem wynik zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu wskazał 0,97 mg/l, 1,73 promila, 1,73 promila. Oskarżony prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym i w tym czasie znajdował się w stanie nietrzeźwości. Potwierdza to każdy z przeprowadzonych i opisanych powyżej dowodów. Przy wymiarze kary Sąd kierował się zasadami określonymi w rozdziale VI kodeksu karnego a w szczególności w przepisie art. 53 k.k. Sąd wnikliwie analizował zarówno elementy przedmiotowe, jak i podmiotowe czynu z troską, aby wymiar kary spełnił poczucie społecznej sprawiedliwości kary, był adekwatny do stopnia winy i osiągnął cele zapobiegawcze i wychowawcze. W skierowanym przeciw M. K. akcie oskarżenia, w trybie art. 335 § 1 kpk, Prokurator umieścił wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionej z oskarżonym kary 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 (trzech) lat próby, zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat oraz grzywnę w wysokości 50 stawek dziennych po 10 złotych. Instytucja z art. 335 kpk, czyli tzw. dobrowolne poddanie się karze przez oskarżonego, sprowadza się do swoistego porozumienia miedzy sprawcą czynu, a organem procesowym, w wyniku którego sprawca znajduje się w uprzywilejowanej pozycji, gdyż może liczyć na wymierzenie łagodniejszej kary. Sąd podziela pogląd, iż „Sąd orzekający w trybie art. 335 i 343 kpk jest związany wnioskiem umieszczonym przez prokuratora w akcie oskarżenia, gdyż jego treść jest wynikiem porozumienia oskarżyciela i oskarżonego, którzy zgadzają się na takie jak we wniosku rozstrzygnięcie w sprawie, w szczególności, co do kar i środków karnych (por. wyrok SN z 11 IX 2005 roku, V KK 296/05, Lex nr 164332). Sąd wobec spełnienia warunków określonych w art. 335 kpk, tj. wystąpienia przez oskarżyciela z wnioskami o wydanie wyroku skazującego, uzgodnienia z oskarżonym kary, popełnienia przez oskarżonego przestępstwa zagrożonego karą nieprzekraczającą 10 lat pozbawienia wolności (art.
kk – sankcja karna: grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienia wolności do lat dwóch), nie budzących wątpliwości okoliczności popełnienia przestępstw (brak wątpliwości, co do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy i kwalifikacji prawnej czynu, spójność i zborność materiału dowodowego, dowody świadczące niezbicie o popełnieniu przez oskarżonego zarzucanego mu czynu), postawy oskarżonego wskazującej, że cele postępowania zostaną osiągnięte (ułatwienie postępowania poprzez przyznanie się do winy, wcześniejsza niekaralność), uznał, iż zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku. Uwzględniając powyższe, sąd orzekł wobec oskarżonego na podstawie art.
kk karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 (dwóch) lat próby. Tymczasem we wniosku umieszczonym przez Prokuratora w akcie oskarżenia wniesiono o karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 (trzech) lat próby, toteż Sąd powinien orzec odmiennie. Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na względzie fakt, iż oskarżony był uprzednio karany. Nadto jako okoliczności obciążające przyjęto ilość alkoholu w wydychanym powietrzu oraz to, że oskarżony prowadząc samochód w stanie nietrzeźwości stwarzał zagrożenie dla uczestników ruchu drogowego. Zaznaczyć trzeba, na marginesie uzasadnienia wymierzonej kary, iż tego typu przestępstwa są nagminne i społecznie bardzo szkodliwe. Jako okoliczność łagodzącą należało przyjąć iż oskarżony od razu przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i dobrowolnie poddał się karze. Zdaniem Sądu, orzeczony rodzaj i wymiar kary daje najpełniejszą szansę osiągnięcia wobec oskarżonego celów zapobiegawczych i wychowawczych. W ocenie Sądu oskarżony zasługuje na danie mu szansy powrotu do życia zgodnego z porządkiem prawnym, gdyż nie jest osobą zdemoralizowaną, posiada ustabilizowana sytuacje rodzinną, utrzymuje dziecko. Dotychczasowy sposób życia oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste pozwalają uznać, iż pomimo warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności będzie on przestrzegał porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa. Orzeczony okres probacji pozwoli na sprawdzenie pozytywnej prognozy kryminologicznej co do osoby oskarżonego. Działając na podstawie art. 42 § 2 kk w zw. z art. 43 § 1 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Okres ten jest dostosowany do stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, uwzględnia fakt, iż swoim zachowaniem stwarzał on zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Uwzględnia także zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, jaką miał oskarżony w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu. Należy podkreślić, iż orzeczenie powyższego zakazu przy skazaniu za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji osoby uczestniczącej w ruchu i znajdującej się w stanie nietrzeźwości – jest orzeczeniem obligatoryjnym, od którego Sąd nie może odstąpić. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 624 § 1 kpk, uznając, że uiszczenie ich byłoby dla oskarżonego zbyt uciążliwe. Sąd doszedł do przekonania, iż względy słuszności oraz sytuacja rodzinna i majątkowa oskarżonego przemawiają za zwolnieniem go z ponoszenia kosztów sądowych. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji wyroku.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.