IV Ka 23/15

Sygn. akt IV Ka 23/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 lutego 2015 roku. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący SSO Tadeusz Węglarek Sędziowie SA w SO Stanisław Tomasik (spr.) SO Ireneusz Grodek Protokolant sekr. sądowy Agnieszka Olczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Roberta Wiznera po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2015 roku sprawy M. J. oskarżonego z art. 286§1 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 24 listopada 2014 roku sygn. akt II K 901/14 na podstawie art. 437 § 1 kpk, art. 438 pkt 1 kpk, art. 624 § 1 kpk zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie art. 73 § 2 kk oddaje oskarżonego M. J. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od zwrotu wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym. Sygn. akt. IV Ka 23/15 UZASADNIENIE M. J. został oskarżony o to, że w dniu 31 stycznia 2014r. w B. woj. (...) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził firmę (...) S.A. z siedzibą w W. ul. (...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1 500 zł w ten sposób, że zawierając z przedstawicielką tej firmy umowę pożyczki nr (...), wprowadził wymienioną w błąd co do faktycznego zamiaru jej spłaty i uzyskał z tego tytułu pieniądze w kwocie 1 500 zł, czym działał na szkodę (...) S.A., tj. o czyn z art. 286 §1 kk Sąd Rejonowy w Bełchatowie wyrokiem z dnia 24 listopada 2014r. w sprawie sygn. akt II K 901/14: 1) oskarżonego M. J. uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu przestępnego wypełniającego dyspozycję art. 286 § 1 kk i na podstawie art. 286 § 1 kk skazał go na 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności; 2) na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 70 § 2 k.k. i art. 73 § 2 k.k. warunkowo zawiesił oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby 3 lat; 3) na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego M. J. na rzecz (...) S.A. obowiązek naprawienia szkody w kwocie 1.500 złotych; 4) zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 120 (sto dwadzieścia) złotych opłaty i 90 (dziewięćdziesiąt) złotych z tytułu zwrotu wydatków Powyższy wyrok zaskarżył Prokurator Prokuratury Rejonowej w Bełchatowie w części dotyczącej orzeczenia o karze. Apelacja wywiedziona z art. 428 pkt 1 kpk wyrokowi temu zarzuciła obrazę przepisów prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 73 § 2 kk polegającą na niezastosowaniu obligatoryjnego dozoru kuratora podczas gdy oskarżony M. J. w chwili popełniania zarzucanego mu czynu jak i w czasie orzekania był osobą młodocianą zgodnie z art. 115 § 10 kk, co winno skutkować w oparciu o przepis art. 73 § 2 kk oddaniem oskarżonego pod dozór kuratora sądowego w okresie próby W konkluzji skarżący wnosił o o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze poprzez oddanie oskarżonego pod dozór kuratora sądowego w okresie próby i utrzymanie w pozostałym zakresie orzeczenia bez zmian. Na rozprawie apelacyjnej w dniu 6 lutego 2015 roku Prokurator popierał skargę apelacyjną Prokuratora Rejonowego w Bełchatowie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Bełchatowie jest zasadna w takim stopniu, że w wyniku jej wniesienia powstały podstawy do zmiany zaskarżonego wyroku poprzez oddanie oskarżonego M. J. w okresie próby pod dozór kuratora. Słusznie podniósł apelujący, że orzekając w przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy prawa materialnego art. 73 § 2 k.k. polegającej na zaniechaniu oddania oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora. Zgodnie bowiem z art. 73 § 2 k.k. dozór kuratora jest obowiązkowy wobec młodocianego sprawcy przestępstwa umyślnego. Ustawodawca przewiduje dwie postaci dozoru: obligatoryjny i fakultatywny. Dozór obligatoryjny ma miejsce w przypadku młodocianego sprawcy przestępstwa umyślnego, multirecydywisty specjalnego, przestępcy zawodowego, działającego w zorganizowanej grupie lub związku mających na celu popełnianie przestępstw, a także sprawcy, który popełnił przestępstwo w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych. Dozór w stosunku do tych sprawców musi trwać przez cały okres próby i nie może zostać zniesiony w ramach dopuszczalnych modyfikacji nałożonych na sprawcę obowiązków (art. 74 § 2 k.k.). Wynika to ze sformułowania: "dozór jest obowiązkowy", a nie "orzeczenie dozoru jest obowiązkowe". W związku z tym Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora. W pozostałej części Sąd Okręgowy utrzymał wyrok w mocy jako słuszny i odpowiadający przepisom prawa W oparciu o przepisy powołane w sentencji wyroku Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa za postępowanie odwoławcze.