§l kk. Wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2014r. Sąd Rejonowy w Inowrocławiu w sprawie II K 567/04 uznając, że w zakresie zarzucanym aktem oskarżenia z dnia 29 października 2004r. w sprawie 1 Ds. 3576/04 (czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku) oskarżony A. K. w nocy z 7 na 8 listopada 200Ir. w I. działając wspólnie i w porozumieniu z osobą, co do której materiały zostały wyłączone do odrębnego postępowania, dopuścił się usiłowania kradzieży 1 koła wartości 300 zł na szkodę J. H., kwalifikując to zachowanie jako wykroczenie z art. 119§1 kw, na podstawie art.5§l pkt 4 kpw w zw. z art.45§l kw umorzył postępowanie; w zakresie występku z art.235 kk zarzucanego aktem oskarżenia z dnia 29 października 2004r. w sprawie 1 Ds. 3576/04 (czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku) polegającym na tym, że w dniu 8 listopada 200Ir. w I. skierował ściganie o występek przeciwko innej osobie - uniewinnił oskarżonego; uznając, że w zakresie zarzucanym aktem oskarżenia z dnia 28 grudnia 2004r. w sprawie 1 Ds. 3285/04 (czynu opisanego w pkt III części wstępnej wyroku) oskarżony A. K. dopuścił się zarzucanego w pkt I tego aktu czynu stanowiącego wykroczenie z artll9§l kw, na podstawie art.5§l pkt 4 kpw w zw. z art.45§l kw umorzył postępowanie; uznając, że w zakresie zarzucanym aktem oskarżenia z dnia 28 grudnia 2004r. w sprawie 1 Ds. 3285/04 (czynu opisanego w pkt IV części wstępnej wyroku) oskarżony A. K. dopuścił się zarzucanego w pkt II tego aktu czynu stanowiącego wykroczenie z art.ł 19§1 kw, na podstawie art.5§l pkt 4 kpw w zw. z art.45§l kw umorzył postępowanie; uznał oskarżonego A. K. za winnego opisanego w pkt V części wstępnej wyroku (czyn zarzucony aktem oskarżenia z dnia 31 grudnia 2004r. 1 Ds.3651/04 pkt I aktu oskarżenia), tj. występku z art.l3§l kk w zw. z art.279§l kk w 4 zw. z art.64§l kk i za to na podstawie art.279§l kk w zw. z art.l4§l kk wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art.33§2 kk wymierzył oskarżonemu karę grzywny w rozmiarze 60 stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł; uznał oskarżonego A. K. za winnego opisanego w pkt VI części wstępnej wyroku (czyn zarzucony aktem oskarżenia z dnia 31 grudnia 2004r. 1 Ds.3651/04 pkt II aktu oskarżenia), tj. występku z art.
§l kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art.85 kk i art.86§l kk połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wobec oskarżonego A. K. i wymierzył mu karę łączną 1 roku i 7 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art.69§l i 2 kk w zw. z art70§l pkt 1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 4 lata; na podstawie art.627 kpk obciążył oskarżonego kosztami sądowymi w Vi części i na podstawie art.2 ust.l pkt 4 i art.3 ust.l ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. 1983r. nr 49, poz.233 z późn. zm.) wymierzył mu opłatę w wysokości 420 zł. Od powyższego wyroku apelację złożył obrońca oskarżonego , zaskarżając wyrok w części dotyczącej punktu VI wyroku. Wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego tj. art.l01§l pkt 4 kk w zw. z art.102 kk poprzez ich niezastosowanie, polegające na nieuwzględnieniu, iż z dniem 12 września 2014r. upłynął 10-letni termin przedawnienia karalności czynu zarzuconego oskarżonemu wynikający z treści art.l01§l pkt 4 kk w zw. z art.102 kk, co nakazuje umorzenie toczącego się postępowania w zakresie czynu opisanego w punkcie VI wyroku. W konsekwencji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie VI przez umorzenie postępowania, a w konsekwencji uchylenia orzeczenia o wymierzeniu kary łącznej. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Apelacja jest zasadna. Faktycznie w sprawie doszło do naruszenia prawa związanego z obowiązującymi ustawowymi terminami przedawnienia karalności przestępstw, jednakże należy zauważyć, iż nie było to następstwem uchybienia Sądu, gdyż w dacie orzekania nie doszło jeszcze do przedawnienia. Jednakże terminy przewidziane w art.101 i nast. kk są zachowane, gdy przed ich upływem zapadnie prawomocne niezaskarżalne w drodze zwykłych środków odwoławczych orzeczenie uznające winę oskarżonego. Słuszny jest zatem zarzut, iż w niniejszej sprawie, w zakresie zarzutu opisanego w punkcie VI wyroku doszło do przedawnienia karalności. Oskarżonemu A. K. zarzucono, iż w dniu 12 września 2004r. groził pozbawieniem życia oraz uszkodzeniem ciała J. A.. Czyn z art.
§l kk zagrożony jest karą grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 2, a zatem 5 stosownie do treści art. 101 § 1 pkt 4 kk czyn ten ulega przedawnieniu z upływem 5 lat od daty popełnienia. Okres ten z mocy art. 102 kk ulega przedłużeniu o kolejne 5 lat, o ile w terminie wynikającym z art. 101 §1 kk pkt 4 kk wszczęto postępowanie przeciwko osobie. Niewątpliwie zatem okres 10 lat upłynął z dniem 12 września 2014r. Powyższe argumenty wskazują, iż stosownie do treści przepisów art. 101 §1 pkt 4 kk w zw. z art. 102 kk na mocy art.l7§l pkt 6 kpk należało umorzyć postępowanie w zakresie czynu opisanego w punkcie 6 wyroku. O kosztach orzeczono po myśli art.634 kpk i art.624§l kpk.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.