1 kpc Sąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia. Orzeczeniem z dnia 9.10.2014 r. lekarz orzecznik ZUS ustalił, iż odwołujący jest częściowo niezdolny do pracy, okresowo do dnia 30.09.2015 r., w którym jednocześnie przyjęto, że niezdolność ta powstała od dnia 9.09.2014 r. Odbiór powyższego orzeczenia został potwierdzony w dniu 13.10.2014 r. Przedmiotowe orzeczenie zawiera pouczenie w przedmiocie przysługującego badanemu prawa do wniesienia sprzeciwu do komisji lekarskiej ZUS, właściwej ze względu na miejsce zamieszkania, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Odwołujący nie złożył sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS. W odwołaniu od decyzji ZUS odwołujący nie wskazuje nowych okoliczności dotyczących niezdolności do pracy powstałych po dniu wydania orzeczenia przez lekarza orzecznika, które miałyby wpływ na zmianę orzeczenia oraz ponowne rozpoznanie sprawy na podstawie art.
Powyższe przesądza, iż odwołanie od zaskarżonej decyzji wypełnia przesłanki z art.
Odwołujący bowiem nie wniósł w ustawowym terminie sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika, a odwołanie od wydanej w wyniku przedmiotowego orzeczenia decyzji oparte jest wyłącznie na zarzutach dotyczących przedmiotowego orzeczenia. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.