← Polska

IV U 2003/12

Sygn. akt IVU 2003/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 kwietnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Toruniu - IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Lucyna Ramlo Protokolant st.sekr.sądowy Renata Zielińska przy udziale W. M.

(1)reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego M. B. po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 r. w Toruniu sprawy małoletnich W. M.
(2), W. M.
(1), S. M. reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego K. M.
(1)i J. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o prawo do renty rodzinnej na skutek odwołania małoletnich W. M.
(2), W. M.
(1), S. M. reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego K. M.
(1)i J. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 11 października 2012 r. nr (...)/10R/SER z dnia 11 października 2012 r. nr (...)/10R/SER oddala odwołania. /-/SSO Lucyna Ramlo Sygn. akt IVU 2003/12 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 11 października 2012 roku (nr (...)/10R/SER) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. odmówił przyznania J. M. prawa do renty rodzinnej na podstawie art. 57, 58, 65 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity z 2009 roku Dz. U. Nr 153, poz. 1227 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że zmarły w ostatnim dziesięcioleciu przed zgonem posiadał jedynie 3 lata, 9 miesięcy i 12 dni okresów składkowych i nieskładkowych, zamiast wymaganych 5 lat, oraz że zmarł po upływie 18 miesięcy od ustania ostatniego ubezpieczenia, dlatego nie spełniał warunków do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy. W tym stanie brak podstaw do przyznania renty rodzinnej. J. M. w ustawowym terminie wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych żądając jej zmiany i przyznania renty rodzinnej, z uwagi na trudną sytuację finansową rodziny i kontynuowanie nauki. Decyzją z dnia 11 października 2012 roku (nr (...)/10R/SER) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. odmówił przyznania Małoletnim W. M.
(2), S. M. i W. M.
(1)prawa do renty rodzinnej na podstawie art. 57, 58, 65 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity z 2009 roku Dz. U. Nr 153, poz. 1227 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że zmarły w ostatnim dziesięcioleciu przed zgonem posiadał jedynie 3 lata, 9 miesięcy i 12 dni okresów składkowych i nieskładkowych, zamiast wymaganych 5 lat, oraz że zmarł po upływie 18 miesięcy od ustania ostatniego ubezpieczenia, dlatego nie spełniał warunków do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy. W tym stanie brak podstaw do przyznania renty rodzinnej. Małoletni reprezentowani przez matkę K. M.
(1)w ustawowym terminie zaskarżyli decyzję organu rentowego, żądając jej zmiany i przyznania prawa do renty rodzinnej, z uwagi na trudną sytuację rodzinną i finansową. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. wniósł o oddalenie odwołań podtrzymując stanowisko z zaskarżonych decyzji. Sąd na mocy art. 219 k.p.c. połączył obie sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Sąd wezwał do udziału w sprawie w charakterze strony małoletnią córkę K. W. B.-M.. W trakcie procesu organ rentowy uwzględnił dodatkowy okres składkowy z tytułu wykonywania umowy zlecenia przez K. M.
(2)na rzecz (...) Ochrona Sp. z o.o. w G. od 24 sierpnia 2006 roku do 17 października 2006 roku i ustalił, że łączny okres składkowy i nieskładkowy w ostatnim dziesięcioleciu przed zgonem wynosi 3 lata, 11 miesięcy i 25 dni. Sąd ustalił, co następuje: K. M.
(2)urodził się (...) roku, (...). Na dzień zgonu legitymował się okresem składkowym i nieskładkowym wynoszącym 17 lat, 2 miesiące i 6 dni, przy czym w ostatnim dziesięcioleciu przed śmiercią okres składkowy i nieskładkowy wyniósł jedynie 3 lata, 11 miesięcy i 25 dni. Ostatni okres ubezpieczeniowy ustał z dniem 31 sierpnia 2009 roku Dowód: okoliczności bezsporne, dodatkowo – zaświadczenie o zatrudnieniu k. 7, 11-12, 14, 17, 21, 23-24, potwierdzenie ubezpieczenia k. 58, zaświadczenie o pobieraniu zasiłku dla bezrobotnych k. 8-9, k. 48, 53, świadectwa pracy k. 15-16, 19-20, 332-38, odpis aktu zgonu k. 28, raporty z ustalenia okresów składkowych i nieskładkowych k. 51 i k. 63 akt rentowych plik I. K. M.
(2)z małżeństwa z K. M.
(1)posiadał czworo dzieci: - J. urodzonego (...), - W. urodzoną (...), - S. urodzonego (...), - W. urodzoną (...). Dowód: akty urodzenia dzieci k. 25-27 akt rentowych plik i k. 9 akt rentowych plik II, zeznania K. M.
(1)k. 31, zeznania J. M. k. 31 verte. Ze związku pozamałżeńskiego z M. B., K. M.
(2)posiadał córkę W. M.
(1)urodzoną (...). Matka małoletniej W. M.
(1), także wystąpiła do organu rentowego o przyznanie prawa do renty rodzinnej dla małoletniej córki. Decyzją z dnia 29 października 2012 roku ZUS odmówił przyznania prawa do dochodzonego świadczenia. Decyzja jest prawomocna. Dowód: akta rentowe plik III, wniosek k. 1-4, akty stanu cywilnego k. 5-6, decyzja k. 11. W okresie od 29 października 2011 roku do 30 kwietnia 2012 roku K. M.
(2)przebywał w Ośrodku (...) w C.. W czasie tego pobytu nie korzystał z żadnej pomocy medycznej. Przed przyjęciem do Noclegowni Caritas K. M.
(2)poddany został badaniu internistycznemu podczas którego nie stwierdzono istotnych odchyleń od stanu prawidłowego. Dowód: pisma Caritas k. 59, 66, zaświadczenie lekarskie k. 68 akt sprawy. Od 18 października 2011 roku K. M.
(2)był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w T. bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Dowód: zaświadczenie k. 67 akt sprawy. Od 2004 roku K. M.
(2)leczył się z powodu dyskopatii i rwy kulszowej. Dowód: historia choroby k. 27 akt sprawy. Nie stwierdzono aby K. M.
(2)był częściowo lub całkowicie niezdolny do pracy przed data zgonu. Dowód: opinia biegłych z 12 lutego 2013 roku k. 71-72 akt sprawy. J. M. od 1 września 2012 roku był uczniem pierwszej klasy (...) Szkoły Zawodowej (...) w C.. Dowód: zaświadczenie k. 10 akt rentowych plik II, zeznania J. M. k. 31 verte akt sprawy. Powyższy stan faktyczny wynikał z dokumentów zgromadzonych w aktach rentowych, których autentyczności strony nie kwestionowały i które nie budziły wątpliwości Sądu oraz z historii choroby złożonej do akt sprawy i dokumentów nadesłanych przez Caritas w C., do których także nie zostały zgłoszone zastrzeżenia przez żadną ze stron. Sąd pouczył wnioskodawców o warunkach wymaganych do przyznania prawa do renty rodzinnej, a także o możliwościach procesowych wykazywania faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Odwołujący nie wykazali jakiejkolwiek inicjatywy dowodowej a przedstawiciel ustawowy zainteresowanej nie stawił się na rozprawie i nie złożył jakichkolwiek wniosków dowodowych. Sąd w dużym zakresie przeprowadził postępowanie dowodowe z urzędu. Nie udało się jednak ustalić okoliczności i przyczyny zgonu K. M.
(2), a historia leczenia oraz dokumentacja z noclegowni nie stanowiły podstawy do uznania zmarłego za niezdolnego do pracy przed datą śmierci, o czym orzekli biegli z dziedziny interny, neurologii i psychiatrii. Opinia oparta była na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy i w ocenie Sądu stanowiła wiarygodny dowód w sprawie. Dodatkowo opinia nie była kwestionowana przez strony postępowania. Zeznania K. M.
(1)i J. M. były dla Sądu wiarygodnym, aczkolwiek mało wnoszącym do sprawy dowodem. Wnioskodawcy w ostatnich latach mieli ograniczony kontakt z K. M.
(2). Sąd zaważył, co następuje : Zgodnie z treścią art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz. U. z 2009 roku Nr 153, poz. 1227) renta rodzinna przysługuje uprawnionym członkom rodziny osoby, która w chwili śmierci miała ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy lub spełniała warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń, przy czym zgodnie z ust. 2 art. 65 przyjmuje się, że osoba zmarła była całkowicie niezdolna do pracy. Bezsporne w sprawie było, iż zmarły nie miał ustalonego prawa do emerytury ani renty z tytułu niezdolności do pracy. Ze względu na wiek K. M.
(2)(41 lat w chwili śmierci) nie spełniał on warunków do uzyskania emerytury, dlatego też Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe w celu ustalenia, czy zmarły spełniałby warunki do uzyskania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymienione w art. 57 i art. 58 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Na podstawie opinii biegłych lekarzy sądowych ustalono brak przesłanek do uznania K. M.
(2)za niezdolnego do pracy przed datą śmierci. W tym stanie sprawy należało uznać, iż K. M.
(2)nie spełniał warunków do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy opisanych w art. 57 ust. 1 i 2 i art. 58 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 do 4 cytowanej ustawy. W okresie ostatnich dziesięciu lat przed śmiercią legitymował się zaledwie 3 latami, 11 miesiącami i 25 dniami okresów składkowych i nieskładkowych, zamiast wymaganymi 5 latami. Ponadto ostatni okres składkowy ustał 31 sierpnia 2009 roku, a zatem niezdolność do pracy winna powstać do 28 lutego 2011 roku, powstała natomiast dopiero w dacie śmierci zgodnie z przyjętą fikcją prawną opisaną w art. 65 ust. 2 ustawy emerytalnej. Z uwagi na ogólny okres składkowy i nieskładkowy wynoszący 17lat, 2 miesiące i 6 dni nie można było zastosować dobrodziejstwa wynikającego z przepisów art. 57 ust. 2 i art. 58 ust. 4 ustawy emerytalnej. Nie zachodziły także okoliczności opisane w art. 58 ust. 3 ustawy emerytalnej. W tym stanie sprawy należało uznać, że z marły nie spełniał warunków do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy, a tym samym wykluczone było uzyskanie prawa do renty rodzinnej przez jego dzieci. Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 65 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych a contrario oddalił obydwa odwołania. 14/05 Przewodniczący Sędzia SO Lucyna Ramlo

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.