POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym Przewodniczący: SSO Mariola Wojtkiewicz Sędziowie: SO Wiesława Buczek – Markowska SO Zbigniew Ciechanowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015 r. w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi dłużnika D. Ł. na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w(...) W.. P. Z. w sprawie Km 1782/14 z udziałem wierzyciela H. Z. na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Myśliborzu z dnia 27 sierpnia 2014 r., sygn. akt I Co 909/14 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu w Myśliborzu do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Myśliborzu odrzucił skargę dłużnika D. Ł. na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (...) W.. P. Z. w sprawie Km 1782/14, wskazując na nieuiszczenie opłaty sądowej w wysokości stałej. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył dłużnik i zaskarżając je w całości wniósł o jego uchylenie. Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postepowania tj. art. 767 3 k.p.c. poprzez błędną jego wykładnię oraz art. 759 §2 k.p.c. poprzez jego nie zastosowanie. Skarżący podkreślił, że zaskarżona czynność Komornika dokonana została z naruszeniem prawa i nie może się ostać. Postanowienie o odrzuceniu skargi jest wadliwe, ponieważ narusza przepis art. 767 3 k.p.c. Z wykładni tego przepisu wynika, że sąd odrzuca skargę z przyczyn tam określonych jedynie wtedy, gdy nie zachodzi przesłanka do podjęcia czynności nadzoru na podstawie art. 759 § 2 k.p.c.; jeżeli uzna, że przesłanki te występują, odrzucenie jest niedopuszczalne. W ocenie dłużnika naruszenie działalności terytorialnej działania komornika jest tak poważnym uchybieniem, które Sąd w ramach nadzoru powinien z urzędu usunąć w trybie art. 759 § 2 k.p.c. Podkreślił również, że Sąd nie odniósł się do tej kwestii w treści uzasadnienia postanowienia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie okazało się o tyle uzasadnione, że doprowadziło do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania spawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 767 3 k.p.c. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, której braków nie uzupełniono w terminie, chyba że uzna, iż zachodzą podstawy do podjęcia czynności na podstawie art. 759 § 2. Zgodnie z tym ostatnim przepisem sąd może z urzędu wydawać komornikowi zarządzenia zmierzające do zapewnienia należytego wykonania egzekucji oraz usuwać spostrzeżone uchybienia. W ramach wstępnego badania pisma zawierającego skargę kontroli podlega prawidłowe jej opłacenie. Zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 1 u.k.s.c. od skargi na czynności komornika należy uiścić opłatę stałą w wysokości 100 zł. Artykuł 767 3 wprost stanowi, że nieuiszczenie opłaty od skargi obliguje sąd do odrzucenia tego środka zaskarżenia. Jednakże należy mieć na uwadze, że treść art. 767
(3)k.p.c. wskazuje również, że sąd nie odrzuca skargi w wypadku, gdy uzna, że zachodzi podstawa do zastosowania art. 759 § 2. Za taką wykładnią tego przepisu opowiedział się Sąd Najwyższy w uchwale z dnia (...) (...)W jej uzasadnieniu stwierdził, że wyniki wykładni językowej art. 767
(3)k.p.c. są jednoznaczne i nie usprawiedliwiają zastosowania subsydiarnych metod wykładni. Uznał także, że odrzucenie skargi pozbawia ją skutków prawnych, co „odbierałoby jej także rolę środka nadzoru przewidzianego w art. 759 § 2". Podobną ocenę Sąd Najwyższy wyraził także w uchwale z dnia (...) W związku z powyższym, jeżeli sąd rozpoznający skargę na czynności komornika stwierdzi istnienie podstaw do wydania komornikowi zarządzeń w trybie nadzoru judykacyjnego z art. 759 § 2, to skargi odrzucić nie może i powinien ją rozpoznać, nawet jeżeli była spóźniona, nieopłacona albo w terminie nie uzupełniono jej braków. Sąd nie może wówczas odmówić uwzględnienia zarzutów merytorycznych w niej podniesionych, jeżeli są uzasadnione i pozostają w gestii sądu jako organu obowiązanego do sprawowania nadzoru judykacyjnego nad komornikiem (art. 759 § 2). W niniejszej sprawie Komornik dokonał zajęcia wierzytelności przysługującej dłużnikowi od (...) z siedzibą w W. N. (...). Dłużnik podniósł w skardze, że zajęcie wierzytelności przez Komornika poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej dokonane zostało z przekroczeniem jurysdykcji krajowej w zakresie egzekucji, nie ma podstawy prawnej i rażąco narusza przepis art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji. Analiza akt sprawy egzekucyjnej KM 1782/14, w tym w szczególności zajęcia wierzytelności z dnia 4 sierpnia 2014 r. (akta egzekucyjne k.16) dokonanego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (...) P. Z., doprowadziła Sąd Okręgowy do przekonania, że Sąd I instancji nie przeprowadził w zakresie tej czynności Komornika kontroli w trybie art. 759 § 2 k.p.c., nie wypowiedział się również, co do zasadności zgłaszanego przez dłużnika zarzutu. Sąd Okręgowy zważył, iż treść ww. zarzutu powinna stać się przedmiotem rozważań Sądu Rejonowego, który rozpoznawał skargę i rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu postanowienia o odrzuceniu skargi. Dopiero bowiem stwierdzenie braku podstaw do podjęcia czynności na podstawie art. 759 § 2 k.p.c., jest pozytywną i konieczną przesłanką rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi na podstawie art. 767 3 k.p.c. W konsekwencji, należało przyjąć, że Sąd niższej instancji nie dopełnił spoczywających na nim obowiązków. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd Rejonowy w ogóle nie rozważył, czy przepis art. 759 § 2 k.p.c. znajdował w sprawie zastosowanie. Nie spełnienie zaś ww. obowiązku wynikającego z art. 767 3 k.p.c. uniemożliwiło Sądowi Odwoławczemu rozpoznanie zażalenia i dokonanie oceny zasadności zarzutów podniesionych w skardze. Z uwagi na powyższe, Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., uchylił zaskarżone postanowienie. Przy ponownym rozpoznaniu skargi Sąd Rejonowy winien dokonać faktycznej oceny czy w przedmiotowej sprawie istnieją przesłanki, które wyłączają możliwość odrzucenia skargi dłużnika, a w szczególności czy nie zachodzi podstawa do podjęcia czynności na podstawie art. 759 § 2 k.p.c., czemu należy dać wyraz w pisemnym uzasadnieniu orzeczenia odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze. (...) 1. (...) 2. (...) 3. (...) (...)